Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2565
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
15 สิงหาคม 2565
 
All Blogs
 
No. 1116 เยือน อ.ปายแบบติดดิน..

No.  1116  เยือน อ.ปายแบบติดดิน.



 
เขียนเล่าเรื่อง อ.ปายตอน ยังเป็นหนุ่มกระเตาะเพื่อน ๆ ที่เข้ามาอ่านคงจะมาแซวว่าตอนนี้ไม่เหลือ อ.ปายแบบเก่าแล้ว หุ หุ
อันนี้จริงแต่ก็เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน ปายมีที่พักและวิถีชีวิตแบบเดิม อากาศน้ำเย็นต้องไปหา นอกตัวเมืองหน่อย
กลางคืนค่อยขับรถเข้าหาแสงสี เสื้อยืด อาหารเยอะ เบียร์ เซเว่นในเมืองใกล้ ๆ ก็ได้ 
ข้างบนเป็นภาพ เมื่อปี พศ.2565  งดงามสดชื่น
 
ผมกับเพื่อน ไปปาย มักจะ ไปพักรีสอร์ต นอกเมืองค่อนข้างออกไปไกลให้รีสอร์ทจัดอาหารง่าย ๆ ให้กินแล้วขับรถลัดเลาะไปตาม
หมู่บ้าน ย่ำไปในในนา ไร่กระเทียม หรือไม่งั้นก็ ล่องแพน้ำปายภูมิประเทศการอยู่อาศัยยังเหมือนเดิมตอนเป็นเด็ก
 
ตกตอนกลางคืน มองไม่เห็นลายมือแล้ว แต่งตัวใส่เสื้อกันหนาวขับรถเข้าตัวเมืองไปเดินเที่ยวหาอาหารร้านขายของหรือไม่ก็
ก็หากาแฟ กับน้ำพรรค์นั้นมั่งแล้วแต่ใครจะต้องการ
//////////

ย้อนไปเมื่อครั้งที่เป็นเด็กอายุ สิบกว่าขวบติดตามน้าหยา ผจก.โรงหนังตงก๊กเชียงใหม่ไป เที่ยว อ.ปาย

 
สายวันนั้น ที่ปาย แสงแดดเริ่มทอแสง ผ่านหมอกหน้าบ้านน้าชาญชัยเป็นถนนดินแดงค่อนข้างกว้างนาน ๆ จะมีคนเดินผ่าน มีเกวียน
คนเดินผ่าน เกวียนภาคเหนือ ค่อนข้างกว้าง


 
ค่อนข้างกว้างแล่นผ่านช้า ๆ ถนนที่กว้างขนาด สิบเมตรมีเศษฟางตกล้อเกวียนแล่นทับจนแบนแหลกปนไปกับดินสีแดง
เสียง ครก(รูดุม)ล้อเกวียนที่มีเพลาเหล็กสอดอยู่หลวม ๆ ดังโคลกคลั๊กยามขึ้นเนินแล้วลงหลุมเล็ก ๆ
บ้านน้าชาญชัย เป็นบ้านชั้นเดียวทรงสูง ข้างล่าง ถ้าภาคเหนือเขาจะพูดว่า พื้นกะล่างก็เป็นใต้ถุนบ้านโล่งสูงขนาดเมตรครึ่ง
พอให้คนเดินลอดไปมาได้ แต่ถ้าคนสูงคงต้องก้มหัว



 
ไม้ฟืน ถูกตัดสับเป็นท่อน วางเรียงรายจากพื้นดินสูงถึงคานของตัวบ้านมีค่อนข้างเยอะฟืนสำคัญมากสมัยนั้นใช้ก่อไฟหุงอาหาร
ให้ความอบอุ่นร่างกาย ที่รอบกายจะหนาวเย็น ตลอดวัน
ลึกเข้าไป จะมีไม้ซ่าว หรือที่ภาคกลางเรียกว่า ไม้ราว เขาใช้ไม้ไผ่รวกที่ลำต้นเล็กแต่ข้างในตันสอดเข้าไปต้นไผ่ซางที่เจาะ
เป็นรูสูงเสมอกัน จากเสาโน้นมาเสานี้


