นั่งมองการใช้ชีวิตของ
เป็ด แล้วรู้สึกว่า ทำไมใช้ชีวิตเป็นธรรมชาติจังเลย
อยากลงน้ำก็ลง เปียกก็ขึ้นมาจัดขน แล้วอีกสักพัก ก็ลงไปใหม่ แล้วขึ้นมาจัดขนอีก วนไปเรื่อยๆ
ไม่มีความรู้สึกว่า: เสียเวลา,ทำไมต้องทำซ้ำ, ควรรีบไปทำอย่างอื่นแล้ว
เหมือนเป็ด รับรู้ต่อสภาวะของตัวเอง ณ ปัจจุบันและตอบสนอง
เปียกก็จัด ไม่ได้ปล่อยตัวเองค้างอยู่แบบนั้น
แต่ว่าตัวเราบางทีตรงข้ามกัน
เหนื่อย แต่ฝืน/จิตใจเริ่มยุุ่ง แต่ไม่จัดการขนทางใจ(ขยะทางใจ)
การหยุดมาจัดสมดุลใจตัวเองบ้าง อาจเป็นสิ่งที่ทำให้เรากลับไปใช้ชีวิตต่อได้เบาขึ้น
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [
