-:- Just alright, My life is Great -:-
Group Blog
 
 
กันยายน 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
8 กันยายน 2553
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ โครงการ 15



ครั้งแรกกับการร่วมโครงการนี้ หัวข้อแรกเลยที่ได้เขียนกำหนดโดยพี่ก๋า (กะว่าก๋า) กำหนดให้เขียนเรื่องผี


เพื่อความเข้าใจที่สมบูรณ์สูงสุด หากมีเวลาเข้าไปดูภาพ Blog เหล่านี้ก่อน
บ้านแบบจีน
แผนกนักศึกษาต่างชาติ



Chapter I

เวลาเที่ยงตรง
เสียงดนตรีจีนเพลงปู้ปู้เกาดังขึ้นเป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่าคาบเรียนที่กำลังเรียนจบลงแล้ว
ทุกคนวุ่นกับการเก็บของใส่กระเป๋าของตน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปที่โรงอาหารเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน บางครั้งอาจารย์ก็ร่วมรับประทานอาหารกับนักศึกษาต่างชาติด้วย หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ ก็จะแยกย้ายกัน บางคนกลับบ้าน บางคนไปห้องสมุด บางคนไปร่วมกิจกรรมของทางมหาวิทยาลัย บางคนไปซื้อของ... ...

เด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินกลับเข้าไปที่แผนกนักศึกษาต่างชาติกับมาซาโกะ เพื่อนชาวญี่ปุ่นที่เรียนห้องเดียวกัน พวกเขาจะไปใช้อินเทอร์เนตที่ห้องคอมพิวเตอร์ ขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าไปในตึก

"หลวง!!"

เสียงเรียกของคนไทยคนหนึ่ง ทำให้หลวงต้องหันไปมอง
เขาคือเพื่อนที่หลวงรู้จัก ซึ่งนั่งกับเต๋อ และคนที่หลวงไม่รู้จัก เป็นผู้ชายหนึ่งคน ผู้หญิงหนึ่งคน
หลวงตัดสินใจเดินไปหาเพื่อนคนไทยกลุ่มนั้น โดยบอกมาซาโกะให้ไปใช้อินเทอร์เนตโดยไม่ต้องรอตน

บางครั้งโชคชะตาก็เล่นตลก การที่คนจะมาพบกัน มันอาจเป็นพรหมลิขิตก็ได้

เพื่อนคนนั้นแนะนำ 2 คนไทยให้หลวงรู้จัก พี่โป๋ ชายร่างยักษ์ผิวคล้ำตัดผมสั้นเกรียน และพี่นม หญิงผมยาว รูปร่างเล็ก ยิ่งเมื่อ โป๋ และนมเดินด้วยกันเราจะเห็นความแตกต่างระหว่างร่างกายของทั้งสองอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากแนะนำตัวเสร็จเรียบร้อย ทุกคนก็พูดคุยเรื่องทั่วๆ ไปทั้ง เรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องการใช้ชีวิต ความชอบส่วนตัว ว่ากันว่าคนที่มีพลังพิเศษสามารถติดต่อวิญญาณได้ หรือเล่าเรื่องผีเก่ง เพื่อนจะเยอะ ก็ไม่ทราบว่าคำกล่าวนี้เป็นจริงมากน้อยเพียงใด

ในการพูดคุยกันทำให้หลวงทราบว่า พี๋โป๋เป็นคนชอบเล่าเรื่องผีมาก และเป็นคนที่มีสัมผัสพิเศษเกี่ยวกับเรื่องวิญญาณ พี่นมก็เหมือนจะเป็นคนที่มีสัมผัสพิเศษเกี่ยวกับเรื่องวิญญาณเช่นกัน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เสียงดนตรีจีนเพลงปู้ปู้เกาดังขึ้นอีกครั้ง เป็นสัญญาณบอกให้ทราบว่า ตอนนี้เป็นเวลา 14.30 น. หลวงจึงขอตัวไปเข้ากิจกรรมการแสดงซึ่งหลวงเข้าร่วมกิจกรรมทุกสัปดาห์ ไม่เคยขาด และหัวข้อการแสดงวันนี้คือ "เรื่องผี"


