....ความสุขอยู่รอบๆตัว....

นานๆถึงจะได้อัพรูปที





ไม่ยักกะรู้มาก่อนว่าการเลี้ยงลูกจะเหนื่อยขนาดนี้



ยิ่งมีลูกแฝดน้อยกลอยใจ ความเหนื่อยเหมือนจะเพิ่มขึ้นสองเท่า ขนาดว่าเราโชคดีที่ไม่ต้องทำงาน   และมีพี่เลี้ยงคอยช่วย แต่ความเหนื่อยก็ยัง still อยู่


ที่เหนื่อยหนักๆก็ตรงที่ต้องปั๊มนมทุก 3 ชม. เป็นอะไรที่ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันเลย และด้วยความที่ช่วงแรกๆนมยังไม่มา ต้องคอยเอาลูกเข้าเต้ากระตุ้นเรื่อยๆ ขอบอกว่าเป็นอะไรที่หนักมาก ไหนจะต้องเข้าเต้าคู่ต้องคอยจับเค้า


แถมช่วงแรกๆ น้องก็นอนกันสั้นเหลือเกิน ตื่นแทบจะทุกชม. ไม่ต้องถามถึงแม่มันแทบจะไม่ได้นอนเลย แป๊บๆเด็กร้องไห้ๆอีกล่ะ


เคยมีญาติๆแนะนำให้เสริมนมผงตอนกลางคืน ให้เด็กนอนนานหน่อย (ด้วยความที่เป็นลูกแฝดทางบ้านจะกลัวนมไม่พออยู่แล้ว )    และแม่จะได้พักมากขึ้น แต่อิแม่นี่ยังโรคจิต ไม่กล้าให้ลูกเสริมนมผง กลัวนมมาไม่พอให้เค้ากิน ก็เลยยังหน้ามึนตื่นให้เข้าเต้าต่อ พยายามๆๆๆทำไปเรื่อยๆ ท่ามกลางความกดดันและคลางแคลงใจของที่บ้านว่านมแม่ไม่พอรึปล่าว


และก็อย่างกลัวว่าอุปสรรคจะไม่พอ ตอนเดือนเศษๆ เราเริ่มสังเกตว่า ฮารุแฝดคนน้องเวลากินนม แล้วนมชอบไหลย้อยมาข้างแก้ม เอาเป็นดูดนมไปสองออนซ์ เข้าปากถึงออนซ์รึปล่าวก็ไม่รู้ ที่เหลือไหลมาข้างแก้ม เข้าคางเข้าคอย้อยไปหมด จนสุดท้ายลูกเป็นผื่นเลย




ลองถามหมอเค้าบอกนมมันไหลย้อยลงมาทำให้ผดผื่นขึ้นง่าย สรุปว่าหลังกินนมต้องเช็ดคราบนมบนแก้มด้วยน้ำต้มสุกทุกครั้ง 


อิแม่เริ่มเครียด กลัวลูกจะกินนมไม่พอแล้วนน.น้อย ถามหมอว่าจำเป็นต้องเสริมนมผงไหม คุณหมอก็แสนจะน่ารัก บอกโอ้ยย ไม่ต้องเสริม กินนมแม่เหมือนเดิมดีแล้ว ทำให้เราใจชื้นและกลับมาบอกที่บ้านได้ว่าหมอบอกไม่ต้องเสริมจริงๆ

แล้วก็เป็นอย่างที่หมอบอก ตอนหลังมาฮารุก็กินนมเก่งขึ้น บางวันกินมากกว่าพี่ฮานาอีกทั้งที่นน.ตัวน้อย แล้วข่าวดีคือนมแม่ก็เริ่มมาแล้วด้วย ทีนี้สองศรีพี่น้องกินกันเพลินเลยค่า 555




เม้าท์เพลิน มาเก็บรูปลูกเป็นที่ระลึกดีกว่า


อันนี้เด็กๆตอนยังไม่เดือนนึง ตัวกระเปี๊ยกเดียว




ยิ่งเจ้าฮารุ ขี้เหร่มาก จ่อยสุดๆ 




V
V

กว่าจะเลี้ยงจนเป็นหนอนอ้วนอย่างนี้ก็เหนื่อยมาเยอะ แต่เป็นลูกอ้วนท้วน จ้ำม้ำขึ้นแม่ก็ดีใจ




เด็กๆเขียนคิ้วสวยๆด้วยอัญชัน





ตอนนอนเปลด้วยกัน 




เริ่มจ้ำม้ำแร่ะ โดยเฉพาะฮานา





ตอนนี้ผมยังไม่ขึ้น แต่มีวิธีแก้ไขง่ายมากเลย ใส่หมวกมีผมซะก็สิ้นเรื่อง อิอิ


โปรดสังเกตขาฮานา หนักแน่นและมั่นคงมากก




แม่ว่าไรหนู ???





รูปนี้คุณพ่อเค้าชอบมาก บอกลูกตัวเองเหมือนตุ๊กตาลูกเทพเลย




ด้วยความที่ชอบหมวกใบนี้จัด เลยได้ใส่ถ่ายรูปบ่อย



แม่ถึงขั้นไปถอยกล้อง mirrorless ตัวเล็กๆมาหัดถ่ายลูกสาว จะได้มีรูปน่ารักๆกะเค้าบ้าง (กล้องมือถือมันไม่ไหวจะเคลียร์ ภาพสั่นมากมาย)

ถ่ายกันสนุกสนาน






มีลูกนี่ชีวิตเปลี่ยนจริงอะไรจริงค่ะ ศรีเชื่อแล้ว

แต่มาถึงขนาดนี้ก็คงต้องทนเนอะ สู้ๆกันไป ไว้เด็กโตหน่อยคงสบายกว่านี้


วันนี้ปิดท้ายด้วยรูปครอบครัวค่าาา







 

Create Date : 10 สิงหาคม 2559    
Last Update : 10 สิงหาคม 2559 16:06:24 น.
Counter : 579 Pageviews.  

I am back ..........กลับมาแล้วค่าาา ^O^











ห่างหายจากการเขียนบล๊อคเสียนาน มาก มาก มาก เป็นเวลาร่วมสองปีก่าๆ ตั้งกะอายุ 38 จนตอนนี้หลักสี่แล้ว (แว๊กก)


สาเหตุหลักๆเพราะความเปลี่ยนแปลงในชีวิตประจำวัน บวกกับคอมพิวเตอร์โดนไวรัสโฆษณาคาบไปแดร๊ก  เปิด bloggang ที pop up เด้งบานตะไทจนเขียนอะไรไม่ได้เลย   Smiley


ตอนแรกก้อนึกว่า bloggang คงโดนโฆษณาซื้อเว็ปไปแล้วมั้ง (แฮ่ ล้อเล่งนะก๊า)  แต่มาทีหลังสังเกตว่า ในเพจไม่มีใครบ่นเรื่องนี้เลย สงสัยจะมีตรูเป็นคนเดียวซะละมั้ง Smiley

จนเมื่ออาทิตย์ก่อนฤกษ์งามยามดี ยกคอมไปล้างและลง window ใหม่ คราวนี้นอกจากคอมจะว่องไวไฉไลกว่าเดิมแล้ว ปรากฏว่าโฆษณาพาเพลินนั้นหายหมดเรยจ้าาา โอ้วว ดีงามสยามประเทศมาก รู้งี้ตรูลบไปนานแล้ว


และตอนนี้ข้าพเจ้าคนเดิม จึงได้ฤกษ์กลับมา ทักทายพี่น้องเพื่อนร่วมบล๊อค หลังจากที่หายหัวไปชาติกว่า ด้วยรูปนี้  Smiley

V
V
V







hi hacky คนเดิม เพิ่มเติมคือลูกน้อย (สองหน่ออีกตะหาก) Smiley


เพื่อนๆที่เคยอ่านบล๊อคของข้าพเจ้า คงพอทราบดีว่า อันตัวข้าพเจ้านี้มีความเพียรพยายามที่จะมีน้องมานานขนาดไหน ผ่านการทำอิ๊กซี่มาแล้วหลายครั้ง  จนสามารถเขียนบล็อคได้เป็นเรื่องเป็นราว  ทุกวันนี้เป็นเจ้าแม่การทำอิ๊กซี่  ที่ไหนดี ที่ไหนเวิร์ค มีแต่คนมาถามข้อมูลเต็มไปโหม๊ดดด