 
บนราวไม้ไผ่ กระเทียมแห้งแต่ยังไม่แห้งจัด ถูกพาดเรียงรายกันเต็มแต่ละชั้น ที่นั่นเยอะจริง ๆ น้าเขาปลูกกับรับซื้อไว้ขายดูพื้นที่
น่าจะ กว้างขนาด 3 เมตรคูณ 6 เมตร
ใกล้กัน มีกองกระเทียมจัดเรียงเป็นวงกลม ตรงกลางกลวงหัวกระเทียมอยู่บ้างนอกข้างในเป็นต้นแห้งของกระเทียม
 ทำไมไม่พาดกระเทียมไว้ทั้งหมดครับน้า
คืองี้ กระเทียมที่เราถอนจากต้น มีความชื้นในห้ว ถ้ากองไว้เกิดความร้อนอบเน่าเสียได้เลยต้องพาดแขวนไว้เกือบเดือน
 มันแห้งพอดีเราก็ นำมาลงกองเป็นวงกลมกับพื้นให้มันอบตัวมันเองบ้าง น้ำหนักจะได้ไม่หายไปเยอะเวลาขายก็ได้เงินเยอะ
เราบ่มให้มีกลิ่นหอม แห้งพอดีด้วย
น้าเอาไปขายที่ไหนครับ
มีคนเชียงใหม่มาซื้อขนไปเชียงใหม่
อ้าว ที่เชียงใหม่ก็มีปลูกนี่น้า
ใช่ เขาปลูกเอาไว้หัวโต ๆ ใส่ไห เป็นกระเทียมดอง ของน้าเป็นกระเทียมหัวไม่โตเขาเอาไว้ทำ หัวพันธ์นะ ที่เชียงใหม่เขาอัดปุ๋ยเยอะ
 เวลาเก็บทำพันธ์หัวมันฝ่อชาวสวนเลยหาหัวพันธ์ที่ไม่อัดปุ๋ยมากไง
น้าดองกระเทียมไว้บ้างเปล่า
มีซิ โน่น ดองใส่ไหใหญ่ไว้ 2 ไห อยากจะทำอะไรกินละ

ผัดใส่ไข่ครับน้า
ได้เลย เอาไว้กินตอนค่ำนะ ใครจะไปเขา หะปลา(วิดน้ำหาปลา)กับน้าหรือจะไปกินขนมจีนน้ำเงี้ยว
 ไปหะปลาดีกว่าครับ
พวกเราชาวเชียงใหม่เดินตัดทุ่งนาที่แห้งเหลือแต่ตอฟางข้าวมุ่งสู่ทิวไผ่ข้างหน้าแสงแดดแรงกล้าแต่ไม่ร้อน
ดงไผ่ ข้างหน้าพวกเรา กว้าง เป็นไผ่ป่า มีไม้ใหญ่แซม กอไผ่เล็กใหญ่ขึ้นห่าง ๆ กันลำห้วยคดเคี้ยวไปมา น้ำแห้งไม่มากนัก
น้าชาญชัยกับน้าหยายืนดูทำเลพักหนึ่ง
ชัย ผมว่ากั้นตรงโคกสูงแต่แคบตรงนั้น กับอีกที่โน่นใต้ต้นมะตัน(พุทรา)ดีกว่านะ
ฮา(กูู) ว่าดีเหมือนกันเนาะ มีหนุ่ม ๆ มา 3 คน วิดน้ำเยอะหน่อย
คำว่า "ฮา" เป็นคำที่ไม่ค่อยสุภาพถ้าภาคกลางคือ กู ใช้เรียกกันในหมู่เพื่อนสนิทนะครับ


 
เราสามหนุ่ม เร่งใช้กระป๋องวิดน้ำกว่า ชั่วโมงน้ำในห้วยแห้งงวดลง เศษกิ่งไม้ใหญ่หญ้าโผล่มา
พร้อมกับปลากระโดดสู่พ้นน้ำหลายตัว


 
น้าหยาลงไปกลางห้วยที่น้ำงวดลง ลงดึงกิ่งไม้ใบไม้ที่เน่าออกโกยไปไว้ข้าง ๆ น้ำไหลช้า ๆ ตกขลักนพกับวิชัยใช้ปี๊ปจ้วงตักน้ำ
จนเกือบหมด หันไปมองข้างหลังน้ำแห้ง ปลาช่อนปลาขาวหางแดงว่ายริก ๆ ไปกับน้ำโคลนหนีไปซุกตรงกลาง
น้าชัย น้าหยา ผม ย่ำโคลนใช้สองมือช้อนปลาที่แดกตัวหนีใส่กระป๋อง ใส่ข้องไม้ไผ่ นพกับวิชัยยังคงวิดน้ำต่อไปเรื่อย ๆ นพเห็นปลา
 แถกซุกในพงหญ้าที่ทอดใบแห้งคลุมใช้มือดึงหญ้าออก

ปลาดุก วะ กลัวเงี่ยงมันทิ่มเอา
มะ ฮา(กูู) จับเอง ว่าแล้ว วิชัยกางมือคล่อมปลาดุกช้า ๆกางนิ้วนาง ห่าง ๆ กดปลาดุกติดโคลนกดหัวปลาดุกไว้ที่ส้นมือให้ตัวปลา
อยู่ระหว่างนิ้วชี้ กับนิ้วกลางจนแน่นคว้าปลาดุกหย่อนใส่กระป๋อง


 
ดูมัน ง่าย แต่ผมไม่ค่อยกล้าจับ เคยถูกเงี่ยงปลาดุก ตำปวดมากตกเย็นมือขวาเริ่มเขียวขึ้นสู่ข้อพับแขนต้องไปหาหมอ
เกือบสาม ชม. ที่วิดน้ำจับปลา แสงตะวันลอดจากข้างบนผ่านกิ่งไผ่เป็นลำ ทะแยงไปด้านหลังท้องเริ่มร้องหิว ๆ ๆ กัน
หลายคน พร้อมกับหมดแรงกัน น้าหยาให้เราจับปลาหลิม(ช่อน) ล้างจนสอาดใส่กระป๋องน้ำเตรียมไว้



 
 น้าชาญชัยเหลาไม้ไผ่สดแหลมเอาปลาช่อนเสียบให้หัวปลาลงล่าง ขุดดินเป็นรูเล็ก 5 รูใกล้กันเอาไม้เสียบปลาทิ่มลง
เราไปโกยฟางมาพร้อมกัน ขุดดินลึกแค่ 2 นิ้วพอกับปิ๊บน้ำมันก๊าดปี๊บครอบปลาทั้งหมด

โกยดินกลบปากปิ๊บชิดดิน จุดไม้ขีดจ่อฟางข้าวจากนากองโตสุมไฟลุกท่วมปี๊บนานกว่าครึ่ง ชม.น้าชาญใช้ไม้ดันปิ๊บโยนออก
ไป ข้าง ๆ กลิ่นหอมเริ่มฟุ้งโชยออกมาก เราใช้ฟางข้าวจับปลาเผาร้อน ๆคนละตัว
ผมจับปลามันร้อนเลยต้องรีบ วางบนฟางสีเหลืองทอง


 
ใช้ไม้เขี่ยเกล็ดปลาออกเนื้อสีขาวมีไอลอยกรุ่นส่งกลิ่นหอมค่อย ๆ ใช้มือบิเนื้อปลาใส่ปากทั้งที่ร้อน ๆ
เกือบทนไม่ไหว ต้องแหงนหน้า เป่าปากให้ไอร้อนออก 
เนื้อปลามันหอมกลิ่นฟาง หวานสุด ๆ กินจนเกือบหมดเหลือแต่พุงใช้มือควานพุงปลาแต่ไม่กล้ากิน แหะ ๆ ก็ไม่มีใครแหวะปลา
ทำความสอาดพุงมันนี่นา
น้าหยา หัวเราะ ใช้มีดเหน็บอันเล็ก กรีดพุงปลาเขี่ย ๆ สีดำ ๆ ออกแล้วหย่อนพุงปลาใส่ปากยกหัวแม่มือแบบเครื่องหมาย ไลค์ของ
เฟชบุคไงงั้นแหละ ปลาหมดเดินกลับบ้านพักรีบอาบน้ำที่เย็นมาก
ขึ้นบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้า สวมเสื้อกันหนาว ก็ผ้าสำลีทับเสื้อแขนสั้นอีกชั้นอุ่นขึ้น..เกือบบ่ายสามโมงอากาศเย็นลงอีก

