ความสุขง่ายนิดเดียว อาทิ การได้กิน โรตีไข่ลาวาโรยผงออริกาโน่ ใส่ซอสมะเขือเทศผสมกับมายองเนส อิ่มฟิน ในราคา 35 บาท ที่ร้านโรตีในตำนานหลังวัดสุทธิ กินไปนั่งมองธุรกิจครอบครัวแบบไซส์มินิไป
คนทอดโรตี คนเตรียมแป้ง คนลงโรตี คนชงชา คนรับออเดอร์ คนเช็ดโต๊ะ คนเสิรฟ์อาหาร และคนเก็บเงิน (แต่ไม่ได้เห็นหลังร้าน คนที่ล้างจานเป็นผู้ใด?) ทั้งหมดนี้คือ ธุรกิจแบบFamily business และนี่ทำให้การมองราคา 35 บาท เริ่มต่างออกไป
35 บาทไม่ได้เป็นเพียง“ราคาของโรตี” แต่มันคือราคาที่ธุรกิจเล็กๆ(แต่ขายดีโคตรๆแห่งหนึ่ง)
ต้องบริหารให้ครอบคลุมทั้งคน กระบวนการ วัตถุดิบ เวลา และการบริการ
เป็นความสุขกับเรื่องเล็กๆ กับเงิน35บาทก็อิ่มอร่อยสุดๆได้
และยิ่งพอได้ชวนพี่ที่รู้จักกัน มาทำSection LEGO serious play เพื่อเป็นพื้นที่ให้ได้ลองคิด ลองสร้าง และเล่าเรื่องของตัวเองผ่านLEGO ก็ได้เห็นความสุขพื้นฐานที่สำคัญอีกข้อ
นั่นก็คือ ต่อให้เก่งขนาดไหน คนเราก็ยังต้องการการ Support
และ Supportนี้ไม่ได้หมายถึงการเข้าไปช่วยแก้ปัญหาให้เสมอไป มันคือ
การให้โอกาส, การให้ความเมตตา และการได้รับสนับสนุน นี่ก็นับว่าเป็นความสุขขั้นพื้นฐาน(ก็คือความสัมพันธ์และการเป็นที่ยอมรับ)
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [
