Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2564
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
9 สิงหาคม 2564
 
All Blogs
 

No. 1011 จุดเปลี่ยนของชีวิต (ตะพาบ)

No.  1011 จุดเปลี่ยนของชีวิต (ตะพาบ)



 ชอบใช้ชีวิตอยู่กับชาวบ้าน...มีความสดชื่นพื้นที่สวยอากาศดีแต่น่าจะไม่เหมาะกับเราถ้าทำอาชีพเกษตร มองฝ่ามือที่หยาบ

กร้านครุ่นคิด แต่คิดอะไรไม่ออกดูมืดมนเงยหน้าไปดู
รถสิบล้อ 2  คันเคลื่อนตัวไปจาก เชิงเขาดอยสันกู่ อ.เวียงป่าเป้าโล่งอกไปเปลาะหนึ่งผมไปร่วมลงทุนทำไร่ขิง
บนดอยประมาณ 50 ไร่คาดว่า จะทำเงินได้หลายเงินแต่ความหวังพังทะลายเพราะ



ไร่ขิงเจอเชื้อราเข้าทำลายแง่งขิงหรือหัวขิงใบเหลืองอย่างรวดเร็วจนต้อง ติดต่อโรงงานแถวชานเมืองกรุงเทพ และระดม
ตามคนงานที่เป็นชาวบ้านละแวกนั้นเพื่อขุดขิงส่งขายให้โรงงานเป็นขิงอ่อนน้ำหนักไม่มากราคาถูกกว่าขิงแก่
ขาดทุนเยอะแทบจะหมดเงินที่เก็บไว้
ขับรถกลับเข้าบ้านพัก ตลาดแม่ขะจาน
ได้รับโทรศัพท์จากกรุงเทพให้ไป ทำงานบริษัทภัตตาคาร ทำบัญชี แรกที่รับโทรศัพท์ก็เหมือน โชคช่วยที่ได้
งานทำดีใจ เลยรับปากว่าจะเดินทางไปทำงานต้นเดือน
ที่ผ่านมาไม่เคยทำงานบัญชีอย่างจริงจังความรู้ด้านบัญชีอาจารย์เรียกคืนไปเยอะ ก่อนหน้านั้นทำหน้าที่ดูแลควบคุม
งานภายในสาขาทั่วประเทศของบริษัทแห่งหนึ่ง 17  ปี... นายคนใหม่เขาไม่ชอบขี้หน้าผม เพราะทักท้วงนโนบายใหม่
(ผมเคยทำแล้วรายได้บริษัทลดลงมาก) เขากลั่นแกล้งหลายอย่าง ทน ๆ ได้ปีกว่าเลยลาออกไปทำไร่ หุ หุ
 
ที่ใหม่ต้องทำบัญชีเขียนด้วยลายมือ ลงสมุดบัญชีเป็นหลัก
ที่นั้นมี พนง.แล้ว 5  คนร่วมกันทำแบ่งกันทำเครียดเพราะต้องส่งงบการเงิน เกี่ยวกับกำไรหรือขาดทุนภายในกำหนด
ปกติบริษัทหรือกิจการทั่วไปเขาจะปิดบัญชีทางการปีละ 1  ครั้งหรืออย่างมากปีละ 2 ครั้ง
ที่นี่ปิดบัญชีเดือนละ ครั้งวันที่ 10  ของเดือนถัดไปทุกเดือน
เป็นงานที่น่าจะหนักมาก เพราะต้องเร่งรัดให้ทันตามกำหนด
 