Chapter II

17.30 น. กิจกรรมการแสดงสิ้นสุดลง ดูเหมือนจะเป็นเรื่องธรรมดาเสียเหลือเกินที่กิจกรรมการแสดงจะเลิกช้ากว่ากิจกรรมอื่นๆ อาจารย์ก็ดูเหมือนจะทุ่มเทมากกว่ากิจกรรมอื่นๆ เนื่องจากกิจกรรมการแสดงนี้ต้องส่งชุดการแสดงเข้าร่วมในงานเลี้ยงภาษาจีนถึงสองชุดการแสดง

หลังจากแยกย้ายกันหลวงบังเอิญเจอกับ โป๋ นม และเต๋อ ทั้งสี่คนคุยกันและตัดสินใจไปรับประทานอาหารร่วมกัน ถึงจะเร็วไปหน่อย แต่ก็ดีเหมือนกันเวลานี้ร้านอาหารคนไม่เยอะ หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ดูเหมือนพี่โป๋อยากไปดูบ้านที่หลวงอยู่อาศัยซึ่งอยู่ไม่ไกลจากแผนกนักศึกษาต่างชาติ พี่นมก็ดูเหมือนจะสนใจเช่นเดียวกัน หลวงจึงก็ไม่ปฏิเสธ

มันไม่ใช่เรื่องแปลกที่นักศึกษาต่างชาติชาวไทยจะไปชมบ้านที่เพื่อนอาศัยด้วยหลายๆ เหตุผล เป็นต้นว่าถ้าบ้านที่เพื่อนอาศัยถูกใจตน แล้วเทอมถัดไป เพื่อนคนนั้นกลับประเทศ ตนก็จะมีตัวเลือกในเรื่องที่อยู่อาศัย

ใช้เวลาเดินเข้าซอยด้านข้างจากแผนกนักศึกษาต่างชาติเพียง 5 นาทีเท่านั้นก็มาถึงตึกที่หลวงอาศัยอยู่ เป็นตึกสีส้มก่อด้วยอิฐ ด้านหน้ามีแผ่นป้ายพลาสติกพื้นสีน้ำเงินเขียนเลข 5 ด้วยสีขาว และมีซอยเป็นทางเข้าสามซอย ซอยของบ้านหลวงคือ ซอยสอง ภายนอกตึกนี้ค่อนข้างเก่า


Chapter III

ทุกคนเดินขึ้นบันไดมาจนถึงชั้นสาม เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องของหลวง พบว่าภายในนั้นแตกต่างจากภายนอกอย่างเห็นได้ชัด สะอาด น่าอยู่กว่าที่เห็นภายนอกมาก จัดได้ว่าใหญ่พอสมควรสำหรับอยู่คนเดียว แต่เมื่อทั้งสี่คนเข้ามาในห้อง ห้องก็ดูเล็กไปถนัดตา

โป๋ กับ นมเดินสำรวจภายในบ้าน ในขณะที่เต๋อนั่งคุยกับหลวงที่โซฟา ไม่นานนักโป๋และนม มีท่าทีแปลกไป มือสั่น จากนั้นนมก็หันมาพูดกับหลวง

"ที่นี่มีคน" นมพูด
"อ้าว... ...รู้ด้วยเหรอนม ใช่ หลวงที่นี่มีคน" โป๋เสริม พร้อมยิ้มที่มุมปาก
"แล้วพี่กับผมไม่ใช่คนเหรอ?" หลวงถามกลับ
"ไม่ใช่โว้ย... ...ที่นี่มีคนอื่น" โป๋พูดอีกครั้ง
"ใช่ๆ พี่เห็นลางๆ มีคนจริงๆ"
"หมายถึงผีเหรอ?" หลวงถามด้วยความสงสัย
"เออดิวะ... ... เหมือนบ้านไอ้เต๋อเลย" โป๋พูดด้วยเสียงที่ดัง
"จริงเหรอพี่ ผมไม่มีเซ้นส์เรื่องผีเรื่องวิญญาณเลย"
"ที่นี่เป็นผู้ชาย เป็นคนแก่"
"เหรอครับ"
"บ้านนี้ก็มีเหรอผีเหรอพี่" เต๋อถาม

