ภาพปฏิทินปี ๒๕๐๐ ผลงานของ ครูแสงอรุณ รัตกสิกร หมดเดือนแห่งความรักแล้ว นำภาพวาดงาม ๆ มาให้ชมค่ะ เป็นผลงานของ ครูแสงอรุณ รัตกสิกร อยู่ในหนังสือที่ระลึกพระราชทานเพลิงศพของท่าน เป็นภาพจากมหาเวสสันดรชาดกทั้ง ๑๓ กัณฑ์ ๑๓ ภาพ บริษัทเชลส์แห่งประเทศไทย จำกัด จัดพิมพ์เป็นภาพปฏิทินปี พ.ศ. ๒๕๐๐ หนังสือไม่ได้ลงรายละเอียดอะไรเลย แต่ดูภาพแล้ว เดาว่าน่าจะภาพสีน้ำมัน ให้ชมแต่ภาพก็กระไรอยู่ ไปหาข้อมูลจากป๋ากูได้เยอะและหลายหลายมาก สรุปว่าใช้ข้อมูล AI ของป๋ากูที่สรุปได้ดีและไม่ยาวมาก กัณฑ์ทศพร เป็นกัณฑ์ที่ ๑ ของมหาเวสสันดรชาดก มี ๑๙ พระคาถา กล่าวถึงพระนางผุสดีเทพอัปสรสิ้นบุญจากสวรรค์ ท้าวสักกะเทวราช (พระอินทร์) ประทานพร ๑๐ ประการ ก่อนจุติลงมาเกิดเป็นพระราชมารดาของพระเวสสันดร โดยพรที่สำคัญ เช่น ขอให้มีผิวพรรณสวยงาม มีครรภ์แบนราบขณะทรงครรภ์ และมีอำนาจปลดปล่อยนักโทษได้ พรจากภพสวรรค์แต่ปางก่อนนั้นผุสดีเทวีเสวยชาติเป็นอัครมเหสีของพระอินทร์เมื่อจะสิ้นพระชนมายุจึงขอกัณฑ์ทศพรจากพระอินทร์ได้ ๑๐ ข้อทั้งยังเคยโปรยผงจันทร์แดงถวายพระวิปัสสีพุทธเจ้าและอธิฐานให้ได้เกิดเป็นมารดาพระพุทธเจ้าด้วย พร ๑๐ ข้อนั้นมีดังนี้ ๑. ขอให้เกิดในกรุงมัททราช แคว้นสีพี ๒. ขอให้มีดวงเนตรคมงามและดำขลับดั่งลูกเนื้อทราย ๓. ขอให้คิ้วคมขำดั่งสร้อยคอนกยูง ๔. ขอให้ได้นาม "ผุสดี" ดังภพเดิม ๕. ขอให้มีพระโอรสเกริกเกียรติที่สุดในชมพูทวีป ๖. ขอให้พระครรภ์งามไม่ป่องนูนดั่งสตรีสามัญ ๗. ขอให้พระถันเปล่งปลั่งงดงามไม่ยานคล้อยลง ๘. ขอให้เส้นพระเกศาดำขลับตลอดชาติ ๙. ขอให้ผิดพรรณละเอียดบริสุทธิ์ดุจทองคำธรรมชาติ ๑๐. ขอให้ได้ปลดปล่อยนักโทษที่ต้องอาญาประหารได้ ข้อคิดประจำกัณฑ์ การทำบุญที่สมบูรณ์ต้องมีการตั้งเป้าหมายชีวิต (อธิษฐานบารมี) ประกอบกับความดีที่สะสมมาจะส่งผลให้สำเร็จสมประสงค์ อานิสงส์ การบูชากัณฑ์ทศพรเชื่อว่าจะได้รับทรัพย์สมบัติ สมหวังในสิ่งที่ปรารถนา และได้บุตรหญิงชายที่ว่านอนสอนง่าย กัณฑ์หิมพานต์ เป็นกัณฑ์ที่ ๒ ในเทศน์มหาชาติ (พระเวสสันดรชาดก) มีจำนวน ๑๓๔ พระคาถา เนื้อหาสำคัญคือ พระเวสสันดรทรงพระราชทานช้างปัจจัยนาเคนทร์คู่บ้านคู่เมืองแก่พราหมณ์เมืองกลิงคราษฎร์ ทำให้ชาวเมืองไม่พอใจและกดดันให้เนรเทศพระองค์ไปอยู่ป่าหิมพานต์ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการบำเพ็ญทานบารมีที่ยิ่งใหญ่ สาระสำคัญของกัณฑ์หิมพานต์ เหตุการณ์ พระเวสสันดรบริจาคช้างมงคล (ช้างปัจจัยนาค) เพราะเห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมเพื่อให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล แต่ชาวเมืองสีพีไม่เข้าใจ เกิดความโกรธแค้น ผลลัพธ์ พระเจ้ากรุงสญชัย (พระบิดา) จำใจเนรเทศพระเวสสันดรตามเสียงเรียกร้องของชาวเมือง การเดินทาง พระนางมัทรีพร้อมพระโอรสธิดา (ชาลี-กัณหา) ขอติดตามพระเวสสันดรไปอยู่เขาวงกตในป่าหิมพานต์ ข้อคิด แสดงถึงความเสียสละของผู้นำ การทำความดีมักมีอุปสรรค ("มารไม่มี บารมีไม่มา") และการตั้งมั่นในความดีแม้ได้รับความทุกข์ เพลงประจำกัณฑ์ ตวงพระธาตุ ทานกัณฑ์ คือ กัณฑ์ที่ ๓ ในมหาเวสสันดรชาดก กล่าวถึงเหตุการณ์ตอนพระเวสสันดรทรงบริจาค "สัตตสดกมหาทาน" (ทานที่ยิ่งใหญ่ ๗ สิ่ง อย่างละ ๗๐๐) เช่น ช้าง ม้า โคนม รถม้า ทาสี ทาสา และวัตถาภรณ์ ก่อนเสด็จออกจากเมืองเชตุดร เพื่อมุ่งหน้าสู่ป่าหิมพานต์ตามคำเนรเทศ เนื้อหาสำคัญของทานกัณฑ์ การทูลขอโทษ พระนางผุสดี (พระมารดา) พยายามทูลขอโทษพระเจ้ากรุงสญชัย แต่ไม่สำเร็จ พระเวสสันดรจึงตัดสินใจลาเพื่อออกบำเพ็ญทานครั้งสุดท้าย มหาสัตสดกทาน พระเวสสันดรทรงทำทานครั้งยิ่งใหญ่ ๗ สิ่ง อย่างละ ๗๐๐ (ช้าง, ม้า, โคนม, รถม้า, ทาสี, ทาส, ผ้าอาภรณ์) การเสียสละระหว่างทาง ระหว่างทางที่ประทับรถม้าออกจากเมือง มีพราหมณ์มาทูลขอม้าและราชรถ พระองค์ก็ประทานให้ทั้งหมด จนต้องพาพระนางมัทรี กัณหา และชาลี เดินเท้าเข้าป่า ข้อคิดประจำกัณฑ์ การยอมเสียสละประโยชน์สุขส่วนตน เพื่อประโยชน์สุขส่วนรวม ความมุ่งมั่นในการทำความดี แม้จะเผชิญอุปสรรคหรือถูกตำหนิ อานิสงส์การบูชา ผู้บูชากัณฑ์ทานกัณฑ์ จะได้รับอานิสงส์ให้มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย มีทาส ทาสี และบริวารมาก เมื่อสิ้นชีพจะได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ กัณฑ์วนประเวศน์ กัณฑ์ที่ ๔ จาก ๑๓ กัณฑ์ คือเรื่องราวการเดินทางของ ๔ กษัตริย์ (พระเวสสันดร พระนางมัทรี ชาลี กัณหา) มุ่งสู่เขาวงกตเพื่อบำเพ็ญพรต โดยผ่านเมืองเจตราษฎร์และปฏิเสธการครองเมือง ก่อนจะเข้าสู่อาศรมที่พระอินทร์เนรมิตไว้ มีทั้งหมด ๕๗ พระคาถา และเพลงประจำกัณฑ์คือ เพลงพญาเดิน เนื้อหาสำคัญของกัณฑ์วนประเวศน์ การเดินทาง (วนปฺปเวสนํ) แปลว่า การเข้าไปสู่ป่า เป็นช่วงที่พระเวสสันดรและครอบครัวเสด็จดำเนินด้วยพระบาทจากกรุงสีพีมุ่งสู่ป่าหิมพานต์เป็นระยะทาง ๓๐ โยชน์ เมืองเจตราษฎร์ เมื่อเดินทางถึง กษัตริย์เมืองเจตราษฎร์ได้ทูลเชิญให้พระเวสสันดรครองเมือง แต่พระองค์ปฏิเสธเพราะตั้งใจจะออกบวชและถูกเนรเทศมา พรานเจตบุตร กษัตริย์เจตราษฎร์ได้ตั้งพรานเจตบุตรให้ทำหน้าที่รักษาประตูป่าหิมพานต์ เพื่อป้องกันมิให้ใครมารบกวน เข้าสู่อาศรม กษัตริย์ทั้ง ๔ พระองค์เสด็จฯ ถึงอาศรมที่ท้าววิษณุกรรมเนรมิตตามพระบัญชาของท้าวสักกะ (พระอินทร์) และผนวชเป็นดาบส/ดาบสินี ข้อคิดประจำกัณฑ์ มิตรแท้ แสดงถึงการไม่ทอดทิ้งเพื่อนในยามทุกข์ยาก การเสียสละ แสดงถึงการสละความสุขส่วนตนเพื่อทำหน้าที่ให้สมบูรณ์ การตั้งมั่นในเป้าหมาย พระเวสสันดรทรงมั่นคงในความตั้งใจที่จะบำเพ็ญพรตแม้อยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก อานิสงส์การบูชา ผู้ที่บูชากัณฑ์นี้เชื่อว่าจะได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า สามารถปราบศัตรูให้ย่อยยับ และมีปรีชาสามารถ กัณฑ์ชูชก กัณฑ์ที่ ๕ ในมหาเวสสันดรชาดก มีทั้งหมด ๗๙ พระคาถา กล่าวถึงพราหมณ์เฒ่าชูชกผู้ยากจนที่ได้นางอมิตตดาภรรยาสาวมาปรนนิบัติอย่างดี แต่ถูกเพื่อนบ้านรังแก นางจึงใช้ให้ไปขอสองกุมาร (กัณหา-ชาลี) จากพระเวสสันดรมาเป็นข้าช่วงใช้ ชูชกจึงเดินทางมุ่งหน้าสู่เขา สาระสำคัญของกัณฑ์ชูชก เนื้อหา ชูชกนำเงินที่ฝากเพื่อนไว้ไปทวงคืน แต่เงินถูกใช้หมดแล้ว เพื่อนจึงยกนางอมิตตดาให้ชูชก อมิตตดาปรนนิบัติชูชกดีเยี่ยมจนนางพราหมณีคนอื่นอิจฉาและรุมด่า นางอมิตตดาจึงส่งชูชกไปขอสองกุมาร การเดินทาง ชูชกเดินทางผ่านป่าและได้หลอกลวงพรานเจตบุตรว่าตนเป็นทูตนำข่าวมาเชิญพระเวสสันดรกลับเมือง ข้อคิดประจำกัณฑ์ ภรรยาที่ดีควรรู้จักหน้าที่ของตน, ของหวงแหนไม่ควรฝากคนอื่น, และความโลภทำให้คนลุ่มหลง (ชูชกตายเพราะกินอาหารมากเกินไปในภายหลัง) เพลงประจำกัณฑ์ เซ่นเหล้า กัณฑ์นี้เน้นให้เห็นถึงความโลภและการพยายามของชูชกในการขอสิ่งต่าง ๆ ซึ่งสะท้อนถึงการบำเพ็ญทานบารมีขั้นสูงสุดของพระเวสสันดร กัณฑ์จุลพน กัณฑ์ที่ ๖ ในมหาเวสสันดรชาดก มี ๓๕ พระคาถา เป็นตอนที่ชูชกเดินทางถึงป่าโปร่ง (จุลพน) พบพรานเจตบุตรผู้เฝ้าด่าน ชูชกใช้เล่ห์เหลี่ยมโกหกว่าเป็นทูตนำสารจากพระเจ้ากรุงสญชัยไปหาพระเวสสันดร จนพรานหลงเชื่อเลี้ยงดูและชี้ทางให้ สะท้อนข้อคิดเรื่องการขาดปัญญาและเชื่อคนง่าย สาระสำคัญของกัณฑ์ชูชก ชูชกกับพรานเจตบุตร ชูชกเดินทางมาถึงด่านพรานเจตบุตร ซึ่งได้รับคำสั่งไม่ให้ผู้ใดผ่านไป