แต่ตัวแม่อย่างอิชั้น กว่าจะทำจนสำเร็จเสร็จกระบวนการ ได้เบบี๋ตัวเป็นๆมายลโฉมถึงสองนางอย่างวันนี้กะเค้าได้ ก็เจ็บตัวกับกระเป๋าเบาไปเย้ออ 
เรื่องราวนั้นมีมากมาย จนไม่อาจจะบรรยายได้หมดในสองบรรทัด  จึงขอยกไว้คราวหน้า หากมีโอกาสจะเขียนๆๆๆๆประสบการณ์การทำครั้งนี้อย่างละเอียดดดด


แต่วันนี้ขออนุญาติพาหลานๆมาแนะนำให้เพื่อนๆรู้จักพอสังเขปก่อนนะฮ้า



อันนี้คือรูปแรกของครอบครัวเรา





สาวน้อยฮานาคนพี่ นน.แรกคลอด  2,256 กรัม (ใบ้หวยเหรอลูก)





สาวน้อยฮารุคนน้อง นน.แรกคลอด 1,994 กรัม ตกเกณฑ์สองพันไปนิ๊ดส์นึงงง



จากที่บอก ว่าคุณน้องตกเกณฑ์สองพันไปอย่างน่าเจ็บใจ คุณฮารุจึงเลยต้องย้ายสำมะโนครัวไปอยู่ nicu อย่างไม่ค่อยจะเต็มใจ (อิพ่อกับอิแม่) แต่โชคดีอย่างที่นน.น้อยอย่างเดียว ไม่มีปัญหาสุขภาพอะไรเลย เพราะอายุครรภ์ที่ใกล้ครบเทอมอีกไม่นาน (ใช่ซี้ อีแม่แบกซะหลังแอ่น)  เลยอบไม่นานเท่าไรจ้า


** ว่าแล้วว่าลืมเล่า ว่าตอนอิชั้นท้อง ท้องมันใหญ่ขนาดไหน  เอาเป็นว่าเดินไปไหนมีแต่คนมองท้องอ่ะ  บางวันมีคุณแม่เดินเข้ามาถามเลยว่าท้องแฝดรึปล่าวคะ ถามว่ารู้ได้ไง เค้าบอกว่าท้องเราใหญ่มากกก  ใหญ่ขนาดไหนเชิญทัศนาจรตามอัธยาศัยได้เลยฮ่าา

V
V




ในรูปคือ 35 วีคนะคะ คือแบบว่าเหมือนมันจะขยายได้อีก ได้อีก และได้อีก 
เฮ้อ ชีวิต

V
V

นี่ตกลงเราคุยกันถึงไหนคะ อ้อ ถึงตอนฮารุนน.ต่ำกว่าเกณฑ์นี่เอง อิชั้นก็ย้อนอดีตไปเสียไกล เดี๋ยวๆกลับมาที่รพ.ก่อน



หลังจากคุณน้องฮารุผ่านการชุบตัวในห้อง nicu จนนน.ครบตามที่หมอต้องการแล้ว  เธอว์ก็ได้ฤกษ์ย้ายมาเนอสเซอรี่ ทีนี้ก็มาลั้ลลาที่ห้องพักได้แล้ว


V
V


สาวๆถ่ายกะคุณพ่อมือใหม่




ฮานาแฝดพี่




ฮารุลูกสาวแฝดน้อง 

* ลืมบอกไปว่าสองสาวจะหน้าตาไม่เหมือนกัน เพราะเป็นแฝดไข่คนละใบค่ะ Smiley



นี่ก็อากงอาม่ามือใหม่






เวลาอยู่รพ. เค้าก็จะพาน้องมาแบบนี้ ห้องเราก็เล็กๆ เจอรถไปสองคันแบบนี้คับห้องเบย




ทุกวัน คุณพยาบาลจะพยายามหาเวลาให้คุณพ่อคุณแม่ทำ skin to skin contact ให้เราได้ใกล้ชิดกัน  ปกติจะต้องสลับกันระหว่างคุณพ่อกับคุณแม่ อันนี้ไม่ต้องแย่งกันเลยจ้า 




