"ชีวิต คือคู่ตรงข้ามของความตาย" "ชีวิตคือคู่ตรงข้ามของความตาย"  เป็นโจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบ  หลักกิโลเมตรที่ 402  ผู้ตั้งโจทย์  คือ คุณ กะว่าก๋า                                                                                                               คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)                       เวลาคิดถึงชีวิต คุณนึกถึงอะไร และเมื่อพูดถึงความตาย คุณนึกถึงอะไร ทั้งสองสิ่ง             มีความเชื่อมโยงกันอย่างไรบ้าง                    ในความเป็นจริง  ชีวิตของคนเรา เกิดมาก็ต้องคู่กับความตาย   เพราะคนเราเกิดมา          ก็ต้องตายกันทุกคน ไม่มีใครหนีพัน                 ความตายแน่นอน  ค่ะ  นี่เป็นความจริงที่ไม่มีใครจะรอดพ้นจากความตายได้เลย                    เพียงแต่เราไม่รู้ว่า เราจะตายเมื่อไร เท่านั้นเอง                    ดังนั้น  ยามที่เรายังมีชีวิตอยู่  จึงควรต้องหมั่นสั่งสมเสบียงบุญเอาไว้ เพราะการเกิด                เป็นมนุษย์เท่านั้น ที่มีโอกาสได้สั่งสมเสบียงบุญไว้ เท่านั้น              จึงไม่ควรจะประมาทโอกาสที่เราได้รับ ค่ะ                   จุดประสงค์ของผู้ตั้งโจทย์นี้  คือ  ต้องการให้ผู้เขียน เล่าถึงความรู้สึก  ดังนี้   ข้อแรกเมื่อคิดถึงชีวิตของตนเอง  เราจะนึกถึงอะไร                         ข้อ 2 เมื่อพูดถึง ความตาย เรานึกถึงอะไร                ข้อ 3 ชีวิตและความตาย นั้นมีความเชื่อมโยงกันอย่างไรบ้าง   ข้อแรก  เมื่อคิดถึงชีวิตของตัวฉันเอง  ฉันนึกถึง   สิ่งแรกที่ฉันคิดถึง คือ ชีวิตฉัน พ่อแม่ เป็นผู้ให้มา  นึกถึงเมื่อฉันโตขึ้น ก็เป็นหน้าที่ ที่จะต้องเลี้ยงดูผู้ให้กำเนิด  ซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกต้อง เป็นวัฏจักรของชีวิตที่สิ่งมีชีวิต  ที่สมควรต้องประพฤติเช่นนี้  ถึงปัจจุบันศีลธรรมเสื่อม  ลูกทอดทิ้งพ่อแม่ผู้สูงอายุมากมาย    บ้านพักคนชรามีมากมายหลายแห่ง    ถือเป็นสังคมผู้สูงอายุเสียแล้ว   น่าเศร้ามาก ค่ะ ที่วัฒนธรรมดี ๆ  ความกตัญญูต่อพ่อแม่นับวันจะสูญหายไปจากสังคมไทย                       ข้อ 2  เมื่อพูดถึงความตาย  ฉันคิดถึง เรื่อง ความเป็นจริงของชีวิต  คิดถึงเรื่อง อนิจจังไม่เที่ยง   และยอมรับว่า  คนเราเกิดมาก็ต้องตาย แน่นอน  ไม่มีใครที่จะหนีพ้นจากความตายไปได้  ทุกคนถ้ายอมรับความจริงเช่นนี้  เราก็จะ ไม่กลัวความตายและไม่ทุกข์ใจเมื่อเวลานั้นมาถึง ค่ะ             ข้อ 3  ชีวิตและความตายนั้น มีความเชื่อมโยงกันอย่างไร   ความเชื่อมโยงอย่างเห็นได้ชัด คือ  ทุกคนต้องเจอกับความตาย แน่นอน ค่ะ ไม่มีใครที่จะหนี จากความตายได้ ค่ะ เพียงแต่ว่า  ความตายจะมาเยือนเราเมื่อใด ไม่สามารถรู้ได้  อายุ ยืน   อายุสั้น ก็ไม่ใช่ตัวกำหนดความตายได้  ตัวตน (ร่างกาย  สังขาร )ก็ร่วงโรย ไปตามกาลเวลา  เมื่อสังขารไปไม่ไหวแล้ว วาระสุดท้ายที่มาเยือน ก็คือ ความตาย   แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นเช่นนี้ นะคะ  ความตายอาจมา เยี่ยมเยือนเราด้วย อุบัติเหตุที่ไม่อาจคาดเดาได้   หรือ โรคภัยร้ายแรง  หรือภัยธรรมชาติ ที่คร่าชีวิตไปก็มากมาย  เป็นต้น  ชีวิตกับความตาย จึงอยู่ใกล้ชิดกันทุกวินาที    จึงไม่ควรประมาทในการสั่งสมเสบียงบุญกันไว้ เป็นดีที่สุด ค่ะ    ไม่มีใครรู้ว่า  ความตายพรากเราไปแล้ว  เราจะไปไหน ไม่เคยมีใครเคยไป  (ถึงจะมี  ตายแล้วฟื้น ก็เป็นเรื่องเล่า  เราไม่ได้ประสบกับตัวเอง)  ดังนั้น จึงไม่ควร ประมาทในตอนที่มีชีวิตอยู่  ทำดีละชั่วไว้ ไม่เสียประโยชน์ แน่นอน นะคะ               ฉันได้เขียน ตะพาบ ตามจุดประสงค์ของผู้ตั้งโจทย์ ตามความเห็นของฉัน เห็นด้วยหรือไม่   วิจารณ์แสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนกันได้ นะคะ สวัสดี ค่ะ    Create Date : 30 พฤษภาคม 2569 19 comments Last Update : 31 พฤษภาคม 2569 8:40:29 น. Counter : 415 Pageviews. (โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณ**mp5**, คุณกะว่าก๋า, คุณtoor36, คุณhaiku, คุณtanjira, คุณกะริโตะคุง, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse, คุณcyberlifenlearn, คุณอุ้มสี

