Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2564
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
16 สิงหาคม 2564
 
All Blogs
 
No. 1013 วิธีเอาตัวรอดจาก ..?

No.  1013  วิธีเอาตัวรอดจาก ... ?



วันนี้ ขอเปลี่ยนแนวเรื่อง ..จากธรรมะ เพลง กลัวจะเบื่อเรื่องแนวเก่า
แรกที่เข้ามาเขียน บล๊อกท่องเที่ยว ตามด้วย บล๊อกเกี่ยวกับการสวนคงเป็นด้วยชอบเที่ยว ชอบกินแบบชาวบ้านไม่ต้องหรู
คงเป็นด้วยติดใจผลงานของนักเขียนท่านหนึ่งคือ (เขียนเรื่อง เขาชื่อกานต์) คุณสุวรรณี สุคนธา



 
 เขียนการไปท่องเที่ยว อิตาลี ไปแบบค่ำไหนนอนนั่น คือนอนในเต็นท์หรือข้างรถน่าจะเริ่มเขียนส่งหนังสือแห่งหนึ่ง
เล่าถึงทำอาหารง่าย ๆ กินข้างรถ หรือในป่าละเมาะท่ามกลางไร่องุ่น เนินสูงต่ำอากาศหนาวเย็น
ผมชอบวิธีการเล่า เลยหัดเขียน บล๊อกท่องเที่ยวแบบ ชาวบ้านเป็นหลัก
 
แล้วนำวิถีชีวิต กลางป่าเขาจันทบุรี นานหลายปี...ต้องทำอาหารเองเลยถ่ายทอดให้เพื่อน ๆ ได้อ่านแบบขำ ๆ
ในภาพ มี เอมเพื่อนทำสวน พี่กิจจาทำงานกรมศุลกากร คุณไพจิต ขายไม้้ฉะลุบัวที่วัดสระเกศ เพื่อนชุดนี้ไปบ้านสวนจันทบุรีบ่อยเพราะต่างชอบอะไรดิบ ๆ  ไม่เลือกอาหาร


 
แล้วก็มาเจอ บล๊อกแม่ครัว กะทะหลุด แหะ ๆ กะทะมือหนึ่งนะครับครั้งที่พวกเราไปเที่ยวค้างแรมเป็นกลุ่ม ที่ ตจว

ในภาพจะเห็น คุณโอ เนินน้ำ คุณกะเปี๊ยก คุณบิบี๊ บ่งบ๊ง แม่ครัวกะทะหลุด 555  ทำอาหารเก่งรสอร่อยมาก ๆ


 
เลยรู้ว่า แม่ครัว กะทะหลุด แต่ละคน ทำอาหารเก่ง เขียนเก่ง ถ่ายภาพอาหารเก่งมีคนยุให้ผมเขียนเรื่องทำอาหาร แหะ ๆ
 ข้าน้อยมิกล้า.... เป็นแต่กิน กับชิม
อ้าว พี่เคยเขียน ตอนทำอาหารในป่า ยังเขียนได้....เลยนึกได้ว่าตอนเป็นเด็กหนุ่มได้ทำอาหารครั้งแรกด้วยตนเอง
นึกขำ ตัวเอง.....งั้นพอไหว เล่าย้อนหลังไปนานมาก ๆ อย่าถามกี่ปีนะแสลงใจความ แ กร่..


 
เช้าวันหนึ่งในฤดูหนาว ครู พาพวกเรา 34 คน ออกเดินทางไกล ท่ามกลางหมอกลงหนามุ่งสู่เชิงดอยสุเทพเดินตามกันมี
 กำธรถือ แบกไม้พลองติดธงสีเหลืองนำหน้าเสียงคุยกันของพวกเรา สลับกับเสียงดังของหม้ออลูมีเนียมที่แขวนหลัง
กระทบกับด้ามมีดที่เหน็บเอว... ครูให้หยุดพักเป็นระยะ ให้ดื่มน้ำ เราเดินกันนานมาก
ถนนที่เราเดิน เป็นถนนดิน แยกจากถนนไปสู่ห้วยแก้ว ครูพาเดินไปเรื่อย ๆ เห็นบ้านคนอยู่บ้างเกือบสอง ชม.ก็ถึงเชิงดอย
แถวนั้นเรียกว่า น้ำตกห้วยช่างเคี่ยน  มีลำห้วยน้ำใสไหลผ่าน
 

