Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2566
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
13 กรกฏาคม 2566
 
All Blogs
 
์No. 1210 ชีวิตในป่า (9) หลงป่า ?

No.  1210   ชีวิตในป่า (9)  หลงป่า ?



 
เราสามคนอยู่บ้านบนเนินริมลำห้วยสูง ไปด้านหลังบ้านเป็นพื้นที่ราบดินสีดำยาวปลูกผักของกินได้มาก
ถัดไปเป็นเนินดินสูงเอียงแบบหน้าผามีต้นกล้วยป่า ต้นไม้ใหญ่หลายต้นขึ้นห่าง ๆ มาอยู่กับพี่ก่อหลายเดือนช่วยปลูกข้าวโพดข้าวไร่
บนดอยอีกลูกห่างจากบ้านขึ้นไปข้างบนช่วยเกี่ยวแบกฟางข้าวที่มีเม็ดข้าวติดลงมานวดใช้ฟาดกับขอนไม้
ส่วนข้าวโพดพี่ก่อเรียกว่า"ข้าวสาลี"กินฝักสดน้ำมาต้มแกะกิน..ดึงเปลือกออกใช้มีฝานเม็ดเป็นแผ่น  เยาะเกลือสีมอ ๆ บางครั้งฝาน


 
น้ำอ้อยก้อนสีแดงค่อนข้างดำใส่คลุกเคล้ากินแทนข้าวไม่ใช่ขนมหรือว่าใช่...
 
ปล่อยฝักข้าวโพดติดลำต้นใบออกสีเหลืองเราสามคนจะช่วยกันหัก ฝักข้าวโพดใส่เข่ง...
สอดไม้ไผ่หามลงมาไว้ที่บ้าน น้องก่ำจะดึงเปลือกข้าวโพดมัดติดกันสองฝักไปพาดกับเชือกไว้ในครัวให้ควันไฟรม
พี่ก่อบอกว่าจะช่วยไม่ให้ตัวมอดกิน..ถ้าข้าวไร่หมดก็ใช้ข้าวโพดแช่น้ำหุงแทนข้าวแต่โชคดีไม่ได้กินข้าวโพดแห้งแข็งมาก ๆ
 
อาหารที่กินก็มีผัก ปลาขาวย่างรมควันปลากด ปลากั้ง.. พี่ก่อไปดักยิงผูกแร้วดักกระต่ายได้บ้างไม่ได้บ้างถ้าได้มาก็ได้กินย่างสด
เหลือรมควันไว้กินแห้ง ไก่ป่าไม่ค่อยได้กินแต่ได้กินไข่...แอบไปเก็บตอนแม่ไก่ไม่อยู่



 
เคยถามพี่พะก่อเรื่องยิงสัตว์  พี่ก่อหยุดนิ่งแล้วพูดว่าพวกเราอยู่ในป่าต้องกินเนื้อสัตว์ให้ร่างกายแข็งแรง เฮาทำกันมาตั้งแต่ปู่ย่า
ใช่ ๆ พี่เราอยู่ในเมืองก็ซื้อเนื้อจากโรงเชือดกินเคยอ่านหนังสือว่ามีคนกินผักถั่วแทนเนื้อสัตว์ก็อยู่ได้
พี่ก่อเล่าว่า.ครูนินที่อยู่อีกดอย..เคยพูดให้พี่ฟังว่าส่วนใหญ่จะกินถั่วแทนเนื้อสัตว์ครูนินพยายามงดเนื้อ..แต่พี่ไม่ค่อยรู้เรื่อง
ไว้กานเจอครูนินค่อยถามก็แล้วกัน
 
อยู่แอ่งดอยอากาศค่อนข้างเย็นเกือบตลอดปี จะมีอบอ้าวบ้างเมื่อก่อนฝนจะตกถ้าฤดูแล้งใบไม้ร่วงก็เพียงเย็น ๆ อบอ้าวบ้าง
ติดเนินเขาหลังบ้านใกล้กับกอกล้วย พี่ก่อปลูกผักหละ(ชะอม) ไว้เป็นแถวยาว เมื่อตัดยอดไปกินสองสามครั้งจะ
ใช้มีดตัดกิ่งส่วนบนออก ใส่ปุ๋ยขี้ค้างคาวรดน้ำบ้างไม่นานยอดชะอมก็แตกออกให้กิน
 
ใกล้กันปลูกพริกขี้หนูเม็ดเล็กเผ็ดหอม.. อีกแปลงปลูกพริกเม็ดโตไว้เก็บแกงสด พริกค่อนข้างดกเราจะปล่อยให้มันแก่จัด
ก่ำจะเด็ดไปวางบนตระแกรงไม้ไผ่ที่ยกสูงตากแดดหลายแดดจนแห้งเก็บใส่ก๋วย(ตระกร้า) ปิดฝา
ต้นหอมแดง หอมขาว(กระเทียม)ปลูกไว้ 4 แปลงใช้ยกแปลงด้วยขอบก(จอบ)   ผมมีหน้าที่ปลิดหัวหอมแก่ที่เก็บไว้..ออกจากกัน
ใช้มีดปาดหัวออกไปจิ้ม ๆ บนแปลงดินร่วนซุยผสมขี้ค้างคาว
กระเทียมจะแยกกลีบออกได้มากกว่าหอม ไปจิ้ม ๆ บนแปลงดิน เคยถามพี่พะก่อว่าทำไมกระเทียมหัวเล็กไม่เอาหัวใหญ่มาปลูก
อ๋อ.. กระเทียมนี้พี่เอามาจาก อ.ปายเป็นกระเทียมหัวเล็กจะหอมกลิ่นแรงกว่า กระเทียมหัวโต
 
ใช่ ๆ พี่ผมไปเชียงใหม่แถวกาดสันป่าข่อยมีกระเทียมดองขายมาก แรก ๆ ผมคิดว่ากระเทียมหัวโตจะหอมกว่ามิน่า
 พ่อค้าจะรับซื้อกระเทียมหัวโตมาตัดต้นออก..แล้วดอง คนต่างถิ่นเขากินกระเทียมดองกับข้าวต้ม
บางทีก็ซอยผัดใส่ไข่กินนะ


 
แปลงผักหลังบ้านให้น้ำไม่ยาก พี่ก่อเอาไม้ไผ่ถากให้ข้างบนเปิดทะล้วงปล้องรองน้ำแอ่งน้ำซับข้างบนในดินต่อเป็นรางไผ่ไหล
ใกล้ตัวบ้าน..ผมกับก่ำใช้จอบขุดดินเป็นร่องให้ไหลมาใกล้แปลงผัก แล้วตักน้ำในหลุมบ่อไว้รดสบาย


 
หลังปลูกหอมกระเทียมได้อาทิตย์กว่า เดินไปดูแปลงหอม ๆ จะแทงยอดโผล่พ้นดินสีเขียว
ไม่นานก็เขียวไปทั้ง 4  แปลง
เช้าวันหนี่ง.....พี่กานก่ำอยากกินยอดผักหวาน...พี่รู้จักเปล่า
รู้ซิพี่อยู่ในเมืองมีขายกินบ่อยน่าจะขายเดือน เมษา พฤษภาฤดูร้อน
งั้นเราไปหาผักหวานมากินกัน ก่ำไปกับพี่กานนะพ่อ
เอาซิ..ต้องเดินไปไกลอีกสองดอย เอาเนื้อย่างแห้งใส่ย่ามไปด้วยนะเวลาหิวจะได้กินกันได้มากได้น้อยไม่เป็นไรดูแล้ว
จะมืดก็ให้รับเดินกลับนะ
จากบ้านแอ่งดอยเราสองคนเดินข้ามลำห้วยแล้วไต่ขึ้นดอยไปเรื่อย ๆ แล้วก็เจอแอ่งดอยมีน้ำไหลคล้าย ๆ กันเราไต่ดอยไปเหนื่อย
ยังไม่ถึงเหรอก่ำ


 
ยังพี่ต้องเดินผ่านลำห้วยอีก 2 ห้วยไต่ไปอีกสองดอยข้างบน ดินจะแห้งมีต้นผักหวานเยอะ... นั่นไงพี่กานห้วยที่ก่ำว่า
เดินไปอีกพักใหญ่ป่าเริ่มแห้งเพราะความหนาว มีเถาวัลย์พาดไปกับกิ่งไม้แล้วก็ไต่ดอยลัดเลาะเจอต้นผักหวานมียอดสีเขียวอ่อน


 
ขึ้นเยอะช่วยกันเด็ดยอดใส่ย่ามจนเกือบเต็ม แวะดื่มน้ำในลำห้วยที่เย็นใส


 
แล้วก็เดินกลับทางเดิมจะได้กลับบ้าน แต่ไม่เจอกิ่งไม้ที่หักไว้เลย ชักท้อแต่เราสองคนก้มหน้าก้มตาเดินต่ออีกนานดูแล้วไม่คุ้น
ก่ำพี่ว่าเราหลงทาง
ใช่พี่ทำไงดี จวนค่ำแล้ว
เราก็เดินตัดลำห้วยมาแล้ว 2 ห้วยน่าจะใช่ห้วยบ้านเราแต่ไม่ใช่อีก...เรากลับบ้านไม่ทันจะมืดเสียก่อนเราหาของกินก่อนดูแล้ว
คงต้องนอนค้างในป่า...
เอางี้เราพักริมห้วยตรงนั้นมีชะง่อนหินเรานอนค้างหัวนอนมีก้อนหินกันไว้ เราแค่ระวังสองข้างที่เราจะนอนข้างหน้าเป็นลำห้วย
คงไม่เป็นไรมั้ง
จะดีเหรอพี่กาน.. ก่ำยังไม่เคยนอนในป่าแบบนี้แล้วถ้าหมีตัวใหญ่มาเจอเรา มันจะกัดเอานะพี่
คงไม่มั้งก่ำเราก่อกองไฟไว้สองข้างที่เราจะนอน ก่ำจะได้นอนหลับพี่จะคอยดูกองไฟเองปะ ไปหากิ่งไม้แห้งมาเยอะ ๆ หน่อย
เราช่วยกันขนกิ่งไม้ใหญ่เล็กมากองไว้สูงเกือบเอวไว้ตรงที่จะนอน..
ก่ำไปตัดใบกล้วยแห้ง ใบสดมาหอบใหญ่บอกว่า  จะเอาไว้ปูนอน..  ดีเหมือนกันเพราะพื้นดินใต้ชะง่อนหินไม่เรียบ
เออก่ำ เราจะหาไฟมาจุดจากไหนดี
ไม่เป็นไรพี่กาน ก่ำเคยดูพ่อใช้กิ่งไม้แห้งกับนี่ ก๋ง..มาทำจนมีควันแล้วเกิดไฟเดี๋ยวนะพี่กาน ไม่รู้ว่าก่ำเอาปุ๋ยดอกงิ้วมาด้วยเปล่า
อ้อ..มีอยู่ใต้ย่ามพ่อคงยัดใส่ให้


 
เห็นเด็กก่ำหยิบปุ๋ยดอกงิ้วคล้ายดอกฝ้ายสีมอ ๆ ออกมาดูหน้าแล้วเด็กก่ำน่าจะคลายความหวาดกลัวความมืดลงบ้าง
 แสงอาทิตย์เริ่มลดลงเรื่อย ๆ เกือบมืด
ก่ำใช้มีดเหน็บถากไม้แห้งท่อนขนาดขาลึกเกือบสองนิ้ว ใช้ปลายมีดเจาะเนื้อไม้แห้งเป็นรูลง แล้วเอาไม้ไผ่พันเชือกก๋ง จรดปลาย
ไม้ไผ่ที่แห้งที่แอ่งไม้ ใช้มือจับกระบอกไผ่สดกดลงด้วยมือซ้าย ใช้มือขวาดันเชือกก๋งไปมานาน.. จนอึดอัด


 
ก่ำลองใช้มือจับรู เริ่มร้อนแล้วพี่กาน ก่ำจะปั่นให้ร้อนอีกจะได้เกิดไฟ  รอหน่อยนะพี่รับรองมีไฟแน่
ผมก็เคยนั่งดูก่ำเงียบ ๆ  แต่ก็ลุ้นให้ติดไฟ เราจะได้มีไฟจุดกองไฟได้......
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ
St.จำนวนผู้เข้าอ่าน 2,581,619.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือนกรุณาเม้นท์ข้างล่างหรือทิ้งร่องรอยนิดผมจะได้กลับไปเยือนตอบแทนถูกครับ
 
งานเขียนเรื่อง  สั้น (ขนาดยาวปานกลาง)
 



Create Date : 13 กรกฎาคม 2566
Last Update : 13 กรกฎาคม 2566 5:37:20 น. 15 comments
Counter : 1248 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณอุ้มสี, คุณหอมกร, คุณkae+aoe, คุณ**mp5**, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณกะว่าก๋า, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณhaiku, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณตะลีกีปัส, คุณtoor36, คุณเริงฤดีนะ, คุณชีริว


 
ตามมาอ่าน
พี่ไวน์หลงป่า
เรื่องราวเหมือนในหนังเลย
ว๊าาาาาววว


โดย: อุ้มสี วันที่: 13 กรกฎาคม 2566 เวลา:6:15:55 น.  

 
ไม่ชอบป่าพี่ไวน์ยุงเยอะ
แวะเข้ามาทักกันเฉยๆ จ้า




โดย: หอมกร วันที่: 13 กรกฎาคม 2566 เวลา:6:59:05 น.  

 
จ้า 555


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 13 กรกฎาคม 2566 เวลา:7:15:35 น.  

 
พี่ไวน์เขียนได้สมจริง
เพราะใช้ประกสบการณ์จริงมาเขียน
สุดยอดครับ

ปล. การเมืองนี่เห็นอะไรได้ชัดมาก
ทำแต่ละอย่าง
ไมเ่ห็นหัวประชาชนเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 กรกฎาคม 2566 เวลา:12:27:02 น.  

 
สวัสดีอีกรอบครับพี่ไวน์

อ่านย้อนหลงป่ากับพี่ไวน์มาซักพัก เรื่องนี้ไม่สั้นแล้วนะครับพี่ 55555 อาจจะเรียกว่า เรื่องสั้นขนาดยาวก็ได้ครับ

อ่านย้อนมา2 ตอน ต่อเนื่องดีครับ พี่ไวน์ปล่อยมาเรื่อยๆ ต่อเนื่องได้เลยนะครับ อาจจะติดต่อกันซัก 3-4 ตอนกำลังดีมากๆ กำลังต่อเนื่อง จำเรื่องราวได้ครับ แต่เข้าใจว่าพี่ไวน์ก็มีเรื่องราวประจำวันที่อยากเล่าให้ฟังเหมือนกัน ซึ่งสนุกไม่แพ้กันครับ

ผมเป็นแฟนคลับเจ้าก่ำ ป่านนี้คงเป็นนักเดินป่ามือดีคนนึงเลยครับ

จากบล๊อก
5555 ยอมรับว่าติดหลานครับ ดูแลกันมาตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า ยังไงก็รักมากครับ

ผมไปหัวหินช่วง 3rd week of June ครับ อากาศกำลังใช้ได้ครับ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 13 กรกฎาคม 2566 เวลา:14:24:53 น.  

 

ปลาขาวย่าง ปลากด ปลากั้ง
กระเทียมดอง
น่ากินไปหมดค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 14 กรกฎาคม 2566 เวลา:3:08:59 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 กรกฎาคม 2566 เวลา:5:23:43 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ชีวิตเอาตัวรอดในป่านี่ สนุกนะคะ
ข้าวสาลีกวน น่าจะอร่อย พอๆกับต้มโคล้งปลาย่าง
อยู่ป่าไม่กินเนื้อสัตว์ที่ล่าไว้ กินแต่ผัก บางทีก็คงไม่มีแรงทำงานนะคะ ไม่ล่าทิ้งขว้างหรือล่าสัตว์สงวนก็แล้วกันค่ะ
กว่าจะได้กองไฟ ปั่นจนมือแตกมือพอง
แต่ก่ำน่าจะทำสำเร็จค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 14 กรกฎาคม 2566 เวลา:10:57:04 น.  

