ตุลาคม 2554
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
29 ตุลาคม 2554

:: ก๋าราณีตอบคำถามคุณคล้ายดาว ::







:: ก๋าราณีตอบคำถามคุณคล้ายดาว ::







ชีวิตคือการค้นพบมิจบสิ้น
ชีวิตคือเสียงยินยลถวิลหา
ชีวิตคือการล้างลบคราบรอยน้ำตา
ชีวิตคือศรัทธาปสาทะ !!!

(เขียนโดย – กะว่าก๋า)



.
.
.


ใยชีวิตคือการค้นพบ?
ไม่ใช่การค้นหาหรอกหรือ?


หากเราไม่เริ่มต้นด้วยการค้นหา
แล้วเราจะค้นพบสิ่งนั้นเพื่อตอบโจทย์ในใจที่ต้องการได้อย่างไร?




คำถามโดย : คล้ายดาว
วันที่ : 17 มิถุนายน 2554
เวลา : 19:25:13 น.





















หนึ่งในคำถามที่ยากที่สุดของชีวิต
ผมคิดว่าต้องมีคำถามนี้รวมอยู่ด้วย

นั่นคือ “ทำอย่างไรจึงจะค้นหา “ตัวตน” เจอ ?”



บางคนใช้ชีวิตมาแล้วค่อนชีวิต
ยังไม่เคยรู้เลยว่า “ชีวิตที่แท้จริงคืออะไร ?”



ชีวิตที่ไม่ได้มีเพียงการเรียน การเติบโต การทำงาน
การแต่งงาน การมีครอบครัว การมีตำแหน่งแห่งหน
การมีอำนาจ วาสนา บารมี
หรือแม้แต่การแสวงหาสิ่งต่างๆเพื่อครอบครองไว้ในฐานะ

“เจ้าของ”


















เราจะค้นหาตัวเองที่ไหน ?
เราจะค้นหาตัวเองได้ด้วยวิธีใด ?



หลายคนจึงเลือกการเดินทางเพื่อค้นหาตัวเอง
หลายคนเลือกทำงานหนักเพื่อค้นหาการยอมรับจากคนรอบข้าง
บางคนเลือกขับรถคันละ 20 ล้าน มีบ้านหลังละ 150 ล้าน
เพื่อหวังว่านั่นจะเป็นตัวตนที่คนส่วนใหญ่ยกย่องนับถือ
บางคนตะเกียกตะกายทำทุกทางแม้เป็นหนทางที่น่าละอาย
เพียงเพื่อให้ได้ขึ้นเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในการปกครองบ้านเมือง


















“ทำไมชีวิตคือการค้นพบ
ไม่ใช่การค้นหา ?”



แล้วถ้าคนเราไม่ออกเดินทาง
ไม่ออกค้นหา เขาจะได้รู้ในสิ่งที่เขาไม่รู้ได้อย่างไร ?
เขาจะมีในสิ่งที่เขาคิดว่าขาดได้อย่างไร ?


ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟังครับ....


















กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีชายคนหนึ่งชื่อกาหลิก
เขานอนฝันติดกันถึงสามคืน
ฝันซ้ำๆว่าที่ตอม่อใต้สะพานซึ่งข้ามไปยังพระราชวังของพระราชา
มีสมบัติซ่อนอยู่มากมายมหาศาล

กาหลิกลังเลใจว่าฝันนั้นจะเป็นจริงหรือไม่
สุดท้ายเขาอยากลองเชื่อความฝันดูสักครั้ง
เพราะถึงมันไม่จริง เขาก็ไม่ได้เสียหายอะไร


เมื่อเดินทางไปถึงสะพานแห่งนั้น
กาหลิกก็ลงมือขุดหลุมค้นหาสมบัติ
แต่ไม่ว่าขุดลงไปลึกเพียงใด หรือขุดไปกี่หลุม
กาหลิกไม่พบสมบัติใดใดเลย...

ไม่นานนักทหารรักษาการณ์เดินเข้ามาถามกาหลิกว่าทำอะไรอยู่
กาหลิกไม่คิดปิดบังใดใด
จึงเล่าเรื่องราวความฝันให้กับทหารคนนั้นฟัง
แล้วเปรยขึ้นด้วยความเหน็ดเหนื่อยว่า
ขุดเท่าไหร่ก็ไม่เจอสมบัติเลย...

ทหารคนนั้นนั่งฟังเรื่องราวอย่างสนใจแล้วหัวเราะขึ้นมาดังๆ
ก่อนจะเล่าให้กาหลิกฟังว่า


“ข้าไม่เชื่อเรื่องความฝันหรอก
เพราะสามวันที่แล้วข้าก็ฝันซ้ำๆแบบเจ้าเลย
ข้าฝันว่าที่นอกเมืองมีบ้านของชายที่ยากจนมากคนหนึ่งชื่อกาหลิก
ใต้เตาไฟภายในห้องครัวของเขามีสมบัติซ่อนอยู่มากมายมหาศาลเลย
ข้าไม่คิดจะออกไปตามหาชายคนที่ชื่อกาหลิกด้วยซ้ำ
เพราะนี่คงเป็นแค่ความฝันบ้าบอที่เลื่อนลอยเท่านั้นเอง”


กาหลิกเก็บถ้อยคำของทหารคนนี้ไว้ในใจเงียบๆ
แล้วรีบเก็บเครื่องมือขุดดินเดินทางกลับไปที่บ้านของเขาในทันที


เมื่อกลับไปถึงบ้าน...
อย่างแรกที่กาหลิกทำ
คือ เดินไปที่ห้องครัว แล้วขุดดินลงไป
เพียงครู่เดียว...


กาหลิกค้นพบว่าที่กลางบ้านตัวเองมีสมบัติซ่อนอยู่มากมายมหาศาล.....


สมบัติที่เขาออกเดินทางไป “ค้นหา”
ก่อนจะ “ค้นพบ” ว่าแท้ที่จริงแล้ว

“สมบัติล้ำค่า” นี้อยู่ที่บ้านของเขาเอง



















หลายครั้งในชีวิต...

เราพยายาม “ค้นหา” คำตอบที่เราสงสัย
ไม่ว่าจะเป็นคำถามเรื่อง ความรัก การใช้ชีวิต
โอกาส โชคชะตา หรือแม้แต่ความยุติธรรมในสังคม ฯลฯ



คำถามเหล่านี้เป็นคำถามเรื่องการใช้ชีวิต


แต่เราออกเดินทางไปตามหาคำตอบนี้ – นอกตัว

















เราเอาแต่ถามคนอื่นว่า เรื่องนี้ คำถามนี้
มีคำตอบว่าอย่างไร?
แล้วเราก็พบกับความผิดหวัง….
เพราะคำตอบเหล่านี้ไม่ได้เป็นคำตอบที่เราอยากรู้อย่างแท้จริงเลย



เสียดายที่เราไม่เคยได้ “หยุด”
และไม่เคยได้ “นั่งลงเพื่อพูดคุยกับตัวเอง” เลย





ถ้าเราเกิดคำถามกับตัวเองว่า

“ทำไมฉันถึงต้องพบเจอเรื่องราวแบบนี้ในชีวิต ?”

