| No. 973 ทั้งรักทั้งเกลียด (ตะพาบ) |
| |
|
| ปกติมีหน้าที่ดูแลการเงินของบริษัท มิให้สูญหาย หรือมิให้ พนง.ระดับใดก็ตามทำความเสื่อมเสียมิฉะนั้นบริษัท |
| จะเสียชื่อหมดความเชื่อถือถ้าเสียหายบ่อย เจ๊งลูกเดียว |
| ตอนก่อนได้เล่าเรื่องคนระดับ ผจก.สาขาทุจริตหมุนเงินซึ่งคนแบบนี้ผมยอมรับว่าเกลียดมาก |
| ผมก็ทวงถามหาทางให้ชำระหนี้โดยเร็วที่สุด |
| ยิ่งทวงเท่าใดลูกหนี้รู้สึกไม่สนใจที่จะจ่ายหนี้คอยหลบไม่รับโทรศัพท์แถมยักย้าย |
| ถ่ายเทโรงพิมพ์ที่ดินบ้านรถยนต์ไปจดทะเบียนขายให้คนอื่นแล้วใช้ไม้นิ่งขอผ่อนผันกับผมหลาย ๆ เดือน |
| ยิ่งผมเดินทางมาก็ไม่สนใจที่จะชำระหนี้ให้บริษัท ผมเลยกลับไปนอนที่โรงแรมในตัวเมืองเพชรบูรณ์คิดหาทางแก้ไข |
| เช้ามา โทรหาคนที่ยักยอกเงินที่ อ.หล่มเก่า |
| ผมไวน์นะ ผจก. |
| ว่าไง คุณไวน์ |
| คุณมีหลักทรัพย์อะไรพอค้ำประกันหนี้อีกหรือเปล่า |
| ไม่มีบอกแล้วไง ขอผ่อนชำระเดือนละหมื่นบาทจนกว่าจะหมดหรือจะให้ผมทำงานต่องั้นหักรายได้ผมเดือนละ 2 หมื่นก็ได้ |
| MD โทรสั่งให้ผมใช้หนังสือมอบอำนาจแจ้งความ สภอ.หนองไผ่ว่าคุณยักยอกนะ |
| ก็ไม่เป็นไร ผมจะให้ทนายความไปประกันตัวเดี๋ยวก็ออกมา |
| อ้อลืมบอกไปผมไปปรึกษาร้อยเวรที่นั่นแล้วมีนักข่าว นสพ.ยักษ์ใหญ่อยู่ด้วยเขาขอรายละเอียดผมยังไม่ได้ให้เลยโทร |
| มาบอกคุณก่อน |
| เหรอ ผมจะคิดดูแล้วจะติดต่อมา.. |
| นั่งดูทีวีในโรงแรมไม่ถึงครึ่ง ชม. เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น |
| คุณไวน์เดี๋ยวผมจะมาพบที่โรงแรมนะ |
ไม่ทันแล้วผมกำลังจะไปติดต่องานบนเขาค้อ ตอนเย็นจะไปค้างบ้าน ผญ.เสรี
 |
| งั้นผมขับรถตามไปนะครับ |
| เขาเริ่มร้อนใจไม่ต้องตามตัว เขาค้อตอนนั้นยังไม่สวยงามแบบปัจจุบันแต่เป็นธรรมชาติมากกว่าถนนพอใช้ได้เพียงแต่มีป่า |
| เยอะกว่าตามไหล่เขามีการปลูกข้าวโพดหน่อไม้ฝรั่ง กระทกรกฝรั่งหรือเรียกว่า แพชชั่นฟรุ๊ต |
| ขับไปเที่ยวน้ำตกดูอ่างเก็บน้ำหลายแห่ง เตรียมเซอร์เวย์ ดูสถานที่ จะพาเพื่อนพนักงานบริษัท ไปค้างแรม |
| พอเลี้ยวเข้าปากทาง ผจก.ไพทูรย์ รอดักพบจอดรถไว้ข้างทาง |
| MD ให้แจ้งความกับตำรวจแล้ว ผมต้องทำนะ ให้คัดค้านประกันตัวด้วย |
| ขอสัก 7 วันจะ ชดใช้บางส่วนก่อน |
| ไม่ได้หรอก ต้องชำระหมด |
| งั้นผมยอมติดคุกดีกว่าไม่ถึงปีก็ออกแล้ว |
| อืม.. พวกขาใหญ่ในนั้นเห็นตัวคุณขาวไม่มีหนวดเคราคงน้ำลายจะหยดผมละเสียว ก้น แทนคุณจริง ๆ ติดแค่ 3 ปีนะเดี๋ยวคง |
| ชินแต่ของคุณยักยอกหลายรายคงติดมากกว่า |
|
| อ้าวเห็นทนายความเขาบอกว่า 3 ปีรับสารภาพชั้นสอบสวน กับชั้นศาล ได้ลดเยอะ |
| คุณรับเงิน แต่ละราย ต่างวัน ต่างท้องที่ แล้วไม่ส่งบริษัทเขาเรียกว่า กระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกระทงละ 3 ปี |
| |
| ยังไม่พอ คุณไปรับเงินที่ เขาทราย จ.พิจิตร ขึ้นศาลพิจิตรด้วยผมนับดูแล้วคุณยักยอกรวม 15 ครั้งก็ต้องไปโรงพัก 15 แห่ง |
| คุณเตรียมหลักทรัพย์ไปประกันตัวแต่ละแห่ง ใช้ซ้ำกันก็ไม่ได้ด้วย |
| เอะ แบบนี้แกล้งกันนี่คุณไวน์ |
| ที่ประชุมบริษัทเขามีมติแบบนั้นว่าจะต้องแจ้งความแบบนั้นนี่ผมกระซิบบอกนะ |
| ผมก็แย่ซิ |
| ผจก.คิดดูให้ดีนะครับยักยอกต่างกรรมต่างวาระกัน 15 ครั้งกระทงละ 3 ปีเท่ากับ 45 ปีศาลลดให้กึ่งหนึ่งเหลือ 22 ปีครึ่ง |
| นั่นไม่สำคัญเกิดทนายความแจ้ง สภอ.เมือง วันพรุ่งนี้ หาหลักทรัพย์ประกันได้รุ่งขึ้นแจ้ง ที่ อ.ชนแดนหาหลักทรัพย์อีกยุ่งนะ |
| เอางี้เลยเหรอคุณไวน์ |
| ผมนะแจ้งที่หนองไผ่ที่เดียวที่เหลือทนายความคงไปแจ้งเองเคยเห็นที่ จันทบุรีป่านนี้ถูกจับ ยังอยู่ในคุกแถมต้องจ่ายหนี้ |
| คุณไวน์ช่วยผมหน่อย |
| มันยากนา...ฝ่ายกฏหมายบริษัท ไม่ค่อยฟังอะไรใครด้วย จับลูกเดียว |
| ผมยังมี นส.3 ก.อีกฉบับ ผมเก็บแอบไว้นะคุณไวน์ |
| อยู่ตำบลอะไร |
| |
| ครับ อยู่ ต.บ้านเนิน อ.หล่มเก่า มีอยู่ 18 ไร่ |
| งั้น ผจก.ไปเตรียม นส.3 สำเนาทะเบียนบ้าน บัตรปชช. ของเมียคุณด้วยนะ พรุ่งนี้บ่ายสามโมงผมจะไปหา เอ้าจดที่ตั้งที่ดิน |
| หมู่ที่กับชื่อเจ้าของที่ดินข้างเคียงพอจำได้เปล่า |
| ได้เลย มะผมจะเขียนจดใส่กระดาษ คุณไวน์ช่วยไปที่โรงพิมพ์เดิมที่เปลี่ยนชื่อจริงแล้วก็เป็นของผมอยู่แหละอย่าเพิ่งแจ้ง |
| ความนะ |
ได้.. แต่ผมต้องดูที่ดิน ประเมินราคา ถ้ามูลค่าต่ำไม่พอต้องใช้โรงพิมพ์จำนองด้วยนะ
|
|
| ตอนสายผมขับรถ ไปสืบราคาที่ดิน ที่อยู่ใกล้ที่ดินของอีตาไพทูรย์ค่อนข้างสะดวกในการหาที่ดินและที่ดินข้างเคียงถนน |
