Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2566
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
20 กุมภาพันธ์ 2566
 
All Blogs
 
No. 1170 ตาสว่าง (ตะพาบ)

No.  1170  ตาสว่าง (ตะพาบ)



 
เห็นหัวข้อเรื่องที่ให้เขียน ยากหน่อยเพราะที่ผ่านมาถูกชักจูงหรือชักชวนไป
สู่ด้านมืดหรือที่สลัว ๆ แถวถนนเยาวราชเจ็ดชั้นเพื่อนที่เข้ามาอ่านอาจจะไม่รู้ 7 ชั้นแถวนั้นมีอะไรบ้าง
 
ที่ทำงานอยู่แถวสามแยกโรงหนังเฉลิมบุรี.. เบื่ออาหารกลางวันพวกข้าวต้มข้าวสวยที่ธนาคารเลี้ยง พนง.



เลยไปกินก๊วยเตี๋ยวแคะ(ฮากกา) ที่ขาดไม่ได้ต้องใส่ เต้าหู้ยัดใส้หมูน่าจะผสมไข่จนนัวแล้วนึ่งใส่ในชามตักกระดุกหมูราดน้ำซุป อร่อยมาก ๆ


 
มีของกินเยอะพวกเนื้อลูกมะพร้าววัวเปื่อยตุ๋นทั้งก้อนโต เขาจะใช้มีดเฉือนที่ละชิ้นนำมาสับพอคำใส่ชามกลิ่นจะหอมไอลอยกรุ่น.
ลูกชิ้นลอดช่องสิงคโปร์เฉลิมบุรี



บางทีก็ไปกินพระรามลงสรง ต้องมีผักบุ้งจีนใส่ด้วย แต่พระโดดกำแพงนาน ๆ กินเพราะแพงใส่หูฉลาม ฯ


 
เลยไปเป็นอาคาร 7 ชั้นเป็นย่านคนจีน...หญิงอยากไปกินควรให้ผู้ชายพาไป


มีโรงน้ำชา.. ผมไปกินกระเพาะปลาหรือไม่ก็พระรามลงสรง


 
ทำงานที่นั่นได้ระยะหนึ่งเพื่อนเรียนบัญชีด้วยกันรู้ข่าวก็โทรศัพท์หา แบบโทรศัพท์ขององค์การโทรศัพท์
จะแวะมาเที่ยวหา เลยถามว่าจะมากี่คนมีใครบ้าง
เรามาคนเดียว
ได้เลยเพื่อน แต่เธอสวยเกินถือกระเป๋าไม่ต้องมีตังค์นะเราจะเลี้ยง แต่ห้ามถือถุงกระดาษนะเจอกันหน้าธนาคารก่อนเที่ยง
แล้วเจอกัน
สิบเอ็ดโมงครึ่งเดินจากตึกธนาคารมองไปฝั่งตรงข้ามตรงร้านตัดสูทร้านดังมากเห็นหญิงสวย ใบหน้าง้ำใช่แล้วเพื่อนสาว
ไม่ได้เจอกันตั้งแต่เรียนจบมา  555  โบกมือทักทายรีบข้ามถนนไปหา
ดีใจเจอเพื่อน อ้าวเห็นหน้าเราแล้วไม่ดีใจเหรอหน้าง้ำ
บ้าชิบ...
อะไรเห็นเราก็ด่าเลยนะ
เปล่าด่าเธอ เมื่อกี้ฉันยืนอยู่ตาแป๊ะแก่ ฟันหลอเหลือง...แถเข้ามาถามว่า เท่าล่าย.... ดูมัน...ฉันเลยด่าไปชุดใหญ่
อ๋อ ...ถือถุงกระดาษโชคดีมาด้วยเราเตือนแล้วว่าอย่าถือมา มันเป็นสัญญาลักษณ์ที่รู้กันว่า ขายเนื้อสด
มะไปกินก๊วยเตี๋ยวแคะหรือเกาเหลาเนื้อเปื่อยดี..เนื้อสดก็มีนะ  555
ไม่กิน....ฉันจะกินราดหน้ายอดผักเคี้ยงเอ็มไพร์ดีกว่า



 
ทำงานเรื่อย ๆ มาหลายจังหวัดแล้วแต่นาย ๆ เขาจะส่งไปทำงาน ทำได้บ้างไม่ได้บ้างคือไปทำแบบงู ๆ ปลา ๆ
เรียกว่าพอเอาตัวรอดมาได้... มีนาย(คนหนึ่ง) มองเห็นแววลาง  ๆ เลยให้พูดอบรมสมุห์บัญชีกับ ผช. ที่เข้ารับการอบรม
เราก็ปลื้มที่ได้รับมอบหมาย....เข้าพักที่โรงแรมเตรียมหัวข้อการสอน
 
ก่อนนอนก็ดูรายชื่อสมุห์บัญชีกับ ผช.ที่เข้าอบรม... ตาย ha… เพื่อนสมุห์บัญชีที่เคยเห็นหน้ากันอีกคน เราเคยเรียนสถาบันเดียว
กันหลายปีแต่มันเพิ่งเข้ามาทำงานกับบริษัทได้แค่ 2 ปี ส่วนผมไม่ใช่นักพูด
คิวผมที่ต้องพูดอบรมสมุห์บัญชี บ่ายโมงหลังกินอาหารกลางวัน... คิดเลยว่าคนจัดประชุมแกล้งเรานี่หว่า 555  เขากำลัง
ง่วงนอนจะพูดแบบไหนดี
ยืนหลังโพเดียมมิให้สมุห์บัญชีเห็นขาที่ผมกำลังสั่น ๆ   แนะนำตัวว่าเป็นวิทยากร แทนอีกคนที่ไม่ว่าง ว่าแล้วก็กวาดสาย
ตามองเพื่อนที่เคยเป็นนักศึกษาด้วยกัน  อมยิ้มแล้วก็กวาดสายตาไปมองอีกจุดหนึ่ง
บริษัทเขามอบให้ผมช่วยแนะนำ เทคนิคการทำงาน.. 
มีอยู่ 3 คนเป็นสมุห์บัญชีที่เชี่ยวชาญมากกว่าผมเคยศึกษาจากสถาบันแถวแม่น้ำเจ้าพระยา บางเขน
ถ้าผมพูดอะไรซ้ำ ๆ รู้แล้วก็เฉยไว้นะครับ ว่าแล้วผมก็จิกสายตาไปที่เพื่อน 2 คน
 
 คนที่อยู่ในห้องประชุมนี้คงมีคนเจอปัญหาและแก้ไขได้แล้ว 
ผมจะขอให้ลุกมาหน้าห้อง..ช่วยเล่าให้เพื่อน ๆ ฟัง .ว่าเจอและแก้ไขแบบไหน...พูดว่าจะชี้ตัวให้ลุกขึ้นมาบนเวที
พวกเขากลัวการพูดหน้าห้องคนเกือบร้อยคน ส่วนผมก็กลัวอยู่แล้ว
หลายคนหายง่วงนอนตาสว่าง... สรุปแล้วหลายคนมาเล่าเรื่องที่เคยเจอ+การแก้ปัญหา
สมุห์บัญชีใหม่หรือ ผช.เตรียมตัวจะไปเป็นสมุห์บัญชีสาขาอื่นดูจะพอใจ เข้าใจ.. ผมก็ย้ำวิธีการแก้ไขงานอบรมก็ผ่านไปด้วยดี
คือผมแปลงการประชุุมอบรม เป็นสัมนาแลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างผู้เข้า"ถูกอบรม"
เคล็ดลับที่หลายคนไม่รู้ ผมเลียนแบบจากคนหนึ่ง...



 
ตอนนั้นผมไปทำงานแถววัดเล่งเน่ยยี่  มีเด็กหนุ่มกว่าผมใคร ๆ ก็เรียกว่า อาเนี้ยวคอย ยกน้ำชาหรือไปซื้ออาหารให้พวกเรา
ทานกันในออฟฟิศเช็ดโต๊ะหรือรับรองลูกค้าที่เข้าติดต่อบริษัทกับผมเห็นกันทุกวันอายุน่าจะไล่ ๆ กัน
อาเนี้ยวชอบนุ่งกางเกงหลวม ใส่เสื้อแขนสั้นไม่ผูกไทด์ รัดเอวด้วยเข็มขัดติ้ว 555  แบบชาลี แชบปลิ้นตลก ๆ ยิ้มเก่งเดินเร็ว

