คืนกำไรให้ชีวิต เพื่อพิชิตไปในโลกกว้าง
space
space
space
<<
มิถุนายน 2568
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
space
space
25 มิถุนายน 2568
space
space
space

"เรื่องที่มักเข้าใจผิด"
 "เรื่องที่มักเข้าใจผิด"  

"เรื่องที่มักเข้าใจผิด"  เป็นโจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 379  ผู้ตั้งโจทย์ 
คือ คุณ จันทราน็อคเทิร์น

                คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)
               มีเรื่องอะไรบ้างที่มักมีคนเข้าใจเราผิด หรือมีเรื่องไหนบ้างที่เรามักเข้าใจผิดเสมอ มาบอกเล่ากันครับ

เรื่องที่มีคนเข้าใจเราผิด   หรือ  เรื่องที่เรามักเข้าใจผิดเสมอ   ในสังคม  มีเรื่องที่เป็น
ลักษณะนี้ หลาย ๆ เรื่อง  เนาะ เช่น  บางคนเข้าใจผิดคิดว่า 
คนมีเงินมาก ๆ แล้วจะมีความสุข  อยากได้อะไร  ก็สามารถหาซื้อได้   บางคนเข้าใจผิดคิดว่า
  คนไม่มีเงินมาก ๆ ต้องเป็นทุกข์จะทำอะไรก็ติดขัด 
อยากได้อะไร ก็ไม่มีเงินพอที่จะซื้อสิ่งที่อยากได้  เป็นต้น   ซึ่งในความเป็นจริงคนมีเงิน
มากมาย  ใช่ว่า จะต้องมีความสุขเสมอไป 
 หรือ คนที่มีเงินน้อย ๆ ก็ใช่ว่าจะเป็นทุกข์เสมอไป นะ  บางคนมักเข้าใจว่าคนที่เรียนเก่ง
สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้  จะต้องประสบความสำเร็จในชีวิต 
หน้าที่การงานดีกว่าคนที่เรียนไม่เก่ง  ซึ่งที่จริงแล้ว มันไม่เสมอไปหรอก ค่ะ   
ที่จริง ความสุข  ความทุกข์  เกิดจากกิเลส  ความอยาก 
ความไม่รู้จักพอ  การไม่รู้จักประมาณตน  การชอบไปเปรียบเทียบกับคนที่เขาเหนือกว่าเรา
นั่นเอง ถ้าเรารู้จักพอ  รู้จักประมาณตน  ถึงจะมีเงินน้อย  เราก็มีความสุขได้
  สิ่งใดที่อยากได้  ถ้าไม่จำเป็น  ก็ไม่ต้องดิ้นรนไปหาซื้อหรือทำในสิ่งนั้น ๆ เสียหรือไม่ต้องไป
เปรียบเทียบกับคนที่เขามีมากกว่า เรา  ให้พอใจในสิ่งที่เรามี
  ความทุกข์ก็จะไม่เกิด   หรือ  คนรวย ถึงเขามีเงินมากมาย  ก็ใช่ว่า  จะมีความสุขเสมอไป 
ถ้าไม่รู้จักถนอมตัวเองกินอาหารอร่อย  ๆ  ความอยาก ต่าง ๆ
หาได้ง่าย  ไปเที่ยวตามบาร์ ตามผับ   อาจเป็นผลร้ายต่อสุขภาพ  ก็เป็นทุกข์ได้ ซึ่งในสังคม
เราก็พบได้บ่อย ๆ  หรือ ความรวย ทำให้หวาดระแวง  กลัวถูกปล้น
   ความหวาดระแวง ก็เป็นทุกข์ ตลอดเวลา นั่นเอง  
ขอยกทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงของพ่อหลวง ร. 9 มาเป็นข้อคิดในการทำชีวิตให้เป็นสุข ค่ะ 





เรื่องการเขียนคำผิด  ก็มักจะเข้าใจผิดเสมอมา  ซึ่งเกิดจากการเห็นคำที่เขียนผิดนั้นบ่อย  ๆ
เลยจำผิดมาเรื่อย ๆ จนคิดว่าเขียนถูก  หรืออาจจะเขียนผิด
เพราะนำไปเปรียบเทียบกับคำอื่น ๆ ก็เป็นสาเหตุหนึ่งของการเขียนคำผิดได้ ค่ะ มาดูว่า มีความเข้าใจผิด
เพราะเกิดจากสาเหตุอะไรบ้าง  เพื่อจะได้เป็นประโยชน์
ในการเขียนหนังสือหรือใช้คำให้ถูกต้อง ค่ะ สาเหตุที่มักเข้าใจผิด  ทำให้เขียนคำผิดในงานเขียน ค่ะ 
1.  สาเหตุเกิดจาก  การไม่เข้าใจความหมายของ คำที่ใช้  ภาษาไทยเรา  มีคำที่มีความหมายใกล้เคียงกัน
  หรือมีการใช้ในบริบทที่ต่างกัน  ถ้าเรานำไปใช้เขียน
ก็ทำให้เกิดการเขียนที่ไม่ถูกต้องได้    ตัวอย่างเช่น   คำว่า  ชดใช้  กับ  ชดเชย  มีความหมายใกล้เคียงกัน
  คือ  หมายถึง  การที่เราทำให้คนอื่นเสียผลประโยชน์
ที่เขาควรจะได้  หรือทำให้เขาเสียหาย   ในบางเหตุการณ์  เราใช้คำว่า  "ชดใช้   บางเหตุการณ์ 
เราต้องใช้คำว่า  "ชดเชย "   ตัวอย่างเช่น  
 ฉันทำให้แจกันของคุณแตก  ฉันขอชดใช้เป็นเงิน  100 บาท      หรือ   เนื่องจากวันวิสาขบูชา
  ตรงกับวันหยุดวันอาทิตย์  ทางราชการจึงให้วันจันทร์หยุดชดเชยอีก 1 วัน  
ข้อสังเกต    จะเห็นว่า  ประโยคแรกที่ใช้แทนความเสียหายที่เกิดขึ้น  เป็น  รูปธรรม  จับต้องได้ 
 ส่วนประโยคที่ 2  ใช้ทดแทนความเสียหายหรือสูญเสียหรือขาดหายไป
  เป็นนามธรรมคือ เวลาที่เขาควรจะได้หยุด อยู่แล้ว  กลับไม่ได้หยุด  จึงต้องมีการ  ชดเชย 
วันจันทร์ หยุดให้อีก  1 วัน เป็นต้น  

2.   การออกเสียงผิด  ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่ง  ที่ทำให้เราเขียนผิดได้  และความหมายผิดไปด้วย 
 เช่น  คำว่า  อรหันต์  และ  ออหัน   คำแรก  ต้องอ่านว่า   อะ-ระ-หัน   แปลว่า
ผู้ที่สำเร็จธรรม   ไม่ต้องกลับมา  เวียน ว่าย ตาย เกิด  อีก    อรหัน  (ไม่มี ต์ )
  อานว่า  ออ-ระ -หัน  หมายถึง  ชื่อสัตว์ ชนิดหนึ่ง  

3 .  การใช้แนวเทียบผิด  คือ  การเทียบคำที่เขียนผิดกับคำที่คุ้นเคยหรือคำที่มีลักษณะคล้ายกัน
อาจทำให้เราเขียนคำนั้นผิดได้ เช่น การเขียนคำว่า "จำนงค์" โดยเทียบกับ

คำว่า "องค์" คำว่า  สังเกตุ    เขียนผิด  เพราะไปเทียบกับ คำว่า  เกตุ  เป็นต้น  
4. ไม่รู้หลักเกณฑ์ทางภาษา   คือ   การไม่เข้าใจหลักเกณฑ์การสะกดคำ การใช้สระ ตัวสะกด
หรือวรรณยุกต์ อาจทำให้เราเขียนคำผิดได้   เช่น 
 การไม่เข้าใจมาตราตัวสะกด ทั้ง 8  แม่  การใช้วรรณยุกต์  ไม่ถูกต้อง  เพราะไม่รู้หลักเกณฑ์ 
เช่น  ในการใช้วรรณยุกต์ในหมู่อักษรต่ำ  ไม่มีใช้รูป วรรณยุกต์ ตรี 
คำที่เขียนผิดบ่อยมาก  คือ คำว่า  โน้ต  มักเข้าใจผิด  เขียนว่า โน๊ต  เป็นต้น 

5.ประสบการณ์การเขียนที่ผิดพลาด  การเห็นคำที่เขียนผิดบ่อย ๆ หรือการจดจำคำจากแหล่งที่
ไม่ถูกต้อง  เช่น หนังสือพิมพ์หรือสื่อออนไลน์ที่อาจมีการใช้คำผิด
ก็อาจทำให้เราจดจำคำนั้นผิดและนำไปสู่การเขียนผิดได้   ในสื่อ  ชอบใช้ว่า"ทรงเสด็จ" 
 ซึ่งตามหลักเกณฑ์ การใช้ราชาศัพท์  จะไม่ใช้  "ทรง"
                                                                                               นำหน้าคำที่เป็นราชาศัพท์    เสด็จ เป็นคำราชาศัพท์  จึงใช้ "ทรง" นำไม่ได้ 
                                                                                            

