ช่วงตรุษจีนที่ผ่าน เราอาศัยช่วงเวลานี้ที่
วัดไตรมิตร เปิด 24 ชมช่วงดึกมาก เราไปนั่งสมาธิที่
พระมหามณฑป จุดที่พระพุทธรูปทองคำประดิษฐานอยู่ลมพัดโชยเย็นสบาย ไม่ร้อน ความรู้สึกที่นั่งตรงนั้น จิตใจนิ่งดี
เอาละ! ฟังเหมือนจะดีใช่ไหมคะ
แต่! เรื่องมันมีอยู่ว่า วัดเปิดให้สักการะ 24 ชั่วโมง 3 วัน 3 คืน
พอวันที่2 ของเทศกาลตรุษจีน ก็เลยไปตอนดึกๆอีก
จะล่าแบ้กับตัวเอง(ยืมศัพท์ Gen z)
ใช่ค่ะ! ระหว่างนั่งสมาธิมีความคาดหวังว่าจะใจนิ่งได้เท่าเดิม
นี่สินะ คือ
การยึดติดและนี่สินะ คือสิ่งที่พระพุทธเจ้าสอนว่า จะต้องรู้เท่าทันความรู้สึก เพื่อไม่ให้เกิดทุกข์
มีอีกเรื่องที่เกิดขึ้น
เคยเป็นกันไหมคะ ได้ไปกินร้านที่อยากกิน แต่พอโมเมนต์ที่กิน กลับรู้สึกว่า นี่เรากินเพื่ออร่อยและเติมเต็มความต้องการของตัวเอง แต่จริงๆแล้ว มีของธรรมดา ที่กินแล้วก็อร่อย เรากำลังติดกับความอยากรึเปล่า
ลองค้นดูคำตอบในใจ(คุยกับตัวเอง)ก็พบกับคำตอบว่า
1.บางทีเราไม่ได้กินเพื่อแค่ความอร่อย แต่กินเพื่อความอยากรู้ และประสบการณ์ใหม่
อาทิ ไปกินพิซซ่าหน้าแอปเปิ้ลมา อร่อยแบบแปลกๆ แต่อร่อยกินจนหมดเลย
2.ความสุขไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คิด ของธรรมดา แต่ช่วงเวลานั้นของบางอย่างกลับมีค่า
ตัวอย่างค่ะ รูปนี้คือ
ข้าวต้มฟรีที่วัดไตรมิตร(ช่วงตรุษจีน) กินตอนร้อนๆ ท้องโล่งๆ อร่อยจัง
ถ้าถามว่าจะยังตามรอยไปกินร้านในตำนานอยู่ไหม ก็ยังกินต่อ แต่ต้องรู้เท่าทันใจตัวเอง
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [
