กรกฏาคม 2564
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
4 กรกฏาคม 2564

:: เนิบนาบและสาบสูญ ตอนที่ 7 ::


:: เนิบนาบและสาบสูญ ตอนที่ 7 ::

ผลงาน : กะว่าก๋า








































 




 

Create Date : 04 กรกฎาคม 2564
18 comments
Last Update : 4 กรกฎาคม 2564 7:01:33 น.
Counter : 468 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณblue_medsai, คุณทนายอ้วน, คุณหอมกร, คุณโอพีย์, คุณThe Kop Civil, คุณเริงฤดีนะ, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse

 




สวัสดียามเช้าครับพี่โอพีย์

ชีวิตคือเงาแห่งความปราถนา

ผมหมายถึงความต้องการของคนเรา
บางครั้งมันก็ไม่ได้ถูกตอบสนองอย่างที่เราอยากให้เป็น
บางครั้งความอยากของเราก็ถูกเก็บซ่อนเอาไว้
เหมือนเงามืด

หลายคนจึงเจ็บปวดจากสิ่งที่อยากได้ แต่ไม่ได้
ไม่อยากสูญเสียคนรักหรือสิ่งที่ตนรัก
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อเวลานั้นมาถึง

ดังนั้นจึงไม่ใช่ทุกคน
ที่สามารถใช้ชีวิตได้อย่างที่ตนเองต้องการ

นี่คือความหมายที่ผมต้องการสื่อในบล็อกเมื่อวานนี้ครับพี่


 

โดย: กะว่าก๋า 4 กรกฎาคม 2564 7:24:31 น.  

 

หูยๆๆ เขียนเอง แถมเม้นท์อีก คุณก๋าจะทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ
เรื่องเม้นท์ปล่อยเป็น หน้าที่ อ.เต๊ะ ซี้คร้าบ เย้ย 555

คุณก๋าบอก นี่มันบล็อกข้า ว้อย เดี๊ยะๆๆ
อยากเม้นท์ก็รีบเม้นท์เข้า อ้อยอิ่ง ทิงนองนอย อยู่นั่นแหละ เย้ย 555

ง้ัน อ.เต๊ะ เม้นท์เลยนะคร้าบ555

นึกๆดูแล้ว ถ้ามีเทพเจ้าแห่งความสุข กับเทพเจ้าแห่งความทุกข์นี่

งานหนักผิดกันแยะเลยนะครับ เทพเจ้าแห่งความสุข นานๆจะมีงานซักที ไม่ค่อยได้ส่งความสุขให้ใครๆ วันๆนั่งกระดิกเท้า จิบไวน์ สบายใจเฉิบ

แต่ เทพเจ้าแห่งความทุกข์ นี่ซี้ งานล้นมือตลอด หน้ามันแผลบ เหงื่อเยิ้ม เพราะ ต้องคอยส่งความทุกข์ ให้ผู้คน ทั้งวันทั้งคืน โอทีแน่นตลอดเลย 555





 

โดย: multiple 4 กรกฎาคม 2564 8:27:26 น.  

 

สวัสดี ยามสายจ้ะ น้องก๋า

"ชีวิตช่างยอกย้อนซ่อนเงื่อน" ชีวิตในวันนี้ ก็ยังเหมือนชีวิตใน
ทุกวันที่ผ่านมาเนาะ มันยอกย้อนซ่อนเงื่อน สายพันธุ์ตัวเก่ายังไม่ทัน
จางหาย สายพันธุ์ ตัวสอง ตัวสาม ก็ออกจากที่ซ่อน มาอาละวาด
อ่วมอรทัยในตอนนี้ เฮ้อ ! ขณะนี้ ชีวิตทุกคนคงต้องซ่อนตัวให้ดี ๆ
นะเนี่ย อย่าได้เจอกับพวกโควิดเลย
โหวดหมวด งานเขียน ฯ

 

โดย: อาจารย์สุวิมล 4 กรกฎาคม 2564 9:17:39 น.  

 

สวัสดีวันหยุดคร่า

 

โดย: Love Memoirist (blue_medsai ) 4 กรกฎาคม 2564 11:45:05 น.  

 

ลืมไปเลยว่ามีอยู่ช่วงหนึ่งเขียนบล็อกใน Blogger เหมืนกันครับ เลยไม่ต้องสมัครใหม่ เก็บรูปได้ทันที อิอิอิ

ขอบคุณมากๆนะคราบ

 

โดย: ทนายอ้วน 4 กรกฎาคม 2564 12:17:09 น.  

 

เห็นปริมาณคนติดเชื้อก็นึกเสียวในใจ
เมื่อไหร่จะเป็นเรามั๊ยนะคุณก๋า

 

โดย: หอมกร 4 กรกฎาคม 2564 13:04:17 น.  

 

เราก็แค่อยาจะมีชีวิตที่เรียบง่ายทั่วไป แต่สิ่งรอบตัวเราไม่ยอมให้เราทำแบบนั้น

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 4 กรกฎาคม 2564 14:02:09 น.  

