Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2565
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
14 พฤศจิกายน 2565
 
All Blogs
 
No. 1142 เที่ยวแบบบ้าน ๆ @ Yangon

No.  1142  เที่ยวแบบบ้าน ๆ  @  Yangon




 
ครั้งที่เป็นเด็กเล็กอยู่ อ.ปาย เห็นผู้ชายนุ่งกางเกงขาก๊วยยาวเกือบถึงตาตุ่ม บางคนใส่โสร่ง
ส่วนหญิงเป็นญาติ หรือคนทั่วไปใส่ผ้าซิ่นยาวกรอมเท้าเสื้อจะใส่แขนกระบอกลำตัวเสื้อเข้ารูปนิด ๆ เห็นรูปร่างที่ผอม


 
ถ้ามีอายุหน่อยุจะอวบนิด ๆ คล้ายกับ คนไทยภาคกลางอากาศหนาวเย็นใส่เสื้อกันหนาวสีทึม ๆ มีผ้าโพกหัว


 
ชนพื้นบ้านในอำเภอ เป็นชาวไทยใหญ่ มีคนไทยแท้อยู่ปะปนกันแน่นอนคงมีการแต่งงานข้ามเชื้อสาย ครอบครัวเราเอง
คงจะมีเชื้อสาย รวม ๆ กันไป ชื่อคุณอา ก็น้องสาวของพ่อมีชื่อว่า ขิ่นเล คุณอาขาวอวบใจดีมากนุ่งซิ่นกรอมเท้าใส่กำไล
กำไลมือทองหลายอันผมกับพี่ ๆ ได้กินขนมที่คุณอานำมาให้บ่อย
 
ครอบครัวคุณตาและพ่อของผมทำราชการอยู่ที่นั่นแม่เป็นครูแล้วต่อมาก็เปิดร้านขายสินค้าที่บ้านด้วยเป็นสินค้า
จากเชียงใหม่
ส่วนคุณปู่คุณย่ามีช้างหลายเชือกคงไม่ได้เป็นควาญช้างนะครับเพราะมีคนงานทำงานให้เยอะพวกลากไม้ซุงจากป่า
แต่บอกตรง ๆ นะครับจำอะไรไม่ค่อยได้เท่าใดรู้แต่ว่าครอบครัวอยู่กันแบบสบาย ๆ ไม่อดอยากพอมีพอกินพอใช้
แต่จำได้แม่นคือที่บ้านกินข้าวเจ้าหรือข้าวสวยไม่ได้กินข้าวเหนียวแบบชาวเหนือเช่นเชียงใหม่ เป็นข้าวเม็ดสั้นคล้าย
ข้าวญี่ปุ่น ต้องกินร้อน ๆ ถ้าเย็นจะแข็ง


 
ภาพข้างบนเป็นภาพ อ.ปาย เกือบปัจจุบันซ้ายมือเป็นบ้านเกิดบ้านหลังเดิมถูกรื้อแล้วปลูกใหม่คล้ายกันมาก
แม่กับพี่สาวจะเล่าให้ฟังว่า อ.ปายอยู่ ใกล้กับเมืองพม่าทั้งสองไปมาหาสู่กันเขาจะเดินขึ้นดอยลงดอยข้ามเข้ามาค้าขาย
เงินที่ใช้เงินเหรียญซื้อขายกัน เป็นเงินอังกฤษ เป็นเงินแท้ ๆกับเงินไทย


 
ความผูกพันธ์ของคนทั้งสองเชิ้อชาติเป็นแบบพี่น้องมิได้มีเรื่องหมองใจเรื่องเสียบ้านเมืองกันเลย
ผมรู้เรื่องไทยกับพม่าก็ตอนที่อพยพไปเรียนต่อที่เชียงใหม่รู้แต่เพียงว่า พม่ามีไม้สัก พลอยสีแดงเป็นสิ่งที่มีค่ามากมาย


