ตุลาคม 2562

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
10 ตุลาคม 2562
All Blog
ในความทรงจำ
   .ในความทรงจำ 
"ในความทรงจำ" 
โจทย์ตะพาบ หัวข้อนี้   เป็นโจทย์ลำดับที่ 238
ผู้คิดโจทย์  คือ น้องต่อ  36  ค่ะ 

เรื่องของความทรงจำในชีวิตของคนเรา  ก็มีทั้งความทรงจำที่ดีและ
ไม่ดีทั้งนั้น  ฉันคิดว่า  คนเราไม่ควรเก็บความทรงจำ
ที่ไม่ดีเอาไว้  แต่ในบางครั้ง ความทรงจำที่ไม่ดี ไม่น่าจดจำ  เรากลับ
จำได้จำดี  ฉันคิดว่า เพื่อน ๆ คงมีความเห็น
เช่นเดียวกับฉัน ค่ะ  ฉันจะไม่เขียนถึงความทรงจำที่ฉันรู้สึกไม่ดีที่
เกิดขึ้นในชีวิตของฉัน  เพราะด้วยวัย ด้วยการผ่าน
ประสบการณ์และด้วยเวลาที่ผ่านไป  ย่อมมีส่วนทำให้ความทรงจำที่
ไม่ดีเหล่านั้น  ค่อย ๆ มอดไหม้ไป ถึงจะไม่หมดเชื้อ
ไปทั้งหมด แต่เราก็มีสติที่จะดึงความทรงจำที่ไม่ดีเหล่านั้นหลุดออก
จากจิตสำนึกได้รวดเร็วขึ้นเมื่อมีสิ่งมาสะกิดถูก
ในชีวิตของฉัน  มีความทรงจำดี ๆ เกิดขึ้นค่อนข้างมากที่อยากจะจำค่ะ
เพราะมันเป็นความประทับใจที่ฉันได้รับ 
ซึ่งส่วนใหญ่  ก็เป็นความทรงจำดี ๆ ที่ได้ไปร่วมกิจกรรมกับลูกศิษย์
แต่ละรุ่น  การได้รับความช่วยเหลือ
ในยามเจ็บป่วย ในยามที่ฉันเดือดร้อน  เป็นสิ่งดี ๆ ที่ฉันได้รับจาก
ลูกศิษย์ที่เคยสอนมา เป็นความสุข ที่น่าจดจำ ค่ะ 





ภาพที่เห็นนี้  เป็นกิจกรรมของลูกศิษย์ กลุ่ม ธาตุทอง 2 ส ที่พวกเขา
จัดขึ้นมาหลายปี  เพื่อเป็นการแสดงความกตัญญุตา
ต่อครูอาจารย์ที่สอนเขามา  และจัดติดต่อกันมาทุกปี  น่าจะประมาณ
4-5 ปี แล้ว  เขาบอกว่า  นอกจากได้แสดง
ความกตัญญุตาต่อครูอาจารย์แล้ว  ยังเป็นการได้มีโอกาสขอพรจาก
ครูอาจารย์ เพื่อเป็นสิริมงคลแก่ชีวิตของพวกเขาด้วย
เป็นกิจกรรมที่ฉันเก็บไว้ในความทรงจำเสมอ  รู้สึกปลื้มปิติ  และทุกครั้ง
ก็จะต้องนำความทรงจำดี ๆ เหล่านี้มาเขียนถ่ายทอด
ให้เพื่อน ชาวบล็อกได้ปลื้มปิติกับฉันด้วย  และถือเป็นการเก็บบันทึก
ความทรงจำดี ๆ  เอาไว้อีกด้วย ค่ะ 





ในวันคล้ายวันเกิดของฉัน  กลุ่มธาตุทองรวมมิตร  ก็มีการจัดกิจกรรม
พบปะสังสรรค์กัน  ประมาณปลายเดือน กรกฎาคม
และผนวกงานวันคล้ายวันเกิดของเพื่อน ๆ  รวมทั้งวันคล้ายวันเกิดของ
ฉันในต้นเดือนสิงหาคมด้วย  ก็นับว่าเป็นกิจกรรม
ที่สร้างความปลาบปลื้นปิติใจให้ฉันมากอีกกิจกรรมหนึ่ง  ที่ทรงคุณค่า
อยู่ในความทรงจำของฉัน  เช่นกัน  