แต่ชูชกใช้กลลวงโดยชูกลักพริกขิงอ้างว่าเป็นกลักพระราชสาร ความซื่อของพราน พรานเจตบุตรผู้ซื่อตรงแต่โง่เขลา หลงเชื่อชูชก จึงให้ที่พัก เลี้ยงอาหาร และชี้เส้นทางไปเขาวงกต การเดินทางต่อ พรานเจตบุตรพรรณนาเส้นทางธรรมชาติ ป่าไม้ และภูเขา (เช่น เขาคันธมาทน์) ให้ชูชกทราบ เพื่อไปหาอัจจุตฤๅษี อานิสงส์การบูชา เชื่อว่าผู้บูชากัณฑ์นี้ จะสมบูรณ์ด้วยสมบัติบริวาร มีอุทยานและสระบัวที่สวยงาม เพลงประจำกัณฑ์ คุกพาทย์ หรือ รัวสามลา ข้อคิดประจำกัณฑ์ มีอำนาจแต่ขาดปัญญา ย่อมถูกหลอกได้ง่าย คนโง่ย่อมเป็นเหยื่อของคนฉลาด "ไว้ใจทาง วางใจคน จะจนใจตัว" กัณฑ์มหาพน กัณฑ์ที่ ๗ เป็นกัณฑ์ป่าใหญ่ในเวสสันดรชาดก ๑๓ กัณฑ์ มี ๘๐ พระคาถา บรรยายเรื่องราวชูชกเดินทางผ่านป่ามหาพนและใช้วาทศิลป์หลอกลวงพระอัจจุตฤๅษี จนยอมบอกทางไปอาศรมพระเวสสันดร เพลงประจำกัณฑ์คือ "เชิดกลอง" สะท้อนความเจ้าเล่ห์ของชูชกและข้อคิดเรื่อง "คนฉลาดแต่ขาดเฉลียว" เนื้อหาสำคัญและตัวละคร ชูชกและพระอัจจุตฤๅษี ชูชกเดินทางถึงป่าหิมพานต์ พบพระอัจจุตฤๅษี และใช้คารมหลอกว่าเป็นเพื่อนเก่าพระเวสสันดรและมาเยี่ยมเยียน ทำให้ฤๅษีหลงเชื่อ จัดอาหารให้พักแรม ๑ คืน เส้นทางสู่เขาวงกต รุ่งเช้า พระอัจจุตฤๅษีชี้ทางบอกรายละเอียดสภาพป่า (มหาพน) ชูชกเดินตามคำแนะนำมุ่งหน้าสู่เขาวงกต จุดสำคัญ เป็นกัณฑ์ที่แสดงให้เห็นถึงความฉลาดในการเจรจาของชูชก และความหูเบาของพระฤๅษี ข้อคิดประจำกัณฑ์ การเชื่อง่ายเป็นเหตุแห่งทุกข์ คบคนต้องดูที่จิตใจ (คบคนให้ดูหน้า ซื้อผ้าให้ดูเนื้อ) และความฉลาดที่ขาดสติย่อมพลาดท่าได้ อานิสงส์ ผู้บูชากัณฑ์มหาพน เชื่อว่าจะได้สมบัติในเทวโลก มีบริวารมาก และอุดมสมบูรณ์ด้วยอาหารทิพย์ กัณฑ์มหาพนเป็นอีกหนึ่งตอนสำคัญที่แสดงให้เห็นถึงเล่ห์กลของชูชก ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของการเดินทางเพื่อไปขอชาลีและกัณหา กัณฑ์กุมาร กัณฑ์ที่ ๘ ในมหาเวสสันดรชาดก เป็นกัณฑ์ที่ชูชกทูลขอสองกุมาร (ชาลี-กัณหา) จากพระเวสสันดร เมื่อพระมัทรีเข้าป่าเพื่อนำไปเป็นทาสรับใช้ ท่ามกลางความสะเทือนใจที่พระเวสสันดรทรงต้องตัดความเสน่หา บำเพ็ญทานบารมีสูงสุด ทั้งยังต้องระงับโทสะเมื่อเห็นชูชกทุบตีสองกุมารต่อหน้า เนื้อหาสำคัญและตัวละคร เนื้อหาหลัก ชูชกเข้าเฝ้าพระเวสสันดรตอนที่พระมัทรีไม่อยู่ พระเวสสันดรเรียกสองกุมารที่หนีลงสระขึ้นมา แล้วมอบให้ชูชก ชูชกผูกแขนสองกุมารและเฆี่ยนตี