ใครก็ตอบคำถามนี้แทนเราไม่ได้นะครับ
ว่าทำไมคนๆหนึ่งถึงต้องพบกับความพลัดพรากสูญเสีย
ทำไมคนๆหนึ่งถึงต้องเจ็บป่วยจากโรคร้าย
ทำไมคนๆหนึ่งจึงประสบความสำเร็จ
ส่วนอีกคนล้มเหลวตลอดเวลา


ถ้าเราไม่โยนคำถามนี้ให้พระเจ้าตอบ
เราคงต้องกลับมาค้นพบคำตอบในตัวเราเองให้ได้ว่า

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรามันเกิดขึ้นจาก “เหตุและปัจจัย” อะไร


และคนที่ทำให้เหตุและปัจจัยเหล่านั้นเกิดขึ้นกับตัวเรา
หาใช่ใครอื่น….
นอกจาก “ตัวเรา” คนเดียวเท่านั้น


คนอื่น สิ่งอื่น สภาพแวดล้อมอื่น
เป็นเพียงส่วนประกอบของคำถาม
แต่ไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดคำถามขึ้นเลย.....



















ทุกคำถามที่เราต้องการคำตอบจากชีวิต
ล้วนอยู่ในตัวเรามาตั้งแต่เริ่มต้น
รอเพียงให้เราไป “ค้นพบ” คำตอบนี้
ในใจเรา ในความคิดของเรา ในชีวิตของเรา


การออกเดินทาง “ค้นหา” คำตอบของชีวิต
ไม่ว่าจะผ่านการเดินทาง การค้นหา
การแสวงหาหนทางใดใดก็ตาม
ที่สุดแล้วมันจะนำเรากลับมายัง “บ้านเดิม” ของตัวเราเอง
นั่นคือ “ความคิด” ของเราเอง



เมื่อเรา “ค้นพบ” สิ่งนี้ในตน
เราจะรู้ว่า “ขุมสมบัติ” ที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่นอกตัวเลย
แต่อยู่ในตัวเราตลอดเวลา























 

Create Date : 29 ตุลาคม 2554
78 comments
Last Update : 29 ตุลาคม 2554 5:15:44 น.
Counter : 4572 Pageviews.

 


อรุณสวัสดิ์ค่า คุณก๋า
ภาพประกอบสวยจังค่า


 

โดย: ลงสะพาน...เลี้ยวขวา 29 ตุลาคม 2554 5:36:11 น.  

 


พี่เองก็เคยนึกสงสัยเวลาที่อ่าน หรือได้ฟังว่า...กำลังค้นหาตัวตนของตัวเอง...พี่ก็เคยถามตัวเองเหมือนกัน เราเคยค้นหารึป่าวหว่า เราอยากทำอะไร อยากเป็นอะไร ที่เป็นอยู่ มันใช่มั้ย...สงสัยพี่จะเป็นคนไม่ยอมรับความจริงรึป่าวไม่รู้ เพราะพี่ไม่เคยสงสัยเลย...


อรุณสวัสดิ์จ้ะคุณก๋า




 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 29 ตุลาคม 2554 5:51:03 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับน้องก๋า สำหรับนู๋น้อยนักเดินทางพ่แตนมั่นใจว่าต้องปลอดภัยครับน้องก๋า ขอบคุณแทนน้องนู๋ด้วยนะคร๊าบบบบบบบบบบบบบบ....

 

โดย: phaclam 29 ตุลาคม 2554 6:09:21 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋า

แวะมาเติมพลังความคิดตอนเช้า
ก่อนไปทำงานด้วยภารกิจเดิม ^_^

ขอบคุณที่ชี้แนะหาขุมสมบัติที่มีอยู่ในตัวเราสำหรับทุกคนนะคะ

 

โดย: A IP: 113.53.60.251 29 ตุลาคม 2554 6:14:53 น.  

 

สวัสดีค่ะ พี่ก๋า มาดาม และ หมิง หมิง

 

โดย: Gunpung 29 ตุลาคม 2554 6:42:31 น.  

 










สวัสดีครับพี่ A


ผมคิดอยู่นานครับ
ว่าจะอัพบล็อกอะไรดี

สารภาพตามตรงว่า
ช่วงเวลาที่ประเทศเกิดวิกฤตแบบนี้

จิตใจพาลจะห่อเหี่ยว
สงสารเพื่อนๆทุกคนครับ
เพื่อนบล็อกเราบางท่านบ้านจมน้ำนานกว่าสองเดือนแล้ว...
น้ำยังไม่ลงเลย

หลายท่านต้องย้ายตัวเองไปอยู่ที่ศูนย์อพยพ

ปีนี้น้ำท่วมหนักจริงๆ


ผมคิดว่า
หลังจากจบเหตุการณ์นี้
ความคิดที่เรามีกับตัวเองของหลายๆคน
คงจะเปลี่ยนไปมากมาย

เราคงจะจัดลำดับ "สิ่งสำคัญ" ที่สุดในชีวิตกันใหม่อีกครั้ง
เพระาเรารู้แล้ว
ว่าอะไรสำคัญที่สุดในยามที่เกิดวิกฤตการณ์















 

โดย: กะว่าก๋า 29 ตุลาคม 2554 6:44:16 น.  

 

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรามันเกิดขึ้นจาก “เหตุและปัจจัย” อะไร


และคนที่ทำให้เหตุและปัจจัยเหล่านั้นเกิดขึ้นกับตัวเรา
หาใช่ใครอื่น….
นอกจาก “ตัวเรา” คนเดียวเท่านั้น


คนอื่น สิ่งอื่น สภาพแวดล้อมอื่น
เป็นเพียงส่วนประกอบของคำถาม
แต่ไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดคำถามขึ้นเลย.....
.
.
.
ดดนใจอีกแล้วคร๊าาาพี่ก๋า





ทุกคำถามที่เราต้องการคำตอบจากชีวิต
ล้วนอยู่ในตัวเรามาตั้งแต่เริ่มต้น
รอเพียงให้เราไป “ค้นพบ” คำตอบนี้
ในใจเรา ในความคิดของเรา ในชีวิตของเรา
.
.
.
ชอบๆๆค่ะ โหวตเลยคร่าาาา


กะว่าก๋า Diarist ดู Blog




สวัสดียามเช้านะคะพี่ก๋า
แฮปปี้ตลอดทั้งวันคร่าาาาา

 

โดย: ดอกหญ้าหน้าบ้าน 29 ตุลาคม 2554 7:00:39 น.  

 


แต่เพราะออกค้นหา เลยได้รู้ว่า จริงๆ แล้วสิ่งที่เราตามหา ค้นหา อยู่ในตัวเราเอง...


แล้วคนไม่เคยสงสัยเหมือนพี่... จะดูเลื่อนลอย ไร้หลักไปมั้ยเนี่ย..





 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 29 ตุลาคม 2554 7:30:48 น.  

 

สวัสดียามเช้าค่ะ คุณก๋าและหมิงหมิงน้อย

เอา ต้มแซบมาฝาก รสชาติแซบหลาย




ขอให้มีความสุขนะคะemo

 

โดย: iamorange 29 ตุลาคม 2554 7:32:58 น.  

 








อรุณสวัสดิ์เช้าวันเสาร์ค่ะ คุณก๋าและหลานหมิงหมิง แวะทักทายกันด้วยความห่วงใย ระวังรักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ

 

โดย: KeRiDa 29 ตุลาคม 2554 7:50:03 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะ น้องก๋า กว่าจะเข้าเน็ตได้ แทบแย่..

ช่วงนี้น้ำท่วม อะไร ๆ ก็รวนไปหมด... แต่เราก็ยังสบายกว่าคนใน กทม. เนอะ...

วันนี้แดดแรงมาก...มาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ... งื้อ..อยากหลับต่อ..

 

โดย: poongie 29 ตุลาคม 2554 7:55:48 น.  

 

มาทักทายสวัสดีกับคุณก๋าในยามเช้าๆ ครับ

ค่ำคืนนี้ว่าจะไปถ่ายภาพที่ธุดงคสถานล้านนาอยู่ครับ
คงไปเก็บบรรยากาศ โดยที่ไม่คาดหวังเรื่องภาพมากนักแล้ว

 

โดย: ถปรร 29 ตุลาคม 2554 8:15:36 น.  

 

ถ้าชีวิตไม่มีการค้นพบ
การค้นหานั้นก็ไม่มีวันจะจบสิ้น

ทุกอย่างต้องมีจุดจบ
จุดจบของการค้นหา
ก็คือการค้นพบที่เราต้องการค้นหา

มาแบบวกไปวนมาเลยเปิ้นเหวิ่น

 

โดย: fonrin 29 ตุลาคม 2554 8:17:17 น.  

 

อ่านบล็อกนี้ กลับมาคิดหลายอย่าง
คนบางคนค้นหาตัวเองเจอได้ง่ายดาย
คนบางคนพยายามหาอยู่
คนบางคนอยากค้นหา แต่ก็ไม่ได้ทำ
คนบางคนก็ไม่คิดจะค้นหา
คนบางคนก็ไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่าตัวเองมีตัวเองอยู่

เมื่อตอนเป็นเด็กก็หาตัวเองไม่เจอคะ
เดินไปตามหนทางที่พ่อแม่ขีดไว้ให้
ซึ่งนั่นเป็นความปรารถนาดีที่ท่านมีให้
เราก็ได้ทำตรงนั้น อย่างดีแล้ว
มาถึงวันนี้ นับว่าตัวเองโชคดีที่ยังค้นหาตัวเองเจอ
รู้ว่าชอบอะไร รู้ว่ามีความฝันอย่างไร รู้ว่าอยากทำอะไร
บางอย่างได้ทำ และทำได้แล้ว บางอย่างอาจยังไม่ได้ทำ
แต่สักวันจะต้องทำให้ได้ เพราะชีวิตก็ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่จะต้องทำ

ขอบคุณคนที่อยู่ข้างกายคะคุณก๋า ที่ให้ ทั้งความเข้าใจ
และแรงกายแรงใจทีสนับสนุนความฝันของเราเสมอมา
เค้าบอกเสมอว่า เค้าเองอาจทำตามฝันไม่ได้ แต่ความฝันหนึ่งคือ
ได้เห็นเราได้ทำตามฝัน ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ

แหะ แหะ วันนี้พูดมากจัง
สวัสดียามเช้าค่ะคุณก๋า

 

โดย: บ้านสีขาว 29 ตุลาคม 2554 8:27:41 น.  

 

กลับมารายงานตัวค่ะพี่ก๋า
ขวัญเองตอนนี้..ก็เรียกว่าเป็น
ผู้ประสบภัยเหมือนกัน

บ้านชั้นล่างเรียบร้อยหมดเลย
ย้ายอะไรไม่ได้เท่าไหร่นัก
รถไม่ต้องพูดถึง...
สามสี่คันที่บ้าน
จมน้ำไปเรียบร้อย...

พ่อบอกว่าดีที่ของมีค่าในบ้าน
อยู่ที่แบ็งค์ทั้งหมด
วันอพยพเราเลยไม่ต้องห่วงอะไรมากนัก..


ขวัญเอง...สิ่งที่รู้สึกเสียดาย..ที่สุด
คือที่ชาร์ทแบตนายแคน..
ตอนนี้เลยไม่ได้ใช้เค้าเลย
เก็บไว้ก่อน...
ทั้งไม่มีที่ชาร์ททั้งไม่มีอารมณ์เลย


ตอนนี้ขวัญย้ายมาอยู่คอนโดในเส้นทางไปนครปฐมค่่ะ
ทำงานในห้องด้วย
ใช้ชีวิตในห้องด้วย

แต่ที่แย่คือ........คิดถึงบ้านค่ะ..


พี่ก๋า กับพญาลิงน้อยและมาดาม
สบายดีนะคะ..
ความเจ็บป่วยที่เคยมีคงลาไกลทั้งครอบครัวแล้ว..
สุขๆๆๆค่ะ


 

โดย: ในความอ่อนไหว 29 ตุลาคม 2554 8:50:00 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋า
คุณก๋าเขียนดีจัง คุณบ้านสีขาวที่เขียน ment ข้างบนก็เขียนดีค่ะ
ภูผาค้นหาตัวเองมานาน ตอนนี้รู้แล้วว่าคืออะไร กำลังค่อยๆทำให้เป็นจริงอยู่ค่ะ
ถึงจะช้าแต่อย่างน้อยก็รู้ว่ามันคืออะไร

 

โดย: ภูผา กะ วาริน 29 ตุลาคม 2554 9:01:39 น.  

 



บางครั้ง .. การค้นหา
เราไม่ต้องออกเดินทางเองก็ได้นะคะ
มาตรงนี้ .. เราก็ค้นพบได้
..จริงๆนะคะ




 

โดย: d__d (มัชชาร ) 29 ตุลาคม 2554 9:06:28 น.  

 

สวัสดีค่ะ...
---
ทักทายกันอยู่เป็นประจำ พี่เข้ามาคอมเม้นต์ แต่ก็ไม่ค่อยจะมีเวลาอ่านซักเท่าไหร่ แต่ก็อ่านเกือบทุก Blog ตามทีหลัง อ่ะจ๊ะ...
---

 

โดย: Lika ka 29 ตุลาคม 2554 9:08:44 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋า
ขอบคุณที่ให้คำตอบ ที่เป็นแง่คิดค้นหาชีวิตและตัวตน
เราถือว่าเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกของชีวิตเลยค่ะ
ถ้าเราไม่ให้ความสำคัญกับชีวิต และความคิดตัวเอง

 

โดย: tui/Laksi 29 ตุลาคม 2554 9:25:04 น.  

 

ชีวิตถ้าพอใจในสิ่งที่มีและเป็น...ในตัวเรา
ความจำเป็นที่จะเรียนรู้และค้นหาคงหมดไป



เราทำวันนี้ให้ดีที่สุดสิสิ...แล้วเราจะรู้ว่าพรุ่งนี้...
ไม่มีค่าสำหรับเรา
เพราะเราไม่ต้องรอคอยเพ้อฝันในวันพรุ่งนี้..ที่ยังมาไม่ถึง
และจะทำให้เรารู้สึกว่า...ในโลกนี้ไม่มีอะไรน่ากลัว..เพราะเราไม่ต้องรอ..ลุ้น
เมื่อไหร่ที่เราไม่เคยกลัวตัวเราเอง..นั้นละ



เมื่อเราไม่กลัวตัวเราเราจะไม่ระแวงคนรอบตัว...
ว่าคิดอย่างไร..จะเป็นเช่นไร..มีมากน้อยกว่าเราแค่ไหน
นี้ละกิเลสที่ทำให้เราเกิดทุกข์ได้ง่าย..ถ้าเรามัวแต่มองสภาพแวดล้อมรอบตัว..

ใช่เหรออ..เราค้นหาตัวเอง..หรือค้นหาอยากรู้เรื่องราววคนอื่นๆรอบตัว
ที่ทำให้เกิดทุกข์...

ถ้าใจเรายังอยากสนใจรอบข้าง..โดยลืมนึกถึงตัวเอง
ไม่ต้องค้นหาให้ลึก..ไม่ต้องแสวงหาให้มากมาย
เพียงเข้าใจตัวเองก็ค้นพบ...ว่านั้นละ


โชคชะตาใช่ฟ้าลิขิต
ตัวเราเองต่างหากที่กำหนดและลิขิต
ให้เป็นไปตาม...ตัวเรากำหนด..อย่าโทษใครเลยย


รอวันที่ฟ้าใสแต่ใช่จะรอโชคชะตา..นำพา วาสนา..ส่งหา
เราต้องทำด้วยตัวเราเองเสมอนะ
ขอให้ทุกอย่างที่เลวร้ายผ่านไปด้วยดีนะค่ะ
เพื่อนๆๆทุกคน

แคทรียา

 

โดย: catt.&.cattleya.. 29 ตุลาคม 2554 9:25:23 น.  

