คืนกำไรให้ชีวิต เพื่อพิชิตไปในโลกกว้าง
space
space
space
<<
มีนาคม 2565
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
space
space
14 มีนาคม 2565
space
space
space

หลากหลายอารมณ์
 "หลากหลายอารมณ์"   

"หลากหลายอารมณ์"  เป็นโจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบ หลัก
กิโลเมตรที่ 298   ผู้คิดโจทย์ คือ น้อง กะว่าก๋า
 คำอธิบายโจทย์
ไกด์ในการเขียน อารมณ์ไหนที่คุณชอบและไม่ชอบในตัวเองเพราะ
อะไร? หรือจะเขียนเรื่องราวอะไรก็ได้ที่มี
หลากหลายอารมณ์ในเรื่องนั้น
         
  ตะพาบ เรื่อง "หลากหลายอารมณ์"  บล็อกนี้  ฉันเคยเขียนลงใน
บล็อกแก๊งค์เมื่อเขียนบล็อกใหม่ ๆ คือ วันที่ 21 กันยายน
2554 แต่มีคนเข้ามาอ่านเพียงคนเดียว อิอิ  อาจจะเป็นเพราะว่าฉันยัง
เล่นบล็อกไม่เป็น  ครั้งนี้ ฉันจึงนำเรื่องที่เคย
เขียนมาก่อนนำมาปรับใหม่มีรูปประกอบให้น่าสนใจมากขึ้นกว่าเดิม ค่ะ 
ข้อเขียนทั้ง 10 เรื่อง  ฉันนำมาจากหนังสือ
"พลิกวิกฤตของชีวิต สู่ความฝันที่เป็นจริง"  ที่ฉันเขียนออกจำหน่าย เมื่อหลายปีก่อน ก็ยังเหลืออยู่อีกหลายชุด 



หนังสือที่ฉันเขียนไว้ตามความใฝ่ฝันที่ต้องการฝากงานเขียนสักชุด
ฝากไว้ในบรรณพิภพ ค่ะ 


 มนุษย์ทุกคน ถ้าปราศจากอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ เลย คงแปลก
พิลึกกึกกือนะคะ ชีวิตคงจืดชืดน่าดู มนุษย์ต้องมี
"หลากหลายอารมณ์"จึงจะทำให้ชีวิตมีสีสัน มีรสชาติ แต่อารมณ์
หลากหลายเหล่านั้นจะเกิดขึ้นเมื่อใด
ย่อมขึ้นอยู่กับสภาวะแวดล้อมต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัวเรา หรือ แล้วแต่
เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับเรา นั่นเอง จริงไหมล่ะคะ
 อารมณ์ที่เกิดขึ้นหลากหลายนั้น เช่น อารมณ์รัก โกรธ ดีใจ เศร้าโศก
เสียใจ ตื่นเต้น ฝันหวาน ฯลฯ ท่านผู้อ่าน
ท่านลองอ่านข้อความต่อไปนี้ดูซิคะ ฉันเขียนตามอารมณ์ความรู้สึกที่
เกิดขึ้นจริง ๆ กับชีวิตของฉัน ที่อยากจะเล่าสู่กันฟัง
(อ่าน ค่ะ ฮิฮิ)  แต่ละข้อความ จะมีคำถามให้ผู้อ่านตอบในใจว่า  น่าจะ
เป็นอารมณ์ประเภทใด ค่ะ (ลองทายกัน ค่ะ )

1. เข้มงวด โกงกิน บ้านเมือง
             
"ขนาดเป็นนักเรียน เวลาสอบ ยังมีการโกงข้อสอบกันเลย แล้วเมื่อ
เติบโตเป็นผู้ใหญ่มาบริหารบ้านเมือง ก็คงติดนิสัย
โกงกินกันมาใช้กับบ้านเมืองอย่างแน่นอน ดังนั้น คนเป็นครู ไม่ว่ายุค
ไหนก็ต้องเข้มงวด อบรมบ่มนิสัยให้นักเรียน
เลิกนิสัยขโมยดูตำราเวลาสอบเพื่อให้ตัวเองสอบผ่าน มิฉะนั้น
นักเรียนก็จะติดนิสัยที่ไม่ดีมาจนถึงเป็นผู้ใหญ่และ
เป็นปัญหาต่อบ้านเมืองเหมือนอย่างที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ไงล่ะ "

  (ข้อความในหนังสือ)  จัดเป็นอารมณ์ อะไรดี เอ่ย



2. อาจารย์ผู้สอนตรีโกณคนหนึ่ง สอนตรีโกณแบบลัด เพราะแกคิดว่า
พวกเราเป็นนักเรียนเรียนลัด ฉันถามแกว่า
ขั้นตอนของการทำตรีโกณตรงนี้มาได้อย่างไร แกตอบฉันด้วยภาษา
ที่ท่านผู้อ่านลองอ่านดูซิคะว่า คนฟังจะได้อารมณ์
มีความรู้สึกเช่นใด
    "นี่ คุณเรียนลัดครูก็สอนแบบลัดต้องสอนให้เร็วให้สมชื่อเรียนลัด ซิ"
 ฉันฉุนกึกที่ได้รับคำตอบแบบนี้ และตั้งปณิธาน
ไว้ในใจว่า เมื่อฉันเป็นครู ฉันจะไม่ยอมตอบนักเรียนแบบนี้เป็นอันขาด
เมื่อนักเรียนไม่เข้าใจ เราเป็นครูต้องอธิบายซิ
 การตอบแบบนี้ ย่อมทำให้นักเรียนเสียกำลังใจตายแน่
น่าจะเป็นอารมณ์อะไรดีเอ่ย



3.ชีวิตของคนในสังคมมีความแตกต่างกันอย่างมาก บ้างก็สุขเหลือล้น
บ้างก็ลำบากเหลือแสน ฉันได้ฟังชีวิตของสายบัวแล้ว
ทำเอาจิตใจฉันหดหู่ไปด้วย ฉันว่า ชีวิตฉันมีอุปสรรคเกี่ยวกับเรื่องการ
เรียนลำบากลำบนต้องหางานทำเพื่อส่งเสีย
ตัวเองให้จบ ม.ศ. 5 แต่ชีวิตของสายบัวและครอบครัวลำบากกว่าฉัน
เป็นร้อยเท่า ดังนั้น คนเราควรที่จะพยายาม
ดับความทุกข์ใจของตนเอง ด้วยการพยายามคิดว่า คนที่ลำบากกว่าเรา
ยังมีอีกมากมาย อย่าพยายามไปเปรียบเทียบกับ
คนที่เขาสบายกว่าเรา ใจเราจะได้ไม่เป็นทุกข์ อย่างไงล่ะ  เป็นอารมณ์
อะไรดีล่ะ ลองคิดดูซิคะ



4.เช้านี้ ฉันโทรไปชวนเพื่อนไปดูการสอบ ม.ศ.5 ที่ โรงเรียนอมาตย-
ศึกษา ฉันเดินไปที่บอร์ดประกาศด้วยหัวใจ
ที่แสนจะตื่นเต้นและไม่เป็นปรกติเลย มันเป็นอีกครั้งหนึ่งในชีวิตของฉัน
ที่พบกับความตื่นเต้นมากที่สุด เพราะน้อยคนนักที่จะ
สอบเทียบ ม.ศ. 5 ผ่านได้ ฉันเริ่มหาชื่อฉันจากแผ่นที่1...2....3....4...
 ไม่มีชื่อของฉันเลย ใจฉันเริ่มเสีย คิดว่า
 คงสอบไม่ติดแน่แล้ว เพราะเพื่อนที่เรียนลัดด้วยกันหลายคนก็สอบไม่
ติดเลย แข็งใจหาไปถึงแผ่นที่ 5 โอ! คุณพระช่วย
เลขที่ 642 นางสาวสุวิมล มนัสศุภรานันท์ ปรากฏขึ้นแล้ว นี่เราสอบได้
แล้วหรือนี่บอกไม่ถูกว่า เวลานั้นฉันดีใจมากขนาดไหน
ขอบคุณคุณพระคุณเจ้า ความสำเร็จเป็นของฉันอีกขั้นหนึ่งแล้ว .........
คงเดาถูกนะคะว่า เป็นอารมณ์อะไรเอ่ย



5. เรือที่จะไปเที่ยวเกาะล้านวันนี้ มีทั้งหมด 5 ลำ ฉันไปกับเรือลำที่ 2
เรือแล่นไปเรื่อย ๆ ระหว่างที่อยู่ในท้องทะเล
ทิวทัศน์ รอบ ๆ ตัว ช่างสวยสดงดงามเหลือเกิน มันเป็นภาพธรรมชาติ
 ที่ไม่มีสิ่งเสริมแต่งพรางตาให้หลงใหล เสียงเครื่องยนตร์
ของเรือที่แล่นไปตามสายน้ำดัง ซู่ซ่า น้ำแตกเป็นฟองไปทั้งสองข้าง
ของลำเรือ ฟองนั้นขาวสะอาดบริสุทธิ์น่าลูบไล้เสียนี่กระไร
เฮ้อ! ชีวิตจิตใจคนถ้าจะขาวสะอาดบริสุทธิ์ดังเช่นฟองน้ำที่แตกกระจาย
นี้แล้ว มนุษย์เราจะอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข
สักแค่ไหนหนอ ฉันตกอยู่ในภวังค์ความสวยงามของธรรมชาติ อย่าง
รื่นรมย์....อารมณ์ที่พรรณนามา เป็นอารมณ์อะไรเอ่ย