ทำให้พระเวสสันดรเกือบจะระงับโทสะไม่ได้ คำสอน/ข้อคิด แสดงถึงความรู้จักกาลเทศะ (ชูชก) การเสียสละลูกเพื่อเป็นทานบารมีสูงสุด (ปุตตทาน) และการใช้ขันติระงับอารมณ์ความหุนหันพลันแล่น อานิสงส์การบูชา ผู้บูชากัณฑ์นี้จะได้ประสบความสำเร็จในสิ่งที่ปรารถนา ตายไปได้เกิดในสวรรค์ และมีโอกาสพบศาสนาของพระศรีอาริยาเมตไตรย เพลงประจำกัณฑ์: โอดเชิดฉิ่ง กัณฑ์นี้เป็นกัณฑ์ที่เน้นอารมณ์สะเทือนใจและแสดงถึงความมุ่งมั่นในการทำบุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพระเวสสันดร กัณฑ์มัทรี กัณฑ์ที่ ๙ ในมหาเวสสันดรชาดก กล่าวถึงความรักอันยิ่งใหญ่ของแม่ เมื่อนางมัทรีกลับจากป่าหาผลไม้ไม่พบพระกัณหา-ชาลี จึงออกตามหาด้วยความเศร้าโศกจนสลบไป พระเวสสันดรได้เผยความจริงว่ายกให้ชูชกเพื่อบำเพ็ญปุตตทานบารมี นางมัทรีจึงอนุโมทนาบุญด้วย สะท้อนความกตัญญูและบทบาทแม่ สาระสำคัญของกัณฑ์มัทรี เหตุการณ์ พระอินทร์แปลงกายเป็นสัตว์ร้าย ๓ ตัว (เสือโคร่งเสือเหลืองราชสีห์) ขวางทางนางมัทรีไม่ให้กลับอาศรมทันเวลาที่ชูชกนำสองกุมารไป ความเศร้าโศก นางมัทรีเที่ยวหาลูกตลอดทั้งคืนจนรุ่งสาง ร้องไห้รำพันจนสิ้นสติ บทบาทนางมัทรี เป็นภรรยาที่ซื่อสัตย์และแม่ที่รักลูกสุดหัวใจ แต่ก็เข้าใจในแนวทางการบำเพ็ญบารมีของพระเวสสันดร ข้อคิดประจำกัณฑ์ "ลูกดีเป็นที่ชื่นใจของพ่อแม่ ลูกแย่พ่อแม่ช้ำใจ" รักใดเท่ารักแม่ (พ่อแม่รักลูก) อานิสงส์การบูชา ผู้บูชากัณฑ์มัทรี จะได้รับความสุข ความเจริญ มีอายุยืนยาว และสมบูรณ์ด้วยทรัพย์สมบัติ กัณฑ์นี้เป็นตอนที่สะเทือนอารมณ์ที่สุดตอนหนึ่งในมหาเวสสันดรชาดก โดยเน้นการบรรยายความรู้สึกโศกเศร้าผ่านการใช้คำซ้ำและความพรรณนาที่เห็นภาพพจน์อย่างชัดเจน กัณฑ์สักกบรรพ กัณฑ์ที่ ๑๐ ในมหาเวสสันดรชาดก มี ๔๓ พระคาถา กล่าวถึงท้าวสักกเทวราช (พระอินทร์) แปลงกายเป็นพราหมณ์มาขอนางมัทรีจากพระเวสสันดร เพื่อป้องกันไม่ให้คนชั่วมาขอแล้วนำไปในทางมิชอบ ก่อนถวายคืนและประทานพร ๘ ประการ คติประจำกัณฑ์คือ การทำความดีแม้ไม่มีใครเห็น เทวดาย่อมรู้ เนื้อหาสำคัญของกัณฑ์สักกบรรพ เหตุการณ์ ท้าวสักกเทวราชเกรงว่าหากมีผู้มาขอพระนางมัทรี พระเวสสันดรจะประทานให้อีกและจะอยู่อย่างลำบาก จึงแปลงกายเป็นพราหมณ์มาขอไว้เสียก่อน การถวายคืน เมื่อพระเวสสันดรหลั่งน้ำยกนางมัทรีให้พราหมณ์แล้ว พราหมณ์ได้ฝากนางมัทรีไว้กับพระเวสสันดร และแสดงองค์จริงพร้อมประทานพร ๘ ประการ ๑. ขอให้พระเวสสันดรได้อภัยโทษจากพระราชบิดาและกลับครองเมือง ๒. ขอให้ช่วยชีวิตคนถูกฆ่าได้ ๓. ขอให้ไพร่ฟ้าได้พึ่งพา ๔. ขอให้มั่นคงในมเหสี ไม่ลุ่มหลงสตรีอื่น ๕. ขอให้ได้สืบสันติวงศ์ ๖. ขอให้มีสิ่งของบริจาคทานมิสิ้น ๗. ขอให้มีอาหารทิพย์พอเพียงทุกรุ่งเช้า ๘. ขอให้ได้สำเร็จพระโพธิญาณ ข้อคิด ความดีเป็นอมตะแม้ไม่มีใครเห็น (เหมือนทองคำอยู่ในตู้) อานิสงส์ ผู้บูชากัณฑ์นี้เชื่อว่าจะได้รับความสุขสมบูรณ์ ได้รับการคุ้มครอง และความปรารถนาสำเร็จ เพลงประจำกัณฑ์ เพลงกลมสักกบรรพ กัณฑ์มหาราช กัณฑ์ที่ ๑๑ ในมหาชาติเวสสันดรชาดก กล่าวถึงชูชกพากัณหา-ชาลีเดินทางหลงเข้าเมืองสีพี พระเจ้าสญชัยทรงไถ่ตัวสองกุมารด้วยทรัพย์, ชูชกกินอาหารมากเกินไปจนท้องแตกตาย และพระเจ้าสญชัยจัดเตรียมกองทัพไปรับพระเวสสันดรและพระนางมัทรีกลับเมือง มีข้อคิดเรื่องคนดีตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ สาระสำคัญและเรื่องราวในกัณฑ์มหาราช การอภิบาล เทวดาแปลงกายเป็นพระเวสสันดรและพระนางมัทรีมาช่วยดูแลกัณหาและชาลีขณะนอนบนคาบไม้ระหว่างเดินทางกับชูชก การไถ่ตัว ชูชกหลงทางพาสองกุมารมาถึงเมืองสีพี พระเจ้าสญชัย (พระอัยกา) จำได้จึงทรงไถ่ตัวสองกุมารด้วยพิกัดค่าที่พระเวสสันดรตั้งไว้ จุดจบชูชก ชูชกได้ลาภมากล้นแต่ด้วยความโลภ บริโภคอาหารเกินขนาดทำให้ไฟธาตุพิการ (อาหารไม่ย่อย) ท้องแตกตาย เตรียมรับเสด็จ พระเจ้าสญชัยทรงสมโภชรับขวัญหลานทั้งสอง และเตรียมยกพยุหเสนาไปรับพระเวสสันดรและพระนางมัทรีกลับเมือง ข้อคิดประจำกัณฑ์ คนดีตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ ผู้มีศีลธรรมย่อมได้รับความคุ้มครองให้พ้นภัย ความโลภเป็นเหตุ ความละโมบไม่รู้จักประมาณ นำมาซึ่งความพินาศ (ชูชก) อานิสงส์การบูชา ผู้บูชากัณฑ์มหาราช เชื่อว่าจะได้มนุษย์สมบัติ สวรรค์สมบัติ และนิพพานสมบัติ เกิดเป็นมนุษย์จะได้เป็นผู้สูงศักดิ์หรือพระราชา และได้เสวยทิพยสมบัติในสวรรค์ กัณฑ์ฉกษัตริย์ กัณฑ์ที่ ๑๒ ในมหาเวสสันดรชาดก กล่าวถึงเหตุการณ์ที่ ๖ กษัตริย์ อันได้แก่ พระเจ้าสญชัย, พระนางผุสดี, พระเวสสันดร, พระนางมัทรี, ชาลี และกัณหา ได้กลับมาพบกันพร้อมหน้า ณ เขาวงกต ด้วยความดีใจและเศร้าโศกอย่างหนักจึงสลบลงทั้งหมด ท้าวสักกะเทวราชจึงบันดาลให้ฝนโบกขรพรรษตกมาทำให้ฟื้นคืนสติ รายละเอียดกัณฑ์ฉกษัตริย์ เนื้อหาสำคัญ พระเจ้าสญชัยทรงนำกองทัพมารับพระเวสสันดรกลับเมือง เมื่อได้พบกัน กษัตริย์ทั้ง ๖ พระองค์ก็ทรงกรรแสง (ร้องไห้) อย่างหนักจนหมดสติ (วิสัญญีภาพ) ไปทั้งหมด รวมถึงเสวกามาตย์ที่ติดตามมา ฝนโบกขรพรรษ ท้าวสักกเทวราช (พระอินทร์) เล็งเห็นเหตุการณ์ จึงบันดาลให้ฝนโบกขรพรรษตกประพรม เพื่อให้หกกษัตริย์และบริวารฟื้นคืนสติและชื่นบาน จำนวนคาถา ๓๖ พระคาถา เพลงประจำกัณฑ์ ตระนอน ฉกษัตริย์ อานิสงส์การบูชา เชื่อว่าจะทำให้เจริญด้วยพร ๔ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ทุกชาติไป ข้อคิดประจำกัณฑ์ การพลัดพรากมีวันพบกันใหม่ การให้อภัยนำมาซึ่งสันติสุข นครกัณฑ์ กัณฑ์ที่ ๑๓ ซึ่งเป็นกัณฑ์สุดท้ายของมหาเวสสันดรชาดก มีทั้งหมด ๔๘ พระคาถา เนื้อหาเกี่ยวกับหกกษัตริย์เสด็จกลับเมืองสีพี พระเวสสันดรลาผนวชและขึ้นครองราชย์ปกครองบ้านเมืองด้วยความร่มเย็นเป็นสุขจนสวรรคต เป็นตอนที่แสดงถึงผลแห่งความดี ความกตัญญู และความสมบูรณ์พูนสุข รายละเอียดสำคัญของนครกัณฑ์ เนื้อเรื่องย่อ พระเจ้ากรุงสญชัยและพระนางผุสดีเชิญพระเวสสันดรกลับเข้าเมือง โดยพระเวสสันดรทรงลาผนวชที่อาศรมและได้รับราชาภิเษก ก่อนเสด็จกลับเมืองสีพีด้วยขบวนพยุหยาตราอย่างยิ่งใหญ่ ชาวเมืองต่างยินดีต้อนรับและมีการบำเพ็ญมหาทาน เหตุการณ์พิเศษ ท้าวสักกะเทวราช (พระอินทร์) บันดาลให้ฝนโบกขรพรรษ (ฝนห่าฝนรัตนะ ๗ ประการ) ตกต้อนรับพระเวสสันดร ทำให้พระองค์ทรงบำเพ็ญทานได้ตามปรารถนา บทสรุป พระเวสสันดรครองเมืองสีพีด้วยทศพิธราชธรรมจนสวรรคตเมื่อพระชนมายุ ๑๒๐ พรรษา แล้วอุบัติเป็นท้าวสันดุสิตบนสวรรค์ชั้นดุสิต อานิสงส์การบูชา เชื่อว่าจะทำให้ชีวิตร่มเย็นเป็นสุข พร้อมหน้าด้วยญาติมิตร ปราศจากโรคภัย เพลงประจำกัณฑ์ กลองโยน ข้อมูลจาก Google AI ภาพจากหนังสืองานพระราชทานเพลิงศพ ครูแสงอรุณ รัตกสิกร บีจีและไลน์จากคุณญามี่ TextEditor   Create Date : 02 มีนาคม 2569 0 comments Last Update : 2 มีนาคม 2569 9:26:15 น. Counter : 463 Pageviews. (โหวต blog นี้)  Share Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณกะริโตะคุง, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณmultiple, คุณหอมกร, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณปัญญา Dh, คุณปรศุราม, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณกะว่าก๋า, คุณSand Of Time, คุณtanjira, คุณผู้ชายในสายลมหนาว, คุณmariabamboo, คุณRananrin, คุณChow Tu Tu, คุณทองกาญจนา, คุณThe Kop Civil, คุณ**mp5**