 
ผมทำงานถึงเย็นหรือโอที่เพราะงานมาก จะเห็นอาเนี้ยวนั่งคีย์ข้อมูลเข้าเครื่อง IBM ก่อนเป็นคอมพิวเตอร์เมนเฟรม  ห้องเดียวกันผมเข้าฝึกคีย์เหมือนกัน
แต่จะเห็นอาเนี้ยวนั่งอยู่ในห้องคณิตศาสตร์ประกันภัยเป็นส่วนใหญ่ มิสเตอร์ KPU จะดูเอกสารและชี้ ๆ ให้อาเนี้ยวดู ๆ ฟัง
 
อีก 2 ปีต่อมาบริษัทก็เรียกผมที่เคยทำงานมาหลายสาขา...ไปรับการอบรม ณ หัวหินร่วมกับเพื่อน
สมุห์บัญชีอื่นเต็มห้องอบรมร่วม 100 คนเป็นเวลา 1 เดือน


 
ตื่นตอนเช้าก็ ไปเล่นบอลชายหาดใส่กางเกงขาสั้น เสื้อกล้ามลากรองเท้าแตะ ถอดรองเท้าวิ่งเตะบอลชายหาดเหงื่อท่วม

มองนาฬิกาเกือบ 7  น..พวกเราต่างวิ่งไปที่ห้องอบรมของโรงแรมไม่ต้องอาบน้ำสลัดทรายออกจากตัวก็โอเค
เข้าห้องอบรมในชุดออกกำลังกาย เน้นฟังไม่ต้องจดอะไร
(บริษัทให้เข้าอบรมก่อนกินอาหารเช้าแล้วปล่อยตัวไปพักผ่อน บ่าย 4 โมงเย็นเข้าอบรมอีกชั่วโมงกว่าแค่นั้นเอง)


 
ผู้ดำเนินงานฝึกอบรมของบริษัทก็ แจ้งว่าชั่วโมงนี้ จะให้เรียนรู้คณิตศาสตร์ประกันภัยช่วยให้ไม่เสี่ยงภัยหรือเฉลี่ยภัย
ได้แบบไหน ขอเชิญวิทยากร คุณ....
เห็นวิทยากร.ผมอมยิ้มเลยคือ อาเนี้ยวที่เคยเสิร์ฟน้ำชาให้ผมทุกวันในปีแรกที่ทำงาน...อาเนี้ยวใช้วิธีแบบที่ผมเล่ามาข้างบน
คือผมเลียนแบบอาเนี้ยวมานะครับ แต่ที่ผมเลียนแบบไม่ได้คือ
พูดภาษาอังกฤษคล่องปรึ๊ด คำนวณตัวเลขคณิตศาสตร์ด้วยมือบนบอร์ดอย่างรวดเร็ว มองไม่ทัน  555 เล่าที่มาของตัวเลข
เบี้ยประกันประกอบด้วย เงินออม+ค่าใช้จ่าย+Interest+ มอร์ตาลิตี้(Mortality) คศ.1941 (อัตราการเสียชีวิต)
ถ้าประกันอัคคีภัยจะคล้าย ๆ กันเช่นอาคาร/สินค้าเสี่ยงจากไฟ ห่างจากอาคารข้างเคียงกี่มากน้อย ละแวกนั้นเป็นจุดเสี่ยง
จากการเก็บเชื้อเพลิง กระดาษน้ำมันอะไรพวกนี้  555
 
ฟังแล้วพอเข้าใจแหละ...  แต่ที่มองไม่ออกอยู่นาน อาเนี้ยวคือนักศึกษาปีสุดท้ายด้านคณิตศาสตร์ประกันภัย
 
ของมหาวิทยาลัยแถวสามย่านเชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์+ คอมพิวเตอร์รุ่นแรก ๆ เป็นนักศึกษาที่มิสเตอร์ KPU เรียกมาทำงาน
อีก 4 ปี MD มิสเตอร์ KPU  กรุณาให้ผมเข้าทำงานอีกบริษัทและมอบหมายงานให้ทำ สอนผมหลายอย่าง
แต่เป็นด้านระบบงานมากกว่าเพราะท่านรู้ว่าหัวคำนวณผมไม่เอาไหนเลย  555
บริษัทแรกผมอยู่ในสังกัดมิสเตอร์ ซี วายมาร์ท่านเป็นชาวจีนดูแลด้านบัญชีท่านจะสั่งงานแก้ไขใช้เขียนเป็นปะกิด+พูดไทยบ้าง
ผมไม่ค่อยรู้เรืองภาษาจีนรู้เพียง เจี๊ยะ เจ็กหนอซาสี่... ดีที่นายเขาไม่ไล่ให้ไป  


 
จบแล้วครับผมตาสว่างเพราะสังเกต +เรียนรู้ + เลียนแบบ.. มี Boss  สามท่านช่วยแนะนำให้โอกาสทำงานที่เหมาะกับตน
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ 
st ผู้เข้าชม  2,475,021.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist



Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2566
Last Update : 20 กุมภาพันธ์ 2566 10:45:39 น. 30 comments
Counter : 676 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณหอมกร, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณเริงฤดีนะ, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณทนายอ้วน, คุณปัญญา Dh, คุณตะลีกีปัส, คุณEmmy Journey พากิน พาเที่ยว, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณNENE77, คุณhaiku, คุณกิ่งฟ้า, คุณอุ้มสี, คุณSweet_pills, คุณกะว่าก๋า, คุณkatoy, คุณเนินน้ำ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณtoor36, คุณRain_sk, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ


 
ก๊วยเตี๋ยวแคะ(ฮากกา) หากินยากมากๆสมัยนี้ เมื่อสมัยก่อนตอนเด็กๆแม่พาไปกินแถวประตูน้ำ ตอนนี้ถ้าไปแถวตลาดสามชุก จะแวะทันทีเลยค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:7:55:41 น.  

 
ตาสว่างเพราะภาพอาหารในบล็อกพี่ไวน์จ้า



โดย: หอมกร วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:8:12:42 น.  

 
สวัสดีครับพี่
เปิดหัวมาก๋วยเตี๋ยวแคะน่ากินมากครับ เต้าหู้ยัดไส้หมูหิวเลยครับ ตามด้วยลอดช่อง
พี่ไวน์ประสพการณ์ในการทำงานเพียบเลยครับ มีเจ้านายสามท่านช่วยสนับสนุนด้วย สุดยอดครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:10:14:28 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพี่ไวน์..

ตามมาอ่าน'ตาสว่าง'บ้าง..

เห็นลอดช่องสิงคโปร์แล้ว..

ทำให้อยากทาน ข้าวต้มกระดูกหมู

ร้านติดกัน แต่ทะเลาะกัน..555

ต้องแยกกันทาน ร้านใครร้านมันคะ



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:10:54:31 น.  

 
พี่ไวน์เป็นผู้ใฝ่รู้ที่ตั้งใจจังค่ะ
เรียนแบบทั้งมีครู
และแบบครูพักลักจำ..
ความรู้ การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด
ได้ประโยชน์ดีจริงๆ




โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:11:28:26 น.  

 
ถุงโชคดีเดี๋ยวนี้เค้าโกอินเตอร์แล้วคราบ ไปพิมพ์อยู่บนเสื้อผ้าแบรด์ดัง คริๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:13:30:28 น.  

 
สวัสดีครับ

มาอ่านบันทึกประสบการณ์นะครับ


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:14:14:48 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

เห็นอาหารน่าอร่อยแบบนี้ตาสว่างเลยค่ะ
เป็นคนกลัวการพูดต่อหน้าสาธารณชนมากๆค่ะ
กลัววิทยากรจิกตามาที่เราด้วยค่ะ
กลัวถูกเรียก
ใช้ความพยายามปรับสายตาอยูเกือบเดือนเช่นกันค่ะตอนใช้เลนส์
โปรเกรสซีฟอันแรก
เกือบตกบันไดคอหักเลยค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:14:27:22 น.  

 
อ่านเพลินเลยค่ะ


โดย: Emmy Journey พากิน พาเที่ยว วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:15:06:48 น.  

 
ก๋วยเตี๋ยวเคาะกับเต้าหู้ยัดไส้น่ากินมากเลยค่ะ น้ำลายไหลจริงจังเลยยย

จากบล็อก
ร้านอาหารริมน้ำที่แปดริ้ว ตอนนี้มีเปิดกันหลายร้านเลยค่ะ
เรื่องรสชาติไม่แน่ใจค่ะ เพราะตัวเองไปกินมาไม่กี่ร้านเองค่ะ
ส่วนร้านเตี๋ยวไข่ลองมาทานดูนะคะ มีเมนูให้เลือกเยอะอยู่ค่ะ
เจ้าบองร้านสวยน่ารักค่ะ

ขอบคุณมากค่ะที่แวะมาทักทาย
สวัสดียามบ่ายค่ะ คุณไวน์


โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:15:09:13 น.  

 
วันนี้มื้อเที่ยงผมเพิ่งกินก๊วยเตี๋ยวแคะครับ
สั่งมาเยอะเลย ร้านอยู่ใกล้ร้านใหม่ที่กำลังจะเปิด
ได้เป็นลูกค้าประจำกันแน่นอนครับ

การจะเป็นวิทยากร
ไม่ใช่้เรื่องง่ายเลยนะครับพี่
นอกจากเตรียมข้อมูลในการพูด
ยังต้องเตรียมมั่นใจขึ้นบนเวทีอีกด้วย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:19:37:02 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์

ชอบเรื่องสวรรค์ชั้น 7 มากครับ 55555
กะแล้วเชียวว่าสวรรค์ต้องอยู่ชั้นบนสุด

ลอดช่องสิงคโปร์เฉลิมบุรี เห็นแล้วอยากทานมากเลยครับ


จากบล๊อก
หลังจากนั้นผมก็ไม่นอนห้องฟิล์มอีกเลยครับพี่ เหอะๆๆ
เรื่องที่อุบลเป็นยังไงครับ เล่า ๆ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:21:07:47 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
แวะมาอ่านรอบดึก หิวเลยค่ะ จะทำไงดี ^__^
วันนี้มาทักทายไว้ก่อนนะคะ พรุ่งนี้มาส่งกำลังใจให้อีกรอบค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:21:41:12 น.  

 
ก๊วยเตี๋ยวแคะน่าอร่อยมากค่ะ
ไปอบรมก็ได้พักผ่อนไปในตัวด้วยนะคะ
ที่มาของสวรรค์ชั้นเจ็ดเป็นแบบนี้นี่เอง
ถุงโชคดีกลายเป็นสัญลักษณ์ไปซะแล้ว
เคยได้ยินครูเล่าให้ฟังตอนเด็กๆ ว่าถ้าเป็นถุงกระดาษต้องเป็นถุงโขคดี
อารมณ์เหมือนถือถุงแบรนเนม ดูเก๋ๆอะไรแบบนี้ค่ะ


โดย: NENE77 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:05:38 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์ ตาสว่างเพราะต้องขึ้นไปแลกเปลี่ยนความรู้กันบนเวทีค่ะ 555 เข้าทีดีค่ะแก้ปัญหาผู้ฟังแอบหลับหรือง่วงไม่สนใจฟังได้ดีเลยค่ะ

โหวต Diarist

ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจบล็อกตะพาบนะคะ งานเขียนบทร้อยกรองเป็นงานที่ชอบค่ะจึงฝึกเขียนบ่อยๆค่ะ ขอบคุณที่ชมนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:23:17:55 น.  

 
แวะมาอ่านค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:23:28:59 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์

การพูดต่อหน้าคนจำนวนมากโดยเฉพาะคนที่ไม่คุ้นเคย แรกๆมักตื่นเต้นค่ะ
การประชุุมอบรมที่เปลี่ยนเป็นการสัมนาน่าจะช่วยเรื่องนี้ได้นะคะ
บรรยากาศสัมนาดูผ่อนคลายและไม่เป็นทางการเท่า
แต่เป้าหมายและผลของงานที่ได้ไม่ต่างจากเดิม นับเป็นวิธีการที่ดีมากๆค่ะ

ภาพอาหารน่าอร่อยทั้งหมดค่ะพี่ไวน์ โดยเฉพาะก๋วยเตี๋ยวแคะน่าทานมากๆค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:1:12:12 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:4:52:32 น.  