6. ข้อความในโทรเลข บอกว่า "กลับบ้าน พ่อเสียชีวิตแล้ว" ข้อความนี้
ทำให้ฉันหัวหมุน ร้องไห้โฮ ฟุบลงกับโต๊ะกินข้าว
อย่างหมดเรี่ยวหมดแรง ทั้ง ๆ ที่พอจะรู้ล่วงหน้าแล้วว่า พ่อจะอยู่กับฉัน
ไม่นาน แต่พอได้รับข่าว ฉันก็ยังทำใจไม่ได้
มันช่างเป็นข่าวที่โหดร้ายจริง ๆ ทำไมมัจจุราชช่างไม่ปรานีเสียบ้างเลย
หนอ ฉันจำได้ว่า เมื่อวันที่ 24 มกราคม 
ฉันจะกลับวิทยาลัย ฉันลาพ่อ พ่อมองหน้าฉัน คล้าย ๆ จะมองเป็นครั้ง
สุดท้าย จนฉันใจไม่ดี ต้องรีบจากไปกลัวน้ำตาจะไหล
จะทำให้พ่อไม่สบายใจ ฉันไม่คิดเลยว่า วันนั้นจะเป็นวันที่ฉันจะได้เห็น
หน้าพ่อเป็นครั้งสุดท้ายและพ่อจะเห็นฉัน
เป็นครั้งสุดท้ายเช่นกัน ......เดาได้เลยค่ะว่า อารมณ์อะไรนะคะ



7.ช่วงบ่าย ฉันขี่จักรยานคู่ชีพของฉันไปที่สวนไบโอของเราเพื่ออ่าน
หนังสือ อากาศเย็นสบาย พร้อมกับฟังเพลง
จากวิทยุทรานซิสเตอร์คู่ใจอย่างเพลิดเพลินอารมณ์ ฉันอยากให้ชีวิตนี้
เป็นของธรรมชาติจริง ๆ ตามปรกติ ธรรมชาติ
มันไม่เคยทารุณโหดร้ายต่อคนเลย มันทำให้เราสบายอกสบายใจ ฉัน
ปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปกับสายลมที่พัดผ่าน มีเสียงอู้ ๆ 
แต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น บางทีเหมือนกับว่ามันโหยหวน เศร้า ๆ (เมื่อ
อารมณ์เราเป็นเช่นนั้น) ดอกไม้ที่สวนไบโอ
บานสะพรั่งอยู่รอบ ๆ ตัวฉัน และไหวเอนพลิ้วไปตามแรงลม ดอกไม้
หลากหลายสีสัน แลดูแล้วทำให้สบายตาสบายใจ
เหลือที่จะพร่ำพรรณนาได้ดังใจอยาก ทำให้บางครั้งฉันอ่านหนังสือ
ไม่ได้เลย เพราะจิตใจแล่นไปตามความงามของ
ธรรมชาติเหล่านั้นนั่นเอง ต้องพยายามดึงความคิดที่ล่องลอยไปอย่าง
ไม่มีขอบเขตกลับมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะเตลิดมาก
ไปกว่านี้ ในห้วงแห่งความคิดเหล่านี้ บางครั้งก็คิดถึงพ่อ ถ้าพ่อยังอยู่
พ่อคงได้เห็นความสำเร็จของฉัน แต่มันก็เป็นไป
ไม่ได้เสียแล้ว บรรยากาศเงียบ ๆ นี้ ทำให้ฉันคิดถึงพ่อ จนกลั้นน้ำตาไว้
ไม่ไหว ปล่อยให้มันไหลออกมา เพราะไม่มีใครเห็น
 ร้องให้มันหมดความอัดอั้นตันใจได้ คนเรามันห้ามความคิดของตนเอง
ไม่ได้จริง ๆ นะ........อารมณ์อะไรดีเอ่ย



8.ถ้ามนุษย์ทุกคนสามารถบังคับจิตใจตนเองได้ ก็จะเป็นความสุขอย่าง
ยิ่ง อารมณ์และการอภัย เป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องมี
ในการดำเนินชีวิตมากทีเดียว การอภัยทำให้จิตใจที่เร่าร้อนสงบลง
ได้บ้างฉันมีความเห็นเป็นเช่นนั้น ถ้าเราสามารถฝึกจิต
ของเราให้อภัยได้ จิตเราจะยิ่งสงบและความทุกข์ก็จะคลายลงได้ ฉัน
คิดว่าหลักการนี้ จะใช้ได้ในทุกยุคทุกสมัยได้
เป็นอย่างดีแน่นอน   น่าจะเป็นอารมณ์อะไรได้เอ่ย

9. ฉันอ่านจดหมายของเขาได้เพียงไม่กี่บรรทัด น้ำตากำลังจะร่วง ฉัน
กลืนมันเข้าไปแล้วรีบขึ้นห้องนอนไปเสียก่อนที่
ฉันจะให้แม่และน้อง ๆ เห็นน้ำตาของฉันได้ ฉันนั่งอยู่บนเตียง ปล่อย
น้ำตาให้มันไหล ๆ ออกมา ให้สมกับความเจ็บปวด
ที่ได้รับอยู่ในขณะนี้ ถ้าเก็บกักมันไว้ ฉันอาจจะกระอักออกมาเป็นเลือด
ได้ ทั้ง ๆ ที่ได้เตรียมใจเอาไว้แล้ว ฉันยังเป็นมาก
ขนาดนี้เลย ทำไมเขาฆ่าคนให้ตายทั้งเป็นได้ เขาใจร้ายจริง ๆ อย่างที่
ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า คนอย่างเขา
จะกระทำสิ่งเลวร้ายอย่างนี้ได้ เพราะปรกติเขาจะพูดอยู่เสมอว่า  เขา
กลัวบาป  กลัวบาปแล้วทำไมจึงทำอย่างนี้กับฉันได้ล่ะ
เจ็บ เจ็บ เจ็บ จริง ๆไม่ต้องบอกก็เดาได้ว่าเป็นอารมณ์อะไรใช่ไหมคะ



