3 เดือนก่อน ตอนที่ไปสำรวจเส้นทางแถวเสาชิงช้า
บังเอิญเจอหมอดูคนหนึ่ง หมอดูดูดวงให้ แล้วบอกว่า

“ในดวงบอกว่า คุณทำไกด์แบบน่าเบื่อ”

เราก็ตอบไปว่า“ก็น่าจะใช่นะ”

ถ้าการเป็นไกด์หมายถึง ต้องสร้างเสียงหัวเราะตลอดเวลา ต้องเอนเตอร์เทนเก่ง ต้องทำให้ทัวร์สนุกแบบสุดเหวี่ยง

เราอาจไม่ใช่ไกด์แบบนั้นจริงๆ เราไม่ได้ขายขำ เราไม่ได้ขายความสนุก

เราขายการเล่าเรื่อง เราขายรสชาติของเรื่องราว

อย่างเวลาลูกค้าชิมชมพู่แล้วบอกว่า “เอ๊ะ... รสมันกลางๆ ไม่หวาน ไม่เปรี้ยว”

เราก็อยากให้เขาลองกินชมพู่แบบที่คนไทยกินกัน จากผลไม้รถเข็น จิ้มพริกเกลือ

หรือเวลาพูดถึงมังคุด เราอาจไม่ได้เริ่มด้วยการบอกว่า“This is mangosteen.”

แต่เราจะถามก่อนว่า “Have you tried durian since you came to Thailand?”

เพราะทุเรียนคือKing of Fruits แล้วมังคุดคือQueen of Fruits

เราชอบเอาเรื่องเล็กๆ แบบนี้มาเล่า แล้วค่อยให้ลูกค้าได้ชิม ได้เห็น ได้ลองเชื่อมโยงกันเอง

เราถึงทำแผ่นกระดาษที่มีภาพประกอบด้วย ทำแบบง่ายๆ ไม่ค่อยสวย แต่ลูกค้าเข้าใจมากขึ้น

เพราะเราอยากให้เรื่องที่เล่าไม่ได้อยู่แค่ในคำพูด แต่อยากให้ลูกค้า “เห็นเรื่อง” ไปพร้อมกันด้วย

แล้วหลังจากจบทัวร์  ลูกค้าบอกเราว่า“I love the way you tell stories.”

วันนั้นนึกถึงหมอดูขึ้นมาเลย ถ้า “ไกด์น่าเบื่อ” ในความหมายของเขา คือเราไม่ได้ทำให้คนหัวเราะตลอดเวลา

ก็น่าจะใช่เพราะเราไม่ได้ตั้งใจจะขายความสนุก

เราอยากขายความอยากรู้ และดูเหมือนว่าหมอดูจะไม่ทันได้ดูดวงข้อนี้