"การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต"
"การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต" เป็น ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 395 ผู้ตั้งโจทย์ คือ คุณ กะว่าก๋า
คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน) ความเจ็บปวดคือ ครู ความผิดพลาดหรือบาดแผลในอดีตครั้งใหญ่ที่สุดของคุณ ได้สอนอะไร ที่สำคัญที่สุดให้กับคุณ? หากไม่มีบาดแผลนั้น ชีวิตของคุณในวันนี้จะขาดการเรียนรู้ใดไป? คุณจะขอบคุณ "ความเจ็บปวด" ในฐานะครูได้อย่างไร? จากคำอธิบายโจทย์ พอจะสรุปได้ว่า ผู้ตั้งโจทย์ต้องการให้กล่าวถึง ความเจ็บปวด ที่เคยได้รับ ความเจ็บปวดนั้นได้สอนเรื่องอะไรที่สำคัญที่สุดแก่เรา ในชีวิตของคนเรานั้น ไม่มีใครหรอกนะ ที่ไม่เคยเจอกับความเจ็บปวด ซึ่งอาจจะเกิดจาก ความผิดพลาดในการตัดสินใจ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการงาน ความรัก จนเกิดเป็นบาดแผลที่ติดอยู่ในใจ ซึ่งจะติดอยู่นานหรือไม่นาน ก็ต้องอาศัย ความแข็งแกร่งของจิตใจเรา การเยียวยาจิตใจ ที่เกิดจากเหตุการณ์ที่ไม่พึงปรารถนา โดยใช้วิธีการในการบำบัดจิตใจอย่างถูกต้อง เพราะความผิดพลาดนั้น จะเป็นครูสอนเรา เป็นภูมิต้านทาน เมื่อเกิดความผิดพลาดในครั้งต่อ ๆ ไปในชีวิต ซึ่งเราก็ต้อง ขอบคุณ ความเจ็บปวดที่เราเคยได้รับ กลายเป็นครู กลายเป็นการเรียนรู้ ที่มีราคาแพง ของชีวิต จริง ๆ
สำหรับตัวฉันเอง ก็เช่นเดียวกับมนุษย์ทั่ว ๆ ไป ก็มีการผิดพลาดในเรื่องความรัก ในเรื่องการงาน อยู่ไม่น้อย กลายเป็นบาดแผลที่เจ็บปวด และกลายเป็นครู ของฉัน แต่เมื่อวัยที่เพิ่มขึ้น ประสบการณ์ในชีวิตมากขึ้น จิตใจก็แข็งแกร่งขึ้น ตามลำดับ ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรมดา น่ะนะ ที่ความเจ็บปวดที่เคยได้รับมันก็จะ ค่อย ๆ จางหายไปตามกาลเวลา แต่อย่างไรก็ตาม บาดแผลนั้นถึงจะตกสะเก็ดไปตามวันเวลา เมื่อถูกสะกิดขึ้นมา ก็ปวดแปลบได้บ้าง นะ อิอิ
บาดแผลที่เกิดจากความรัก ฉันก็เคยเขียนถึงแล้ว ในวัยสาว ย่อมเป็นบาดแผลที่เจ็บปวดมาก แต่ฉันก็ได้ผ่านมาได้ด้วยวิธีการต่าง ๆ ดังที่เขียนเล่าให้ทราบไปแล้ว บล็อกนี้ จะเล่าถึงเรื่อง บาดแผลที่เกิด ขึ้นในชีวิตในอาชีพรับราชการครู ซึ่งก็มีหลายเรื่องอยู่ อันเกิดจากนิสัยที่ไม่ค่อยยอมใครของฉันถ้าไม่ถูกต้อง เลียผู้ใหญ่ก็ไม่เป็น ก็เป็นธรรมดาของการรับราชการ ถ้าเราเป็นตัวของตัวเองมากเกินไป แข็งเกินไป โอกาสที่จะเจริญ ทางราชการจึงยาก (การได้สองขั้น) จะเจริญได้ก็ด้วยการทำงานผลงาน ของตัวเอง (สมัยนั้น เรียกว่า ซี 8 ต่อมาเปลี่ยนเป็น ครูผู้ชำนาญการพิเศษ) เพื่อเงินเดือน และ เงินประจำตำแหน่งที่จะได้รับ บาดแผลที่ฉันได้รับ คือ การดูถูกของหัวหน้าหมวด ลับหลังว่า ฉันเป็นเด็กเรียนลัด ความรู้ไม่แน่นพอที่จะ ไปสอนนักเรียน ม.ปลาย มันก็เจ็บนะ จากการสบประมาทของเขา ตอนนั้น ฉันก็มีประสบการณ์ มีบาดแผลจากความรักมาเป็น ภูมิต้านทานพอสมควร จึงเก็บความรู้สึกเจ็บ ไว้ในใจ น้อง ๆ ที่ได้รับการทาบทามให้เข้าไปสอน ม.ปลาย (อาคารใน) แต่ละคนก็ไม่มีใครยอมเข้าไปสอน ม.ปลาย เล่าให้ฉันฟังว่า ขนาดพี่ น้อง ๆ ถามความรู้ภาษาไทยอะไร ที่พวกเขาไม่แนใจ พี่ก็สามารถให้คำอธิบายได้อย่างละเอียดและเข้าใจ ได้ความรู้จากพี่อย่างกระจ่าง พวกหนูกลัว ค่ะ ถ้าไปสอน ม.ปลาย แล้วเตรียมไม่พร้อม อาจจะ โดนว่ามากกว่าพี่ ก็เป็นได้ ในที่สุดก็ต้องมาง้อฉันเข้าไปสอน ม.ปลาย ฉันเลยย้อนไปว่า "หนูเด็กเรียนลัด สอบเทียบ ความรู้ไม่แข็งแรงพอที่จะสอน เด็ก ม.ปลายหรอก ค่ะ" พอได้ยินเช่นนั้น หน้าเขาก็เจื่อน ๆ และบอกว่า ไม่มีน้องคนไหน ยอมเข้าไปตึกในสอน พี่ขอร้องให้น้องเข้าไปสอน นะ ฉันก็อภัยให้ ยอมเข้าไปสอน เพื่อให้ เรื่องการจัดตารางสอน เป็นไปอย่างเรียบร้อย
 ที่จริงการถูกดูถูก สบประมาท เกิดรอยแผล ที่ทำให้ฉัน มีพลังในการคิดที่จะต้องทำให้เขารู้ว่า ฉันมีความรู้ มีอาชีพที่ฉันรักและสามารถสอนเด็ก ม.ปลายได้ และเด็กที่สอนก็เข้ามหาวิทยาลัยได้จำนวนไม่น้อย ใช้ความรู้ในการสอนพิเศษ ให้เด็ก ๆ ได้เรียน โดยไม่เสียเงินอะไร ขอให้ตั้งใจเรียน ฉันทำสื่อการสอนให้เรียนง่ายขึ้น หาเทคนิคที่จะทำข้อสอบเข้าให้รวดเร็ว ตามเวลาที่ข้อสอบกำหนด การอ่านจับใจความสำคัญให้เป็น เพื่อเลือกข้อสอบข้อที่ถูกต้องที่สุด อีกเรื่องหนึ่ง บาดแผลครั้งนี้ ยังเป็นพลังผลักดันให้ฉัน ทำผลงานทางวิชาการเลื่อนวิทยฐานะ เป็น ผู้ชำนาญการพิเศษ ช่วงนั้น โรงเรียนมีการส่งผลงานทั้งหมด 3 คน มีภาษาไทย 2 คน คณิตศาสตร์ 1 คน ผลประกาศการทำผลงาน ครูคณิตศาสตร์ได้แค่ ซี 7 ถ้าต้องการให้ได้ซี 8 ต้องปรับผลงาน การประกาศผล เหลือภาษาไทย 2 คน คือ ฉันและหัวหน้าหมวด ยังไม่ได้ประกาศ ผล ต่อจากนั้น อีกประมาณ เดือนกว่าก็ประกาศผล การส่งผลงานของ หัวหน้าหมวด เป็นคนที่ 2 ผลคือ ไม่ผ่านเกณฑ์ ต้องทำใหม่ผลงานส่งใหม่ ฉันรู้ว่า เขาเสียใจมากและหวังว่า ผลงานของฉันก็คงไม่ผ่านเหมือนเขา แต่แล้วในปลายปีการศึกษา ปี 34 นั้นเอง ก็มีจดหมาย เป็น ส.ค.ส. จากผอ.ที่เป็นคณะกรรมการตรวจผลงานของฉัน ส่งมาแสดงความยินดีกับฉัน เป็นที่ฮือฮา ของครูที่โรงเรียน เพราะเป็นครูคนแรก (ปัจจุบัน คนก่อนที่เคย ได้นานแล้วเกษียณแล้ว) สมัยนั้น โรงเรียนที่มี ครูที่ทำผลงานผ่านมาก ๆจะทำให้โรงเรียนนั้น มีชื่อเสียงในด้านดี อาจจะเป็นเพราะว่า สมัยนั้น การทำผลงาน เพื่อเลื่อนวิทยฐานะเป็นเรื่องยาก ไม่เหมือนสมัยนี้ ค่ะ คอมพิวเตอร์ก็ไม่มี ต้องใช้พิมพ์ดีด พิมพ์ผิด ก็ต้องใช้ลิควิดลบ การส่งผลงาน ต้องใช้วิธีอัดสำเนา เพื่อไม่ให้เห็นรอยลบ เรียกว่า ลำบากกว่าสมัยนี้มาก ๆ ค่ะ นี่เป็นอีกวิธีการหนึ่งของการเอาบาดแผลในชีวิต เป็นแรงผลักดันให้ชีวิตของฉันประสบความสำเร็จ ได้เรื่องหนึ่ง ค่ะ ตะพาบ เรื่อง "การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต" ฉันก็ได้เขียนเล่าเรื่อง บาดแผลที่ฉันได้รับ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ จริงที่เกิดขึ้นกับชีวิตของฉัน หวังว่า ประสบการณ์ ที่ทำให้เกิดบาดแผล และนำไปสู่แรงผลักดัน เป็นครูสอนเรา ทำความเจ็บปวดนั้น เป็นประสบการณ์ชีวิต ทำให้คำสบประมาทนั้น กลายเป็นแรงผลักดันให้เราเดินไป ในทางที่ดี ลบคำสบประมาทนั้น ๆ ให้ได้ ค่ะ สวัสดี ค่ะ
| Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2569 |
|
22 comments |
| Last Update : 16 กุมภาพันธ์ 2569 18:09:16 น. |
| Counter : 261 Pageviews. |
|
 |
|
|
| ผู้โหวตบล็อกนี้... |
| คุณกะริโตะคุง, คุณปัญญา Dh, คุณmultiple, คุณSleepless Sea, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะว่าก๋า, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณหอมกร, คุณThe Kop Civil, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณNior Heavens Five, คุณร่มไม้เย็น, คุณอุ้มสี, คุณruennara, คุณtanjira |
| | |
โดย: ปัญญา Dh 16 กุมภาพันธ์ 2569 19:30:46 น. |
|
|
|
| | |
โดย: multiple 16 กุมภาพันธ์ 2569 19:55:37 น. |
|
|
|
| | |
โดย: กะว่าก๋า 16 กุมภาพันธ์ 2569 22:13:50 น. |
|
|
|
| | |
โดย: คุณต่อ (toor36 ) 16 กุมภาพันธ์ 2569 22:19:45 น. |
|
|
|
| | |
โดย: กะว่าก๋า 17 กุมภาพันธ์ 2569 4:38:24 น. |
|
|
|
| | |
โดย: หอมกร 17 กุมภาพันธ์ 2569 7:07:12 น. |
|
|
|
| | |
โดย: ปัญญา Dh 17 กุมภาพันธ์ 2569 10:37:40 น. |
|
|
|
| | |
โดย: multiple 17 กุมภาพันธ์ 2569 15:24:01 น. |
|
|
|
| | |
โดย: หอมกร 17 กุมภาพันธ์ 2569 15:42:20 น. |
|
|
|
| | |
โดย: กะว่าก๋า 17 กุมภาพันธ์ 2569 20:29:36 น. |
|
|
|
| | |
โดย: กะว่าก๋า 18 กุมภาพันธ์ 2569 4:30:52 น. |
|
|
|
| | |
โดย: กะว่าก๋า 18 กุมภาพันธ์ 2569 10:24:36 น. |
|
|
|
| | |
โดย: กะว่าก๋า 19 กุมภาพันธ์ 2569 5:30:33 น. |
|
|
|
| | |
โดย: กะว่าก๋า 19 กุมภาพันธ์ 2569 21:48:00 น. |
|
|
|
| | |
โดย: อุ้มสี 20 กุมภาพันธ์ 2569 5:09:27 น. |
|
|
|
| | |
โดย: กะว่าก๋า 20 กุมภาพันธ์ 2569 5:13:50 น. |
|
|
|
| | |
โดย: tanjira 21 กุมภาพันธ์ 2569 6:40:36 น. |
|
|
|
|
|
 |
|