 

พี่ก๋า สวัสดีตอนสายๆ วันเสาร์ค่ะ

วันนี้น้องอุ๊ก็ยังทำงานตามปกติค่ะ ไม่ได้หยึดค่ะ

น้ำก็ยังไม่มา แต่ก็เตรียมๆตัวกันอยู่ค่ะ

จะย้ายที่ทำงานไปอยู่บ้านบึง ชลบุรีน่ะค่ะ

พี่ก๋า ว่าแต่คำว่า "ชีวิตคือศรัทธาปสาทะ"

มันแปลว่าอะไรหรอคะ อิอิ ไม่ค่อยเก่งภาษาไทยน่ะค่ะ

 

โดย: maitip@kettip 29 ตุลาคม 2554 9:28:03 น.  

 

มาบอกว่าลงเล่ม ปฏิวัติยุคสมัยด้วยฟางเส้นเดียว แล้วนะครับ
นครศรีธรรมราชฝนตกครับ เชียงใหม่ล่ะครับ หนาวไหม?

 

โดย: คนขับช้า 29 ตุลาคม 2554 9:42:36 น.  

 

สวัสดียามเช้าค่ะคุณก๋า ไม่ได้มาทักนานเลย อพยพหนีน้ำมาอยู่ที่ำทำงานค่ะ ปีนี้บางบัวทองโดนหนักมากๆ ที่บ้านก็เกือบถึงชั้นสองแล้วค่ะ

 

โดย: kobnon 29 ตุลาคม 2554 9:43:44 น.  

 

สวัสดียามเช้าค่ะคุณก๋า

 

โดย: phunsud 29 ตุลาคม 2554 9:56:55 น.  

 

สวัสดีค่ะ รอดน้ำมาได้อีก 1 วัน โดยที่รอบๆบ้านถนนทุกสายล้อมรอบไปด้วยน้ำ ....
บางที่ถ้าชีวิตค้นหา จนพบ ก็คงไม่มีอะไรสนุกแล้วนะคะ
ขอให้มีความสุขค่ะ

 

โดย: sonshy 29 ตุลาคม 2554 10:02:31 น.  

 


ยิ่งหา
ยิ่งหาย
ยิ่งตามหา
ยิ่งไม่เจอ


พี่ก๋าเชื่ออย่างนี้มาตั้งแต่อายุ 30 ปีครับ

อ้าว --- ลืมตัว
เราอายุ 27 นี่นา

.
.
.

อ่ะค่า .. อย่าลืมบ่อยเน๊

.
.
.

ฟ้ามืดมัว ฝนกระหน่ำซ๊าขี้เกียจทำงานเลย
มีสาวสวยมารอจะเจิมด้วย อ๊ากกก กก ก
เลยยิ่งอยากอัพบล็อก คริ คริ

เหลือหนุ่มที่ปลื้มอีกคน .. ว่าแล้วก็แอบไปเพ้อก่อน คริคริ






 

โดย: d__d (มัชชาร ) 29 ตุลาคม 2554 10:23:33 น.  

 

สายยัณสวัสดิ์ค่ะ ซามุไรพ่อลูกอ่อน อย่างว่าาเน๊อะ ไปเที่ยวไหนแล้วต้องกระเตงขึ้นคอขึ้นหลัง คนเยอะๆ คงไม่สนุก 555

 

โดย: คมไผ่ 29 ตุลาคม 2554 10:45:04 น.  

 



ฝนตกปกติค่ะ
เห็นว่าวันที่ 1 น้ำทะเลหนุน น้ำป่ามา
อันนี้ก็ปกติ
ถ้าท่วมก็น่าจะสักอาทิตย์นึงเป็นอย่างมาก

ช่วงนี้ดี.ลุยเคลียร์งานที่ค้างอยู่
แต่ผลจากน้ำท่วมกทม
งานบางอย่างก็ต้องยกเลิกไปโดยปริยาย
เสียหายเป็นเลขหลายๆๆๆๆๆหลักไปแล้ว
แต่นาทีนี้ไม่บ่น รับรู้อย่างเข้าใจอย่างเดียว
เพราะคนที่ประสบปัญหามากกว่ามากมายจริงๆ




 

โดย: d__d (มัชชาร ) 29 ตุลาคม 2554 10:49:37 น.  

 

แวะมาทักทายในวันลูกผีลูกคนไม่รู้น้ำจะมาเมื่อไรค่ะ...มีความสุขตลอดวันนะคะ

 

โดย: deeplove 29 ตุลาคม 2554 11:01:58 น.  

 

สถารการณ์ที่เลวร้าย...สอนให้เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย
โดยที่ตัวเราไม่ต้องค้นหาเลยค่ะน้องชาย

นี้ละมังสิ่งสำคัญที่สุดพอเราได้เผชิญกับวิกฤต
สัณชาติญาณการต้องเอาตัวรอดเพื่อความอยู่รอด
ฉายแววจรัสเลยค่ะ


ต้องขอบคุณธรรมชาติที่สอนมนุษย์


ให้รู้สึกตัวเองเร็วขึ้น


ถึงอยู่ปากอ่าวแต่ไม่หวั่นไหวกับน้ำหนุน..และทับโถมจากทางเหนือ..แถมล้นฝังเจ้าพระยาค่ะ
สาหัสไม่..ไม่ค่ะเพราะมีคนสาหัสกว่าค่ะ
ตอนนี้ก็ทำงานปกติสร้างกำลังใจลูกน้องโดยตุนเสบียงให้พวกเขาในภาวะเผื่อน้ำท่วมด้วยค่ะ
ทุกคนกำลังใจดี...เพราะเราใจดี5555
สู้เสมอ


ขอบคุณมากค่ะ

 

โดย: แฟะ (catt.&.cattleya.. ) 29 ตุลาคม 2554 11:10:07 น.  

 


สวัสดีค่ะน้องกิจ

พี่ว่าเพราะเราอยู่ในโลกสมมุติ
ติดอยู่ในสิ่งสมมุติ
จนลืมโลกตามที่เป็นจริง

จะมีก็เพียงบางเวลาเท่านั้นที่พอจะมีสติระลึกได้
แต่เดี๋ยวก็จะเผลออีกแล้ว
โดยเฉพาะเมื่อมีอารมณ์มากระทบ

พระเดชพระคุณพระพรหมคุณาภรณ์ท่านบอกว่า

จิตเร็วกว่าวัตถุ 17 เท่า
17ขณะจิตเป็น 1 ขณะรูป
รูปมีการเกิดดับตลอดเวลา เร็วจนไม่สามารถวัดได้ แต่จิตยังเร็วกว่า 17 เท่า

ปัญหานี้จะมีทางออกอย่างไรคะ


17 ขณะจิตเป็น 1 ขณะรูป

 

โดย: พี่หมู IP: 182.53.204.76 29 ตุลาคม 2554 11:22:39 น.  

 

ผมชอบประโยคนี้มากเลยครับคุณมณ
คุณมณโชคดีจังครับที่มีคนรักที่ดีมากจริงๆ...

อ่านแล้วซึ้งเลยครับ
-------------------------------
คะคุณก๋า มณว่ามณโชคดีมากคะ
ขอบคุณนะคะ

 

โดย: บ้านสีขาว 29 ตุลาคม 2554 11:31:01 น.  

