Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2565
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
27 มิถุนายน 2565
 
All Blogs
 

No. 1102 ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ (ตะพาบ)

No.  1102  ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ (ตะพาบ)




ชีวิตส่วนตัว เป็นเด็กต่างจังหวัดแบบภาพ...ขอบคุณเจ้าของภาพด้วยนะครับ

 
ความสมบูรณ์แบบแต่ละคนต่างกันเยอะมาก  น่าจะเป็นการตั้งเป้าหมายไว้ล่วงหน้า ดีนะครับเพราะชีวิตคนที่ไร้ความหวัง
เหมือนชีวิตล่องลอยไปถ้าเจอสวะก็ติดแหงก ถ้าไปเจอวัดริมคลองคงได้ยินเสียงระฆังหรือพระสวดชีวิตย่อม
จิตอาจจะสงบ ถ้าไปเจอเหตการณ์บ้านเมืองแบบปัจจุบัน ถ้าฟังนักการเมืองพูด
พวกเขาก็จะพยายามโน้มน้าวจิตให้เราคล้อยตาม ว่าแบบนี้ดีนะ  แบบนี้เหมือนคนนี้คนนั้นทำ.. เราต้องชดใช้หนี้แทน อีกฝ่ายก็บอก
ว่าเห็นยังผลงานเราออกมาเยอะเลย
ถ้าเรา ๆ  นำเรื่องราวมาวิเคราะห์แยกแยะว่า "จริง" หรือ "ไม่จริง" จะไม่ตกเป็นเครื่องมือของพวกเขา
เมื่อก่อนเคยคลุกคลีนักการเมืองและทำงานให้การเมืองหลายปี....เลยพอรู้แนวคิด ของทั้งสองฝ่าย เลยฟังหูไว้หูมาตลอด
เพราะเราไม่อยากเป็นเครื่องมือของเขา
ความหวังของเรา อยู่ในช่วงอายุมีการเปลี่ยนแปลง และมุมมองที่กว้างขึ้นทุกวันทำให้รู้ว่า ที่เราตั้งความหวังไว้มีความ"เป็นไปได้น้อย"
ก็ลดความหวังหรือเปลี่ยนแนวคิด....
 
ส่วนตัวแล้วความหวังครั้งเป็นเด็กชั้นมัธยม แม่จุดประกายให้ว่า ถ้าอยากปั่นจักรยานไปเรียนแม่จะซื้อลูกหมูให้ผมกับพี่ชายคนละตัว
ต้องทำคอกหมู เก็บผักเบี้ย ผักตบ ไปเก็บน้ำข้าวเศษอาหารจากบ้านเพื่อนของแม่มาต้มให้หมูกิน
ต้นกล้วยหลังบ้านเรามีมากก็ไปตัดมาลอกเปลือกนอกออกใช้มีฝานต้นกล้วยเป็น หยวกแผ่นบางโยนให้หมูกิน
ผมกับพี่ชายคล้อยตาม สร้างคอกหมูเองและทำตามที่แม่แนะนำ จนหมูโตขายได้ ได้เงินมาก็ไปซื้อจักรยานแบบล้อโตคนละคัน
ปั่นไปโรงเรียนที่ไกลพอประมาณท่ามกลางอากาศหนาวเย็นในฤดูหนาว โก้มาก ๆ  555
 
เรียนอยู่ที่โรงเรียนยุพราชวิท่ยาลัยไม่ชอบวิชาเลขคณิตศาสตร์ พิชคณิตแต่ชอบ งานฝีมือหุ หุ เขียนแบบเอง ชอบงานเกษตรตอนกิ่ง
ทาบกิ่ง เสียบยอดขยายพันธ์ ยังไม่พอเพาะดอกชนิดใหม่นำเกสรต้นนี้ไปเขี่ยใส่ต้นโน้นพอติดดอกก็เก็บไว้จนแก่ นำเมล็ดไปเพาะ
ได้ดอกพันธ์เดียวแต่สีแตกต่าง สด สวยกลีบดอกเพิ่มชอบสังเกตการเปลี่ยนแปลง
ชอบอ่านหนังสือนิยาย หุ หุ ที่แม่ซื้อใส่ตู้กระจกสูง ๆ เรียงเป็นตับ แอบไปอ่านต้นฉบับนิยายที่ครูประวัติศาสตร์คือ ครูชุ่ม ณ บางช้าง
นามปากกา..ลพบุรี ยามครูให้ไปหยิบหนังสือที่ห้องพักครู.. และเริ่มมองเห็นสิ่งรอบข้างชัดเจน ด้านธรรมชาติ
แต่ความฝันว่า ถ้าโตขึ้นได้ไปเรียนต่อที่กรุงเทพเป็น




 
เสมียน/พนักงานบริษํทใส่ เสื้อเชิร์ตขาวผูกเน็คไทด์กางเกงขายาวสีดำสวมรองเท้าสีดำมันนั่งทำงานที่โต๊ะ หุ หุ  แค่นั้นจริง ๆ
 
เมื่อเรียนต่อในกรุงเทพสูงขึ้น ๆ  แหะ ๆ ตามความคิดของเด็กบ้านนอก ปีสุดท้ายได้ไปทำงานภาคบ่ายให้บริษัทแถววัดเล่งเน่ยยี่
ได้นั่งทำบัญชีเป็นเล่มด้วยมือ น่าเบื่อหน่ายมากแต่ต้องทำให้บังเอิญบริษัทที่ว่า เป็นกิจการเกี่ยวกับประกันภัย ลูกค้าทั่วประเทศมากมาย
บริษัทเลยใช้ เครื่องคอมพิวเตอร์ใหญ่ ๆ และได้เข้าไปช่วยเขาทำงานเห็นวิธีการทำงาน ขั้นตอนการทำงานว่าไม่ยืดเยื้อ
ทำสั้น ๆ เก็บข้อมูล พี่ ๆ ที่แผนกพูดน้อยแต่ได้บอกว่า "เราทำงานที่ยากให้ง่ายและสั้นที่สุดจะดีที่สุด"
เช่นคอมพิวเตอร์ใช้ได้... และใช้ได้ตลอดไปใช้ได้ทุกแผนกนั่นคืองานของเรา
 
ตั้งแต่นั้นมาเมื่อได้ทำงานเต็มตัว จึงมองภาพรวมว่างานบริษัทที่เราทำเป็นงาน "บริการ" ถ้าทำได้เร็วไวจะเป็นประโยชน์แก่ลูกค้า
เมื่อลูกค้าพอใจบริษัทก็จะได้ลูกค้าเพิ่ม
รูปแบบงานของเดิมมันยืดยาว เขาวางรูปแบบราชการทำ อุ๊บ.ส..  ทำงานที่มีน้อยให้เป็นงานเยอะจะได้คนเข้าถึงยากป้องกันการโกง
เขาว่านะครับ...ไม่รู้ว่าป้องกันได้มาก หรือเสียค่าใช้จ่ายมากกว่า...เมื่อย้ายไปทำ
ที่สาขา เลยตัดขั้นตอนทำงานได้เร็ว ยอดเงินที่ฝ่ายขายทำก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ลูกพี่ใหญ่และนาย ๆ ที่สำนักงานใหญ่เริ่มพอใจ
มอบให้ดูแลสองสามสาขา จนได้ที่ก็ย้ายให้ไปทำงานในภาคเหนือแทนเพราะมีสาขาเยอะและกำลังรุ่งโรจน์
มีหน้าที่ฝึกงาน พนักงานจากสาขาอื่นที่ไปฝึกงาน ณ สาขาในระบบงานที่เราวางไว้เพื่อส่งน้อง ๆ ไปเป็นสมุห์บัญชี/ผช.สมุห์บัญชี
ผมค่อนข้างโชคดีที่ได้ทำงานกับ ผจก.ฝ่ายขายเก่งเยอะเลยพลอยส่งเสริมงานของผมรุ่งขึ้น
 