นอกจากกลุ่มลูกศิษย์ที่จัดงานเป็นกลุ่มใหญ่แล้ว ก็มีลูกศิษย์กลุ่มเล็ก ๆ
ที่พวกเขาก็มารับไปทานข้าวนอกบ้าน พาไปทำบุญ
วันคล้ายวันเกิดของฉัน  เช่น  เมี่ยง อ๊อด  อี๊ด  รุ่ง และอีกหลาย ๆ คน  





นี่เป็นลูกศิษย์ประจำชั้น  รุ่นแรก  เพิ่งรวมกลุ่มได้  จึงจัดงานพบปะ
สังสรรค์และมารับฉันไปร่วมงานด้วย ค่ะ 

อีกหนึ่ง ความทรงจำที่ฉัน ต้องตราตรึงไว้ในใจมากที่สุด  คือ ยามที่ฉัน
เจ็บป่วยตัวคนเดียว  ก็ได้ลูกศิษย์หลายคน
ที่ให้ความช่วยเหลือ  เป็นความทรงจำที่ฉันจำได้เสมอและจดจำ
ความดีของลูกศิษย์ไว้ในใจเสมอ มา

ช่วงเดือน ก.ย. ของปี 60  ฉันประสบอุบัติเหตุ  กระดูกสันหลังบุบไป
สองข้อ  กระดูกนิ้วเท้า หักอีก สองนิ้ว เดินไม่ได้
เดือดร้อนถึงลูกศิษย์  คือก๋วย  ซึ่งบ้านไม่ไกลจากบ้านฉันนัก เจ็บป่วย
ก็ได้พึ่งพาเขา  ส่วนโอ๊ตซึ่งเป็นตำรวจ ก็ให้เขาช่วย
ติดต่อทำบัตรเพื่อพบหมอกระดูก การป่วยครั้งนี้ ต้องพบหมอหลายครั้ง
ครั้งไหนก๋วยติดงาน  แดง วนิดา ก็ขับรถมารับ
ไปโรงพยาบาลแทนก๋วย  ค่ะ 



โอ๊ต และก๋วยพาไปที่โรงพยาบาลตำรวจ  ช่วยกันเข็นรถ  ช่วยไปซื้อยา
ติดต่อห้องเอ็กซเรย์ และอีกหลาย ๆ เรื่อง
เป็นความทรงจำที่ฉัน ซาบซึ้งใจในความมีน้ำใจของพวกเขาที่ไม่มีวัน
ลืมพวกเขา  เป็นความทรงจำอันดีงาม



ช่วงที่ก๋วยติดธุระ ต้องไปค้าขายส่งน้ำ  แดง วนิดา ก็จะมาช่วยรับฉัน
ไปโรงพยาบาลตามที่หมอนัด  แดงเป็นลูกศิษย์
รุ่นน้องก๋วยสองปี  เป็นคนมีน้ำใจ อาสามาช่วยพาไปหาหมอยามที่
ลูกศิษย์คนอื่นไม่ว่าง บางครั้งมีธุระอื่น แดงก็มาพาไป
ทำธุระ เสมอ ถ้าเขาว่าง ก็ไม่ปฏิเสธ  ฉันก็เก็บไว้ในความทรงจำดี ๆ 
ในชีวิตฉันอีกคนหนึ่ง เช่นกัน  