แต่ที่มันส์และฮาร์ดคอร์ที่สุด คงไม่พ้นการให้นมน้องแฝดด้วยสองเต้าคุณแม่  ท่าที่เหมาะกับอิชั้นที่สุด คงไม่พ้นท่านี้ ให้นมน้องทีไรรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักอเมริกันฟุตบอลจริงๆเลย 

V
V





วันนี้เล่าสั้นๆเพียงเท่านี้ก่อนนะคะ อย่างที่บอก เรื่องราวนั้นมีมากมาย โฆษกก็มีมากมาย ยังมีอะไรที่อยากบรรยายอีกเยอะมว๊ากก ซึ่งคงต้องหาเวลาว่างจากการเลี้ยงสองหน่อมาแอบเขียนอีก สำหรับวันนี้แค่นี้ก่อนนะคะ




บ๊าย บาย ค่าา 






 

Create Date : 08 มิถุนายน 2559    
Last Update : 12 มิถุนายน 2559 8:54:49 น.
Counter : 453 Pageviews.  

อัพเดทชีวิต หลังจากที่ออกมาเป็น Part time.....แลจะว่างนะ

ตั้งแต่วันที่ 1 มกรา อิชั้นก็เปลี่ยนสถานะจาก Full time มาเป็น Part time แบบเต็มตัวแล้ว  Smiley



ข้อดีก็มีตรงที่มีเวลาว่างกว่าเดิมเยอะเลย  สามารถหยุดได้ตามที่ต้องการ  วันหยุดกำหนดเองได้  งานน้อยลง  เรื่องเครียดๆก็น้อยลงด้วย


แต่ข้อเสียข้อเดียวก็คือ  ตังค์ค่ะ  ทำงานน้อยลงเงินก็น้อยลงตามระเบียบ 555  เงินที่หาได้กับเงินที่ใช้เริ่มไม่สัมพันธ์กัน ( ต่อไปคงแปรสภาพเป็นชาวเกาะแบบเต็มภาคภูมิ เหอๆ)

ไหนๆช่วงนี้ก็ว่างแร่ะ  ก่อนที่จะไปหาหมอขอให้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์สักหน่อย



V
V

มีตติ้งวันนี้เป็นวันที่ภูมิใจมาก  เพราะสามารถนัดรวมตัวเพื่อนได้ครบเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี  (ตัวเบี้ยวก็ยัยผึ้ง เจ้าของกิจการร้านยา  ไม่รู้เป็นไง  อยู่ใกล้กันมากสุด แต่ดันหาตัวหล่อนยากสุด)  


เรามาหม่ำกันที่ร้านเปี๊ยกมันทะเล  วันนี้จัดเต็มทั้งกุ้ง กั้ง หอย ปู ปลา แมงดา....มากมายก่ายกอง กินกันจนท้องจะแตก  


กินไปก็เม้าท์ไป   คุยกันแบบสนุกสนานสำราญใจ  นานแค่ไหนแล้วเนี่ยที่ไม่ได้เจอกัน  พอได้มาอัพเดทชีวิตของกันและกันแล้วมีความสุขมาก



ต่อมา....ไปหาเพื่อนนิที่บำรุงราษฎร์

หม่ำมื้อเที่ยงที่ร้านอาหารญี่ปุ่น Ayami อยู่ชั้นสองของรพ. 


ปล.ตั้งแต่ทำงานที่บำรุงราษฎร์ไม่เคยเข้ามากินเลย เพราะคิดว่าคงแพง พอวันนี้เข้ามากินก็เจอว่าแพงจริงๆด้วย 555)





เราก็เม้าท์สัพเพเหระกับเพื่อนต้ังแต่สากกะเบือยันเรือรบ ถึงเพื่อน พี่ น้องคนนู้นคนนี้ที่เคยทำงานด้วยกัน  บางคนก็ยังทำงานอยู่ตำแหน่งเดิม  บางคนก็เลื่อนตำแหน่งขึ้น  บางคนก็ลาออกไปที่อื่น