 

สวัสดีครับคุณก๋า
ผมฉีดวัคซีน นอนทั้งวันมา 2 วัน เพิ่งหาย เพิ่งเข้ามาในบล็อกครับ
วันนี้นั่งดูคอนเสิร์ตของคุณประภาส ช่อง Workpoint เอามารีรัน ชอบเพลงนึงมาก ๆ จำชื่อเพลงไม่ได้ ที่มีเพื่อนกับความเงียบงัน เดี๋ยวไปหาฟังใหม่

 

โดย: The Kop Civil 4 กรกฎาคม 2564 17:27:58 น.  

 

ประมาณความวัว..ไม่ทันหาย
ความควายเข้ามาแทรกค่ะ

 

โดย: เริงฤดีนะ 4 กรกฎาคม 2564 18:17:28 น.  

 

ขอบคุณครับคุณก๋า

 

โดย: The Kop Civil 4 กรกฎาคม 2564 18:22:12 น.  

 

สวัสดีครับคุณก๋า

จังหวะชีวิตบางทีก็เหมือนสายหูฟังที่พันกัน
มันยุ่งเหยิง หงุดหงิด และไม่ได้ดั่งใจครับ

ค่อยๆ แกะ ค่อยๆ คลาย สุดท้ายก็ต้องพึ่งความใจเย็น

 

โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา 4 กรกฎาคม 2564 18:32:24 น.  

 

สวัสดีครับพี่อ้อ

 

โดย: กะว่าก๋า 4 กรกฎาคม 2564 20:04:06 น.  

 

ยุคโควิดนี่
นอกจากต้องทำให้ร่างกายแข็งแรงแล้ว
จิตใจก็ต้องเข้มแข็งมากเลยนะคะ

เราถึงจะสู้กับมันได้

 

โดย: VELEZ 4 กรกฎาคม 2564 20:16:22 น.  

 

ตอนนี้ต้องดูแลตัวเอง ระวังตัวเองเนอะ

 

โดย: sawkitty 4 กรกฎาคม 2564 20:46:24 น.  

 

ขอบคุณจ้ะสำหรับคำตอบ เมื่อไหรจะถึงหมวดแบบฮ่าๆค่ะคุณก๋า
พี่อ่านข้อความและภาพมันเจ็บๆคันๆงัยไม่ทราบเหมือนทำให้ยากที่จะเดินออกมาจากอารมณ์เคืองแค้นเกลียดชังเปล่าจ้ะ
.
.
.
จริงๆไม่ค่อยอยากคอมเม้นท์บล็อกเพื่อนๆเพราะว่าสถานการณ์โลกตอนนี้โดยเฉพาะประเทศไทยเรา ทำให้เพื่อนๆหลายคนเครียด
พี่เองก็เป็นนะ... ก้อมันรู้ๆเห็นๆกันอยู่... ทำให้คิดถึงคำพูดของศิลปินท่านเมื่อวันสองวันนี้เขาพูดว่า... อ่านหนังสือไม่ออกกันหรืองัย...คนออกมาด่ากันขณะนี้(มากมาย)...เขาคงปิดหูปิดตาจริงๆ

 

โดย: โอพีย์ 4 กรกฎาคม 2564 22:01:22 น.  

 

มาบล็อกยามดึก เจอรูปบางรูป หวังว่าคืนนี้ตัวเราเองอย่าเอาไปฝันเด้อ กลัวววว

 

โดย: โอน่าจอมซ่าส์ 4 กรกฎาคม 2564 22:32:21 น.  

 

งานชุดนี้
ผมเขียนขึ้นในช่วงโควิด
ทั้งเก็บความรู้สึกตัวเอง
และนำความรู้สึกของคนรอบข้างมาเขียนเป็นงานครับพี่

ถ้าเวลาผ่านไปหลายปี
แล้วกลับมาอ่านใหม่
ผมก็คงจำความรู้สึกไม่ได้แล้วครับ
ว่ารู้สึกยังไง
เพราะเขียนแบบอ้อมๆ ไม่ได้เขียนตรงๆ 555

อารมณ์ความรู้สึกของคนรุนแรงแน่นอนครับพี่
เพราะเรารู้สึกว่ารัฐบาลดูแลเราไม่ดีอย่างที่ควรจะเป็น
ถ้าผู้นำมีความสามารถ มีวิสัยทัศน์
กล้าตัดสินใจในสิ่งที่ถูกต้อง
ไม่ใช่คิดถึงแต่ผลประโยชน์
ผมว่าบ้านเราก็ควรจะกลับฟื้นได้เร็วกว่านี้

หมอ พยาบาล ทำงานหนัก เสี่ยงก็เสี่ยง
แทนที่จะได้วัคซีนที่ดีที่สุด
กลับต้องมาเสี่ยงซ้ำซ้อนกับคุณภาพวัคซีนที่ฉีดไป

ธุรกิจทั้งหลายก็ปิดตัวไปมากมาย
การช่วยเหลือก็มาไม่ถึงครับ
การแจกเงินอย่างที่ีทำอยู่ มันแก้ที่ปลายเหตุ
กู้แล้วก็แจก แจกแล้วก็กู้
ยน่าเศร้าใจครับพี่


 

โดย: กะว่าก๋า 4 กรกฎาคม 2564 23:19:59 น.  

 

สุขทุกข์เวียนวน วนๆไปไม่สิ้นสุด

ช่วงค่ำๆ ฝนตกพรำๆครับ

 

โดย: สองแผ่นดิน 5 กรกฎาคม 2564 0:03:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#17


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 378 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]