 
สิ่งที่จำได้ตลอดว่าพม่ามีต้นไม้ลำน้ำชุ่มฉ่ำเป็นเมืองปิดและก็ย่ำแย่ครั้งที่ญี่ปุ่นเดินทัพผ่านพม่าและปักหลักที่ อ.ปาย
/////////

 
ได้อ่านงานเขียนของคุณชัยชนะ โพธิวาระท่านเขียน ขำ ๆ เกี่ยวกับพม่า
ที่ได้ไปท่องเที่ยวพม่า โดยมีไกด์ของพม่า นำเที่ยวตอนนั้นเป็นเมืองปิด ทหารอยู่เยอะเที่ยวไปก็หวาดเสียวกลัวถูกจับ
 
ก่อนเขียนหมายถึงผมเองนะ ไม่ถึงเดือนที่ผ่านมาคนไทยก็ยังคงถูกจับตัวไปเรียกเงินแต่ต่อรองกันได้เพราะรู้ว่าคนถูกจับ
 ไปรับจ้างแสดงและถ่ายหนังเท่านั้นเรื่องที่เล่าข้างล่างนี้ไปเที่ยวก่อนโควิดระบาด
 
พอทราบข่าวว่าพม่าเปิดให้ท่องเที่ยวเมื่อไม่กี่ปี ความคิดที่จะไปเที่ยวพม่า หรือที่เรียกว่าเมียนม่าก็ผุดขึ้นในสมองอยากจะ
เห็นเมืองพม่าคงคล้ายกับ เชียงใหม่เมื่อหลายสิบปีก่อน ชาวบ้านปลูกบ้านเรือนไม้และไม้ไผ่มีร่องน้ำไหลรินริมถนน
 ชายเมียนม่า คงจะเคี้ยวหมากปากแดงบ้วนน้ำหมากปรี๊ดลงข้างทาง หุ หุ
อาหารการกิน น่าจะเหมือนชาว อ.ปาย สมัยก่อน คงจะกินได้อร่อยเหมือนคนที่ไปเที่ยวพม่าแล้ว แล้วเราชาว อ.ปาย
 คงสบายบรึ๊อ....ๆๆ
เราหมายถึงครอบครัวของเรา 5 คนพ่อแม่ลูกวางแผนจะไปเที่ยวกันตั้งแต่ปีที่แล้วแต่ก็ต้องเลื่อนเรื่อยมา ลางานได้ตรงกัน
ยากมาก ๆ เพราะทำงานศูนย์การค้า 2 คนทำบริษัทโฆษณาติดการถ่ายทำภาพยนต์ทำราชการและบริษัทนำเข้าสินค้าตปท.
เรื่องมันยาว...งั้นเข้าเรื่องต่อ
 
จากฤดูที่อากาศจะหนาวเย็น กลายเป็น ฤดูร้อน พวกเราไปกันเองหาข้อมูลในเน็ตจองที่นั่งเครื่องบินโรงแรม วางเป้าหมาย
สถานที่จะไปที่สำคัญหาเงินสำรองไว้จ่ายท่องเที่ยว หุ หุ
รู้ ๆ อยู่ว่า ค่าโรงแรมแพงค่าอาหารคนต่างชาติ แพง แถมสถานที่หรือเมืองที่พวกเราจะไปอยู่ห่างไกลกันมากถนนเป็นดินแดง
ต้องผ่านขุนเขาสายน้ำเลยต้องใช้สายการบินในประเทศ หลายครั้งไม่เป็นไรใจมันอยากเที่ยวก็ต้องไปไม่ว่าร้อนหรือหนาว
เกริ่นมายาว ตัดตอนมาวันเดินทางเลย
 
