คืนกำไรให้ชีวิต เพื่อพิชิตไปในโลกกว้าง
space
space
space
<<
กุมภาพันธ์ 2569
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
space
space
16 กุมภาพันธ์ 2569
space
space
space

"การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต"

"การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต"   

"การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต"   เป็น ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 395
ผู้ตั้งโจทย์ คือ คุณ กะว่าก๋า

   คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)
ความเจ็บปวดคือ ครู ความผิดพลาดหรือบาดแผลในอดีตครั้งใหญ่ที่สุดของคุณ ได้สอนอะไร
ที่สำคัญที่สุดให้กับคุณ?
 หากไม่มีบาดแผลนั้น ชีวิตของคุณในวันนี้จะขาดการเรียนรู้ใดไป? คุณจะขอบคุณ "ความเจ็บปวด"
ในฐานะครูได้อย่างไร?

             
 จากคำอธิบายโจทย์  พอจะสรุปได้ว่า  ผู้ตั้งโจทย์ต้องการให้กล่าวถึง  ความเจ็บปวด
ที่เคยได้รับ  ความเจ็บปวดนั้นได้สอนเรื่องอะไรที่สำคัญที่สุดแก่เรา

             
ในชีวิตของคนเรานั้น  ไม่มีใครหรอกนะ  ที่ไม่เคยเจอกับความเจ็บปวด  ซึ่งอาจจะเกิดจาก
ความผิดพลาดในการตัดสินใจ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการงาน 
ความรัก จนเกิดเป็นบาดแผลที่ติดอยู่ในใจ   ซึ่งจะติดอยู่นานหรือไม่นาน  ก็ต้องอาศัย
ความแข็งแกร่งของจิตใจเรา   การเยียวยาจิตใจ
ที่เกิดจากเหตุการณ์ที่ไม่พึงปรารถนา โดยใช้วิธีการในการบำบัดจิตใจอย่างถูกต้อง 
  เพราะความผิดพลาดนั้น  จะเป็นครูสอนเรา  เป็นภูมิต้านทาน
        เมื่อเกิดความผิดพลาดในครั้งต่อ ๆ ไปในชีวิต ซึ่งเราก็ต้อง ขอบคุณ  ความเจ็บปวดที่เราเคยได้รับ
กลายเป็นครู  กลายเป็นการเรียนรู้ ที่มีราคาแพง ของชีวิต จริง ๆ
           

               สำหรับตัวฉันเอง  ก็เช่นเดียวกับมนุษย์ทั่ว ๆ ไป  ก็มีการผิดพลาดในเรื่องความรัก  ในเรื่องการงาน
อยู่ไม่น้อย  กลายเป็นบาดแผลที่เจ็บปวด  และกลายเป็นครู     
ของฉัน แต่เมื่อวัยที่เพิ่มขึ้น  ประสบการณ์ในชีวิตมากขึ้น  จิตใจก็แข็งแกร่งขึ้น  ตามลำดับ
  ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรมดา น่ะนะ ที่ความเจ็บปวดที่เคยได้รับมันก็จะ
ค่อย ๆ จางหายไปตามกาลเวลา  แต่อย่างไรก็ตาม บาดแผลนั้นถึงจะตกสะเก็ดไปตามวันเวลา
  เมื่อถูกสะกิดขึ้นมา  ก็ปวดแปลบได้บ้าง นะ อิอิ
 

บาดแผลที่เกิดจากความรัก  ฉันก็เคยเขียนถึงแล้ว   ในวัยสาว ย่อมเป็นบาดแผลที่เจ็บปวดมาก
   แต่ฉันก็ได้ผ่านมาได้ด้วยวิธีการต่าง ๆ ดังที่เขียนเล่าให้ทราบไปแล้ว 
บล็อกนี้  จะเล่าถึงเรื่อง บาดแผลที่เกิด ขึ้นในชีวิตในอาชีพรับราชการครู  ซึ่งก็มีหลายเรื่องอยู่ 
อันเกิดจากนิสัยที่ไม่ค่อยยอมใครของฉันถ้าไม่ถูกต้อง  เลียผู้ใหญ่ก็ไม่เป็น  
ก็เป็นธรรมดาของการรับราชการ  ถ้าเราเป็นตัวของตัวเองมากเกินไป แข็งเกินไป   โอกาสที่จะเจริญ
ทางราชการจึงยาก  (การได้สองขั้น)  จะเจริญได้ก็ด้วยการทำงานผลงาน
ของตัวเอง  (สมัยนั้น  เรียกว่า  ซี 8 ต่อมาเปลี่ยนเป็น ครูผู้ชำนาญการพิเศษ) เพื่อเงินเดือน  และ
เงินประจำตำแหน่งที่จะได้รับ