ที่ทำงานเป็นตึกแถวราชดำริด้านในใกล้กับคลองแสนแสบต้องตื่นเช้าขับรถไปทำงาน และจะต้องไปตรวจนับสินค้าคงเหลือ
ทุกวันสิ้นเดือน  7 แห่งในวันเดียวแบ่ง ๆ กันไปทำซึ่งอยู่คนละทิศลำบากมาก ต้องเร่งทำก่อนที่ร้าน/ภัตตาคารจะเปิด
เรียกว่าเหนื่อยรากเลือด  555
ให้บังเอิญ Boss คนใหม่ย้ายออฟฟิศบัญชีไปอยู่ แถว รพ. ศิริราชเป็นบ้านหลังใหญ่มีห้องมากดีที่ มีอาหารให้กิน
วันละ 1 มื้ออยากกินอะไรก็โทรสั่งไปที่ร้านในสังกัด คนขับรถจะไปรับอาหารไปส่งทุกวัน
ที่นั่นค่อนข้างสบาย ผมก็เดินเข้าออกในชั้นล่างของบ้านที่เป็นออฟฟิศ และห้องพักผ่อนของนาย ๆ  ไปเห็นคอม
พิวเตอร์ตั้งโต๊ะชนิดไม่มีฮาร์ดดิสเวลาจะใช้ ต้องใช้แผ่นบูสเครื่องแล้วใช้ โปรแกรมใส่ เวลาจะเก็บข้อมูลก็ต้องคีย์สั่งให้
เก็บข้อมูลแผ่นโต 5 นิ้วกว่าฝุ่นจับเขรอะ นายเขานำมาจาก ตปท.ไม่ได้ใช้

เลยเข้าไปลองเล่น Boss เจ้าของคอมพิวเตอร์มาเห็นถามว่า สนใจเหรอ
ครับเคยใช้จากบริษัทเดิม ไม่มากนักเครื่องคอมนี้น่าจะ นำมาใช้กับงานบัญชีได้นะครับ
Boss เขาสนใจเลยพูดคุยกันอยู่ 2 วัน และสืบหาโปรแกรมบัญชีมีใครขายบ้าง
ขณะนั้นในไทยยังไม่มีใครทำบัญชีด้วยคอมพิวเตอร์ (ให้เห็น)  ธนาคารที่ผมเคยนั่งทำงานเมื่อ 2 ปีก่อนเพิ่งนำ
ข้อมูลบางอย่างเข้าระบบคอมพิวเตอร์ที่รู้เพราะ กินข้าวบ่อยกับโปรแกรมเมอร์จากบริษัทเชลล์ที่เขารับจ๊อบกับธนาคาร
นำข้อมูลเข้าคอมพิวเตอร์ใหญ่ชนิดเมนเฟรม (มั้ง)
เพราะขณะนั้นปี พศ.2532  ใช้คอมพิวเตอร์ยังไม่แพร่หลาย
เพิ่งมีการส่งข้อความทางเน็ตรู้ว่ามีคนทำงานด้านนี้เลย  Boss ติดต่อคนเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เข้ามาคุยกับผม
 เขารับว่าจะเขียนให้ได้ เรียกค่าใช้จ่ายเขียนซอฟแวร์ให้ในราคา 7  หมื่นบาท Boss ใจป้ำ โอเค
ผมจะต้องเขียนขั้นตอนการทำบัญชี  ดีที่ผมเคยฝึกงานที่ สน.ตรวจบัญชีมาก่อน) รวมทั้งต้องการให้รายงานอะไรโผล่บ้าง


 (หมายถึง ออก งบทดลอง (ว่าลงบัญชีถูก) งบกำไร/ขาดทุน  งบดุลแสดงฐานะกิจการ
ผมให้เขาเขียนบัญชี เจ้าหนี้ ลูกหนี้ บัญชีซื้อสินค้า บัญชีขาย เพราะต้องออกใบสำคัญจ่ายเงินให้เจ้าหนี้การค้าที่มี
จำนวนมาก จากบิลส่งของ
ผมใช้เวลาเขียนขั้นตอนโฟลวชาร์ทบัญชี การเงินอยู่ 1 อาทิตย์น่าจะใช้ได้  โปรแกรมเมอร์ตุ้ยนุ้ยใจดี นั่งอ่านซักละเอียด
นานครึ่งวัน  หายไปครึ่งเดือนก็ นำโปรแกรมคอมพิวเตอร์บัญชีให้มาทดลองใช้
แก้ไขเปลี่ยนแปลงอยู่ครึ่งเดือน ก็เริ่มใช้ทำงาน
ผมก็ให้น้อง สี่คนช่วยกันคีย์ข้อมูล เจ้าหนี้บิลซื้อแต่ละกิจการ ส่วนยอดขายผมก็นำมาจากอีกแห่งลองออกงบ ปรากฏ
ว่าออกงบกำไร/ขาดทุนได้ใน 10 นาที
ทีมงาน กับ Boss ดีใจมาก  แน่นอนผมก็ดีใจที่ไม่ต้องทำงานซ้ำ ๆ กันอีก 555
 
Boss สั่งซื้อคอมพิวเตอร์มาให้ผมใช้อีก 2  เครื่องความเร็วเพิ่มขึ้นแต่ก็ยังเป็นชนิด ไม่มีฮาร์ดดีส
ผมเป็นคนขี้เกียจอีกแหละ คือน้องพนง.บัญชีรับบิลโต๊ะแต่ละโต๊ะมาจะต้อง เช็คความถูกต้องบิลโต๊ะหายไปหรือไม่ถ้าหาย
ไป 1 ฉบับเท่ากับเงินหายไป..เป็นงานที่น่าเบื่อที่สุดของเรา เลยเข้าปรึกษากับ Boss ว่าจะนำระบบบิลเข้าคอมพิวเตอร์ด้วย
Boss  เห็นด้วยเพราะคิดไว้เหมือนกัน  Boss มีแนวคิดที่ไกลกว่าผมมาก



 
Boss กับผมช่วยกันคิด เมื่อ กัปตันหรือ พนง.รับออเดอร์ ยืนรอรับออเดอร์จากลูกค้าแล้ว ก็เขียนใส่ออเดอร์กระดาษนำไป
ส่งแคชเชียร์ ๆ  คีย์เลขที่โต๊ะ ระหัสอาหารใส่คอมพิวเตอร์  ๆ จะบันทึกไว้รวมทั้งราคา  คีย์เสร็จเอ็นเตอร์คำสั่ง
ไปโผล่ที่ครัว ๆ ก็ทำอาหารตามออเดอร์  ส่งออกให้ลูกค้าทานได้เลย
เวลาเช็คบิล แค่บอกแคชเชียร์ ๆ ระบุเลขโต๊ะ เครื่องพรินเตอร์ก็พิมพ์รายละเอียด ราคารวม ส่วนลดให้ไปเก็บเงินจาก
ลูกค้าได้เลย พอรับชำระก็คีย์ชำระข้อมูลอยู่ในคอมหมด
ตัดวงจร การโกงหรือภาษาร้านอาหารว่า ล้มโต๊ะได้เลย... ไม่มีใครยักยอกได้ถ้า ปิดบัญชีการขายแต่ละวัน ยังมีรายการ
ค้างอยู่ ก็ไม่มีใครลบข้อมูลได้ ยกเว้น Boss กับผม
ทำให้คนไม่ชอบระบบนี้เพราะสมัยก่อนจะต่องมีการร่วมมือกัน แคชเชียร์ เช็คเกอร์ กุ๊กร่วมมือกันจึงจะ ยักยอกเงินได้
หลังจากที่ Boss  กับผมหาทางป้องกันไว้
ทุกคนมีความสุขที่ได้ทำงาน หุ้นส่วน/ผู้ถือหุ้นบริษัท ชอบใจที่รู้ว่ากิจการที่ทำแต่ละเดือน มีกำไรเท่าใด ส่วนแบ่งเท่าใด
ต่อเดือน/ต่อปี
แคชเชียร์หรือ หุ้นส่วนที่ต้องดูแลการเงินแต่ละร้านเลิกงานได้ทันทีเมื่อร้านปิด กลับไปนอนไม่ต้องนั่งหลังขด
หลังแข็งเช็คบิลแต่ละโต๊ะ เช้ามาคนถือเงินนำเงินไปเปย์เข้าบัญชีบริษัทที่ธนาคารสบาย ๆ
เพื่อน ๆ ของ Boss ทราบข่าวก็ขอใช้วิธีการแบบนี้บ้าง ทำให้ผมเริ่มมีชื่อเสียง.... เป็นที่รู้จักใครมาติดต่อ ก็ขอให้ช่วยแนะนำ
 ผมเลยให้ติดต่อกับ Boss โดยตรงคือ ยังไม่กล้ารับงานโดยตรงไม่เหมาะ
 
  ปัจจุบันภัตตาคาร/ร้านอาหาร พนง.รับออเดอร์


คีย์ที่โต๊ะลูกค้าเข้า แท๊บเล็ตคำสั่งวิ่งปรู๊ดไปที่ครัว กับแคชเชียร์ทันที่ ยัง ๆ ไม่พอ เราสั่งอาหารทางโทรศัพท์ผ่าน App
มีคนส่งถึงบ้านทันสมัยกว่าเมื่อปี พศ.2532  ที่ผมทำอีก 555
ทำงานกับ Boss  หนุ่มจากเมกานานพอสมควร เลยได้ความรู้แนวคิดจาก Boss หลายอย่าง บริษัทที่ท่านดูแลอยู่การเงิน
ดีขึ้นมากเพราะ Boss วางระบบรับ และจ่ายตามกำหนดใคร ๆ ก็ชอบที่ทำงานด้วย
 
จนกระทั่งมีกิจการหนึ่ง เสนองานให้ผมพร้อมเงินให้มาก อีกทั้งงานที่ทำไว้ ลงตัวสมบูรณ์พอประมาณ
จีงขอลาออกไปทำงานที่ใหม่ Boss เขาซักถามหลายอย่างและคาดว่าผมจะทำได้คือเอาตัวรอดได้ ท่านก็โอเค
 
ทำงานที่ใหม่มีปัญหามากแต่ก็แก้ไขได้เพราะดูแลการเงินและดูแลโรงงานที่ อ.ลาดหลุมแก้วด้วย
ชีวิตการทำงานเปลี่ยนไป รับทำงานประจำ พร้อมกับเปิดสำนักงานบัญชีมีเอง พนง.ทำงานคีย์บัญชี


งานวิ่งเข้าหาเพราะลูกค้าติดใจที่ ออกงบกำไร/ขาดทุน/งบดุลให้ทุกเดือน และลูกค้าบอกเพื่อน ๆ ให้เรียกใช้บริการจากผม
จากความขีัเกียจทำงานซ้ำ ๆ  เขียนด้วยลายมือ ๆ ข้ามคืนอ่านไม่ออกด้วย  จึงเกิด จุดเปลี่ยนของชีวิต......
 
ซอฟแวร์บัญชีที่เคยหายาก...  ผมซื้อใช้เองประมาณ 14,000  กว่าบาท เมื่อปี พศ. 2543 เขาใช้ได้เพียง 3  กิจการ แต่ผมปรับให้ใช้ได้มากกว่า 100  บริษัทปัจจุบันราคาซอฟแวร์น่าจะถูกกว่าเยอะ
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ  
st ผู้เข้าชม  1,975,005.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist




 

Create Date : 09 สิงหาคม 2564
31 comments
Last Update : 9 สิงหาคม 2564 6:10:41 น.
Counter : 694 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณเริงฤดีนะ, คุณหอมกร, คุณblue_medsai, คุณ**mp5**, คุณThe Kop Civil, คุณทนายอ้วน, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณLittleMissLuna, คุณtuk-tuk@korat, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณtoor36, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณชีริว, คุณสองแผ่นดิน, คุณอุ้มสี, คุณhaiku, คุณSweet_pills, คุณโอพีย์, คุณnewyorknurse, คุณlovereason, คุณkae+aoe

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

พี่ไวน์ได้ทำบัญชี
และได้ทำทั้งสวนเกษตรเลย
ผมว่าเป็นจุดเปลี่ยนที่น่าสนใจทั้งคู่ครับ

อีกหนึ่งจุดเปลี่ยนที่ผมจะนึกถึงพี่
น่าจะเป็นเรื่องการร้องเพลง และ การปฏิบัติธรรมด้วยครับ

ส่วนระบบงานที่พี่เล่าไว้
ก็นับเป็นจุดเเปลี่ยนที่ทำให้การทำงานง่ายขึ้น สะดวกขึ้น และถูกต้องรวดเร็วมากขึ้นจริงๆครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 9 สิงหาคม 2564 6:28:44 น.  

 

นี่ถ้าไม่อ่านบล็อกนี้นึกว่าพี่ไวน์
ทำบัญชีมาตลอดชีวิตจนเกษียณจ้า

 

โดย: หอมกร 9 สิงหาคม 2564 7:24:09 น.  

 

สุดยอดเลยค่ะพี่ไวน์
เป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต
ที่เป็นประโยชน์ต่อการงานและชื่อเสียง
แฟ้มบุคคลของปรบมือให้..รัวๆ


อ้อทันคอมหลังตุง..
นายส่งไปเรียนที่บริษัทแถว มหาทุนพลาซ่า เพลินจิต
เรียนแบบเหมา..จนกว่าจะเป็น

มาทำบัญชีเก็บแฟ้มประวัติ
Education Project.
ช่วยเหลือเด็ก นร. ยากจนในชนบททั่วประเทศ

ปี 2536 ค่ะ

 

โดย: เริงฤดีนะ 9 สิงหาคม 2564 7:28:22 น.  

 

พี่ไวน์ผ่านอุปสรรคมาอย่างโชกโชนจริงๆ ค่ะ
//ตอบจากกระทู้
เรียนจบคนละพระจอมเกล้าฯ กับคุณก๋าค่ะ
คนที่ลำบากกว่าเรายังมีอีกมาก
ชีวิตยังไม่สิ้น เราก็ต้องดิ้นกันไปนะคะ^^

 

โดย: Love Memoirist (blue_medsai ) 9 สิงหาคม 2564 8:33:03 น.  

 

แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ

 

โดย: **mp5** 9 สิงหาคม 2564 8:57:18 น.  

 

สวัสดีครับพี่
พี่ไวน์ประสพการณ์สูงมาก ทำมาหลายอย่างเลยครับ ทั้งทำสวน บัญชี สุดยอดครับ ผมทันคอมพ์รุ่นนี้เหมือนกันครับตอนเรียนปี 1
จากบล็อก
เขื่อนกิ่วลมไปตอนเสร็จแล้วนะครับ ผมไม่ทันคุณมนันยาครับ แต่หนังสือมีครบทุกเล่มเลยครับ
เขื่อนที่ไวน์ไปมา น่าจะเป็นเขื่อนแควน้อยที่พิษณุโลกนะครับ

 

โดย: The Kop Civil 9 สิงหาคม 2564 9:02:21 น.  

 

ส่งกำลังใจตอนเช้าๆครับ

 

โดย: ทนายอ้วน 9 สิงหาคม 2564 9:02:29 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ไวน์. ไม่แปลกใจเลยค่ะว่าอะไรทำให้พี่ไวน์เปลี่ยนมาใช้ชีวิต
เรียบง่ายดังเช่นปัจจุบัน ขอชื่นชมเรื่องราวในอดีตของพี่ค่ะ
อย่าทิ้งbloggingและการร้องเพลงนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

โดย: จินดาพัฒน์ IP: 58.8.111.189 9 สิงหาคม 2564 9:14:26 น.  

 

ขอบคุณครับคุณจินดาพัฒน์....ทิ้งไม่ได้คือ ฝึกร้องเพลง
ช่วยคลายความยากลำบากได้หลายอย่าง

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 9 สิงหาคม 2564 10:13:47 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณไวน์ ขอบคุณที่ไปเยี่ยมชมและเม้นบล็อกนะคะ ตอนเด็ก ๆ ก็เคยไปงานวัด ได้เข้าบ้านผีสิง ดูรถไต่ถัง แล้วก็ดูเมียงูอยู่บ้างค่ะ 5555 Freak Show แบบไทย ๆ อ่านบล็อกนี้ของคุณไวน์แล้วคิดถึงยุค 90 - ยุค 2000 จังเลยค่ะ หนูทันคอมพ์รุ่นนี้ซะด้วย

 

โดย: LittleMissLuna 9 สิงหาคม 2564 12:43:45 น.  

 

ยิ่งลับๆล่อๆ
ข่าวลือก็ยิ่งเยอะเป็นพิเศษเลยนะครับพี่ในช่วงนี้

 

โดย: กะว่าก๋า 9 สิงหาคม 2564 12:58:17 น.  

 

ทำบัญชีเองเหมือนกั๋นเจ้า ช่วยกิจการได้นักเลยเจ้า

 

โดย: tuk-tuk@korat 9 สิงหาคม 2564 13:34:32 น.  

 

สวัสดี ค่ะ คุณไวน์
มาอ่านตะพาบของคุณไวน์ ค่ะ ชีวิตถึงจุดเปลี่ยน
หลายครั้งเหมือนกัน นะคะ เปลี่ยนจากการทำไร่ขิง ไป
เป็นงานในอ๊อฟฟิต คุมงานหลายสาขา ทำบัญชี จาก
เครื่องคอมฯ ที่ต้องเปิดด้วยแผ่นบูส ครูทัน นะ ซื้อเป็น
เครื่องแรกมาใช้ที่บ้าน เดิมเขามีสองโปรแกรมในการ
พิมพ์ คือ โปรแกรมราชวิถีและ จุฬา กว่าเครื่องจะทำงานต้องรอนาน ผิดกับยุคปัจจุบันมากเลยเนาะ
จุดเปลี่ยนอีกครั้งหนึ่งของชีวิต คือ ลาออกมาเป็น
เจ้าของกิจการเองรับทำบัญชี เป็นจุดเปลี่ยนที่ดีของชีวิต เหมือนครูนะ เลือกจุดเปลี่ยนของชีวิตได้ถูกต้อง
ไม่เสียใจและไม่คิดหวนกลับไปทางเดิม อิอิ
โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต

 

โดย: อาจารย์สุวิมล 9 สิงหาคม 2564 15:20:34 น.  

 

คุณไวน์ทำงานบัญชีตั้งแต่ยุคบุกเบิกคอมในไทยเลย จนตอนนี้มีซอร์ฟแวร์สำเร็จรูปให้เลือกใช้แล้ว เดี๋ยวนี้อะไรๆ มันก็สะดวกขึ้น แต่ความเหนื่อยล้าจากการทำงานกลับไม่ได้ลดลงเลย แถมดูแล้วจะมากขึ้นด้วย

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 9 สิงหาคม 2564 16:54:09 น.  

 

ตะพาบนี้สำหรับพี่ไวน์น่าจะยากหรือเปล่าครับ ชีวิตมีแต่จุดเปลี่ยนเต็มไปหมด
มนุษย์สารพัดอาชีพ หลากหลายที่อยู่อาศัย

ทำเกษตรโรคพืชเป็นปัญหาหนักเลย ขิงอ่อนนึกไม่ออกว่าทำอะไรได้มั่ง เอาไปต้มน้ำขิงมันไม่แซ่บ เอาไปโรยหน้าปลานึ่งซีอิ๊วอะไรงี้พอได้
คอมรุ่นแรกๆเห็นแล้วก็นึกไม่ออกว่าสมัยนั้นทนใช้ไปได้ไงนะครับ บู้ทเครื่องเป็นชาติ ความจุจิ๊ดเดียว กว่าจะเข้าแต่ละเมนูก็ต้องคีย์คำสั่งแสนยาก
แต่จอเขียวนี่ผมไม่ทันนะ ทันแค่จอขาวดำ EGA
ใช้โปรแกรมใช้ระบบบิล ช่วยลดเวลาป้องกันข้อผิดพลาดได้เยอะเลยนะครับ พอได้ปรับปรุงงานแล้วเห็นผลชัดๆ มันดูมีคุณค่า
งานยุคหลังๆ มันเกือบสมบูรณ์แบบจนหาช่องปรับปรุงได้ยากขึ้นเรื่อยๆ ที่ทำงานผมเพิ่งเลิกบังคับให้พนักงานส่งข้อเสนอแนะเมื่อปีที่แล้วมั้ง

 

โดย: ชีริว 9 สิงหาคม 2564 22:00:08 น.  

 

สุดยอดเลยค่ะพี่ไวน์

 

โดย: อุ้มสี 9 สิงหาคม 2564 23:41:21 น.  

 

ขอบคุณพี่ไวน์มากค่ะ
ขออนุญาตโหวตให้พี่ไวน์ก่อน พรุ่งนี้ต๋าแวะมาใหม่นะคะ

 

โดย: Sweet_pills 10 สิงหาคม 2564 0:13:00 น.  

 

คุณไวน์มีประสบการณ์ชีวิตเยอะมาก
ทำไร่ด้วย
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกนะคะ
ฝรั่งชอบมาเกษียณเมืองไทยมากค่ะ เพราะได้รับ
การดูแลดี แถมค่าครองชีพถูกกว่าอยู่เมกา

น้อยเองก็คิดๆว่าอยากมาอยู่เมืองไทย
ที่ไม่ชอบคือน้อยจะไปไหนที่ลำบาก
อยู่นิวยอร์กจะไปไหนก็ขับรถไป
มาเมืองไทย ดูๆแล้วไม่ค่อยกล้าขับรถ
กำลังคิดว่าน่าจะมีรถสักคัน เวลาไปไหนๆ
จ้างคนขับ เห็นญาติบอกว่ามีคนรับจ้างขับรถรายวัน
จะได้ไปไหนๆสะดวก นี่แค่เข้ากท.ก็ต้องนั่งรถตู้
ไม่อยากรบกวนใคร อันนี้เป็นปัญหาใหญ่ของน้อย
เพราะน้อยชอบไปเจอเพื่อนๆ ส่วนมากเขาก็นัดกันที่กท.
จะมีคอนโดที่กรุงเทพ ก็ไม่ชอบอีก กำลังคิดอยู่...

 

โดย: newyorknurse 10 สิงหาคม 2564 4:36:01 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 10 สิงหาคม 2564 5:13:14 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณไวน์
อ่านจนจบแล้วแบบเซียนคอมต้องยกนิ้ว คิดการณ์ไกลมาก ตั้งแต่พ.ศ.2532 คอมยังไม่แพร่หลาย คนที่มีความรู้ด้านนี้น่าจะยังไม่มากจริงๆ ดูเครื่องคอมก็รู้ เก่ามาก แงงง
เพิ่งรู้ว่าเมื่อก่อนทำโปรแกรมราคาแรงขนาดนั้น โหวววว คนทำเป็นนี่น่าจะดีมากๆ เลยนะคะ
คุณไวน์เปิดสนง.บัญชีด้วยคือแบบวันๆ อยู่กับตัวเลข นี่ทำไม่ได้ค่ะ ไปลงเรียนบัญชีไว้คอร์สนึง ยอมแพ้ ไม่ถนัดเลย นี่ถ้าคุณไวน์เปิดคลาสสอนแบบคนอื่นๆ ต้องมีคนเรียนเยอะแน่เลยค่ะ เพราะทางนี้ทำเองไม่ได้ต้องให้เพื่อนทำแล้ว ยอมแพ้ เง้ออออ
นานๆ มาทีค่ะ ไม่รู้จะเขียนอะไร ทีแรกจะเขียนตะพาบแต่คิดไม่ออก มีเรื่องที่อยากเขียนมากมายแต่มันไม่ได้ เลยลงนิยายดีกว่าค่ะ แหะๆ
ขอบคุณมากๆ เลยค่า
นานๆ มาทีค่ะ

ชอบตัวหนังสือในกล่องข้อความจัง หางยาวมากๆๆ ชอบค่า

 

โดย: lovereason 10 สิงหาคม 2564 10:43:23 น.  

 

แพทย์ พยาบาล ทำงานด่านหน้า
ทำงานหนักมาก
ขนาดได้รับวัคซีนมาแล้ว
การจัดการก็ยังเป็นปัญหา
ถึงขั้นต้องมานั่งจับฉลากรอรับวัคซีน
รับไม่ได้จริงๆครับพี่

 

โดย: กะว่าก๋า 10 สิงหาคม 2564 11:00:05 น.  

 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้บล็อก - อินเตอร์คอนติเนนตัล พัทยา ครับ

 

โดย: ทนายอ้วน 10 สิงหาคม 2564 21:04:20 น.  

 

นอกจากพี่ไวน์วางระบบบัญชีให้โปรแกรมเมอร์เขียนโปรแกรมแล้ว
ยังวางระบบบิลซึ่งล้ำสมัยมากและยังใช้จนถึงปัจจุบันนะคะ

ขิงช่วงนี้เป็นที่ต้องการ แถวบ้านต๋าราคาแพงขึ้นประมาณเท่าตัวค่ะ
พี่ไวน์มีประสบการณ์การทำไร่ขิงมาก่อน ไม่ว่าทำอะไรคนนอกอาจดูว่าน่าจะง่าย
ต้องผู้ที่มีประสบการณ์ตรงเท่านั้นนะคะถึงจะเข้าใจว่าอุปสรรคอยู่ตรงไหน

ราตรีสวัสดิ์ค่ะพี่ไวน์

 

โดย: Sweet_pills 10 สิงหาคม 2564 23:35:21 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 11 สิงหาคม 2564 6:48:35 น.  

 

สวัสดีครับพี่ไวน์

เวลามองคนที่ไปใช้ชีวิตต่างจังหวัด ทำสวน ปลูกต้นไม้ก็เคยคิดอยากครับ แต่ด้วยสไตล์การใช้ชีวิตกับนิสัยส่วนตัวที่สำอางนิดๆ ไม่ชอบร้อนๆ เหงื่อ หรือดินเปื่อนมือ น่าจะไปทางนั้นไม่ได้ 55555

ราลงนี่คงปวดหัวพอๆ กับหอยทากลงสวนตอนนี้เลยครับ สวนอักฤษของผมแหว่งหมดแล้ว

คอมพิวเตอร์ต้องใช้แผ่นบูส ผมเคยได้ยินแต่นึกภาพตามไม่ออกเลยครับ 5555555
อิจฉาพี่ไวน์ที่ได้ลองคอมรุ่นแรกๆ คลากสิกดี

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 11 สิงหาคม 2564 11:00:52 น.  

 

จากบล๊อก

หมูปิ้ง 10 บาทก็ขายครับ แต่ผมไม่อิ่ม อยากขอเพิ่ม 555555555

ติดแบรนด์เนม จริงๆ มันเสีย self-esteem นะครับ ใช้เสื้อใช้เป๋าตัง ใช้card holder มาสร้างคุณค่า คงามมั่นใจในตัวเอง เลิกได้นี่ดีมากเลยครับ กลับมามั่นใจ ภูมิใจที่ตัวเองจริงๆ ไม่ต้องมีอุปกรณ์เสริม ประหยัดเงินด้วย

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 11 สิงหาคม 2564 11:07:02 น.  

 

ระบบข้าราชการ
ทำให้ลูกน้องต้องอวย ต้องเอาใจนาย
จนหลายคนไม่รู้ความจริง
เพราะลูกน้องไม่รายงาน
ลูกพี่เลยดูโง่ ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะครับ

ผมว่าตอนนี้รัฐบาลมีปัญหาในเรื่องการสื่อสารจริงๆ
ติดต่อยาก ข้อมูลน้อย ตอนเช้าลูกพี่พูดอย่าง เย็นมาก็สั่งยกเลิก
สับสนกันไปหมดครับ



 

โดย: กะว่าก๋า 11 สิงหาคม 2564 20:15:22 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณพี่ไวน์..

ได้อยู่กับธรรมชาติ อยู่แบบชาวบ้าน

ก็มีความสุขมากมากล่ะ..

 

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) 11 สิงหาคม 2564 20:40:34 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 12 สิงหาคม 2564 7:15:48 น.  

 

ลุงไม่น่าจะอ่านหนังสือนะครับพี่
ช่วงนี้หายไปจากสื่อด้วย
ดูเงียบไป 555

 

โดย: กะว่าก๋า 12 สิงหาคม 2564 21:26:25 น.  

 


สวัสดีค่ะคุณไวน์
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกนะคะ

*****

ที่โน่นไปไหนได้สะดวกกว่าไทยครับ

...
กท.อยู่บ้านเป็นส่วนใหญ่ แต่ออกไปข้างนอกถนนบางสาย
รถยังติดคงเป็นด้วย ต้องทำมาหากินครับ

*****

ระยะนี้ชาวนิวยอร์กคล่อยสบายขี้นหน่อย ได้ไปไหนๆ มีปาร์ตีเล็กๆได้
ไม่ต้องใส่แมส นอกจากไปสถานที่ราชการ รพ. ซุปเป้อมาร์เก็ด บางแห่งก็ไม่ต้องใส่

คนไทยเราเวลาไปไหนๆ นอกจากเจอกันก็ยังใส่แมสอยู่ ไปซุปเป้อ ก็ใส่แมสค่ะ แต่ก็กลัวๆเขาจะหมันใส้มาตีเราอีก...

ดูกันไปว่าเปิดเมืองแล้ว จะเป็นอย่างไร ยังกลัวๆจะระบาดอีก
ทางรัฐก็ยังส่งเสริมให้คนที่ยังไม่ได้ฉ๊ดวัคซีน 30% ให้ฉีดวัคซีนกัน


เมืองไทยเริ่มฉีดวัคซีนแล้ว หวังว่าเดือนตุลา พฤศจิกายนคงจะเปิดเมืองได้ หวังว่ากุมภามีนา เราคงได้มาเที่ยวเมืองไทยกัน

 

โดย: newyorknurse 12 สิงหาคม 2564 21:49:47 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#17


 
ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.