10.ถึงแม้ว่า บาดแผลที่บาดลึกอันเกิดจากความรัก ฉันจะไม่สามารถ
ขจัดมันออกจากใจของฉันได้ในชาตินี้
จะยังคงคิดถึงความหลังที่เขาฝากเอาไว้ทุกถ้อยคำก็ตาม ฉันจำได้
ทุกถ้อยคำก็จริง แต่ทุก ถ้อยคำเหล่านั้น
ก็ไม่ได้ทำให้ฉันทุรนทุกรายเหมือนเมื่อ 30 กว่าปีที่ผ่านมา มันคงนอน
นิ่งอยู่ในความรู้สึกของฉัน รอลับกลับไปพร้อม ๆ กับร่าง
ของฉัน เมื่อยามดับสิ้นไปจากโลกอันวุ่นวายนี้  น่าจะเป็นอารมณ์ใด คะ 


           
ตัวอย่างของข้อเขียนอันแสดงถึงความหลากหลายของอารมณ์ที่ฉัน
ประสบมา เป็นการนำมาเล่าสู่กันอ่าน เพื่อให้สังเกต
ถึงการใช้ภาษาในการบรรยายความรู้สึกของอารมณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นใน
สภาวะต่าง ๆ ภาษาที่ใช้อาจจะไม่ได้อารมณ์แก่คนอ่าน
เท่าไรนัก เพียงแต่ฉันต้องการสื่อถึงอารมณ์ของตัวเองเท่านั้น เพื่อเป็น
ข้อคิดว่า มนุษย์ทุกคน ย่อมมีอารมณ์ความรู้สึก
ดีใจ เสียใจ เศร้าโศก ตื่นเต้น โกรธ เกลียด เมื่อประสบกับสิ่งที่พึง
ปรารถนาและไม่พึงปรารถนา
         
 คำพูดเป็นเรื่องสำคัญมาก เหมือนดังนิยามต่าง ๆ ที่กล่าวถึงความ
สำคัญของการพูด เช่น พูดดีเป็นศรีแก่ปาก
ปากเป็นเอก เลขเป็นโท หรือ คำพูดที่พูดออกไปแล้วเหมือนหนึ่ง
งาช้างที่งอกออกมาแล้วไม่สามารถที่จะหดเข้า
ไปใหม่ได้ ดังนั้น ก่อนที่เราจะพูดอะไรกับใคร เราจึงต้องคิดใหรอบคอบก่อน เพราะคำพูดของเรา
อาจจะเป็นได้ทั้งน้ำหวานที่ประโลมใจคนฟังให้คลายทุกข์ หรืออาจ
เป็นยาพิษที่ฆ่าคนให้ตายทั้งเป็นได้เป็นอย่างดี นั่นเอง

       ฉันหวังว่า  ตะพาบ  "หลากหลายอารมณ์"  ที่ฉันเขียนครั้งนี้  คง
ให้ความเพลินเพลิน  ให้ข้อคิด และตอบคำถาม
ท้ายข้อความได้ถูกต้อง นะคะ  สวัสดี ค่ะ 


 



Create Date : 14 มีนาคม 2565
Last Update : 16 มีนาคม 2565 17:06:09 น. 27 comments
Counter : 500 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเริงฤดีนะ, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณSweet_pills, คุณkatoy, คุณmultiple, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณtoor36, คุณSertPhoto, คุณnewyorknurse, คุณTurtle Came to See Me, คุณหอมกร, คุณกะว่าก๋า, คุณกิ่งฟ้า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณkae+aoe


 

มาเจิมตะพาบก่อนใคร
เป็นเกียรติที่ได้อ่านการถ่ายทอดหลากหลายอารมณ์
ของ อจ. สุวิมล


อารมณ์ทีี 6 สะเทือนใจสุดๆค่ะ
การบังคับ/กำหนดจิตใจตัวเองได้ สงบและประเสริฐอย่างยิ่งค่ะ
อารมณ์ที่ 9 เป็นการจากเป็น ก็เศร้าๆๆ ต่างไปอีกแบบ
เป็นประสบการณ์ชีวิต
ฝังลึกในความทรงจำ..ฝังลึกๆไปเลยค่ะอาจารย์
(บังอาจชีแนะ..ขออำภัย)


พรุ่้งนี้ค่ะถึงจะส่งการบ้าน..เล็งๆไว้อยู่ 2 เรื่อง
อารมณ์ชั่ววูบของนักฟุตบอล
และ อารมณ์ของตัวเองค่ะ

ค่อยรอเขียนสดๆพรุ่งนี้


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 มีนาคม 2565 เวลา:19:33:47 น.  

 

ต๋าขออนุญาตโหวตให้อาจารย์ก่อนนะคะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:1:15:47 น.  