           
บาดแผลที่ฉันได้รับ คือ การดูถูกของหัวหน้าหมวด ลับหลังว่า  ฉันเป็นเด็กเรียนลัด ความรู้ไม่แน่นพอที่จะ
ไปสอนนักเรียน ม.ปลาย มันก็เจ็บนะ จากการสบประมาทของเขา
ตอนนั้น ฉันก็มีประสบการณ์  มีบาดแผลจากความรักมาเป็น ภูมิต้านทานพอสมควร  จึงเก็บความรู้สึกเจ็บ
ไว้ในใจ น้อง ๆ ที่ได้รับการทาบทามให้เข้าไปสอน ม.ปลาย  (อาคารใน)
  แต่ละคนก็ไม่มีใครยอมเข้าไปสอน ม.ปลาย  เล่าให้ฉันฟังว่า  ขนาดพี่  น้อง ๆ ถามความรู้ภาษาไทยอะไร
ที่พวกเขาไม่แนใจ  พี่ก็สามารถให้คำอธิบายได้อย่างละเอียดและเข้าใจ
ได้ความรู้จากพี่อย่างกระจ่าง   พวกหนูกลัว ค่ะ ถ้าไปสอน ม.ปลาย แล้วเตรียมไม่พร้อม  อาจจะ
โดนว่ามากกว่าพี่ ก็เป็นได้ ในที่สุดก็ต้องมาง้อฉันเข้าไปสอน ม.ปลาย 
ฉันเลยย้อนไปว่า  "หนูเด็กเรียนลัด สอบเทียบ ความรู้ไม่แข็งแรงพอที่จะสอน เด็ก ม.ปลายหรอก ค่ะ" 
  พอได้ยินเช่นนั้น  หน้าเขาก็เจื่อน ๆ   และบอกว่า  ไม่มีน้องคนไหน
ยอมเข้าไปตึกในสอน  พี่ขอร้องให้น้องเข้าไปสอน นะ  ฉันก็อภัยให้  ยอมเข้าไปสอน  เพื่อให้
เรื่องการจัดตารางสอน เป็นไปอย่างเรียบร้อย



   
ที่จริงการถูกดูถูก สบประมาท  เกิดรอยแผล  ที่ทำให้ฉัน มีพลังในการคิดที่จะต้องทำให้เขารู้ว่า  
ฉันมีความรู้  มีอาชีพที่ฉันรักและสามารถสอนเด็ก ม.ปลายได้
และเด็กที่สอนก็เข้ามหาวิทยาลัยได้จำนวนไม่น้อย  ใช้ความรู้ในการสอนพิเศษ ให้เด็ก ๆ ได้เรียน
โดยไม่เสียเงินอะไร  ขอให้ตั้งใจเรียน  ฉันทำสื่อการสอนให้เรียนง่ายขึ้น
 หาเทคนิคที่จะทำข้อสอบเข้าให้รวดเร็ว  ตามเวลาที่ข้อสอบกำหนด  การอ่านจับใจความสำคัญให้เป็น
  เพื่อเลือกข้อสอบข้อที่ถูกต้องที่สุด  

           
 อีกเรื่องหนึ่ง บาดแผลครั้งนี้ ยังเป็นพลังผลักดันให้ฉัน  ทำผลงานทางวิชาการเลื่อนวิทยฐานะ เป็น
ผู้ชำนาญการพิเศษ   ช่วงนั้น  โรงเรียนมีการส่งผลงานทั้งหมด
3 คน   มีภาษาไทย 2 คน  คณิตศาสตร์ 1 คน  ผลประกาศการทำผลงาน  ครูคณิตศาสตร์ได้แค่ ซี 7
  ถ้าต้องการให้ได้ซี 8 ต้องปรับผลงาน   การประกาศผล เหลือภาษาไทย
2 คน คือ ฉันและหัวหน้าหมวด   ยังไม่ได้ประกาศ ผล   ต่อจากนั้น อีกประมาณ  เดือนกว่าก็ประกาศผล
การส่งผลงานของ หัวหน้าหมวด เป็นคนที่ 2  ผลคือ ไม่ผ่านเกณฑ์
ต้องทำใหม่ผลงานส่งใหม่ ฉันรู้ว่า  เขาเสียใจมากและหวังว่า ผลงานของฉันก็คงไม่ผ่านเหมือนเขา
   แต่แล้วในปลายปีการศึกษา ปี 34  นั้นเอง  ก็มีจดหมาย เป็น ส.ค.ส.
จากผอ.ที่เป็นคณะกรรมการตรวจผลงานของฉัน  ส่งมาแสดงความยินดีกับฉัน   เป็นที่ฮือฮา
ของครูที่โรงเรียน  เพราะเป็นครูคนแรก  (ปัจจุบัน คนก่อนที่เคย
ได้นานแล้วเกษียณแล้ว)  สมัยนั้น  โรงเรียนที่มี ครูที่ทำผลงานผ่านมาก ๆจะทำให้โรงเรียนนั้น
  มีชื่อเสียงในด้านดี  อาจจะเป็นเพราะว่า สมัยนั้น  การทำผลงาน
เพื่อเลื่อนวิทยฐานะเป็นเรื่องยาก  ไม่เหมือนสมัยนี้ ค่ะ คอมพิวเตอร์ก็ไม่มี  ต้องใช้พิมพ์ดีด   พิมพ์ผิด 
ก็ต้องใช้ลิควิดลบ  การส่งผลงาน  ต้องใช้วิธีอัดสำเนา  เพื่อไม่ให้เห็นรอยลบ 
 เรียกว่า ลำบากกว่าสมัยนี้มาก ๆ ค่ะ
 
           
 นี่เป็นอีกวิธีการหนึ่งของการเอาบาดแผลในชีวิต  เป็นแรงผลักดันให้ชีวิตของฉันประสบความสำเร็จ
ได้เรื่องหนึ่ง ค่ะ 
           ตะพาบ  เรื่อง  "การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต" ฉันก็ได้เขียนเล่าเรื่อง บาดแผลที่ฉันได้รับ 
ซึ่งเป็นเหตุการณ์ จริงที่เกิดขึ้นกับชีวิตของฉัน  หวังว่า ประสบการณ์
ที่ทำให้เกิดบาดแผล  และนำไปสู่แรงผลักดัน เป็นครูสอนเรา  ทำความเจ็บปวดนั้น เป็นประสบการณ์ชีวิต
  ทำให้คำสบประมาทนั้น  กลายเป็นแรงผลักดันให้เราเดินไป
ในทางที่ดี  ลบคำสบประมาทนั้น ๆ ให้ได้ ค่ะ  สวัสดี ค่ะ
 




 

Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2569
22 comments
Last Update : 16 กุมภาพันธ์ 2569 18:09:16 น.
Counter : 261 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะริโตะคุง, คุณปัญญา Dh, คุณmultiple, คุณSleepless Sea, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะว่าก๋า, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณหอมกร, คุณThe Kop Civil, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณNior Heavens Five, คุณร่มไม้เย็น, คุณอุ้มสี, คุณruennara, คุณtanjira

 

สวัสดีครับอาจารย์

 

โดย: ปัญญา Dh 16 กุมภาพันธ์ 2569 19:30:46 น.  

 

สวัสดีครับอาจารย์

มาอ่านโครงการตะพาบด้วยครับ
ขอบคุณอาจารย์ที่แวะไปอ่านเรื่องสั้นนะครับ
สุขสันต์วันตรุษจีนครับ

 

โดย: Sleepless Sea 16 กุมภาพันธ์ 2569 19:53:55 น.  

 

วันนี้อาจารย์เต๊ะ มาถึง ไม่ฟังอีร้าค่าอีรม จัดโหวตให้ก่อนเลยนะครับ กลัวลืมอี้กกก 555

เรื่องการเป็นครูนี่ การทำผลงานเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความพยายาม ใช้เวลาและอดทนมากเลยนะครับ ยิ่งสมัยก่อน ไม่มีคอม ต้องพิมพฺดีด แก้ไขก็ยาก จะทำสำเนาก้ต้องโรเนียว มือดำปี๋อีก อาจารย์เต๊ะ ทันนะครับเนี่ย 555

เรื่องคำดูถูกนี่ ของอาจารย์สุเป็นบาดแผลเป็นความเจ็บปวด แต่ก้เป็นแรงผลักดันให้เรา เอาชนะคำดูถูกมาได้นะครับ
คู้แข่งแพ้ ราบคาบ โสนะน่า กันไปเลย 555

