5 มิย 69 เดินป่า หาธรรม                         กลับจากคอร์สปฏิบัติธรรมวันวิสาขบูชา  7  วัน  ภารกิจปฏิบัติธรรมและช่วยงานพุทธศาสนา   ทำประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน  เพื่อสืบทอดและเผยแพร่พระพุทธศาสนา  ให้เต็มกำลังความสามารถและสติปัญญา                                            คอร์สปฏิบัติธรรมของท่านอาจารย์  สนับสนุนการอยู่ป่าและการเดินในป่าได้ทั้งกลางวันกลางคืน  บรรยากาศสงัดวิเวกในป่าใหญ่เพียงลำพัง   ช่วยให้เกิดสติสัมปชัญญะ  เห็นเวทนา สัญญา สังขาร และการทำงานของวิญญาณขันธ์ได้ชัดเจน  ช่วยในการเห็นการเกิดดับและปล่อยวางขันธ์  จนกระทั่งการวางจิตได้ในที่สุด                        ฤดูกาลนี้ ป่าเขียวชอุ่ม มีดอกเข็มป่า และดอกไม้อื่นๆที่ไม่รู้จักชื่อ                นอกจากได้เห็นการทำงานของขันธ์  ปฏิจจสมุปบาท  อริยสัจสี่ในใจแล้ว   ยังได้ออกกำลังกาย  ร่างกายแข็งแรงขึ้นอีก               ได้เดินป่าจนสุดแนวยาวสุดของป่าบนภูเขาแห่งนี้  เดินช้าๆอย่างมีสติ ระยะทางไกล ไต่ทางชัน ทางขุรขระบ้าง  วันนี้ทำได้ปกติ รู้สึกคุ้นเคยสบายๆ  ไม่รู้สึกเกินกำลังความสามารถ  ครั้งหน้าตั้งใจจะเดินทั้งกลางวัน  และกลางคืน                                สุดแนวป่าตรงนี้  เป็นตำแหน่งที่ผู้ปฏิบัติธรรมเดินมาภาวนากันมาก  หินนี้สุดเป็นหน้าผาสูง  การเดินป่าต้องระมัดระวัง  การสะดุดตกลงไปตามลานซอกหิน  และอื่นๆได้  ประโยชน์ของการเดินป่าคือการมีสติต่อเนื่องตลอดเวลา แบบไม่ต้องพยายามทำแต่เป็นสติที่เกิดขึ้นเองอย่างเป็นธรรมชาติ                    การเฝ้าดูการปรุงแต่งของจิตใจ  ในยามกลางคืน  เป็นสิ่งที่นักปฏิบัติได้ใช้ประโยชน์ของป่าในการเฝ้าดูการทำงานของจิตใจได้ชัดเจน   ได้เห็นธรรมชาติของจิตใจ  ได้ฝึกจิตใจต่อสู้กับกิเลสหรือสมุทัยที่เกิดในใจเป็นปัจจุบันขณะอย่างแท้จริง  ไม่ใช่การจินตนาการหรือเป็นเพียงความคิดความเข้าใจ      หลักธรรมของพระพุทธเจ้าคือพยายามรักษาจิต ทำจิตให้เป็นกลางเอาไว้ อะไรเกิดขึ้นให้มันเห็นแจ้งว่า เกิดแล้วต้องดับ เกิดเองแล้วต้องดับเอง เ ห็ น จนมันสรุปได้ว่ามันไม่ใช่เราจริง พระพุทธเจ้าท่านเน้นภาคปฏิบัติ เป้าหมายคือการบรรลุมรรคผลและนิพพาน ปฏิบัติแบบไม่ยึดอะไร ค่อย ๆ คลายออกจากความยึดมั่นถือมั่น ปฏิบัติก็เพื่อให้เกิดญาณ ให้รู้แจ้งขึ้นมาว่ายึดอะไรไม่ได้เลย ยึดกายยึดจิตไม่ได้ ยึดรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่ได้ ยึดรูป เสียง กลิ่น รส ไม่ได้ ยึดกาย ยึดเวทนา ยึดจิต ยึดธรรม ยึดอะไรไม่ได้ รู้แล้วก็ปล่อย รู้แล้วก็ปล่อย ดูซิ มีอารมณ์อะไรค้างคาอยู่ในจิตไหม ดูมัน แล้วปล่อย ปล่อยโดยที่ไม่ใช่ว่ามีเราไปปล่อยนะ ปฏิบัติจนจิตเห็นแล้วรู้ว่ามันไม่ใช่เรา เชื่อในคำสอนของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่เรา มันเป็นสิ่งถูกดู มันเกิดแล้วมันดับ ถ้ายังไม่เห็น... ก็แสดงว่าอินทรีย์ยังไม่แก่กล้าพอ หรือว่ายังวางใจไม่ถูก . พระอาจารย์ครรชิต สุทฺธิจิตฺโต วัดป่าภูไม้ฮาว จ.มุกดาหาร Cr. จากหนังสือ อยากถึงนิพพานก็ไม่ได้ https://www.facebook.com/PhuMaiHaoForestMonastery   Create Date : 05 มิถุนายน 2569 1 comments Last Update : 5 มิถุนายน 2569 20:50:09 น. Counter : 71 Pageviews. (โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณhaiku, คุณtoor36, คุณnewyorknurse

จำนวนก้าวเดินเยอะเลย ก็ได้อยู่กับใจเรา ถือเป็นเรื่องดีครับ   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 5 มิถุนายน 2569 23:27:55 น.