ตลอดเวลาทำงานที่สาขาระยอง จันทบุรี ตราด พักอยู่ชั้นสองบริษัท อากาศร้อนอยู่ตามสภาพนะครับก็โอเค เมื่อย้ายไปอยู่สาขา
พิษณุโลกต้องเดินทางไปเป็นพี่เลี้ยงให้สมุห์บัญชีทั้งเก่าใหม่ทำงาน ในระบบใหม่เช่น สุโขทัย อุตรดิตถ์ พิจิตร 
เพชรบูรณ์ หล่มสักบ่อย... เริ่มคิดได้ว่าเราน่าจะมีบ้านของตนเองเลยซื้อที่ดินที่อุตรดิตถ์ 2 ไร่ซื้อทิ้ง ๆ ไว้
 
แต่เมื่อประจำพิษณุโลกตอนนั้นอายุ 25 ปีได้มั้งเริ่มกระแดะยากมีเมีย  555  เลยซื้อที่ดินชานเมืองที่เขาแบ่งขายไว้ 106 ตารางวา
มีคนพูดเตือนว่า...ไปซื้อที่ดินชานเมืองแถวโคกมะตูมทำไม ไม่เจริญ....เป็นทุ่งนาเวิ้งว้าง
ผมก็หัวเราะ หุ หุ... คนที่จะซื้อที่ดินในเมืองต้องมีเงินเยอะ คิดในใจว่า เมิงคิดแบบนี้ซิ เลยเช่าบ้านเขาอยู่... อะอยู่ไปอยู่มา
คิดจะสร้างบ้านเขียนแบบเคร่า ๆ หาซื้อไม้จาก จนท. 555 ก็รู้ ๆ กันให้ช่างตีราคาสร้างบ้าน
 
คนแก่มาพูดเปรย  ๆว่า จะสร้างบ้านต้องมีเงินสดวางกองแค่นี้อย่าคิดเลย  ผมก็ฟังไว้เฉย ๆ จนสร้างบ้านหลังน้อยอยู่ไม่ต้องเช่าบ้าน


พื้นที่ปัจจุบันเป็นตามภาพข้างบน ไม่มีทุ่งนา ขวัญกะเรียมแล้วครับ
 
เมื่อเข้าอยู่ในกรุงเทพก็เช่าบ้านเขาอยู่สองปีได้มั้งย้ายบ้านเช่ากว่า  4  แห่ง ของใช้ใส่ กล่องกระดาษเตรียมขนย้ายได้ทุกเวลา 555
ได้รับมอบหมายงาน ให้จัดทำระบบงานเก่า ให้ลดขั้นตอนให้สั้น  นายคนนี้เป็นชาวต่างชาติท่านรู้ว่าผมชอบตัดงานให้สั้นมาก่อน
จะได้บริการลูกค้าให้ไว ผมเลยทำให้ท่านตลอดมาสิบกว่าปี
 
 เลยซื้อที่ดินเงินผ่อนและคิดสร้างบ้านในกรุงเทพอีกแหละกะว่า เงินค่าเช่าบ้าน 30 % ของเงินเดือน
  นำไปจ่ายเงินกู้+ เงินเพิ่มจากการเจียดการใช้ประจำวันให้น้อยลง คือลดงานสังคมให้น้อยลง..คงใส่ซองช่วยเหลืองานเพื่อนตาม
ปกติแทนการเดินทางไปร่วมงาน ส่วนกินเหล้าหรืองานสังสรรค์..ยอมงดไปน่าจะดี
ให้ช่างตีราคาค่าวัสดุ ค่าก่อสร้างแล้วทำเรื่อง ขอกู้เงินบริษัทใช้ บ้านและที่ดินพิษณุโลก ค้ำประกัน บริษัทโอเคเลยมีบ้านอยู่ใน กท.
ชานเมืองจะเป็นไรไป... ชีวิตครอบครัวเริ่มจะสมบูรณ์ตามที่ได้ตั้งเป้าไว้
 
ระหว่างทำงานได้พบปะ ผู้คนมากมายเห็นตัวอย่างคอยสังเกต ขอความรู้จากเจ้าของกิจการเริ่มเห็นช่องทาง
พอว่าง เลยค้าขายควบคู่กับงานประจำ เจียดเวลาไปออกกำลังกายให้แข็งแรงเสมอ พยายามศึกษาเพิ่มเติมจากเจ้าของกิจการ
ที่ค้าขายจนประสพความสำเร็จ อ่านหนังสือจากนักวิชาการที่ น่าจะเขียนจากการทำงานจริงด้วย
 
ผมค่อนข้างโชคดีที่ คิดและทำสำนักงานบัญชีทำให้เห็นช่องทางการทำการค้า หลายรูปแบบ ต้องไปคลุกคลีงานโรงงานคอนกรีต
บริษัทสร้างบ้านขาย บริษัทศูนย์การค้า ผับ บาร์ โรงงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ยาง ไม้พาติเกิ้ล โรงงานผลิตรองเท้า
บริษัทจัดสัมนาวิชาการ บริษัทประกันภัย บริษัทนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ บริษัทนำทองคำจากต่างประเทศเข้ามาขาย
และถูกตรวจสอบจากเจ้าหน้าที่หลายครั้งเครียดซิครับ 555
 
ระยะ 20  ปีกว่ามานี้จึงผ่อนคลายความเครียดโดยทำงานการกุศล ด้านกีฬา ด้านดนตรี ออกกำลังกายเท่าที่จะทำได้และโชคดีที่
ครอบครัวไม่ฟุ้งเฟ้อไม่ยึดติดแบรนด์เนม หุ หุ  กินอยู่เหมือนคนหลายสิบล้านคน..อยู่อย่างสบาย ๆ ค่อนข้างสมบูรณ์แบบ
อ้อ.. มีอีกอย่างมิให้จิตฟุ้งซ่าน เพราะได้เข้าเรียนการทำสมาธิ ทำให้เข้าใจชีวิตมากขึ้นว่า ความสุข
มาจากความสงบครับ
แต่เดี๋ยว ๆ  ผมขอไปร่วมกับเพื่อน ๆ ร้องเพลงกันหน่อย 555
แง่คิด ชีวิตที่สมบูรณ์แบบเป็นเพียง มีบ้านหลังเล็กไม่ต้องสวยงามก็ได้ อยู่แบบสมถะ...
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ  
st ผู้เข้าชม  2,283,934
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist




 

Create Date : 27 มิถุนายน 2565
21 comments
Last Update : 28 มิถุนายน 2565 8:04:55 น.
Counter : 248 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณหอมกร, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณทนายอ้วน, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณเริงฤดีนะ, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณhaiku, คุณนกสีเทา, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณRananrin, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณtanjira, คุณInsignia_Museum, คุณtoor36, คุณnonnoiGiwGiw, คุณnewyorknurse

 


อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์

ชอบประโยคนี้ครับ
"เราทำงานที่ยากให้ง่ายและสั้นที่สุดจะดีที่สุด"
ผมว่าสามารถปรับใช้ได้กับทุกเรื่องของชีวิตเลยครับ

พี่ไวน์วางแผนชีวิตได้ดีมากๆเลยครับ
หน้าที่การงานก็ก้าวหน้าโดยตลอด
น่าชื่นชมครับพี่

 

โดย: กะว่าก๋า 27 มิถุนายน 2565 5:52:22 น.  

 

วันนี้ออกจากโซนป่ามาเล่า
อัตชีวประวัติให้ลูกหลานฟังเหรอพี่ไวน์

 

โดย: หอมกร 27 มิถุนายน 2565 7:57:40 น.  

 

555 ใช่ครับอยู่ในป่านาน ยุง ริ้นไรกัด อดยากปากแห้ง
มานาน..

เลยนึกความหลัง.. และให้เป็นไปตามโจทย์ ตะพาบเขา
กำหนดนะครับ... ชีวิตอยู่ในเมืองลำบากพอประมาณ
แต่ได้อยู่ระดับชีวิตกลาง ๆ ก็พอใจแล้วครับคุณหอมกร

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 27 มิถุนายน 2565 15:04:49 น.  

 

อุนจะนำ เป็นชื่อที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยครับพี่

ผมชอบงานแบบแคนโต้ครับ
เวลาเขียนสนุกดี
เหมือนวาบความคิดเลย
ผมก็เขียนจบไปหลายเล่มเลยครับในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา

 

โดย: กะว่าก๋า 27 มิถุนายน 2565 16:25:12 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ไวน์
อ่านเรื่องเล่าชีวิตตั้งแต่วันเด็กจนถึงปัจจุบัน มีหลายเรื่องราวเหมือน
นิยายหลายๆตอน มีทุกรส ทุกรูปแบบ การทำงานดูเหมือนจะเครียด
แต่ไม่เครียดเพราะว่าชีวิตต้องสู้ถึงจะชนะ(เจิน เจิน 55555) สรุปว่า
รสพระธรรมนำใจให้หลุดพ้นจากความขุ่นหมองใจทั้งปวง
ชีวิตมิได้เดินบนกลีบกุหลาบเสมอไป ความสุขอยู่ที่ใจนั่นเองค่ะ

 

โดย: จินดา IP: 58.8.11.110 27 มิถุนายน 2565 17:52:42 น.  

 

อ่านตามก็พลอยมีความสุขตามทุกบททุกตอนค่ะ
จากใจ..เริงฤดีนะ

วันก่อนคนใกล้ตัวก็พูด(ในวันครบรอบวันเกิด)
ชีวิตเราก็เท่านี้
ไม่อยากได้อยากอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว

แนวๆเดียวกันเลยนะคะ

 

โดย: เริงฤดีนะ 27 มิถุนายน 2565 19:34:45 น.  

 

พี่ไวน์กับพี่ชายสร้างคอกหมู เลี้ยงหมูจนโตพอขายได้
ถึงนำเงินไปซื้อจักรยาน
ชื่นชมวิธีการสอนของคุณแม่มากค่ะ
การที่ลูกๆลงมือทำเองทำให้เห็นที่มาและคุณค่าของเงินนะคะว่ากว่าจะได้มาไม่ง่ายเลย

วิธีผ่อนคลายโดยทำงานกุศล ออกกำลังกาย หรือเข้าเรียนการทำสมาธิ
น่าจะเป็นประโยชน์แก่ร่างกายและจิตใจนะคะ
ความเรียบง่าย สงบงามและมีความสุขเกิดกับใครแล้วเสมือนชีวิตได้รับของขวัญค่ะพี่ไวน์

 

โดย: Sweet_pills 28 มิถุนายน 2565 1:05:11 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 28 มิถุนายน 2565 6:07:49 น.  

 

เป็นชีวิตสมบูรณ์แบบเลยค่ะ

 

โดย: นกสีเทา 28 มิถุนายน 2565 6:48:51 น.  

 

สวัสดี ค่ะ คุณไวน์
อ่านตะพาบ "ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ" ของคุณไวน์แล้ว
ชื่นชม ค่ะ เป็นชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่ฝ่าฟัน เป็นตัวอย่าง
ของการสร้างตัว สร้างครอบครัว ที่น่าชม ถือเป็นวิธีทำให้
ชีวิตสมบูรณ์แบบที่ใช้หลักการ "พอเพียง" ไม่เลิศหรูแต่
มีความสุข ค่ะ น่าชมเชย ค่ะ
มีความสุข รู้จักการแบ่งปันความสุข เช่น จัดดนตรีใน
สวน มีมิตรสหายมาร่วมวงมากมาย ชอบค่ะ
โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต

 

โดย: อาจารย์สุวิมล 28 มิถุนายน 2565 10:00:52 น.  

 

ความพอใจ
ทำให้คนๆนั้นมีความสุขกับสิ่งที่ตนมี
บางคนมีเยอะแค่ไหน
หากใจไม่รู้จักพอ
เขาก็ไม่มีความสุขเลยนะครับพี่

 

โดย: กะว่าก๋า 28 มิถุนายน 2565 11:43:30 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณพี่ไวน์..

ชีวิตในต่างจังหวัด ก็มีข้อดีแตกต่างกันไปนะคะ..

ตามมาอ่านงานตะพาบด้วยคนคะ..

 

โดย: คนผ่านทางมาเจอ 28 มิถุนายน 2565 14:58:59 น.  

 

จริงค่ะ อย่าไปเยอะกับชีวิต จะเหนื่อยเอา

ยิ่งอยู่กับคนศีลเสมอกันชีวิตเรียบง่ายแต่สุขสมบูรณ์อย่าบอกใครเชียวค่ะ

 

โดย: โอน่าจอมซ่าส์ 28 มิถุนายน 2565 18:52:19 น.  

 


อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์

 

โดย: กะว่าก๋า 29 มิถุนายน 2565 5:40:10 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณไวน์

อ่านจบ...
คุณไวน์คือความสมบรูณ์แบบของนักบัญชีเลยนะคะ
ตั้งแต่คิดซื้อที่ที่อุตรดิตถ์ล่ะค่ะ ...
แล้วก็มีความพอเพียงที่สมบรูณ์แบบด้วยนะคะ
นับถือเลยค่ะ

จริงนะคะบ้านไม่ต้องหลังใหญ่
ขอแค่มีความอบอุ่นภายในบ้านก็พอค่ะ

จากบล็อก
เจอห้องข้างๆเสียงดัง ตอนเช้าลงไปกินอาหารเช้า
นั่งมองคนเดินเข้าออก มันต้องเป็นกลุ่มไหนสักกลุ่มล่ะเนาะ
อยากตั้นหน้ามัน

ขอให้คุณไวน์สุขกายสบายใจนะคะ

 

โดย: tanjira 29 มิถุนายน 2565 7:09:42 น.  

 

สวัสดีครับพี่ไวน์

อ่านชีวิตเด็กต่างจังหวัดของพี่ไวน์แล้ว ผมชอบจังครับ ผมว่ามันดูมีอะไร
คือได้ปั่นจักรยานไปโรงเรียนด้วย บรรยากาศคงเหมือนในหนังนะครับ อย่างที่พี่ไวน์บอกอ่ะครับ เท่มากแน่นอนตอนนั้น แถมมัธยมก็ได้มีสัตว์เลี้ยง เป็นหมูซะด้วย มีเก็บผักที่กินได้จริง ๆ

ชีวิตผมคือไม่มีญาติต่างจังหวัดเลย อ่ะมีอยู่บ้านเดียว ที่นานมาก ๆ จะไปเยี่ยมซักที บ้านยายที่เป็นน้องของยายผม มีสวน มีคูน้ำ มีเรือ ต้นมะพร้าว ทางเดินเป็นไม้พาดๆ เด็ก กทม ที่ไม่รู้จักห่าน ก็ได้ไปวิ่งหนีห่านที่นั่น เดินตกท้องร่อง พายเรือเท่าไหร่ก็ไม่ไป ต้องให้พี่ชายหลานยายเอาเชือดมาลาก 55555 เส็ดก็แพ้หญ้าผื่นขึ้นทั้งตัว

จริงครับพี่ งานบริการถ้ำได้เร็วกว่าคนอื่นถือว่าเป็น advantage point เลยครับ เพราะถ้าช้ากว่าเพื่อน ลูกค้าก็ไปเลือกคนอื่นแทน

แต่ 25 แล้วอยากมีเมียนี่ นับถือเลยครับพี่ไวน์ ตอน 25 ผมทำอะไรอยู่นะ 5555 เรียน ป.โท มั้งครับ มีแฟน แต่เรื่องแต่งงานไม่อยู่ในหัวแน่นอน ทุกวันนี้ยังกลัวการแต่งงานอยู่เลยครับ มีคนชวนให้ซื้อที่ดิย ต่างจังหวัดเหมือนกัน เมื่อก่อนผมรู้สึกว่า ไม่โอเคนะ ไปดูแลยาก แล้วเราคงไปอยู่แบบนั้นไม่ได้ เพราะติดแสงสีแต่พออายุ 30 รู้สึกอยากไปอยู่ต่างจังหวัดตอนแก่มากครับ รู้สึกเบื่อความวุ่นวาย ไม่ชอบความแออัดเท่าไหร่ อยู่เงียบๆ ดีกว่า ต่างจังหวัดตอนนี้ก็แสงสีแล้ว พี่ไวน์เท่มาก ๆ ครับ ที่เชื่อมั่นในตัวเองจนมีบ้านหลังแสนสุขได้ ไม่สนคำพูดคนอื่น