สำหรับตัวอิชั้น ที่นี่มีความผูกพันธ์มาก เพราะเป็นสถานที่ทำงานที่แรกๆในชีวิต  เป็นที่ๆให้ความรู้ ให้ประสบการณ์ ให้เพื่อน  เหมือนมหาลัยย่อมๆแห่งนึงเลยก็ว่าได้

แต่ถามว่าเครียดไหม...ฉันตอบเลยว่ามากกก Smiley

ก็ธรรมดาอ่ะเนอะ  ที่ๆเค้าต้องการความเฟอร์เฟ็กต์  มันก็ยอมรับความผิดพลาดได้น้อย แถมเรื่องยามันก็ซีเรียสด้วย จริงๆคือไม่ควรผิดเลย จริงๆก็ไม่มีใครอยากจ่ายยาผิดหรอก อยากจะจ่ายถูกทุกคนแหล่ะ  แต่บางทีมันก็มีปัจจัยมากมายที่ทำให้ชีวิตไม่ราบรื่นขนาดนั้น

เม้าท์มานาน  ไปเที่ยวที่อื่นต่อดีกว่า

V
V


ไปสีลม  อยู่ดีๆก็อยากมาเดิน  ลองมาสักหน่อยดีกว่า ไหนๆก็ว่าง

เดินๆถึงตอนห้าโมงก็หิว  เลยลองมาเข้าร้านนี้


รส' นิยม





แก้วน้ำ อินดี้มาก นึงถึงขันน้ำสมัยก่อน



เราหม่ำเป็นเส้นเล็กต้มยำสุโขทัย ใส่ไข่ต้มยางมะตูม



ชามนี้ราคาแรงอยู่นะ ร้อยกว่าบาทแน่ะ คงแพงเพราะอยู่ในสีลมคอมเพล็กซ์  



จริงๆที่เลือกหม่ำเป็นเส้นเล็กเพราะอยากเก็บท้องไว้กินขนม...

V
V

เจ้านี้

Kyo Roll En



จำชื่อเซ็ทไม่ได้อ่ะ  แต่คุ้นๆว่าราคา 179 บาท




roll ชุ่มฉ่ำ น่าหม่ำ

แต่พอหม่ำจริงๆ เราว่าครีมชาเขียวมันออกกลิ่นนมอ่ะ ปกติเราเป็นคนไม่ปลื้มนม  เลยไม่ชอบเท่าไหร่



ไอศกรีม เห็นว่าตรงสีเข้มๆทำจากถ่าน แล้วก็มีน้ำเชื่อมของเค้าด้วย  เวลากินให้ราดน้ำเชื่อมก่อนนะคะ



แล้วก็ผลไม้ตกแต่ง ในนี้ขอบอกว่า ชาเชียวที่เค้าทำมาเป็นก้อนๆ อร่อยมากกกก เหนียวหนึบ เจ้มจ้น  ว่าแล้วก็อยากกินอีก




อีกวันนึงมาเดินชิลๆที่พารากอน  ขากลับอยากลองบะหมี่เจ้านี้  บังคาระราเมง




ชามนี้ 190 บาทมั้ง (ราคาแรงมากกก )



เส้นเหนียวหนึบๆ อร่อยดีค่ะ น้ำซุปก็เข้มข้นมากก หอมมันสุดๆ
แต่ไม่รู้เป็นไร  เราว่าน้ำซุปมันออกขมๆนิดนึงค่ะ  เพราะอะไรไม่รู้เหมือนกัน



วันว่างๆของอิชั้น   แวะหาเพื่อนบ้าง แวะหาของหม่ำบ้าง  ช่างมีฟามสุขเหลือเกิน.....

นึกๆไป ได้พักได้ผ่อนคลายแบบนี้ก็ดี  ชีวิตตึงมามากพอแร่ะ


ไว้หาทริปไปหม่ำกับเพื่อนๆอีกดีกว่าาาา Smiley





 

Create Date : 24 มกราคม 2558    
Last Update : 5 เมษายน 2558 20:33:12 น.
Counter : 628 Pageviews.  