โห อาจารย์เต๊ะ มาอ่านเรื่องวันนี้ ต้นเรื่อง มีภาพ พ่อแม่ลูก ยิ้มกันสดใส เบิกบาน ดูต่อมาอีกหน่อย หูย เปลี่ยนอารมณ์ไม่ทัน ทันฉับเข้างาน ขาว ดำ พระสวด กุสลา ธัมมา... มาเลยนะครับนี่ 5555 ชีวิตเรา ตั้งแต่เกิดมานี่ต้องเรียนรู้ เรื่องอะไรต่างๆมากมาย เรื่องสำคัญ ที่ต้องรู้ก็คือ เราต้องตายทุกคน เพราะฉะนั้น ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ต้องดูแล คนที่เรารักและรักเราให้ดี ที่สุด ตอนที่ยังมีโอกาส ตอนดีๆก็ต้องดูแลพ่อแม่ ยามที่ยังแข็งแรง ไม่ใช่ตอนป่วย ค่อยมาสนใจนะครับ ช่วงนี้อาจารย์สุ งานแยะ ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ   โดย: multiple 31 พฤษภาคม 2569 9:09:19 น.

สวัสดีวันวิสาขบูชาค่ะอาจารย์   โดย: หอมกร 31 พฤษภาคม 2569 9:14:46 น.

สาธุ   โดย: สาธุ (สมาชิกหมายเลข 9341248 ) 31 พฤษภาคม 2569 12:39:56 น.

คำตอบของอาจารย์ เป็นคำตอบของผู้เข้าใจชีวิต จึงเป็นคำตอบที่มาจากการยอมรับความจริง ไม่ได้มีความกลัวต่อความตายครับ ผมตั้งโจทย์นี้ ในวัยที่ตนเองต้องพบผ่านความสูญเสียมากมาย จากคนรู้จัก คนใกล้ชิด ญาติๆ ผมจึงตั้งโจทย์นี้เพื่ออยากลองอ่านมุมมองของเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆแต่ละคนดูครับ   โดย: กะว่าก๋า 31 พฤษภาคม 2569 13:52:18 น.

สมัยก่อนผมเข้าใจผิดคิดว่า บ้านพักคนชรา เข้าไปอยู่ฟรี จริงๆ แล้วไม่ใช่ ไม่มีเงินอย่าหวังว่าจะได้เหยียบเข้าไป เดือนนึงไม่ใช่น้อยๆ เหมือนกัน จริงๆ ลูกก็ควรต้องช่วยเลี้ยงดูพ่อแม่ แต่เคยเห็นข่าวพ่อแม่บางคนเรียกร้องเงินแต่ละเดือนจากลูกจนตัวลูกแทบไม่มีข้าวกิน ไม่ส่งให้ หรือให้ไม่ครบก็โดนด่าสาดเสียเทเสีย มันก็น่าเศร้าเหมือนกัน   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 31 พฤษภาคม 2569 15:20:19 น.