เราโทรตามแท๊กซี่ มา 2 คันไป ขึ้นเครื่องที่ดอนเมืองคน 5 คนแต่กระเป๋าใหญ่เกินที่จะใส่แท๊กซี่คันเดียวได้
ค่าโดยสาร รวมค่าทางด่วนตกคันละประมาณ 500 บาทแถมค่าบริการแท๊กซี่ไปเรียกรับอีกคัน 20 บาท
ที่ดอนเมืองคนใช้บริการเยอะมาก ๆ ผ่านกรรมวิธิ ของสายการบินด่าน ต.ม.ก็เตรียมขึ้นเครื่องสายการบิน แอร์เอเซีย
 
จาก กท.ดอนเมือง ไป เมือง yangon บินไม่นานครับประมาณ ชม.ค่าโดยสารคนละ 2 พันกว่าบาท
ตอนเครื่องตีวง ลดระดับ เห็นพื้นที่ โล่งเป็นท้องนาแห้งกว้างใหญ่ก่อนถึงตัวเมือง มีบ้านชาวบ้านเป็นสังกะสีเยอะ
พอเข้าใกล้สนามบิน บ้านชาวบ้านปลูกเป็นระเบียบดีขึ้น หลังคากระเบื้อง


 
เข้าเมืองเขาไม่ยากหรอกครับ เข้าแถวยาวเหยียด แต่นานมาก ๆ รอ ต.ม.ของพม่าเช็คคอมพิวเตอร์ถามโน่นถามนี่ตอบได้บ้าง
ไม่ได้บ้างฟังยากพิลึก


 
แต่ฟังออกทำนองว่า ช่วยถอดแว่นตาออกหน่อยพี่แกหันกล้องถ่ายภาพแล้วเปรียบเทียบกับภาพในวีซ่าแล้วหงึกหน้า
ทีนี้แหละตอกโป้ง เวลคัม..
 
ลองดูหน้าตัวเองในภาพถ่าย วีซ่า โห..หน้ามันแบนหัวเหม่งดูไม่จืดเมื่อก่อนคิดว่าตัวเองหน้าตาพอดูได้คงเพราะแว่นตา
นะเอง ต.ม. คงจะไม่เชื่อว่าใช่เลยให้ถอดแว่นตา 555
แลกเปลี่ยนเงินดอลล่า ไป 200 เหรียญ ได้มา 200,000 กว่าจ๊าดแต่ก็ยากอีกแหละ ดอลล่ายับไม่เอายืนให้อีกใบ ไม่เอาอีก
มีจุดแดงนิดก็ไม่เอา ...เอาใบใหม่ให้ พลิกดูหน้าหลัง อ้าวมีตาประทับเล็ก ๆ


 
ฉบับแรกข้างบน มีรอยแดงเล็ก ๆ เขาไม่เอาอีกเวรกรรมพวกเราต่างคนต่างแลกได้มาคนละปึ๊งหนากะเอาไว้ทำบุญ
 แล้วซื้ออาหารเล็กน้อยกิน



ส่วนค่าโรงแรมค่าเครื่องบินที่จะไปรัฐฉานและรัฐอื่น ๆ โอนจ่ายล่วงหน้าแล้ว
เรียกแท๊กซี่ไปโรงแรม ในเมืองไม่ไกลจาก เจดีชเวดากอง ตกคันละ 2,500 จ๊าดไม่แพงแถมได้นั่งรถแท๊กซี่ป้ายแดงด้วยนา
โชคดีจริง ๆ ได้นั่งรถป้ายแดง ว่าเข้านั่น

เราไปกันสองคัน เหมือนบ้านนอกเข้ากรุง ยังดูรถไม่เป็น ก็ดันไม่เลือกคันโต...เลยเสียเงินเยอะหน่อยแต่บอกก่อนนะครับรถใน
 ย่างกุ้งวิ่งเร็วมาก ๆ ผมก็คอยนั่งดูแท๊กซี่คันหน้าไว้กลัวหลงทางไปโรงแรมไม่ถูก
โห...แท๊กซี่ป้ายแดงเยอะจริง ๆ โตโยต้ารุ่นใหม่ ๆ ไม่มีในเมืองไทยรูปร่างกคล้ายกับรถโฮลเด้นยาวท้ายมน ๆ แถมรถยี่ห้อ
อื่น ๆพอเข้าเมืองไปไม่นาน รถติดเป็นตังเม


 
เลยยกกล้องถ่ายบ้านเรือนเขาไปเรื่อย ๆ ลักษณะบ้านตามที่รถผ่านเป็นบ้านหลังโตเยอะ ต้นไม้ร่มครึ้มพอประมาณบ้านหลัง
เล็กไม่ค่อยเสียงแตรรถ ดังเป็นระยะ ๆ หนวกหูพิลึกเขาคงจะติดนิสัยบีบแตรแบบ เวียตนาม


 
นั่น ๆ หม่องผู้ชาย เคี้ยวหมาก บ้านน้ำหมากสีแดงปรึ๊ดลงข้างทางส่วนหญิงต้องบอกว่า หุ่นดีมาก ๆ ไม่อ้วนเลยใส่เสื้อแขน
กระบอกลำตัวเสื้อติดตัวเอวคอด
 
นุ่งผ้าซิ่นกรอมเท้า ดูส่วนล่างยาวระหงสวยแน่นอนเธอป้ายหน้าด้วยสะนาบคาหรือทะนาคาทั้งสองข้าง


 
มัวดูหญิงสวย ๆ หุ่นดีเพลิน อ้าว รถแท๊กซี่ป้ายแดงของพวกเราที่วิ่งคันหน้าหายไปแล้วทำไงดีหลงทางซะมั้ง
ถามโชว์เฟอร์แท๊กซี่ว่า ไป winner Inn ถูกปะ
 
yes แล้วพี่แกก็พูดอะไรไม่รู้ยาวเหยียด
นั่งรถครึ่ง ชม.กว่า รถก็เลี้ยวเข้าโรงแรม เห็นแท๊กซี่จอดอยู่ 2 คันป้ายแดงทั้งคู่อีกคันเก่ามาแต่ยังป้ายแดง น่าจะเหมือนเพื่อน
ของผมที่ใช้ป้ายแดงหลายปีไม่ได้ป้ายจริงซะดีคงจะไม่มีตังค์จ่ายค่างวดผ่อนรถแน่เลย หุ หุ
 
โรงแรมที่พัก อยู่ทางสามแพร่ง เลยหันไปมองทั่ว ๆ เห็นรถเก๋งวิ่งไปมาเป็นป้ายสีดำอักษรขาวทีคำว่า YNG เลขอารบิคห้อยท้าย
อ้าว...ป้ายดำรถบ้านครับส่วนป้ายสีแดงเป็นป้ายรถแท๊กซี่ทั้งหมดมิน่าถึงเวียนหัวหารถที่พวกเรานั่งไม่เจอ
บล๊อกนี้ตีอู้ไว้ก่อนกลัวมันยาวเพื่อน ๆ จะคลิ๊กหนี หุ หุเลยเอาเรื่องขายขี้หน้ามาเล่าให้ฟังตอนหน้า
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ    (re 364/2,017)
st ผู้เข้าชม  2,400,069.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist
 



Create Date : 14 พฤศจิกายน 2565
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2565 5:46:27 น. 23 comments
Counter : 567 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเริงฤดีนะ, คุณSleepless Sea, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณหอมกร, คุณทนายอ้วน, คุณtoor36, คุณตะลีกีปัส, คุณเนินน้ำ, คุณกะว่าก๋า, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณEmmy Journey พากิน พาเที่ยว, คุณอุ้มสี, คุณกิ่งฟ้า, คุณnewyorknurse


 
ภาพที่ฉายปัจจุบัน
เคยๆๆไปยืนถ่ายรูปหน้าร้านนี้
อนากไปพม่า (ติดเรียกชื่อเดิมมากกว่าเมียรมา)

รออ่านตอนต่อไป

Happy Monday ค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:7:04:33 น.  