 


ช่ายแล้วล่ะค่ะ พี่
...
สวัสดีค่ะ พี่ก๋า
มีความสุขมากมากนะคะ

 

โดย: Nissan_n 29 ตุลาคม 2554 11:31:29 น.  

 

สวัสดีวันหยุด


ตอนนี้กำลังค้นหาวุ่นวายเลย หาทั่วตลาดก็ไม่เจอ หายไปไหนน๊อ

555+ ไข่ ค่ะ หายไปจากตลาด ในอำเภอแกลง


หลังจากที่กทม น้ำท่วม มีคนต่างถิ่น มาคว้านซื้อไข่ ข้าวสาร บะหมี่สำเร็จรูป นมผง รวมทั้งน้ำดื่ม ไปขายในกทมเรียกว่าซื้อจนร้านขายส่ง แทบไม่มีของพวกนี้ขายเลย

แม่ฉันที่อยู่กทม บอกว่าร้านชำในซอย ไข่ขายฟองละ7 บาท น้ำดื่มจากขวดละ 7บาท ก็กลายเป็น 15บาท บะหมี่ห่อละ 10บาท นมผงเด็กนี่โขกราคา ขึ้นไปอีกเยอะ(แถมถ้ามีใครโวยวาย แม่ค้าก็บอกว่าไม่ซื้อก็ไปแย่งซื้อในห้างกันเอง)

อ้อ ฉันไม่ได้เดือดร้อนไปกับการที่ของพวกนี้หายไปจากตลาด เพราะอำเภอที่ฉันอยู่ จัดว่า เป็นแหล่งอาหาร ที่อุดมสมบูรณ์ มาก ทั้งอาหารบก และอาหารทะเล ไก่ หมู มีฟาร์มเลี้ยง ป้อนตลาดสด ซ้ำยังราคาถูก ไม่ต้อง ไปเดิน โลตัส บิ๊กC ให้เมื่อย

แต่ที่บ่นนี่ เพราะผิดหวังกับการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมของภาครัฐ ไม่ได้ว่าเรื่องที่ปล่อยน้ำท่วม นะคะ จะท่วมก็ท่วมไป แต่ทำไมถึงปล่อยให้ข้าวของอาหารการกิน ขาดแคลน
จะมาโบ้ยว่าน้ำท่วมทางขาด ก็ฟังไม่ขึ้น

ตั้งแต่เห็นคน ด่ากันเพราะแย่งน้ำมันปาล์ม คราวรัฐบาลที่แล้ว ก็ไม่คิดว่าจะได้เห็นคนทะเลาะกันเพราะแย่ง มาม่า ในรัฐบาลนี้อีก

อนาถใจจริงๆค่ะ



 

โดย: คล้ายดาว IP: 125.27.64.139 29 ตุลาคม 2554 11:40:36 น.  

 

หลานป้าล่ำขึ้นเชียว

กินข้าวเก่งล่ะน๊อ

 

โดย: ป้าแหม๋วแหม๋วของหมิงหมิง (ฟ้าคงสั่งมา ) 29 ตุลาคม 2554 11:49:15 น.  

 

สวัสดีครับพี่หมู



17 ขณะจิตเป็น 1 ขณะรูป

.
.
.
ผมยังไม่เคยได้ยินคำนี้เลยครับพี่หมู
แต่พอเห็นคำนี้
ผมนึกไปถึงคำว่า "ปฏิจจสมุปบาท"

พอดีผมเพิ่งอ่านพุทธธรรมจบไปน่ะครับพี่
บทที่ว่าด้วยเรื่องของ "ปฏิจจสมุปบาท" เล่นเอาผมมึนและงงไปเลย 555

ผมอ่านไม่เข้าหัวเลยครับ
แต่พอสรุปคร่าวๆได้ว่า

ทุกๆสิ่งบนโลกนี้มีวงจรของการเกิดขึ้น ดำรงอยู่
แล้วก็เสื่อมสลายไปตามเหตุและปัจจัย
ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

คำว่า "ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น" นี่เองครับ
ที่เราสามารถแบ่งเป็น 12 วงจร 19 วงจร 300 วงจร
หรือกี่วงจรก็ได้
แต่ผมคิดว่ามันสรุปง่ายๆด้วยคำว่าว่า

เกิดแล้วก็ดับ
ดับแล้วก็เกิด

วนเวียนแบบนี้ไปเรื่อยตามเหตุปัจจัย

ไม่ว่าจะเป็นการเกิดขึ้นของความคิด
การเกิดขึ้นของความรู้สึก
การเกิดขึ้นของกายและตัวตน

ผมว่ามันมีขั้นตอนและกระบวนการของมัน...

เราไม่จำเป็นต้องไปยุ่ง สงสัย
หรือตั้งคำถามในกระบวนการเกิดเลยก็ได้
เพราะถึงรู้ไป
ก็ไม่ช่วยให้เราเข้าใจชีวิต

สิ่งที่เราควรศึกษาคือ ให้รู้ทันกระบวนการ
ที่เป็นขั้นตอนทำให้เกิดสิ่งต่างที่เรียกว่า
ความรู้สึก ความคิด
จะเรียกว่า จิต หรือ ใจ หรืออะไรก็ได้

เพราะเราเปลี่ยนแปลงขั้นตอนการเกิดดับของสิ่งต่างๆไม่ได้
แต่เราควบคุมความคิดที่เรามีต่อสิ่งที่เ่กิดขึ้นได้

ผมว่านี่เป็นหัวใจในการศึกษาธรรมหมวดปฏิจจสมุปบาท

แต่ก็ไม่กล้ายืนยันว่าถูกต้องนะครับพี่ 555
ผมเป็นคนที่ไม่ได้แจ่มแจ้งในธรรมครับ แหะๆๆๆ


ที่ผมชอบมากในหนังสือพุทธธรรม
คือคำว่า "ปรโตโฆสะ" และคำว่า "โยนิโสมนสิการ" ครับ

ท่านแปลออกมาละเอียด
แต่ผมเข้าใจง่ายๆของผมว่า

จะรู้ในหลักของปฏิจจสมุปบาทได้
ก็ต้องใช้ทั้ง "ปรโตโฆสะ" และคำว่า "โยนิโสมนสิการ"
นั่นคือ การเรียนรู้ด้วย ปรโตโฆษะ
อันหมายถึงการเรียนรู้จากนักปราชญ์ ผู้รู้ คำภีร์ ตำรา คำสอน ฯลฯ
แต่เมื่อรู้แล้ว ต้องนำมาพิจารณาอีกครั้งด้วยความคิด ความเห็นที่ถูกต้อง
หรือที่เราเรียกว่า คิดอย่าง โยนิโสมนสิการนั่นเองครับ





 

โดย: กะว่าก๋า 29 ตุลาคม 2554 12:17:25 น.  

 

พี่ก๋า
มีเรื่องรบกวนสักนิด
หลังไมล์นะคะ

 

โดย: มัยดีนาห์ 29 ตุลาคม 2554 12:18:27 น.  

 

อืม.....ชักคิดแบบน้องรินซะแล้วว่า คุณก๋าเป๋นตุ๊เจ้า
เมื่อชาติก่อน...แหะ ๆ มีความรู้ด้านนี้ดี้ดี..

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 29 ตุลาคม 2554 12:27:31 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ก๋า ทุกวันคือวันดี ขอบคุณสำหรับประโยคนี้ด้วยค่ะพี่ ^^

 

โดย: coji 29 ตุลาคม 2554 12:35:58 น.  

