5 มิย 69 เดินป่า หาธรรม                         กลับจากคอร์สปฏิบัติธรรมวันวิสาขบูชา  7  วัน  ภารกิจปฏิบัติธรรมและช่วยงานพุทธศาสนา   ทำประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน  เพื่อสืบทอดและเผยแพร่พระพุทธศาสนา  ให้เต็มกำลังความสามารถและสติปัญญา                                            คอร์สปฏิบัติธรรมของท่านอาจารย์  สนับสนุนการอยู่ป่าและการเดินในป่าได้ทั้งกลางวันกลางคืน  บรรยากาศสงัดวิเวกในป่าใหญ่เพียงลำพัง   ช่วยให้เกิดสติสัมปชัญญะ  เห็นเวทนา สัญญา สังขาร และการทำงานของวิญญาณขันธ์ได้ชัดเจน  ช่วยในการเห็นการเกิดดับและปล่อยวางขันธ์  จนกระทั่งการวางจิตได้ในที่สุด                        ฤดูกาลนี้ ป่าเขียวชอุ่ม มีดอกเข็มป่า และดอกไม้อื่นๆที่ไม่รู้จักชื่อ                นอกจากได้เห็นการทำงานของขันธ์  ปฏิจจสมุปบาท  อริยสัจสี่ในใจแล้ว   ยังได้ออกกำลังกาย  ร่างกายแข็งแรงขึ้นอีก               ได้เดินป่าจนสุดแนวยาวสุดของป่าบนภูเขาแห่งนี้  เดินช้าๆอย่างมีสติ ระยะทางไกล ไต่ทางชัน ทางขุรขระบ้าง  วันนี้ทำได้ปกติ รู้สึกคุ้นเคยสบายๆ  ไม่รู้สึกเกินกำลังความสามารถ  ครั้งหน้าตั้งใจจะเดินทั้งกลางวัน  และกลางคืน                                สุดแนวป่าตรงนี้  เป็นตำแหน่งที่ผู้ปฏิบัติธรรมเดินมาภาวนากันมาก  หินนี้สุดเป็นหน้าผาสูง  การเดินป่าต้องระมัดระวัง  การสะดุดตกลงไปตามลานซอกหิน  และอื่นๆได้  ประโยชน์ของการเดินป่าคือการมีสติต่อเนื่องตลอดเวลา แบบไม่ต้องพยายามทำแต่เป็นสติที่เกิดขึ้นเองอย่างเป็นธรรมชาติ                    การเฝ้าดูการปรุงแต่งของจิตใจ  ในยามกลางคืน  เป็นสิ่งที่นักปฏิบัติได้ใช้ประโยชน์ของป่าในการเฝ้าดูการทำงานของจิตใจได้ชัดเจน   ได้เห็นธรรมชาติของจิตใจ  ได้ฝึกจิตใจต่อสู้กับกิเลสหรือสมุทัยที่เกิดในใจเป็นปัจจุบันขณะอย่างแท้จริง  ไม่ใช่การจินตนาการหรือเป็นเพียงความคิดความเข้าใจ      หลักธรรมของพระพุทธเจ้าคือพยายามรักษาจิต ทำจิตให้เป็นกลางเอาไว้ อะไรเกิดขึ้นให้มันเห็นแจ้งว่า เกิดแล้วต้องดับ เกิดเองแล้วต้องดับเอง เ ห็ น จนมันสรุปได้ว่ามันไม่ใช่เราจริง พระพุทธเจ้าท่านเน้นภาคปฏิบัติ เป้าหมายคือการบรรลุมรรคผลและนิพพาน ปฏิบัติแบบไม่ยึดอะไร ค่อย ๆ คลายออกจากความยึดมั่นถือมั่น ปฏิบัติก็เพื่อให้เกิดญาณ ให้รู้แจ้งขึ้นมาว่ายึดอะไรไม่ได้เลย ยึดกายยึดจิตไม่ได้ ยึดรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่ได้ ยึดรูป เสียง กลิ่น รส ไม่ได้ ยึดกาย ยึดเวทนา ยึดจิต ยึดธรรม ยึดอะไรไม่ได้ รู้แล้วก็ปล่อย รู้แล้วก็ปล่อย ดูซิ มีอารมณ์อะไรค้างคาอยู่ในจิตไหม ดูมัน แล้วปล่อย ปล่อยโดยที่ไม่ใช่ว่ามีเราไปปล่อยนะ ปฏิบัติจนจิตเห็นแล้วรู้ว่ามันไม่ใช่เรา เชื่อในคำสอนของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่เรา มันเป็นสิ่งถูกดู มันเกิดแล้วมันดับ ถ้ายังไม่เห็น... ก็แสดงว่าอินทรีย์ยังไม่แก่กล้าพอ หรือว่ายังวางใจไม่ถูก . พระอาจารย์ครรชิต สุทฺธิจิตฺโต วัดป่าภูไม้ฮาว จ.มุกดาหาร Cr. จากหนังสือ อยากถึงนิพพานก็ไม่ได้ https://www.facebook.com/PhuMaiHaoForestMonastery   Create Date : 05 มิถุนายน 2569 14 comments Last Update : 5 มิถุนายน 2569 20:50:09 น. Counter : 250 Pageviews. (โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณhaiku, คุณtoor36, คุณnewyorknurse, คุณโอพีย์คุณนายกุ๊งกิ๊ง, คุณmultiple, คุณกะว่าก๋า, คุณtanjira, คุณสองแผ่นดิน, คุณcyberlifenlearn, คุณThe Kop Civil, คุณกะริโตะคุง, คุณหอมกร