 
ปาย*


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:7:04:54 น.  

 
ป้ายแดงก็เหมือนรถแท็กซี่ป้ายเหลืองบ้านเรา
พี่ไวน์หลอกคนอ่านไม่สำเร็จหรอกจ้า



โดย: หอมกร วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:9:37:36 น.  

 
เขียนได้ดีมากจริงๆค่ะ เห็นภาพเหมื่อนได้ไปเที่ยวชมช่วงเวลานั้นเลยจ้า


โดย: รุ่งรัศมี คอร์เนลิส IP: 184.22.91.146 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:9:49:20 น.  

 
ตามมาเที่ยวพม่าด้วยคราบ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:10:43:00 น.  

 
สวัสดีครับ

มาเที่ยวพม่าด้วยครับพี่ไวน์ ขอบคุณที่แวะไปนะครับ



โดย: Sleepless Sea วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:12:11:50 น.  

 
ตอนนี้น่าจะพังไปหมดแล้วสำหรับพม่า จากการรัฐประหารยึดอำนาจ ใครว่ารัฐประหารไม่ส่งผลกระทบต่อผู้คน สังเกตได้จากพม่าเลยว่ามันส่งผลกระทบมากน้อยเพียงใด

เรื่องมากเหมือนกันนะจุดแดงนิดๆ ก็ไม่เอา


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:14:42:09 น.  

 
ส่งข่าว อจ.เต๊ะ ..(multiple)
คุณพ่อวัย 85 ปี
ได้รับการผ่าตัดลำไส้เรียบร้อยด้วยดี
แต่เนื่องจากคุณพ่อ เคยผ่าตัดหัวใจมาก่อน
คุณหมอจึงยังเฝ้าดูอาการใน รพ.ต่อไป
และ อจ.เต๊ะ ก็ดูแลคุณพ่ออย่างใกล้ชิดที่ รพ.ย่างเดือนที่ 2

ส่งกำลังใจให้คุณพ่อ+ อจ.เต๊ะด้วยกัน
ค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:14:51:43 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
เมียนมานี่พื้นถนนมีแต่น้ำหมาก ผู้ชายชอบนุ่งสะโหร่งผู้หญิง
นุ่งผ้าถุงปาเต๊ะจะทาหน้าด้วยทานาคาแต้มเป็นวงกลมที่แก้ม
อาหารการกินคล้ายชาวอินเดีย มีชาวโรฮินยา อาศัยอยู่ด้วย
ไปเที่ยวพม่าเคยถูกไกด์หรอกพาไปซื้อกำไรหยกราคาแพง
5555 คงเหมือนกับประเทศไทยเราหรอกฝรั่งไปซื้อเครื่องประดับ
กรรมสนอง5555 ที่ชอบก็คือพระพุทธรูปแกะสลักด้วยหินอ่อน
และเจดีย์ชเวดากองเหลืองอร่ามงดงามมากค่ะ


โดย: จินดา IP: 115.87.236.236 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:15:34:16 น.  

 
คุณไวน์โชคดีที่ได้ไปก่อนที่เขาจะมีเรื่องกัน ตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่าปิดโอกาสไปเที่ยวเลยครับ อีกอย่างเชื่อได้ว่าตอนนี้ให้ไปฟรีก็น้อยคนครับที่จะอยากไปเสี่ยง


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:16:22:57 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

แปลกที่ไม่คิดอยากไปพม่า
แต่ชอบวัดวาและศิลปวัฒนธรรมของเขานะคะ
โดยเฉพาะผ้าไหมลุนตยาลายสวยๆค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:18:24:28 น.  

 
ตามพี่ไวน์มาเที่ยวเมียนม่าด้วยค่ะ






โดย: เนินน้ำ วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:18:48:29 น.  

 
ปายอาจจะเห็นไม่ชัดเท่าแม่ฮ่องสอนนะครับ
วัดสวยๆในแม่ฮ่องสอนได้รับอิทธิพลจากพม่าเยอะมาก
แล้วก็สวยงามมากๆ
รวมทั้งวัฒนธรรมอาหาร

ผมเคยไปพม่าครั่้งนึง
ไปได้แค่สองเมือง
อยากไปพุกามครับ
ถ้าทุกอย่างสงบ
ก็อยากกลับไปอีกรอบ

ขอให้พี่ไวน์มีสุขภาพแข็งแรงครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 พฤศจิกายน 2565 เวลา:20:32:36 น.  

 
บล็อกนี้พี่ไวน์เดินทางถึงเมียนม่าแล้วนะคะ
จะติดตามเที่ยวกับพี่ไวน์ต่อค่ะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะพี่ไวน์


โดย: Sweet_pills วันที่: 15 พฤศจิกายน 2565 เวลา:0:19:33 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 พฤศจิกายน 2565 เวลา:5:00:29 น.  

 
ตามมาเที่ยวพม่าด้วยคนค่ะ รออ่านตอนต่อไปค่า


โดย: Emmy Journey พากิน พาเที่ยว วันที่: 15 พฤศจิกายน 2565 เวลา:11:18:01 น.  

 
ได้รู้มุมหนึ่ง
ของพี่ไวน์ที่เมืองปาย


โดย: อุ้มสี วันที่: 16 พฤศจิกายน 2565 เวลา:10:20:00 น.  

 
ส่งการบ้านFFF เมนูที่ 1
อ้อลองทำแกงฮังเลวังกา
อุ๊ย!! แกงฮังเล...เฉยๆ ค่ะ
พอใช้ได้อยู่..เพราะใช้พริกแกงสำเร็จรูป


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 พฤศจิกายน 2565 เวลา:10:30:41 น.  

 
งานชุดนี้
ผมเขียนไว้นานหลายปีแล้วครับพี่
เลื่อนเวลาที่จะอัพลงบล็อกมาโดยตลอด
ตอนนี้ตัดสินใจเอามาลงแล้วครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 พฤศจิกายน 2565 เวลา:13:28:27 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์ ตามมาเที่ยวเมียรม่าด้วยค่ะ พี่ไวน์โชคดีนะคะที่ได้ไปก่อนที่จะมีปัญหาการเมืองจึงได้ท่องเที่ยวเมืองพม่าได้สบาย กิ่งเคยไปพม่ากับลูกสาวและเพื่อนของลูกสาวไปกันเองไม่ได้ไปกับทัวร์นั่งเครื่องไปลงพม่าแล้วเข้าพักในโรงแรมที่จองไว้เช่นกันค่ะเที่ยวอยู่ 3วัน ได้ไปเมืองพุกามตื่นแต่เช้าไปชมบัลลูนด้วยค่ะ ไว้รอชมเที่ยวเมืองพม่าของพี่ไวน์นะคะอยากรู้ว่าพี่ไวน์ไปเที่ยวตรงกันกับที่กิ่งไปหรือเปล่าค่ะขอให้เที่ยวอย่างมีความสุขนะคะ

โหวต Diarist

หลับฝันดีค่ะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 17 พฤศจิกายน 2565 เวลา:0:55:59 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 พฤศจิกายน 2565 เวลา:5:01:15 น.  

 
ไม่หรอกครับพี่ไวน์
เขาคิดไม่ได้
เขาถึงอยู่ต่อแบบนี้
ถ้าคิดได้จริง
รักบ้านเมือง รักประชาชนจริง
เขาควรลาออกไปตั้งนานแล้วครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 พฤศจิกายน 2565 เวลา:14:29:42 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 พฤศจิกายน 2565 เวลา:4:58:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.