| ผ่าน ที่ดินเป็นเนิน มีปลูกมะม่วง กอไผ่ อยู่ประปรายดูแล้วคงจะปลูกต้นไม้ว่าทำประโยชน์แล้วแต่ที่ดินเป็นลูกรังสีแดงแห้งแข็ง |
| ตอนบ่าย 2 ก็เจออีตาคนทุจริตไปดักพบผม เลยพูดว่า |
| เป็นดินลูกรัง ปลูกอะไรก็ไม่ดี ไม่ขึ้น ขายก็ไม่ได้ราคา บริษัทจะเอาเร้อ (ผมแกล้งบ่น) |
| แถวนี้ขายไร่ละ 5 แสนนะคุณไวน์ ใช้เป็นบ้านตากอากาศสวยนะคุณไวน์ |
ไม่ถึงหรอกชาวบ้านเพิ่งขาย แสนสอง เป็นที่ดอน น้ำไม่มี ทำจำนองได้แค่ 60 % ไม่พอหนี้เอาแทนพิมพ์กับโรงพิมพ์จำนองค้ำ
|
ผมก็แย่นะซิคุณไวน์ |
| หึ หึ |
ระหว่างที่เดินสำรวจ กับถ่ายภาพที่ดิน สังเกตเป็นดินลูกรังชั้น 1 มีเม็ดกรวด หินปนเยอะคุณภาพดี
 |
แค่ขุดดินลูกรังขาย 3 ไร่ก็เกินหนี้แล้ว ใจนึกถึง ถ้าซื้อไว้ขาย หรือหาคนมาซื้อที่ดินค่านายหน้าคงจะทำเงินได้ไม่น้อยเลย |
ผมเปล่าหลอก อีตา ผจก. นะครับ เพียงแต่ไม่ได้พูดหมด |
| เพื่อน ๆ ที่เข้ามาอ่าน คงคิดว่า ไวน์ใจร้ายจังก็อีตาคนนี้หัวหมอดีนัก เลยต้องพูดความจริงปนขู่นิดหน่อยสองคนผัวเมียยินยอม |
| เซ็นมอบอำนาจ ให้ทำนิติกรรมแทนใจจริงผมอยากให้ทำเป็น ขายฝากจะได้เสร็จเรื่องเสร็จราวไว้ขึ้น แต่กฏหมายไม่ยินยอม |
| ให้บริษัทการเงินที่ผมทำงาน ค้าที่ดิน.. |
| เรื่องจดทะเบียนจำนองให้แผนกฏหมายทำต่อเขารู้เรื่องดีกว่าผม |
| อ่อ.. ที่ดินที่ว่า เป็นถนนไปสู่ ภูทับเบิก |
| ที่ดินนั้น บริษัทไม่ได้เก็บไว้เลย พอมีคนขอซื้อก็ รีบปล่อย เพื่อรับชำระหนี้ ส่วนเกินคืนให้คนทุจริตไปบ้างเสียดายจัง |
| บอกตรง ๆ ผมรักงานนี้แต่มันฝืนความรู้สึกที่ต้องมีหน้าที่ ตรวจแถมแหะ ๆ ขู่คนสืบหาหลักฐานสอบสวนไล่ต้อนคนทำผิด |
เกลียดจริงคนโกง ก็ทน ๆ ทำเกือบยี่สิบปีคนที่เกลียดมากไม่ใช่ผมหรอก ก็พวกทุจริตถูกบริษัทไล่บี้นะเอง
โพสต์บล๊อกนี้เสร็จ อุ้ยแสบสีข้าง... |
| |
| ขอบคุณเพื่อนที่ให้ใช้ภาพประกอบ (r 488) |
| L |
| st. 1,850,131 |
| = |
| ขอบคุณเพื่อนที่แวะมาเยือน กรุณาทิ้งร่องรอยไว้นิด ผมจะได้กลับไปเยือนได้ถูกครับ |
| |
| Diarist |
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 94 คน [
เงินทองเป็นของบาดใจ
เงินทองเป็นสิ่งหอมหวล
ชวนให้ขี้โกงกันได้
สรุปเป็นได้"ทั้งรักทั้งเกลียด" นะคะ
Good morning ค่ะ พี่ไวน์