   การเขียน  ตะพาบ   "เรื่องที่มักเข้าใจผิด "  ครั้งนี้  ฉันเห็นว่า  ความเข้าใจผิดของคนเรา มีหลากหลาย
ในชีวิตของคนเรา  ในฐานะ ครูภาษาไทย  ก็เลยนำเรื่อง
ที่เรามักใช้คำผิด เพราะความเข้าใจผิดหลาย ๆ  สาเหตุ  เผื่อจะได้ช่วยแก้ไข เรื่องที่เรา
มักเข้าใจผิดในเรื่องภาษาไทย  ให้ใช้ได้อย่างถูกต้อง 
เพื่อช่วยกันธำรงภาษาไทย อันเป็นภาษาประจำชาติ ของไทยเรา ค่ะ 
   

 



Create Date : 25 มิถุนายน 2568
Last Update : 25 มิถุนายน 2568 10:56:08 น. 28 comments
Counter : 737 Pageviews.
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะว่าก๋า, คุณThe Kop Civil, คุณปัญญา Dh, คุณทนายอ้วน, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณtoor36, คุณkae+aoe, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณดอยสะเก็ด, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณร่มไม้เย็น, คุณ**mp5**


 
เขียนผิดทำให้สื่อสารผิด
เข้าใจผิดได้เลยค่ะอาจารย์



โดย: หอมกร วันที่: 25 มิถุนายน 2568 เวลา:11:59:04 น.  

 
ตะพาบตอนใหม่มาแล้วนะครับ
เรื่องที่มักจะเข้าใจผิด ในชีวิตเรามีแยะมากกเลย
คนมีเงินมาก ตามตรรกะ ของคนทั่วไป ก็ควรจะมีความสุขมากตามไปด้วย แต่เอาจริงๆแล้ว คนเราถ้ามีความพอเพียง พอใจในสิ่งที่ตนมีก็มีความสุขตามอัตภาพได้นะครับ

คนเรียนเก่งก็ใช่ว่าจะประสบความสำเร็จในชีวิตมากกว่า คนเรียนน้อยนะครับ บางทีมันก็อยู่ที่จังหวะและโอกาสในชีวิตด้วย

แต่ที่แน่ๆตอนนี้ คนที่มีตำแหน่งผู้นำก็ใช่ว่าจะฉลาดทุกคนนะครับ เย้ย 555

ส่วนเรื่องภาษานี่ อรหันต์ อาจารย์เต๊ะ ยังอ่าน ออ ระ หัน มาตลอดเลยละครับ แบบนี้เรียกผิดเป็นครูหรือเปล่าครับ อิอิ

อาจารย์สุบอก เอ็งผิดประจำผิดซ้ำซาก ต้องผิดถึงขั้นเป็นอธิการบดีแล้วละ เย้ย 555

ช่วงนี้ อาจารย์เต๊ะฟันหลอไปถอนฟันมาครับ กินอะไรก้ไม่อร่อย
เลยผอม น้ำหนักลงไปหลายโลเลย ก็ดีเหมือนกัน เดี๋ยวไปถอนให้หมดปากเลยท่าจะดี นะครับ 555



โดย: multiple วันที่: 25 มิถุนายน 2568 เวลา:12:06:06 น.  

 
ผมอ่านคำอ่าน "อรหันต์" จึงได้รู้ว่าบางครั้งตัวเองก็อ่านออกเสียงผิดครับ 555

เรื่องสระ นี่ผิดอยู่เนืองๆครับ
โดยเฉพาะคำที่ไม่คุ้นเคย ไม่ค่อยได้ใช้

ยิ่งคำราชาศัพท์ ผมคิดว่าเกินครึ่ง
เราใช้กันผิดแน่ๆครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 25 มิถุนายน 2568 เวลา:14:17:45 น.  

 
เห็นด้วยเลยครับบางคนมีทรัพย์สินเงินทองมากมายแต่หาความสุขไม่ได้เลย ผมว่าภาษาไทยนี่ยากใช่เล่นเลยนะครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 25 มิถุนายน 2568 เวลา:15:48:08 น.  

 
สวัสดีครับอาจารย์




โดย: ทนายอ้วน วันที่: 25 มิถุนายน 2568 เวลา:19:41:20 น.  

