Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2566
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
20 กรกฏาคม 2566
 
All Blogs
 
No. 1212 ชีวิตในป่า (ตอน 10 แววตาน่ากลัว ?)

No.  1212   ชีวิตในป่า (ตอน 10  แววตาน่ากลัว...?) 



 
ตะวันคล้อยต่ำลับทิวไม้ช้า ๆ...อากาศเย็นลง นั่งดูน้องก่ำใช้ก๋งคล้ายคันธนูเล็กจับคันดันไปหน้าดึงกลับมาหมุนแกนไม้หมุน
หลุมไม้ถูกไม้ปั่นเริ่มมีควันก่ำเร่งปั่นต่อ...หยิบปุยงิ้วใส่มีควันเปลวไฟ.. รีบเทลงบนเศษใบไม้แห้งที่ขยิ้ไว้ใช้ปากเป่าครู่เดียว
ไฟก็ลุกดูหยิบเศษไม้แห้งเล็กลงเพิ่ม ไฟลามเลี้ยกิ่งไม้เล็กลุกโชนช่วยกันเอาไม้ฟืนแห้งใส่เพิ่ม


 
เป็นกองโต ทำให้มั่นใจว่าเรามีไฟใช้ตอนมืด

พี่กานช่วยก่ำ ตัดไม้ไผ่ใหญ่มาหุงข้าว
ได้เลย ตัดกอไหนดี
ฝั่งห้วยตรงโน้นดีกว่าต้นโตดี...  ก่ำใช้มีดโต้หรืออีโต้ตัดไผ่โตเกือบน่อง..พี่กาน..ตัดต้นที่มีสีเขียวนะ..เวลาใส่บนไฟมันจะไม่ไหม้
ได้เลยก่ำ.ทำตัวเหมือนคุ้นเคยหุงข้าวใช้ลำต้นไผ่แทนหม้อข้าว  555
ตัดไม้ไผ่มายาวเกือบเมตร ท่อนนี้มี 2 ปล้อง...  ใช้มีดสับระหว่างปล้องลืกเกือบนิ้วใช้มีดอีโต้ถากเปิดกระบอกเกือบครึ่ง
พี่กานเปิดกระบอกไผ่หุงข้าวหรือทำอะไรนะพี่
อ๋อ..จะต้มแกงผักหวานใส่เนื้อกวางแห้ง พี่เคยเห็นในหนังสือเขาทำแบบนี้จะได้ตักน้ำแกงกิน
กินลำบากเราไม่มีช้อนนะพี่..ลองทำแบบก่ำดีไหม
ก่ำใช้มีดอีโต้ตัดกระบอกไผ่สีเขียวให้เปิดด้านบนด้านเดียว..เราชาวบ้านป่าใช้มีอีโต้หรือมีดเหน็บมีน้ำหนักตัดฟันได้ดี


 
ลองทำดูนะพี่กาน ก่ำเคยใช้มีดถากทำข้าวต้มที่บ้าน ครูนิน..ต้องใช้ง่ามกิ่งไม้ปักบนดินสองข้างแล้วพาดกระบอก น้ำร้อนเดือดหกหมด
ตรงนี้เป็นหินพี่จะปักง่ามไม้ยังไงอีกอย่าง กินแกงต้มยากเราไม่มีช้อนนะพี่
ฟังก่ำพูดแล้ว ใช่ ๆ  ทำไม่ได้แน่เลยช่วยก่ำ เด็ดผักหวานเอาแต่ยอดอ่อน ก่ำเอาพริกป่าวางบนใบกล้วยสดหนาสองสามชั้น
ใช้มีดโต้ตบ ๆ แตก..ช่วยกันฉีกเนื้อเก้งแห้งคลุกไปบนยอดผักหวานพริกป่า ควักข้าวสารในย่ามใส่กระบอกไม้ไผ่
เอาผักหวานเคล้ากับพริกเนื้อเก้งแห่งหยอดใส่กระบอกไผ่ดิบ เดินไปริมห้วยใช้มือวักน้ำใส่กระบอก
ก่ำหยิบใบตองกล้วยป่าแห้งมาพัน ๆ เป็นก้อนแล้วยัดปิดกระบอกเอาไปวางเอียงกับกองไฟ


 
รอบกายเริ่มมืดเปลวไฟลุกส่องแสงวาบแว๊บถูกใบหน้าก่ำที่ก้มมองกระบอกไม้ไผ่ดูเฉย ๆ..  รอสักพักนะพี่เดี๋ยว
ได้กินข้าว...
ก่ำ..เราเจอตัวริ้นตอมกัดจากดอยข้างบนเยอะตอนนี้ไม่มีดีจังริ้นไปไหนหมดเนาะ
น่าจะเป็นตัวแมงหวี่ชอบบินเกาะหน้าตอมเราเฉพาะกลางวัน..มันตอมลูกมะเดื่อสุกที่หล่นใต้ต้นนะพี่



ก่ำกับพ่อเคยเจอริ้นตัวโตเขาเรียกว่าตัวคุ้นนั่นร้ายกว่ามีบางดอย


 
 พ่ออุ้ยของพี่ดิซัมโพถูกกัด.. เจ็บสองวันแต่เป็นแผลเล็กคัน ๆ สิบกว่าวัน

นั่งตบยุงกันไม่กี่ตัวยุงก็หายไป
แอ่งดอยที่เราอยู่ไม่มีแอ่งน้ำซับยุงเลยไม่มีโชคดีที่เราเลือกที่นี่เป็นที่พัก
ก่ำไปกับพ่อวางแร้วดักไก่ป่าเลยดอยใกล้บ้าน 3  ดอย. ยุงเยอะที่นั่นมีลำห้วยไหลไปอีกทางแต่ก็มีน้ำซึมแยกไปทางขวา
ต้นไม้ร่มครึ้มเขียว น้ำที่ซึมจากดอยช้า ๆ จะไปขังอยู่ที่แอ่งพ่อกับก่ำไปวางแร้วกันเงียบ ๆ  ยุงกัดแต่ไม่กล้าตบกลัวไก่ป่าได้ยิน


 
เลยรีบเดินไปซุ่มอีกเนินดอยใกล้กัน
แล้วได้ไก่ป่าเยอะเปล่า
ไป 4 ครั้งดักได้แค่ 2  ตัวเองพี่กาน  555  เลยแอบไปเก็บไข่ไก่ป่ามากินแทน
หลามข้าวกับผักหวานคงกินได้แล้วพี่....  ว่าแล้วก่ำก็ใช้กาบกล้วยแห้งจับกระบอกไผ่ที่เผามาพิงไว้ข้างขอนไม้ ใช้ไม้เขี่ยจุกข้าวหลาม
ออกเขี่ยข้าวดู...  ข้าวสุกแล้วรอให้มันเย็นก่อน
ยุงหมดแล้วแต่พี่ไม่แน่ใจ..เราหากิ่งไม้สดมาใส่กองไฟให้ควันไล่ยุงดีเปล่า
ได้เลยพี่....
ช่วยกันตัดกิ่งไม้ใบสดของต้นไม้เล็กสุมควันเริ่มหนา อบอวลไปทั่วหลึบชะหง่อนหินแสงไฟวับแวม...นึกถึงตอนนอนจะมี
ตัวอะไรยาว ๆ มาเยี่ยมเลยเอาดุ้นฟืนติดไฟสี่ห้าท่อนโยนไปในหลึบดินใช้ไม้เขี่ยไม่มีอะไรเลยคงนอนสบายหน่อย
 
ลองจับกระบอกที่ใส่ข้าวสารน้ำพริกป่าใบผักหวานตั้งเอียงกับกองไฟอุ่นนิด ๆ เลยใช้มีดเหน็บผ่ากลางตามยาว เม็ดข้าวสีมอ ๆ มี
ผักหวานปนกับเนื้อเก้งแห้งส่งกลิ่นหอม...
พี่กานก่ำจะทำช้อนตักข้าวให้รอเดี๋ยว ก่ำผ่าไม้ไผ่สีเขียวเป็นซีกขนาด 1 นิ้วตัดเป็นสองท่อนใช้มีเหน็บถากปลายให้บางลงส่งให้
เอาก็เอา...ใช้ผิวไผ่ตักข้าวได้กลิ่นหอมเนื้อเก้งแห้งเผ็ดนิดเค็มหน่อยอร่อย เราสองคนแบ่งกันกินจนหมด
ก่ำเอาเศษไผ่ข้าวหลามนี่ไปทิ้งไกล ๆ ดีไหมพี่ไม่อยากเจอหมูป่ามาดุนสีข้างก่ำนะ 555
ได้เลยพี่....
เราเดินลงไปเอากระบอกไผ่ไปตักน้ำห้วยจนเต็มดื่มแล้วเอาไปแขวนไว้กับกิ่งไม้ใกล้ที่นอน
พี่กานพ่อจะออกตามเราเปล่าพี่  ก่ำกลัว
ไม่ต้องกลัวกลางคืนพ่อคงไม่เดินหา..  เรานอนพักเอาแรงพรุ่งนี้เช้าค่อยหาทางกลับ
ปลอบใจก่ำ...แต่ในใจยังวิตกกว่าจะเดินขึ้นดอยลงดอยจะหาบ้านของคนอื่นพบหรือไม่นี่ซิ ถ้าพบแล้วจะขอให้เขาบอกทางกลับ
บ้านได้แบบไหน..ก็ป่าคือป่าไม่มีหมู่บ้านหรือชื่อหมู่บ้าน...ก่อนหน้านั้นเอามือคลำย่ามผ้าของก่ำ มีข้าวสารเหลือไม่ถึงกำ
ถ้าหลงทางสองวันจะกินอะไร...
 ก่ำนอนเถอะพี่จะคอยดูไฟไม่ให้มันดับ... ไม่ต้องกลัวก่ำนอนเลยหันหน้าเข้ากองไฟเราหันหลังชนกัน
ก่ำเอาผ้าขาวม้าปิดหน้านอนก็แล้วกัน


 
นั่งชันเข่ามองเปลวไฟที่ลามเลีย แสงไฟจากกองสาดไปน่าจะไม่เกินสามเมตร ข้างหน้าเป็นลำห้วยมืดน้ำยังคงไหลช้า ๆ
ก่ำนอนเอียงข้างขยับไปมาหลายครั้ง
ก่ำนอนไม่หลับเหรอ
ก่ำไม่มีหมอนหนุนนอนเอียงข้างไหล่สูงคอโค้งเจ็บนอนหงายก็ไม่สบายอยากได้หมอน...คิดถึงบ้านเรา
เอางี้ก่ำเอาของออกจากย่ามให้หมด เอาใบไม้แห้งใบกล้วยยัดใส่แทนให้หนา...  นั่นใช่เลยอัดให้แน่นเลยเอาหูย่ามขมวดพันกัน
ไม่ให้ใบไม้หลุดออกมา.. ก่ำทำตาม...ลงนอนหนุนหมอนชั่วคราวขยับสองสามครั้ง
ดีเลยพี่กานก่ำหลับนะ
ได้เลย
นั่งมองเปลวไฟ กับเพ่งมองความมืดแล้วนึกถึงพาเพื่อนขี่มอเตอร์ไซค์จากบ้านเฉลียงลับ เพชรบูรณ์ไปนอนในป่าใกล้อ่างเก็บน้ำ
ทุกคนนอนไม่หลับยกเว้นพี่เสริฐเอาเป้ใส่เสื้อผ้าหนุนส่วนผมกับอีกสองคนมีแต่เสื้อยืดสำรองไว้คนละตัว
เลยเอาใบกล้วยแห้งยัดใส้เป้แทน.. นอนได้พอไหว..
อากาศเย็นลงอีก ก่ำนอนงอตัวหันหลังให้ไม่ขยับตัวน่าจะหลับไปแล้ว... นั่งนึกชะหง่อนดินหินที่เราสองคนนอนตอนที่มาถึงไม่ได้
เอาไม้เขี่ยใบไม้ออกไม่ได้ดูว่ามีรู พบแต่ขี้หมูป่าแห้งสองสามก้อนคงไม่เป็นไรมั้ง


 
นอนหงายดูชะหง่อนหินที่นอนเปลวไฟที่ส่องแวบวับเริ่มหายไปเหลือแต่ความมืด ต้องลุกเอากิ่งไม้เล็กใหญ่เติมกองไฟสองข้าง
ลืมตามองนาน......คงไม่เป็นไรนะยังไงต้องหาทางกลับบ้านของเราได้
รอบกายมืดสนิทได้ยินเสียงเดินย่องของสัตว์ น่าจะอยู่อีกฝั่งของลำห้วยแล้วก็เงียบ...



หันไปป่าข้างซ้ายมือมีเสียงเดินเบา ๆ น่าจะ
สัตว์ป่าตัวเล็กตัวอะไรมันไมกลัวแสงกลิ่นไฟที่จุด เพ่งมองไปปลายเท้าเห็นแสงสีแดง ลอยเลี่ยกับพื้น
ใช้มือคลำมีดเหน็บไว้แนบตัวเหงื่อเริ่มซึมออกมาค่อย ๆ ลุกนั่งเพิ่งมองไป...
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ
St.จำนวนผู้เข้าอ่าน  2,589,983.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือนกรุณาเม้นท์ข้างล่างหรือทิ้งร่องรอยนิดผมจะได้กลับไปเยือนตอบแทนถูกครับ
 
งานเขียนเรื่อง  สั้น (ขนาดยาวปานกลาง)
 



Create Date : 20 กรกฎาคม 2566
Last Update : 20 กรกฎาคม 2566 6:16:40 น. 18 comments
Counter : 1191 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณทนายอ้วน, คุณกะว่าก๋า, คุณ**mp5**, คุณเริงฤดีนะ, คุณตะลีกีปัส, คุณเนินน้ำ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณhaiku, คุณNENE77, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณtoor36, คุณSweet_pills, คุณkae+aoe, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณสองแผ่นดิน, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณหอมกร, คุณmariabamboo, คุณจันทราน็อคเทิร์น


 
วันก่อนดูคลิปที่คนเดินป่าถ่ายที่พักตอนกลางคืนมาให้ดูครับ

เค้านอนบนห้างสูงจากพื้นมากๆ แล้วก็มีป้าแก่ๆ ผมยาวๆ มายืนอยู่ใต้ต้นไม้ .. น่ากลัวมากๆครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 20 กรกฎาคม 2566 เวลา:8:44:19 น.  

 
ภาพเปิดสวยมากครับพี่

ผมก่อไฟด้วยวิธีดั้งเดิมไม่ได้
ทำไม่เป็นเลยครับพี่
เห็นแล้วก็ทึ่งจริงๆสำหรับคนที่ทำได้

แมลงบางชนิดในป่า
ตัวเล็กแต่พิษร้ายจริงๆครับ

ผมเคยลองใช้พุทโธภาวนาเช่นกัน
ไม่สำเร็จครับพี่ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 กรกฎาคม 2566 เวลา:11:10:14 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 20 กรกฎาคม 2566 เวลา:13:52:12 น.  