จำนวนก้าวเดินเยอะเลย ก็ได้อยู่กับใจเรา ถือเป็นเรื่องดีครับ   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 5 มิถุนายน 2569 23:27:55 น.

โอ้ เป็นเรื่องที่ดี กับทั้งตัวเอง และได้เผยแพร่ พระธรรมคำสอนด้วยเลยนะครับ ของอาจารย์เต๊ะ นี่ สังขารยังไม่เอื้ออำนวย ยังต้องไปทำกายภาพอยู่ทุกอาทิตย์ แต่เมื่อเช้า เอาสูบไฟฟ้า มาสูบลม จักรยาน 2คัน ลมแข็งปั๊ง ลองขี่ จักรยาน ครั้งแรกใน หลายเดือน อุ๊ย ยังขี่ได้เหมือนเดิม งั้นปั่นไป ซื้อ ไก่ย่าง+ปลาดุกย่างมากินเลยดีกว่า 555 ส่วนเรื่องการเดินป่านี่ เมื่อเช้า พึ่ง อ่านข่าว หญิง นทท ไปเดินป่า กับคณะ แล้วขอล่วงหน้าเดินไปก่อน บอกเคยเดินไปหลายครั้งแล้ว เพื่อนฝูงบอกให้ไปพร้อมกันก็ไม่ยอม สุดท้ายพบเป็นศพ ตกหน้าผาตายเรียบร้อยเลยครับ กลางวันนี่ คงไม่มีอะไร แต่กลางคืน ทัศนียภาพ ไม่ชัดเจน พื้นที่เราไม่ชำนาญ นี่ อาจพลาดพลั้งได้ ยังไงก็ปลอดภัยไว้ก่อนนะครับ   โดย: multiple 6 มิถุนายน 2569 9:35:06 น.

อนุโมทนาบุญครับคุณเย็น สถานที่ดูมีความสัปปายะมากๆครับ ผมยังไม่เคยเห็นนกยูงในป่าธรรมชาติเลยครับ ขนาดอยู่เชียงใหม่นานหลายสิบปี เข้าใจว่าในป่าน่าจะหายากมากๆแล้ว   โดย: กะว่าก๋า 6 มิถุนายน 2569 13:49:44 น.

