|
|
| | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Our Birthday (Me&My Soul Bro)
ตั้งแต่เด็กจนโต ช่วงเวลาที่ฉันจะรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ ตื่นเต้นมากๆก็คงเป็นการย่างก้าวเข้าสู่เดือนสุดท้ายของปี ซึ่งมันก็คือเดือนที่สำคัญในชีวิตเลย เพราะเป็นเดือนเกิดของฉันด้วย พอนาฬิกาบอกเวลา 00.00น.ของวันที่ 11 ธันวาคมปุ๊บ ก็เอาละ รอตื่นไปหาของกินอร่อยๆตอนเช้า ไปโรงเรียน แม่ก็อวยพรตั้งแต่ตอนขับรถไปส่งหน้าประตูโรงเรียนละ พอเจอเพื่อนๆ หาอะไรกินกันพลางเมาท์มอยสนุกสนาน ถ้าดีหน่อยเพื่อนฝูงก็มีเค้กมาให้เป่า แต่ส่วนใหญ่ ตอนนั้นก็จะยังหรอก ยังเรียนอยู่ ไม่มีรายได้ ไม่มีเงินเป็นของตัวเองเลย เพิ่งจะได้หาอะไรดีๆทำสนองนี้ดก็ตอนที่เรียนจบเริ่มทำงานนี่แหละ เริ่มมีการจองวันหยุดล่วงหน้า(จะว่าไปก็ช่วงทำงานอสังหาในออฟฟิศน่ะแหละเนาะ เพราะก่อนหน้านั้น ทำงานร้านอาหาร ทำงานโรงแรมมันลาลำบากเหลื๊ออออเกิน) แม่กับป๊า และเหล่าบรรดาเพื่อนสนิทก็จะมีไลน์มาแฮปแต่เช้า เราก็ยิงหัวใจกลับไปในไลน์แสดงความขอบคุณแล้วก็หาเสื้อผ้าสวยๆแต่งตัวไปทำบุญ ไปคาเฟ่ ไปนั่นไปนี่ประสาเรา จวบจนพระอาทิตย์เริ่มตกดิน ได้เวลาเดินทางกลับเข้าที่ซุกหัวนอน แล้วก็แอบถอนหายใจอย่างเสียดายเบาๆเมื่อนาฬิกาบอกเวลาใกล้จะก้าวล่วงไปอีกวัน จบแล้ว วันสำคัญของกรู กลายเป็นวันธรรมดาวันนึงซึ่งจะไปสำคัญสำหรับใครก็ไม่รู้.... กรู ไม่ รู้จัก 55555
ความรู้สึกมันเป็นอย่างนี้เรื่อยมาจนสี่สิบกว่าปีอะ และครั้งสุดท้ายที่รู้สึกแบบนี้ก็คือวันเกิดฉันเมื่อปีที่แล้ว(11 ธันวาคม 2567) ซึ่งวันนั้นฉันก็ยังไปทำงานตามปกติ ไม่สามารถลางานไปไหนได้เลย เพราะร้านที่ทำงานอยู่ปัจจุบันตอนนั้นก็เพิ่งจะเปิด อะไรๆหลายอย่างยังไม่ลงตัว ก็ต้องจัดPriority ให้งานมาก่อนเป็นธรรมดา แม่กับป๊า น้องๆและเพื่อนฝูงกลุ่มเดิมก็ยังคงไลน์มาอวยพรเหมือนเก่า เพิ่มเติมคือเจ้านายของฉันที่จะว่าไป ก็รู้จักกันมานานพอที่เขาจะจำวันสำคัญของฉันได้ ทำงานเสร็จก็แวะหาอะไรอร่อยๆกินฉลองให้ตัวเองก่อนกลับเข้าบ้านพร้อมความรู้สึกที่ว่านั้นเป็นครั้งสุดท้าย
และจุดเปลี่ยนมันเริ่มที่ปีนี้เลย โดยความเดิมจากตอนที่แล้ว ที่เล่าไว้ถึงการได้รับรู้ว่ามีคนบางคน(ที่สำคัญต่อใจ)มันเกิดถัดจากวันเกิดของฉันโดยบังเอิญ
มันทำให้ปีนี้กลายเป็นปีแรกที่ฉันไม่ยักกะถอนหายใจเมื่อผ่านพ้นวันเกิดของตัวเองไปแล้วเหมือนอย่างทุกปีที่ผ่านมา เพราะรู้ว่า วันที่12ธันวาคม มันก็เป็นอีก1วันที่ดีไม่แพ้กัน ^ ^
ก็คงไม่ได้มีแพลนอะไรใหญ่โตหรอกมั้ง อย่างมากที่คุยกับปอไว้ ก็คงช่วยกันหาเค้กมาให้เจ้าน้องตัวดีมันเป่าแหละ ซึ่งใจจริง ฉันอยากได้เค้กมินต์ช้อคโกแลต เพราะเจ้าแสบมันชอบมากกกก แต่ถามจริงๆเหอะ จะมีร้านไหนทำเค้กรสนี้ให้ได้วะ ถ้าหาเป็นไอศกรีมอย่างสเวนเซ่นหรือแดรี่ควีนยังง่ายกว่าเลย (แต่ไอ้จะไปกินสเวนเซ่นด้วยกันก็น่าจะเขินๆอยู่นะ แถมเวลาเบรกก็ไม่ค่อยตรงกันอีก) ก็คงจะเป็นเค้กช็อคโกแลตสักก้อน ง่ายกว่าแหละเนอะ เดี๋ยวค่อยว่ากัน
สุขสันต์วันเกิดนะ ไอ้แสบของพี่
ขอบใจที่เกิดมาเจอกันนะ ขอบใจที่เคยเลือกพี่เป็นพี่สาวคนแรกที่เข้ามาแกล้งแหย่ ยียวนกวนขำ เข้ามาทำให้พี่ยิ้ม ให้พี่หัวเราะง่ายขึ้นกว่าเดิม ขอบใจที่ทำให้พี่ก้าวผ่านวันเซ็งๆไม่สบอารมณ์บางอย่างมาได้โดยไม่ต้องใช้ความอดทนมากเกินความจำเป็น เพราะแค่มีเธออยู่เผชิญมาด้วยกัน พี่ก็รู้สึกดีขึ้นมากๆแล้ว ขอให้เธอมีความสุข สดใส แข็งแรง อยู่แกล้งพี่ หยอกพี่ และทำงานกับพี่ ซัพพอร์ตกันไปเรื่อยๆนะ จำท่อนวรรคเพลงที่พี่เคยลงแคปชั่นไว้กับรูปหมู่ของพวกเราได้ใช่มั้ย "อยู่กันอย่างนี้นานๆนะเธอ" ^ ^
ดีใจที่สุดที่รู้ว่าวันเกิดเธออยู่ติดกับวันเกิดพี่ โคตรจะDestinyเล้ยยย My Soul Bro อยู่ฉลองด้วยกันไปยาวๆเลยได้มั้ย นะๆๆ ขอนะ
| Create Date : 12 ธันวาคม 2568 |
|
0 comments |
| Last Update : 12 ธันวาคม 2568 3:57:24 น. |
| Counter : 152 Pageviews. |
|
 |
|
|
|
|
|
|