"ยมทูต ถือว่าเป็นผีได้รึเปล่า?" หลวงถาม
"น่าจะได้นะ ทำไมเหรอ?"
"เปล่าๆ ไม่มีไร"
"พี่อะ เห็นผีมาเยอะ บ้านไหนมีไม่มีดูทีเดียวก็รู้"
"พวกพี่เห็นผี แล้วเคยเจอยมทูตบ้างรึเปล่า"
"พี่ไม่เคยเจอนะ มันจะไปมีได้ไงยมทูตเนี่ยะ ฮ่าๆๆๆ"
"เหรอ แต่ผมเคยเจอ"
"... ... ...!!" โป๋ และนม เริ่มหน้าซีด
"ผมเคยเจอยมทูตสามครั้ง"
"น่ากลัวมั้ยพี่ แล้วหน้าตาเป็นยังไง" เต๋อออกอาการสนใจอย่างเห็นได้ชัด
"บอกไม่ถูกหว่ะ สามตนสามแบบเลย แถมพูดกับพี่ด้วย"
"พูดอะไรบ้าง? แล้วหน้าตาเป็นไง" นมถาม

"ตนแรกเป็นยมทูตหญิง ตัวเล็ก ผมยาวสีขาว ใส่ขาวทั้งชุด แต่ดันใส่รองเท้าแดง ถือเคียวยักษ์ แต่แค่หันมามองผมนะ แล้วยิ้มให้ ไม่ได้พูดอะไร"
"... ...!!"

"อีกตนเป็นยมทูตหญิง ตัวเล็ก ผมยาวสีดำ ตาสีแดง ดูน่ากลัวโคตรๆ แต่งชุดดำทั้งชุดคล้ายๆ ชุดกิโมโน ปักลายดอกไม้"
"แล้ว... ..." โป๋ยังพูดไม่จบ
"ถึงจะเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ไม่มีอาวุธอะไร แต่ไม่รู้ทำไม ดูน่ากลัว เหมือนคนมีอำนาจมั้ง"
"แล้วเค้าพูดอะไรรึเปล่า"
"เค้าพูดว่า 'ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอ' "
"หมายความว่าไง"
"ผมจะไปรู้ได้ไงอะ พี่ก็ไปถามเธอเองดิ"
"... ...!!"

ตอนนี้โป๋หน้าซีดและขนลุก อาการเหมือนคนเจอผีหลอก
"แล้ว... ...แล้วยมทูตอีกตนล่ะ" นมถามด้วยเสียงที่แสดงออกถึงความหวาดกลัว
"ตนสุดท้ายดูไม่ออกว่าเป็นผู้ชายผู้หญิง เหมือนโครงกระดูกยักษ์สีขาว สูงประมาณ 2 เมตรกว่าเห็นจะได้"
"แล้ว... ... แล้วเค้าได้พูดอะไรบ้าง" โป๋ถามอีกครั้ง
"เค้าพูดกับผมว่า 'สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์นี่มัน ช่างน่าชังจริงๆ' "

โป๋และนมมีอากาศหน้าซีด ขนลุก ตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด หลวงเห็นบรรยากาศไม่ค่อยดี จึงเปลี่ยนเรื่องคุย และเมื่อเวลาผ่านไปได้ไม่นานทุกคนจึงขอตัวกลับ เนื่องจากทุกคนก็มีการบ้านต้องทำ มีงานต้องสะสาง หลวงจึงไปส่งทุกคน โดยไปส่งโป๋กับนมก่อนที่หอพักนักศึกษาต่างชาติ ก่อนจะไปส่งเต๋อที่ประตูทิศตะวันออกของมหาวิทยาลัยยูนนาน
ยมทูตที่พูดถึงทั้งสาม โมโมะ ไอ และเรม
"ไม่นึกว่าบ้านพี่หลวงจะมีเหมือนกัน" เต๋อพูดขึ้นมา
"หมายถึงคนแก่เหรอ"
"อือ"
"พระที่พี่พกมามั้ง ก่อนมาที่นี่ พี่เชิญพระมาคุ้มครองพี่"
"จริงเหรอพี่ เหมือนบ้านผมเลย บ้านผมพ่อก็เชิญพระมาคุ้มครอง แต่พี่โป๋เค้าก็มีเซ้นส์เรื่องผีเรื่องวิญญาณสุดยอดไปเลยนะพี่ ตอนที่เค้ามาบ้านผมแล้วทักที่บ้านผม ผมตกใจแทบแย่ พอผมเล่าให้พ่อฟัง ผมถึงได้รู้ว่าพ่อเชิญพระมาคุ้มครอง"
"ไม่รู้ดิ พี่ไม่เชื่อพวกนี้หว่ะ เคยเจอด้วยมั้ง"
"ไม่เจอจะดีกว่ามั้งพี่"
"ฮ่าๆๆ โอเค ถึงแล้ว ไปละโชคดี"
"โชคดีพี่"
"เออ แล้วเจอกัน"