สวัสดีค่ะคุณเย็น ธัญขออนุโมทนาบุญด้วยนะคะ จำนวนก้าวเกิน 10000 เลย แถมเดินไปดูจิตตัวเองไปด้วย ได้ออกกำลังแบบนี้ถือว่าได้คูณสองไปเลยนะคะ ดอกเข็มป่าต้นเขาไม่เป็นพุ่มเหมือนเข็มบ้านนะคะ เจ้าดอกสีขาวนั้นน่ารักเชียวค่ะ   โดย: tanjira 6 มิถุนายน 2569 15:23:58 น.

อนุโมทนาบุญด้วยครับ ได้ปฎิบัติธรรมท่ามกลางธรรมชาติที่เป็นวัดป่าแท้จริง   โดย: สองแผ่นดิน 6 มิถุนายน 2569 22:41:21 น.

เช่นกัน เจอแมวขอดูไกลๆ แต่ก็น่ารัก555   โดย: cyberlifenlearn 6 มิถุนายน 2569 23:10:39 น.

อนุโมทนาบุญด้วยค่พ   โดย: newyorknurse 7 มิถุนายน 2569 1:59:22 น.

อนุโมทนา สาธุ ด้วยนะครับ เรื่องขี่จักรยานนี่ ตอนนี้อยากขี่มากเพราะ ต้องแต่ผ่าตัดมานี่ ไม่ได้ออกกำลังอะไรเลย น้ำหนักก้เริ่มขึ้นมาเรื่อยๆ ได้ขี่วันละนิดละหน่อยก็ยังดี ถนนก็เลือกเส้นเรียบๆครับ ขรุขระไม่ไปแน่ 555 เรื่องการนั่งตอนไปวัดนี่ สมัยก่อน ตอนดีๆ ก็เป็นเรื่อง ทรมานมาก เพราะ อาจารย์เต๊ะ จะนั่งขัดสมาธิ นั่งพับเพียบ กับพื้นนี่ไม่ได้เลย มันจะปวดมาก ถ้าไม่มีเก้าอี้ ยอม ยืนยังดีกว่าอีกนะครับ 555 ส่วนเรื่องยาแก้ปวด หลังผ่าตัดนี่กินไปแยะมากกก ไปตรวจล่าสุด ค่าไตเลยลดลง ตอนหลังก็พยายามอดทนไม่กินแยะ กินตอนปวดมากๆเอาครับ เรื่องอยู่คนเดียวนี่ อาจารย์เต๊ะ ชำนาญมาก เพราะอยู่คนเดียวมาตลอด เดี๋ยวนี้ ผีก็ไม่กลัว เพราะไม่ว่าที่ไหน ก็ต้องมีคนตายทั้งนั้น กลัวคน กลัว สาวๆมาหลอกมากกว่าครับ 555   โดย: multiple 7 มิถุนายน 2569 5:19:09 น.

อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น   โดย: กะว่าก๋า 7 มิถุนายน 2569 6:01:56 น.

ทุกข์มีอยู่ แต่ไม่มีผู้ทุกข์ . . เป็นประโยคที่ดีมากๆเลยครับ   โดย: กะว่าก๋า 7 มิถุนายน 2569 21:55:20 น.

อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น   โดย: กะว่าก๋า 8 มิถุนายน 2569 5:42:24 น.

การเดินป่าต้องมีสติอยู่กับตัวตลอดเลยนะครับ ไม่งั้นพลาดทีเดียวแย่เลยครับ เห็นป่าเขียว ๆ แล้วรู้สึกดีมากเลยครับ สดชื่น   โดย: The Kop Civil 8 มิถุนายน 2569 12:42:15 น.

สวัสดีครับ ธรรมชาตินำความสงบมาให้จิต พอจิตสงบก็เกิดสมาธินะครับ   โดย: กะริโตะคุง 8 มิถุนายน 2569 19:10:40 น.

จิตนี่มันไม่ค่อยหยุดนิ่งค่ะ มีปกติซัดส่ายอยู่เสมอนะคะ   โดย: หอมกร 9 มิถุนายน 2569 6:02:39 น.