 
งานที่ผมทำเป็นงานเกี่ยวกับคอมทั้งวัน
เล่นคอมได้แค่พิมพ์จิ้มดีด พิมพ์คำผิดๆถูกๆ งานที่ผมทำอยู่ทุกวันนี้ ใช้แค่ตัวเลข 0-9 ครับ
เข้าทำงานก็สแกนหน้า เขียนตัวหนังสือชื่อตัวเองก็เขียนแย่มากๆ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 25 มิถุนายน 2568 เวลา:22:34:46 น.  

 
ที่ผมเห็นบ่อยในตอนนี้จะเป็นคำว่า คมนาคม ที่ต้องอ่านว่า คะ-มะ-นา-คม แต่เด๊่ยวนี้แม้แต่นักข่าวยังอ่านว่า คม-มะ-นา-คม เลย ผมจำได้ว่าแต่ก่อนอ่านได้แบบเดียว แต่หลังๆ คนอ่าน คม กันเยอะ เลยเปลี่ยนเป็นอ่านได้ 2 แบบ

แล้วที่ครูมันด่าผมตอนเด็กๆ คืออะไร ถ้ามันอ่านได้ 2 แบบจริง


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 26 มิถุนายน 2568 เวลา:0:37:46 น.  

 
ฟันผุ ปล่อยไว้นานเกินไปครับ เกินเยียวยา
หมอเลยต้องถอนครับ 555

แล้วผุหลายซี่ด้วย ถ้ารักษ๋า ซีละ 30000-40000
อาจารย์เต๊ะ ดูแล้ว น่าจะต้องมีไม่ต่ำกว่า 200000 แน่ๆครับ อะจ๊ากกก555
ตอนนี้ถอนไปก่อน เดี๋ยวต้องไปหาตังมาทำก่อนครับ แฮร่ 555



โดย: multiple วันที่: 26 มิถุนายน 2568 เวลา:4:57:39 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 มิถุนายน 2568 เวลา:5:14:50 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 26 มิถุนายน 2568 เวลา:8:07:32 น.  

 
สวัสดีครับอาจารย์สุวิมล


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 26 มิถุนายน 2568 เวลา:14:14:41 น.  

 
สวัสดียามเย็นค่ะ อาจารย์สุวิมล

จันทร์หายไปพักใหญ่ๆจริงๆค่ะ
ตอนนี้ได้เริ่มกลับมาเดินบ้างแล้ว

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากอาจารย์นะคะ



โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 26 มิถุนายน 2568 เวลา:16:56:20 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมไม่ชอบและไม่เห็นด้วยกับนโยบายกัญชาเลยครับ
สุดท้ายมันไปแพร่หลายในหมู่นักเรียน นักศึกษาครับ
และผลการเก็บข้อมูลก็ตรงกันว่า
มันสร้างคนที่เสพยาเกินขนาดและกลายเป็นผู้ป่วยโรคจิตเพิ่มขึ้นมากๆครับ

คนที่รวยที่สุดจากนโยบายนี้คือ นักการเมืองครับ
สุดท้ายพอทะเลาะกันก็บอกว่าเป็นยาเสพติด
เลวร้ายพอกันครับ เพราะไม่ได้ทำนโยบายเพื่อประชาชน
แต่ทำเพื่อผลประโยชน์ของตนเองและพวกพ้องอย่างแท้จริง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 26 มิถุนายน 2568 เวลา:20:31:12 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 มิถุนายน 2568 เวลา:6:01:15 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ตอนที่นิ้วกลมไปโตเกียว
เขายังหนุ่มมากๆครับ
ไปกับเพื่อนด้วย
ผมคิดว่าก็เลยไม่มีต้องกลัว
นอนข้างถนนก็ได้

แต่ตอนนี้เขามีครอบครัวแล้ว
เวลาไปเที่ยว
ไม่มีทางเที่ยวแบบเดิมได้แน่นอนครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 มิถุนายน 2568 เวลา:19:44:33 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มิถุนายน 2568 เวลา:6:11:54 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองถือเป็นคนย้ายบ้านบ่อยหรือเปล่า
คิดว่าทั้งชีวิตผมน่าจะย้ายบ้านมาไม่เกิน 10 ครั้งครับ
จากกรุงเทพไปจังหวัดเลย
จากจังหวัดเลยมาเชียงใหม่
แล้วก็อยู่ยาวเลย