หลังจากส่งเต๋อแล้ว หลวงก็เดินกลับบ้านของตน

กริ๊ง~ กริ๊ง~

เสียงเหมือนกระพรวนเลย แต่เดี๋ยวก่อน...!! ไม่มีลมพัดนี่ ช่างมันเถอะ เรามันไม่มีเซ้นส์เรื่องนี้อยู่แล้ว หลวงคิดในใจ




END




ปัจฉิมลิขิต
เรื่องที่นำมาเขียนเป็นเรื่องจริงเมื่อสมัยยังเรียนอยู่ที่คุนหมิง มีเพียงเวลา ชื่อตัวละครเท่านั้นที่แต่งขึ้นมา ผู้เขียนไม่ทราบว่าคนที่มีเซ้นส์เรื่องผีเรื่องวิญญาณรู้สึกอย่างไรเวลาเจอผีเจอวิญญาณ เนื่องจากผู้เขียนไม่มีเซ้นส์เรื่องพวกนี้ จึงอาจถ่ายทอดออกมาได้ไม่ดีนัก และผู้เขียนไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนี้เลย ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะไม่มีประสบการณ์ด้วยตนเองก็ได้

ถ้าใครอ่านแล้วคุ้นๆ กับลักษณะของยมทูต รวมไปถึงคำพูดของยมทูตก็ไม่ต้องแปลกใจ เพราะยมทูตทั้งสามตนมีที่กล่าวมาตัวตน และคาดว่าหลายคนน่าจะเคยพบเคยเห็นยมทูตดังกล่าวมาบ้างแล้ว บางคนอาจเดาออกตั้งแต่ครั้งแรกที่อ่านไปถึงยมทูตพูดว่าอะไร แล้วอาจจะคิดถึงข้อความที่ว่า "ยมทูตกินแต่แอ๊ปเปิ้ลเท่านั้น" ก็เป็นไปได้


ยมทูตตนแรก
รหัส A100100 (โมโมะ) มาจากนิยายแนวไลท์โนเวลที่แต่งโดย ฮาเซงาวะ เคสุเกะ ต่อมาได้ถูกดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน ละครโทรทัศน์ นวนิยาย ในชื่อเรื่อง ยมทูตสีขาว เรื่องนี้ค่อนข้างดังจัดเป็นหนึ่งซี่รี่ย์ที่ผมชอบมากที่สุด


ยมทูตตนที่สอง
เอ็นมะ ไอ มาจากการ์ตูนเรื่อง สัญญามรณะ ธิดาอเวจี แต่งโดย ฮิโรชิ วาตานาเบะ ต่อมาได้ถูกดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน ละครโทรทัศน์ นวนิยาย เช่นเดียวกัน


ยมทูตตนสุดท้าย
เรม มาจากภาพยนตร์ และการ์ตูนชื่อดังเดธโน้ตนั้นเอง


ผมไม่ทราบว่าพี่ทั้งสองคนในเรื่อง มีเซ้นส์เรื่องผีเรื่องวิญญาณจริงหรือไม่ เพราะไปที่ไหนก็พูดแต่ว่า "บ้านนี้มีคน" สร้างความหวาดกลัวให้หลายๆ คนที่รู้จัก แต่ก็ไม่แน่ ประเทศจีนคนเยอะ จะมีสิ่งที่ไม่ใช่คนในบ้านเราก็อาจไม่ใช่เรื่องแปลก เค้าอาจจะมีเซ้นส์เรื่องนี้จริงๆ ก็ได้



Create Date : 08 กันยายน 2553
Last Update : 31 กรกฎาคม 2560 16:56:13 น. 39 comments
Counter : 891 Pageviews.

 
แวะมาอ่านค่ะไม่อยากมีเซนส์เรื่องแบบนี้ เพราะไม่อยากเห็น


โดย: kapeak วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:11:32:32 น.  

 
สวัสดีครับ

มีเซ็นส์ขนาดนั้น คงจะเห็นโลกในมุมที่แตกต่างจากคนทั่วไปมากๆเลยนะครับ


ในอนาคต เมื่อวิทยาศาสตร์พัฒนาไปถึง
มนุษย์จะรู้ว่า นี่ไม่ใช่เรื่องงมงาย

เฮ่อๆๆ


ขอบคุณที่เขียนด้วยกันนะครับ


โดย: มนุษย์กินเห็ด... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:14:05:34 น.  