 
สวัสดี จ้ะ คุณไวน์

อ่าน ตะพาบ "ตาสว่าง" ของคุณไวน์ แล้ว สงสาร
เพื่อนหญิงของคุณไวน์ นะ ที่ถูกเข้าใจผิด
ที่เขียนถึงอาหาร การกิน ลอดช่องสิงคโปร์ ที่ว่านั้น
ครูไปหมดแล้ว ตึก 7 ชั้น ก็ดูแล้ว แต่เพิ่งได้ความรู้ใหม่
ว่าชั้นบนสุด นั้น ไว้ทำอะไร อิอิ
โหวดคุณไวน์หมดกระเป๋า ของครูไม่หมด ค่ะ
โหวดหมวดประสบการณ์ตามที่คุณไวน์บอก ค่ะ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:14:52:01 น.  

 
สวรรค์ชั้นเจ็ดผมรู้ครับ ถึงจะไม่ทันแต่เคยอ่านจากหนังสือได้ข้อมูลมาแบบนี้เหมือนกัน จริงๆ ตอนเรียนหนังสือมันก็ไม่มีนะว่าสวรรค์ชั้นที่ 7 เราก็งงสิ สำนวนนี้มาได้อย่างไร ต้องไปอ่านความรู้นอกตำรา ถึงได้รู้เรื่องนี้

เหมือนลอดช่องสิงคโปร์ คุกกี้สิงคโปร์ ข้าวผัดอเมริกันแหละครับ

ทิ้งท้ายด้วยกวาดพื้นเลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:16:13:24 น.  

 
สวรรค์ชั้นเจ็ดนี่อย่างเด็ดเลย ถ้าจำไม่ผิดที่วักไตรมิตรจะมีพิพิธภัณฑ์ที่พูดถึงที่มาเหมือนกันนะ เข้าไปแล้วได้ความรู้เหมือนกัน แต่ถ้าเป็นข้อมูลเรื่องใหม่ไม่ค่อยอัพเดตเท่าไหร่

ลำบากเหมือนกันทำงานต้องย้ายไปที่นั่นทีที่นี่ที แต่ทั้งหมดก็เพื่อความก้าวหน้าในอาชีพการงาน บางครั้งก็ต้องยอมแลกในส่วนนี้


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:18:05:43 น.  

 
หวังว่ารอบนี้ สส.พรรคลุงจะสูญพันธ์ุไปเลยนะครับพี่
แล้วก็ค่อยมาลุ้นกับพวก สว. 250 อีกที



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:20:37:23 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:4:57:02 น.  

 
จากบล็อก
..เจ้าของต้นเฮือด เขาก็บอกให้ใส่กระดูกหมูค่ะ
แต่ไม่มี .เลยใส่หมูสไลด์ติดมันแทน
แบะบอกให้ใส่กะปิ
คงอุปมานเอาว่า..
อ้อคงไม่มีถั่วเน่า


บอกคุณที่ชี้แนะค่ะพี่ไวน์ฯ
พรุ่งนี้ไปโขงเจียม และ เขมราฐ
3-4 วัน ค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:7:28:29 น.  

 
หากไม่อ่านบล็อกนี้ ผมจะไม่รู้เรื่องสวรรค์ชั้น7 อยู่ที่เยาวราช
หากผู้หญิงจะไปกิน ต้องให้ผู้ชายพาไป


โดย: Rain_sk วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:8:36:57 น.  

 
แนวคิดการเมืองสุดโต่ง
มักจะแบ่งฝ่ายแล้วสร้างศัตรูนะครับ
พอรสนิยมทางการเมืองไม่ตรงกัน
ก็คุยกันไม่ได้ไปเลย
ซึ่งผมว่าเป็นส่ิงที่น่าเสียดายมากๆ
ความจริงเห็นไม่ตรงกัน
ก็จำเป็นต้องทะเลาะกันก็ได้



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:20:11:05 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:5:15:55 น.  

 
ผมก็ชอบอ่านงานที่เขียนจากประสบการณ์จริงครับพี่
โดยเฉพาะเป็นประสบการณ์ที่ผมคงยากจะได้ไปเจอ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:20:55:07 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเยียนกันนะครับ อยากกินลอดช่องสิงคโปร์ครับ


โดย: สมาชิกหมายเลข 6416662 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:22:53:23 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา:5:19:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 92 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.