ตอนนี้อยากได้บ้านหลังเล็กๆครับ
ดูแลง่ายดี



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มิถุนายน 2568 เวลา:20:58:48 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มิถุนายน 2568 เวลา:6:04:28 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมไม่สามารถเที่ยวไหนได้ไกลเลยครับ
ตอนนี้หมิงเรียน ผมต้องดูแลร้าน
พ่อแม่ก็แก่มากแล้ว
เต็มที่ก็ไปเชียงราย
พามาดามไปเยี่ยมพ่อแม่ของเธอ

แต่ถ้าวันนึงพร้อม
ผมก็เตรียมท่องโลกนะครับ
อยกาไปถ่ายรูป อยากเดินทางไปเห็นชีวิตคน
เรียนรู้วัฒนธรรมที่แตกต่าง สนุกดีครับ

อาจารย์พูดถึงความเปลี่ยนแปลง
ผมนึกถึงการไปเชียงรายเลยครับ
ทุกครั้งที่ไปผมจะไปเดินถ่ายภาพที่วัดและอ่างเก็บน้ำ

ไปทีไรก็เห็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น
จากสะพานไม้เป็นสะพานเหล็ก
วัดก็เปลี่ยน ผู้คนก็แก่ชราลงไป
บ้านก็ต่อเติมไป
ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนแปลงไปจริงๆครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มิถุนายน 2568 เวลา:15:08:26 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 มิถุนายน 2568 เวลา:5:09:14 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

หนังสือเล่มนี้
เหมือนคนเดินป่า
กินนอนในป่าเลย
เดินแบบนี้ทรหดเกินไป
ผมไม่ไปแน่นอนครับ 555

อาจารย์แข็งแรงมากเลยครับ
เดินขึ้นภูเขาสูงๆได้
ผมนี่หอบเหนื่อย
เวลาถ่ายภาพยิ้มไม่ออกแน่นอนครับ 555

ทริปหลังสุดที่ไปเดินกับพระ
เดินขึ้นดอย เกือบไม่รอดครับ 555
เหนื่อยมากจนหมดพลังไปเลยครับ
เดิน 4-5 ชั่วโมง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 มิถุนายน 2568 เวลา:20:19:07 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 กรกฎาคม 2568 เวลา:4:29:23 น.  

 
น้องซีตอนนี้กำลังพยายามสอบเข้ามหาวิทยาลัย ก็ยังไม่รู้เลยว่าเข้าใจผิดมาผิดทางไหน เหนื่อยเลยค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 1 กรกฎาคม 2568 เวลา:8:45:07 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 1 กรกฎาคม 2568 เวลา:10:38:44 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ตอนแรกผมก็คิดว่าน่าจะส่งจดหมายไปครับอาจารย์
แต่คิดดูอีกทีนิ้วกลมเค้างานยุ่งมาก
ไม่น่าจะมีเวลานั่งอ่านหรือตอบจดหมายของผมแน่ๆครับ
ผมก็เลยไม่ได้ส่งไป
แต่เก็บจดหมายเอาไว้อยู่ครับ 555

ตอนผมเรียนจบมหาวิทยาลัยใหม่ๆ
ผมยังเขียนจดหมายหาเพื่อนที่ต่างจังหวัดอยู่หลายปีเลยครับ
รวมทั้งส่ง สคส.ทุกปีด้วย
แต่พอช่วงหลังก็ไม่มีคนเขียนจดหมายกันแล้ว
ผมก็เลยหยุดตัวเองไปโดยปริยายครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 กรกฎาคม 2568 เวลา:21:35:46 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 กรกฎาคม 2568 เวลา:4:53:52 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

สำหรับคนเข้าใจโลก
ยิ่งอายุมาก
ยิ่งมีความสุขง่ายครับ
ผมเชื่ออย่างนั้น

ถ้าใครยังมีความสุขยาก
ผมว่าเขายังไม่เข้ารใจตัวเองนี่ล่ะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 กรกฎาคม 2568 เวลา:20:15:49 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 กรกฎาคม 2568 เวลา:5:04:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
space

อาจารย์สุวิมล
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 47 คน [?]




เป็นครูสอนภาษาไทยที่เกษียณอายุราชการแล้ว สนใจเรื่องการเขียนหนังสือให้ความรู้ ชอบการท่องเที่ยว หากท่านที่เข้ามาชมและอ่านแล้ว มีความสนใจและต้องการสอบถามเรื่องความรู้ด้านภาษาไทย ถ้ามีความสามารถจะให้ความรู้ได้ ก็ยินดีค่ะ

http://i697.photobucket.com/albums/vv337/dd6728/color_line17.gif
space
space
space
space
[Add อาจารย์สุวิมล's blog to your web]
space
space
space
space
space