 
คนมีเซ้นต์ คนเห็นผี ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ...แต่ที่แน่ๆ ขออย่าให้เป็นเราเลย แหะๆ
คงประสาทหลอนเป็นบ้าตายแน่ๆ ^ ^'

เรือ่งยมฑูตอันนี้ของต่างประเทศไม่แน่ใจนะคะ
แต่ของไทยยังไม่เห็นข้อมูลที่แน่ชัด บางคนก็ว่าใส่จงกระเบนห้อยสังวาลย์เหมือนในหนัง บางคนก็ว่า ใส่จงกระเบนสีแดงตัวโตผิวดำ เท่าที่เคยได้ยินได้ฟัง ได้อ่านมานะคะ อิอิ

หนังผีอย่างเดอะ ซิกซ์เซ้นต์ น่ากลัวค่ะแต่ดูได้
หนังผีไทย และอยู่แถบเอเชียทั้งหมด เช่นญี่ปุ่น เกาหลี ขอลาไกลค่ะ กลัว ....






โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:14:26:10 น.  

 
ผมไม่มีเซ้นส์เรื่องผีเรื่องวิญญาณเลย ไม่เคยเจอ

หลายๆ คนอ่านแล้วอาจจะบอกว่า "หลอกลวง หลอกลวง หลอกลวง" อ้าว... ... ...ก็ยังพูดไม่จบนี่ ว่าเจอตัวเป็นๆ เจอในหนังสือ เจอในหนังหรือว่าเจอที่ไหน ดันไปตีความกันเองว่าเจอตัวเป็นๆ

ป.ล. หัวข้อนี้อาจเจอของแล้วก็ได้ ดนตรีไม่ดัง ในขณะที่หัวข้ออื่นๆ ดนตรีดัง


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:15:04:57 น.  

 
ผมเขียนมั่วๆ

บ้าๆบอๆ

จบไปจนได้ครับ

ฮ่าๆๆ

งงตัวเองเหมือนกัน

เอิ้กๆ



โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:16:23:23 น.  

 
พี่ก๋าอ่านปุ๊บ
ก็เดาเลยว่าเป็นเรื่องจริงของน้องต่อแน่ๆ

เรื่องเล่าในบล้อกพี่ก๋ามีเค้าโครงเรื่องจริงเช่นกันครับ
สมัยพี่ก๋าไปเรียนลาดกระบังครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:16:39:45 น.  

 
สวัสดีครับน้องชายต่อ

ฤาเป็นว่าเพราะเขียนเรื่องผีๆ น้องจึงแวะเวียนมาหาพี่ ม่าย-เคย-เจอ-ผี-ช่าย-หม่าย

เหอะ-เหอะ- มาเลยบ้านพี่อยู่แถวเขาหลัก หลายปีก่อนที่เกิดสึนามินะ หลังจากนั้น

เหอะ เหอะ เหอะ

เจอมากมาย จนได้เรื่องสั้นมาเป้นกะตั้ก รอรวมเล่มอยู่เนี่ย ม่ายรู้ว่าเมื่อไหร่สำนักพิมพ์เขาจะมองเห็น 555

ขอบคุณนะน้องต่อ ที่เข้ามาเยือนบล็อกของพี่


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:17:05:24 น.  

 
เคยดูเรมกับลูก (เดธโน๊ต) บอกไม่ถูกว่าน่ากลัวมั้้ย

ไม่มีประสบการณ์เรื่องพวกนี้เหมือนกันจ้ะ ไม่อยากมีด้วย...ต่างคนต่างอยู่ แต่ก็ไม่เคยลบหลู่นะ

โครงการถนนสายนี้มีตะพาบฯ เที่ยวนี้คนแจมด้วยเยอะนะเนี่ย สงสัยชอบแนวนี้กัน...


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:17:05:59 น.  

 
น่ากลัวเหมือนกันเนอะ เหมือนเรื่อง เซ็นสื่อรักสื่อวิญญาณเลย


โดย: magic-women วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:17:58:35 น.  

 
เสียงดนตรีก็ออกจะหลอนแล้วค่ะคุณต่อ
มาแวะแปะไว้ก่อนนะคะ

ไว้กลับจากร้าน จะมานั่งอ่านค่ะ
ว่าแต่น่ากลัวมั๊ยคะ



แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:18:23:26 น.  

