Season changes , เมื่อ"เพื่อนสนิท"กลายมาเป็น"แฟนฉัน"ในวันที่"อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย"


.....มีเครื่องดนตรีสองชิ้นในวงออเคสตร้า ที่บางเพลงนั้น ตลอดทั้งเพลงได้เล่นครั้งเดียวในตอนจบ คือ ฉาบของอ้อม และ ทิมพานีของป้อม

ป้อม ไม่เข้าใจ อ้อม ว่าทำไมถึงชอบเล่นในวงนี้ ทั้งที่ตลอดทั้งเพลงได้เล่นแค่ครั้งเดียว

อ้อมตอบกลับมาว่า “ไม่เห็นต้องได้เล่นเลย ขอแค่ฟังเฉยๆก็มีความสุขแล้ว”

ความสุขของการเล่นดนตรีของอ้อม ก็สะท้อน ความสุขของความรักของตัวเธอ ที่แค่ได้รักก็สุขใจ

ความรักของคนบางคน คือ การมีความสุขที่ได้ทำอะไรเพื่อคนที่ตัวเองรัก ได้แสดงความห่วงใย ได้เอาใจใส่ และ ได้เห็นคนที่ตัวเองรักมีความสุข แม้รู้ว่าจะไม่ได้ครอบครองก็ตาม

จึงไม่น่าแปลกใจ ว่าเพราะอะไร ป้อมกินข้าวกับอ้อมแค่ครั้งเดียว อ้อมจึงรู้ทันทีว่าป้อมไม่กินผัก และ อ้อมไม่เลือกกับข้าวที่มีผักมากินร่วมกัน ในขณะที่ ดาวกินข้าวกับป้อมมาหลายมื้อก็ยังไม่เคยรู้เลยว่า ป้อมไม่กินผัก

และ ในฉากตอนท้ายที่ ดาว มาบอกป้อมว่า “ไม่กินผักทำไมไม่บอก”

สิ่งที่ผมเติมในช่องว่างส่วนที่หายไปในหนัง คือ ความคิดที่ว่า ถ้าไม่ใช่อ้อมเป็นคนบอก ดาวจะรู้ได้อย่างไร

คำถามที่อาจเกิดตามมาคือ แล้วอ้อมจะบอกไปเพื่ออะไร

จากที่เล่าไว้ข้างต้น เมื่อเรารู้จักอ้อม เราก็จะเข้าใจได้ว่า ความสุขของอ้อมไม่ใช่การได้ครอบครอง เหมือนดังเช่น เกียงวู พระเอกใน My sassy girl ที่บอกกฎ 10 ข้อของนางเอกที่เขารัก ให้กับชายที่จะมาดูแลเธอถัดไป จะได้ดูแลเธอให้ดีที่สุด ยามเขาไม่ได้อยู่ข้างกาย

หนึ่งในความรักที่ยิ่งใหญ่คือ ความรักที่พร้อมที่จะให้และได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข แม้ว่าเขาจะไม่ได้เลือกเราเป็นคนที่อยู่ข้างกาย

...นอกจากนี้ อ้อมยังเป็นคนที่รู้ว่าหัวใจตัวเองต้องการอะไร และ เธอก็พร้อมที่จะแสดงออกถึงสิ่งที่หัวใจเธอเรียกหาอย่างชัดเจน ไม่ปิดบัง แต่หากไม่ได้รับกลับมาก็มิได้คิดรุกรานแย่งชิงใคร

เช่น การที่อ้อมเก็บร่มไว้เพราะต้องการจะเดินออกไปกลางฝนพร้อมกับป้อม , เธอตอบตกลงที่จะไปทำรายงานกับป้อมโดยที่เขายังชวนไม่ทันจบคำ และ การที่เธอเลือกจะไปชิงทุนนัยหนึ่งก็คือการต่อสู้เพื่อความรักของตัวเอง แม้จะรู้ว่าตัวเองเล่นเพี้ยนเพียงใด เป็นการบอกเล่าตัวตนของอ้อมอย่างชัดเจน



อ้อม คือคนที่สามารถเข้าใจ และ รู้ใจตัวเองได้ดี ชนิด หลับตาก็รู้เมโลดี้หัวใจ เหมือนกับตอนที่ครูสอนในห้องเรียน ที่หลับตาก็ยังรู้เสียงโน้ตดนตรี

ความสามารถที่รู้ใจตัวเองและเดินทางตามเสียงของหัวใจ ตรงจุดนี้ของเธอก็เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับป้อมอย่างสิ้นเชิง

แต่ป้อมก็ไมได้ผิดอะไร เพราะ ในวัยของป้อมก็ตรงกับช่วงวัยที่ Erik Erikson นักจิตวิทยา บรรยายไว้ว่า วัยรุ่นตอนต้นคือช่วงวัยที่แต่ละคนต่างก็กำลังแสวงหาอัตลักษณ์หรือตัวตน เป็นวัยที่ต้องควานหาความชอบ ความรัก ความสนใจ โดยไม่ได้มีพ่อแม่บังคับชี้ทางเหมือนวัยเด็กอีกต่อไป และ หลายๆคนยังไม่พบว่า ตัวเองนั้นรักหรือชอบอะไร

หลายคนเลือกเรียนตามเพื่อน เลือกเรียนตามแฟน เลือกเรียนตามชื่อเสียงมหาวิทยาลัย

หลายคนยื่นใบสมัครสอบเข้ามหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้วยังกลับมาคิดว่า เราชอบจริงๆหรือเปล่า แม้แต่บางคนที่เข้าไปเรียนปีหนึ่งคำถามที่เจอบ่อยๆคือว่า นี่คือสิ่งที่เราชอบจริงๆหรือนี่

...ตั้งแต่ต้นเรื่องป้อมไม่เคยตอบคำถามที่ต้องเลือกได้เลยว่า

ป้อมเลือกมาเรียนดนตรีเพราะ รักในดนตรี หรือ เพราะตามหญิงมา

ป้อมรักการตีกลองชุด หรือ ชอบการตีทิมพานี

ป้อมอยากไปบูดาเปสต์จริงๆหรือ


เวลาถูกถาม ป้อมไม่เคยตอบคำถามในเรื่องแม้แต่ครั้งเดียว ครั้งแรกที่เขาตอบคำถามของความชอบได้เต็มปากเต็มคำ ก็คือตอนใกล้จบที่ เขาตอบพ่อว่า เขารักการเล่นดนตรี

หลายครั้งที่เราตอบ ความชอบตัวเองไม่ได้ เพราะเราใช้หัวใจของเราน้อยเกินไป


และ ป้อม ก็เป็นเช่นนั้น



ป้อมมีภาพของดาวที่ทำให้ตัวเองเดินก้าวเข้ารั้วโรงเรียนดนตรี เขาเองไม่รู้ตัวว่า เขาเพลิดเพลินกับการเล่นดนตรีมากเพียงใด แม้จะไม่มีดาวก็ตาม

ป้อมเลือกเข้าวงออเคสตร้า เขาเองไม่รู้ตัวว่า เขาสนุกกับการเล่นกลองชุดชนิดทำให้คนรอบตัวสนุกไปด้วยได้มากขนาดไหน

ป้อมเชื่อว่าตัวเองชอบดาว โดยไม่รู้ตัวว่า เขาไม่ต้องพยายามทำอะไรมากมายเขาก็มีความเย็นสบายในใจเมื่อได้อยู่ใกล้อ้อม

...บางครั้งคำตอบของความชอบ ไม่จำเป็นต้องใช้เหตุผลอะไร เหมือนอย่างทีอาจารย์ตอบป้อมว่า เขาเลือกอยู่กรุงเทพก็เพราะชอบ ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น แต่ป้อมเองนั้น ใช้ความรู้สึกของตัวเองน้อยเกินไป เขาใช้งานหัวใจตัวเองน้อยเกินไป เขาจึงไม่สามารถตอบได้เต็มปากเต็มคำ และ ก็เหมือนอีกหลายๆคนอีกเช่นกัน ที่ความชอบหรือความรู้สึกตัวเองนั้น ถูกบิดเบือนหรือบดบังด้วยบริบทภายนอก

ปมนี้ในตัวป้อมไม่ใช่เกิดขึ้นเฉพาะในการเลือกเล่นดนตรี ตัวละครสองสาว คือ อีกทางเลือกที่ป้อมต้องหาคำตอบให้กับชีวิตตัวเอง


ดุจดาว เป็นหญิงสาวที่เป็นดั่งภาพฝัน(ideal) เธองดงาม เธออ่อนโยน เธอเล่นดนตรีได้ไพเราะ

อ้อม เป็นหญิงสาวที่เหมือนเพื่อนสนิท เธอสนุกสนาน เธอจริงใจ แม้เธอจะเล่นดนตรีไม่ได้เรื่อง แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้เรื่องเป็นอย่างดี คือ เรื่องของหัวใจตัวเองและเรื่องของป้อม




...หาก ดุจดาว เปรียบดังวงออเคสตราที่เขาเลือกเข้ามาร่วมวงด้วยพร้อมกับความไม่มั่นใจว่าตัวเองชอบหรือไม่ อ้อม ก็เป็นเหมือนกับกลองชุด ที่เวลาเขาเล่นแล้วมีความสุขและสนุกสบายใจ

จริงที่ ดาวดึงป้อมมาสู่โลกของดนตรีคลาสสิค แต่ช่วงเวลาที่อยู่กับดนตรีคลาสสิคแล้วป้อมรู้สึกสนุก ก็เพราะมีอ้อม ความสุขในวงออเคสตร้าที่เกิดตามมาของเขาไม่ใช่การได้เล่นทิมพานี แต่คือการมีอ้อมอยู่ข้างกาย



ดาวเป็นเหมือนภาพฝันของป้อม แต่อ้อมคือความสุขแท้จริงที่ป้อมสัมผัสได้เมื่ออยู่ด้วย การอยู่กับอ้อมเป็นความรู้สึกสบายใจ เป็นความรู้สึกสุขใจ แต่ความรู้สึกนั้นถูกบดบัง ด้วยภาพฝันที่อยู่ในความคิดที่ติดค้างมาจากแต่ก่อน นั่น คือ ดาว

...หากมองด้วยตาแน่นอนว่า เขาต้องมองเห็น ดาว แต่ หากใช้ใจมอง เขาจะไม่แปลกใจแม้แต่น้อย หากเขาจะเห็นภาพอ้อมเต้นรำตามโน้ตของเพลงคลาสสิคในห้องฝึกซ้อม ภาพอ้อมยื่นปากกาไฮไลท์สีชมพู ภาพอ้อมตีฉาบอยู่ข้างๆ ภาพอ้อมเดินใต้ร่มคันเดียวกันวันฝนตก ภาพเขากับอ้อมนั่งกินข้าวอย่างรู้ใจ ภาพที่เขาจะเห็น จะมีอ้อมเพียงคนเดียว



... และ ถ้าเขาใช้ใจมอง เขาก็จะเห็นภายในใจของสองสาวนั้นที่แตกต่างกัน

ดาวชอบป้อม แบบผิวเผิน คือ ได้โทรปลุก กินข้าว พูดคุย ชอบมีเพื่อนๆเย้วๆ แซวๆ แต่ไม่ถึงกับนอนคิดถึง และ ถ้าต้องจากกันก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไร เป้าหมายเธอคือการเล่นดนตรีให้เก่งที่สุดในแถวหน้า เพราะดนตรีคือปลายทางของหัวใจเธอ

อ้อมชอบป้อม แบบลึกซึ้งผูกพัน ปลายทางของหัวใจอ้อมจะต่างจากดาว เพราะปลายทางของหัวใจอ้อมไม่ใช่ดนตรีแต่คือป้อม ดังจะเห็นตัวอย่างตั้งแต่เรื่องกินผัก ที่ดาวไม่เคยรู้เลย , การต่อสู้เพื่อให้ได้อยู่กับป้อมเช่นร่ม หรือ ตอนท้ายที่รู้ว่าตัวเองก็คงเล่นดนตรีชิงทุนไม่ได้แต่ก็เลือกที่จะทำ

...เช่นเดียวกับการเลือกเป้าหมายชีวิต หากเขาใช้ใจตอบมากกว่าตาหรือสมองสั่ง เขาก็จะรู้ว่าตัวเองอยากไปหรือไม่อยากไปบูดาเปสต์ และ เขาก็รู้จักหัวใจตัวเองในตอนที่เกือบจะสายไป

เพราะในวันนี้หากเขาจะไปบูดาเปสต์ ก็เหมือนกับการไปตามภาพฝัน ไม่ได้ไปเพราะใจรัก หลายๆคนที่เลือกการใช้ชีวิตเช่นนี้ เมื่อพบว่า ภาพฝันพังครืน ชีวิตก็พังทลาย เพราะไม่ได้มีเป้าหมายที่แท้จริงของตัวเอง

สำหรับป้อม วันข้างหน้าเขาอาจสอบชิงทุนอีกสักครั้งเพื่อจะไปบูดาเปสต์ด้วยความตั้งใจใฝ่ฝัน อยากไปเพราะใจรักและอยากไปหาประสบการณ์ที่นั่น แต่นั่นไม่ใช่ความรู้สึกของเขาในวันนี้ วันนี้เขาเลือกจะอยู่ต่อเพราะรู้ว่า สิ่งที่เขาชอบมากกว่า สิ่งที่หัวใจตัวเองต้องการมากกว่า คือ การได้อยู่ที่เมืองไทยต่อไป ที่มีพ่อแม่ เพื่อน และ อ้อม อยู่ข้างกาย



…นอกจากในมุมของป้อม (ความสับสนและไม่แน่ใจของวัยรุ่นที่กำลังได้เรียนรู้จักกับ ทางแยกของชีวิต) และ ในมุมของอ้อม (ความรู้สึกแอบชอบคนใกล้ตัวโดยมิได้หวังแย่งชิง สามฉากที่ชอบมากในส่วนนี้ ฉากร้าวรานใจของอ้อม ที่ได้พบพบปากกาไฮไลท์สีชมพู ที่กลับมาแล้วพบว่าไม่มีป้อมตีฉาบให้ และ ฉากซ้อนจักรยานตอนท้าย)

ยังมีอีกมุมหนึ่งในหนัง Seasons Change ที่ทำให้ผมตกหลุมรัก มุมที่ไม่ใช่แค่เรื่องความรักของหนุ่มสาว ไม่ใช่แค่เรื่องการวิ่งไล่หาความฝันของวัยรุ่น แต่เป็น ความสัมพันธ์ของพ่อ-แม่-ลูกในหนัง คือ หนึ่งส่วนเล็กๆที่นำเสนอได้ดีและดีกว่าหนังหลายเรื่องๆที่เคยสร้างมาเสียด้วยซ้ำ

... อาจเป็นเพราะผมเป็นลูกคนเดียวเหมือนป้อม อาจเพราะความฝันของผมกับป้อมนั้นเหมือนกันตรงที่ตรงข้ามกับความฝันของพ่อ แม้การเลือกของป้อมกับของผมนั้นจะตรงข้ามกัน แต่ สิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้เหมือนกันทั้งจากในหนังและชีวิตจริงคือ ความรักที่พ่อแม่มีให้กับลูก

แม้ลูกจะโตเพียงใด พ่อแม่หลายๆคนก็ยังอยากที่จะปกป้องดูแลให้ถึงที่สุด และ อยากเลือกเส้นทางที่ดีที่สุดให้กับลูก แต่เส้นทางนั้นอาจไม่ใช่เส้นทางที่ลูกอยากจะเดิน หากเป็นการเลือกในวัยเด็กที่เด็กยังไม่มีความเป็นตัวของตัวเอง(autonomy)เกิดขึ้น พ่อแม่ก็ควรจะเป็นคนเลือกให้ แต่เมื่อไรก็ตามที่เด็กกำลังจะก้าวข้ามวัยไปเป็นผู้ใหญ่ หากเป็นเส้นทางที่ไม่ได้ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม พวกเขาก็ควรจะเรียนรู้ที่จะเลือกด้วยตัวเองและต้องเรียนรู้ที่จะรับผิดชอบผลได้-เสียของทางเลือกนั้นด้วยตัวเอง เหตุผลก็เป็นเพราะประโยคที่เพื่อนของพ่อป้อมบอกไว้ว่า "เราอยู่กับลูกไม่ได้ตลอด แต่ลูกจะอยู่กับสิ่งที่เค้ารักตลอดชีวิต"

พ่อของป้อมตัดสินใจได้ เมื่อแม่ของเขาได้มาบอกไดอะล้อกที่สั้นๆในฉากที่เฉียบคมทั้งคำพูดทั้งมุกที่หยอด เมื่อแม่มาบอกพ่อพร้อมน้ำในมือว่า

"คนเราอะนะ อะไรที่ควรจะห้ามก็ไม่รู้จักห้าม
เด็กมันไม่กินผัก ก็ปล่อยมันไม่กินอยู่นั่นแหละ
แล้วพอมันโตขึ้น อยากจะเรียนอะไร
ก็จะไปห้ามมัน"


พ่อของป้อมได้เรียนรู้ว่า ความรักของตัวเองไม่ใช่สิ่งที่ผิด การเลือกของลูกก็ไม่ใช่สิ่งที่ผิด เพียงแต่เมื่อถึงเวลา มันก็จำเป็นที่จะต้องยอมเห็นลูกของตัวเองเลือกทางที่ตัวเองรัก แม้ทางนั้นจะเสี่ยงและมีสิทธิหกล้มกลางทาง มันก็จะเป็นการที่ป้อมได้เรียนรู้ด้วยตัวเอง

ฉากพ่อแม่ผิดหวังน้อยใจไม่พูดกับลูก , ฉากแม่บอกลูกให้เอานมไปเผื่อเพื่อน , ฉากที่ป้อมกลับมาแล้วไม่กล้าบอก ฉากที่ป้อมบอกสุขสันต์วันปีใหม่ , ฉากที่พ่อกับป้อมนั่งด้วยกันในศาลายา เป็น ภาพของความผูกพันในครอบครัวที่อบอุ่นและสวยงามมากๆเรื่องหนึ่ง ต้องชม คนเขียนบทที่สร้างคาแรคเตอร์พ่อแม่ได้อ่อนโยน นุ่มนวล ละมุนละไม ไม่ฉูดฉาด และ สองนักแสดงที่มารับบทพ่อกับแม่ ก็สามารถถ่ายทอดความห่วงใยออกมาได้ทั้งจากบทสนทนา สายตาและภาษาท่าทาง


...ความรักความชอบของเด็กหนุ่มสาวใน Season changes เป็นเหมือน เรื่องราวของคนในฝันกับคนใกล้ตัว มีหนังหรือละครหลายเรื่องที่เล่าเรื่องราวในลักษณะนี้ เช่น หนังเรื่อง Win a Date with Tad Hamilton! หรือละคร exact ช่อง 5 ไม่กี่ปีก่อน (ที่ปิ่นเล่นกับพีทและชาคริต) ที่ ตัวเอกนั้นมีใครบางคนป็นภาพของคนในฝัน และ สุขใจกับการได้ฝันถึงใครคนนั้น แต่ เมื่อได้ใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว กลับพบว่า เราไม่ได้มีความสุขกับคนในฝันบนโลกของความจริง พาลพาให้คิดว่า แล้วความสุขที่แท้จริงคืออะไร

ตัวละครเหล่านั้นลืมไปว่า ความสุขที่แท้จริง มันต้องสัมผัสได้จากภายในใจ ไม่ใช่ การคิดหรือฝันถึง

เหมือนกับตอน ป้อมถามว่า อ้อมมีความสุขกับออเคสตร้าได้อย่างไร ในเมื่อเธอมีส่วนร่วมแค่ตีฉาบตอนจบเพลงแค่ครั้งเดียว อ้อมตอบกลับไปว่า บางครั้งแค่อยู่เฉยๆก็สุขใจ คำตอบนี้นอกจากสะท้อนตัวตนและความรักของอ้อมแล้ว ยังจะช่วยทำให้ป้อมได้รู้ว่า ทำไมป้อมอยู่กับดาวมีช่วงเวลาดีๆร่วมกันมากมาย กลับไม่สามารถรู้สึกอิ่มอุ่นหรือสุขใจเท่าแค่การได้อยู่เฉยๆเดินตากฝนด้วยกันกับอ้อม

เราอาจมีความสุขกับการได้ฝันถึงคนในฝัน แต่ ในโลกของความจริง ความสุขแท้จริงนั้นอาจอยู่ใกล้ๆตัว เพียงแค่เรามักกลับมองข้ามไป เพราะเรามองไปแต่ที่ความฝันซึ่งความสุขนั้นไม่ได้ตามมาสู่โลกของความจริง และ เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของการที่เราใช้ตามองความรักมากกว่าใช้ใจสัมผัส



…. Seasons Change เป็นงานเดี่ยวลำดับที่ 3 จากทีมผู้กำกับแฟนฉัน สำหรับผมแล้ว Season changes เป็นหนังเรื่องที่ผมชอบมากที่สุดในหนังของทีมนี้

ผมชอบแฟนฉัน ผมหลงใหลในการได้หวนอดีตได้ตกหลุมNostalgia แต่ผมไม่อินกับหนังเท่าไหร่นัก

ผมชอบ เพื่อนสนิท ผมจี๊ดกับหลายช็อตเด็ดๆและไดอะล้อกคมๆในหนัง มีหลายฉากที่เด่นติดตา แต่ ความรู้สึกนั้นไม่ได้เข้าไปในใจผมลึกพอ เหมือนแตะแค่ผิวเผิน และ หลายฉากที่ผมรู้สึกว่า หนังจงใจจัดแต่งมากไปหน่อย

ผมเฉยๆกับเด็กหอ แต่ก็รู้สึกดีๆที่ได้เห็นโรงเรียนตัวเองมาเล่นหนังเต็มๆตัว

ในขณะที่ Seasons Change แม้จะมีฉากไม่จำเป็น อย่าง ฉากออกไปทำการบ้านรายงานที่มีแค่หลบจักรยานและเล่นดนตรี ที่น่าจะใส่ให้มีอะไรมากกว่านี้ เพราะฉากนี้จะตัดทิ้งทั้งยวงก็ไม่เสียหาย หรือ จะเป็นการทิ้งช่องว่างแบบกว้างเกินไป จนอาจทำให้หลายคน เติมคำตอบได้ไม่เต็มที่ หรือ การที่หนังกระจายความสำคัญของบทให้กับเด็กๆในวงออเคสตราน้อยเกินไปหน่อย หรือ จะเป็นความผิดหวังเล็กๆกับ ดนตรีคลาสสิคในหนังนั่นก็คือ The Four Seasons ของ Vivaldi ผมเพลิดเพลินกับการที่เพลงคลาสสิคถูกนำเสนอในหนังได้อย่างรื่นรมย์ แต่ ผมยังไม่รู้สึกว่าใช้ประโยชน์กับเพลงและสร้างความรู้สึกคล้อยตามการเชื่อมโยงฤดูกาลกับชีวิตของตัวละครได้มากพอ แถม ฤดูแตกต่าง ในช่วงท้าย ก็ไม่ได้สร้างอารมณ์ร่วมให้กับหนังได้มากขึ้น เป็นแค่ เพราะดี เท่านั้นเอง

แต่

ผมก็รัก Seasons Change เพราะ หนังทำให้หัวใจผมเต้นอย่างตื่นตัวตลอดเวลา ไม่ใช่เพราะหนังตื่นเต้น แต่เพราะ หนังทำให้ผมรู้สึกร่วมและคล้อยตามความรู้สึกตัวละครได้ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่ว่าจะเป็นความเจ็บปวดของอ้อมในสามฉากที่ว่าไว้ ความสับสนลังเลใจของป้อม ความรู้สึกขัดเขินตอนเจอคนรัก ความรู้สึกเป็นห่วงเป็นใยตอนที่คนรักจากไปแล้ว ความรู้สึกขัดแย้งที่มีต่อพ่อแม่ ฯลฯ ความรู้สึกเหล่านั้นกระตุ้นให้หัวใจผมได้สูบฉีดชนิดไม่ได้พักตลอดเวลา แม้หลายฉากจะนิ่งและเนิบเนือยก็ตาม


...นี่เป็นหนังของ GTH อีกเรื่อง ที่ทีมนักแสดงฝากผลงานการแสดงได้น่าจดจำ สามนักแสดงนำ กับ งานหนังใหญ่เรื่องแรก ลื่นไหลไปกับบทได้ดี แม้ บทดาวจะน้อยและขาดมิติก็เข้าใจว่า เป็นเพราะ การต้องการสร้างภาพของ ideal หรือ หญิงในอุดมคติ จึงมีโอกาสให้เธอได้เล่นน้อยเกินไปนิด อย่างไรก็ดี สามนักแสดงนำก็ยังคงต้องไปพัฒนาฝีมืออีกมาก เพราะการเล่นดีของทั้งสามคนได้ใจคนดูไปจากความน่ารักของตัวละคร แต่พลังและทักษะการแสดงทั้งสามคนคงต้องเรียนรู้จากนักแสดงประกอบเกือบทั้งเรื่อง ที่เล่นได้ชนิดต้องยกนิ้วให้ทั้งสองมือ

มีคนเปรียบเทียบหนังเรื่องนี้กับหนังเรื่องโน้นเรื่องนี้ ส่วนตัวผมเอง ความรู้สึกในวินาทีที่หนังจบลงและความรู้สึกที่ทำให้ผมตัดสินใจไปดูต่อ เป็นความรู้สึกเดียวกับตอนที่ได้ดู นานะ + ได้อ่านการ์ตูนของ อ.อาดาจิ มิซึรุ (Touch / Rough / H2 ฯลฯ) อย่างไรอย่างนั้น ใครเป็นแฟนของอ.อาดาจิ คงคุ้นเคย การตัดจบตอนสั้นๆเมื่อมุกถูกปล่อยออกมา ชนิดตัดฉับเลย อย่าง ฉากหนังสือแนะนำเยอรมันเขวี้ยงใส่หน้าแล้วตัดจบฉากทันที หรือจะเป็น ฉากพระเอกหน้าเหวอ ฉากเก็บร่ม ฉากกางร่มในสายฝนแต่ร่มนั้นยื่นไปบังฝนให้คนที่เราเป็นห่วงโดยที่ตัวเองยอมเปียก ฯลฯ ฉากเหล่านี้ให้อารมณ์ราวกับถอดมาจากสตอรี่บอร์ดที่อิงจากการ์ตูนของอ.อาดาจิ นั่นทำให้ความน้อยในหนังนั้น มากพอที่จะทำให้ผมดูไปยิ้มไป ใจเต้นตึกตัก ตกหลุมรัก และเก็บไปยิ้มต่อหลังหนังจบ



สิ่งที่ชอบ

1.นักแสดงในเรื่อง ... ทุกคนเล่นกันได้ดี ที่ชอบมากเป็นพิเศษคือ ยาโน คาซูกิ

ชอบมาตั้งแต่ฝากฝีมือไว้ในแก๊งชะนีกับอีแอบ มาถึงเรื่องนี้เขาก็ยังคงฝากฝีไม้ลายมือการขโมยซีนได้อย่างไม่ทำให้คนดูต้องผิดหวัง ขนาดประกบกับราชินีขโมยซีนอย่างปาณิสรา พิมพ์ปรุ เขาก็ยังเอาตัวรอดไปได้ ฉากใบ้คำยังคงเป็นไม้ตายที่ขายได้ของเขาชนิดสมศักดิ์ศรีฝีมือนักแสดงภาษาใบ้ นักแสดงประกอบคนอื่นๆก็เล่นได้ดี สองเพื่อนพระเอกก็เนียนฮา พ่อกับแม่ของป้อมก็เล่นได้เยี่ยม อบอุ่นกำลังเหมาะ และ สะท้อนความรู้สึกรักลูกออกมาได้ในโทนที่สมจริง (สามนักแสดงนำสอบผ่านไม่มีปัญหา แม้ว่า บทดาวจะแบนราบแต่ก็มีที่มาจากบทที่ไม่ได้สร้างมิติให้กับเธอ)

2.อารมณ์ของหนัง ... หนังไม่ได้มีพีคอารมณ์ที่ขึ้นชนิดจี๊ดสุดๆ เศร้าสุดๆ หวานสุดๆ โทนของหนังค่อยๆเป็นค่อยๆไป ไล่ตั้งแต่ น่ารัก อบอุ่น ละมุนละไม เจ็บเล็กๆ เรียกได้ทั้ง ยิ้มๆ น้ำตาซึม ซึ่งเป็นอารมณ์เดียวกับการ์ตูนของอ.อาดาจิ อย่างที่เกริ่นไว้ นั่นจึงเป็นเหตุให้ผมชอบมาก

3.อิน ... ดูแล้วอินไปกับเนื้อเรื่องจัด ยิ่งดูรอบสองยิ่งอิน แม้ผมจะไม่เคยมีสาวๆมาปิ๊งปั๊งอย่างป้อม แต่ ความรู้สึกแอบชอบหญิงสาวในฝัน ความรู้สึกขัดแย้งกับพ่อในการต้องเลือกเส้นทางการเรียนต่อ ความเป็นห่วงเป็นใยคนรัก ความอบอุ่นที่พ่อแม่ลูกมีต่อกัน ฯลฯ เป็นความรู้สึกร่วมที่อินทุกครั้งที่ฉากในหนังสื่อสารออกมา

สรุป ... นับตั้งแต่ เฉิ่ม ก็มีเรื่องนี้ที่ผมยินดีที่จะใช้คำว่า รัก กับหนังได้เต็มปากเต็มคำเหมือนป้อมบอก รักการเล่นดนตรี หนังมีข้อบกพร่องมั้ย ตอบได้ว่า มี แต่ หนังไม่มีสิ่งที่ผมไม่ชอบ นี่คือหนังที่ดูแล้วรู้สึกอิ่มเอิบใจ ดูรอบสองความรู้สึกก็ไม่ตกลง และ เชื่อได้ว่าตัวเองสามารถรู้สึกเช่นนี้ได้ทุกครั้งที่หยิบมาชม หากใครดูรอบแรกแล้วไม่ชอบรอบสองไม่น่าจะชอบมากขึ้น แต่หากใครรักหนังเรื่องนี้จากการได้ดูรอบแรก มีโอกาสขอเชียร์ให้ไปดูรอบสองซ้ำครับ

ป.ล. ศาลายาเปลี่ยนไปมากจริงๆ

ขอบคุณครับ : สำหรับทุกๆคำนิยมที่เพื่อนๆสละเวลามาเขียนให้ทั้งใน blog และ ในอีเมลล์ และ เพื่อนๆที่อาจจะไม่ได้ส่งคำนิยมแต่ก็แวะเวียนมาให้กำลังใจ + ติดตามอ่านกันมาตลอด หนังสือใกล้เข้าโรงพิมพ์และคาดว่าน่าจะเสร็จต้นเดือนหน้า(ถ้าบก.ไม่ได้หลอกผม) ตัวแทนความรู้สึกดีๆที่ผมจะมีตอบให้กับเพื่อนๆได้ก็คงมีเพียง คำขอบคุณจากใจจริง และ การเขียนรีวิวให้เพื่อนๆได้อ่านกันต่อไปครับ




ขอฝาก"หนังสือรัก"ไว้กับผู้อ่านด้วยเน้อ กับ พ็อกเก็ตบุ้คเล่มแรก ที่หยิบยกความรักและความสัมพันธ์ในภาพยนตร์ มาช่วยให้คุณเข้าใจตัวเองและคนรอบข้าง ได้มากขึ้นและลึกซึ้งกว่าเดิม



(วางขายตามร้านหนังสือทั่วไปแว้ว)
ปีใหม่นี้ มอบ"หนังสือรัก" เป็นของขวัญแด่คนที่คุณรัก



ชวนไปอ่านบทความเรื่องอื่นๆ คลิก >> หน้าสารบัญ

ชวนคลิก ชวนคุยกับเจ้าของ Blog ที่ --> หน้าแรก

รวบรวมรายชื่อหนังเรื่องเก่าๆที่เคยเขียนไว้แล้วที่ ---> ห้องเก็บหนัง




ขอคิดค่าบริการต่อการอ่าน 1 หน้าในอัตราเพียง

ความเห็น
ของคุณมีประโยชน์กับผู้อ่านคนถัดมา คำทักทายของคุณเป็นกำลังใจให้ผู้เขียน คำติชมหรือคำแนะนำของคุณจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงพัฒนาหากคุณเข้ามาอ่านครั้งถัดไป


Create Date : 08 กันยายน 2549
Last Update : 25 ธันวาคม 2549 23:44:05 น.
Counter : 9877 Pageviews.

312 comments
ทีวีอนิเม หน่วยผจญคนไฟลุก ประกาศผู้ที่มารับบทเป็น Joker iamZEON
(12 ก.พ. 2562 16:25:58 น.)
🙏พระมเหศวร กรุวังบัว🙏 โอน่าจอมซ่าส์
(12 มี.ค. 2562 08:07:22 น.)
+ ตุง หรือ ธุงอีสาน + wicsir
(4 มี.ค. 2562 11:02:11 น.)
นาฏศิลป์สร้างสรรค์ ชุด เหม่ยเซียนถาว เกศสุริยง
(4 ก.พ. 2562 10:59:41 น.)
  
แหะๆ บอกตรงๆว่าผมเชยมากกกกก
ยังไม่ได้ดูเรื่องนี้เลยครับ (อยากดูใจจะขาด)

แต่วันนี้ดันไปดู Click มา
ผมชอบนะ มันไม่ได้เป็นแค่หนังตลกร้ายๆ
ไร้สาระของอดัม แซนเลอร์ เหมือนที่ผ่านๆมา

เรื่องนี้ตลก แบบมีสาระมากว่าที่ผมคิดไว้เยอะ
อยากให้คุณ จขบ. ลองไปดูจัง
อย่าลืมมาเขียนรีวิวสนุกๆให้พวกผมอ่านด้วยนะคร้าบ
โดย: hAmlet IP: 124.121.135.136 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:5:43:29 น.
  
ชอบอารมณ์ขันของหนังเรื่องนี้
และฉากโรแมนติตเล็กๆ อีกหลายฉาก
คิดว่า อีกนิดเดียว หนังก็จะกลายเป็น
หนัง Coming of age ที่สวยงาม
( แต่หนังยังไปไม่ถึงนะค่ะ )

ถ้ามีฉากที่ป้อมคุยกับพ่อ ว่าทำไมถึงไม่ไปบูดาเปสท์ ในหนังบอกแค่ว่าอยากอยู่กับพ่อแม่ในฉากที่พ่อบอกแม่ตอนดูคอนเสิร์ท ซึ่งรู้สึกว่าหนังพลาดไปหน่อย ถ้าทำให้คนดูรู้ว่าป้อม"คิดอะไร"ได้มากกว่านี้อีกนิด มันจะดีกว่านี้มาก

ตัวละครมันยังดูลอยๆ วิ่ง เดิน สวยงาม หล่อเหลา ไปมาอยู่นิดนึง
โดย: grappa วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:7:38:32 น.
  
เป็นอีกเรื่องที่อยากดูมาก (นอกจากยูมีแอนด์เอฟรี่วันฯ แล้ว) แต่ยังไม่ได้ดูค่ะ

หวังว่าวันเสาร์นี้จะได้ดูทั้งสองเรื่อง (ขอให้สำเร็จด้วยเถิด เพี้ยง)

ดูแล้วจะมาคุยด้วยนะคะ
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:8:44:03 น.
  
ชอบอ.จิทาโร่ ที่เเกบอกใบ้ช่วยป้อมตอนทดสอบ เเกฮาจริงๆ ฉากไหนมีเเก ฮาหมด ปลายปีนี้หรือต้นปีหน้าเชียร์ให้เเกได้รางวัลสมทบชายยอดเยี่ยมนะครับ เหมือนที่อ้วนดำเคยได้...

ในหนังบทเทไปที่อ้อมเยอะกว่าดาวมาก บทของดาวเลยเเบนๆ เป็นอุดมคติ ส่วนอ้อมมีชีวิตชีวา ร่าเริง สดใส ถ้ามีเพื่อนสนิทเเบบนี้สักคนก็ดีนะครับ

ส่วนตัวจริงๆ ของนักเเสดง หุหุ น้องนาถน่ารักมากครับ ไปเห็นตัวจริงมาเเล้ว

ดูหนังเรื่องนี้เเล้วนึกถึงการ์ตูนของอาดาจิ เหมือนที่จขบ พูดถึง ฉากปาหนังสือใส่เพื่อน ฉากที่ป้อมกางร่มให้อ้อม เเละหลายๆฉาก....

เก็บไปยิ้มทีหลัง เมื่อนึกถึงฉากเหล่านี้อย่างมีความสุข

ปล. มีหนังสือนิยายเบื้องหลังของ SC ออกมาด้วยนะครับ อ่านเเล้วสนุกมากครับ ลองอ่านกันดูนะครับ
โดย: bigwores IP: 203.188.2.132 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:8:45:00 น.
  
ขอต่ออีกหน่อย
ฉากที่อ้อมสีไวโอลิน ในตอนท้ายๆของเรื่อง
เสียงไวโอลินบาดหัวใจ ซิบๆๆ
โดย: bigwore IP: 203.188.2.132 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:8:48:15 น.
  


นางเอกน่ารัก
โดย: 304 คอนแวนต์ (304 คอนแวนต์ ) วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:9:38:27 น.
  
อืม...ได้แนแล้วรุ้สึกเลยว่าเรามองข้ามอะไรไปหลายๆอย่าง ขอบคุนมากคับ
โดย: aemeral IP: 124.120.170.29 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:11:12:12 น.
  
ตามมาอ่านจากเฉลิมไทย
ส่วนตัวผมดูไป 2 รอบแล้ว ยิ่งดูยิ่งชอบ
ได้ซื้อหนังสือของชายหนุ่ม 3 คน และเบื้องหลัง
seasons change มาอ่านก็ยิ่งชอบ
แต่พอได้อ่านเวปเพจหน้านี้ แล้วก็ยิ่งตอกย้ำเข้าไปใหญ่ว่า ที่ชอบหนังเรื่องนั้น มันเปลี่ยนเป็นรักแล้วครับ โดยเฉพาะรักตัวละคร อ้อมมากครับ เป็นผู้หญิงในอุดมคติเลยล่ะครับ

ขอบคุณสำหรับ เวปเพจหน้านี้ครับ
โดย: pao in the sky IP: 124.120.143.224 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:11:19:29 น.
  
คุณเขียนได้ชัดเจนดีนะ

ฉันชอบมาก

รวมทั้งจังหวะการวางภาพ และเสียงเพลงที่จะบรรเลยในแต่ละประโยคที่เราได้อ่าน

เข้ากันพอดีกระทั่งภาพดีๆ ตรง comment

แม้จะไม่เห็นด้วยกับบางประโยค แต่ก็ลื่นไหลได้ไม่ติดขัด

เหมือนหนังเรื่องนี้ละ
โดย: ravipreeya IP: 203.155.148.140 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:11:26:55 น.
  
บางทียากเหมือนกันนะคะกับการที่เราควรจะเป็นตัวของตัวเองเมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่เรารัก หรือ ควรจะฝืนใจตัวเองเพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข อันนี้เปรียบเทียบในกรณีที่ป้อมไม่ยอมบอกดาวเรื่อง "ไม่ชอบกินผัก" ...

ดิฉันเข้าใจที่ป้อมยอมฝืนกินผักเพื่อดาว ... เพราะเขารักดาว

และก็เข้าใจดาวที่ถามป้อมว่า "ไม่ชอบกินผักทำไมไม่บอก" เพราะดาวก็คงไม่อยากฝืนใจป้อม ในเมื่อเป็นเพื่อนกัน ทำไมไม่บอก?
โดย: Tai-Sarunya วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:12:39:33 น.
  
ชอบหนังเรื่องนี้มากๆ ค่ะ เห็นด้วยกับคุณที่ว่าตลอดทั้งเรื่องทำให้เรารู้สึกคล้อยตามได้ตลอด บอกตรงๆว่าดูไปก้อยิ้ม ไปด้วยค่ะ เรื่องนี้คงไม่พลาดต้องหาแผ่นมาเก็บไว้แน่นอน
โดย: may IP: 202.60.207.25 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:13:50:42 น.
  
เขียนได้อารมณ์และลื่นไหลมากเลยคับ เป็นหนังอีกเรื่องหนึ่งที่ผมชอบด้วยเช่นกันเพราะความน่ารักของตัวละคร
ฝีมือการแสดง สถานที่ที่ผมเคยไปเรียนที่ศาลายา
ก็ถ่ายออกมาสวยมากเลยคับ ดูรอบแรกแล้วอยากไปดูอีกรอบจังเลย
โดย: aniron IP: 203.170.228.172 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:13:53:15 น.
  
สนุกมากไปดูมาแล้ว 2 รอบ ดูจบแล้วที่มหิดลน่าเรียนจัง แต่ค่าเทอมแพงมาก
โดย: bas IP: 210.86.135.15 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:14:18:34 น.
  
ผมจ่ายค่าบริการแล้วนะ

วิจารณ์ได้ดีมากครับ หวังว่าคงได้มาใช้บริการอีก
โดย: เดฟ IP: 221.115.72.5 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:14:48:51 น.
  
เพิ่งเข้ามาอ่านblogนี้เป็นครั้งแรก เพราะว่าเรื่องนี้เลยนะนี่ ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีให้อ่านนะครับ เขียนได้ดีจริงๆ
เพิ่งรู้ความหมายหลายๆฉาก ก็ตอนที่มาอ่านในนี้

ขอแอดชื่อไว้นะครับ แล้วจะเข้ามาอ่านใหม่
โดย: The_CatZ วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:15:14:34 น.
  
เขียนได้ดีนะคับ


^^*
โดย: aRachik IP: 203.146.82.95 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:15:26:44 น.
  
วิจารณ์ได้โดนใจครับ ชอบมากๆ ครับ
โดย: โก้ IP: 124.157.225.121 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:15:27:29 น.
  
ต้องไปดูอีกรอบแน่นอนครับ ที่เขียนมาทำให้เห็นมุมต่างๆ เพิ่มขึ้นได้อีกเยอะเลย แต่ผมชอบตรงนี้อ่ะ
"อ้อม คือคนที่สามารถเข้าใจ และ รู้ใจตัวเองได้ดี ชนิด หลับตาก็รู้เมโลดี้หัวใจ เหมือนกับตอนที่ครูสอนในห้องเรียน ที่หลับตาก็ยังรู้เสียงโน้ตดนตรี"
โดย: David IP: 203.209.31.182 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:15:44:57 น.
  
ไปดูมา 3 รอบแล้วค่ะ
ไม่ได้เวอร์นะ แต่มันเกิดจากความบังเอิญของคนที่ชวนดูด้วย และก็อยากดูอีก เพราะว่าหนังได้อารมณ์ความเป็นหนังโรแมนติกมากๆ
คนเขียนบล๊อกนี่เข้าใจอารมณ์หนังดีมากๆ เลยนะคะ
อ่านแล้วทำให้ความไม่เข้าใจในบางตอน ก็ทำให้มันชัดเจนมากยิ่งขึ้น

แนะนำสำหรับใครที่ยังไม่ไปดูเหมือนกันค่ะ
ให้ไปดูซะ ดูแล้วมันจะชุ่มฉ่ำในหัวใจเหมือนที่คอนเซ็ปของเรื่องบอกไว้เลยค่ะ
โดย: nazztree IP: 203.155.95.73 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:16:12:39 น.
  
ยังเขียนได้ดี ฝีมือไม่มีตกจริงๆ
โดย: The Lover is loving IP: 58.10.213.224 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:16:41:00 น.
  
จ่ายค่าบริการให้แล้วนะคะ

ชอบหนังเรื่องนี้มากๆเลย ไม่ได้รู้สึกชอบหนังไทยมากๆแบบนี้มานานแล้ว
โดย: Mrs.Ronaldo IP: 203.113.38.12 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:17:04:39 น.
  
อ่านแล้วมีความสุขมากๆเลยครับ
เขียนได้ดีจริงๆครับ
สุดยอดดด
ยิ่งชอบหนังเรื่องนี้อยู่
ทำให้ชอบมากไปอีก
อ๊ากก คลั่งแล้วว
โดย: poa_is_cool IP: 124.120.133.16 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:17:37:17 น.
  
อืมมม ไปดูมาครั้งเดียว ตอนออกมาจากโรงจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่พอมาเปิดพันทิพดู เจอหลายๆ กระทู้ ก็เลยเริ่มนึกออกว่าเราก็หัวเราะไปกับหลายๆ ฉาก.....ชอบค่ะ แต่โดยส่วนตัวชอบแฟนฉันกับเพื่อนสนิทมากกว่า คงเป็นเพราะความคุ้นเคยมั้ง คุ้นเคยแฟนฉันเพราะว่าเป็นคนในยุคเดียวกับในหนัง คุ้ยเคยกับเพื่อนสนิทเพราะว่ามีประสบการณ์เพื่อนสนิทและเรียนคณะที่อยู่ตรงข้ามกับคณะของไข่ย้อย แถมน้องตัวเองยังเรียนคณะวิจิตรศิลป์นี่อีกต่างหาก เรียกว่าแต่ละเหตุการณ์มันแสนจะคุ้นๆๆๆๆๆ

นี่ถ้าไม่มีคนมาชวนดู season change ก็คงพลาดอะไรดีๆ ไป

ป.ล. ชอบที่คุณเขียนวิจารณ์ค่ะ อ่านเข้าใจง่าย เห็นภาพดี และเห็นด้วยค่ะ
โดย: ying IP: 202.28.27.4 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:18:10:49 น.
  
อ่านแล้วก็ตรงกับความรู้สึกที่ได้ไปดูมาเหมือนกันครับ ..

หนังเรื่องนี้โดยส่วนตัวแล้วชอบมากทีเดียว .. อาจเป็นเพราะตัวละครในเรื่องอยู่ในวัยไล่เลี่ยกัน ..

และอาจเป็นเพราะอยากเข้าเรียนที่นี่อยู่แล้วด้วย ..

แต่สิ่งนึงที่ทำหนังออกมาได้ดีคือความเรียบง่ายของตัวหนัง .. ที่ดูไม่ติดขัด ดูเพลินจนลืมเวลาไปเลย ..

โดยส่วนตัวผมชอบเรื่องนี้มากกว่า แฟนฉัน และ เพื่อนสนิทครับ ..
โดย: patikal IP: 124.121.30.5 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:18:25:36 น.
  
อ่านแล้ว...เห็นอะไรขึ้นอีกเยอะเลยค่ะ
โดย: ชอบ IP: 61.90.187.251 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:19:08:31 น.
  
ตอนแรกที่ได้เห็นโฆษณาเรื่องนี้ ก็ไม่คิดดู เนื่องจากส่วนตัวไม่ชอบแนวรักกุ๊กกิ๊ก เพราะอิจฉาตัวละคร อิอิ แต่พอได้ดูเพราะไม่ยอมแพ้เพื่อนที่พาสาวไปดู เลยรีบหาสาวไปดูด้วย กลายเป็นว่าหลงรักหนังมากกว่าคนที่ไปดูด้วยอีก มันเข้าตัวเองอย่างคาดไม่ถึง ที่ตัวผมเองตอนนั้น แทบไม่มีความฝันเลยไม่รู้จะไปทางไหนต่อ จะเรียนอะไรต่อดี กว่าจะได้รู้ตัวก็ตอนมาเรียนโท เนี่ยล่ะครับ
ประโยคที่ว่า "ชอบ แค่นี้ก็พอแล้วที่จะทำ" มันเพิ่มกำลังใจให้ผมอีกเยอะมาก ๆ มั่นใจที่จะเดินหน้าต่อไป แม้ ชีวิตจะไม่สวยงามเหมือนในหนังก็ตาม
ปล.ชอบที่คุณวิจารณ์และเขียนบทความ ทำให้เห็นภาพในหนังได้อีกเยอะเลย ขอบคุณครับ
โดย: top IP: 125.24.240.39 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:21:17:12 น.
  
สามรอบแล้วครับสำหรับเรื่องนี้ แต่ผมคิดว่าฉากจบเป็นการตอกย้ำว่าอ้อมเรียบเรียงเพลง seasons change เพื่อป้อมด้วยครับ เพราะ จะมีทิมพานีตลอดทั้งเพลงครับ
โดย: obo IP: 125.25.132.122 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:22:36:56 น.
  
+ อืม ... คงเป็นเพราะ ผมเคยผ่านตางานของ อ.อาดาจิ มาเพียงผิวเผิน ก็เลยอาจทำให้ไม่อินกับหนังเท่าคุณ จขบ. มั้งเนี่ย ... แต่พอได้อ่านบล็อกนี้ ก็ทำให้ผมได้เก็บตก 'สาร' ที่ คุณ ผกก. และคนเขียนบท ต้องการที่จะสื่อออกมา ได้เพิ่มขึ้นอีกหลายอย่างเลยล่ะครับ ... รวมทั้งยังทำให้รู้จัก คุณ จขบ. เพิ่มขึ้นด้วยว่า ... เป็นลูกโทนคนเดียว, เคยเป็นศิษย์เก่า อสช. ศรีราชา และ คณะแพทย์ฯ มหิดล (ใช่มั้ยเนี่ย?)
+ แต่ถึงผมจะไม่อินเท่า คุณ จขบ. แต่ก็ชอบมากๆ กับอารมณ์หนัง, ความสวยงามของฉาก+ตัวละคร+เสียงดนตรีเพราะๆ และความรื่นรมย์ทั้งมวลที่หนังมอบให้แก่คนดู ... ถึงแม้เนื้อเรื่องจะเรียบง่าย ไม่ซับซ้อน ดูไม่ยาก (แต่แอบซ่อนความหมาย หลายๆ อย่างที่ผมมองไม่เห็น แล้วมาเห็นอีกทีก็ตอนได้อ่านนี่แหละ)... แต่ก็ลงตัว ได้จังหวะจะโคนที่กลมกล่อม ทำให้ผมอมยิ้มอย่างอิ่มเอมตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องเลยอ่ะครับ
+ นัยยะ ในเรื่องความรัก คุณ จขบ. เขียนไว้ชัดเจนแล้ว ... ส่วนนัยยะ ในเรื่องครอบครัว ผมก็สัมผัสได้เช่นกัน ว่าครอบครัวของป้อมเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากๆ ครอบครัวหนึ่ง พ่อ-แม่ เลี้ยงลูกด้วยความเข้าใจ ขนาดตอนงอนกัน ยังดูน่ารักเลยอ่ะครับ (... แต่ก็ทำให้ออกอารมณ์การ์ตูนไปติ๊ดนึง คงเพราะไม่มีความมืดหม่นอยู่เลยละมั้ง มีเพียงปมเล็กๆ ที่ได้รับการคลี่คลายในที่สุด ทั้งเรื่องความรักและเรื่องครอบครัวของพระเอก)
+ ในส่วนอื่นๆ ... คุณ จขบ. ก็เขียนไว้แทบจะครบถ้วนกระบวนความแล้ว อ่านเพลินดี(อีกแล้ว)ครับ ขอบคุณครับ
โดย: บลูยอชท์ IP: 202.69.140.233 วันที่: 8 กันยายน 2549 เวลา:23:10:31 น.
  
"หนังไม่ได้มีพีคอารมณ์ที่ขึ้นชนิดจี๊ดสุดๆ เศร้าสุดๆ หวานสุดๆ โทนของหนังค่อยๆเป็นค่อยๆไป ไล่ตั้งแต่ น่ารัก อบอุ่น ละมุนละไม เจ็บเล็กๆ เรียกได้ทั้ง ยิ้มๆ น้ำตาซึม เป็นเหตุให้ผมชอบมาก "
เห็นด้วยสุดๆค่ะ ดูแล้วได้ความรู้สึกดีๆหลายด้าน โดยที่อารมณ์ไม่แกว่ง เพราะหนังบางเรื่องที่ดูแล้วต้องเสียนำตาให้แบบพีคๆเนี่ย..... มันเหนื่อย
โดย: heartfelt melody IP: 58.9.62.80 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:0:19:23 น.
  
มาชำระค่าบริการครับ เขียนดีมากๆ อ่านแล้วขนลุก อยากไปดูอีกรอบ
โดย: Dear IP: 58.9.98.144 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:0:37:13 น.
  
เห็นด้วยกับที่คุณเจ้าของบล็อคคะรีวิวคะ ตอนแรกที่เห็นชื่อหนังและโฆษณาคร่าวๆก็คิดว่าเป็นหนังแนวกุ๊กกิ๊กวัยหวาน แต่เมื่อได้ดูแล้วกลับรู้สึกอบอุ่น ดูไปยิ้มไปหัวเราะไปกับหนังตลอดเรื่อง หนังไม่ได้หวือหวามากมาย แต่การดำเนินเรื่องชวนให้เราติดตาม ว่าป้อม ดาว และอ้อมจะเป็นยังไงต่อไป แต่หนังก็พอก็จะคาดเดาได้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร ดาวเป็นเหมือนผู้หญิงในอุดมคติของป้อม แต่อ้อมเป็นอะไรที่สัมผัสได้จริง

นักแสดงแสดงได้ดีมาก เห็นด้วยกับคุณเจ้าของ
บล็อคคะว่าบทของดาวยังนิ่งเกินไป แต่ก็เหมาะสมกับอิมเมจของดาวในเรื่องนี้แล้วคะ

ชอบที่เจ้าของบล็อครีวิวมาก เก็บรายละเอียดได้ดีจริง ถ้ามีคนชวนไปดูอีกรอบเราก็จะไปดูคะ
โดย: i_am_redangel วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:1:14:04 น.
  
วิจารณ์ได้แจ่มมากๆเลยค่ะ สำหรับเรื่องนี้
อ่านไปน้ำตาซึมไปเลย (แบบว่านึกถึงฉากเศร้าๆของอ้อมหลายๆฉาก)
ชอบเรื่องนี้เช่นกันค่ะ ความรู้สึกไม่ต่างไปจากเจ้าของบล็อกเลย มันเนิบๆ ไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดไหนพีคสูงที่สุด แต่ก็อย่างที่บอกค่ะ มันสวยงาม และลงตัว ในความเนิบนั่นละคะ...
โดย: puun_inspire IP: 58.8.121.203 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:4:06:19 น.
  
I love this movie too
โดย: Ryuichi IP: 203.131.220.3 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:11:51:16 น.
  
ชอบเรื่องนี้มากเหมือนกันครับ มีที่สงสัยนิดเดียวว่า ...
ทำไมดาวเป็นหน้าร้อน
อ้อมเป็นหน้าฝน และ
ป้อมเป็นหน้าหนาวคับ
ใครช่วยหน่อยได้ป่าว
โดย: คนที่คุณก็รู้ว่าใคร IP: 58.9.171.102 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:12:01:20 น.
  
...ผมขออนุญาตลบความเห็น 27 ของคุณ OncE UPoN'-'a MaN นะครับ เหะๆ ไม่ได้หยาบคาย หยาบโลน อะไรหรอกครับ เพราะ ลิงค์ที่คุณฝากไว้มันตัวใหญ่ทำให้ หน้า blog ขยายด้านกว้างผิดรูปไปครับ ผมได้ copy ความเห็นเดิม แล้ว ยกมาไว้ตามนี้เลยนะครับ
v
v
v

"เข้ามาอ่านในฐานะขาประจำครับ...

ผมเกือบจะรักหนังเรื่องนี้แล้วล่ะ (คือ ใจมันหลงกับหน้าร้อน หน้าฝนอย่างแรง) แต่หน้าหนาวทำยังไม่โดนครับ ช่วงนี้มัน fell ในอารมณ์ มันก็ยังดีอยู่แหละครับ เพียงแต่ผมว่ามันทำช่วงสรุปได้ไม่อิ่มอกอิ่มใจอย่างที่ผมอยากให้เป็น

พื้นที่โฆษณา : ขอเชิญทุกท่านเข้าไปอ่านและให้คอมเมนต์ ที่บทรีวิวของผมครับ ...
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=onceupon&group=2

OncE UPoN'-'a MaN"
โดย: "ผมอยู่ข้างหลังคุณ" วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:12:47:58 น.
  
สมการรอคอยอ่านรีวิวของหนังเรื่องนี้จริง ๆ ดูหนังนี้แล้วรัก แต่อ่านรีวิวแล้วยิ่งรักหนังเรื่องนี้ค่ะ มาเชียร์เป็นหน้าม้าด้วยอีกคนค่ะ
โดย: aorengja IP: 58.136.204.158 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:13:34:22 น.
  
สนุกดีคับ แต่มันเอื่อๆไปหน่อย ^^ แต่โดยรวมตัวหนังน่ารักสดใส ปิ้งๆคับ
โดย: asa IP: 124.120.153.46 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:15:31:39 น.
  
ยังรีวิวได้ดีเหมือนเคยนะครับ ทำให้รู้สึกชอบหนังเรื่องนี้มากขึ้นไปอีก
ปล.ดูจบแล้วอยากเรียนดนตรีจังครับ
โดย: kkomo IP: 161.246.1.32 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:15:31:56 น.
  
ยังไม่ได้ไปดูหนังเรื่องนี้ ทั้งที่แฟนก็ชวนแล้ว แต่จะไปดูแน่นอนครับ หลังจากอ่านบทความนี้ ขอบคุณสำหรับบทความนี้ครับ
โดย: num95 IP: 58.181.185.39 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:16:16:16 น.
  
ยังไม่ได้ไปดูเลยค่ะ แต่กะจะชวนแฟนกะลูกไปดูแล้วกันในวันอาทิตย์นี้
โดย: ลูกน้ำ IP: 203.188.9.54 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:16:41:36 น.
  
ดูแล้วค่ะ ออกจากโรงก้อรู้สึกประทับใจแบบเฉยๆ
อย่างที่ว่าหนังไม่ได้ฉูดฉาดมาก แล้วสงสัยว่าตัวเองคงจะตีความหมายของบางฉากไม่ออกเองด้วยค่ะ
แต่พอมาอ่านที่ blog นี้ขอบอกว่าสุดยอดมากกกค่ะ คิดได้ยังไงเนี่ยะ บางฉากเรายังคิดไม่ถึงเลย อย่างเรื่องที่ป้อมไม่ชอบกินผักเนี่ยะ พอได้อ่านที่ blog นี้แล้วรู้สึกรักหนังเรื่องนี้มากขึ้นเลยค่ะ เพราะมีอะไรๆแทรกอยู่หลายอย่างเพียงแต่เราไม่เข้าใจมันเอง ขอบคุณมากๆค่ะ
โดย: ryna IP: 58.9.19.185 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:17:53:13 น.
  
ผมรักหนังเรื่องนี้ครับ

ดูหนังเรื่องนี้ ผมนั่งยิ้มตลอดทั้งเรื่อง หนังจบก็ยังหอบอมยิ้ม ขับรถกลับบ้าน อย่างมีความสุข

หนังไม่จำเป็นต้องพีคอารมณ์สุดๆ เหมือนที่ใครอยากให้เป็น แต่อบอุ่น เรียบง่าย น่ารัก แค่นี้คงพอแล้วมั้งครับ

--

ขอบคุณ คุณ aorta สำหรับ รีวิวดีๆ ชิ้นนี้ครับ
โดย: jairlinethai IP: 124.157.145.200 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:18:50:00 น.
  
บอกตามตรงว่า ยังไม่ได้ดู
แต่พออ่านแล้วอยากดูมาก
จากตอนแรกเฉยๆ เพราะ bias ว่าทำไมต้องโฆษณาว่า ผกก.แฟนฉันด้วย


คงต้แงรอดูดีวีดีแล้วหละครับ
เพราะพักนี้ยุ่งมาก (อยู่med )

หนังสือออกเมื่อไหร่บอกด้วยนะครับ
จะอุดหนุน(แม้ทุกเรื่องจะเคยอ่านมาหมดแล้ว)
โดย: โกโต้ เคนสุเกะ IP: 125.24.179.214 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:19:19:25 น.
  
บอกตามตรง ว่าตอนแรกผมไม่คิดจะไปดูเรื่องนี้เลย



แต่พอได้ดูหนังตัวอย่างเท่านั้นแหละ ผมก็รู้ตัวเลยว่า ผมต้องรักภาพยนตร์เรื่องนี้แน่ ๆ และมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ เสียด้วย
โดย: Mr.Learning IP: 124.121.64.185 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:19:56:04 น.
  
เข้ามาอ่านเพราะชอบหนังเรื่องนี้มาก และอยากรู้ว่าคนอื่นๆเค้า ชอบหนัง หรือวิจารณ์ ไว้ว่าอย่างไรบ้าง
เราเป็นคนนึงที่อินกับเรื่องนี้เพราะเป็น ศิษย์ เก่าศาลายา เคยอยู่มา ปีนึง และ แวะเวียนไปเป็นพี่กลุ่มรับน้องทุกปี เคยไปโต้รุ่งที่ตึก MS ที่ใช้ในเรื่อง เลย อินมากนึกออก เห็นภาพ และยังจินตนาการเพิ่มเกือบทุกฉาก
ชอบในคำวิจารณ์ ของคุณมากรู้สึกว่า ใช่ หนังเป็นอย่างนั้นจริงๆ ไม่ต้องใช้ความพยายามแต่ เข้าใจ ดูไปแล้วรู้ว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ มันไม่ง่าย ที่จะตัดขาด กับอ้อม ตอนเข้าใจผิด มันไม่ง่ายที่จะบอกความจริงพ่อ แม่ ทั้งๆที่รู้ว่า พวกท่านหวังกับเราแค่ไหน เหมือน ที่ป้อม ไม่พูดซักที มันไม่ง่ายที่จะยอมรับว่า จริงๆแล้ว อยู่ใกล้ใคร อ้อม หรือ ดาว แล้วมีความสุขมากกว่ากัน
สรุปแล้ว การดำเนินเรื่อง บวก เสียงเพลงเพราะๆ ทำให้เรารู้สึกว่าคุ้มกับ เวลา ความตั้งใจที่มาดู
และขอบคุณเจ้าของกระทู้ที่ทำให้เราเก็บรายละเอียด หรือ มานั่งคิดความละเมียดของฉาก หลายฉากที่เราอาจพลาดไป ขอบคุณค่ะ
โดย: rosella IP: 58.8.182.67 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:20:22:31 น.
  
เข้ามาธงไชยกระโหลกตัวเองหนึ่งที โทษฐานไม่รู้เรื่องแล้วยังเสร่อทำครับ...
โดย: OncE UPoN'-'a MaN วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:22:12:41 น.
  
ชอบหนังเรื่องนี้มากค่ะ ไปดูมา 2 รอบแล้ว และคิดว่าจะไปดูรอบที่ 3 ต่อด้วยซื้อแผ่น ดีวีดีมาเก็บไว้เป็นของรักของหวง ( ของแท้ นะคะ ) ผู้กำกับสื่อเรื่องราวออกมาได้ดีมากค่ะ

และคุณ ผมอยู่ข้างหลังคุณเขียนเรื่องราวออกมาได้ดีมากค่ะ ถึงแม้ว่า จะไม่เคยได้เข้ามาอ่านก็ตาม แต่พอได้อ่านแล้วรู้สึกว่า ชอบมากค่ะ
โดย: กิ๊กจัง IP: 202.28.35.1 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:23:25:18 น.
  
ตีความลึกซึ้งเหลือเกิน ช่างจินตนาการ ดี
โดย: เจนแนะนำมา IP: 58.9.121.113 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:23:36:13 น.
  
มาจ่ายค่าบริการครับ

คุณมีมุมมองที่สุดยอดจริงๆ ครับ ชอบครับ
โดย: MDMU IP: 202.28.179.12 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:0:00:14 น.
  
never comment any blog but your review so good both writing style and best sence in the movie same as i
โดย: yim IP: 58.10.15.83 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:0:12:47 น.
  
ผมขอชอบหนังเรื่องนี้ด้วยอีกคนคับ

โดย: norwegian-.-wood IP: 58.10.93.109 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:0:50:13 น.
  
คุณยาโน่ซัง นี่ขโมยซีนได้อีกแล้วจริง ๆ ค่ะ ชอบจัง
โดย: beebah วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:1:02:38 น.
  
ชอบด้วยครับ ชอบทั้ง 2 คนเลย
โดย: KRIT IP: 203.118.70.213 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:1:18:23 น.
  
ถ้าไม่ใช่อ้อมเป็นคนบอก ดาวจะรู้ได้อย่างไร

ตรงนี้เห็นแย้งนิดนึงนะครับ ถ้าคิดแบบนั้นออกจะดูแคลนน้องดาวไปนิดนึง(หน้าม้าเต็มที่)
ส่วนตัวผมคิดว่า ในที่สุด ดาวก็รู้ด้วยการสังเกตจนได้ว่า หลายๆสิ่งที่ป้อมทำนั้น เป็นเพราะเธอ ไม่ใช่เพราะอยากทำจริงๆ
ของบางอย่างอยู่ด้วยกันมันปิดกันไม่มิดหรอกครับ เช่น ตักผักให้แล้วหน้าเจื่อนไรแบบนี้

แต่ถ้าดาวรู้เพราะอ้อมมาบอกจริงๆ ผมจะเคืองผู้กำกับมากเลยที่ตัดช็อทนั้นออกไป
โดย: papercut IP: 202.57.180.97 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:1:19:42 น.
  
เหนือ คำบรรยายครับ เรื่องนี้ จี๊ดมากๆ ตอนที่ อ้อม ไปสอบชิงทุน.....เสียงไวโอลิน มันบาดสุดๆไปเลย
โดย: xiaonong IP: 124.121.110.113 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:1:31:55 น.
  
ชอบตรงที่ว่า "ไม่กินผัก ทำไมไม่บอก"
มันได้ความหมายในตัวของมันดี
สั้นๆแต่ได้ใจ(คนดู)ไปเลย ^_^
โดย: บะหมี่หยกหกก้อน IP: 202.44.136.50 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:1:36:55 น.
  
วิเคราะห์ได้ดีครับ...ผมก็ชอบเรื่องนี้และก็ชอบงานของอ.อดาจิเช่นกัน...แต่ผมรู้สึกว่าประทับใจกับแฟนฉันมากกว่านิดตรงที่การตัดต่อลำดับเรื่องมันเนียนดีมาก...เรื่องนี้มันเดินเรื่องราบเรียบไปหน่อยและผมไม่รู้สึกว่าไอ้แต่ละฤดูนั่นมันจะมีความแตกต่างกันอย่างไรเลย...ถ้าตัดคำเกริ่นนำเรื่องฤดูออกผมก็แยกไม่ออกว่ามันเป็นฤดูไหน...

ไม่เห็นด้วยอยู่บางเรื่องครับ....

ผมรอบแรกนึกว่าสุดท้ายป้อมจะชอบอ้อม...แต่พอดูรอบสองกลับพบว่าไม่เห็นตรงไหนที่ป้อมแสดงออกว่าชอบอ้อมแบบเกินกว่าเพื่อนสนิทเลย...แต่ผมดูแล้วก็รู้สึกได้ว่าอ้อมชอบป้อมอย่างแน่นอน...ซึ่งผมก็คิดว่าสุดท้ายแล้วทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนสนิทกันซะมากกว่า...และผมก็รู้สึกว่าดาวกก็เริ่มแอบชื่นชมป้อมเช่นกัน จากสายตาที่เธอมองป้อมตอนเล่นดนตรีในคืนนั้น

ป้อมชอบดาวนี่ผมก็ไม่รู้สึกว่าจริงแล้วมันมาเรียนดนตรีเพราะตามดาวมาเรียนทั้งร้อยเปอร์เซนต์ เพราะดูครึ่งเรื่องแรกผมไม่เห็นว่าป้อมมันพยายามจะใกล้ชิดกับดาวเท่าไหร่เลย...ผมรู้สึกว่าป้อมคงชอบดาวเหมือนที่ชอบดาราคนโปรด เหมือนตอนที่เราเรียนแล้วแอบชอบเชียร์ลีดเดอร์ที่แม้ว่าจะไม่ได้คุยไม่ได้รู้จัก แต่แค่เห็นหน้าก็ปลื้ม...แต่ก็ไม่ได้ดิ้นรนขวนขวายจะไปเป็นแฟนกันเธอ...ผมกลับนึกว่าไอ้ใบสมัครนั่นปลิวมาทำให้ป้อมรู้ว่า เออ มันก็มีโรงเรียนดนตรีอย่างที่เราชอบแฮะ...และดาราคนโปรดของเราก็เข้าไปเรียน...ก็เลยตามไปสอบด้วย...แบบดาวแค่เหตุผลส่วนหนึ่ง...ความชอบดนตรีด้วยเป็นอีกเหตุผลหนึ่ง

เรื่องอาหารจานโปรด ผมว่าอ้อมเขาสังเกตง่ายเพราะตอนอยู่กับอ้อมป้อมเขาปล่อยตัวตามสบาย ไม่กินก็เขี่ยทิ้ง...ใครเห็นก็รู้...แต่พออยู่กับดาวเขาไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่...

ส่วนดาว การที่เธอตักผักให้ป้อมกินนี่ผมว่ามันเป็นการแสดงออกถึงความเริ่มมีใจแล้ว....มันต้องมีความรู้สึกที่พิเศษอะไรบางอย่างถึงอยากจะแบ่งของกินอร่อยและถูกใจเราให้กับใครสักคนหนึ่ง...มันเหมือนกับการร่วมแบ่งปันความสุขของเรา โดยเฉพาะถ้าเป็นการตักอาหารไปใส่จานให้เขาเลยเนี้ย...(ผมแทบจำไม่ได้ว่ามีใครมาทำอย่างนั้นให้ผมบ้าง ส่วนมากมีแต่แย่งตักจากจานผม ฮาฮา)...มันก็ประมาณเดียวกับนุ้ยที่ชอบเจ้าชายน้อย ก็แนะนำให้ไข่ย้อยอ่านเจ้าชายน้อยด้วย...ซึ่งไอ้อารมณ์อยากแชร์ความสุขนี่ผมว่าใครๆก็มี เหมือนดูหนังเรื่องนี้แล้วสนุกก็อยากจะแนะนำเพื่อนซี้ให้มาดูด้วย...แต่ไอ้ตักกับข้าวให้นี่ผมว่ามันต้องพิเศษ...

แต่ผมก็เห็นด้วยและต้องชื่นชมเลยกับแนวคิดที่ว่า ที่ดาวรู้ได้ว่าป้อมไม่ชอบกินผักนั่นต้องเป็นอ้อมมาบอกแน่....เพราะป้อมไม่ได้เปิดเผยถึงตัวตนที่แท้จริงก็ยากที่ดาวจะรู้ยิ่งดาวให้ความสำคัญกับดนตรีเป็นอันดับหนึ่งด้วย...แต่ความหมายของคำนี้คืออะไร...ผมก็ยังนึกไม่ออกว่าคนเขียนบทต้องการบอกอะไร...แต่พอผมลองนึกย้อนไปถึงงาน อ.อดาจิ ก็มีหลายตอนที่พระเอกนางเอกฝืนใจทำสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบเพื่อให้อีกคนมีความสุข...แล้วพออีกฝ่ายมารู้ก็รู้สึกประทับใจ...ผมจึงคิดว่าดาวคงรู้และรู้สึกประทับใจป้อมบ้างผสมความเคืองนิดๆ...ผมพึ่งคิดได้ว่าคงเป็นความรู้สึกประมาณว่าอยู่กับเราทำไมไม่แสดงตัวของตัวเองออกมาให้เรารู้ละ จะฝืนทำสิ่งที่ไม่ชอบเพื่อเราทำไม เราควรจะแสดงตัวตนของตัวเอง และต่างคนต่างปรับเข้าหากันต่างหาก....แต่ผมว่าป้อมคงจะยังไม่สามารถทำได้หรอก...เพราะเขายังไม่รู้เลยว่าตัวตนที่แท้จริงของตัวเองนั้นเป็นอย่างไรแน่ดังเหตุผลต่อไป

สุดท้าย ฉากที่ผมงงงวยในความต้องการของคนเขียนบทก็คือ ฉากที่ดาวบอกอยากได้เอคนที่หนึ่ง...แล้วป้อมก็ทำหน้าตาอึ้งๆตาลอยๆ..ตอนแรกไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร...หลายคนบอกป้อมได้เห็นตัวจริงของดาวแล้วก็เลยนึกได้ว่าเราไม่ได้ชอบคนแบบนี้...แล้วก็หันกลับไปชอบอ้อม....ตอนแรกผมก็คิดอย่างนี้น่ะ...แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนความคิดแล้ว...ผมว่าที่ป้อมอึ้งนั้นเป็นเพราะ ป้อมสัมผัสได้ถึงความฝัน และ การก้าวย่างของดาวในการไปให้ถึงฝันนั้น (จากที่ได้อ่านมาว่าดาวอยากเป็นนักดนตรีมืออาชีพ) ดาวมีความทุ่มเทเพื่อที่จะบรรลุความฝันของตนมายอมเหน็ดเหนื่อยอดทนฝึกซ้อมอย่างหนักทุกเช้าค่ำ....แล้วป้อมก็ย้อนมาดูตัวเองกลับพบแต่ความว่างเปล่า...ไม่มีซึ่งความฝัน ไม่มีซึ่งทิศทางที่จะเดินต่อไป...เพราะที่ผ่านมาแม้ว่าจะชอบดนตรีแต่ก็ชอบแบบแอบๆมาตลอด.. ยังไม่เคยนึกฝันถึงอนาคตของตัวเองจริงๆจังๆ มีฝันเรื่องเดียวคือเรื่องความรักตามประสาคนวัยนั้น...แต่พอป้อมได้เห็นถึงความฝันที่ยิ่งใหญ่ของดาวก็คงจะรู้สึกอึ้ง และคิดว่าตัวเองเทียบไม่ได้เลย....ผมว่านี่แหละคงเป็นสาเหตุที่เขาไม่รับทุน....ไม่ใช่เพราะเขามาชอบอ้อมแล้ว...ไม่ใช่เพราะกลัวว่าไปกับดาวแล้วจะผิดหวัง...แต่เป็นเพราะเขาเริ่มรู้แล้วว่า เขายังไม่รู้ถึงจุดหมายที่ต้องการ... ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวฝันอยากเป็นอะไร... เขาจึงเลือกที่จะค้นหาความฝันของตัวเองก่อน...แล้วค่อยออกเดินไปตามทางของตัว...แทนที่จะลองเดิมมั่วๆไปรับทุนเมืองนอก...นั่นก็จะเหมือนกับในอดีตที่จังหวะชีวิตเขาเกิดเพราะสถานการณ์รอบข้างตลอดไม่เคยเกิดจากการวางแผนของเขาเองเลย...ครั้งนี้เขาเลยขอเลือกที่จะกำหนดเส้นทางของตัวเองอีกครั้ง....และเมื่อเขารู้จักทางของตัวเองแล้ว... ผมก็ยังคิดว่าหัวใจของเขาก็จะรู้สึกว่าตัวเองพร้อมแล้วที่จะกลับไปหาดาวอีกครั้ง...โดยเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงไม่ต้องหลบซ่อนเหมือนในอดีต...

มันก็เหมือนกับไข่ย้อยที่ในอดีตจะหนีปัญหา หนีความรู้สึกของตัวเองทั้งเชียงใหม่ และ พงัน แต่ตอนจบเขาก็คิดได้และเริ่มกลับมากล้าเผชิญหน้ากับมันอีกครั้ง
โดย: jryn IP: 210.246.64.207 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:2:22:11 น.
  
อยากดูบ้างจัง
โดย: hikawa IP: 141.44.164.6 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:2:28:34 น.
  
เย้ยพิมพ์ผิดครับ...ผมประทับใจในเพื่อนสนิทสิ ไม่ใช่แฟนฉัน...แฟนฉันแค่ดูแล้วรู้สึกขำๆไม่ได้อินมาก
โดย: jryn IP: 210.246.64.207 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:2:31:35 น.
  
อ่านcomment หนังเรื่องนี้จากหลายๆคน คุณ comment ได้โดนใจผมที่สุดเลยครับ ขอบคุณสำหรับ comment ดีๆ
เห็นด้วยว่าหนังเรื่องนี้ดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆ แต่ไม่ยักกะน่าเบื่อเลย สองชั่วโมงของผมกับหนังเรื่องนี้หมดไปอย่างรวดเร็ว ยังนึกอยู่ในใจเลยว่าทำไมมันจบเร็วจัง
โดย: Mr. P IP: 58.8.2.159 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:3:12:04 น.
  
มาคอมเม้นท์ให้ตามที่ขอ ยังไม่มีโอกาสได้ดูหนังเพราะอยู่เมืองนอก แต่อยากดูมากค่ะ ยิ่งได้อ่านที่คุณเขียนยิ่งอยากดู โดนใจค่ะ ขอบคุณที่เขียนนะค่ะ
โดย: Air IP: 154.20.140.124 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:4:14:36 น.
  
ดูจบแล้ว อารมณ์ดี ชุ่มฉ่ำหัวใจ อยากเรียนที่ศาลายาบ้าง ท่าทางอากาศดี อยากเรียนคณะดนตรีบ้างตอนพักหรือเลิกเรียนคงสนุกดีแต่ละคนมาแจมกัน ได้อยู่กับคนที่ชอบดนตรีเหมือนกับเรา
อ่านงานของ อ.อาดาจิทุกเล่ม ใครไม่เคยอ่านขอแนะนำ แต่ละเล่มจะอ่านจบเร็วมากเพราะตัวหนังสือไม่ค่อยมี แต่ได้ใจมาก ขอบคุณสำหรับบทความดีๆครับ
โดย: Robin IP: 124.120.160.141 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:10:56:37 น.
  
เป็นหนังที่ดีมาก ดูแล้วยิ้มตลอดเรื่องเลย ไม่อยากพลาดแม้แต่ฉากเดียว ดูแล้วมีความสุขมากจริงๆค่ะ
โดย: asuka san IP: 58.9.141.105 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:11:35:39 น.
  
ได้ดูมาแล้วเหมือนกันคะ .. รู้สึกชอบนะคะ .. อย่างแรก .. มันทำให้เรานึกถึงภาพความหลัง... สมัยวัยเรียน...
และความรู้สึกคล้อยตามในหลายๆช่วง .. อารมณ์ในหนังก็มีหลายอารมณ์คละเคล้ากันไป ทำให้หัวเราะ.. และแม้แต่ในบางครั้งก็น้ำตาซึม... ชอบที่หนังสื่อผ่านสิ่งต่างๆ .. ภาพ .. บรรยากาศ บางครั้งทำให้น้ำตาซึมกับไปกับบางฉากที่ดูเหมือนไม่มีอะไร ... อย่างฉากตอนที่ ป้อมรออ้อมหลังการสอบชิงทุน แล้วเดินไปด้วยกัน.... ทำให้รู้สึกอิ่มใจ .. น้ำตาซึมเล็กๆ .. ถ้าเขาไม่เข้าใจกัน.. จะสูญเสียเพื่อนดีๆ ไปอีกไหม?? .. ดีใจที่ได้มีโอกาสคุยกันอีก.. (อาจจะอินกับชีวิตจริงไปนิดนึง).. สำหรับในบางฉากตอนดูแล้วก็งงๆ และก็ไม่แน่ใจว่าผู้เขียนบทต้องการจะสื่อว่าอะไรแน่ ในตอนที่ดาวมาบอกว่า "ไม่ชอบกินผัก ทำไมไม่บอก" .. ตอนที่ดูจบนั้น เข้าใจว่า .. ดาวรู้แล้ว ..ว่าป้อมเลือกที่จะไม่รับทุน ไม่ต้องการฝืนใจตัวเอง .. ไม่ได้ชอบดาวจริงๆ .. ดาวจึงไม่แปลกใจตอนประกาศรายชื่อผู้ได้รับทุน แต่คนที่ไปดูด้วย .. บอกว่า คงเป็นอ้อมบอก .. อันนี้ไม่รู้ว่าจริงๆแล้ว.. ผู้เขียนบทต้องการบอกอะไร.(อยากรู้จัง) ...
สำหรับโดยรวมแล้ว.. ชอบมาก.. อยากดูอีกรอบ ... และจะเก็บDVD ด้วยคะ ... หากเปรียบเทียบกับ แฟนฉัน และ เพื่อนสนิท .. ก็ชอบเรื่อง season change มากกว่า คงเป็นเพราะ ใกล้เคียงกับชีวิตเรา มากกว่า ..
สำหรับหนังที่อยากแนะนำให้ผู้ชอบหนังแนวโรแมนติก ... แนะนำ The Classic เป็นหนังที่ คลาสสิค สมชื่อจริงๆ .. กลมกล่อม ละมุน ละไม ไหลลื่น ทั้งภาพ เพลง อารมณ์ มีทั้งตอนที่เรายิ้ม .. หัวเราะ ... และ เศร้า จี๊ดสุดๆ ... ใครยังไม่ได้ดู หาดูได้นะคะ .. (ดูหลายรอบแล้ว .. ก็ยังชอบอยู่ .. เป็นหนังที่ชอบมากคะ) ...
ขอบคุณผู้เขียนที่มาเล่าถึงความรู้สึกของหนังนะคะ.. ทำให้ความชอบ กลายเป็นความรักหนังเรื่องนี้ จัง ... น้ำตาซึมในหลายช่วง ที่บรรยายมา .. ขอบคุณมากคะ
โดย: AE ปราจีนฯ IP: 203.144.139.225 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:12:22:35 น.
  
... โอ้ งวดนี้ตอบแต่ละบุคคลคงจะไม่ไหว ความเห็นมากันเร็วเหลือเกิน ยินดีต้อนรับเพื่อนๆใหม่ๆที่แวะเข้ามาบล้อกนะครับ ( เพื่อนๆเก่าๆด้วยเน้อ)

...ดีเลยครับ มาแสดงความคิดเห็นที่หลากหลายกัน อย่างความเห็นที่ 54 ของคุณ papercut กับ ความเห็นที่ 57 ของคุณ jryn ทำให้ผมได้เห็นมุมมองใหม่ที่ไม่ทันนึกถึง

ส่วนตัวแล้วคิดว่า การที่หนังเรื่องนี้ "เล่าไม่หมด+ทิ้งช่องว่าง" ซึ่งไม่ว่าจะเป็นความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจของผู้กำกับก็ตาม ให้ผลดีเหมือนกับหนังเรื่อง Birth นั่นคือ ทำให้คนดูได้ใช้ ประสบการณ์หรือความคิด ตัวเอง ต่อเติมช่องว่างนั้นให้สมบูรณ์ได้

หนังหลายเรื่อง ทิ้งช่องว่างแบบกลวงโบ๋ จนทำให้คนดูลำบากในการจะตอบสิ่งที่โผล่มา แต่เรื่องนี้ช่องว่างนั้นไม่ได้เกิดขึ้นแบบไม่มีที่มาที่ไป เช่น เรื่อง "ดาวถามว่าไม่กินผัก" นั้น ก็มีหลายคำตอบที่เราจะมาเติมเต็มช่องว่างที่หายไปว่า ประโยคนี้มาจากไหน ซึ่งถ้าหนังไม่ได้มีการปูรายละเอียดหรือบุคลิกลักษณะตัวละครมาก่อนหน้านี้แล้ว ก็ยากที่จะเติมเต็มช่องว่างตรงนี้ได้ (ทั้งที่จริงแล้ว จุดนี้อาจเป็น จุดพลาดของผกก.ที่ไม่ได้ตั้งใจด้วยซ้ำ)

...ขอบคุณครับกับทุกๆความเห็นที่มาพูดคุยกัน ยังรออ่านความเห็นเพื่อนๆคนถัดๆไปนะครับ

ป.ล. เพื่อนๆที่มาใหม่ เวลาอ่านๆไป หากเห็นชื่อหนังในบทความเป็นสีฟ้า นั่นคือ ท่านสามารถกดที่ชื่อหนังเรื่องนั้นเพื่อไปอ่านบทความของหนังเรื่องนั้นที่เขียนไว้ได้เลยครับ
โดย: "ผมอยู่ข้างหลังคุณ" วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:13:56:50 น.
  
ชอบหนังเรื่องนี้เหมือนกัน ฟังดนตรีประกอบไปเรื่อยๆ ก็เพลินแล้วครับ
โดย: vinning IP: 210.1.61.38 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:16:22:44 น.
  
ขออนุญาตทำ link ไว้ใน blog ตัวเองนะคะ จะได้เข้ามาอ่านบ่อยๆ

คุณเขียนได้ดีมากๆ เลยค่ะ ชอบสำนวนการเขียนของคุณมากๆ ... (จริงๆแอบตามอ่านอยู่ในพันทิพย์หลายรอบแล้วค่า!!)

ขอบคุณนะคะที่เขียนอะไรดีๆให้ได้อ่านกันค่ะ
โดย: ช้อบชอบ.. IP: 203.118.111.157 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:17:19:23 น.
  
เข้าใจเลยค่ะ เมื่อเพือนสนิท กลายมาเป็นแฟนฉันในวันที่อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
ดูมาแล้วค่ะ แต่พออ่านบทวิจารณ์อยากดูอีกสองสามรอบเลยค่ะ
โดย: เอ๋ IP: 202.28.180.201 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:18:21:33 น.
  
เราเข้าใจว่าพพี่ปิดเล่ม pocket book ไปแล้วใช่มั้ยคะ ไม่งั้นจะฝากใส่เรื่องนี้เข้าไปอีกเรื่องนึง เป็นบทวิเคราะห์ที่ชอบมากๆของหนังที่รักมากๆจริงๆค่ะ

เราคิดว่าประเด็นใหญ่ที่สุดของหนังเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องความรัก แต่เป็นเรื่อง"การเลือกจะทำในสิ่งที่รัก" ซึ่งก็เป็นประเด็นนี้ล่ะค่ะที่ทำให้เราชอบเรื่องนี้มากกว่าแฟนฉันและเพื่อนสนิท

ชอบการเอาดนตรีมาดำเนินเรื่องและสื่ออารมณ์ค่ะ ไม่อยากเชื่อว่าจะทำออกมาได้ดี ชอบตอนที่อ้อมเล่นไวโอลินเพี้ยนๆ แต่กลับฟังแล้วรู้สึกเศร้าเหลือเกิน

ชอบฉากของอ้อมเหมือนพี่เลยค่ะ ฉากปากกาไฮไลต์และฉากที่อ้อมโยนฉาบทิ้งทำเอาเราน้ำตาร่วง และฉากที่ป้อมเล่นกลองและฉาบไปพร้อมๆกันก็เป็นฉากที่เราชอบมากที่สุดในเรื่องเลย

รักการใส่ใจรายละเอียดในหนังเรื่องนี้ค่ะ แทบทุกอย่างที่ใส่เข้ามา เช่นผัก ร่ม ปากกาไฮไลต์ ฉาบ ร้านของชำ ฯลฯ ล้วนมีความหมายในภายหลังทั้งนั้น

ปล. หลายคนยื่นใบสมัครสอบเข้ามหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้วยังกลับมาคิดว่า เราชอบจริงๆหรือเปล่า แม้แต่บางคนที่เข้าไปเรียนปีหนึ่งคำถามที่เจอบ่อยๆคือว่า นี่คือสิ่งที่เราชอบจริงๆหรือนี่ --> ฮือ ฮือ นี่เราใกล้จะจบอยู่แล้ว ยังถามตัวเองด้วยคำถามนี้อยู่เลยนะพี่
โดย: azzurrini วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:20:13:24 น.
  
^
^
.. ไม่ทันแล้วจ้า อยากอยู่เหมือนกัน แต่ 25 เรื่องในเล่มนั้น มันไม่ได้แยกเป็นเรื่องๆออกจากกันซะทีเดียว พี่เรียงร้อยเข้าด้วยกันแล้ว มันแทรกลงไปอีกไม่ได้อะ แถมจะเข้าโรงพิมพ์อาทิตย์หน้าแล้วอะ

ไม่เป็นไรนะ ช่วยกันอุดหนุนเล่มนี้ให้ขายดีๆ แล้วบก.หลวมตัว ยอมให้พี่รวมเล่มหนังรักอีกทีตอนเล่ม 3 รับปากว่ามีเรื่องนี้ด้วยรับรองๆ โหะๆ

ส่วน เรื่อง ยูมี พี่ไปตอบและขออภัยไว้ในบล้อก ยูมี(ที่ไม่ใช่บะหมี่ในชามแล้วนะ) ขอแก้ตัวด้วยการเชียร์ไปดู The Host ละกันนะ หนังสัตว์ประหลาดที่สนุกแบบแตกต่างจากรสชาติที่คุ้นเคย

ช้อบชอบ.. add ได้เลยครับ ด้วยความยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

ขอบคุณความเห็นอื่นๆด้วยเช่นกันนะครับที่แวะเข้ามาพูดคุยกัน
โดย: "ผมอยู่ข้างหลังคุณ" วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:20:24:17 น.
  
หนังสือออกต้อง ขอลายเซ็นต์ด้วยครับ
ในฐานที่เขียนได้ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โดย: บิกวอร์ IP: 203.188.23.42 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:21:30:22 น.
  
พอมาอ่านรีวิวแล้ว รู้สึกว่าหนังอัพเกรดไปเลยแฮะ
เยี่ยม ประทับจายยยยยยยยยยย ประมือให้ๆๆๆๆ
โดย: Mr.Adults IP: 58.136.209.44 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:21:33:17 น.
  
เข้ามาจ่ายค่าบริการครับ อิอิ

ขอบคุณครับ ทำให้ผมได้เข้าใจช่องว่างอีกหลายๆ อย่างที่ยังดูแล้วรู้สึกไม่อิ่ม

เป็นหนังในดวงใจอีกเรื่อง พอๆ กับเรื่อง the Classic เลยครับ
โดย: เต้ IP: 58.8.6.27 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:21:35:32 น.
  
ผมก็คิดว่า ตอนท้ายที่สุด ก็ไม่ได้หมายความว่าป้อมเลือกอ้อมอ่ะครับ เพราะก็ไม่ได้มีอะไรเป็นตัวบอกเลยว่า ทั้งสองคน ตกลงเป็นแฟนกันหรือคบกัน ผมคิดว่า ก็น่าจะเป็นเพื่อนสนิทกันต่อไปมากกว่า จนกว่าป้อมจะค้นพบหัวใจตัวเองจริงๆ หรือถึงแม้ว่า ป้อมจะเริ่มมีใจให้อ้อมแล้วก็ตาม แต่บทสรุปในตอนท้ายของหนัง ก็จะเป็นว่า แต่ละคนก็ไปทำตามสิ่งที่ตัวเองชอบ ทำในสิ่งที่อยากทำ ก็เท่านั้น ส่วนในเรื่องความรัก ก็คงจะเก็บมันไว้ในใจก่อน เพราะหน้าที่ที่พวกเขาต้องทำตายวัยที่สมควรของพวกเขานั่นคือ การเรียน และการทำตามความฝัน ต้องมาก่อน
โดย: David IP: 210.246.80.80 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:21:49:22 น.
  
เพิ่งไปดูมาเมื่อเย็นนี้เอง เป็นครั้งแรกที่ดูหนังคนเดียวแต่กลับประทับใจที่สุด...บรรยากาศ ภาพและอารมณ์
อาจคิดไม่เหมือนคนอื่น แต่ก็เข้าใจว่าป้อมเลือกอ้อมแล้วค่ะ
โดย: กลิ่นของความรัก IP: 203.170.234.5 วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:23:07:08 น.
  
หนังเรื่องนี้มีทั้งส่วนที่ผมชอบ และไม่ชอบ
ถ้าเปรียบเทียบกับหนัง(ที่เหมือนจะเป็น)ชุดเดียวกันนี้ ผมชอบมากกว่าเพื่อนสนิท แต่น้อยกว่าแฟนฉันครับ
อาจจะเป็นเพราะในช่วงนี้ดูหนังที่มีพาวเวอร์หนักๆ แล้วพอดูเรื่องนี้ (ซึ่งไม่ได้เสแสร้ง หนังเดินเรื่องและคิดตามวัยนั้นจริงๆ) ทำให้บางส่วนดูแล้วไม่หนักแน่นพอ
แต่นักแสดง ที่สด ใหม่ ก็เล่นได้ประทับใจผมจริงๆ ครับ อีกทั้งเพลงต่างๆ และเพลง"ฤดูที่แตกต่าง" มันคือเพลงที่ชอบมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ฉากที่ชอบที่สุด กลับกลายเป็นฉากที่อ้อมไปเล่นไวโอลิน แล้วเสียงเพี้ยน มันพีค บอกอารมณ์ได้จริงๆ (แต่มันดันไปคล้ายกับอารมณ์บางช่วงในเรื่อง คนเห็นผี น่ะ)

ถ้าถามว่าอิ่มไหม มันก็ไม่ได้อิ่ม ไม่ได้รู้สึกดี ล่องลอยอะไรขนาดนั้น แต่มันก็โอเคในระดับที่ควรจะเป็น และก็ไม่ได้มากเกินกว่านั้น บ่นโน่นบ่นนี่ แต่ผมก็ไปดูมาซะ 3 รอบแล้วน่ะ

ตรง "ไม่กินผักทำไมไม่บอก" ผมคิดเหมือนคุณครับ น่าจะเป็นการบอกเพื่อเสียสละ เห็นแก่คนรักมั้งครับ
โดย: iui วันที่: 10 กันยายน 2549 เวลา:23:43:18 น.
  
อ่านบทวิเคราะห์ของแต่ละคนแล้วก็ได้มุมมองเยอะมากเลยครับ จนอยากจะไปดูอีกรอบ ผมเป็นคนไม่ชอบดูหนังในโรงเป็นรอบที่สอง(เปลือง) แต่ว่าคงจะได้ดูเรื่องนี้อีกรอบกระมัง

สำหรับผม ผมประทับใจฉากที่อ้อมเข้าไปสอบชิงทุนที่สุด โทนในฉากหลังสีเข้ม แสงออกทึมๆ ภาพโคลสที่หน้าของอ้อม หลับตาแล้วมีน้ำตาซึมๆ เสียงไวโอลิน เพี้ยนๆ ผมเข้าใจว่าเป็นฤดูหนาว? ไม่แน่ใจอ่า ไม่ค่อยได้ฟังเพลงพวกนี้เลย รู้แต่ว่า ดนตรีตอนนั้นบาดใจเป็นที่สุด เหมือนมีใครเอาอะไรมาทิ่มเข้าไปในใจ

หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องหนึ่งที่ผมประทับใจมากครับ ภาพสวย ดนตรีเพราะ เนื้อเรื่องดี ไม่มีฉากไหนที่ดูแล้วรู้สึกสะดุด เป็นหนังที่ดูได้อย่างเป็นสุขครับ ดูแล้วไม่เครียด อยากปล่อยอามรณ์ดูเฉยๆ ฟังเพลงสบายๆ ไม่ต้องคิดตามก็ได้ หรือถ้าจะคิดตามก็มีอะไรให้เก็บเล็กเก็บน้อยไปตลอดทั้งเรื่อง

สำหรับผมถ้าจะบอกว่าป้อมชอบอ้อมบ้างไหม คงตอบยาก(เด๋วไปดูอีกที) แต่ป้อมก็แคร์อ้อมมากทีเดียวนะครับ ฉากที่ฝนตกแล้วตัวเองยอมเปียก ฉากที่กินข้าวแล้วอ้อมไม่สั่งผัก แล้วป้อมลุกไปซื้อกับข้าวที่มีผักมา ฉากที่อ้อมวิ่งหนีออกไปนอกห้องซ้อมดนตรีแล้วป้อมวิ่งตามไป ถึงแม้ป้อมจะโกรธ แต่ก็ไม่ได้ระเบิดอารมณ์ใส่อ้อม เหมือนที่อ้อมทำกับป้อมในฉากที่ปาร่มใส่บนสะพาน อาจจะเป็นความรู้สึกเล็กๆ ที่ก่อตัวขึ้นมาในความสัมพันธ์ รวมทั้งความประทับใจในความมีชีวิตชีวา+ติ๊งต๊องหน่อยๆ ของอ้อม หรืออาจจะเป็นเพราะความรู้สึกที่สบายใจเมื่อได้อยู่กับอ้อมก็เป็นได้

เรื่อง "ไม่กินผักทำไมไม่บอก" นั้น ผมก็คิดเหมือนกันครับว่าอ้อมคงเป็นคนบอก ฉากนั้นผมดูแล้วภาพของ my sassy girl แว๊ปขึ้นมาเลย อีกอย่างถ้าดาวรู้เองจากการสังเกตุ คงไม่เดินมาบอกประโยคนี้หรอกครับ

เรื่องการตัดสินใจของป้อม ตรงนี้ผมไม่มั่นใจนัก ดูจะมาจากหลายสาเหตุ แต่ที่แน่ๆ ผมว่าอ้อมก็มีส่วนนะครับ การที่ป้อมอยากไปบูดาเปสเพราะดุจดาวจะไป แต่การที่ป้อมเดินสวนกับอ้อมหน้าห้องสอบ แล้วรีบวิ่งไปดูอ้อม บวกกับดนตรีของอ้อม อาจะทำให้ป้อมรู้ถึงความรู้สึกของอ้อม รวมทั้งของตัวเองด้วยก็ได้ ฉากที่ป้อมอึ้งในตอนที่ดุจดาวบอกว่า "เราอยากเป็น A คนที่หนึ่ง" สำหรับผมผมว่าป้อมรู้สึกว่าคนที่ฉันเฝ้าฝันถึง เป็นเช่นนี้แน่หรือ?

เรื่องของครอบครัวผมมองว่านี้เป็นการเรียกร้องที่ค่อนข้างจะจริงจังถึงการเลือกทางเดินของเด็กนะครับ พ่อแม่ส่วนใหญ่เป็นแบบในหนังนั้นแหละครับ อยากจะเลือกทางเดินให้ลูก ไม่ยอมรับในสิ่งที่ลูกยากจะทำ เพราะเห็นว่ามันไม่มั่นคง จริงอยู่ที่การเลือกไปเรียนสายวิชา อย่างดนตรี หรือ ศิลปะ มันเป็นอะไรที่ดูเสี่ยงต่ออนาคตของลูกอย่างมาก แต่การที่คุณบังคับให้เขาทำในสิ่งที่เขาไม่ได้อยากทำนั้นมันเสี่ยงเสียยิ่งกว่าอีกนะครับ ข้อนี้ผมเองมองเห็นอยู่ทุกวัน เพื่อนเรียนในสิ่งที่เขาไม่ได้ชอบ ไม่ได้รัก แต่สิ่งที่ตัวเองชอบ ตัวเองรัก ไม่ได้เรียน . . . มันขมขื่นนะครับ . . . ในหนังเองก็บอกถึงเรื่องนี้เหมือนกัน อย่างในฉากที่ป้อมคุยกับพ่อแล้วพ่อบอกว่า เรียนหนัก เครียด พักผ่อนบ้าง อะไรประมาณนั้น แล้วภาพก็ตัดไปที่โรงเรียนของป้อม ทุกคนเล่นดนตรีอยู่อย่างมีความสุข หรืออีกนัยหนึ่งคือทุกคนมีความสุขเพราะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ หรือฉากที่พ่อของป้อมคุยกับพ่อของอ้อมแล้วถามว่าคิดยังไงถึงให้ลูกไปเรียนดนตรี แล้วพ่ออ้อมก็บอกว่าเพราะลูกชอบก็เหมือนกัน

ส่วนตัวผมค่อนข้างจะอินกับเรื่องนี้มากนะครับ ส่วนหนึ่งเพราะอยู่ในวัยเดียวกัน อีกส่วนเพราะภาพสวย อีกส่วนเพราะผมก็ชอบดนตรีครับ ถึงจะเล่นไม่ได้สักอย่างก็เหอะ lol
โดย: กึ่งอัตโนมัติ (กึ่งอัตโนมัติ ) วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:0:15:43 น.
  
ได้มุมมองที่มองข้ามไปหลายมุมเหมือนกัน ขอบคุณค่ะ
โดย: i_leely IP: 221.128.108.73 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:0:31:01 น.
  
ชอบค่ะ กับหนังเรื่องนี้ ชอบมากกว่าเพื่อนสนิทและแฟนฉัน
กับบทบาทของตัวละคร แสดงได้ตามบทที่ว่างไว้ทำให้คิดว่าตัวละครนี้มีจิง ๆ ในโลกซะเลย
บท ดราม่า ที่ต้องให้อารม ในการแสดงก็ทำได้ดีมาก ๆเลย โดยเฉพาะ อ้อมสีไวโอริน เป็นฉากที่เศร้ามาก ถึงแม้จะไม่มีน้ำตาให้เหน แต่ถ้าสีหน้าและเสียงของไวโอริน ทำให้ อินไปกับหนังได้อย่างง่ายดายเลย และ คำพูดหลาย ๆ คำพูดที่ต่างคนต่างคิดตามไปคนละ แบบ หนังแบบนี้ละคะ ที่น่าติดตาม และ น่าชื่นชม บล๊อคนี้เขียน เกี่ยวกับหนังได้ดีจริง ๆ เลยค้า และจะติดตามบ่อย ๆ นะคะ
ปล. ขอลายเซ็นล่วงหน้าด้วยก้อดี อิอิ
โดย: เอฟจัง IP: 61.47.115.110 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:1:45:09 น.
  
ผมอยากจะโดกระทืบปากคนนั่งข้างๆ สองคนจริงๆครับ ไม่รู้จะมานั่งคุยกันหรือมาดูหนัง ถ้าจะคุยกันเจ๊ไปคุยกันที่บ้านก็ได้น่ะ
โดย: otto IP: 203.148.241.100 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:11:05:07 น.
  
ได้ดูเมื่อวันเสาร์ครับ ชอบมาก ว่าจะชวนพ่อแม่ไปดูซักวันครับ

ชอบที่เปรียบเทียบกับการ์ตูนของอาดาจิ มิสึรุมากครับ เห็นภาพเลย
โดย: absent-minded IP: 158.108.54.56 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:13:01:42 น.
  
อ่านแล้วรู้สึกว่าคนเขียน เป็นคนละเอียดอ่อนจังเลยค่ะ
โดย: i - oon IP: 203.113.80.136 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:13:35:27 น.
  
เขียนได้เยี่ยมครับ
โดย: The kop IP: 203.146.9.27 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:14:26:39 น.
  
โฮกกกกก..
คอมเม้นเยอะเหลือเกิน...

ผมชอบหนังเรื่องนี้สุดๆครับ
อ้อมน่ารักได้อีก
ส่วนดาวก็ลิ้นไก่สั้นได้อีก - -* (เพื่อนผมบอกว่าแบบนี้เค้าเรียก "ภาษาโฟร์มด") แต่ก็น่ารัก 55+
อ.จิทาโร่ สุดๆแล้ว ^^ เรื่องนี้โอปอล์จืดไปเลย

ปล. เพื่อนผมบอกว่า เค้าตัดฉากที่อ้อมบอกดาวว่าผ้อมไม่กินผักนี่ครับ
โดย: nanoguy IP: 161.200.255.164 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:15:42:51 น.
  
เขียนวิจารณ์ได้เจ๋งเป้งตามเคยนะคะ ยังไม่ได้ไปดูเลยไม่มีเวลา ไอ้ตัวเวลานี่ก็วิ่งจู๊ด ๆ เหลือเกินทำนู่นทำนี่ไม่เคยจะทัน

หนังสือของคุณออกทันงานสัปห์ดาหนังสือปีนี้มั้ยคะ แล้วคุณเจ้าของบล็อกจะไปร่วมงานด้วยรึเปล่า ดิฉันจะได้ไปตามล่า เอ๊ย ตามหาเอาหนังสือไปให้เซ็น...ยังไงแจ้งข่าวด้วยนะคะ
โดย: kimutaku IP: 203.170.174.66 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:16:56:06 น.
  
ชอบหนังเรื่องนี้ค่ะ น่ารัก และ สะท้อนพลังแห่งรัก (Power of Love) ได้อย่างกินใจ
Spoiler Spoiler Spoiler จ้า
เช่น
- ความรักของพ่อที่มีต่อป้อม สำหรับตัวเองฉากที่พ่อ มาคุยกับป้อมที่โรงเรียน บอกความเป็นที่สุดแห่งรัก ดูแล้วน้ำตาร่วงเลย
- "ไม่กินผักทำไมไม่บอก" ประโยคที่มีรักเป็นที่มา ตั้งแต่ ป้อมรักดาว (สื่อไปถึงเรื่องดนตรีกับป้อมตอนแรกด้วย) อ้อมรักป้อม
- ความรักของดาว ต่อ ไวโอลิน ของเธอ
- และ ความรักของอ้อม อย่างที่คุณผมอยู่ข้างหลังคุณเขียน (ขอบอกชอบส่วนที่คุณเขียนนี้มากกกกค่ะ โดนๆๆๆ เลย) “ไม่เห็นต้องได้เล่นเลย ขอแค่ฟังเฉยๆก็มีความสุขแล้ว ความสุขของการเล่นดนตรีของอ้อม ก็สะท้อน ความสุขของความรักของตัวเธอ ที่แค่ได้รักก็สุขใจ ความรักของคนบางคน คือ การมีความสุขที่ได้ทำอะไรเพื่อคนที่ตัวเองรัก ได้แสดงความห่วงใย ได้เอาใจใส่ และ ได้เห็นคนที่ตัวเองรักมีความสุข แม้รู้ว่าจะไม่ได้ครอบครองก็ตาม
จึงไม่น่าแปลกใจ ว่าเพราะอะไร ป้อมกินข้าวกับอ้อมแค่ครั้งเดียว อ้อมจึงรู้ทันทีว่าป้อมไม่กินผัก และ อ้อมไม่เลือกกับข้าวที่มีผักมากินร่วมกัน ในขณะที่ ดาวกินข้าวกับป้อมมาหลายมื้อก็ยังไม่เคยรู้เลยว่า ป้อมไม่กินผัก ......จากที่เล่าไว้ข้างต้น เมื่อเรารู้จักอ้อม เราก็จะเข้าใจได้ว่า ความสุขของอ้อมไม่ใช่การได้ครอบครอง...หนึ่งในความรักที่ยิ่งใหญ่คือ ความรักที่พร้อมที่จะให้และได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข แม้ว่าเขาจะไม่ได้เลือกเราเป็นคนที่อยู่ข้างกาย นอกจากนี้ อ้อมยังเป็นคนที่รู้ว่าหัวใจตัวเองต้องการอะไร และ เธอก็พร้อมที่จะแสดงออกถึงสิ่งที่หัวใจเธอเรียกหาอย่างชัดเจน ไม่ปิดบัง แต่หากไม่ได้รับกลับมาก็มิได้คิดรุกรานแย่งชิงใคร เช่น การที่อ้อมเก็บร่มไว้เพราะต้องการจะเดินออกไปกลางฝนพร้อมกับป้อม , เธอตอบตกลงที่จะไปทำรายงานกับป้อมโดยที่เขายังชวนไม่ทันจบคำ และ การที่เธอเลือกจะไปชิงทุนนัยหนึ่งก็คือการต่อสู้เพื่อความรักของตัวเอง แม้จะรู้ว่าตัวเองเล่นเพี้ยนเพียงใด เป็นการบอกเล่าตัวตนของอ้อมอย่างชัดเจน"
Power of Love ทั้งมีพลังและสวยงาม

ดูหนังแล้วรู้สึกว่าการเป็นคนมีรักจึงโชคดีกว่าการถูกรักมากมาย เพราะได้มีพลังที่แสนสวยงามนี้ในตัวเอง

ปล. ไม่เห็นด้วยเลยค่ะ ที่คุณผมอยู่ข้างหลังคุณบอกว่าไม่มีใครปิ๊งปั๊ง เท่าที่รู้ๆมาก็มีไม่หยุดเลยนะคะ
โดย: eXchange IP: 202.28.181.9 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:17:14:04 น.
  
ดูหนังเรื่องนี้แล้วอยากกลับไปใช้ชีวิตในวัยเด็กอีกจะใช้ให้อย่างคุ้มค่าเลย สมัยก่อนที่ยังเด็กมัยมปลายเอาแต่เรียนจนเอ็นติดแพทย์ ลืมใช้ชีวิตเด็กวัยรุ่นไป พอเข้าการเรียนในมหาวิทยาลัยวิชาแพทย์ก็แสนจะหนัก เสมือนชีวิตช่วงวัยรุ่นของตัวเองขาดหายไป มาถึงวันนี้เป็นพ่อคนแล้วมีลูกช่วงวัยรุ่น จึงพยายามสอนให้ลูกใช้ชีวิตในช่วงต่างๆของวัยตัวเองอย่างเต็มที่ เรียนสบายๆเอาเท่าที่ผ่านได้ สนุกอยู่กับวัยตัวเอง คบเพื่อนที่ดี ทำสิ่งที่ตัวเองชอบ มันจะเป็นความทรงจำที่ดีและประทับใจสำหรับชีวิต เมื่อเราย้อนนึกถึง
โดย: ชอบหนังเรื่องนี้มากครับ IP: 203.146.83.92 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:17:14:27 น.
  
ผมชอบ ฉากที่อ้อมขว้างฉาบลงพื้น ในตอนซ้อม มากที่สุดอ่ะ แสดงถึงอารมณ์ของผู้หญิงที่ไม่พอใจ น้อยใจ ได้ดีเยี่ยมมาก ๆ
โดย: ชอบ ๆ IP: 203.151.10.4 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:17:19:45 น.
  
คุณ คห. 87 นี่อายุเท่าไหร่แล้วครับเนี่ย สงสัยประมาณน้าๆ ผมได้มั้ง ผมนึกว่าผมแก่สุดในนี้ซะอีก หุหุ
โดย: David IP: 203.209.31.25 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:17:35:18 น.
  
เขียนดีมากครับ นับถือ!

ฉากที่คล้ายกับการ์ตูนของ อ.อาดาจิยังมีอีกนะครับ
ก็ ฉากอ้อมเปิดพัดลมเป่าร่มที่ป้อมให้ยืมมา งัย

โดย: sheva IP: 203.170.251.238 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:19:22:16 น.
  
เป็นหนังเรื่องที่สองที่น้ำตาซึม ต่อจากบีวิทยู
โดย: กจ IP: 124.121.173.238 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:19:37:29 น.
  
นานๆจะได้ดูหนังดีๆแบบนี้สักเรื่อง......

ดูแล้วอินจริงๆค่ะ โดยเฉพาะความรู้สึกของอ้อมถ่ายทอดผ่านตอนสีไวโอลินแล้วเราฟังแทบน้ำตาจะไหล....

"ไม่ได้ใจเธอไม่เป็นไร ขอฉันได้อยู่ข้างๆเธอก็พอ" ดูแล้วยิ่งชอบดนตรีคลาสสิคเข้าไปอีกค่ะ ^^ อยากไปเรียนเหมือนป้อมและอ้อมมั่งจังเลย....ดูแล้วทำให้นึกเสียดายที่เราไม่ได้เลือกเรียนสิ่งที่เราหวังแต่เรียนตามใจพ่อกับแม่......
เป็นหนังที่ดูแล้วย้อยถึงตัวเอง

มาบอกว่าชอบหนังเรื่องนี้มากค่ะ >w<
โดย: dark_sho IP: 124.120.238.65 วันที่: 11 กันยายน 2549 เวลา:22:15:01 น.
  
เยี่ยมยอดครับ อ่านแล้วยิ่งทำให้ภาพของหนัง+อารมณ์ มันยิ่งอินเข้าไปกับหนัง จนน้ำตาเกือบไหลเลยครับ กับประโยคที่ว่า"เราอยู่กับลูกไม่ได้ตลอด แต่ลูกจะอยู่กับสิ่งที่เค้ารักตลอดชีวิต" ขอบคุณครับ
โดย: jupe IP: 61.47.67.195 วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:2:00:10 น.
  
รีวิวได้ยอดเยี่ยมมากๆเลย ทำเอาอยากจะไปดูหนังซะเดี๋ยวนี้เลย ขอบคุณมากครับ ^^
โดย: Ren IP: 124.120.117.176 วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:14:30:01 น.
  
แทบจะเรียกว่า 99 %
แพรมีความคิดเห็นและรู้สึกเหมือนกับคุณเจ้าของบล๊อก

ไปดูรอบสองมาแล้ว ความน่าสนใจ หรือ อินไปกับหนัง ยังไม่ลดลงเลยคะ
โดย: แพร IP: 203.146.198.33 วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:15:14:25 น.
  
ตอนผมดูจบผมนึกถึงเรื่อง Swing girl ก่อนเพื่อนเลยครับ เพราะเป็นหนังแนวดนตรีเหมือนกัน และรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่พอเอาไปเทียบกับ Swing girl แล้วมันดูสู้ไม่ได้ในด้านความฉูดฉาดของเรื่อง
แต่พอมาอ่าน blog แล้วทำให้ได้คิดว่าเป็น plot เดียวกันกับ อ.อาดาจิ มิซึรุ ก็ทำให้เริ่มอินกับหนังมากขึ้นแล้วล่ะครับ
อยากกลับไปดูอีกรอบจังเลย.....
โดย: Sixteenth IP: 202.28.181.9 วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:17:15:41 น.
  
ใช่ครับ ดูแล้วเหมือนหนังค่อยๆเติมความประทับใจไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นความอิ่มเอิบใจ และมีความสุขมาก เมื่อหนังจบ กับบทเพลงฤดูที่แตกต่าง เดินยิ้มออกจากโรงเลย
โดย: jupe IP: 61.47.70.217 วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:19:23:29 น.
  
ถึงแม้เพลงฤดูที่แตกต่างตอนจบ ความหมายอาจไม่ค่อยสอดคล้องกับหนัง แต่ดนตรีมันเข้า มั้นใช่ กับอารมณ์ของหนังมากๆครับ
โดย: jupe IP: 61.47.70.217 วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:19:25:42 น.
  
ขออนุญาตนำไปเผยแพร่ในเว็บ blog ของผมนะครับ
www.statcommun.com
โดย: ๋Jp IP: 58.136.7.72 วันที่: 12 กันยายน 2549 เวลา:23:31:16 น.
  
ขอบคุณสำหรับแนวคิดใหม่ๆครับ
โดย: Seasons Change IP: 124.121.124.221 วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:1:08:13 น.
  
หัวใจตึ๊บๆ เพราะคนเล่นน่ารักน่าเด๊ 555
โดย: DrY IP: 202.12.74.6 วันที่: 14 กันยายน 2549 เวลา:8:37:50 น.
  
แวะมาจ่ายค่าบริการคับ

อ่านแล้วเหมือนได้ดูอีกรอบ

ขอบคุนที่ทำมาให้เราอ่านนะ
โดย: clubalchemist IP: 58.8.48.115 วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:1:03:15 น.
  
ได้อ่านบทวิเคราะห์ หลังจากที่ไปดูหนังแล้ว รู้สึกว่าหนังมีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะเลย สงสัยต้องไปดูรอบที่ 2
โดย: dinkun IP: 202.44.8.101 วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:14:02:07 น.
  
โดย: arm IP: 203.107.217.194 วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:14:21:41 น.
  
ขอบคุณครับ ชอบดนตรีในหนังมากครับ
โดย: armShare IP: 203.107.217.194 วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:14:46:52 น.
  
คุ้มค่ากับการรอการวิจารณ์ของคุณค่ะ
โดย: ตะวันรอนตอนเช้า IP: 124.157.187.57 วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:17:05:49 น.
  
ไปดูด้วยกันกับครอบครัว ออกมาจากโรงหนังลูกๆ ยังแซวว่า "ป๊ายังยิ้มได้" แต่ความรู้สึกว่ามันจบแหว่ง ๆ ยังไงไม่รู้ ต้องกลับมาดู ใน "PANTIP" และก็รอดูใน BLOG นี้แหละครับถึงเข้าใจอะไร ๆ มากขึ้น
รู้สึกเหมือนๆ กับหลายๆท่านที่ไปดูมา มันอิ่มเอมใจ แล้วก็ชวนให้กับไปคิดในอารมณ์หนังกลับไปกลับมา "ผมรักหนังเรื่องนี้เข้าแล้วครับ"
โดย: FA IP: 58.64.125.65 วันที่: 16 กันยายน 2549 เวลา:11:39:45 น.
  
สุดยอดพี่
ผมชอบหนังเรื่องนี้มากๆ
บางฉากผมก็คิดเหมือนพี่นะ
แต่บางฉากที่ผมงงพอมาอ่านของพี่แล้วจี๊ดดดดเลย
อยากกลับไปดูอีกหลายรอบเลย
โดย: ponne IP: 202.44.135.35 วันที่: 16 กันยายน 2549 เวลา:21:26:41 น.
  
โป้กๆๆ...
(เสียงเคาะหัว)...เพิ่งมาเจอ ลืมเข้ามาดูลิงค์นี้ มัวแต่ไปอ่านอะไรไม่รู้...แหะ แหะ..สารภาพว่าอ่านเฉพาะเรื่องที่ได้ดู ซึ่งก็ดูอยู่ไม่กี่เรื่อง...

อ่านแล้วอิ่มเอมใจ...เห็นด้วยทุกกระเบียดนิ้ว
สะดุดใจที่สุดก็ตรงประโยคที่ว่า..เราอยู่กับลูกไม่นาน.......นั้นแหละ เป็นข้อคิดที่สะกิดใจข้าพเจ้าที่สุดในหนังเรื่องนี้

ขอบคุณและขออภัยคร้าบบ
โดย: Life's like that วันที่: 17 กันยายน 2549 เวลา:1:17:59 น.
  
หนังเรื่อยๆ ดีค่ะ
น้ำตาซึมๆ ก็ตอนอ้อมเล่นไวโอลินนี่แหละ

สงสัยอยู่อย่าง อ้อมสอบเข้าได้ที่หนึ่ง (คิดว่าการสอบต้องมีทั้งปฏิบัติและทฤษฎี) แต่ทำไมตัวหนังจึงจงใจแสดงให้เห็นว่าอ้อมเล่นดนตรีเพี้ยน จนถูกโอนไปตีฉาบด้านหลังโน่น (ทั้งๆ ที่ตอนแรกมีการ test hearing ของอ้อม แล้วอ้อมก็ทำได้ดีซะด้วย) ตรงนี้มันดูขัดๆ อยู่ชอบกล
โดย: jazzie IP: 61.47.69.240 วันที่: 17 กันยายน 2549 เวลา:3:09:20 น.
  
เขียนได้ดีจังค่ะ
ในที่สุดก้อเข้าใจฉากที่ดาวถามป้อมว่า "ไม่ชอบกินผักทำไมไม่บอก" ซะที งงอยู่นานว่าผกก.ต้องการอะไรจากฉากนี้

ชอบเพลงclassic ไปเลยหลังจากดูหนังจบ
สำหรับหนังเรื่องนี้ดูรอบเดียวคงน้อยเกินไปว่ามั้ยคะ
^___^
โดย: somini (sommini ) วันที่: 17 กันยายน 2549 เวลา:14:46:51 น.
  
หวัดดีค่า..
ชอบหนังเรื่องนี้เหมือนกัน อาจเป็นเพราะชอบดนตรีด้วย..

เขียนได้ดีจังค่ะ ลึกซึ้ง เข้าใจในหนังดีจังค่ะ

จะติดตามผลงานต่อๆ ไปนะคะ
โดย: madam butterfly IP: 203.113.37.6 วันที่: 17 กันยายน 2549 เวลา:19:37:58 น.
  
รู้เพียงแต่ สนุกมากค่ะ อยากไปดูอีกรอบนะเนี่ยๆ
โดย: nappy IP: 203.159.36.10 วันที่: 17 กันยายน 2549 เวลา:23:43:36 น.
  
สนุกดีค่ะ
เรื่องนี้ทำให้อยากเล่นดนตรีเลย
โดย: mooyang IP: 210.86.216.207 วันที่: 18 กันยายน 2549 เวลา:13:26:11 น.
  
เราชอบหนังเรื่องนี้เหมือนกัน สนุกมากๆ
โดย: ZOZo IP: 58.9.199.175 วันที่: 18 กันยายน 2549 เวลา:22:05:07 น.
  
เกือบจะไม่ไปดูก็เพราเห็นว่าชอบกันเยอะนี่ละครับ เลยรู้สึกเอียนๆ

แต่พอไปดูแล้วก็อึ้งครับ ชอบโครตๆ
ถ้าไม่ได้ดูก็คงไม่รู้สึกเสียดาย
เพราะว่าไม่ได้ดู ก็ไม่ได้รู้สึกรู้ซึ้งอะไร

เป็นหนังที่ทำให้ผมยิ้มได้ตั้งแต่ต้นจนจบ
คำว่าอิ่มใจ น่าจะใช้ได้กับหนังเรื่องนี้ครับ

แต่ด้วยพื้นฐานชีวิตของคนที่ต่างกัน
บางคนก็อาจไม่ซึ้งไม่อินไปกะหนังเรื่องนี้ก็ได้

สรุปอีกที ชอบโครตๆๆๆๆๆ
โดย: wls (winter love song ) วันที่: 18 กันยายน 2549 เวลา:23:08:04 น.
  
มาชำระค่าเสียหาย 1 comment (อ่านแล้วอิ่ม ^_^)

เราดูแล้วอึ้งๆ เพราะตกหลุมรักดาวมาตั้งแต่ต้น (พร้อมป้อมเลยมั้งเนี่ย อิอิ)

เราพยายามเปิดใจรับอ้อมเข้ามา มันก็ดีขึ้น (นิ)

ฉากที่ดาวบอกว่า อยากได้ เอคนที่หนึ่ง แล้วป้อมอึ้งไป เข้าใจว่าหมายถึง คนที่หลงใหลมาตลอดไม่ได้อบอุ่นอย่างที่ฝันไว้ แน่ๆ เลย

ฉากที่ป้อมขนของออกจากบ้าน แล้วแม่บอกว่า อย่าลืมเอานมไปด้วย อันนี้นึกถึง One Piece ค่ะ อิอิ
โดย: มะเขือเทศน้อย ^_^ IP: 213.42.21.78 วันที่: 19 กันยายน 2549 เวลา:14:14:44 น.
  
ว๊าว
































และก็ว๊าว
ขอคาราวะครับ

น่าจะส่งเสริมคนที่ดูหนังแล้วมาดูที่คุณเขียนะครับ
เขียนดีมากๆเลย เข้าใจทุกรายละเอียด

ยิ่งตอนบอกว่าอ้อมตกลงจะไปทำรายงานกับป้อมนั่นเรากคิดเพียงว่ามุกตลก แต่มันแฝงแฮะ


อืม....นั่นสินะ
ลป.ขอบคุณครับ
โดย: คุณชายอ่านะ IP: 203.113.81.164 วันที่: 19 กันยายน 2549 เวลา:16:57:48 น.
  
ทั้งแฟนฉัน เพื่อนสนิท และseason change เป็นหนังที่ดูแล้วชอบมากทั้งสามเรื่อง

แต่ทั้งสามเรื่อง ไม่รู้ทำไม รู้สึกว่าดูได้แค่รอบเดียว คิดว่าคงเป็นเพราะความเอื่อยเฉื่อยของหนังนั่นเองค่ะ ไม่คิดจะดูรอบสองเลย

วิเคราะห์ได้ดีตามเคยนะคะ แต่ประเด็นที่คุณ jryn พูดไว้ในความเห็นที่ 57 ก็น่าสนใจมากค่ะ ออกจะเห็นด้วยมากกว่าด้วยซ้ำเรื่องความรู้สึกของดาวที่มีต่อป้อม ดาวน่าจะชอบป้อมพอสมควรค่ะ

และตอนจบก็คิดว่าป้อมยังไม่ได้เป็นแฟนอ้อมหรอก คงจะเป็นเพื่อนสนิทกันเฉย ๆ แต่อนาคตไม่แน่ค่ะ

ป้อมคงต้องทำความรู้จักกับจิตใจของตัวเองมากกว่านี้จริง ๆ ด้วยค่ะ
โดย: Lily of the Valley IP: 124.121.2.121 วันที่: 20 กันยายน 2549 เวลา:17:27:32 น.
  
ดูแล้วชอบพระเอกมากๆหล่อดี แล้วก็ชอบทุกๆคนที่แสดง
โดย: love IP: 125.24.201.254 วันที่: 21 กันยายน 2549 เวลา:12:35:41 น.
  
ชอบพระเอกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเพราะน่ารัก
โดย: เม IP: 202.129.34.101 วันที่: 21 กันยายน 2549 เวลา:14:59:33 น.
  
ที่จริงแล้ว ที่ดาวรู้ว่าป้อมไม่กินผักอ่ะ เพราะว่าดาวเริ่มชอบป้อมแล้วต่างหาก ผู้กำกับเป็นคนพูดในวันรอบสื่อมวลชนอ่ะ เค้าบอกว่านั้นเป็นการแสดงให้รู้ว่าเวลาเราชอบใครเราก็จะเอาใจใส่เค้า รู้ว่าเค้าชอบอะไรไม่ชอบอะไรอ่ะ
โดย: ชุน IP: 58.8.171.58 วันที่: 21 กันยายน 2549 เวลา:21:04:03 น.
  
โดย: ]ลอยลม IP: 203.153.169.109 วันที่: 22 กันยายน 2549 เวลา:1:39:08 น.
  
วันนี้เพิ่งไปดูมาเองค่ะ...ชอบมากๆๆเลย! ชอบกว่าเพื่อนสนิทกับแฟนฉันอีกนะ (สงกะสัยโดยส่วนตัวจะรักดนตรีแล้วก็อยากไปอยู่โรงเรียนนี้ด้วยละมั๊ง...) เป็นหนังที่ทั้งตลก ซึ้ง น่ารักแล้วก็ให้ข้อคิดดีๆอีกเยอะเลยล่ะค่ะ (พระเอกก็น่ารักด้วย 555+) อยากไปดูอีกรอบจัง ^ ^

(ชอบมากๆเลยอ่ะ Four Seasons ชอบมาตั้งแต่เด็กๆแล้วด้วย ^ ^")

เป็นหนังที่น่ารักและดีมากๆอีกเรื่องหนึ่งเลยล่ะค่ะ...
โดย: นัทจัง IP: 203.148.136.67 วันที่: 22 กันยายน 2549 เวลา:17:44:28 น.
  
อยากให้ทุกท่านช่วยวิจารณ์การแสดงของนักแสดงในเรื่องหน่อยนะคับว่าแสดงเป็นอย่างไรบ้างแบบละเอียดเลยนะเอาเป็นฉากๆเลยก็ได้
โดย: poccha IP: 124.121.82.145 วันที่: 22 กันยายน 2549 เวลา:22:53:42 น.
  
ไท่รู้ว่าจะยังมีฉายอยู่รึเปล่า อ่านีรวิวแล้วอยากดูอีกรอบ เพราะรอบแรกที่ไปดูใจผมไม่อยู่กับหนัง เพราะเพิ่งอกหักจากสาว MS มา พอเห็นตึกเห็นสะพาน ใจมันเลยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไร(ดีมันไม่ถ่ายที่คาเฟ็ทกับสวนหมุน) ไอเพื่อนที่ชวนไปดูมันก็เพื่อนเก่าตั้งแต่ที่โรงเรียนพอมันเห็นว่าหนังถ่ายที่ศาลายา มันเลยคิดว่าผมอยากดู เฮ้อใจผม(ณ เวลานั้น)แค่เห็น MS นี่ก็ไม่อยากดูแล้วครับ
โดย: หมาแก่กับเด็กน้อย IP: 203.113.56.8 วันที่: 22 กันยายน 2549 เวลา:23:19:52 น.
  
ไปดูมาแล้วมันมากๆ
โดย: บิว IP: 58.147.54.53 วันที่: 23 กันยายน 2549 เวลา:10:48:28 น.
  
ไปดูนะค่ะคนที่ยังไม่ได้ดู ขำสุดๆ
ซึ้งอย่างแรง
โดย: บิว IP: 58.147.54.53 วันที่: 23 กันยายน 2549 เวลา:16:07:52 น.
  

เห็นด้วยเลยครับเรื่องอินมาก ผมอินตลอด ดูแล้วเพลิดเพลินดี

แอบตกใจที่บอกว่า ศาลายาเปลี่ยนไปเยอะจริง ๆ

ผมก็เห็นด้วยครับ ศาลายาเปลี่ยนไปเยอะจริง ๆ
โดย: Elrond วันที่: 24 กันยายน 2549 เวลา:1:35:20 น.
  
พระเอกหล่อมาก
โดย: best IP: 61.19.42.85 วันที่: 24 กันยายน 2549 เวลา:10:57:50 น.
  
เพลงเพราะมากค่ะ
โดย: บิว IP: 222.123.6.252 วันที่: 24 กันยายน 2549 เวลา:14:09:44 น.
  
ยังไม่ได้ไปดูเลย
อ่านแล้วอยากไปดูมากๆ
แต่ไปดูคนเดียวนี่จิ
โดย: pinky - pinky โลกนี้สีชมพรู๊.. IP: 124.121.190.205 วันที่: 25 กันยายน 2549 เวลา:12:56:39 น.
  
อ่านแล้วรู้สึกดีมาก ๆ และเป็นหนังที่เราชอบจริงๆเหมือนกัน และรู้สึกว่าทุกตอนก็เป็นสิ่งที่ทุกคนน่าจะเคยผ่านมาแล้ว จึงทำให้มีความรู้สึกร่วมได้ไม่ยาก สรุปประทับใจมาก คุ้ม
โดย: อุ๋ม IP: 125.24.236.44 วันที่: 25 กันยายน 2549 เวลา:14:23:48 น.
  
รู้สึกเหมือนกันกับผมแทบจะทุกอย่างเลยครับ...

เป็นหนังที่อิ่ม และอบอุ่นมากๆเรื่องหนึ่งทีเดียว

หลังจาก "เฉิ่ม" และ " Be with you " ก็มีหนังเรื่องนี้แหละครับที่ "รัก" เช่นกัน ^___^

PS : จบมาสาขาจิตวิทยา (เหมือนผม) แหงๆเลย?
โดย: Ruudy IP: 58.10.77.231 วันที่: 25 กันยายน 2549 เวลา:14:49:51 น.
  
ชอบดุจดาวมาก เค้าดูหวาน ๆ แม้บทจะน้อย แต่มันก็ทำให้เรากลับไปคิดต่อได้ ว่าเค้าน่าจะเป็นคนยังไง กลับมาเนี้ย ก็ยังอดเพ้อไม่ได้ น้องดาวน่ารัก
โดย: แวะมาอ่าน IP: 124.120.13.44 วันที่: 25 กันยายน 2549 เวลา:15:00:29 น.
  
สุดยอดครับสำหรับบทวิจารณ์หนัง ผมก็เป็นคนนึงที่ชอบเรื่องนี้มากกก เพราะ ตรงกับชีวิตของผม และผมเลือกเหมือนคุณคือ ตรงกันข้ามกับหนัง ผมไปดูเรื่องนี้ 3 รอบ และไปเยี่ยมที่ศาลายามาด้วย ดีจริงๆๆ ผมเห็นต่างกับคุณนิดนึงคือ เพลงฤดูที่แตกต่าง สำหรับผมมันคือบทส่งท้ายที่ให้กำลังใจ ที่ว่าเมื่อเราเลือกเดินตามหัวใจแล้ว อาจต้องเจออุปสรรคมากมายในช่วงแรก แต่ถ้าเราทำด้วยหัวใจ มันก็จะส่งผลดีในอนาคตอย่างแน่นอนให้เราอดทนไว้ เหมือนชีวิตจริงของผู้กำกับคนนี้ที่ เลือกเรียนนิเทศน์ ทางบ้านห่วงว่า วันข้างหน้าจะเอาอะไรกิน แต่เมื่อวันนึงเขาก็พิสูจน์ให้พ่อแม่เห็นว่า เขาเลือกเดินตามหัวใจ เมื่อทำในสิ่งที่เรารักมันก็ทำได้ดีและประสบความสำเร็จอย่างที่เห็น สุดท้ายความสุขของลูกเนี่ยแหละ เป็นสิ่งที่ทำให้พ่อแม่มีความสุขไปด้วย...ไว้มีโอกาสจะมาแลกเปลี่ยนอีกครับ
โดย: ไม่มีชื่อ IP: 61.47.117.128 วันที่: 25 กันยายน 2549 เวลา:18:19:11 น.
  
fdsfsd
โดย: allerbor IP: 124.120.92.34 วันที่: 25 กันยายน 2549 เวลา:20:08:33 น.
  
เพ่บอลน่ารักมากค่ะ ชอบเพ่บอลกับอ้อมอ่ะ น่ารักมากๆๆๆๆ หนังก้อน่ารักดี ใครชอบเพ่บอลก้อ แอดมาได้นะค่ะ mint_killua@hotmail.com
โดย: Mint IP: 202.28.77.32 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:9:23:04 น.
  
rak P'ball ka P'ball narak mak mak mak
I Love P'ball Forever
โดย: Mee toy_ka IP: 202.28.77.32 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:10:29:09 น.
  
หนุกมั่กมากชอบอ่ะ ไปดูมาสองรอบแล้วนั่งยิ้มทั้งเรื่องแต่ติดตรงที่ไตเติ้ลหนังเรื่องผีคนเป็นอ่ะน่ากลัวสุดๆสรุปคือดูแล้วบอกได้คำเดียวว่ารักเลย ชอบอ้อมอ่ะ
โดย: ปัน@S.K.N. IP: 203.113.32.12 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:10:52:24 น.
  
Seasons Change เป็นหนังที่แสดงอารมณ์ที่หลากหลายแบบออกมา ซึ่งนักแสดงก็ทำได้ดีมากทีเดียว
นักแสดงได้รับบทบาทที่เหมาะกับตน ทำให้แสดงได้ดี ในเรื่องนี้จะแสดงความรักในหลายรูปแบบ มีทั้ง ความรักทั้งของพ่อและแม่ ความรักของคนที่เราแอบชอบ และแอบชอบเรา บางทีการที่เราคิดว่าเราชอบคนๆนั้นจริงๆเพราะเราชอบมาตั้งนานแล้ว เราคิดว่ามันไม่เสมอไปหรอก เพราะดูจากเรื่องนี้ป้อมรู้จักดาวตั้งแต่บดิทรเดชา มารู้จักอ้อมที่เตรียมมหิดล อ้อมยังทำให้หัวใจของป้อมหวั่นไหวได้เลยไม่รู้จะเลือกใครดี เพราะไม่แน่ใจในความรู้สึกของตัวเอง อย่างที่กล่าวมาในบทวิจารณ์ป้อมอยู่กับดาวแล้วมีความสุข แต่คิดว่านี่คือสุขแล้ว พอป้อมอยู่กับอ้อม ก็รู้สึกมีความสุขแต่มันเป็นความสุขแบบรู้สึกสบายใจ โล่งใจ นี่คือความสุขจริง ความสุขที่มาจากใจ จริงๆแล้วป้อมน่าจะลองถามหัวใจตัวเองดูว่า รักคนไหนชอบคนไหน จะได้รู้ซักทีว่าระหว่างดาวและอ้อม ใครคือคนที่ป้อมรัก ถึงแม้ว่าดุจดาวจะเป็นรักครั้งแรกแต่รักครั้งแรกก็อาจไม่ใช่ก็ได้ อาจเป็นเพื่อนสนิทของเราที่เราคุ้นเคยก็ได้ ในเรื่องนี้เพลงที่นำมาประกอบภาพยนต์เป็นเพลงที่มีความหมายดีมาก
เป็นเพลงที่ดูเศร้าๆ เหงาๆแต่แฝงไว้ด้วยข้อคิดมากมายและเป็นเพลงที่ให้กำลังใจอีกด้วย Seasons Change เป็นหนังอีกเรื่องหนึ่งที่เราขอให้มาดูกันแล้วคุณจะซึ้งในความรักที่มีในเรื่องๆนี้.............
โดย: เด็กสามเสน IP: 58.8.167.146 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:11:44:42 น.
  
ชอบเรื่องนี้ที่มันดู smooth ดี
ดูแล้วต้องคิด บางฉากต้องร้องไห้ แต่โดยรวมแล้วสุดท้ายก็มีความสุข
ไปดูรอบสองแล้วก็ยังรู้สึกติดใจอยู่เลย แต่ว่ามันอธิบายออกมาไม่ได้ขนาดเจ้าของ blog นี้เลยค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกชอบในความละเอียดอ่อนของคุณค่ะ
ขอชื่นชม
โดย: kripton IP: 125.24.132.20 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:12:48:36 น.
  
ชอบเรื่องนี้ที่มันดู smooth ดี
ดูแล้วต้องคิด บางฉากต้องร้องไห้ แต่โดยรวมแล้วสุดท้ายก็มีความสุข
ไปดูรอบสองแล้วก็ยังรู้สึกติดใจอยู่เลย แต่ว่ามันอธิบายออกมาไม่ได้ขนาดเจ้าของ blog นี้เลยค่ะ
อ่านแล้วรู้สึกชอบในความละเอียดอ่อนของคุณค่ะ
ขอชื่นชม
โดย: kripton IP: 125.24.132.20 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:12:48:49 น.
  
ส่วนตัวผมนั้นคิดว่า ดาวน่าจะรู้ได้ด้วยตนเองนะครับ
ดาวเป็นคนที่ใส่ใจและคำนึงถึงความรู้สึกคนรอบข้างพอสมควรนะครับ ไม่งั้นตอนที่ป้อมโทรไปคืนสมุดคงด่าแหลกหรือไม่ก็ทำหน้าไม่พอใจแล้ว แต่ในฉาก ดาวยังคงยิ้มและไม่ว่าอะไรป้อม
อีกทั้งตอนก่อนคอนเสิร์ตจะเริ่ม ดาวก็พยายามที่จะทำให้เพื่อนหายตื่นเต้น
ส่วนประโยคที่ว่าไม่ชอบกินผักทำไมไม่บอกนั้น ผมคิดว่าน่าจะเป็นการบอกว่าไม่ชอบอะไรก็ไม่เห็นต้องฝืนใจทำ หรือสื่อในนัยว่าต่อจากนี้ก็ขอให้ป้อมเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องทำอะไรที่ฝืนใจตัวเองแม้กระทั่งกับเธอก็ตาม
เป็นทัศนะส่วนตัวนะครับ
โดย: To To~ IP: 203.188.55.105 วันที่: 26 กันยายน 2549 เวลา:17:41:54 น.
  
ผมก้อคิดว่า ดาวคงรู้ด้วยตัวเองเหมือนกัน ที่พูดก็คงอยากให้ป้อมทำตามใจตัวเอง ไม่ชอบก็ไม่ต้องทำ อ้อมคงไม่ได้มาบอกหรอกครับ
เรื่องนี้ชอบพอสมควร แต่ไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย ธรรมดาๆไปหน่อย เหมาะสำหรับคนช่างฝันครับ ผมเลยวันนั้นมาแล้วเสียด้วยสิ
โดย: Octobersky IP: 202.139.202.213 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:1:54:47 น.
  
นางเอกน่าlove



โดย: OK IP: 58.181.207.110 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:21:17:55 น.
  
หนังเรื่องนี้หนุกดี อยากไปดูอีก
โดย: OO4OO IP: 221.128.88.36 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:22:11:02 น.
  
อ้อมน่ารักมากๆครับ อยากไปดูอีกจัง
โดย: OO4OO IP: 221.128.88.36 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:22:14:05 น.
  
อันที่จริงผมไปดูมาเมื่อตอนกลางวันเองอะงับ แต่อยากดูอีก ชอบอ้อมอะครับ
ขอบคุณครับ
โดย: OO4OO IP: 221.128.88.36 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:22:16:52 น.
  
ชอบมาก อารมณ์แรกอยากดู ดูจบประทับใจมาก ควรซื้อ vcd (ของจริงนะ) มาเก็บไว้ ออกหรือยัง ใครรู้บ้าง
โดย: inn_finee IP: 202.12.73.11 วันที่: 28 กันยายน 2549 เวลา:12:49:29 น.
  
ชอบพี่ๆทุกคนมาก เล่นได้ดีมากๆนะ อ้อมจะติดตามผลงานพวกพี่ๆต่อไปนะค่ะ อ้อมเป็นกำลังใจให้นะ
โดย: น้องอ้อม IP: 203.113.67.36 วันที่: 28 กันยายน 2549 เวลา:15:18:34 น.
  
2รอบแล้วครับ...รอบ2ก็ยังรู้สึกดีเหมือนเดิม
...ผมก็แฟนอ.อาดาจิเหมือนกัน(อยากดูRoughฉบับMovieจริงๆ)
โดย: assholy IP: 124.120.216.32 วันที่: 28 กันยายน 2549 เวลา:17:00:07 น.
  
ดูแล้วทั้งสนุกแล้วซึ้งเลยทำหนังแบบนี้ออกมาบ่อยๆน่ะค่ะ
โดย: M A Y IP: 125.25.22.15 วันที่: 28 กันยายน 2549 เวลา:19:13:06 น.
  
ขอบคุณ....ที่มีหนังเรื่องนี้ครับ
โดย: wood IP: 222.123.10.46 วันที่: 29 กันยายน 2549 เวลา:14:01:45 น.
  
ไปดูมาแล้วค่ะ ช่วงกลางๆของการฉายนั่นแหละ

ที่ไปดูเพราะ....
ชื่อของตัวละครตัวหนึ่ง.....เหมือนกับชื่อของตัวเอง
เรื่องราว(plot)ที่แอบหลงรักเพื่อน......เหมือนกับตัวเอง
เมื่อดูแล้ว.........
ความรู้สึกเจ็บปวดที่รู้ว่าไม่มีทางแย่งชิงเขามาได้ แต่ก็ยังยินดีที่จะอยู่เคียงข้างและแอบ"ทำตามหัวใจตัวเอง"บ้างในบางครั้ง.......ก็เหมือนกัน
แต่..........เมื่อหนังจบแล้ว
สิ่งที่มีไม่เหมือนกันคือ.........คนที่อยู่ในใจเขาไม่ใช่ตัวเอง

p.s. ฉากที่น้ำตาแทบร่วงคือฉากที่อ้อมสีไวโอลินสอบชิงทุนแล้วออกมาเจอกับป้อมที่นั่งรออยู่...........ไม่รู้ว่าจะมีใครแอบซึ้งเหมือนเรารึเปล่านะ???
โดย: นู๋อ้อม IP: 61.19.231.4 วันที่: 29 กันยายน 2549 เวลา:15:06:28 น.
  
ไม่มีคำบรรยายใดๆ ซึ้งๆๆ นางเอกน่ารักๆๆๆ
โดย: ฉุน IP: 61.7.157.126 วันที่: 1 ตุลาคม 2549 เวลา:18:19:01 น.
  
ชอบรอยยิ้มที่เกิดในหนังและนอกหนัง
มันทำให้คนที่ดูมีความสุข
ทำให้คนนั่งข้างกันยิ้มให้กัน
ทำให้เรารู้ว่าโลกนี้ยังมีความสุข
โดย: ฮะแบงค์ IP: 61.91.166.20 วันที่: 1 ตุลาคม 2549 เวลา:19:09:45 น.
  
ชอบหนังเรื่องSeasonscangeมากอยากไปดูตั้งแต่โฆษณาแต่แล้วก็ได้ไปดูได้ไปดู 2 รอบกับแม่แล้วก็กับเพื่อน เพื่อนบอกน่าจะมีภาค 2พี่บอลหล่อดีออกเทปมาหนูก็ซื้ออยากได้ซีดีของพี่บอลจังเป็นหนังที่โรแมนติกมากๆ
โดย: เต้ IP: 61.7.160.76 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:02:28 น.
  
ชอบดูหนังเรื่องSeasons Changeเพราะเป็นหนังที่สนุกมากและ โรแมนติก(ถ้าได้ไปดูกับteeแฟน)
โดย: Nok IP: 61.7.160.76 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:03:31 น.
  
seasons changeเป็นภาพยนต์ที่ดีมากสนุกดีอยากดูอีกดูมา 2 รอบแล้วตอนแรกก็มันดีตอนหลังๆเริ่มเศร้าแล้วพี่บอลหล่อดีน่ารักอยากร้ว่าพี่บอลเรียนมหาวิทยาลัยอะไร และอยากให้พี่บอลเล่นหนังที่โรแมนติกแบบนี้อีกจังเลยรักนะ
โดย: เต้ IP: 61.7.160.76 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:12:22 น.
  
Seasons Changeเป็นหนังที่ดีมาก วัยรุ่นส่วนใหญ่ชอบดูกันมาก ที่ทำให้ผู้ใหญ่เข้าใจความรักเด็กในวัยเรียนและทางที่เด็กต้องการคือสิ่งไหน อยากให้ทุกคนไปดูกันไม่จำเป็นต้องมีแต่วัยรุ่นเท่านั้นที่ต้องดูไม่ว่าจะเป็นไหนก็ดูได้ ไปดูกันนะครับ 0839837163
โดย: โย IP: 61.7.160.76 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:14:05 น.
  
ได้ซื้อCD seasons changeแล้วเห็นพี่บอลขอบคุณทุกๆคนที่อ่านหนูก็ซึ้งมากๆพี่บอล
โดย: รักพี่บอล IP: 61.7.160.76 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:15:56 น.
  
เห็นได้ข่าวว่าพี่บอลถ่ายรูปคู่กับหวานใจแล้วโดนวิจารณ์ตอนนั้นหนูก็เศร้ามากเสียใจว่าพี่บอลทำอย่างนั้นได้ยังไงแต่พอมาคิดดูอีกทีก็ไม่เชื่อก็เลยไม่คิดอะไรมากถึงแม้พี่บอลจะเป็นยังไงหนูก็ยังชอบพี่บอลมากในเรื่องseasons changeมากอยากดูอีกรักจัง
โดย: LOVEพี่บอล IP: 61.7.159.202 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:23:02 น.
  
ชอบเนื้อเรื่องมากๆสนุกโดยเฉพาะพี่บอลแม้จะตีกลองชุดไม่เป็นแต่พี่บอลก็ซ้อมจนได้เพราะความพยายามใช้ไหมล่ะพี่บอล
โดย: รักบอล IP: 61.7.159.202 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:27:54 น.
  
สวัสดีค่ะ Seasons Changeนกได้ไปดูมาแล้วเป็นหนังที่สนุกมาก ทำให้เข้าใจว่าระหว่างเพื่อนกับความรักอะไรสำคัญ เพื่อนอยู่กันได้นาน แต่แฟนไม่รู้จะอยู่กับเราได้นานแค่ไหนมีแต่รักแล้วเลิกปวดใจเสียดายความรัก เพราะจะสำคัญกว่าแฟนเสมอ ไปดูกันนะ รักนะ
โดย: นก กนกรัตน์ แสงอรุณ IP: 61.7.159.202 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:28:13 น.
  
Lovetee/Nok0839837163
โดย: นก กนกรัตน์ แสงอรุณ IP: 61.7.159.202 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:10:32:33 น.
  
ไม่รู้ว่าจะพิมพ์อะไรดี เพราะหลังจากอ่านคอมเมนต์จบ บวกกับความอินที่ยังอยู่ในใจ จากหนังเรื่องนี้ บอกได้คำเดียวว่าอิ่ม จริงๆค่ะ

ตอนที่ไปดูหนังเรื่องนี้ เป็นครั้งแรกที่ได้ไปกับเพื่อนที่แอบชอบมานานด้วย แม้เราจะไม่ได้นั่งติดกัน แต่หลังจากหนังจบ เราทั้งคู่ก้อรู้สึกดี และ อิ่ม ในใจ มันทำให้ความรู้สึก รัก ในหนังเรื่องนี้ มีมากขึ้นเป็นทวีคูณ ....และ กลับบ้าน นอนหลับ ฝันดี...

อยกไปดู you&me and everyone we know มากๆ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะออกหรือยัง คงเป็นเรื่องที่โดน อีกเรื่องแน่ๆ
โดย: k o i IP: 125.25.148.190 วันที่: 4 ตุลาคม 2549 เวลา:18:32:55 น.
  
ตรงใจจังครับ
ขอให้พ็อคเก็ตบุ๊คขายดีนะครับ
โดย: รมย์ สลาตัน IP: 124.120.152.122 วันที่: 5 ตุลาคม 2549 เวลา:2:16:06 น.
  
เพิ่งได้มีโอกาสอ่าน blog ของคุณคะ อ่านแล้วสิ่งที่ฉันรู้สึกได้คือ ความเป็นมืออาชีพของการเป็นนักเขียนจิงๆ หนังเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่ดูแล้วได้รับความอิ่มกลับบ้านไป....ทั้งเพลงประกอบที่เลือกมาในแต่ละฉาก รวมถึงเพลง season change ในตอนหนังจบ...ทำให้ฉันรู้สึกถึงชีวิตจิงว่าบางครั้งเราควรใช้ใจให้มากกว่าใช้แค่ความฝันมาตัดสินอนาคตตัวเอง.....ฉันก็เป็นอีกคนนึงที่เป็นเหมือนอ้อมเป็นได้เพียงเพื่อนสนิท.....เป็นความรู้สึกที่ฉํนรู้สึกกับเพื่อนคนนึงของฉัน แค่ห่วงใยและไม่ต้องการแย่งชิงใดๆ....และเลือกจำทุกๆฉากที่ฉันได้มีโอกาสไกล้ชิดกับเพื่อนคนนั้นของฉัน....ฉันจำวันที่ฝนตกและเราเดินลุยฝนกันได้ไม่มีวันลืมเลยค๊ะ.........
โดย: Dear_dakarnda IP: 203.155.99.68 วันที่: 5 ตุลาคม 2549 เวลา:16:20:27 น.
  
เขียนได้เยี่ยมมากคับ ปรกติผมไม่ค่อยชอบดูหนังไทย แต่พอเพื่อนไปดูมากบอกว่าซึ้งมากและมีอมยิ้มนิดหน่อยผมก็เลยลองไปดูบ้าง พอได้ดูแล้วมันสท้อนอาการที่ผมกำลังเป็นอยู่ตอนนี้ได้ชัดเจนมากคับ ยอดจิงๆคับ อยากดูรอบ2มากมาย ถ้าแผ่นออกมาจะซื้อDVDไปดูเลย ยังไงก็ขอให้พ็อคเก็ทขายได้ดีๆนะคับ
โดย: อภิชาติ โมราวรรณ IP: 124.120.62.118 วันที่: 5 ตุลาคม 2549 เวลา:17:40:06 น.
  
ว่าน รัชชุ

หล่อ กว่า พระ เอก อีก
ชอบ ว่าน จัง


โดย: Ja IP: 202.129.2.4 วันที่: 7 ตุลาคม 2549 เวลา:14:13:58 น.
  
โดย: แพม IP: 124.157.230.201 วันที่: 7 ตุลาคม 2549 เวลา:14:42:20 น.
  
เห็นด้วยว่า ดาวชอบป้อม แต่ไม่ได้รัก คือสนใจ ใส่ใจ
แต่ไม่ได้จดจำได้ทุกรายละเอียด เหมือนที่อ้อมรักป้อมและเหมือนที่ป้อมรักดาว(ในตอนแรก)
โดย: eXchange IP: 58.9.158.179 วันที่: 8 ตุลาคม 2549 เวลา:16:21:59 น.
  
ชอบป้อมกับอ้อมมากๆ อ้อมน่ารักดี ดาวก็ชอบ
โดย: ออน IP: 203.113.57.104 วันที่: 8 ตุลาคม 2549 เวลา:18:30:58 น.
  
ชอบพี่บอลกะ พี่ต่ายด้วย
โดย: มิ้น IP: 203.146.253.108 วันที่: 9 ตุลาคม 2549 เวลา:12:54:10 น.
  
เราชอบดาวมากๆเลย อ่ะน่ารักดีคนอื่นก้อชอบนะ
แต่ชอบดาวเป็งพิเศษ **อิอิ**
โดย: บี่บี๊ IP: 58.8.109.163 วันที่: 9 ตุลาคม 2549 เวลา:17:31:12 น.
  
ดูหนังเรื่องนี้แล้วมีความสุข....จริงจริง
ถ้ามองผ่านศาสตร์ของการทำหนังบางข้อ นี่น่าจะสอบผ่านน่ะ
โดย: โอ IP: 125.25.11.119 วันที่: 17 ตุลาคม 2549 เวลา:21:25:51 น.
  
พี่นาถน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โดย: เจ้าชายเย็นชา IP: 125.24.184.230 วันที่: 19 ตุลาคม 2549 เวลา:14:14:27 น.
  
ยอมรับค่ะว่าหนังดีจิง แต่ขอส่วนตัวนิดนะค่ะ
คือว่าส่วนตัวชอบเพื่อนสนิทมากกว่าค่ะ ม่ายมีเหตุผลนะค่ะ แต่ใจมันชอบค่ะ ชอบมากด้วยสำหรับหนังเรื่อง เพื่อนสนิท ^_^
โดย: boodsaba IP: 203.144.151.51 วันที่: 21 ตุลาคม 2549 เวลา:11:17:10 น.
  
เขียนได้จับใจมากๆเลยครับ
โดย: หนูน้อยบนยอดเขาอันหนาวเหน็บ IP: 58.64.123.250 วันที่: 21 ตุลาคม 2549 เวลา:18:24:17 น.
  
พี่ต่ายน่ารักมาก ครับ
โดย: eerr IP: 124.157.226.85 วันที่: 22 ตุลาคม 2549 เวลา:13:19:47 น.
  
ชอบเรื่องนี้มากๆเหมือนกันเลยค่ะ
อินกับป้อมและอ้อมเป็นพิเศษ เราเคยบ่นว่าเราเหมือนอ้อม แต่จบไม่เหมือนอ้อม ตอนนี้ไม่ค่อยแน่ใจแร้ว อิอิ

ก็อากาศมันเปลี่ยนแปลงบ่อยนี่เนาะ
โดย: patsypacky IP: 203.156.44.241 วันที่: 24 ตุลาคม 2549 เวลา:16:40:02 น.
  
ผมรักหนังเรื่องนี้ระ ดูแล้วอบอุ่น ชอบฉากที่อ้อม ไปมดสอบสีไวโอลินที่สุด กินใจมากๆๆ

สุดท้าย รักเจ้าของ Blog ที่สุดเลยยยยยยยยยย
โดย: ขอบคุณครับ IP: 61.90.128.94 วันที่: 24 ตุลาคม 2549 เวลา:19:47:01 น.
  
เป็นหนังอีกเรื่องที่ผมรักครับเรื่องนี้ :D
โดย: EncodeO IP: 161.200.255.162 วันที่: 28 ตุลาคม 2549 เวลา:17:06:31 น.
  
ชอบจังเลย
โดย: napalm IP: 203.188.20.162 วันที่: 9 พฤศจิกายน 2549 เวลา:20:29:05 น.
  
ได้อ่านแล้วรู้สึกเข้าใจตัวหนังมากขึ้นเลยครับ
โดย: bunny990 IP: 203.118.68.209 วันที่: 16 ธันวาคม 2549 เวลา:14:52:37 น.
  
เพิ่งได้ดูอ่ะครับ เจ้าของ blog ยังเขียนได้ยอดยี่ยมเหมือนเดิม ทำให้ผมเข้าใจหลายๆ จุดที่หนังต้องการสื่อ โดยเฉพาะประโยคที่ว่า "แค่ได้นั่งฟัง ก็มีความสุขแล้ว" ไม่นึกว่าจะมีความหมายลึกซึ้งถึงขนาดนี้ ส่วนตอนสุดท้าย ที่ดาวมาบอกว่า "ไม่ชอบกินผักทำไมไม่บอก" นั้นเห็นด้วยกับ ความเห็น 144 ครับ ว่าดาวน่าจะรู้ด้วยตัวเองมากกว่า และพูดเพื่อให้ป้อมไม่ต้องฝืนใจทำอะไรเพื่อเธอ
โดย: AronSun IP: 124.120.234.182 วันที่: 17 ธันวาคม 2549 เวลา:5:32:27 น.
  

เพิ่งดู DVD จบเมื่อวานนี้ หนังออกจะเรื่อยๆ ภาพสวยๆ ดนตรีเพราะ อ้อมกับดาวก็น่ารักดี แล้วมีตอนที่สนุก และทำให้หัวใจตื่นเต้นตามที่ ผมอยู่ข้างหลังคุณ บอก (อธิบายไม่ถูกจนมาอ่านที่นี่) สำหรับส่วนอื่นๆก็เป็นไปตามที่ ผมอยู่ข้างหลังคุณ วิจารณ์ไป เขียนได้ดีและอธิบายเพิ่มเติมได้ลึก ทำให้เข้าถึงเนื้อเรื่องได้มากขึ้นจริงๆ
โดย: Superpun IP: 202.69.140.233 วันที่: 19 ธันวาคม 2549 เวลา:18:48:12 น.
  
พี่ดาวสวยดีนะ
โดย: ไพฑูรย์ IP: 125.25.56.111 วันที่: 24 ธันวาคม 2549 เวลา:9:27:21 น.
  
อ้อม คือคนที่สามารถเข้าใจ และ รู้ใจตัวเองได้ดี ชนิด หลับตาก็รู้เมโลดี้หัวใจ เหมือนกับตอนที่ครูสอนในห้องเรียน ที่หลับตาก็ยังรู้เสียงโน้ตดนตรี

Agree most with this above sentence ka.

I do "love" all the roles inside. In your life, a part of moments you could be like Pom while another moment you are like Doa or Aom. This is what I got from this movie.
Thank you for nice review ka. Really appreciate your writing and the way of criticism.
โดย: Ai IP: 133.87.1.154 วันที่: 24 ธันวาคม 2549 เวลา:14:02:02 น.
  
เอ่อ..เพิ่งซื้อวีซีดีมาดูสัปดาห์ที่แล้17ธค.49
ไม่ชอบเข้าโรงหนัง ดูจากซีดี ดีวีดี
ดูแล้วชอบกว่าที่คาดไว้ หนังคล้ายหนังสั้น
บรรยากาศเงียบนิ่งไม่โวยวายกระโตกกระตาก
ชอบรองจากเรื่อง เฉิ่ม

อ่านที่คุณ"ผมอยู่ข้างหลังคุณ" วิจารณ์
ทำให้เข้าใจหนังดีขึ้นมาก
โดย: เมษ IP: 203.156.84.77 วันที่: 25 ธันวาคม 2549 เวลา:14:22:18 น.
  
ในฐานะเป็นพ่อคน ผมชอบประโยคนี้ "เราอยู่กับลูกไม่ได้ตลอด แต่ลูกจะอยู่กับสิ่งที่เค้ารักตลอดชีวิต"

หนังหลายเรื่องที่พ่อต้องเปลี่ยนอุดมการณ์เพื่อลูก ผมว่าการเป็นพ่อแม่คนนี่ ยิ่งใหญ่จริงๆ ครับ
เมื่อมีลูกจึงรักพ่อแม่มากขึ้นครับ

หนังเรื่องนี้ดีจริงๆ แต่คุณเขียนได้ดีกว่าหนังเสียอีก ขอชื่นชม
โดย: คนขับช้า วันที่: 26 ธันวาคม 2549 เวลา:7:28:19 น.
  
ดีใจค่ะที่มีคนรสนิยมการดูหนังเหมือนๆ กัน
ยังไม่มีหนังเรื่องไหนที่คุณบอกว่าดีแล้วเราไม่ชอบ และไม่มีหนังเรื่องไหนที่เราห่วยแต่คุณบอกว่าชอบเลย
ชอบซีซันเชนจ์เช่นกันค่ะ มันเป็นงานศิลปะมากกว่าหนัง
โดย: The SoVo\\ IP: 124.86.161.187 วันที่: 2 มกราคม 2550 เวลา:20:37:05 น.
  
แอบ งง นิดนึงอ่ะ
ว่าทำไมอ้อมเล่นดนตรีเพี้ยน
ทั้งที่ฉากทายคีย์ในตอนแรกๆก็แม่นมากๆ
โดย: SFFC IP: 125.25.35.183 วันที่: 3 มกราคม 2550 เวลา:13:54:17 น.
  
ผมค้นหาความหมายของประโยคนี้มานานแล้ว
“ไม่กินผักทำไมไม่บอก”
ยิ่งมาอ่านที่คุณเขียนแล้ว
มันสะท้อนใจผมมากๆอยากจะร้องไห้
ทำไมคนเราจะต้องฝืนความรู้สึกไม่ชอบ
กับคนที่เราชอบด้วยนะ...เฮ้อ


โดย: ตาบอย (รักคนชื่อเล็ก ) วันที่: 3 มกราคม 2550 เวลา:19:38:29 น.
  
ร่มสีส้มที่ อ้อม ได้มาจากป้อม ถูกวางและเอาพัดลมเป่าให้แห้ง อ้อม คงรักและเอาใจใส่อย่างดีเหมือนที่รู้สึกกับเจ้าของร่มนั้น.......
โดย: ความรักสีส้ม IP: 203.144.240.229 วันที่: 4 มกราคม 2550 เวลา:10:53:24 น.
  
ร่มสีส้ม ที่อ้อม วางที่ระเบียงพร้อมกับเป่าด้วยพัดลมให้แห้ง...อ้อมรักและเอาใจใส่มันอย่างดี..คงเหมือนกับที่รู้สึกกับเจ้าของร่มนั้น....
โดย: ความรักสีส้ม IP: 203.144.240.229 วันที่: 4 มกราคม 2550 เวลา:11:01:05 น.
  
สนุกใช้ได้ครับ ประทับใจในระดับนึง
ชอบฉากที่ดาวเล่นเพลงไวโอลิน
แล้วอ้อมเล่นเพลงนี้ในตอนสอบชิงแล้วเล่นเพี้ยน อินที่สุดแล้วฉากนั้น

ปล.คนที่ชอบนังแนวนี้ The Classic กับ Be with you เป็นหนังเป็นหนังเลียนแบบหนังรักสมัยเก่า
แต่เป็นตั้นแบบหนังรักสมัยใหม่
โดย: ken IP: 203.113.39.10 วันที่: 4 มกราคม 2550 เวลา:21:03:22 น.
  
นั่นสิครับ ศาลายาเปลี่ยนไปมากจริงๆ

โดย: noon RA 010 IP: 58.136.17.55 วันที่: 6 มกราคม 2550 เวลา:14:10:25 น.
  
ชอบมากครับ โดยเฉพาะตัวละครแบบ อ้อม
เป็นผู้หญิงในอุดมคติ ที่ผมอยากได้เป็นแฟนจริงๆ
น่ารัก ห่วงใย ร่าเริง โดยเฉพาะสายตาตอนมองดู ป้อม ตอนให้ปากกามาร์กสีชมพู ถ้าผมเป็นป้อมผมคงรักตายเลย แล้วก็ตอนเต้นเพลงคลาสสิก ด้วยก็น่ารัก
โดย: poo IP: 203.150.138.93 วันที่: 19 มกราคม 2550 เวลา:21:53:25 น.
  
ตามมาอ่านค่ะ

เขียนดีมากๆเลยค่ะ
เราเพิ่งดูไปเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อนค่ะ
ขออนุญาติส่งลิงค์ไปให้เพื่อนอ่านหน่อยนะคะ
โดย: โมนิก IP: 125.25.9.60 วันที่: 23 มกราคม 2550 เวลา:20:52:23 น.
  
แฟน อ.อาดาจิ เหมือนกันครับ ชอบ ฉาก ซึ้งเล็ก ๆ เหมือนกัน ... H2 กับ Rough ครับ ชอบมาก season change ก็ด้วยเหมือนกัน มี กลิ่นเดียวกันเลย อบอุ่น หอม อ่อน ๆ หวาน นิด ๆ
โดย: เจ๋ง IP: 210.118.108.254 วันที่: 25 มกราคม 2550 เวลา:17:08:44 น.
  
ผมดู season change ไปประมาณ หก รอบได้แล้วครับ เป็นหนังที่ดูกี่ทีๆ ก็ยิ้มจริง
แล้วก็มีเพื่อนมาบอกนี่แหละครับว่ามันคล้ายๆ กับการตูนของ อ.อาดาจิ ( ตอนแรกไม่เข้าใจว่าทำไมเป็นต้องเป็นอาจารย์ แต่ตอนนี้พอเข้าใจแล้วครับ )

ดูแล้วยิ้ม ผมว่าหลายๆคนคงเป็นอย่างเดียวกับพระเอกในเรื่อง ไม่รู้ใจตัวเอง ลังเลไปมาเสมอว่าสิ่งที่เราเลือกมันถูก มันเหมาะกับเราจริงๆหรอ

นั่นสิครับ

แต่ที่แน่ๆผมว่าคุณเขียนบทวิจารณ์ได้สุดยอดเลยครับ

โดย: :->m'26 IP: 61.19.199.143 วันที่: 31 มกราคม 2550 เวลา:20:42:50 น.
  
......หลังจากนั่งคุย ในห้องซ้อม 2 คน แล้ว อ้อม เต้นเพลงคลาสสิค ให้ป้อมดู......เดินออกมาด้วยกัน......มือสัมผัสกันโดยบังเอิญ.....อ้อม..ไม่รู้สึกตัว....แต่ป้อม...หวั่นไหว......................จริงๆดูเหมือน ป้อมรู้สึกกับอ้อม เป็นแค่เพื่อน....แต่ป้อมรู้ตัวเมื่อสัมผัส ว่าจริงๆแล้วคิดกับอ้อมแค่เพื่อนจริงหรือ.....................สำหรับอ้อม(ต่าย) เล่นไวโอลิน...เพื่อต่อสู้...ทั้งที่มีความหวังเพียงน้อยนิด.........การแสดงของเธอ..องค์ประกอบของฉาก แสง สี เสียง....ย่งสีหน้าตอนที่เล่นจบมันเศร้า..บาดลึก...กินใจ จนต้องเสียน้ำตาให้....ฉากนี้ฉากเดียว เอาไปเลยครับ ดารานำหญิงยอดเยี่ยม.................
โดย: ความรักสีส้ม IP: 203.144.240.229 วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:13:43:29 น.
  
ชอบยาโน คาซูกิ เหมือนกันคะ พี่แกเล่นได้ฮาได้ใจมากเลยคะ คิคิ
โดย: LiStER_LiN IP: 203.155.94.129 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:22:13:41 น.
  
I am Thai- want to watch this movie. Just wait for dvd from Thailand.(I live in Japan). Hope this one is as good as many people said!
Thank you for movie's comment.
Kobkun krub!
โดย: HIRO IP: 222.228.27.237 วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:19:19:04 น.
  
//bff4d1e6f928ae40b0e5ae4dee570bb1-t.fb4pfgd.info bff4d1e6f928ae40b0e5ae4dee570bb1 [url]//bff4d1e6f928ae40b0e5ae4dee570bb1-b1.fb4pfgd.info[/url] [url=//bff4d1e6f928ae40b0e5ae4dee570bb1-b2.fb4pfgd.info]bff4d1e6f928ae40b0e5ae4dee570bb1[/url] [u]//bff4d1e6f928ae40b0e5ae4dee570bb1-b3.fb4pfgd.info[/u] 57d12818c724def9553d777cb035c034
โดย: Aron IP: 200.90.97.194 วันที่: 19 มีนาคม 2550 เวลา:16:01:45 น.
  
ชอบยาโน เค้าเล่นได้ดีทุกบทในทุกเรื่องแม้ว่าจะเป็นส่วนประกอบของหนัง แต่ถ้าขาดไปก้อคงจะเสียความรู้สึกเล็กๆไปเหมือนกันค่ะ
หนังเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่ชอบมาก
ขอบคุณจขบ.ที่ทำให้ย้อนคิดถึงช่วงเวลาที่ได้ดูหนังเรื่องนี้ค่ะ ...เเค่อ่านบลอคก้อชักอยากไปซื้อ DVD มาเก็บไว้ ส่วนใหญ่หนังที่ดูเเล้วถ้าไม่ชอบจริงๆมักจะไม่ตามซื้ออีกรอบนะคะเนี่ย
โดย: Jikkyjang (Jikkyjang ) วันที่: 2 เมษายน 2550 เวลา:8:22:06 น.
  
โดย: Preston IP: 217.217.62.50 วันที่: 10 เมษายน 2550 เวลา:20:41:32 น.
  
โดย: Lamar IP: 190.36.62.10 วันที่: 12 เมษายน 2550 เวลา:8:19:54 น.
  
โดย: Omar IP: 81.172.19.62 วันที่: 18 เมษายน 2550 เวลา:12:21:59 น.
  
โดย: Reece IP: 190.39.45.253 วันที่: 20 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:33:37 น.
  
โดย: Davion IP: 64.254.240.33 วันที่: 23 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:16:36 น.
  
โดย: Winston IP: 190.73.24.184 วันที่: 26 พฤษภาคม 2550 เวลา:8:10:57 น.
  
โดย: Bradyn IP: 190.74.211.139 วันที่: 26 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:33:49 น.
  
โดย: Dale IP: 218.224.148.223 วันที่: 27 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:25:43 น.
  
โดย: Zack IP: 190.72.182.189 วันที่: 28 พฤษภาคม 2550 เวลา:5:57:04 น.
  
25858681f20c6fe1212e69330a008a5f http cro baixar travesti maios corrida poesia foto fator comprovante ea84313ff4cf4b8bb8ec851c693c83a5
โดย: Keenan IP: 200.125.16.212 วันที่: 28 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:02:06 น.
  
9fee72399472156e767f7ee0b1349a7e bianca tinta jornal spf animal revista tabela mapa causas babylook a91f06099d8916d08fc86aebeef191c8
โดย: Fabian IP: 84.192.178.137 วันที่: 29 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:13:56 น.
  
โดย: Luciano IP: 201.213.49.35 วันที่: 2 มิถุนายน 2550 เวลา:0:11:50 น.
  
โดย: Rick IP: 201.231.69.47 วันที่: 3 มิถุนายน 2550 เวลา:15:06:56 น.
  
โดย: Chad IP: 83.38.65.11 วันที่: 13 มิถุนายน 2550 เวลา:15:51:31 น.
  
โดย: Sylvester IP: 85.86.154.241 วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:20:37:12 น.
  
โดย: Johan IP: 201.208.83.109 วันที่: 18 มิถุนายน 2550 เวลา:22:23:04 น.
  
วิจารณ์ได้เยี่ยมเลยครับ ผมชอบมากกว่า แฟนฉัน กับเพื่อนสนิทเหมือนกัน (แต่ชอบ เก๋า ๆ มากกว่า)

เสียดายฉากซึ้ง ๆ น่าจะซึ้งกว่านี้อีกนิดคับ
โดย: lkunl IP: 144.5.59.109 วันที่: 1 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:59:23 น.
  
โดย: Troy IP: 190.53.23.221 วันที่: 4 กรกฎาคม 2550 เวลา:4:47:53 น.
  
โดย: Austen IP: 85.227.185.181 วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:11:35 น.
  
//a0468597570af3beaf3ac7d1a83dc572-t.xkktxb.org a0468597570af3beaf3ac7d1a83dc572 [url]//a0468597570af3beaf3ac7d1a83dc572-b1.xkktxb.org[/url] [url=//a0468597570af3beaf3ac7d1a83dc572-b2.xkktxb.org]a0468597570af3beaf3ac7d1a83dc572[/url] [u]//a0468597570af3beaf3ac7d1a83dc572-b3.xkktxb.org[/u] 8d1f2bfe3cbc5359328d95464cab8b7c
โดย: Derek IP: 189.142.218.144 วันที่: 17 กรกฎาคม 2550 เวลา:6:12:40 น.
  
โดย: Dayton IP: 218.54.57.161 วันที่: 17 กรกฎาคม 2550 เวลา:15:07:16 น.
  
เรื่องนี้ไปดูคนเดียว
แอร์หนาวจนหายใจไม่ออก
แต่ไม่เป็นไร
ดูต่อจนจบจนได้ มีหลับนิดหน่อย
ชอบคุณครูญี่ปุ่น
เป็นหนังที่ให้แรงบันดาลใจด้านดนตรีได้ดี
ถึงแม้เราจะชอบดนตรี
แต่ก็เสียดายที่ไม่ได้เป็นนักดนตรี
หนังเรื่องนี้จึงเหมือนย้อนเวลากลับไปตอนเราอยู่มัธยมต้น ว่าเราเราจะเรียนต่อดนตรีหรือไม่
โดย: ฉันอยู่ข้างหลังคุณอีกที IP: 202.28.181.9 วันที่: 3 พฤศจิกายน 2550 เวลา:15:51:17 น.
  
บอกตรงๆ เดูรอบแรก ดูแต่ตา จิงๆคับ ไม่ได้ใช้สมองแยกแยะเลย ความรู้สึกมีแต่ แบบผิเผิน คือ จบอล้วแอบเคืองป้อม ทำไมว้า ทำไมว้า ตอนนี้ เข้าใจและ ขอบคุณมากๆคับ
^^
โดย: คิว IP: 150.204.74.254 วันที่: 3 มีนาคม 2551 เวลา:7:00:06 น.
  
เข้ามาอ่านครับ
โดย: ผมอยู่ข้างหน้าคุณ(ฆ่าไม่นับสับไม่เลี้ยง) IP: 124.121.108.41 วันที่: 11 มีนาคม 2551 เวลา:2:05:43 น.
  
ผมพยายามจะรักมัน
แต่ผมทำไม่ได้
มันขัดกัน ขอโทษ
โดย: me IP: 165.21.155.10 วันที่: 30 มิถุนายน 2551 เวลา:22:49:14 น.
  
ชอบภาพยนต์เรื่องนี้มากเลย และชอบนักแสดงทุกคนมากๆค่ะอยากเจอพี่บอลตัวจริงจัง
โดย: แพน IP: 118.175.169.208 วันที่: 6 สิงหาคม 2551 เวลา:15:04:16 น.
  
เขียนได้ลึกซึ้งดีครับ ทำให้เข้าถึงรายละเอียดที่ขาดหายไปตอนดู สงสัยต้องกลับไปดูอีกทีแล้ว
โดย: superpun IP: 124.157.233.142 วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:14:39:18 น.
  
ชอบเรื่องนี้มากๆ

แล้วก็ชอบบทวิเคราะห์ละเอียดมากๆด้วย
โดย: GiftKib วันที่: 2 พฤษภาคม 2554 เวลา:17:33:35 น.
  
XJzpvt //www.FyLitCl7Pf7kjQdDUOLQOuaxTXbj5iNG.com
โดย: Bradley IP: 94.23.252.21 วันที่: 8 สิงหาคม 2558 เวลา:21:05:00 น.
  
eX6eW0 //www.FyLitCl7Pf7kjQdDUOLQOuaxTXbj5iNG.com
โดย: gordon IP: 188.165.201.164 วันที่: 15 ตุลาคม 2559 เวลา:20:41:45 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Aorta.BlogGang.com

"ผมอยู่ข้างหลังคุณ"
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 71 คน [?]

บทความทั้งหมด