 
วิธีจุดไฟแบบนี้นี่ไม่ชำนาญมือพองได้เหมือนกันนะครับ ส่วนเราๆ ที่อยู่ในเมืองไฟแช็คครับ ไม่ก็แก๊สเลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 15 กรกฎาคม 2566 เวลา:10:23:25 น.  

 
ผมเชื่อเรื่องการเกิดใหม่
และเชื่อเรื่องการไม่เกิดด้วยครับพี่

เชื่อเรื่องกรรมมากๆ
ใครทำอะไรไว้
ย่อมต้องได้รับผลจากการกระทำนั้น
ไม่ว่าจะเป็นกรรมทางวาจา หรือใจ





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 กรกฎาคม 2566 เวลา:13:54:41 น.  

 
เอาใจช่วยให้ก่ำจุดไฟติดค่ะพี่ไวน์

ผักหวานได้แต่ซื้อเป็นกำๆจากตลาด กว่าจะหาได้ไม่ง่ายเลย
ทำให้เห็นคุณค่าของผักหวานมากขึ้นค่ะ
ส่วนชะอม พริก หอม กระเทียม ผักที่ปลูกไม่ต้องซื้อหา
ทั้งปลอดภัย ใช้สะดวกและน่าภูมิใจในผลผลิตด้วยนะคะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 16 กรกฎาคม 2566 เวลา:1:03:18 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 กรกฎาคม 2566 เวลา:6:11:11 น.  

 
ที่บ้านอ้อตะก่อนมีต้นนุ่นค่ะ
2 ต้น
เวลาฝักนุ่นแตก ปุยลอยไปไกล
แม่เก็บปุยนุ่นมาใส่หมอน
มาทำที่นอนที่นอนคนเดียวได้เลย
(แบบไๆปซื้อผ้าที่เขาเย็บเป็นที่นอน
ไว้มาใส่นุ่นเอง)
จำได้ๆ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 กรกฎาคม 2566 เวลา:11:15:51 น.  

 
ถ้าไม่เคยมีประสบการณ์ในการใช้ชีวิตในป่า หรือเดินป่า มันน่ากังวลมากกับหลงป่า ไม่มีเพื่อนหลงคนเดียวจะคิดมาก แต่ถ้ามีเพื่อนยังพอช่วยๆ กันได้ แต่ก็ขึ้นอยู่กับจิตใจของเพื่อนด้วยเช่นกัน

จุดไฟแบบนี้เคยเห็นในหนัง ดูเหมือนง่ายแต่ทำจริงไม่ง่ายเลย


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 16 กรกฎาคม 2566 เวลา:16:03:44 น.  

 
น้ำอ้อยก้อนน่าอร่อยนะครับ เพิ่มความหวานให้ร่างกาย
ปลากั้งนี่คือชื่อปลาจริงๆ ใช่ไหมครับ วัดห้วยปลากั้ง-บ้านห้วยปลากั้ง ชื่อคงมาจากแต่ก่อนแถวนั้นมีปลากั้งเยอะ
เราซื้อเนื้อสัตว์กินเป็นเรื่องปกติ ส่วนคนอยู่ป่าต้องล่ามาทำกินเอง ความยากคนละเลเวลเลยครับ
ผักหวานต้องเดินข้ามไปสองดอย หูย กว่าจะได้กินผักหวาน
นอนกลางป่าก็อันตราย อาจเจอหมีตัวใหญ่และผีกองกอย
ไม้จุดไฟนี่ยังไม่เคยลองเลยครับ น่าจะต้องใช้ความพยายามน่าดู คนโบราณเก่งอะ


โดย: ชีริว วันที่: 16 กรกฎาคม 2566 เวลา:21:21:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 92 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.