 

สวัสดียามสายๆ
เขียนงานเสร็จแลัว
จึงแวะมาส่งตะพาบ 298 ค่ะ อจ.สุวิมล


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:8:54:37 น.  

 
โอ้ อาจารย์เคยเป็น นักเขียนมาก่อนหรือครับนี่
ในบล็อกเรานี่ ดูๆไปก็มีนักเขียนหลายคนเหมือนกันนะครับ
ถ้าเจอตัวเป็นๆ อ.เต๊ะ ต้องให้อาจารย์เลี้ยงข้าวซักมื้อ ยืมตังอีก 200 เย้ย555
ไม่ใช่ซิ ต้องขอลายเซ็นต์เป็นที่ระลึกแน่นอนครับ

ส่วนเรื่อง หลากหลายอารมณ์ นี่
ข้อ1 นร.นศ.นี่เค้าฝึกซ่อมกันมาตั้งแต่อนุบาลแล้วละครับ
เรื่องลอกกัน ตั้งแต่ลอกการบ้าน ลอกข้อสอบ แอบจดโพยดู
แต่ว่า จะมาทำแบบนี้ในห้องที่ อ.เต๊ะ ไม่ได้แน่นอน
เพราะ ผีย่อมเห็นผี อ.เต๊ะ ก็เคยทำมาก่อน 555
เพราะฉะนั้นหลอก อ.เต๊ะไม่ได้หรอกครับ

ส่วนข้อ 2 นี่ ต้องเรียกว่า ครูขี้เกียจ สอนเด็กสมัยนี้
หรือสอนผู้ใหญ่ก็ไม่ได้ เป็นครูต้องขยันกว่านักเรียน
เพราะเดี๋ยวนี้ สอนเสร็จนี่ เค้ามีประเมินให้ นร.ให้คะแนนครู ถ้าสอนไม่ดีนี่ โอกาสตกงานสูงเลยครับ555

ข้อ3 นี่คนเราต้นทุนมาไม่เท่ากัน อยู่ที่ใครจะมานะบากบั่น
พากเพียรพยายามนะครับ อารมณ์นี้ เลขบัญชีต้องมาละครับ555
จะได้สมทบทุนช่วยค่าเล่าเรียนกัน

ข้อ 4 นี่อารมณ์ดีใจ สอบได้นี่ มันต้องฉลองกัน
มศ.5 อ.เต๊ะ ก็ได้เรียนอยู่นะครับ
วันนั้นเดาว่า อาจารย์สุต้องฉลองกันพุงปลิ้น ไม่งั้นก็ต้องไปแก้บน ถวายไข่ต้ม รำแก้บนหน้าศาล อีก3 ยก แน่นอน 555

ข้อ5 6 7 8 9 10นี่ อ.เต๊ะ ตอบไม่ได้ครับ ต้องส่งกระดาษเปล่า อิอิ หวังว่า อาจารย์สุจะเมตตา ให้คะแนนสงสาร เย้ย 555

เอาจริงๆเดี๋ยวไปตากผ้าก่อนครับ เดี๋ยวค่อยมาใหม่นะครับ





โดย: multiple วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:10:55:32 น.  

 
ลองตอบ + ความเห็นในแต่ละเรื่องดูครับ

1. ส่วนหนึ่งเพราะระบบการลงโทษคนผิดของประเทศเราไม่จริงจังด้วยครับ สังเกตได้จากหลายๆ เคสซึ่งผมไม่ขอพูดนะไม่งั้นยาว ถ้าต้องการคุยจริงๆ หลังไมค์คุยกันได้ครับ ขอพูดอย่างกรณีตำรวจถุงดำเคสเดียวพอ นี่ก็มีแววว่าคดีจะหลุด

ตอนผมเรียนที่จีน มีนักเรียนจะทำแบบนั้นนะครับ จะเปิดหนังสือดูตอนสอบ ทราบมั้ยครับว่าสิ่งที่เหล่าซือทำคืออะไร? ถ้าเป็นการไปกาหัวข้อสอบนักเรียนคงไม่สำนึกหรือเรียนรู้อะไร แกพูดแค่ว่า "การสอบเป็นการวัดความรู้ สิ่งที่สำคัญกว่าคะแนนคือ ความรู้ที่เราได้เรียน" แล้วก็เดินออกจากห้อง คนที่จะแอบเปิดหนังสือหยับหนังสือขึ้นจากใต้โต๊ะมาวางบนโต๊ะแล้วตั้งใจทำข้อสอบต่อทันที ผมว่าเคสนี้น่าสนใจที่จะเอามาถก แต่ก็อย่างที่เรียนไปข้างต้น ผมจะเอาไปถกกับใคร ในเมื่อไม่มีใครอยากฟัง - หดหู่

2. คณิตศาสตร์เป็นวิชาว่าด้วย ตรรกะและเหตุผล จะเห็นได้ว่ามันมีเครื่องหมาย = มันจะต้องเท่ากันจาการกระทำอะไรบางอย่าง เรียนลัดได้ แต่ควรรู้วิธีเต็มๆ หรือที่มาก่อนวิธีลัดด้วยครับ มันน่าอายนะถ้าเด็กถามวิธีปกติแล้วครูไม่รู้ ครูจะยังเหลือความน่าเชื่อถืออีกหรือไม่ -โกรธ

3. "ก็ยังดีกว่า" สินะครับ ถ้าใช้มากไปเราก็จะไม่ก้าวหน้า เหมือนการเปรียบเทียบกับคนที่เหนือกว่าก็เช่นกัน ถ้าเราใช้มากไปก็จะทำให้ท้อ ทุกอย่างมีจุดที่เรียกว่าจุดสมดุล มากไปน้อยไปก็ไม่ดีทั้งนั้น หรือที่ทางศาสนาชอบใช้กันคือ ทางสายกลาง - มีความหวัง

4. ถ้ายังไม่ถึงที่สุดก็ยังมีโอกาสเสมอครับ เหมือนเช็คผลนี่แหละ แต่สมัยนี้อาจแตกต่าง เพราะสมัยนี้เราแค่กรอกเลขที่สอบลงในเว็บไซด์เพื่อตรวจสอบก็จะเห็นผลได้ในพริบตา ไม่ต้องลุ้นแบบสมัยก่อน - ดีใจ

5. คนเราถ้าไม่ละเมิดคนอื่นได้ก็ดีแล้วครับ ตำรวจ ทหาร อาวุธก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป - ดี

6. คนเราเกิดมาเพื่อลาจากกันครับ - เศร้า

7. - เศร้า

8. น่าเสียดายที่มันเป็นไปไม่ได้นะครับ - หดหู่

9. - เศร้า

10. - หดหู่


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:16:40:30 น.  

 
หลากหลายอารมณ์นะครับ


โดย: SertPhoto วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:19:44:56 น.  

 

สวัสดีค่ะอจ.
มาอ่านตะพาบด้วยค่ะ
ขอบคุณที่นำข้อคิดดีๆมาให้อ่านค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 18 มีนาคม 2565 เวลา:2:58:16 น.  

 
สวัสดีค่ะอาจารย์

เลขที่ 642 เป็นผลประกาศชื่ออาจารย์นะคะ น่ายินดีอย่างที่สุดค่ะ
สิบข้อจากประสบการณ์ของอาจารย์ทำให้คล้อยตามในความรู้สึก
อารมณ์ที่หลากหลายเปลี่ยนไปตามเนื้อหาค่ะ

ควรคิดให้ดีก่อนพูดอะไรออกไปเป็นเรื่องสำคัญ
ขอบคุณอาจารย์สำหรับข้อคิดดีๆด้วยนะคะ

ขอบคุณอาจารย์มากค่ะสำหร้บกำลังใจ
อาจารย์นอนหลับฝันดีคืนนี้ค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 19 มีนาคม 2565 เวลา:0:34:50 น.  

 
ในบรรดาคนช่างจดช่างจำนี่
ต้องยอให้อาจารย์เป็นหนึ่งในนั้นค่ะ
อืม...โทรเลขเนี่ยมันยังมีมั๊ยนะ



โดย: หอมกร วันที่: 19 มีนาคม 2565 เวลา:7:21:52 น.  

 
โอ้ ทำบุญยกฉัตรพระ ต้องขออนุโมทนาบุญด้วยนะครับ

ระหว่างที่ อาจารย์ นอนพักผ่อนกรนอยู่ ฟี้ๆ อ.เต๊ะ อาศัยนิสัยเดิม คนเป็นมิตร หรือมิจฉาชีพที่ดี ก็ย่องมาบ้าน เม้นท์ต่อดีกว่านะครับ555

ข้อ6 นี่ความสูญเสียในชีวิต เป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ เราก็ได้แต่รำลึกถึงคุณงามความดีของท่าน อยู่ในใจตลอดไปนะครับ

ข้อ7 ไปอ่านหนังสือในสวน แล้วหลับน้ำลายยืด ไม่ใช่ซิ
นั่งปล่อยอารมณ์ ถ้าเป็นยุคนี้
ไม่ได้เลยนะครับ อันตรายมากนั่งเพลินๆ พวกมาฉกเป๋าตัง หายแน่นอนครับ555

ข้อ8 เรื่องให้อภัยนี่ ยากยิ่งนัก ถ้าอาฆาต พยาบาทนี่ ง่ายมาก
อ.เต๊ะ เป็นบ่อยเลยครับ555

ข้อ 9 เหมือนกับว่า อาจารย์จะ อกหักเลยนะครับ
ไม่เป็นไรครับ ชมรมคนอกหัก ยินดีต้อนรับ อ.เต๊ะก็เป็นสมาชิกตลอดชีพอยู่เหมือนกัน555

ข้อ10 ต้องบอกว่า เรื่องอกหัก ต้องใช้เวลา ผ่านไปซักพัก ภูมิต้านทานถึงจะขึ้น แล้ว อาจารย์ค่อยไปฉีด กระตุ้นเข็ม4 นะครับ อิอิ

อาจารย์สุ ร้องโอ๊ยยย ทีแรกทำท่าจะดี สุดท้ายเละอีกแล้ว
ก่อนเอ็งมาเม้นท์นี่ กินยาหรือยัง
ตี3 ตี4 ไม่หลับไม่นอน เดี๋ยวข้าตรวจอดูก่อน ว่ามีอะไรหายหรือเปล่า เย้ย ห้าห้าห้า 555