นึกถึงเรื่องที่ผ่านมา น้าหยา(คนระยอง) ผจก.โรงหนักตงก๊กมีชื่อจริงชาญชัยเหมือนกันน้าชาญชัย อ.ปายอายุใกล้เคียงกันใจดีทั้งคู่ น้าหยาพาผมกลับไปเยือนบ้านเกิดคือ อ.ปายเป็นครั้งแรก
หลังจากที่ แม่พาผม กับพี่น้องอีก 4 คนอพยพไปอยู่เชียงใหม่.. ยังจำภูมิประเทศอากาศที่นั่นได้ดี
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ   (Re 260/7302)
st ผู้เข้าชม  2,325,475.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist
 



Create Date : 15 สิงหาคม 2565
Last Update : 15 สิงหาคม 2565 5:07:50 น. 26 comments
Counter : 424 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณอุ้มสี, คุณกะว่าก๋า, คุณหอมกร, คุณเริงฤดีนะ, คุณทนายอ้วน, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณtanjira, คุณThe Kop Civil, คุณtoor36, คุณLittleMissLuna, คุณเจ้าหญิงไอดิน, คุณpeaceplay, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse, คุณkae+aoe, คุณRain_sk, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณkatoy, คุณRananrin


 
ย่ำโคลนจับปลาใส่ค้อง
ใส่กระป๋อง
อ่านแล้วหนุกหนานตามพี่ไวน์
เจิม


โดย: อุ้มสี วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:5:28:49 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์

พี่ไวน์เล่าจนเห็นภาพเลย
เด็กยุคนี้คงไม่ค่อยรู้จักชีวิตแบบกลางแจ้งแบบนี้แล้ว
ส่วนใหญ่ก้มหน้าก้มตาอยู่กับจอมือถือ
ยากที่จะได้สัมผัสธรรมชาติแบบนี้

ผมเคยไปปายตอนยังไม่ค่อยมีใครรู้จัก
เป็นเมืองเงียบๆ เล็กๆ ที่น่าอยู่มากครับ

ตอนหลังกลายเป็นเมืองท่องเที่ยว
ราคาที่ดินพุ่งสูงลิบลับ
ล่าสุดคนรู้จักผมอยากจะขายที่ที่ปาย
ลดราคายังไงก็ไม่มีคนซื้อครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:5:56:08 น.  

 
บาปที่เคยฆ่าปลามากินอย่าไปจำพี่ไวน์
นึกถึงตอนเคยไปปฏิบัติธรรมดีกว่า



โดย: หอมกร วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:7:58:08 น.  

 
เห็นกระเทียมดองแล้วนึกถึงเมื่อ 40 ปีที่แล้ว ใครไปเที่ยวเชียงใหม่ต้องซื้อกระเทียมดองกลับมาเป็นไหๆ ที่บ้านเคยใส่ใต้ท้องรถทัวร์มา ปรากฎกว่าถึงกรุงเทพฯไหแตก .... กลิ่นฟุ้งเรย คริๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:13:04:14 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพี่ไวน์..

อ.ปายสมัยก่อน กับ สมัยนี้ เปลี่ยนแปลงไปเยอะคะ..

เคยไปค้างโรมแรมเล็กๆในปายกับเพื่อนๆ..

ได้ยินเสียงตุ๊กแกร้องทั้งคืนเลย..



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:13:57:23 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไวน์

ปาย ยังไม่เคยไปเลยค่ะ
มีคนชวนแต่ไม่ได้ไปสักทีค่ะ
เป็นที่ที่อยากไปนะคะ เห็นแล้วสวยค่ะ ในตอนนี้

ถือว่าคุณไวน์ใช้ชีวิตมาคุ้มค่าจริงๆค่ะ
ได้ไปหลายจังหวัดเลย
ได้ใช้ชีวิตในแบบที่เด็กสมัยนี้ไม่สามารถใช้ได้ค่ะ
น่าเสียดายตรงที่เขาไม่อาจได้เจอธรรมชาติแบบเรานะคะ

สุขกายสบายใจค่ะคุณไวน์


โดย: tanjira วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:15:09:27 น.  