 

เกือบทุกคนก็เริ่มต้นด้วยการค้นหา ตามหา

แต่บ่อยครั้ง ตอนที่หามักไม่พบ มักจะพบตอนที่ไม่คิดจะหา



เช่นกรรไกรตัดเล็บเป็นต้น
(เค้ารู้หมดเลยว่าเก็บของไม่เป็นที่ 5555)

 

โดย: พจมารร้าย 29 ตุลาคม 2554 13:03:42 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋า วันนี้กิ่งไม่ได้หยุดหรอกค่ะ เด็กๆเค้าลงทะเบียนกันกิ่งก็วุ่นๆอยู่ตอนเช้า เพิ่งว่างบ่ายนี้ค่ะ
มาอ่านตอบคำถามคุณคล้าดาวชอบอ่านนิทานค่ะสนุกดี อิอิ
กิ่งว่าถ้าเราพอใจในสิ่งที่มีอยู่ พอใจในสิ่งที่เราทำแล้วก็ไม่น่าจะค้นหาอะไรอีกแล้วนะคะ

มีความสุขยามบ่ายค่ะ




More Good Day Comments

 

โดย: กิ่งฟ้า 29 ตุลาคม 2554 13:23:20 น.  

 

ขอบคุณค่า
รายละเอียดส่งให้ทางเฟสนะคะ
เดี๋ยวแทคจากหน้าเฟสของอาจารย์ไปให้ค่ะ

 

โดย: มัยดีนาห์ 29 ตุลาคม 2554 14:00:21 น.  

 

สวัสดียามบ่ายครับคุณก๋า

 

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 29 ตุลาคม 2554 14:06:40 น.  

 

สวัสดียามบ่ายค่ะคุณก๋า...ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ นะคะ...

พี่อ่าน blog คุณก๋าทีไร เป็นต้องมีซ้ำถึงสองรอบทุกครั้งเลยค่ะ...




 

โดย: Mameepee 29 ตุลาคม 2554 14:07:53 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋า มาดาม และน้องหมิงหมิง

 

โดย: หญิงแก่น 29 ตุลาคม 2554 14:09:48 น.  

 

มีหลังไมค์อีกแล้วครับท่าน

 

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 29 ตุลาคม 2554 14:11:13 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋า การค้นหาตัวตนนั้น ยากมากเหมือนกันค่ะ เพราะว่าไม่รู้จริงๆ ว่าสิ่งที่เราพบนั้นใช่ตัวตนของเราจริงๆ หรือเปล่า บางครั้งต้องแยกออกจากความฝันที่จะเป็น ที่จะได้ด้วยค่ะ

เมื่อเราใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ตามสภาพที่เป็นอยู่และถูกหล่อหลอมไปด้วยสิ่งแวดล้อม ประสบการณ์ และครอบครัว ทำให้บางครั้งมองไม่ออกว่าเราต้องการค้นหาอะไรอีกเหรอในชีวิต ที่เป็นอยู่มันก็ดีอยู่แล้ว เราน่าจะพอใจได้แล้ว .....

สำหรับพี่เองรู้ว่าตัวตนเราต้องการอะไร แต่บางครั้งมันก็ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ รอเวลาค่ะ แล้วสักวันเราคงจะเจอในสิ่งที่เราค้นหาและรอคอย

 

โดย: Maew-Tua-Lek 29 ตุลาคม 2554 14:35:12 น.  

 

ตอบได้แหล่มเลยจ๊ะน้องก๋า

 

โดย: อุ้มสี 29 ตุลาคม 2554 14:40:48 น.  

 

หวัดดีเจ้าอ้ายก๋า

ชีวิตคือการค้นพบ บางคนเพิ่งมาพบว่า ตัวเองชอบเพศเดียวกัน
มาบอกว่า เพราะฮอร์โมนเพศเปลี่ยน
อันนี้เพื่อนน้องรินเป็นกันนัก อิอิ

ค้นพบว่า แท้จริงแล้ว ตัวเองอาจไม่ได้รักคนนี้ก็ได้
ค้นพบว่า แท้จริงแล้วเราอยุ่คนเดียวไม่ได้

หลายอย่างที่จะค้นพบ

ตราบใดที่ชีวิตยังก้าวเดินต่อไป

น้องรินเชื่อว่า คนเราต้องค้นพบ อะไรมากขึ้นเรื่อย ๆ เจ้า





ช่วงนี้ เกิดภาวะซึมเศร้าจากเหตุการณ์บ้านเมือง และน้องน้ำ
ความกลัวที่ยังมาบ่อถึง และเกิดความเบื่อหน่ายในการรอน้องน้ำกันแล้วเจ้าอ้ายก๋า อิอิ

 

โดย: Rinsa Yoyolive 29 ตุลาคม 2554 14:43:32 น.  

 

ใช่เลยค่ะ คุณก๋า ค้นหา แค่ ไหน สุด ท้าย ก็อยู่ที่ตัวเรา ..
มาทักทาย วันที่ร้อน มาก แต่ ค่ำๆ ไม่รู้ฝน จะเทลงมาอีกหรือเปล่า น้อ ....

 

โดย: tifun 29 ตุลาคม 2554 15:16:20 น.  

 



เพิ่งได้อัพค่ะ ไฟดับ เซ็งจริงๆ

 

โดย: d__d (มัชชาร ) 29 ตุลาคม 2554 15:18:36 น.  

 

อ่านบทความวันนี้..นึกถึงเพลงนี้เลย

---

"ทุกชีวิตดิ้นรนค้นหาแต่จุดหมาย

ใจในร่างกายกลับไม่เจอ

ทุกข์ที่เกิดซ้ำ เพราะใจนำพร่ำเพ้อ

หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข"

---

คนเราก็เป็นแบบนี้..ทุกข์ร้อน วุ่นวาย สะสม...

เพื่อเอาไปทิ้งตอนตาย....

---

 

โดย: Calla Lily 29 ตุลาคม 2554 15:31:56 น.  

 

 

โดย: zawadio (khonmanrak ) 29 ตุลาคม 2554 16:01:44 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋า

ในตอนนั้นพี่ไม่ได้รู้สึกว่าลำบากมากหรอกค่ะ
ออกจะสนุกด้วยซ้ำที่ได้ลุยน้ำเย็นๆ
อากาศหนาวสุดขั้วเลยเชียว
ฟันกระทบกันดังกึกๆ

หลังจากไปลี้ภัยซะสามเดือน
กลับมาถึงห้องอีกครั้ง ทุกอย่างแห้งสนิท
อะไรเก็บได้เก็บ อะไรเก็บไม่ได้ก็ทิ้งไป
และชีวิตก็ต้องไปต่อ...

.
.

รู้สึกแมนมากๆๆๆตอนลุยน้ำ อิ อิ


แอมอร

 

โดย: peeamp 29 ตุลาคม 2554 16:23:21 น.  

 

สวัสดีคะพี่ก๋า

ชลบุรีอากาศร้อนจัง ไม่อยากออกไปไหนเลยคะ

รถติด คนหนีน้ำมาทางนี้เยอะมากๆๆ


ดูพยากรณ์อากาศ เห็นว่าเชียงใหม่เริ่มเย็นๆ แล้ว ดีจังเลย

 

โดย: strawberry banana&cream 29 ตุลาคม 2554 16:43:50 น.  

 



สว้สดีค่ะ คุณน้องก๋า

 

โดย: newyorknurse 29 ตุลาคม 2554 16:49:40 น.  

 

แม่พี่ก๋าเพิ่งไปซื้อของมา
ของขาดตลาดครับ
น้ำ น้ำมัน อาหารแห้ง นม
ขาดตลาดหมดเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 ตุลาคม 2554 เวลา:14:32:15 น.
............................

