กราบแทบเท้าพระอาจารย์...

หายไปนานทีเดียวครับ สำหรับ blog... แต่ไม่ได้หายไปไหน ยังก้มหน้าก้มตาเดินอยู่อย่างขมักเขม่น... progress คร่าวๆ ติดตามได้ใน twitter นะครับ :} http://twitter.com/pormaid


อย่างไรก็ดี ช่วง เดือน 2เดือนที่ผ่านมานี้ มีเรื่องมีราวที่เกิดขึ้น แม้ยังไม่ต้องพิสูจน์อะไร แค่เป็นทุกข์จากคำคนนิดๆ หน่อย ไม่ว่าถูกหรือผิด ใครที่ยังสะสมไม่มากพอจะป้องกันตนเอง ก็ไถให้ได้ลงอบายกันเป็นแถวๆ...


คือถ้าจะว่ากันด้วยเหตุผล ผมว่า คนสามัญอย่างเราๆ ท่านๆ ก็คงไม่สามารถหาความจริงได้จากเสียงลือเสียงเล่าอ้างใดๆ ก็คงได้แต่รอกระบวนการทางกฏหมายเข้าพิสูจน์...


จริงๆ ถ้ามองด้วยเหตุผล ผมว่า ไม่มีเหตุอันใดที่ท่านจะได้ผลประโยชน์จากสิ่งที่ท่านทำเลย เงินทองวัดก็ไม่ได้มากมายเท่าไร กลายเป็นหนังสือหนังหาซะหมด ชื่อเสียง ท่านก็ไม่เห็นจะสนใจ ยิ่งดังท่านยิ่งเหนื่อย ไปกราบทีไร อดทรมานใจ ที่ท่านลากสังขารมาตรากตรำสอนไม่ได้ น้ำตาจะร่วงทุกที ส่วนในทางกลับกันนั้น ผมเองก็ไม่เห็นว่า ท่านที่ตั้งหลักขัดแย้งกับพอจ. จะได้อะไรเหมือนกัน นอกจากความทุกข์ทรมาน และมานะอัตตากลับไป


แต่ถึงอย่างไร ท่านที่ขัดแย้งกับพอจ. นั้น ผมว่า ต่างกับเราๆ ท่านๆ อยู่นิดเดียว แค่เห็นผิดเป็นชอบ ผลาดผลั้ง สร้างบุญบารมีมาผิดที่ผิดเวลา ซึ่งไม่ว่าใครก็ใคร ถ้ายังไม่ได้โสดา ก็ผิดก็ผลาดกันได้ทั้งนั้น... จะว่าสงสารก็ไม่เชิง เห็นแล้วแอบใจหายด้วยมากกว่า กลัวว่า ถ้าชาตินี้ยังไม่ได้ธรรม ชาติหน้าจะผลาดงี้บ้างปล่าวไม่รู้

แต่อย่างน้อย ผมก็สบายใจว่า ชาตินี้ ไม่แน่ๆ... ผลของการปฏิบัติ แม้เพียงเล็กน้อย ก็ทำให้ผมมั่นใจเอามากๆ เลยว่า ชาตินี้ได้เป็นมนุษย์ที่มีบุญวาสนามากที่สุดคนหนึ่ง ไม่เสียชาติเกิด ตราบจนลมหายใจสุดท้าย ผมก็จะทำอย่างที่ทำทุกวันนี้... แล้วก็ได้แต่อธิษฐานว่า จะเกิด จะตาย อีกร้อยครั้งพันครั้ง
ก็ขอให้เดินอยู่ในทาง อย่างนี้ เรื่อยๆ ไป...


และสำหรับพอจ. เอง สำหรับผู้ที่เชื่อในกรรมวิบาก... ผมว่า เป็นสิ่งซึ่งท่านต้องรับ... ทุกอย่างมีเหตุ

ไม่มีความจำเป็นต้องโกรธเกลียดใครเลย ผมจะทำสิ่งซึ่งควรทำ ทุกวันๆ แล้วซักวันหนึ่ง ผมจะนำโสดาปัติผล ไปถวายท่านให้จงได้


กราบนมัสการ แทบเท้าพระอาจารย์ ด้วยเศียรเกล้าครับ



Up Date:
- Progress Note 2010