ชีวิต คนเราไม่แน่นอนจริงๆเลยนะครับ คนคุยกันอยู่ดีๆเมื่อวาน อ้าววันนี้ตายซะแล้ว ชีวิตกับความตายนี่ประมาทไม่ได้เลยนะครับ เรื่องจากบล็อกนี่ เชื่อพ่อแม่ดีที่สุดครับ เพราะไม่มีใครหวังดีกับเราเท่าพ่อแม่แล้วละครับ ส่วนเรื่องการใช้เงินนี่ มีน้อยเราก็ใช้น้อยนะครับ ถ้ามีมากเราก็ค่อยใช้มาก ประหยัดมากไปก็ไม่ดีนะครับ 555 ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ อาจารย์สุ   โดย: multiple 1 มิถุนายน 2569 4:56:19 น.

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์   โดย: กะว่าก๋า 1 มิถุนายน 2569 5:30:17 น.

สวัสดีค่ะอาจารย์ ชีวิตกับความตายเดินกันมาเป็นเส้นขนาดนะคะ เกิดแก่เป็นของคู่กัน เช่นเดียวกับเจ็บและตาย ตอนนี้เราเกิดแก่แล้ว รอแค่วันตาย ตอนอยู่ก็ทำตัวให้แข็งแรงๆไว้นะคะ หนูไม่กลัวตายค่ะ แต่ขอตายดีแบบไม่ทรมานนะคะ   โดย: tanjira 1 มิถุนายน 2569 6:23:59 น.

สวัสดีครับ ชีวิตนี้ขอแค่พบพานความตายโดยที่ไม่ได้รับความทุกทรมาน ก็ถือว่าเป็นโชคดียิ่งแล้วครับ แต่คนเรานั้นก็ไม่รู้แน่ได้ว่าความตายจะมาหาเราเมื่อไหร่ อย่างน้อยก็เตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่มันจะมาถึงก็จะดีครับ   โดย: กะริโตะคุง 1 มิถุนายน 2569 14:45:04 น.

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์ หัวข้อทางโลก แต่ความหมายที่ผมเขียน เป็นความหมายทางธรรมครับ ก็เลยอ่านแล้วจะรู้สึกว่าขัดๆกันหน่อย แต่เป็นความตั้งใจในตอนเขียนเลยครับ 555   โดย: กะว่าก๋า 1 มิถุนายน 2569 21:05:04 น.

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์   โดย: กะว่าก๋า 2 มิถุนายน 2569 5:12:30 น.

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์ ช่วงนี้ไปไหน ก็เจอแต่คนบ่นเรื่องเศรษฐกิจแย่ครับ ร้านค้าก็ปิดตัวไปเยอะมาก ลำบากกันหมดเลยครับ จากพิษสงคราม   โดย: กะว่าก๋า 2 มิถุนายน 2569 12:05:43 น.

ควรเตรียมพร้อมเสมอ   โดย: cyberlifenlearn 3 มิถุนายน 2569 0:09:00 น.

ช่วงนี้ไปงานสีดำถี่มากค่ะครู   โดย: อุ้มสี 3 มิถุนายน 2569 2:08:34 น.

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์   โดย: กะว่าก๋า 3 มิถุนายน 2569 4:41:47 น.

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์ การลืมคนที่เรารักไม่ได้ ทำให้ความคิดถึงกลายเป็นโซ่ตรวน ที่ล่ามร้อยความรู้สึกของคนที่ยังอยู่ บล็อกนี้ ผมเขียนขึ้นมาด้วยความรู้สึกนี้เลยครับ   โดย: กะว่าก๋า 3 มิถุนายน 2569 14:25:13 น.

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์   โดย: กะว่าก๋า 4 มิถุนายน 2569 4:46:28 น.

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์ เห็นด้วยกับอาจารย์เลยครับ เราเป็นผู้เลือกที่จะรู้ หรือไม่รู้ ถ้ามีสติก็จะเลือกรับรู้สิ่งที่ดีมีประโยชน์ รู้แล้วไม่ทำร้ายตัวเองครับ   โดย: กะว่าก๋า 4 มิถุนายน 2569 13:53:25 น.

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์   โดย: กะว่าก๋า 5 มิถุนายน 2569 5:55:12 น.