โดย: multiple วันที่: 20 มีนาคม 2565 เวลา:4:07:23 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์

ผมลองอ่านตาม
แล้วเดาความรู้สึกของอาจารย์ขณะที่เขียน

1. เชื่อมั่นในความถูกต้อง
2. การเป็นครูที่ดีต้องเป็นอย่างไร
3. ยังมีคนที่ทุกข์กว่าเราเยอะ อย่าท้อแท้
4. ดีใจที่ตนทำสำเร็จ
5. ดื่มด่ำกับความสวยงามทางธรรมชาติ
6. โศกเศร้าเสียใจเมื่อสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก
7. คิดถึง สะเทือนใจ อาลัยรัก
8. เตือนสติตนเอง
9. เสียใจและผิดหวังอย่างถึงที่สุด
10. หวนรำลึกถึงความหลังฝังใจ

เป็นอารมณ์ที่หลากหลายสมกับชื่อโจทย์เลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มีนาคม 2565 เวลา:6:56:30 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ผมหายไปจากบล็อก 15 วันเต็มๆ
ยาวนานที่สุดตั้งแต่อัพบล้อกมาเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มีนาคม 2565 เวลา:16:19:45 น.  

 
สวัสดีค่ะอาจารย์มาอ่านตะพาบหลากหลายอารมณ์ของอาจารย์หลายอารมณ์จริงๆค่ะ
อาจารย์เคยเป็นนักเขียนมาก่อนเยี่ยมเลยค่ะอยากจะเดาว่าอาจารย์เรียนคณะครุศาสตร์ใช่มั๊ยคะเพราะภาษาและการเขียนของอาจารย์เก่งมากค่ะ
อารมณ์ที่เศร้าที่สุดน่าจะเป็นข้อ 6 นะคะเพราะกิ่งก็สูญเสียคุณพ่อด้วยเพียง 63 ปีเองค่ะจำได้ว่าร้องไห้หนักมากค่ะ

อารมณ์ในข้อที่ 3 ดูผลสอบมศ.5 เหมือนกันเลยค่ะ ลุ้นมากๆว่าจะผ่านมั๊ยในที่สุดก็ผ่านดีใจมากมายค่ะ

ทั้งสองข้อนี้ตรงข้ามกันสุเโต่งเลยนะคะ
ชอบงานเขียนของอาจารย์มากค่ะโหวตงานเขีบนนะคะ






โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 20 มีนาคม 2565 เวลา:19:38:15 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 มีนาคม 2565 เวลา:6:20:14 น.  

 


โดย: katoy วันที่: 21 มีนาคม 2565 เวลา:8:35:16 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

พระพุทธเจ้ามอบคำสอนที่จริงที่สุด
ให้กับมนุษย์
เหลืแต่ใครจะปฏิบัติตามท่านได้
เพื่อนำไปสู่ทางแห่งการพ้นทุกข์นะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 มีนาคม 2565 เวลา:14:24:50 น.  

 
สวัสดีครับอาจารย์

ผมกลับมาเข้าบล๊อกแล้วครับ
1. การโกงข้อสอบเป็นเรื่องที่คุณครูต้องทักเตือนไม่ให้เด็กรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติที่ทำกันได้ เพราะไม่งั้นเค้าจะรู้สึกว่าการโกงเป็นเรื่องธรรมดา
2. ก็เพราะมีคนที่ตอบนักเรียนแบบนี้ เพราะก็คงไม่อยากถามอีก ถ้าถามแสดงว่าอยากรู้คำตอบจริงๆ ไม่ได้อยากได้คำตอบกวนๆ แบบนี้ 5555 อาจารย์ยังใจเย็น เป็นผมผมสวนละครับ
3. คนเราต้นทุนอาจจะไม่เท่ากัน แต่เราสามารถตั้งใจให้ชีวิตเราดีขึ้นได้ด้วยความตั้งใจของเราเอง และการไม่พยายามเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่นใช่ไหมครับ คงเป็นอารมณ์ชิลๆ ปลงๆ มองโลกในแง่ดีครับ
4. ข้อนี้ เกือบตกดีกว่าเกือบได้ครับ 5555 ทำเอาลุ้นเลย ผมว่าการลุ้นรายชื่อแบบนี้ตื่นเต้นมาก ๆ ครับ สมับนี้ กด Ctrl+F ค้นหาชื่อตัวเองได้แล้ว ยินดีด้วยครับอาจารย์ ^^
5. การได้พักผ่อน เห็นฟ้าสีฟ้า น้ำทะเลสีคราม รู้สึกผ่อนคลายมาก ๆ คึรับ คนทำงานอย่างผม ก็อยากไปหายใจช้าๆ แบบนั้นเหมือนกันครับ
6. เสียใจด้วยกับเรื่องคุณพ่อ การได้รับข้อความแบบนี้สะเทือนใจมากครับ มันชัดเจน แต่บางครั้งชัดเจนเกินไปทำใจไม่ไหวเหมือนกันครับ
7. ธรรมขาติส่วนใหญ่บำบัดจิตใจเราได้ครับ แต่ความเงียบๆ สงบๆ บางครั้งก็ทำให้เราฟุ้งซ่านได้เลยครีบ
8. การให้อภัย พูดง่าย ๆ แต่ทำจริงๆ ยากมากครับ ผมก็เคยพูดว่าผมจะให้อภัย แต่ลึก ๆ แล้วมันก็ยังทำไม่ได้ครับ มีแต่ต้องบอกตัวเองทุกวันว่าถ้ากล้าพูดว่าให้อภัย ก็ต้องกล้าเริ่มใหม่แบบ Set Zero ครับ
9. เจ็บจากคนที่เรารักและไว้ใจ เป็นเจ็บที่เจ็บที่สุดครับ
10. ผมเข้าใจเลยครับ ความผิดหวังในความรักว่ามันเจ็บแค่ไหน แต่ผมเป็นคน move on ไว ความเจ็บปวดทำให้เรียนรู้ที่จะแข็งแกร่งขึ้น และเป็นบทเรียนว่ารักครั้งใหม่จะไม่เป็นแบบเดิม แต่ผมไม่ค่อยอกหักครับ มีแต่ไม่ทิ้งๆ ขวางๆ เค้าแทน - -‘’ ขอโทษนะครับอาจารย์ ฮืออออออออ