จนตอนนี้มีชีวิตที่มีความสุข ได้เล่นกีฬา ได้ทำงานดนตรี มีสังคม มีเพื่อนที่ดีมีความสุข ผมว่านี่คือชีวิตที่สมบูรณ์แบบแล้วครับ

ผม...ติดแบรนด์เนมครับ แต่มันไม่ดีเลย เหมือนเอาความมั่นใจ แต่ taste ของเราไปใส่ในวัตถุอื่นแทน จริงๆ ตัวเราของเรา ความ Classy อยู่ที่เราไม่ใช้วัตถุ ตอนนี้ผมพยายามเบาๆ ลงเรียกความมั่นใจและตัวตนให้กลับมาอยู่ที่ตัวเองครับ

จากบล๊อก
สาวเชียร์ร้านนี้แต่งดำครับ ลูกค้ามาที น้องๆ มากัน4-5 คน
แต่โต๊ะผมไม่ต้องเชียร์ครับ สั่งเองเลย เพราะดื่นกันหนักอยู่แล้ว แล้วมีแนวเบียร์ของตัวเอง
ถ้าโต๊ะวัยรุ่น ๆ หน่อย น้องๆ ไม่ต้องเหนื่อยครับ ^^

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 29 มิถุนายน 2565 11:26:29 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ไวน์

ต๋าซื้อขนมปังโฮลวีทมาตลอดและเห็นราคาขึ้นเอาๆเหมือนกันค่ะ
ข้าวกล้องแพงกว่าข้าวขาว ขนมปังโฮลวีทแพงกว่าขนมปังขาว
ทั้งที่กระบวนการน่าจะน้อยกว่าเพราะไม่ต้องขัดสีมากนะคะ
หรือสิ่งที่คนทั่วไปนิยมน้อยกว่า พอผลิตไม่มากเท่าต้นทุนเลยสูง เดาล้วนๆค่ะพี่ไวน์
คงต้องรอผู้รู้มาวิเคราะห์ให้ค่ะ

ขอบคุณพี่ไวน์สำหรับกำลังใจนะคะ

 

โดย: Sweet_pills 29 มิถุนายน 2565 17:24:05 น.  

 

ขอบคุณค่ะคุณไวน์ ที่เล่าเรื่องราวประสบการณ์ชีวิตสนุกๆ ให้อ่านตลอด ได้แง่คิดดีๆเยอะเลยนะคะ / รายการ The Golden Song ที่บ้านรินก็ดูเช่นกันค่ะ เพลงเพราะๆ ทั้งนั้นเลยค่า

 

โดย: Rananrin 29 มิถุนายน 2565 18:13:13 น.  

 

คุณไวน์มาแนวสรุปช่วงชีวิตที่ผ่านมาเลยนะครับ ผ่านเรื่องราวต่างๆ มากมาย เอาเข้าจริงตอนเด็กผมก็คิดเหมือนกันว่าโตขึ้นทำงานอยากใส่เสื้อเชิร์ตผูกเน็คไทด์มันคงดูโก้น่าดู แต่ดีแล้วที่ไม่ต้องใส่แบบนั้น ใส่แบบนั้นร้อนตายเลย ดีที่ใส่ได้อิสระขอแค่กางเกงขายาวก็พอ

ชีวิตผมมาถึงตอนนี้รู้สึกยังไปไม่ถึงไหนเลย ล้มลุกคลุกคลาน เหนื่อย

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 29 มิถุนายน 2565 19:39:50 น.  

 

ใช่ครับพี่
ชือ่ไทยก็คือเว็บอกาลิโกนี่ล่ะครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 29 มิถุนายน 2565 22:10:10 น.  

 


คุณไวน์ผ่านชีวิตเด็กๆ ได้เลี้ยงหมูด้วย
ตอนทำงานก็ทำได้ดี ผ่านงานเยอะเลย
ตอนหลังยังมีโอกาสได้ปฎิบัติธรรมด้วย

>>>
จากที่บล็อก
คุณไวน์เก่งจังเล่นวินด์เซิร์ฟเรือใบใน
ทะเลสาปหรือทะเลจริงด้วย

 

โดย: newyorknurse 30 มิถุนายน 2565 4:12:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.