 
เห็นกระเทียมดองแล้ว คิดถึงบ้านที่ต่างจังหวัดเลยครับ ตอนสมัยผมเด็ก ๆ ชอบกินมากครับพี่ อ่านบล็อกพี่ไวน์วันนี้แล้ว คิดถึงวิถีชาวบ้านตอนสมัยโน้นเลยครับ มีความสุขมาก ๆ ครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:17:52:59 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
วันนี้มีของชอบหลายอย่างค่ะ กระเทียมดองผัดไข่ ปลาดุกอุย
ถ้าเอาไปปิ้งเนื้อจะสีเหลืองเข้มหอมน่าทาน สมัยนี้หากินยาก
ปลาช่อนอบฟางเนื้อหวานอร่อยอ่านแล้วต้องกลืนน้ำลาย
และวิธีการหาจับปลาที่แยบยลมาก ชอบการบรรยายถึงต้นไม้ฯ
ใบหญ้าในท้องทุ่งนาของอำเภอปายในสมัยพี่ยังเป็นเด็ก
ได้อย่างสละสลวยจริงๆค่ะ


โดย: จินดา IP: 58.8.11.30 วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:18:53:29 น.  

 
ได้ยินมาแบบนั้นเหมือนกันว่าปายเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนจนไม่รู้จะเปลี่ยนยังไงแล้ว จากที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวแบบลับๆ จนกลายเป็นที่นิยม แล้วก็เปลี่ยนไปแบบไม่มียวันกลับมาเหมือนเดิม

สมัยก่อนดูแล้วเป็นวิถีแบบธรรมชาติแท้ๆ เลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:19:25:35 น.  

 
8 ปีของรัฐบาลลุง
ผมว่ามีแต่ถอยหลังลงคลอง
น่าแปลกใจที่ประชาชนกลับทนอยู่ได้
ปกติบริหารแย่ขนาดนี้
ไม่น่าจะอยู่ยาวแบบนี้ได้
ผมมองว่าแกเอาใจข้าราชการเยอะมากครับ
เลยมีฐานคะแนนหนุนอยู่
แต่นักธุรกิจ คนทำการค้า ไม่น่าจะมีใครชอบ

ที่ดินเปล่าในเชียงใหม่ตอนนี้ปลูกกล้วยครับพี่
เลี่ยงภาษี 555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:19:55:02 น.  

 
เก็บรายละเอียด
ได้ละออมากค่ะ


โดย: เจ้าหญิงไอดิน วันที่: 15 สิงหาคม 2565 เวลา:20:34:34 น.  

 

เห็นกระเทียมที่แขวน
ปลาดุก น่ากลัวมาก
ถ้าโดนปลาดุกยอก(กัด)
เจ็บมาก



โดย: newyorknurse วันที่: 16 สิงหาคม 2565 เวลา:4:22:54 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 สิงหาคม 2565 เวลา:5:20:08 น.  

 
ยังไม่เคยไปปายเลยค่ะ ปล.เด็กๆ เดี่ยวนี้ไม่ได้สัมผัสวิถีแบบนี้เลย


โดย: kae+aoe วันที่: 16 สิงหาคม 2565 เวลา:8:08:06 น.  

 
ปายช่วงนี้น้ำมา
กระท่อม รีสอร์ท ริมปาย คงปิดชั่วคราว

เห็นข่าว หมู่บ้าน สปัน จ.น่าน
ดินสไลด์ และ น้ำพากระท่อม หายไปกับกระแสน้ำ
น่ากลัวมากๆ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 สิงหาคม 2565 เวลา:8:59:38 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์

บรรยายการย่างปลาซะอยากกินปลาย่างเกลือเลยครับ 55555

วันนี้ได้คำเมืองอีกแล้ว แบบนี้ ฮา ก็ไม่ฮาสิครับ แต่ใช้กับเพื่อนสนิท ๆ กัน ก็คงเหมือนคนกลางนี่แหละครับ

เรื่องการทำกระเทียม น่าสนใจมากครับ เพราะกระเทียมดีมีคุณภาพบางทีก็หายาก ชอบเป็นราดำราขาว ถ้าได้เจ้าที่มีความรู้ในการเก็บแบบนี้ น่าจะได้ของดีกลับมา



โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 16 สิงหาคม 2565 เวลา:13:25:19 น.  

 
ถ้าลุงคิดถึงบ้านเมืองสักนิด
คงไม่คิดอยู่ยาว
เพราะน่าจะเห็นแล้วว่า
ประเทศเสียโอกาสไปมากมายขนาดไหนนะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 สิงหาคม 2565 เวลา:13:38:56 น.  