แต่ชีวิตคนเรามันน่าเรียนรู้ ก็เพราะเราต้องเจอกับเรื่องราวมากมายนี่แหละครับ แล้วเราคาดเดาตอนต่อไปไม่ได้เลยว่าจะเป็นยังไง นั่นแหละครับสเหน่ของชีวิต ^^



โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 21 มีนาคม 2565 เวลา:15:54:41 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 มีนาคม 2565 เวลา:7:18:14 น.  

 
สวัสดีค่ะอาจารย์ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจที่บล็อกนะคะ

แวะมาอ่านอีกรอบค่ะ อ่านถึงข้อ 9 และข้อ 10 ส่งกำลังใจมาให้อาจารย์นะคะ ถ้าเราไม่ใช่คู่กันแล้วก็จะแคล้วคลาดกันไปนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 22 มีนาคม 2565 เวลา:12:39:06 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

บล็อกวันนี้ความจริงผมเขียนไว้ก่อนเกิดโควิด
แต่พอมาอัพลงบล็อกในช่วงนี้
ก็เข้ากับสถาณการณ์ได้พอดีเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 มีนาคม 2565 เวลา:23:18:11 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 มีนาคม 2565 เวลา:6:09:30 น.  

 
สวัสดียามบ่ายค่ะ
ช่วงนี้มีพายุฝนฟ้าคะนองเข้ามา..
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 23 มีนาคม 2565 เวลา:14:43:45 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์

ยุคนี้คนป่วยเป็นโรคซึมเศร้าเยอะมากนะครับอาจารย์
สถานการณ์มันบีบคั้นเหลือเกิน



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 มีนาคม 2565 เวลา:15:00:57 น.  

 
มาเชิญอาจารย์ไปดูคำศัพท์ง่ายๆ ทบทวนภาษาจีนครับ^^


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 23 มีนาคม 2565 เวลา:20:11:45 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับอาจารย์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 มีนาคม 2565 เวลา:6:55:41 น.  

 
ตะพาบ เรื่อง "หลากหลายอารมณ์" บล็อกนี้ ฉันเคยเขียนลงใน
บล็อกแก๊งค์เมื่อเขียนบล็อกใหม่ ๆ คือ วันที่ 21 กันยายน
2554 แต่มีคนเข้ามาอ่านเพียงคนเดียว โอ้โห....คงเป็นช่วงแรกๆ นะคะ

เดี๋ยวนี้ติวเตอร์ชอบสอนวิธีลัดจริงๆ ค่ะ บอกว่าเวลาทำข้อสอบจะได้เสร็จเร็วๆ ทำเวลาสอบ


โดย: kae+aoe วันที่: 24 มีนาคม 2565 เวลา:9:07:59 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับอาจารย์


เห็นด้วยกับเม้นท์ของอาจารย์เลยครับ
ชัยชนะควรต้องมาจากความใสสะอาดด้วย
การโกงเขามาแล้วชนะ
ไม่น่าภูมิใจเลยสักนิดครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 มีนาคม 2565 เวลา:14:00:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
space

อาจารย์สุวิมล
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 45 คน [?]




เป็นครูสอนภาษาไทยที่เกษียณอายุราชการแล้ว สนใจเรื่องการเขียนหนังสือให้ความรู้ ชอบการท่องเที่ยว หากท่านที่เข้ามาชมและอ่านแล้ว มีความสนใจและต้องการสอบถามเรื่องความรู้ด้านภาษาไทย ถ้ามีความสามารถจะให้ความรู้ได้ ก็ยินดีค่ะ

http://i697.photobucket.com/albums/vv337/dd6728/color_line17.gif
space
space
space
space
[Add อาจารย์สุวิมล's blog to your web]
space
space
space
space
space