 
แกงผักหวานใส่เนื้อกวางแห้ง
กับข้าวสวยในกระบอกไม้ไผ่ น่าทานๆจัง
ลุ้นๆต่ไปว่าจะหาทางกลับบ้านอย่างไร

ระวังตัวอะไรจะมาทำร้าย..ตามเสียงกร๊อบแกรบที่ได้ยิน


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 20 กรกฎาคม 2566 เวลา:14:36:03 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

อุ๊ย...จะเจออะไรในความมืดนะ
หลามในกระบอกไมไผ่นี่น่าอร่อยค่ะ
ชอบผักหวานป่า

แต่เกลียดตัวคุ่นมากๆ ไปแค้มป์ภาคเหนือมา
โดนตุ่นกัดที่ข้อเท้า สัก6ตุ่ม หลังเท้า2ตุ่ม
ตอนนี้6เดือนแล้ว แผลเป็นยังอยู่ คันตลอด
ห้ามไปเกาเด็ดขาด เกาเป็นได้เลือด
เพราะยิ่งเกายิ่งคันค่ะ เข็ดหลาบจริงๆ
ไม่แพ้ตะขาบ ไม่แพ้แตน แต่แพ้คุ่น หมัด อย่างหนักค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 20 กรกฎาคม 2566 เวลา:14:43:32 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
หุงข้าวในกระบอกไม้ไผ่ เห็นแล้วอยากกินข้าวหลามเลยค่ะ
ตัวคุ้นกัดแล้วคันมาก ๆ ค่ะ คันไม่หายแถมยังทิ้งแผลดำ ๆ ไว้อีกต่างหาก


โดย: เนินน้ำ วันที่: 20 กรกฎาคม 2566 เวลา:16:46:01 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์

เม็ดข้าวสีมอๆ มีผักหวานปนกับเนื้อเก้งแห้งส่งกลิ่นหอม
พี่ไวน์บรรยายได้เห็นภาพชัดเจนค่ะ
ไม้ไผ่มีประโยชน์มากจากผู้ที่ใช้เป็นนะคะ ใช้แทนภาชนะหุงข้าวปลาอาหาร
ทำเป็นช้อน ใช้แทนแก้วน้ำได้ด้วย
เป็นวิถีชีิวิตที่ใกล้ชิดธรรมชาติมากๆค่ะ

สีแดงลอยเลี่ยกับพื้น น่าติดตามตอนต่อไปค่ะ
ขอบคุณพี่ไวน์มากนะคะสำหรับกำลังใจ



โดย: Sweet_pills วันที่: 21 กรกฎาคม 2566 เวลา:1:09:47 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กรกฎาคม 2566 เวลา:4:47:19 น.  

 
ผมชอบเข้าวัด
คือชอบเข้าไปถ่ายภาพ
ชอบเข้าไปกราบพระประธานครับ
วัดทางเหนือสวยด้วยครับพี่
คนไม่เยอะ
เงียบสงบดี

หลวงพ่อจรัญ ผมชอบคำสอนของท่าน
โดยเฉพาะเรื่องกรรม ประสบการณ์ของท่านน่าสนใจจริงๆครับ

พระรุ่นใหม่ๆ เทศน์เก่งมากเลยครับ
อย่างอดีตพะรมหาสมปอง หรือพระรุ่นใหม่ๆที่แทนตัวว่าครูบา
เทศน์สนุกดีครับ
แต่ปัญหาคือ ท่านก็ยังคงต้องพิสูจน์ตัวเองอีกมากเลยในการปฏิบัติครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 กรกฎาคม 2566 เวลา:13:21:38 น.  

 
ยังมีก่อไฟแบบนี้อยู่ คนทำได้ถือว่ามีเทคนิคที่เยี่ยมเลยค่ะ
แกงผักหวานในกระบอกไม้ไผ่น่าอร่อย
เคยดูรายการทำอาหาร ก็มีชาวบ้านทำกับข้าวในกระบอกไม้ไผ่ เวลาไปหาของป่า
ส่วนใหญ่เป็นปลาเล็กปลาน้อยต้มแบบง่ายๆใส่พริกกับเกลือเท่านั้นเอง
ในป่าตอนนกลางคืนดูมีลับลมคมใน



โดย: NENE77 วันที่: 21 กรกฎาคม 2566 เวลา:14:50:41 น.  

 
ก่อไฟมันก็ช่วยในเรื่องการป้องกันสัตว์ได้ แต่ในขณะเดียวกันผมว่ามันก็เป็นเป้าสายตาเหมือนกันนะ ในป่านอกจากสัตวืร้ายพวก ปิง ทาก แมลง พวกนี้ก็น่ากลัวไม่แพ้กันเลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 กรกฎาคม 2566 เวลา:21:50:14 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 กรกฎาคม 2566 เวลา:5:12:10 น.  

 
สวัสดียามสายค่ะ คุณไวน์

ชีวิตในป่า ต้องอยู่กันแบบวิถีคนในป่า
ดูน่าสนุกนะคะ แต่คนเมืองคงทำใจยากถ้าไปใช้ชีวิตแบบนี้
สบายกันจนเคยค่ะ

แหมมมม กำลังอ่านเพลินๆ ลุ้นต่อบล็อกหน้าเลยค่ะ ว่าตัวอะไรมาเยือน


โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 22 กรกฎาคม 2566 เวลา:9:46:35 น.  

 
สวัสดี ค่ะ คุณไวน์
อ้อ คุณไวน์ก็ชอบกินสะตอเหมือนกันหรือคะ คนเหนือ
ที่เป็นเพื่อนครูสมัยเรียนที่บางแสนก็กินสะตอเป็นทุกคน
เหมือนกัน ปัจจุบัน สะตอ กินแล้ว กลิ่นไม่แรงเหมือน
ในสมัยก่อนแล้วจ้ะ และปลูกกันหลายแห่งแต่เพื่อนบอก
ว่า สะตอแต่ละแห่ง รสชาติความอร่อยไม่เท่ากัน ครูกิน
แต่สะตอทางสายบุรี ปัตตานี ไม่เคยกินของจังหวัดอื่น
บล็อกวันนี้ของคุณไวน์ ทำให้คิดถึง เรื่องการเดิน
ป่า ที่มีการจุดไฟ หุงข้าว หุงอาหารเหมือนที่คุณไวน์เล่า
ว่าไปแล้ว น่าสนุกสำหรับคนรักธรรมชาติ ชอบการผจญ
ภัย จ้ะ แต่ทำไมมาจบตรงดวงตา คู่นั้น ล่ะคะ มันเป็นอะไร แหม เขียนทิ้งท้ายให้ชวนติดตามเลย เนาะ อิอิ
โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 22 กรกฎาคม 2566 เวลา:10:18:15 น.  

 
ช่วงนี้การเมืองไทย
คือเกมการเมืองจริงๆครับพี่
ไม่ใช่การเลือกตั้งแล้ว
นี่คือการลากตั้ง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 กรกฎาคม 2566 เวลา:12:56:35 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 กรกฎาคม 2566 เวลา:6:19:26 น.  

 
มาลงชื่อเยี่ยมพี่ไวน์
ประสาคนไม่ชอบชีวิตป่าจ้า



โดย: หอมกร วันที่: 23 กรกฎาคม 2566 เวลา:7:29:30 น.  

 
สวัสดีครับพี่ไวน์

เพิ่งจะว่างจากงานครับ วันเสาร์อาทิตย์ก็กิจกรรมเยอะไปหมด

อ่านเรื่องการหุงข้าวทำอาหารด้วยไม้ไผ่แล้ว นึกถึงตอนเรียน รด เลยครับ ไม่ได้ทำหรอกนะครับ แต่ครูสอน

เคยฟังเรื่องเกี่ยวกับป่า เค้าบอกว่า ป่าจะน่ากลัวเมื่อป่าเงียบเพราะเราเข้าไป ดังขึ้นไหมเพราะสัตว์ต่างๆ รู้ว่าเราไม่เป็นภัย แล้วเงียบอีกครั้ง นี่อาจจะเป้นสัตว์นักล่าทำให้สัตว์อื่นเงียบเสียงหนีก็ได้

จากบล๊อก
ประสบการณ์พี่ไวน์นี่ไม่เป็นรองใครเลยนะครบ หลับกลางไฟแดงเนี้ย


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 23 กรกฎาคม 2566 เวลา:21:36:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 92 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.