ทำงานแบบพาร์ททาม ชีวิตที่ไม่คุ้นเคย

ว่าด้วยความเดิมที่บอกว่าได้ตัดสินใจลาออกตั้งแต่วันที่ 1 มค. 58 


ตอนนี้สถานะอิชั้นก็เลื่อน (ลง)   จากหัวหน้ามาเป็นเภสัชกรพาร์ททามธรรมด๊า ธรรมดาคนนึง  ที่อาจจะมีความสำคัญอยู่บ้าง ตรงที่ยังช่วยเค้าทำงานเอกสารเพื่อเตรียมรับ JCI แต่ในการทำงานลายเซ็นต์อิชั้นไม่มีค่า ไม่มีความหมาย และไม่มีใครต้องการแล้วนะคะ .....เฮ (อีนี่แปลกไหม ตำแหน่งลดแล้วดีใจ)


ก็มันมาถึงจุดนึง  เราก็ต้องเลือกในสิ่งที่เข้ากันได้กับชีวิตในช่วงนี้  และเมื่อชีวิตในช่วงนี้มีสิ่งให้โฟกัส เป็น mission  เป็น plan to do ของปี 2558  เป็นสิ่งที่เรา want อยากได้  อยากประสบความสำเร็จ  เราก็ต้องทำมันก่อน


จะว่าไปก็น่าเศร้า  คนไรชีวิตอาภัพจัง  เค้ามีลูกกันโครมๆๆไม่เห็นมีปัญหา  ไอ้เราจะมีสักคนนี้ยากแสนยาก  แล้วมีแล้วก็ดันมีปัญหา ทำให้ไม่สามารถไปได้ตลอดรอดฝั่งอีก....เฮ้อ  เฮ้อ  และเฮ้อ


ปีนี้ปีมะแม จริงๆเค้าว่าชงกับปีมะโรงประมาณ 25-50 % อะไรจำไม่ได้แล้ว  เมื่อวันอาทิตย์ก็เลยไปไหว้พระที่วัดไตรมิตร ที่เค้าบอกว่าให้ไปไหว้แก้ชง  ไอ้เราจริงๆก็ไม่ได้เชื่ออะไรขนาดนั้น  แต่คุณนายแม่บอกว่าไหว้เอาฤกษ์เอาชัยรับปีใหม่ดี  ทำอะไรจะได้สมปรถนา

.........................


ชีวิตช่วงนี้เลยมีเวลาว่างเยอะขึ้น (ชอบมาก !) เป็นมนุษย์เงินเดือนมาสิบกว่าปี  พอไม่ต้องเป็นเลยรู้สึกดีใจ ที่ไม่ต้องตื่นเช้าเพื่อเข้างานตอนแปดโมงแล้ว  มีเวลาทำงานแบบชิลๆ  (ซึ่งอาจจะไม่ดีเท่าไหร่  อนาคตอาจกลายเป็นคนขี้เกียจไปเลย แว๊กกกก)


จากเดิมที่เคยตื่นหกโมงครึ่ง  ตอนนี้กลายเป็นตื่นสายไปอีกชั่วโมง หรือชั่วโมงครึ่ง  ตอนแรกมันก็สบาย  แต่ก็เริ่มรู้สึกว่ามันสบายเกินไปแล้วนะยะหล่อน   ขืนตื่นสายอย่างนี้ต่อไปตายกันพอดี  ตอนนี้เลยพยายาม จะไม่โอ้เอ้เหมือนเมื่อก่อน  ตื่นแล้วก็พยายามตื่นเลย ไม่นอนต่ออีก


ส่วนการปรับตัวเรื่องเงิน ก็ยังพบว่าใช้เงินเก่งเหมือนเดิม (ไร้วินัยมาก)  ทั้งที่แปรสภาพเป็นคนทำงานรายวันแล้ว  แต่ให้ตายเถอะ !! ช่วงปีใหม่นี่มีหลายสิ่งจิงเกอเบลให้เลือกกซื้อมากมาย  อันนี้ก็น่าสน  อันโน้นก็ลิมิเต็ด   โอ้ววว สับสนๆๆๆ  ชั้นควรจะ...ประหยัด   แต่เห็นไหม  ว่ามันมีเรื่องจำเป็นต้องใช้เงินเยอะจริงๆ  จำเป็นท้างนานนน





 

Create Date : 13 มกราคม 2558    
Last Update : 5 เมษายน 2558 22:11:11 น.
Counter : 88 Pageviews.  

เมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือก...

ในที่สุดก็ต้องตัดสินใจเรื่องอนาคตของเราในปี 2558 ว่าเราจะยังทำงาน หรือมุ่งไปสู่การทำอิ๊คซี่แบบเต็มตัว    เพราะจากประสบการณ์ที่ผ่านมา บอกตัวเองว่าไอ้สองอย่างนี้มันไม่ได้ไปด้วยกันได้เล้ย Smiley



งานก็ยังอยากทำ  เพราะปีหน้า JCI จะเข้ามาตรวจรพ.  ซึ่งถ้าหัวหน้าไม่อยู่ช่วย ไม่อยู่เตรียม แล้วใครจะทำ...


อิ๊คซี่นี่ไม่ต้องพูดถึง  ตั้งแต่เสียลูกน้อยตอนอายุครรภ์สามเดือนครึ่งไป  อิชั้นก็แทบจะนับวันรอให้ประจำเดือนมาไม่ไหวแล้ว เพราะจะได้เข้าสู่สภาวะฮอร์โมนปกตสักที  (แต่ตอนนี้  จะเดือนครึ่งแล้ว  ยังไม่มาเลยค่า  ฮือๆ Smiley)


ถามว่า "ถ้าจะทำงานไปด้วย ทำอิ๊กซี่ไปด้วยไม่ได้เหรอ"

ตอบเลยค่ะว่า "ทำได้"  แต่มันก็ทำได้แบบตะกุกตะกักหน่อย  เราเจอมากับตัวแล้ว  คือเราไปทำที่กทม.  ต้องลางานไปบ่อยๆ  ยังไม่ได้พูดถึงช่วงใส่ตัวอ่อนที่ต้องหยุดเป็นสิบวันนะคะ ที่มันโคตรเครียดดด  คือใส่ตัวอ่อนมันก็เครียดในตัวหน่อยๆแล้ว   ถ้ามีเรื่องงานมาบวกอีก...โอ๊ยยย ทรมานจิตใจค่ะ   แล้วงานมันแบบ..ปัญหาเย๊อะ  เรื่องแยะ Smiley


ไม่นับรวม ถ้าเกิดท้องขึ้นมาอีก  คือเมื่อก่อนอิชั้นไม่เคยคิดเลยนะว่าการท้องจะเป็นอุปสรรคกับการทำงาน  คิดว่าแค่อุ้มท้องโตๆไปเก้าเดือนแล้วก็คลอด...จบ  ไม่ได้มีอะไรลำบากเลย


พอมาเจอกับตัวนี่ซิค่ะ  โอ้ยยย ทรมานมากๆ  ของอิชั้นอาการแพ้คือการอ๊วก  อ๊วกได้อ๊วกดีทั้งวัน  จนถึงขั้นต้องแอดมิทมาแล้ว  


แถมอาการท้องอืด แน่นท้องเข้าไปอีก คือเวลาฟังสปอตโฆษณาในทีวี  บอกว่า "ท้องอืด.....แน่นท้อง.....ใช้....(ชื่อยา)........"  นี่มันเหมือนเป็นอาการสามัญเนอะ  แต่พอเป็นเข้าจริงมันไม่สามัญเลยค่ะ   มันทรมานมากก  แบบว่าแน่นไปหมด  อึดอัดสุดๆ  แล้วพออึดอัดมากๆก็พาลจะอ๊วกอีก Smiley


สรุปว่าอิชั้นแพ้ได้สะใจมาก  สาแก่ใจคุณพ่อที่แอบตั้งข้อสงสัยตอนแรกว่าแพ้ท้องจริงรึป่าว  ตอนนี้เห็นสภาพแล้วก็สงสารค่ะ...จะว่าไปอิชั้นก็แอบสงสารตัวเองเหมือนกัน ถ้าเลือกได้ก็อยากพักมากกว่าทำงานนะ