ความเจ็บป่วยครั้งนี้  ลูกศิษย์อีกคนที่ฉันได้พึ่งพาทั้งยามดีและยามป่วย
ก็คือ  ก๊อง  (สุรพล) เขาเป็นลูกศิษย์ที่ฉันพึ่งได้มาก
ทีเดียว  เมื่อตอนผ่าตัดเข่า  ก็มีเขาพาไป ร.พ. ครั้งนี้  ถึงเขาจะย้าย
บ้านไปไกลจากบ้านฉันก็ตาม  ป่วยครั้งนี้ 
หมอกิตติพงษ์ ที่ ร.พ. ตำรวจ ส่งตัวไปทำ  MRI  ที่รัชโยธิน  ซึ่งเป็น
หน่วยงานเอกชน  ต้องจ่ายเงินก่อนแล้วไปเบิก
ทีหลัง  เครื่องทำ  MRI  ของ ร.พ. เสีย  ยังซ่อมไม่เสร็จ  หมอต้องการ
ผลของกระดูกสันหลังที่เอ็กซเรย์ว่าบุบไปสองข้อ
แต่การเอ็กซเรย์ ไม่ชัดเจนเท่ากับการทำ  MRI  หมอเลยสั่งให้ไป
ทำจาก เอกชน แล้วไปเบิกเงินคืนทีหลัง
การไปเอ็กซเรย์  ก็ต้องจองคิว  จองเวลา  แพงก็แพง แต่คนป่วยที่
ถูกสั่งให้ไปทำ  MRI  ก็มากเหลือเกิน  
ครั้งนี้  ต้องให้ก๊องพาไป  เพราะ รัชโยธินไกลมาก  ก๊อง ผู้ซึ่งชำนาญ
ทาง ชำนาญการขับรถ  ยังต้องใช้  จี พี เอส 
และโทรถามเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลที่ทำ  MRI  ในที่สุด ก๊องก็
พาฉันมาถึง โรงพยาบาลนี้  และนั่งรอ  กว่าจะเสร็จ
ก๊อง ก็คงรอจนเบื่อ  และหิวข้าวด้วย   เพราะกว่าจะเสร็จก็สองทุ่มแล้ว 
นี่ขนาดคิวนัด  คือ ห้าโมงเย็นนะเนี่ย  เฮ้อ !



หลังจากออกจาก โรงพยาบาล รัชโยธินแล้ว  ก๊องก็พาฉันไปทาน
หูฉลามร้านแถวบางรัก  บอกว่า เป็นการเลี้ยงฉลอง
รับขวัญคราวเคราะห์ของฉันในครั้งนี้ด้วย  สองคนครูศิษย์กินจนอิ่ม
ท้อง  ก๊องอิ่มท้อง  อิ่มบุญที่ได้พาฉันไปทำ MRI  
และส่งฉันกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ  ค่ะ  

เมื่อปี  62   วันที่  11 เมษายน   ก็มีเหตุการณ์สยองขวัญอีกครั้งในชีวิต
ของฉัน  นั่นคือ  รถข้างบ้านเด็กขับพุ่งชนประตูบ้าน
ของฉัน  ประตูเหล็กยุบ ท่อประปาหน้าบ้านแตก  น้ำนองบ้าน ต้องรีบ
ปิดวาวส์น้ำ  ซับน้ำให้พื้นแห้งกันยกใหญ่
ดีที่ เด็กทรายที่ขับรถชนบ้านฉันประตูพัง  รับผิดชอบ ถูกบ้าน ตาม
ประกันมาจัดการและยกรถที่ล้อรถของรถเขา
ตกรางประตูบ้านฉัน  ต้องหารถยกมายกรถขึ้นจากรางประตูเหล็ก คืน
นั้นกว่าจะได้นอนก็ตีสองได้  ประตูก็ต้องหาโซ่
มาล่ามไว้  เพราะไม่สามารถล็อกได้ตามปรกติ  วาวส์น้ำ ก็ต้องปิด  น้ำ
ก็ไม่ไหล  แล้วช่วงนี้ ก็เป็นช่วงสงกรานต์
จะไปหาช่างที่ไหน มาซ่อมเรื่องท่อน้ำได้  เป็นทุกข์มาก  นึกถึง
ลูกศิษย์ ที่ชื่อ พิเชฐ  คนนี้เก่งหลายอย่างเคยช่วย
ฉันต่อชั้นเหล็ก  เพื่อไว้ของตอนน้ำท่วม  ช่วยทำไฟ  ฉันรีบโทรไปหา
เขา  เขาก็น่ารักมาก  มาดูให้ ตอนนั้น รถที่จะมายก
รถที่ชนประตูบ้านฉันก็ยังไม่มา  ก็ต้องเป็นพรุ่งนี้  พิเชฐจึงจะมาซ่อม
ประปาให้ฉันได้  แต่ต้องมาตอนเย็น เพราะเขา
รับงานที่ชลบุรี  ก็ยังดี  มีความหวังที่จะได้มาคนมาช่วยซ่อม  จะได้มี
น้ำใช้ น้ำอาบ  เฮ้อ !  
แต่แล้ว คงเป็นกรรมดีของฉัน  ในยามเคราะห์ร้าย  ก็ยังมีความโชคดี
เกิดขึ้นในชีวิตของฉัน  นั่นคือ  ลูกโต้ง 
ลูกศิษย์ประจำชั้น (สันติ)  เขาไปอ่านเจอเหตุการณ์สยองขวัญที่เกิดขึ้น
กับฉันเมื่อคืนวันที่  11 เมษา  รุ่งขึ้นตอนเช้า
วันที่  12  เมษา  ประมาณ น่าจะ 9  โมงกว่า  เขามาหาฉันที่บ้าน และ
บอกว่าเห็นความเดือดร้อนของฉันจากในเฟส
เลยรีบมาหา  เผื่อจะมีอะไรให้ช่วยเหลือได้บ้าง  ฟังลูกศิษย์พูดแล้ว 
น้ำตารื้นเลย ค่ะ  รู้สึกตื้นตันใจมากกับความห่วงใย
ของเขา  ฉันกำลังทุกข์ใจเพราะไม่มีน้ำใช้  เหมือนมีพระมาโปรดฉัน
จริง ๆ    สันติ โต้ง  บอกว่า เรื่องประปา
ไม่มีปัญหา  เขาสามารถช่วยซ่อมได้  เขามีเครื่องมือที่บ้าน  แต่ต้อง
ขับรถไปเอาเครื่องมือและซื้ออุปกรณ์มาเปลี่ยนใหม่
จากอุปกรณ์ท่อน้ำที่ถูกรถชนแตกไปหมด  เขารีบไปหาซื้อของกลัว
ว่าเดี๋ยวร้านขายอุปกรณ์จะปิดช่วงสงกรานต์





โต้ง ซื้ออุปกรณ์มาแล้ว  ช่วยซ่อมจนเสร็จเรียบร้อยเลย  แถมจะ
ไม่ยอมเอาเงินที่ไปซื้ออุปกรณ์ด้วย  
แต่ฉันไม่ยอม  มาช่วยซ่อมก็นับเป็นบุญมากอยู่แล้ว ฉันบอกเขาว่า
ต้องรับเงินตามบิลก็ได้  บิล ราคาเพียงสามร้อยเศษ ๆ 
แต่ฉันยัดเงินให้ 500 บาทให้โต้ง  บอกว่า ต้องรับ  ครูไม่ต้องจ่ายเงิน
เอง  เดี๋ยวประกันเขาก็จะต้องจ่ายให้ฉันด้วย  
โต้งจึงยอม รับเงินไปโดยดี  เฮ้อ !  เหตุการณ์ครั้งนี้  ฉันรู่สึกซาบซึ้ง
ในน้ำใจของโต้งมาก ที่เขาเห็นในเฟสว่า 
ฉันกำลังเดือดร้อน  ซึ่งขณะนั้น  เขาพาลูกและเมียไปเที่ยวที่ห้าง
สรรพสินค้าอยู่  พออ่านเจอในเฟส เขาก็บอก
ภรรยาเขาว่า  ให้ดูแลลูก ๆ  ไปก่อนนะ  เขาจะมาหาฉัน  เพื่อดูว่า
มีอะไรพอที่เขาจะช่วยเหลือฉันได้ 
นี่เป็นเหตุการณ์ที่ฉันถือว่า  เป็นความทรงจำที่ดีมาก ๆ อีกเหตุการณ์
หนึ่งในชีวิตของฉัน ค่ะ 