 
นึถึงผีจีนหนูนึกถึงแต่ผีกระโดดๆที่มียันต์แปะหน้าอะ


โดย: น้องผิง วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:19:37:00 น.  

 
สุดยอดครับ..อ่านแล้วจินตนาการได้ชัดเจน

ผมยังนึกไม่ออกเลยว่าจะเขียนยังไง..


โดย: CEO นิ้วก้อย วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:21:00:54 น.  

 
ผมไม่มีเซ้นต์ด้านนี้เหมือนกันครับ



โดย: กลิ่นดอย วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:21:29:04 น.  

 

SA-WAT-DEE-KA ..*.^
+゚☆゚+。 ゚¨゚゚・*:..。o○☆゚+。*Miss *(´Д`)ノyou!
> > ღ
> > *ღღღHavE a NiCe DaY & GD Night NaJaღღღ<<<

.★ * ★..
.*★ *. *..*    ★
★           *
★          ★’
‘*.        *
  ‘★    ★
     ‘*..★'
> > (¯`v´¯)
> > `.¸.♥´ mastana….mastana <<<
>>*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥>♥


อ่านไปยังไม่เรื่อยคลอกับเพลงเหมือนจะหลับ
ชอบเพลงfinalfantasyยังอ่านไม่จบเรยยย...
พรุ่งนี้จะมาอ่านต่อคับ


โดย: mastana วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:23:46:47 น.  

 
อ้าวเขียนผิดอ่ะ..อ่านไปเรื่อยๆๆนะค่ะ


โดย: mastana วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:23:47:59 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องต่อ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:7:05:55 น.  

 
สวัสดีจ้ะ
มาอ่านงานตะพาบจ้ะ
สรุปว่าอำเพื่อนเรื่องยมทูตสินะ หุหุ


โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:9:51:00 น.  

 
ฉันมีเซ็นต์ด้านนี้นิดหน่อยเพราะเคยเฉียดตายมาสองครั้ง ก็มีเห็นแวบๆบ้าง แต่เห็นในฝันนี่บ่อย

เพลงจังหวะระทึกใจจัง


โดย: คล้ายดาว วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:12:00:40 น.  

 
ผมใช้ Truewifi ที่เป็นของฟรีของกรุงเทพฯ น่ะครับ
ในเมื่อใช้ของฟรี...ก็เลยแบบบ่นฟรี ๆ ไม่ได้ แฮ่ ๆ

.....

พวก "Sixth sense" (I see dead people) ผมไม่มีเลยครับ
อยากมีเซนส์เรื่องตัวเลขมากกว่า (ขอแค่เฉพาะวันที่ 15 หรือ 30 ก็พอ)
หรือถ้าอย่างงั้นก็เอา "Seventh sense" - "Eighth sense" ไปเลย
เผื่อจะได้ไปลุยกับ "โปไซดอน" หรือ "ฮาเดส" ในเรื่อง Saint Seiya ได้

เอ๊ะ! ผมบ้าไปแล้วมั้ง ฮ่า ๆ


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:13:21:47 น.  

 
แฟนเพลงของครูจรัลน่าจะ 30 อัพครับน้องต่อ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:14:09:44 น.  

 



ตะพาบโครงการนี้ขออณุญาตเพื่อนๆหลายคนแล้วค่ะ
ว่าไม่อ่านนะคะ แม้ว่าเรื่องนี้จะrefer ถึงพลังงานรูปหนึ่งเท่านั้น
โครงการต่อไปรับรองว่าไม่พลาดอ่านค่ะ







โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:16:33:02 น.  

 
พรุ่งนี้มาอ่านค่ะ ตอนนี้กลางดึก..กลัว
ได้ยินfinal fantasy ชอบมากๆ
มีโอกาสได้ไปชม final fantasy orchestra เเถวบ้าน
หลงเสียงดนตรีมาถึงปัจจุปัน
ดีใจจัง..ชอบเหมือนกันเลย


โดย: YUCCA วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:17:44:44 น.  

 
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ เป็นครั้งแรกที่ร่วมโครงการ และหวังว่าจะมีโอกาสร่วมโครงการต่อๆ ไป

อ่านจบแล้วอย่าลืมอ่านที่มาของยมทูตทั้ง 3 ตนที่พูดถึงด้วยล่ะ นั้นแหละตัวสปอยชั้นเลิศเลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:21:22:15 น.  

