กลับมาอีกครั้ง ก็ยังเหมือนเดิม




 เชียนโดย basbas

               กลับมาอีกครั้ง ก็ยังเหมือนเดิม

               ผมตั้งชื่อไว้แบบนี้เพราะจะบอกว่าผมหายหน้าหายตาไปสามปีครึ่ง ด้วยภารกิจหลายประการ คือของตัวเองและครอบครัว ผมไม่อยากเล่าอะไรมากเพราะเกรงว่าจะไม่เหมาะสม คือเอาเรื่องส่วนตัวมาเล่า เอาเป็นว่าครอบครัวผมประสบปัญหาหลายอย่าง ตัวผมเองที่เคยว่างงานก็ต้องหางานทำให้เป็นชิ้นเป็นอันจะได้ดูแลน้องสาวที่เหลือคนเดียวในครอบครัว และดูแลตัวผมเองด้วย

               แล้วตอนนี้ผมก็เป็นมนุษย์เงินเดือนแล้ว สิ้นเดือนก็รับเงินไปจ่ายค่านั่นค่านี่จิปาถะตามประสาคนเมืองที่ต้องมีเครดิต ผมเองเพิ่งเข้าทำงานไม่นานก็มีหนึ้กับเขาแล้ว โชคดีที่ไม่ต้องจ่ายค่าบ้าน จ่ายแต่ค่ารถ ซึ่งเป็นปัจจัยที่ห้าในชีวิต  ไม่มีก็ไม่ได้ เวลาไปทำงานต้องต่อรถสาธารณะหลายต่อ ไม่ไหวจริงๆครับ รถไฟฟ้าก็มาไม่ถึง ถึงจะมาถึง ผมก็ต้องต่อรถอื่นอีกอยู่ดี อย่ากระนั้นเลย หารถส่วนตัวใช้ดีกว่า วิ่งทีเดียวถึงที่ทำงานเลย ไปไหนก็สะดวก อาจจะรถติดบ้าง ผมก็คิดเสียว่าเป็นเรื่องธรรมดาของคนเมือง รถติด ผมก็มองรถคันนั้นคันนี้ ยี่ห้อนั้นยี่ห้อนี้ แล้วก็ทายราคารถในใจอย่างสนุกสนาน รถราคาแพง คนขับนิสัยดีด้วยหรือเปล่า ผมก็คิดให้สนุกไป

               กลับมาเขียนบล้อกครั้งนี้ ผมยังเป็นผมเหมือนเดิม เพียงแต่อายุอาจจะมากขึ้น ความคิดเริ่มสุขุมขึ้น ไม่โลดโผนโจนทะยานเหมือนตอนวัยรุ่น แต่ผมรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างที่เกิดขึ้นในบล้อก  เพื่อนผมที่เคยทักทายกันในบล้อกหายไปเกือบหมด นั่นเป็นเรื่องธรรมดา ก็ผมหายหน้าไปก่อน แต่เมื่อผมตามไปทักทายในบล้อกของเพื่อน หลายคนหายหน้าหายตาไปเหมือนกับผม จึงไม่รู้ว่าเพื่อนยังอยู่ดีมีสุขหรือไม่ เป็นเรื่องที่ผมกังวลเล็กๆ

               แต่เรื่องที่ผมเศร้าเสียใจและกังวลตลอดมาคือ ผมพลาดโอกาสที่จะได้รับรู้เรื่องราวของพี่ชายที่แสนดีคนหนึ่ง ที่เขาจากไปอย่างถาวรเมือต้นปี 2557  ผมนับนิ้วมือดูแล้ว สองปีครึ่งกว่าที่เขาจากไป ผมมัวไปทำอะไรอยู่ ไม่เคยเข้าบล้อกเลย จึงไม่รู้ว่าพี่เขาเจ็บไข้ได้ป่วย ทั้งที่เขาเป็นคนแข็งแรงมาก เขาเคยให้คำแนะนำที่ดีแก่ผมหลายเรื่อง และเคยที่จะยื่นมือช่วยเหลือผมในยามที่ผมลำบาก รวมทั้งเขาเคยหลังไมค์ชวนผมไปเที่ยวทะเลด้วย  แต่ทุกเรื่องที่เขาให้ความหวังดีกับผม ผมปฏิเสธหมด เพราะความขี้ขลาดของตัวเอง แม้แต่ตอนที่ผมบวช พี่เขาบอกว่าจะมาร่วมงานบวช ผมก็ยังปฏิเสธ ไม่กล้าบอกพี่เขา

               มาบัดนี้เมื่อพี่เขาจากไป ผมรู้สึกเสียใจและโกรธตัวเองที่ไม่เคยรับความหวังดีของพี่เขา ไม่เคยไปพบพี่เขา ไม่เคยเห็นหน้าค่าตา ไม่เคยพบตัวจริง ได้แต่ติดต่อทางบล้อกแบบว่ากระท่อนกระแท่นเพราะผมไม่ค่อยเสมอต้นเสมอปลายในการเขียนบล้อก ก็ตอนนั้นยังเรียนอยู่ เรียนจบก็ตกงาน ชีวิตยังเคว้งคว้าง หาหลักยึดเหนี่ยวไม่ได้

               บัดนี้ พี่เขาจากไปแล้ว ผมได้แต่หลั่งน้ำตา ขออภัยพี่เขาอย่างมากที่สุด และเชื่อว่าพี่เขาจะให้อภัยผม เพราะพี่เขาเป็นคนดีมาก ๆ เห็นจากเพื่อนฝูงมาเขียนแสดงความเสียใจในบล้อกมากมาย ตอนนี้สองปีครึ่งกว่าแล้ว เชื่อว่าพี่คงอยู่ในภพภูมิที่ดีและมีความสุข

               ผมกลับมาในบล้อกอีกครั้ง ตั้งใจว่าจะเขียนอะไรหลายอย่างให้เพื่อนอ่าน เป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ซึ่งกันและกัน แต่ตอนนี้ ผมรู้สึกว่าสมองมึนตึ้บไปหมด คิดอะไรไม่ออก ได้แต่โทษตัวเองที่กลับมาช้าเกินไป

               แต่พอผมเห็นพี่ The Kop Civil เข้ามาทักทายในบล้อกที่ผมทิ้งร้างเอาไว้สามปีกว่า เมื่อ 25 มีนาคม 2559 ผมก็เริ่มดีใจ นี่พี่เขายังไม่ลืมผมหรือนี่ แล้วพอผมไปเยี่ยมพี่เขา พี่เขาก็ตอบกลับมาทันทีเมื่อวานนี้เอง  โอ...มันทำให้ผมมีกำลังแรงใจขึ้นอีกมากมาย ทำให้อยากจะเขียนอะไรๆ อีกหลายอย่าง ขอบคุณนะครับพี่ที่ยังไม่ลืมผม

               ยังมีบรรดาเพื่อนๆอีกหลายคน ที่ผมจะทะยอยเข้าไปเยี่ยนเยียนในบล้อก และผมหวังว่าเพื่อนทุกคนจะเหมือนเดิม 

                กลับมาอีกครั้ง ก็ยังเหมือนเดิมครับ

 

เขียนเมื่อวันสิ้นเดือน 30 กันยายน 2559 หลังจากรับเงินเดือนแล้ว และใช้หนี้แล้วอย่างสบายใจครับ




Create Date : 30 กันยายน 2559
Last Update : 30 กันยายน 2559 8:17:49 น.
Counter : 904 Pageviews.

6 comments
  
ดีใจด้วยจริง ๆ น้องบาสที่กลับมาเขียนบลอกอีกครั้ง สมาชิกเก่า ๆ หายไปเยอะเหมือนกัน เปลี่ยนไปเล่น FB กันหลายคน แต่ก็ยังมีเพื่อน ๆ ที่ยังเหนียวแน่นอยู่นะ ค่อยส่งกำลังใจให้ตลอด ต้นปีมีงานบลอกแก็งค์น่าจะได้เจอกันนะ พี่เคยไปมาแล้วประทับใจมาก ๆ ได้เจอสมาชิกในบลอกหลายคนเลย ทำให้มีแรงบันดาลใจในการเขียนบลอกมากยิ่งขึ้น
โดย: The Kop Civil วันที่: 30 กันยายน 2559 เวลา:8:55:20 น.
  
สวัสดีค่ะคุณบาส

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมป้าค่ะ

คุณสินเธอไปสบายแล้ว คุณบาสไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ คุณบาสหายไปนานมากนะคะ

ป้าจำชื่อคุณบาสได้ เพราะตอนที่คุณสินยังอยู่เธอพูดถึงน้องชายที่ชื่อคุณบาสอยู่บ่อยๆค่ะ
โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 30 กันยายน 2559 เวลา:18:22:59 น.
  
สวัสดีครับ เผอิญ....มาดูบล็อกร้างของตัวเอง ยังสงสัยอยู่ว่าเป๋นตายร้ายดียังไง
มีชีวิตอยู่ก้ต้องดิ้นรนต่อไป
โดย: Pichsud IP: 192.99.15.166 วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:15:31:12 น.
  
Im doing well, I have been a nurse in Australia for 2 and half years now.
You are quite secretive, I haven't seen your face yet after knowing you for 10 years lol

Hope your family issues get resolved.

Im on FB if you want to say hello Pichsud@yahoo.com
โดย: pichsud IP: 192.99.15.166 วันที่: 5 ตุลาคม 2559 เวลา:15:37:34 น.
  
ขอบคุณพี่ๆครับที่เข้ามาทักทายกัน พี่ kop ดูซิครงผมขี้ขลาดขนาดไหนที่ไม่เอ่ยชื่อพี่ชายที่แสนดีอย่างพี่สิน คุณ yyswim ผมคิดว่าพี่สินคงให้อภัยผมแล้ว เพราะคุณร่มไม้เย็นเป็นตัวแทนให้ ขอบคุณครับคุณร่มไม้เย็น และผมดีใจกับพี่ pichsud ด้วยครับที่อยู่
เมืองจิงโจ้ยาวนานอย่างมีความสุข ตอนนี้ผมกำลังเก็บข้อมูลอยู่ต่างจังหวัด จะรีบทำดุษฏีนิพนธ์ให้จบเร็วๆ ครับ
โดย: basbas วันที่: 6 ตุลาคม 2559 เวลา:7:19:19 น.
  
สวัสดีปีใหม่ น้องบาส
โดย: The Kop Civil วันที่: 3 มกราคม 2560 เวลา:18:32:24 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

basbas
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



สนใจเรื่องทั่วไป
ใจชอบเล่นกีฬา
แต่เรียนไฟฟ้าครับ
กันยายน 2559

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
 
 
MY VIP Friend