สงสัยต้องหัดปลูกกระเพราเองแล้วค่ะพี่กำ


............................................

สวัสดีค่ะ หลังพ้นวันนี้แล้ว เราคงหมดทุกข์ได้เสียทีน่ะคะ



บางขณะชีวิตออกฤทธิ์สอน
ชีวาจรลี้เศร้าทุกข์เข้าสู่
บางขณะรอนลำเค็ญมาเป็นครู
ให้ตระหนักต้องสู้พร้อมดูทาง

สุดหาทางไหนหลักประจักษ์รู้
ไร้ประตูในนอกเข้าออกขวาง
ทุกสิ่งใช่แจ่มเพริดบรรเจิดวาง
เห็นเพียงรางรางเลือนคอยเตือนกมล

รักษ์ในชีพเกินถามไถ่ตามประสงค์
ได้แต่ปลงออมแรงหาแห่งหน
น้ำกับน้ำใดกันที่ทันยล
ใจยังหม่นเกินนั่งกับหวังเคียง

คงสิ้นสุดร้าวรานในกาลนี้
ขอแค่มีที่สงบไม่พบเสียง
คร่ำครวญไห้อ้างว้างร่ำร่างเรียง
อยู่อย่างเกี่ยงและท้อชะลอนาน

 

โดย: ญามี่ 29 ตุลาคม 2554 19:51:23 น.  

 

วันนี้บล็อกพี่ก๋าตอบคำถามในใจได้ดี

หลายคนชอบถาม ว่าเมื่อไหร่จะหยุดการเดินทาง
เป็นคำถามที่ตอบไม่ได้
คนเดินทางไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองจะสิ้นสุดการเดินทางที่ตรงไหน
ในเมื่อเส้นทางมันยาวไกล
แต่คนเดินทางรู้ว่าตัวเองทำอะไร มีจุดหมายรู้ความต้องกาีีรของตัวเอง
แค่นี้ก็สุขล้นแล้ว พี่ก๋าว่าไหม

***

ดีใจเปิดบล็อกมาแล้วเห็นเม้นท์พี่ก๋าก่อนใคร

 

โดย: ostojska 29 ตุลาคม 2554 19:59:14 น.  

 

จากพี่กรุง...ถึง...น้ำ

น้ำ...พี่อยากให้น้ำรู้ ทุกวันนี้พี่อยู่โดยไม่มีน้ำ
พี่มีความสุขดีอยู่แล้ว น้ำจะมาอะไรตอนนี้ เชื่อเถอะ
ยังไงพี่ก็ไม่มีความสุขหรอก น้ำไปตามทางของน้ำเถอะ
พี่รู้ดีน้ำเป็นยังไง แต่เอาเถอะ ถ้าน้ำดึงดันจะมา พี่เข้าใจ
จะมาก็มาเลย พี่รับได้...ฝันของพี่จะได้เป็นจริงสักที
พี่จะได้ไม่ไปอยู่ไหนอยู่แต่กับน้ำ แต่ขอร้อง
น้ำอย่าให้ความหวังพี่ว่าน้ำจะมา แล้วมัวแต่ไปอยู่กับคนอื่น
ถ้าน้ำจะมา ขอให้มาเต็ม มาเคลียร์ให้มันจบๆ
ไม่ใช่ให้พี่คอยลุ้นว่าจะมาไม่มา มันทรมานนะ
อย่าทำกับพี่เหมือนที่น้ำทำกับคนอื่นเลย เข้าใจพี่นะ
แต่ยังไงก็ตามถึงแม้ชีวิตพี่จะขาดน้ำไม่ได้
แต่เราต่างคนต่างอยู่เถอะ ถ้าพี่ต้องการน้ำเมื่อไหร่พี่จะเปิดก๊อกเอง...


อ่านเล่นๆค่ะคุณก๋า


แอมอร

 

โดย: peeamp 29 ตุลาคม 2554 20:20:44 น.  

 

สิ่งมีค่าอยู่ใกล้ตัวนิดเดียว
สวัสดียามดึกครับ

 

โดย: อัสติสะ 29 ตุลาคม 2554 21:36:05 น.  

 

สวัสดีจ้ะน้องก๋า

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่แวะมาเติมให้ทุกวัน

สถานการณ์ไม่สู้ดี แต่จิตใจยังแข็งแกร่ง ทว่าร่างกายกลับเริ่มไม่ไหว ที่ไม่ไหวเพราะคนมีน้อย น้ำมีเยอะ และต้องต่อสู้เป็นระยะเวลายาวนาน

อ่านไปครึ่งหนึ่ง ออกเดินทางเพื่อค้นหา แต่แท้จริงแล้วมันไม่ได้อยู่ที่ข้างนอกแต่อยู่ที่ข้างใน เหมือนความสุขที่หลายคนมักไปหาจากข้างนอก ทั้งที่ในบ้านก็มีความสุขรออยู่ นี่คงเป็นประเด็นที่หลายคนโดนน้ำท่วมแล้วไม่ยอมอพยพออกมา บ้านคือวิมานของเรานิ ถึงน้ำจะท่วมเท่าเองก็เถอะชิส์ ตอนนี้พี่หาเรือได้แล้ว 3600 ของแอโรคลาก น้องชายไปต่อแถวตั้งแต่ตี4 ทีนี้ก็สะดวกสบาย ปลอดภัยไร้กังวลกับการอยู่บ้าน (วันนี้เลยฉลองพายเรือเล่นรอบบ้าน) ^_^



 

โดย: oa (rosebay ) 29 ตุลาคม 2554 21:40:41 น.  

 

ชีวิตไม่สิ้น ก็ดิ้นกันต่อไปครับ

ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณก๋า มาดาม น้องหมิงหมิง

 

โดย: เศษเสี้ยว 29 ตุลาคม 2554 21:47:56 น.  

 

ก๋าสวัสดีคะ...
ใกล้หน้าหนาวเข้ามา ช่วงนี้มืดเร็ว ยังปรับตัวไม่ค่อยได้คะ
เวลาที่จะต้องทำงานอย่างอื่นในตอนเย็น ต้องเปลี่ยนเวลาทำให้เร็วขึ้น

เพราะไม่อย่างนั้น ยังไม่เสร็จงาน ฟ้าก็มืดอีกแล้ว

 

โดย: aenew 29 ตุลาคม 2554 21:48:40 น.  

 

พี่ว่าเมื่อเราโตเป็นผู้ใหญ่ การค้นหาอาจไม่ใช่เพื่อตนเองค่ะ แต่เพื่อคนอื่นๆ ที่เรารักและรักเรา

ตอนนี้พี่กำลังรอการเปลี่ยนแปลงที่จะเริ่มต้นขึ้นใหม่อีกครั้งในชีวิตการทำงาน ซึ่งจะเริ่มในวันที่ 1 ธันวาคมนี้แล้ว ...และการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นครั้งสุดท้ายก็คงตอนกลับไปอยู่บ้านที่เจียงฮายเจ้า....

 

โดย: Maew-Tua-Lek 29 ตุลาคม 2554 21:50:07 น.  

 

อ่านมาเรื่อย ๆ พบประโยคเด็ด

"ทำไมชั้นต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้"

เมื่อคืนฟังตัวแทน 3 ศาสนา พูดกันเรื่องน้ำท่วมกับการให้กำลังใจ เข้าท่าแฮะ ของไทยพีบีเอส

ฝ่ายอิสลาม บอกว่า พระเจ้าแจกแบบทดสอบ

ฝ่ายคริส บอกว่า เพราะรักและศรัทธาจะทำให้เราผ่านมันไปได้

ฝ่ายพุทธ บอกว่า เมตตาธรรมค้ำจุนโลก

พี่แค่จับบางประเด็นมาเล่าให้ฟัง เพราะพี่เชื่อว่ามีหลายคนตัดพ้อต่อว่า ว่า"ชั้นอยู่นอกคันกั้นน้ำ บ้านจมน้ำมาเป็นเดือนแล้วนะ เธออยู่ในคันกั้นน้ำ อย่ากระนั้นเลยพังคันกั้นน้ำมันซะเลย จะได้ท่วมเสมอภาค"

บ้านพี่จริง ๆ มันก็จะไม่ท่วมนะ แต่เพราะมีคนพังคันกั้นน้ำ พี่ก็ไม่ว่าอะไร เพราะเขาอดทนเพื่อเรามาเป็นเดือนแล้ว

มีคนจะขายเรือ แต่ราคา 9500 บาท ถามอยากได้มั๊ย อยากอยู่ แต่เมื่อเราเป็นคนดี ก็พาความโชคดีมาสู่เรา ในที่สุดก็ได้เรือ ด้วยราคาอย่างที่เห็น 3600 บาท

จริง ๆ อยากได้อีก 2 ลำ จะได้เอาไปให้น้าชายที่บ้านจมน้ำ 2 เมตร กับเอาไปให้คนที่บางบัวทอง แต่เค้าให้แค่นั้นก็แค่นั้น

ปล.ตอนนี้น้ำประปาที่บ้านมีปัญหา เพราะคนบางกลุ่มเริ่มมีน้ำโห เมื่อน้ำไม่ยอมลดมีแต่เพิ่ม จึงทำลายคันกั้นน้ำริมคลองประปา ทำให้น้ำเสียทะลักเข้าน้ำประปา

 

โดย: oa (rosebay ) 29 ตุลาคม 2554 21:53:56 น.  

 

โดนใจตูนอีกแล้ว

กดโหวตให้นะคะ ว่าแต่จะโหวตให้สาขาไหนดีอะคะ-_-
emo

 

โดย: เหมือนพระจันทร์ 29 ตุลาคม 2554 22:02:42 น.  

 



สวัสดีตอนค่ำค่ะ
....คุณก๋า.....
ขอบคุณสำหรับคำพรวันเกิดนะคะ





 

โดย: nootikky 29 ตุลาคม 2554 22:05:18 น.  

 

มาอ่านคำถามคำตอบซะดึกเลยค่ะวันนี้

ภาพขาวดำ ให้อารมณ์ไปอีกแบบนึงนะคะ

 

โดย: ดาวริมทะเล 29 ตุลาคม 2554 22:06:45 น.  

 

ตี้ภูเก็ตของบางอย่างกะเริ่มขาดตลาดแล้ว
ขนาดบ่าโดนน้ำท่วม

 

โดย: BongKet 29 ตุลาคม 2554 22:27:23 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...
----------------------------------
แวะมาทักทายก่อนนอน ด้วยความคิดถึงหวังว่าคุณก๋า สบายดีนะคะ

 

โดย: เกศสุริยง 29 ตุลาคม 2554 23:03:40 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋า

ใคร ๆ ก็อยากหาตัวเองให้เจอ แต่บางทีก็เป็นเรื่องยาก อย่างเรานี่ก็เหมือนกัน กว่าจะรู้ว่าตัวเองชอบเรียนอะไรก็หลังจากเรียนจบมาหลายปี แต่ยังดีที่มีบล็อกให้เล่น เลยเขียนบล็อกถึงเรื่องที่ชอบแทน

ตอนนี้ที่บ้านยังน้ำไม่ท่วมค่ะ แต่น้ำก็ใกล้เข้ามาทุกที ได้แต่เตรียมการไว้ แล้วก็ภาวนาว่าน้ำจะไม่ท่วม

วันนี้แวะมาดึก ส่งคุณก๋าเข้านอนเลยละกัน หลับฝันดีค่า

 

โดย: haiku 29 ตุลาคม 2554 23:39:37 น.  

 

จริงๆ แล้วการเดินทางค้นหาตนเองคือการไปพักผ่อนครับ

เรื่องพวกนี้ใครก็ให้คำตอบได้ไม่ีดีเท่าตัวเอง เพียงแต่เวลาเราฟังคนอื่น เราอาจได้แนวคิดอะไรใหม่ๆ จากเขาเท่านั้นเอง

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 30 ตุลาคม 2554 0:22:05 น.  

 

หุหุ


มีแต่คนถามคุณก๋า

นั่นสิ


เค้าถามตัวเองแล้วไม่เคยได้คำตอบ


เลยต้องหาที่พึ่งทางใจด้วยการถาม


ถามเพื่อให้ได้ยินคำตอบที่อยากได้ยิน


แต่ถ้าใคร


ดั๊นนน ตอบไม่เข้าหู

แอบมีเคืองมีงอลลลลลกันไปนั่น เอิ้กๆๆ


สวัสดีค่ะ นนนี่เองค่า ล็อคอินนี้สมัครอมยิ้มได้มา

นนนี่มาแล้วลองอัพเกรดไม่ได้สองรอบ


เลยจ๊ะจ๋าไปดู ได้ทันทีเลย


แอบเสียดมเสียดายบล็อก นั่งเทียนเขียนมาตั้งสองปี

เลยขอใช้ทั้งสองชื่อ อิอิ งกสุดๆ


แวะทักทายยามลูกหลับ

 

โดย: นนนี่จ๊ะจ๋า 30 ตุลาคม 2554 0:55:47 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณก๋าและหมิงหมิง
ตอนนี้น้ำค่อยๆไหลเข้า กทม.แล้วคงอีกนานกว่าจะฟื้น
สงสารประเทศไทยจัง
พายเรือหนีน้ำดีกว่า

 

โดย: pantawan 30 ตุลาคม 2554 1:14:31 น.  

 

อย่าอยู่อย่างอยาก


 

โดย: อสูรกายไทฟอน 30 ตุลาคม 2554 1:26:39 น.  

 

สวัสดีเจ้าปี้ก๋าแวะมาไหว้ก่อนไปนอน เมื่อยขนาดเลย ตอนนี้อยู่บนดอยละ มีคนอยู่ตึงหมู่บ้านท่าจะสักสิบเนี๊ยะ ฮ่า ๆๆ แต่หนูซอบ เงียบดีขนาดเลย เดินแอ่วสบายดี ฮึ้ม ชีวิตมันก่อคือชีวิตนั่นแหละ อย่างตี้ฝรั่งเขาว่า C'est la vie! You can't beat life! มันจะเป็นก่อปล่อยหื้อมันเป็นไปเต๊อะถ้าเฮาคิดว่าเฮาทำดีตี้สุดแล้วเฮาก่อแฮปปี้ละ

 

โดย: prunelle la belle femme 30 ตุลาคม 2554 3:01:29 น.  

 

อรุณสวัสดิ์เจ้าอ้ายก๋า น้องหมิงหมิง มาดาม
ชีวิตคือการค้นหา แบบไม่มีที่สิ้นสุดแต้ๆเลยเจ้า..
emoemo

 

โดย: Mein Schatz 30 ตุลาคม 2554 3:44:31 น.  

 

What a information of un-ambiguity and preserveness of precious familiarity concerning unpredicted emotions.
scarpe nike waffle trainer //www.heartwear-fp7.eu/site.php?it-scarpe-nike-waffle-trainer-15236.html

 

โดย: scarpe nike waffle trainer IP: 192.99.14.34 18 ตุลาคม 2558 18:14:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


BlogGang Popular Award#14


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 351 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]