นักท่องเที่ยวมาบบ้านเราเสีย 450 หนูเลยแปลนไปพักยาวแบบอยู่ไทยทำงานยาว

คุณแฟรงค์เป็นคนตั้งใจเรียนมากๆ
ต่างกับผมเลยครับ
สมัยเรียนผมบ้าทำกิจกรรมมากครับ 555

เมื่อคืนนั่งดูจนจบ
พอโดนไล่ออก
เกมขาดตรงนั้นทันทีครับ
โดกูเล่นเด่นมากๆ
คนเดียวเปลี่ยนโฉมหน้าของเกมไปเลย

สวัสดี จ้ะ น้องแฟร้งค์

อ่าน ตะพาบของเธอแล้ว ก็แปลกใจเหมือนกัน การทำอะไร เรา
ก็ต้องมีจุดมุ่งหมาย เหมือนที่เธอ เข้าเรียนใน ร.ร.ในเมือง อาจจะสู้
น.ร.ในเมืองไม่ไหว เลยไม่กล้าทำในสิ่งที่ตนเองชอบ เพราะกลัวว่า
จะเสียเวลาในการอ่านหนังสือ ก็คงเหมือนครูตอนเรียน มหาวิทยาลัย
เหมือนกัน เนาะ อิอิ
แต่แปลกที่เธอไม่ผูกพัน (ไม่มี ธ์ จ้ะ) กับครอบครัว โดยเฉพาะ
พ่อแม่ มันน่าจะต้องมีปมความรู้สึกในใจ เนาะ อิอิ คลายปมเสียตั้งแต่
พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ก็ดี นะจ้ะ (ครูก็เขียนตามนิสัยของความเป็นครู ถ้า
ไม่ชอบใจก็ขออภัย นะ)
โหวดหมวด ตะพาบ

ความใฝ่ฝัน ของเด็ก ตจว ก็ต้อง สอบเข้ามหาวิทยาลัยในกรุงเทพให้ได้แหละครับ เพราะ จะเป็น ความภูมิใจของพ่อแม่ แต่พ่อแม่ก็ต้องเป็นห่วงอยู่ดีนะครับ ไม่ว่าเราจะโตแค่ไหน แต่ถึงเราจะไม่มีเวลากลับไปดูแลท่าน
ก็โอนเงินไปให้ก็ยังดีครับ หรือโทรไปคุยก็ได้ เดี๋ยวนี้การสื่อสาร สะดวกกว่าเดิมแยะครับ

รถเท่ แต่สมัยก่อน ตอน เป็น นศ ขี้อายครับ เลยไม่มีแฟนซักคน
พึ่งจะมามีแฟน เสน่ห์แรง ตอนทำงานแล้วนี่แหละครับ

เสือภูเขาคันนี้จอดยางแบนซะหลายปีครับ เลยยังใหม่อยู่555
บางเขน น้ำแห้ง ฝนไม่ตกมาหลายวันแล้วครับ แต่แถวหนองจอก ลาดกระบัง น่าจะยังไม่แห้งนะครับ

แหมคุณพ่อคุณแม่คนคิดถึงคุณแฟรงก์แหละ
น่าเสียดายที่ไม่ได้อยู่กับท่านจนวันสุดท้ายจ้า