 
ปายเปลี่ยนไปมากจริงๆ ต้องยอมรับว่าปัญหาที่เกิดขึ้นเกิดจากการจัดการของภาครัฐที่ปล่อยให้กลุ่มทุนเข้าไปแสวงหากำไร โดยที่คนท้องถิ่นก็ไม่ได้รู้สึกถึงผลกระทบที่จะตามมา

ถ้าวันนี้แหล่งท่องเที่ยวใหม่ๆ ของไทยยังคงทำแบบปาย ก็ไม่แปลกที่เราจะเห็น นิวปาย ในสถานที่อื่นๆ ซึ่งก็คงเปลี่ยนไปกลายเป็นที่ที่ไม่มีเสน่ห์เหมือนเดิม แต่น่าจะยาก ด้วยสภาพเศรษฐกิจแบบนี้คนไทยเที่ยวบางคนยังคิดหนักเลย


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 16 สิงหาคม 2565 เวลา:14:35:21 น.  

 
จับและได้ทานปลาที่จับมากับมืออย่างน้อยคนละตัว
ฟินมากๆตามที่พี่ไวน์บรรยายค่ะ
อยากทานๆ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 สิงหาคม 2565 เวลา:16:05:59 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 สิงหาคม 2565 เวลา:5:30:02 น.  

 
ไม่ยอมไปไหนง่ายๆแน่นอนครับพี
ลุงขออยู่ต่อไปเรื่อยๆ
ประชานจะเดือดร้อน
ก็เดือดร้อนกันไป



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 สิงหาคม 2565 เวลา:13:24:59 น.  

 
สวัสดีจ้าคุณ ไวน์ ( สีอะไรหน๊อ )

ก่อนขอขอบคุณมากนะจ้าที่แวะไปเล่นด้วยที่บล็อกนัท

อ่านที่คุณไวน์เขียนมาทำให้นึกภาพออกมาเลยว่าสมัยเด็กๆเคยเห็น ตา กะ ยาย ลงไปจับปลาแบบเนี่ยเลย
สมัยเด็กๆๆ เคยไปเที่ยวบ้าน ตากะยาย ที่ ร้อยเอ็ด เคยลองปลูกข้าวดู ปลรากฎว่า ต้นข้าวลอย ฮ้าๆๆ
ไปปีนต้นมะม่วงป่าที่กำลังสุกๆ บีบเอาเม็ดออกแล้วเอาข้าวเหนียวยัดใส่ลงไป อร่อยมากเลยจ้า


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 18 สิงหาคม 2565 เวลา:0:39:33 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 สิงหาคม 2565 เวลา:5:34:03 น.  

 
เห็นกระเทียมดองแล้ว..มีอันให้คิดถึงพ่อเหม่งบนฟ้าจังค่ะ
พ่อเหม่งชอบทานมากๆ
ทานกับข้าวสวยร้อนๆเปล่าๆ กัดตุ้ยๆ...ไม่ก็ผัดไข่
พ่อเหม่งเข้าครัวทำเองได้เลยเมนูนี้
ปกติพ่อเหม่งไม่ทำกับข้าวจะทำปีละ หน 2 หน
เวลาแม่ไม่อยู่หรือ อยากกินกระทียมดองผัดไข่


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 18 สิงหาคม 2565 เวลา:8:21:58 น.  

 
ไม่รู้มาก่อนว่ากระเทียมอัดปุ๋ยเขาไม่ใช้สำหรับพันธุ์เพาะปลูก
ไม้ตัดไว้เยอะๆเพื่อความอบอุ่น
กระเทียมดองผัดไข่ได้ยินชื่อแล้วหิว
แต่ไม่เคยลองนะครับทำไมทำให้หิวจังฮ่า
อ้าวคุณไวน์เป็นคนเหนือหรือครับ


โดย: กระดิ่งลมเอะโดะ สีแดงยามค่ำคืน วันที่: 19 สิงหาคม 2565 เวลา:0:20:06 น.  

 
อยากไปเที่ยวบ้างค่ะ


โดย: มณีนุช IP: 49.228.197.117 วันที่: 21 สิงหาคม 2565 เวลา:10:36:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#18


 
ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.