 
เอาละ ทุกคนนั่งลงฟังครู...
เราจะ พักกัน ที่นี่ ให้ทุกคน นำไม้พลองไป คล้องเป็น สามเหลี่ยม แบบอินเดียนแดงตั้งกระโจม ใครมีผ้าขาวม้าก็นำไป
พาด กลุ่มใครกลุ่มมัน ใครจะอาบน้ำ เล่นน้ำได้ทั้งหมดแต่ห้ามเดินไปไกลเกิน 100  เมตรจะหลงป่า
เที่ยงตรง ครูจะตรวจให้คะแนน แต่ละหมู่ว่า หุงข้าวแฉะดิบสวย ทำอาหารรสชาติไหวเปล่า
แต่ละหมู่ จำไว้นะ ใช้ไม้ขีด ไม่เกิน 3 ก้านใช้เกินได้ แต่สอบตกเข้าใจเปล่า
ครับครู... 
 
จะไหวเหรอวะ ไม้ขีด 3 ก้าน เสียงบ่น เบา ๆ ประสิทธิ์ ฯ เป็นหัวหน้าหมู่ผมเป็นรอง เลยให้ไปช่วยกันหาเศษไม้ กิ่งไม้
ต้องรีบช่วยกันหา เพราะคนเยอะ กิ่งไม้แห้งมีน้อย เราแบ่งกันเป็นสองทีม หุงข้าว กับทำกับข้าว



 
เพื่อนหมู่อื่น(ลูกเสือเขาเรียก หมู่ มิใช่กองร้อย) ยืนด่ากันขรม ใช้ไม้ขีดเกิน แถมก่อกองไฟไม่ติด คือพวกเขาไม่รู้
เทคนิค แหะ ๆ เขาใช้ฟืนไม้เป็นท่อนโต กับใบไม้แห้ง มันจะติดได้ไง
กลุ่มผม ใช้กิ่งไม้แห้งเล็กสุมกัน แล้วใช้ท่อนเขื่องวางทับพอพวกเขาสุมเสร็จผมก็ใช้ ถ่านไม้สีดำก้อนเท่าหัวแม่มือ 2 ก้อน
สอดใส่ตรงกลางแล้วจุด ไม้ขีดไฟก้านเดียวติดเลย

เพื่อน ๆ ปรบมือให้เกรียว... ไอ้ ตูน มันเก่งโว้ย.. ผมได้ทีเลยยืดอกทุบอกดังบึ๊ก ๆ
เหมือนคิงคอง 555 บอกความลับ... ถ่านไม้สีดำ ผมเตรียมมาจากบ้าน แช่น้ำมันก๊าดจนชุ่มเก็บใส่กล่อง บรุคแล็กซ์


  (กันน้ำมันระเหย) ติดตัวไปเจอไม้ขีดก้านเดียวก็ลุกพรึ๊บ
 
ผมเปล่าโกงนะเออ... ครูเอนก บอกว่า ลูกเสือต้องรู้จัก เอาตัวรอด ต้องสู้ ต้องอดทนต้องซื่อสัตย์(ครูไม่ห้ามวิธีของผมนี่
ผมทำไม่ผิด กม.ด้วยแหะ ๆเพื่อน ๆ ช่วยกันนำก้อนหินแหลม ๆ มาตั้งเป็นสามเซ้า ตั้งหม้อมิเนียม เจอเปลวไฟที่ก่อไว้
ร้อนฉ่า ผมจัดการ เทน้ำใส่ไป หนี่งในสี่
ณรงค์ป๊อก(ป๊อกชื่อพ่อมัน) เอาตะใคร้ 2 ต้นทุบเป้ง ใช้มีดเหน็บ สับเป็น สองท่อน โยนใส่หม้อ พร้อมกับหั่นข่าจับโยนใส่
 พร้อมกับ เอาเกลือเม็ดหยิบมือโปรยไปได้
 
หอมบั่ว ก็หอมแดง 6 หัวเพื่อนปอก เตรียมไว้ ผมจับมาใช้ด้ามมีดเหน็บทุบ ๆ บนท่อนไม้ใส่ในหม้อที่มีไอร้อนพวยพุ่ง
หยิบรากผักชีที่ทุบ ปิดฝาให้มันอบจนร้อนเปิดฝาหม้อใช้มือ บิปลาช่อนแห้ง 3 ตัวเป็นชิ้นเล็กเท่านิ้วมือ หัวหางใส่ทั้งดุ้น



 
ใช้ป๊าก(ทัพพี) คนไปมา กลิ่นหอมเริ่มส่งกลิ่นหอม แล้วปิดฝาเทน้ำมะขามเปียกที่ ขยำ ๆ ใส่ถ้วยแกงลงไป 4 ช้อนสังกะสี



 
ฉีกใบมะกรูดลงไป 5 ใบคนแล้วชิม ยังไม่เค็มพอ หยิบเกลือลงไปอีก 4 เม็ด
ฉีก พริกแห้งปิ้ง พอดำ โปรยลงไปอีก 6 เม็ด คนแล้วปิดฝา ครู่เดียวไอร้อนพร้อมกลิ่นหอมฟุ้งตักน้ำชิม ความหวานจากเนื้อ
ปลาย่าง ผสมความเปรี้ยวนิด ๆ ของมะขาม เค็มหน่อยได้กลิ่นตะใคร้ ข่ากลิ่นน้ำมันหอมระเหยใบมะกรูด น่ากิน

ผมฉีกใบมะกรูดใส่ก่อน ยกลง ให้กลิ่นน้ำมันหอมระเหย ออก คือ แม่เคยสอนไว้
ถ้าเราใส่ก่อนกลิ่นจะระเหยไปเกือบหมด

 ส่วนรสเผ็ดนิด ๆ ของพริกแห้งปิ้งชูรสให้เด่นขึ้นมา ประสิทธิ์เห็นผมชินก็ขอชิมมั่ง
ลำขนาด(อร่อย) ไอ้ตูน มันสุดยอด
รู้ซะมั่งว่า ใครเป็นใคร หุ หุ
ไฟเริ่มมอด เหลือแต่ ถ่านไม้แดงเรื่อ ๆ ตั้งทิ้งไว้ให้ต้มโคล้งร้อน.. แล้วพวกเราก็ต่างลงเล่นน้ำเที่ยงเป๋ง จัดการตักอาหาร
 พร้อมกับข้าวสวย ให้ครูชิม และตรวจ


ครูเอนก ชิมแล้ว อร่อย... พวกเธอเก่ง แต่ ข้าวมันสวย ไป
สวย ดีซิครับ ครู (เด็กภาคเหนือไม่ค่อยแข็งแรงเรืองภาษาภาคกลาง)
ดีกะผี คำว่าสวย แปล ว่า มันดิบ แข็ง เข้าใจยัง
แหะ แหะ
ปล. ตอนเป็นเด็กมีปลากระป๋องแล้วนะเออ.. แต่แพง ถ้าเป็นสมัยนี้แน่นอนต้องใช้ทำอาหารเดินทางไกลแน่นอน

 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ  (re 583/1,467)
st ผู้เข้าชม  1,981,891.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist



Create Date : 16 สิงหาคม 2564
Last Update : 16 สิงหาคม 2564 5:56:07 น. 31 comments
Counter : 732 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณNumWhan_SK, คุณหอมกร, คุณทนายอ้วน, คุณtuk-tuk@korat, คุณLittleMissLuna, คุณtoor36, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณlovereason, คุณInsignia_Museum, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณkae+aoe, คุณTui Laksi, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณตะลีกีปัส, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณเซียน_กีตาร์, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณ**mp5**


 
สวัสดี​ครับ​พี่​ไวน์
ดูแล้วคิดถึง​ตอนเรียนครับ​ คิดถึง​บรรยากาศ​ตอนเดินทางไกลอยู่ค่ายพักแรม


โดย: แซงค์​ ชายคา​ตะวัน​ IP: 124.120.21.21 วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:6:53:26 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

ที่ผมเคยอ่านผลงานของคุณสุวรรณี สุคนธา
น่าจะมีน้ำพุกับสวนสัตว์ครับ

ลูกเสือสมัยนี้
กิจกรรมหรือตัวหลักสูตรไม่ค่อยเปลี่ยน
ผมถามหมิงดู ก็เหมือนกับตอนที่ผมเรียน
แต่รุ่นนี้นอนในเรือนพักอย่างดี มีแอร์ด้วย 555
ยุคนี้มีค่ายลูกเสือของเอกชนหลายแห่ง
สถานที่ดี สะอาด ปลอดภัยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:7:12:51 น.  

 

สวัสดีค่ะ แวะ มาให้คำตอบเรื่องถ้ำเพนน์
คุณไวน์กับสายน้ำ ด้านบนเป็นไร่กว้างๆ ล้อมรั้วไว้ มีบ้านลักษณะเหมือนบ้านทหารโทนสีเบจ หลังคาสีน้ำตาล ทีแรกฉันนึกว่า ค่ายหรือบ้านพักทหาร แต่จริงคืออาณาเขตของถ้ำเพนน์ ด้านบนเป็นไร่กว้าง ด้านล่างเป็นถ้ำ มีทางออกทางเดียวค่ะ ทางที่มุ่งหน้าไป Lake ถ้ำเข้าไปไม่ลึกแต่ไปทะลุที่ Lake ไม่แน่ใจว่าใช่ลำธารเพนน์ที่คุณหมายถึงหรือเปล่านะ เจ้าของซื้อถ้ำแล้วเจาะฝั่งในถ้ำให้ทะลุไปถึง lake ไกด์เขาว่ามางั้นนะคะ



โดย: NumWhan_SK วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:7:42:43 น.  

 
ไร่กว้าง ติดเขาอีกทีน่าจะเป็นทางไป ชมสัตว์ หรือ Wildlife Park นั่งรถไป เหมือนรถโรงเรียน bluebird school bus หากนั่งรถชมสัตว์ ถนนน่าจะพาไปโผล่ที่lake เพราะตอนที่เรือพาไปทะลุที่lake เห็นรอบๆlakeมีสัตว์ เช่น กวางขาว เป็นกวางเลี้ยงเพราะอยู่ในคอก ไม่ใช่กวางป่า







โดย: NumWhan_SK วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:7:54:12 น.  

 
วันนี้หลากหลายเรื่องราว ไม่รู้จะเม้นท์อะไรพี่ไวน์
หรือจะด่ารัฐบาลกับพี่ไวน์ดี 55



โดย: หอมกร วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:8:04:48 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ตูน
สนุกมากค่ะเหมือนเข้าไปหุงหาอาหารในค่ายลูกเสือ เนตรนารี
พี่ชอบวางแผนมาตั้งแต่เด็กๆนี่เองถึงได้มีเรื่องราวสนุกสนานมาได้อ่านกัน สมัยเป็นเด็กเคยทานยาถ่ายบุกแลคค่ะอร่อยดีค่ะ
ขอติดตามผลงานเขียนของพี่ไปเรื่อยๆนะคะ ขอบคุณค่ะ


โดย: จินดาพัฒน์ IP: 58.8.10.76 วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:9:10:07 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าๆครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:10:39:56 น.  

 
เชียงใหม่ร้านเก่าแก่ก็ปิดครับ
อย่าง ร้านอาหารวิทยุการบิน
เปิดมา 20-30 ปี
มาปิดในยุคลุงนี่ล่ะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:13:01:59 น.  

 
คนข้าง ๆ ว่า แป๋งแล้วกิ๋นบ่ได้ พิดีผู้ปกครองมาส่งข้าวส่งน้ำเจ้า
-----
อ้ายไวน์ชมเรื่องแป๋เพลงตลอด ขอบพระคุณเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:14:18:57 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไวน์ ต้มโคล้งในความทรงจำนี่น่ากินมากเลยค่ะ อ่านแล้วคิดถึงสมัยเป็นเนตรนารีเหมือนกันนะคะ ยังจำได้ว่าเมนูเดินทางไกลตอนนั้นเป็นยำปลากระป๋องกับไข่เจียวแผ่นบาง ๆ แบบพอกันตายค่ะ


โดย: LittleMissLuna วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:14:55:41 น.  

 
ฮาตรงทิ้งท้ายครับ

สมัยผมเจอเหมือนกันไม้ขีด 3 ก้าน แต่เรารู้ทันว่าจะเจอแบบนี้ ไฟแช็กสิครับ จะใช้ไม้ขีดทำไม มีเพื่อนเอาไฟแช็กมา พอสุมเชื้อเพลิงเรียบร้อยก็จุดเลย เร็วดีของก็มีอยู่แล้วจะโง่ใช้ไม้ขีดไปทำไม จุดเสร็จเราก็เอาไม้ขีดไปแบ่งให้กลุ่มอื่น กลุ่มอื่นมาขอต่อไฟไปใช้ สะดวกมากผ่านกันหมดอย่างรวดเร็ว

พวกผมไม่ได้โกงนะครับ วิชาลูกเสือมันเป็นวิชาการเอาตัวรอด การเอาตัวรอดไม่จำกัดวิธีการหรอก ถ้าต้องใช้ไม้ขีดแบบนั้นจริงแสดงว่าโลกนี้แย่แล้ว ยามนั้นศีลธรรมก็ไม่มีความหมายแล้วล่ะครับ อีกอย่างเราปฏิบัติตามกฎของลูกเสือ กระทำตนให้เป็นประโยชน์และช่วยเหลือผู้อื่น จุดติดแล้วก็ช่วยต่อไฟให้คนอื่น สามัคคีช่วยเหลือพวกพ้อง นี่ไงตรงตามวัตถุประสงค์เป๊ะๆ


เด็กเดี๋ยวนี้เท่าที่ผมเห็นให้ทำอาหาร พวกเขาซื้อกุ้งทะเลมาเลยครับ แล้วถึงเวลาก็แค่ก่อไฟ แล้วย่าง




จากบล้อกผมตั้งใจเว้นที่ไว้เยอะๆ เพราะใส่ปุ่มกดลงไปครับ เนื้อหามีเท่าที่เห็นครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:16:35:19 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไวน์
เปิดมาเจอภาพที่เที่ยวแล้วเลื่อนมาเจอภาพคุณสุวรรณีกับครอบครัว ภาพนี้ไม่เคยเห็นค่ะ แต่ดูเรื่องน้ำพุแล้วก็อ่านเป็นเล่มเล็กบางๆ แต่ชอบมาก เพิ่งเห็นหน้าน้าแพทตัวจริง คาแรกเตอร์ติสจริงด้วย
วันนี้ย้อนอดีตไปวัยเยาว์เลย น้ำตกช่างเคี่ยนเคยไปค่ะ เคยไปเข้าค่ายช่างเคี่ยนตอนเด็กๆ ด้วย
อาหารก็ได้ทำเอง แต่ทำไม่เป็นหรอกเป็นฝ่ายเสบียงเป็นลูกมือเพื่อนๆ ค่ะ หุงข้าวก็ใช้หม้อก่อกองไฟ สนุกดี ชอบค่ะ ทำนั่นทำนี่ ยังจำได้ว่าได้ทำกิจกรรมที่เป็นเหมือนเทียนไอติมอะไรสักอย่างค่ะ นานแล้วแต่สนุกมาก
เห็นปลาช่อนแห้งแล้วนึกถึงทอดร้อนๆ กินกับข้าวเหนียวปั้นร้อนๆ ชอบมากเลยค่ะ แม่บอกตอนเด็กชอบกินปลาทูอั่วมาก กลับบ้านมาต้องขอกินปลาทูอั่วข้าวเหนียวร้อนๆ อร่อย ลำขนาด ลำแต๊ๆ 55
แต่ว่าโตมาชอบปลาช่อนใส่แกงผักหวานนะคะ ที่บ้านสวนมีผักหวานต้นใหญ่ แม่ชอบทำให้กินค่ะ คิดถึงเชียงใหม่จังเลย
ขอบคุณมากๆ เลยค่า เอาไว้หมดโควิดเมื่อไหร่จะไปเชียงใหม่ เย้ๆ


โดย: lovereason วันที่: 16 สิงหาคม 2564 เวลา:22:01:03 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:6:52:17 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์

พี่ไวน์เตรียมถ่านไม้แช่น้ำมันก๊าดมาเรียบร้อย เพื่อนที่อยู่กลุ่มพี่ไวน์โชคดีหลายชั้นนะคะ
ไม่ถูกตัดคะแนนแถมยังได้กินอาหารอร่อยด้วยค่ะ

การเดินทางว่าสนุกแล้ว ได้ช่วยกันทำอาหารในบรรยากาศระหว่างท่องเที่ยว
ได้สนทนากันเพลิดเพลินยิ่งทำให้มื้ออาหารน่าจดจำเมื่อเวลาผ่านไปนะคะ

ขอบคุณพี่ไวน์ที่แบ่งปันประสบการณ์
ขอบคุณกำลังใจค่ะพี่ไวน์


โดย: Sweet_pills วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:8:32:47 น.  

 
วันนี้ได้เห็นรูปสาวๆ bloggang ด้วย อิอิ


โดย: kae+aoe วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:8:53:06 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไวน์
อ่านแล้วทำให้นึกถึงบรรยากาศตอนเข้าค่ายลูกเสือเนตรนารีด้วยค่ะ
นั่นแน่...ฉลาดจังแอบมีทริคจุดไฟด้วย...เพิ่งรู้เหมือนกันนะนี่
ขอขอบคุณที่แวะทักทายให้กำลังใจค่ะ
ที่จริงการระวังหนามแคคตัสจิ้มนิ้ว เป็นการฝึกสติสมาธิด้วยนะคะ
แต่เราก็โดนไปหลายจึกๆ...แต่ให้ความสุขเพลิดเพลินแก่เรายามว่างดีมากๆค่ะ


โดย: Tui Laksi วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:10:55:46 น.  

 
การชขุมนุมเริ่มถี่ขึ้นแล้วนะครับพี่
เหมือนเป็นสัญญาณอะไรบางอย่าง
หวังว่าลุงๆทั้งหลายจะมองเห็นสัญญาณเตือนนี้เช่นกัน



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:12:37:55 น.  

 
มาตามอ่านเสียเหนื่อยแต่สนุกมาก
ขอบคุณนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:15:50:52 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

แอบพกของในกล่องบรุ๊คแร็คนี่เอง
เป็นฮีโร่เลย
แต่ต้มโคล้งน่าซดจริงๆค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:18:09:32 น.  

 
สวัสดีครับคุณไวน์

เข้ามาอ่านบันทึกลูกเสือครับ
ของผมนะข้าวคือกึ่งสุกกึ่งดิบมากๆ ครับ 55 ส่วนกับข้าวเป็นอะไรก็จำไม่ได้แล้ว
เพราะทำกันหลายคน ชุลมุนไปหมด และอยู่กับเพื่อนๆ ก็สนุกสนานดีครับ

แต่ตอนเข้าค่าน ร.ด. ที่เขาชนไก่ เพราะมีคำเตือนจากพี่ๆ ไว้เรื่อยห้องน้ำ
เลยทำให้ต้องกินยาหยุดถ่าย ไดเซนโต้ไว้ตั้งแต่ก่อนไป
ครั้งนั้นระหว่างฝึกก็ไม่ได้เข้าห้องน้ำถ่ายหนักเลยจริงๆ นะครับ
แต่มาตายตอนจบวันสุดท้ายก่อนรถมารับนี่แหละ... เสียสถิติจนได้ 55

ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยนะครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:20:29:13 น.  

 
ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้บล็อก - พระราชวังบางปะอิน ตอนที่ 1 นะครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:21:00:03 น.  

 
สวัสดีค่า คุณไวน์
เรื่องนี้มาครบค่ะ สาวไทยโบราณนุ่งสไบ โจง กระโจมอก เดี๋ยวมีกลิ่นหอมลอยมายามวิกาลอีก งือออ ไม่ใช่นิยายผีแต่ก็ใกล้แล้วค่ะ 55

ขอบคุณมากๆ เลยค่า


โดย: lovereason วันที่: 17 สิงหาคม 2564 เวลา:22:43:41 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 สิงหาคม 2564 เวลา:6:52:12 น.  

 
คิดถึงตัวเองตอนไปเข้าค่าย ม.ต้น ต้องทำอาหารทานเอง กว่าจะจุดเตาได้ กว่าจะทำ....รุ่นน้องซีไม่รู้จะมีไหมนะคะ


โดย: kae+aoe วันที่: 18 สิงหาคม 2564 เวลา:8:15:43 น.  

 
เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง
เห็นภาพลูกสาว คิดถึงชีวิตวัยเด็กเนอะ ความสุขช่างหาง่ายจริง หรือเพราะความต้องการเรายังไม่มากเกิน
จากบล็อก - ขอบคุณที่แวะไปร่วมฟังเพลงและคำชมครับ
มีความสุข รักษาสุขภาพ ห่างไกลโควิด นะครับ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 18 สิงหาคม 2564 เวลา:8:37:50 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์

ค่ายลูกเสือผมเป็นนายหมู่ตลอดเลย จะแอบอู้แอบหนีไม่ค่อยได้เลยครับ
ตอนนั้นทำอาหารอะไรไม่เป็นอาศัยเพื่อนทำๆ กันไป
กินได้บ้างไม่ได้บ้าง 55555 ไม่สนุกเลยครับตอนนั้น แต่คิดตอนนี้ก็ตลกดี



โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 18 สิงหาคม 2564 เวลา:10:50:49 น.  

 
"เขาชื่อกานต์" เป็นนิยายเรื่องแรกๆที่ผมอ่านตั้งแต่เด็ก
ตอนนั้นไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหามากนัก เพราะประสบการณ์ชีวิตตัวเองยังน้อย จินตนาการไม่แจ่มชัด

ประสบการณ์ชีวิต ช่วยให้ลูกเสือรอด จุดไฟติด

จากบล็อก ใช่ครับ ผมเรียนที่ปทุมคงคา


โดย: Insignia_Museum วันที่: 18 สิงหาคม 2564 เวลา:15:40:38 น.  

 
เห็นข่าวลุงสัมภาษณ์เรื่องกระทรวงศึกษา
บอกได้คำเดียวว่า
เพลียครับพี่



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 สิงหาคม 2564 เวลา:21:59:42 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 สิงหาคม 2564 เวลา:6:03:47 น.  

 
เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง

จากบล็อก - ขอบคุณคำชมครับ
มีความสุข รักษาสุขภาพ ห่างไกลโควิด นะครับ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 19 สิงหาคม 2564 เวลา:7:46:27 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 19 สิงหาคม 2564 เวลา:10:38:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#17


 
ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 88 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.