ฉันก็ขอเล่า  "ในความทรงจำ"   ตะพาบในครั้งนี้  ที่ฉันถือว่า เป็น
ความทรงจำที่ดีมาก ๆ  ที่ฉันไม่อาจลืมได้เลย ค่ะ 
และขอบอกว่า  ชีวิตของฉัน  ฉันมีความทรงจำ ที่ดี ๆ  ที่น่าจดจำ
มากมาย  ส่วน ความทรงจำที่ไม่พึงปรารถนา
ที่จะจดจำ ก็มีบ้าง  ซึ่งฉันขอไม่จดจำ ความทรงจำที่ไม่ดีเอาไว้  ถึง
แม้ว่า  ความทรงจำเหล่านั้น ครั้งหนึ่ง
จะเป็นความทรงจำที่ดีมาก่อนก็ตาม  ค่ะ 











 



Create Date : 10 ตุลาคม 2562
Last Update : 11 ตุลาคม 2562 22:57:39 น.
Counter : 176 Pageviews.

23 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtoor36, คุณกะว่าก๋า, คุณtuk-tuk@korat, คุณชีริว, คุณJinnyTent, คุณNior Heavens Five, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณสองแผ่นดิน, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณkae+aoe

  

สวัสดียามเช้าครับ

สิ่งหนึ่งที่รู้สึกมากๆเวลาอ่านบล็อกอาจารย์
ก็คือ ผมรู้สึกว่าอาจารย์เป็นที่รักของลูกศิษย์
และลูกศิษย์ของอาจารย์ก็น่ารักมากๆ
เวียนมารับพาอาจารย์ไปร่วมกิจกรรม ชวนไปเที่ยว
พาไปทานอาหาร ไปทำบุญโดยตลอด

เป็นภาพบรรยากาศที่น่าชื่นชม และน่ายินดีมากๆเลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 ตุลาคม 2562 เวลา:6:55:34 น.
  
ชื่นชมทั้งอาจารย์และลูกศิษย์ค่ะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 12 ตุลาคม 2562 เวลา:14:41:52 น.
  
มาอ่านบล็อกนี้ทีไรก็มีแต่ความทรงจำดีๆ ย่อยสลายความทรงจำไม่ดีก็เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการบริหารชีวิตนะครับ
กิจกรรมธาตุทอง 2ส จัดมา 5 ปีแล้วนะเนี่ย ลูกศิษย์ต่างก็รอที่จะได้พบครูคนสำคัญของพวกเขา ที่แวะเวียนมาตามวาระจรก็อีกเยอะ
ยามป่วยก็มีคนอยู่รอบกาย ชีวิตไม่ขาดอะไรแล้วครับ ว่าแต่อาจารย์ได้ไปไอซ์แลนด์หรือยังครับ?
เดี๋ยวนี้ MRI กันมาก เครื่องมือไม่พอ ไม่รู้โรคกระดูกสันหลังเยอะขึ้น หรือคนเริ่มตระหนักและป้องกันกันมากขึ้นนะครับ มีศูนย์กระดูกและข้อโดยตรงผุดขึ้นมาอีกเพียบเลย
ท่อประปาแตกก็มีลูกศิษย์ปรี่มาซ่อมให้ สุดยอดมือช่วยเหลือจริงๆ ครูที่สอนให้เด็กเป็นคนดีก็ได้สิ่งดีๆตอบแทนในอนาคตเช่นนี้ครับ
โดย: ชีริว วันที่: 12 ตุลาคม 2562 เวลา:15:20:08 น.
  