 
ดีใจค่ะที่มีเพื่อนร่วมเรียงเขียนงานกันเพิ่มขึ้น
แบบนี้คึกคักดีค่ะ .. ยังไงก็รองานงวดหน้านะค่ะจินตนาการ
สุดกู่ไปเลยค่ะ

ประสบการณ์เรื่องผีๆ เราเองไม่เคยมีอ่ะค่ะ
เขียนก็ด้วยจินตนาการ+หนังน่ะค่ะ และก็กระซิบว่า
ไม่อยากเจอและมีประสบการณ์เรื่องนี้เลยนะค่ะ
ไม่ไหวค่ะ เพราะถ้าเจอหรือว่ามี sense คงแย่เอาเพราะว่า
คงไม่มีเวลาของตัวเองแน่ๆ เพราะคงสะดุ้งเหยงๆ
ตลอดเวลาที่เจอ เพีี้ยงเม้นท์แล้วก็อย่าได้เจอะเจอะเลยค่ะ
กดแล้วน๊า กดส่งเม้นท์แล้วน๊า อย่ามานะเจ้าผี ..


โดย: JewNid วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:22:37:28 น.  

 



แวะมาทักก่อนไปทำงาน หวัดดีวันศุกร์จ้า คุณต่อ
เดี๋ยวตอนเย็นมาอ่านนา ตอนนี้รีบมากเลย อิอิ


โดย: SongPee วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:7:42:48 น.  

 
สวัสดีครับน้องต่อ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:7:57:55 น.  

 
อ่านกลางวัน..สบายมาก
ยมทูตหญิงท่าทางใจดี ไม่เหมือนยมทูตสุดท้าย

เรื่องนี้ทำให้นึกถึงเพื่อนคนขาวมาเรียนหนังสือที่ญี่ปุ่น
เพื่อนนั่งเเท็กซี่กลางดึก ระหว่างทางคนขับหันหลังมาคุยด้วย..
เพื่อนเห็นคนขับ " ไม่มีหน้า " คือขาวหมด
ตาหูจมูกไม่มี..
ไม่ว่าผ่านมากี่ปี เพื่อนยังไม่ลืมผีญี่ปุ่นค่ะ

..
มาช่วยซ้ำเติมให้หมั่นไส้ยิ่งขี้น
ปลายเดือนนี้ได้ตั๋ว X-Japan ในกำมือค่ะ
ดันมาเล่นเเถวบ้าน ไม่ต้องไปถึงญี่ปุ่นก็มีให้ดู
ฮิ..ฮิ..ซะใจ ได้เเกล้งคน


โดย: YUCCA วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:9:04:13 น.  

 
สวัสดีวันศุกร์ ศุกร์สวัสดีค่ะคุณต่อ อิอิ

วันนี้เห็นชาวนาน้ำท่วมนาข้าวหมดเนื้อหมดตัว
น้ำตาลูกผู้ชาย...เห็นแล้วสลดใจ สงสารและเห็นใจเค้ามากๆ ค่ะ
หวังว่ารัฐและผู้ที่เกี่ยวข้องจะยท่นมือมาช่วยประคับประคองชาวนาไทยบ้างนะคะ
สาธุ



โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:10:42:40 น.  

 
ตอบเรื่องหนังสือครับ


แม้ว่าหนังสือ "โต๊ะโตะจัง เด็กหญิงข้างหน้าต่าง" เหมาะกับทุก ๆ คน
แต่ "นางสาวโต๊ะโตะ" น่าจะเหมาะกับคนที่สนใจตัวของผู้เขียนมากกว่าครับ
ผมว่า...อย่าเพิ่งซื้อมาเก็บดีกว่า ไว้ถ้าสนใจจริง ๆ ค่อยหาก็ได้ครับ

ผมเป็นคนอ่านหนังสือจำนวนไม่มาก แต่อ่านซ้ำหลายครั้งน่ะครับ
ถ้าสนใจนักเขียนคนใดแล้ว มักจะหาผลงานชิ้นอื่นมาอ่านด้วย
อย่างหนังสือของคนเขียน "โต๊ะโตะ" ก็เป็นเรื่องที่ผมสนใจครับ


ป.ล. รู้สึกว่า สนพ.ผีเสื้อ จะไม่เปิดบู้ทในงานหนังสือ
เห็นมีนโยบายว่า...อยากให้คนซื้อหนังสือตามร้านมากกว่าครับ


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:14:23:14 น.  