เลยหันไปปรึกษาป๊ะป๋ากับคุณนายแม่ ก็ได้ความว่า.... ป๊ะป๋าอยากให้มีเวลาพักมากกว่านี้ อย่างตอนใส่ตัวอ่อน หรือตอนแพ้ท้อง ท้องอ่อนๆก็อยากให้พักเต็มที่ ไม่ต้องทนไปทำงานไปแบบทุกวัน  ส่วนคุณนายแม่นะเหรอ อยากให้ออกตั้งแต่แต่งงานกับพี่ศักดิ์แล้ว  พูดมาตลอด คนไม่ได้อยู่ด้วยกัน มันไม่เหมือนครอบครัวเดียวกัน  บลาๆๆๆ 


พี่ศักดิ์ในฐานะลูกเขยที่ดี  แน่อนว่าไม่มีปากเสียง  ให้ทำยังไงก็ต้องว่าตามกันอยู่แล้ว Smiley


ทีนี้พอจะไม่ได้ทำงาน ก็จะไม่มีเงิน....แต่โชคดี๊ดี ตรงที่มีคนขันอาสา จะให้เงินอิชั้นใช้ไม่ขาดสาย


คือไม่นับรวมพี่ศักดิ์ที่ยังไงก็ต้องเลี้ยงดูเมียอยู่แล้วนะ   แต่ทั้งป๊า แม่   บอกว่าจะส่งเงินให้อิชั้นเป็นรายเดือน   ไม่เว้นกระทั่งน้องสาว บอกว่าเจ้ลาออกเลย มาอยู่บ้าน แล้วเดี๋ยวหนูเลี้ยงเจ้เอง  โห....ช่างน่าชื่นใจจริงๆ 


 (บางแว๊บในใจอิชั้นก็มีคิดนะ นี่กรูเป็นพี่สาวคนโตหรือลูกสาวคนเล็ก  แต่งงานหรือยังไม่แต่งกันเนี่ย  รู้สึกได้รับความอบอุ่นจากบ้านเหลือเกิน Smiley)


เรื่องเงินสรุปว่าไม่มีปัญหา...แต่เรื่องงานก็ยังทำใจ สลัดตัวหนีจากน้องๆไม่ได้ ยังรู้สึกผิดอยู่  ถ้าเราจะไม่ได้ช่วยพวกเค้า  ในโปรเจคที่เรารับมาตั้งแต่ต้น


V
V


ในที่สุด  ก็ตัดสินใจได้คะ Smiley

เราจะลาออกจากการเป็นฟูลไทม์ที่ต้องทำงานตามชั่วโมงที่รพ.กำหนด

มาเป็นพาร์ททามที่ไม่มีข้อจำกัดเรื่องเวลาแทน


...เพราะว่าช่วงแรกๆ ที่เรายังไม่ได้ไปหาหมอ เราก็จะยังมีเวลาว่างค่อนข้างเยอะ เราจะเอาเวลาตรงนี้มาทำงานค่ะ


ส่วนช่วงไหนที่ต้องให้เวลากับการทำอิ๊คซี่  ซึ่งจะต้องพักยาวๆหลายวัน อันนี้ถ้าเรารู้ล่วงหน้านานๆแบบนี้ก็น่าจะเตรียมตัวได้ง่าย  และอีกอย่าง  ถ้าไม่มีข้อจำกัดว่าจะต้องหยุดงานยาวๆอย่างเดียว  เช่นช่วงปีใหม่ หรือสงกรานต์   อิชั้นก็สามารถใส่ตัวอ่อนได้ทุกเมื่อโดยไม่ต้องห่วงงานแล้ว



ก็คือตัดสินใจแล้วโน๊ะว่าจะมาทำอิ๊คซี่แบบเป็นงานหลัก  แล้วทำงานแบบเป็นงานเสริม   เพียงแต่ช่วงนี้...ว่าง  ก็ทำงานไปก่อนเยอะๆๆๆ  จะได้เก็บตัวไว้จ่ายค่าอิ๊คซี่งัย  ยังต้องใช้อีกหลายเงินเนอะ


เมื่อตัดสินใจแล้วก็ต้องทำให้ได้ดีที่สุด Smiley




 

Create Date : 25 ธันวาคม 2557    
Last Update : 4 มกราคม 2558 19:07:31 น.
Counter : 327 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  

hi hacky
Location :
ชลบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]




Life is a journey....
New Comments
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add hi hacky's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.