อาจารย์เป็นที่รักของลูกศิษย์มากเลยะครับ บันทึกของอาจารย์เต็มไปด้วยความทรงจำดีๆ เต็มไปหมดเลย ความทรงจำแม้ว่าบางครั้งอาจมีเรื่องที่เรารู้สึกไม่ค่อยได้อย่างที่ใจคิดบ้างแต่นั่นก็ถือเป็นเรื่องราวที่ทำให้ตัวเราเป็นตัวเราอย่างที่เราเห็นในวันนี้นี่แหละ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 12 ตุลาคม 2562 เวลา:22:43:09 น.
  


สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 ตุลาคม 2562 เวลา:6:36:59 น.
  
อ่านแล้วซาบซึ้งไปกับอาจารย์ด้วยค่ะ
ขออนุญาตเรียกอาจารย์แทนครูเหมือนทุกครั้งนะคะ

ทำให้จินนึกถึงคำ ๆ นี้ค่ะ
"คนดีตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้"
อาจารย์เป็นอีกหนึ่งตัวอย่าง

ของคนที่คิดดี ทำดี
พอประสบความเดือดร้อน ทำให้รักและเมตตา
เห็นใจอยากจะมาช่วย

ิจินเชื่อในผลการกรรม ผลของการกระทำ
กฎแห่งกรรมมาก ๆ ทุกๆ การกระทำของเรามีเหตุและผลของมันเสมอ
ทำอย่างไรได้แบบนั้น จริง ๆ

อาจาย์เป็นที่รักของลูกศิษย์มากมาย
น่าปลื้มใจไปด้วยจริง ๆ ค่ะ
โดย: JinnyTent วันที่: 13 ตุลาคม 2562 เวลา:15:11:44 น.
  
สวัสดียามค่ำครับอาจารย์
อาจารย์เป็นที่รักของลูกศิษย์จึงทำให้อาจารย์ใช้ชีวิตในวัยเกษียณอย่างมีความสุขและอบอุ่นครับ
โหวตครับ
โดย: Nior Heavens Five วันที่: 13 ตุลาคม 2562 เวลา:21:26:29 น.
  
ครูมีลูกศิษย์เยอะ น่ารักทั้งนั้นเลย แสดงว่าครูมีเมตตามากมาย
ให้แก่พวกเขา..
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:5:24:47 น.
  
ตั้งใจมารับอาจารย์ไปอ่านตะพาบเหมือนกัน
แล้วเลยมานั่งอ่านของอาจารย์เสียเพลิน
สรุปว่า อาจารย์ต้องเป็นครูที่ดีมาก
ลูกศิษย์จึงพร้อมใจกันดูแลเหนียวแน่นเช่นนี้
ไม่มีทอดทิ้งเลย

ไว้พี่กลับมาใหม่นะคะ

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:14:27:17 น.
  
สวัสดียามเย็นครับ อาจารย์สุ
ตามอ่านตะพาบครับ
เป็นความทรงจำดีๆครับ
มิตรแท้ เพื่อนแท้ กัลยาณมิตร ยากลำบากตกทุกข์ได้ยาก
ไม่ทอดทิ้งกันครับ

โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:16:35:18 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

อ่านแล้วย้อนมาดูตัวเองว่า
ถ้าไม่รักไม่ศรัทธาคุณครู คงไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย
คุณครูคนไหนที่มีเมตตาต่อเรา ก็คงคิดถึงและตามดูแลครูเช่นกัน

อ.สุวิมลต้องเป็นคุณครูที่รักและเมตตาต่อศิษย์มากๆ
จึงส่งผลให้ศิษย์วนเวียนกันมาดูแลเยี่ยมเยือนเสมอ
น่าปลื้มใจแทนค่ะ
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 15 ตุลาคม 2562 เวลา:20:08:35 น.
  
สวัสดียามเช้าค่ะ อาจารย์
ขอบคุณคอมเม้นท์ดีๆที่บ้านด้วยนะคะ
เป็นความจริงว่าอายุมากแล้ว
ควารเลือกกินอาหารมีประโยชน์
และกินพอประมาณนะคะ
ตามใจปากลำบากท้อง

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 16 ตุลาคม 2562 เวลา:7:35:16 น.
  