 
น้องต่อ
เอาบทละครมาลงเลย
พี่ก๋าอยากอ่านครับ
ต้องน่าสนใจมากแน่ๆเลยครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:14:46:44 น.  

 
ส้วมจีนก็เป็นอะไรที่คนอยากรู้นะครับ
พี่ก๋าก็มีประสบการณ์ส้วมจีนเหมือนกันครับ
แค่คิดก็แหวะแล้วครับ 5555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:16:40:18 น.  

 
อ๊ะ ต่อเขียนเรื่องผีเหรอ

เด๋วพรุ่งนี้พี่มาอ่านนะคะ จะได้ใช้สมาธิหน่อย

ตอนนี้จะรีบไปดูทีวี รายการอเมริกันไอดอล อิอิ

คงยังไม่อัพใหม่ใช่ปะ...


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:21:22:52 น.  

 
ผมเองไม่มีเซ้นส์เรื่องผีเลย
ดีเหมือนกัน ที่ไม่เจอเรื่องราวแปลก ๆ



โดย: ไกลเกินใจสายเกินแก้ วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:6:17:00 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณต่อ
ยมฑูตประเทศไหนก็ไม่น่ากลัวเท่าของไทยหรอกน่า อิอิ
(มันใกล้ตัวมั้ง) อิ๊อิ๊

อรุณสวัสดิ์ของประเทศไทยค่ะ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:7:34:36 น.  

 
หวัดดียามเช้าครับน้องต่อ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:8:13:14 น.  

 
สวัสดีวันเสาร์สบายๆ ค่ะคุณต่อ
ช่วงนี้ฝนตกทุกบ่อยๆ เลย อิอิ
ชอบเหมือนกันค่ะ แต่อะไรที่มันมากไปมันก้อไม่ดีเท่าไรเน๊าะ ^ ^


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:15:43:07 น.  

 
มาแว้ว เกือบลืม อิอิ

ก่อนอื่นขอชมเพลงค่ะ มันเข้ากะเรื่องมากๆ

เหมือนเข้ามาดูหนังผี

อ่านแล้ว เป็นเรื่องผีที่ดูเป็นรุ่นใหม่ดีจัง นำเสนอแบบยุคใหม่ๆ

มี Chapter ทำให้รู้สึกเก๋ดี เมื่อบวกกับเพลง

พี่อัยย์ว่า นี่เป็นเรื่องผีที่ดูมีรสนิยมมากๆ ฉากก็อินเตอร์อีก

ชอบจร้า....ตินิดเดียว ถ้าเขียนคำว่า หว่ะ ให้ถูกเป็น ว่ะ

ก็จะเพอร์เฟคจ้ะ


โดย: นักล่าน้ำตก วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:16:42:54 น.  

 




สวัสดีค่ะคุณต่อ แฮะๆ วันนี้ตะพาบยังไม่ออกเดินนะคะ
เลยคุยเรื่องท่องเที่ยวซะหน่อยค่ะ
นักท่องเที่ยวเยอะๆ ก็ครึกคื้นดีค่ะ แต่ถ่ายรูปลำบากหน่อย
เพราะจะติด หัว หู แขน มือเต็มไปหมดค่ะ
โชคดีที่เดี๋ยวนี้มีดิจินะคะ ถ้าเป็นฟิล์มนี่มีนิสสสนะ แบบอ่ะ







โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:17:23:22 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน เข้ามาติชมและเข้ามาเยี่ยมนะครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 12 กันยายน 2553 เวลา:0:02:28 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13


 
toor36
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 66 คน [?]




"สิ่งที่ได้มาด้วยวิธีการที่ผิด ย่อมไร้ซึ่งความหมาย"

:UPDATE-:-
18 พ.ย. 2560 - เอนทรี่ที่ 8 ตั้งแต่สถานการณ์ไม่ปกติ ถนนสายนี้มีตะพาบ "สงครามแห่งความหวาดกลัว"
/人◕ ‿‿ ◕人\


ประกาศจาก Army-san



บล็อกก่อนบล็อกนี้
- ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 190 "ควรมีใครสักคน......"

ธรณีนี่นี้ เป็นพยาน
เราก็ศิษย์มีอาจารย์ หนึ่งบ้าง
เราผิดท่านประหาร เราชอบ
เราบ่ผิดท่านมาล้าง ดาบนี้คืนสนอง


天生我才必有用 千金散尽还复来

เริ่มนับ 08/07/2010
Free counters!














New Comments
Friends' blogs
[Add toor36's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.