ของอาจารย์เต๊ะ นี่ไม่ใช่อาจารย์ประจำ เลยไม่สามารถทำผลงานส่งมหาลัยได้ ก็ได้แต่ทำผลงาน เลื่อนขั้นของ สภาสถาปนิก
จนถึงขั้นสูงสุด ได้เป็น วุฒิสถาปนิก กะเค้าเหมือนกันนะครับ
ถึงจะเรียน มหาลัยชานเมือง ไม่ใช่เกรด A ก็สู้มหาลัยเมืองกรุงได้เหมือนกันนะครับ แฮร่ 555

แล้วก็ สมัยก่อนนี่ จะไปสอน ป.โท ได้ อาจารย์ก็ต้องมีวุฒิ ป. เอก แต่อาจารย์เต๊ะ จบแค่ ป.โท ทางมหาลัยก็ตั้งแง่
ทีแรกจะไม่ให้สอน พอตอนหลัง หาอาจารย์ที่ประสบการณ์สูงๆมาสอนไม่ได้ ก็ต้องมาง้อ อาจารย์เต๊ะ เลยเล่นตัวซะให้เข็ดเลยละครับ 555

วันนี้ อากาศร้อนมาก อาจารย์สุอยู่บ้านจุดธูปเทียนไหว้เจ้า ต้องระวังด้วยนะครับ

 

โดย: multiple 16 กุมภาพันธ์ 2569 19:55:37 น.  

 

เพื่อนผมเคยเล่าให้ฟังเรื่องการขอวิทยฐานะในวงราชการ
ทำได้ยากมาก
บางคนถึงกับต้องดูให้ดีว่าจะเข้าหาผู้ใหญ่คนไหน
ถึงจะได้รับการสนับสนุนมากพอ

ผมเลยถูฏแซวว่าถ้ามาเป็นข้าราชการคงไม่รุ่ง
เพราะนิสัยแข็งๆ ไม่เข้าหาผู้ใหญ่ 5555

แต่เมื่ออ่านบล็อกของอาจารย์
อาจารย์ใช้ความสามารถของตนเอง
พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นเลยว่าทำได้จริง
ก้าวหน้าด้วยความสามารถของตนเองเลย
น่าชื่นชมมากๆครับ

ผมไหว้เจ้าในวันอาทิตย์แทนครับ
เพราะผมหยุดในวันอาทิตย์
แม่ก็เลยบอกว่าไหว้ก่อนวันนึงไม่เป็นไร
ปีนี้ไหว้เล็กๆง่ายๆตามอัตภาพครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 16 กุมภาพันธ์ 2569 22:13:50 น.  

 

เป็นการย้อนคำพูดได้ดีครับ เป็นผมก็คงย้อนแบบนั้นเหมือนกัน บางครั้งเรื่องที่ผ่านไปแล้วมานั่งคิดถึงมันไม่ว่าจะดีหรือร้ายก้ทำให้เรายิ้มได้เหมือกนันครับ

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 16 กุมภาพันธ์ 2569 22:19:45 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์

 

โดย: กะว่าก๋า 17 กุมภาพันธ์ 2569 4:38:24 น.  

 

แหมอาจารย์นี่ก็ไม่เบานะคะ
มีจิกกัดหัวหน้าด้วยค่ะ
555

 

โดย: หอมกร 17 กุมภาพันธ์ 2569 7:07:12 น.  

 

อาจารย์ก็ชอบแกล้งคนเหมือนกันนะครับ 555 ผมว่าวงการครูกว่าจะปรับได้ต้องใช้เอกสารค่อนข้างเยอะมากเลยนะครับ

 

โดย: The Kop Civil 17 กุมภาพันธ์ 2569 9:48:15 น.  

 

สวัสดีครับอาจารย์
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกนะครับ

 

โดย: ปัญญา Dh 17 กุมภาพันธ์ 2569 10:37:40 น.  

 

รับราชการต้องมีความอดทนเป็นอย่างสูงเลยครับ
ถ้าคนมีอุดมการณ์มีความคิดเป็นของตัวเองก็มักจะทนอยู่ไม่ค่อยได้ล่ะครับ อาจารย์เต๊ะทำงานเอกชนมาก่อนเป็น 10 ปีแล้วครับจึงมารับราชการตอนอายุ 30 แต่อยู่ได้ไม่ถึง 10 ปีครับถ้าอยู่ครบ 25 ปีนี่ก็น่าจะใกล้เกษียณแล้วไปทำอย่างอื่นไม่ไหวแล้วล่ะครับ555

อาจารย์สุไหว้เจ้าชุดใหญ่ไฟกระพริบเลยนะครับ
เดี๋ยวไปทำบุญบริจาคเงินเสื้อผ้าอีก ได้บุญใหญ่เลยนะครับ ต้องอนุโมทนาบุญด้วยนะครับ


 

โดย: multiple 17 กุมภาพันธ์ 2569 15:24:01 น.  

 

แก้ไขพิมพ์ผิดแล้วตามครูบอกแล้ว
ขนาดเอาการ์ตูนหลอกเด็กมาเล่า
อาาจรย์สุ ยังอ่านเสียละเอียดนะคะ

 

โดย: หอมกร 17 กุมภาพันธ์ 2569 15:42:20 น.  

 

ใช่เลยครับอาจารย์ แกล้งพูดประชดนะครับ

 

โดย: The Kop Civil 17 กุมภาพันธ์ 2569 16:23:18 น.  

 

สุขสันต์วันตรุษจีนครับอาจารย์

ละไมมาด คำฉวีเป็นนักเขียนอาชีพครับ
เขียนประจำอยู่ที่นิตยสารมติชน สุดสัปดาห์
ส่วนใหญ่เขียนในแนวธรรมชาติครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 17 กุมภาพันธ์ 2569 20:29:36 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์

 

โดย: กะว่าก๋า 18 กุมภาพันธ์ 2569 4:30:52 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

สมุดเบาใจ เป็นหนึ่งในขั้นตอนจัดการตนเองที่ดีมากๆเลยครับ
ผมว่าคนที่อยู่ข้างหลัง
จะได้รู้ว่าเราต้องการอย่างไร

ตอนที่อาม่าผมจะจากไป
ท่านก็เตรียมชุดที่จะใส่ในวันสุดท้ายของชีวิต
สั่งไว้หมดเลยครับว่าไม่ต้องฝัง ให้เผา

ผมก็บอกน้องสาวแล้วว่าถ้าผมไม่รู้สึกตัว
ไม่ต้องยื้อชีวิตครับ
ขอจากไปอย่างธรรมชาติครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 18 กุมภาพันธ์ 2569 10:24:36 น.  

 

สวัสดีครับอาจารย์
ผมเข้าใจดีครับ กับการสบประมาทกันในที่ทำงาน ผมเองตอนเข้าทำงานในปั๊มน้ำมันก็โดนเพื่อนร่วมงานสบประมาทว่า ผมจะอยู่ทำงานได้ไม่นาน แต่ในที่สุดผมพิสูจน์ให้เค้าเห็นว่า ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นและในที่สุดเค้าก็ลาออกไปก่อนผม และผมก็ได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นกว่าตอนที่เค้าอยู่

 

โดย: Nior Heavens Five 19 กุมภาพันธ์ 2569 2:23:52 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์

 

โดย: กะว่าก๋า 19 กุมภาพันธ์ 2569 5:30:33 น.  

 

สวัสดีครับอาจารย์

อาจารย์สบายดีไหมครับ ช่วงนี้อากาศร้อน ฝุ่นในกรุงเทพดีขึ้นจากฝนตกเมื่อวันก่อน
แต่ด้วยอะไรไม่รู้วันนี้ผมมีอาการภูมิหนักมากถึงกับลังเลเลยว่าจะลากลับบ้านไปพักดีไหม แต่ก็ไม่อยากเสียวันลา ถ้าไหวก็นั่งต่อ

ความผิดพลาด สร้างการเรียน และอย่างที่อาจารย์บอกครับ สร้างภูมิต้านทานให้ชีวิตด้วย
แต่ก็ต้องเกิดกับคนที่มองเห็นโอกาส มองเห็นบทเรียน ในวิกฤต และความผิดพลาดนั่นด้วย

หลายคนบอกว่า เวลาที่เยียวยาบาดแผลให้หายได้เอง
แต่บางคนก็บอกว่า เวลาไม่ได้ช่วงทำให้แผลหาย หรือเจ็บน้อยลง แต่ทำให้เข้าใจเหตุและผล และเข้าใจในการอยู่กับแผลนั้นต่างหาก

การถูกเรียกว่าเป็นเด็กเรียนลัด ผมว่าไม่เจ็บเลยครับ สำหรับผมนะ คิดว่าเป็นคำชม จากคนขี้อิจฉา 555555
ถ้าความรู้ไม่แน่น ถ้าไม่เก่งจริงก็คงทำไม่ได้ และก็เนี้ย...เด็กเรียนลัดคนนั้นก็มายืนจุดเดียวกับคุณเหมือนกันนี่....เอ๊ะยังไงดีนะ 555555

หลานผมก็เพิ่งสอบเข้า ป.1 ครับ
วันไปสนามสอบคนเยอะมาก เค้าเห็นชุดนักเรียนเค้าก็มีเกรงๆ กันครับ เพราะเป็นโรงเรียนเก่งภาษาที่สุดในย่านนี้
ก็มีเข้ามาถามๆ ผู้ปกครองเพื่อนหลานว่า โรงเรียนอะไรนะ ทำไมดูเหมือนยังเด็กมากอยู่เลย (เพราะจะสอบอยู่แล้วยังยืนกินขนม กับวิ่งเล่นรอบห้องประชุมอยู่เลย)

ผู้ปกครองก็บอกชื่อโรงเรียนไป และบอกว่า เด็กกรุ๊ปนี้เพิ่ง 5 ขวบกว่าๆ ยังไม่ 6 ขวบเลย เลยดูเล็กหน่อย
คนถามก็ยิ้มๆ แล้วมีเดินไปแซวๆ กับแก๊งเค้าว่า โรงเรียนคุณหนู แต่เด็กเล็กยังไม่ 6 ขวบเลย สบายละ ..... อะไรงี้ครับ

ผมก็ไม่รู้หลานได้ยินไหม น่าจะได้ยินเพราะเป็นคนหูดี
ผมเลยบอกเค้าว่า ข้อสอบใช้แค่สมองกับนิ้ว ตัวเล็กตัวใหญ่ ไม่เกี่ยว เราทำเต็มที่พอ

แต่หลานกับเพื่อนหลานคือสอบผ่านทั้งหมดนะครับ เด็กเล็ก 5 ขวบก็สู้ชนะเด็กเกือบ 7 ขวบเป็นร้อยได้
ของแบบนี้ไม่ได้ขึ้นกับอายุ แต่ขึ้นกับพื้นฐานและระบบการเรียนรู้

เหมือนเคสของอาจารย์เลยครับ ที่ประกาศผลออกมา หัวหน้าหมวดไม่ผ่าน แต่อาจารย์ผ่านฉลุย
เรียกว่าพิสูจน์ฝีมือได้เป็นอย่างดีเลยครับ

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 19 กุมภาพันธ์ 2569 11:37:41 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

จริงๆผมก็เจ็บไหล่
แต่ก็ยังหาจังหวะไปหาหมอทำกายภาพไม่ได้เลยครับ
พอทิ้งไว้กลายเป็นเจ็บน้อยลงไปเองครับ 555

ผมจำไม่ได้แน่ชัดแล้วครับ
ว่าเขียนงานชุดนี้ในปีไหน
แต่เดาว่าน่าจะเขียนไว้เกิน 5 ปีแน่ๆครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 19 กุมภาพันธ์ 2569 21:48:00 น.  

 

เป็นกรณีศึกษา
เรื่องการใช้ชีวิตเลยค่ะครู

 

โดย: อุ้มสี 20 กุมภาพันธ์ 2569 5:09:27 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์

 

โดย: กะว่าก๋า 20 กุมภาพันธ์ 2569 5:13:50 น.  

 

สวัสดีค่ะอาจารย์

บาดแผลไม่ว่าเกิดจากอะไร เป็นแรงบันดาลใจของหลายๆคนนะคะ

อาจารย์เป็นคนเก่งและมุ่งมั่นค่ะ คนที่พูดไม่ดีก็จะรู้ว่าตัวเขาคิดผิดนะคะ


 

โดย: tanjira 21 กุมภาพันธ์ 2569 6:40:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

space

อาจารย์สุวิมล
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 47 คน [?]




เป็นครูสอนภาษาไทยที่เกษียณอายุราชการแล้ว สนใจเรื่องการเขียนหนังสือให้ความรู้ ชอบการท่องเที่ยว หากท่านที่เข้ามาชมและอ่านแล้ว มีความสนใจและต้องการสอบถามเรื่องความรู้ด้านภาษาไทย ถ้ามีความสามารถจะให้ความรู้ได้ ก็ยินดีค่ะ

http://i697.photobucket.com/albums/vv337/dd6728/color_line17.gif
space
space
space
space
[Add อาจารย์สุวิมล's blog to your web]
space
space
space
space
space