มาอ่านความทรงจำของครูค่ะ
โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 16 ตุลาคม 2562 เวลา:7:59:28 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมเพิ่งกลับมาจากเชียงราย
อากาศร้อนมากจริงๆครับ

ฟงอวิ๋นที่เป็นภาพยนตร์ผมยังไม่เคยดูเลยครับ
ได้อ่านแต่เพียงรูปแบบการ์ตูนครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 ตุลาคม 2562 เวลา:20:44:59 น.
  
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 ตุลาคม 2562 เวลา:6:19:00 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

อยากไปเที่ยวเมืองกาญจน์ครับ
ผมยังไม่เคยไปเลยครับอาจารย์ 555
เป็นจังหวัดที่ผมว่ามีสถานที่ท่องเที่ยวเยอะมากๆ
แต่ก็ยังไม่มีจังหวะได้ไปเที่ยวที่นี่เลยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 ตุลาคม 2562 เวลา:14:44:23 น.
  

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 ตุลาคม 2562 เวลา:6:14:33 น.
  
บางความทรงจำที่ไม่ดีก็ไม่อยากจำนะคะ แต่ก็แอบไม่ลืม

ความทรงจำไหนดี ก็อยากเก็บไว้ตลอดไป
โดย: kae+aoe วันที่: 18 ตุลาคม 2562 เวลา:10:15:15 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

วันนี้ผมใช้เวลาครึ่งวัน
นั่งทำต้นฉบับล่วงหน้าเอาไว้ครับ
ตุนไว้เป็น stock

บรรยากาศที่เชียงใหม่เงียบเหงามากๆเลยครับ
ไม่รู้ว่าที่กาญจน์จะคึกคักกว่าหรือเปล่า
แต่เพื่อนที่กรุงเทพ และ ภูเก็ตก็บ่นกันหมด
ว่าค้าขายฝืดเคือง และนักท่องเที่ยวหายไปหมดเลยครับ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 ตุลาคม 2562 เวลา:12:02:15 น.
  
งบหมดเสียก่อน
คนที่เขาปฏิบัติกับเราดี ๆ และช่วยเหลือเรามักกินใจเสมอยามคิดถึง
อาจารย์รักษาสุขภาพนะคะ
โดย: mariabamboo วันที่: 18 ตุลาคม 2562 เวลา:15:51:50 น.
  


สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 ตุลาคม 2562 เวลา:6:28:29 น.
  
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

วันนี้แปลกใจนิดหน่อยครับ
เปิดบล็อกมาตอนนี้มี 5 เม้นท์แล้ว 555
ปกติจะมาเม้นท์กันช่วงสายๆ
แต่วันนี้คนเล่นบล็อกตอนเช้าเยอะครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 ตุลาคม 2562 เวลา:8:03:05 น.
  
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนคร้าบอาจารย์
วัดไผ่ล้อมมีหลายที่เลยครับ ที่ดังๆน่าจะเป็นวัดไผ่ล้อมนครปฐม
ซานโตรินี่ผมเคยไปครั้งแรกน้องพาไป แต่ไม่ได้เข้านะครับ นั่งรอบนรถเพราะค่าเข้าแพง ปล่อยน้องเข้าไปถ่ายรูปกับแฟน รอบหลังนี้แบบไหนๆก็มาแล้ว เข้าสักหน่อย
โดย: ชีริว วันที่: 19 ตุลาคม 2562 เวลา:10:23:54 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15



อาจารย์สุวิมล
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 41 คน [?]



เป็นครูสอนภาษาไทยที่เกษียณอายุราชการแล้ว สนใจเรื่องการเขียนหนังสือให้ความรู้ ชอบการท่องเที่ยว หากท่านที่เข้ามาชมและอ่านแล้ว มีความสนใจและต้องการสอบถามเรื่องความรู้ด้านภาษาไทย ถ้ามีความสามารถจะให้ความรู้ได้ ก็ยินดีค่ะ
http://i697.photobucket.com/albums/vv337/dd6728/color_line17.gif
New Comments