Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2565
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
16 ธันวาคม 2565
 
All Blogs
 
No. 1151 ผ้าใยบัว + อาหารเมียนม่า + เมา ?

No.  1151    ผ้าใยบัว  +อาหารเมียนม่า +  เมา ?


 
ไปเที่ยวเมียนม่าร์ ผมเลือกที่จะไปแบบกันเอง สบาย ๆ จะไม่ไปแบบชะโงกทัวร์
ไปอินเลคราวนี้อยู่ทั้งวัน  555  คือเหมาเรือทั้งวันเลยต้องอยู่บนเรือ บนเรือน บนร้านอาหาร ดูการปลูกผัก
ไปดูเขาทำหัตถกรรมหลายอย่างจุดแรกที่ไป
เราขึ้นจากเรือไต่บันใดขึ้นไปบน เรือนไม้สูงจริง ๆ  ไปดูเขาทอผ้า แรก ๆ ก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรเพราะตอนเป็นเด็กอยู่เชียงใหม่
ก็เห็นบ้านคนรู้จักทอผ้าไว้ขาย โตมาเป็นหนุ่มก็ไปดูสาวไทยยอง สวยทอผ้าฝ้ายที่ อ.ป่าซางลำพูน
 
ขึ้นไปชั้นสองเห็น หญิงสูงอายุสามสี่คน นั่งหมุนปั่น ปุยนุ่นปุยดอกงิ้วแห้งให้เป็นเส้น ก็เดินผ่าน ๆ แต่เอะเขาหยุดดูอะไรกัน
อ้อ..เขาหักก้านบัวที่มีปุ่มหนามเล็ก ๆ ออกแล้วดึงใยให้ยาว ๆ ออกแล้วใช้พัน ๆ ไม้ไว้
ไกด์จากกลุ่มอื่นบอกว่า เขาเก็บใยบัวไว้ปั่นทำเส้นด้ายจะได้ทอเป็นผ้าพิเศษ


 
เราก็เดินตามไกด์คนอื่นไป ดูผ้าใยบัว พอเห็นราคาแล้วจะเป็นลม  หุ หุ  1,530 บาท แพงไม่เบาเลยแตะไม่ลง
 
เมื่อกลับไทยนั่งค้นหาข้อมูลต่าง ๆ ของทะเลสาบอินเลดูภาพที่ถ่ายมาจะได้นำมาประกอบนั่งดูผ้าที่ทำจากใยบัวสีขาว
จำได้ว่าลองสัมผัสผ้าพอรู้ว่าเนื้อไม่นุ่มผ้าสีมอ ๆ เปื้อนขี้มือคนอื่นกับผมด้วย
ตั้งราคาขายไว้ขนาดนั้นคงมาจาก วัสดุเส้นใยต้องค่อย ๆ ดึงออกม้วนต่อ ๆ กัน.. ก้านที่เหลือน่าจะสูงท่วมหัวกว่า
จะได้ผ้ามา 1 ผืน.. ผมกับหญิง สว.สื่อภาษากันยากเลย มิได้ถามว่านำเส้นใยไปผสมกับฝ้ายบ้างหรือเปล่า.. ใครตามไปเที่ยวลองถามดูนะครับ


 
ดูผ้าที่ทอและพาดไว้ที่ราวเยอะแยะไปหมดเลยเดินขึ้นชั้นบนต่อ ที่นั่นคงจะรวมกลุ่มกันทอผ้าเพื่อขายนักท่องเที่ยว
เห็นการทอผ้าด้วยชายสูงอายุ.. ก็ดู ๆ ลงมาชั้นล่าง อ้าวหญิงที่นั่งดึงใยบัวคงไปเข้าห้องน้ำมั้ง


 
พอเห็นชาวต่างชาติขึ้นมา นั่น ๆ สาวคนประจำจุดอื่นเข้าแทนคนเดิม ตัดก้านบัวดึงใยบัวไปมาเมื่อ นทท.ไปจุดอื่น
นางก็กลับไปทำงานอื่นพอมีแขกเอ้ยฝรั่งมาอีกชุด ก็ ลงมือทำแบบเดียวกัน
เพื่อน ๆ คงพอรู้นะครับว่า เขาทำให้แขกดู เรียกว่าเป็นจุดขายของที่นี่


 
ดูเสื้อ กางเกงที่แขวนวางขาย มีหลายแบบแวะดูช่างทอที่ทอด้วยมือคล้ายชาวไทยภูเขาของไทย ใช้เส้นใยตรึงกับเสามีไม้
ถ่ายอีกด้านคล้องเอวคนพอไว้พอนึกภาพออกนะครับ.. งั้นเราไปดูการทอด้วย กี่กระตุกชั้นที่ 2 มีกี่กระตุกหลายตัว
เขาทอ ผ้าฝ้าย กำลังทำงานกันอย่างสนุก แม้แสงจะไม่สว่างมากนัก


 
ฝ้ายที่แกะจากฝักมา มาตีโดยดึงสายป่านเม็ดดำหลุด เหลือเส้นใยฟูขาวปนเหลืองแบบธรรมชาติอีกคนนำปุยฝ้าย
เข้าเครื่องหมุนตี ๆ เป็นเส้นเล็กมันยากแต่ไม่ต้องปีนต้นแบบนี้ไปเก็บนะครับ



ชาวบ้านเขามีวิธีใช้ไม้สอยเอา เห็นหนามแล้วใคร..เสียวบ้างระวังเฮอะ .. ต้นงิ้วนี้คนภาคอื่นเรียกว่า ต้นนุ่น



คนเชียงใหม่จะใช้เกสรดอกงิ้วใส่ขนมเส้นน้ำเงี้ยว(ขนมจีน)ก็ของคนไทยใหญ่  มีใครเคยกินบ้าง..



งั้นเราไปดูผลิตภัณท์ผ้าฝ้ายทอมือมีเยอะสี สวยหวานเปล่า ชิมนะเดา ๆ เอา หุ หุ
คงผ่านการฟอกย้อมสีแล้ว



 
เลยไปดู กางเกงแบบชาวเล กับเสื้อผ้าฝ้ายสีสวยแต่แบบไม่สวยเขาใช้กลัดกระดุมแบบธรรมดา ซื้อกางเกงชาวเลน่าจะ
เรียกว่ากางเกงชาว Inle คิดเป็นไทยแล้วก็ประมาณ 450 บาท แพงเหมือนกัน แต่ก็โอเคเป็นผ้าฝ้าย
วันนั้นครอบครัวเราซื้อผ้ามาบ้างนิดหน่อยไม่มาก เพราะชอบผ้าฝ้ายของไทยจากอิสาน เหนือส่วนตัวแล้วใช้ผ้าฝ้าย
ทุกวัน แหะ ๆ ผ้าขาวม้าครับ
 
ออกจากบ้านทอผ้าสีขาวก็ลงเรือ ไปดูการปลูกผักบนแพลอยน้ำ กับดูวิถีชีวิตชาวเล คนขับเรือพาลัดเลาะไปตามคลองซอย
หลายแห่ง บางช่วงเวลาตัดผืนน้ำที่กว้างไปอีกฝั่ง
 

จากร้านค้าขึ้นเรือ ลัดเลาะไปตามคลองน่าจะเรียกกว่า ลำประโดงแคบ ๆ ...ขึ้นสพานก็เจอ ตัวบ้านแบบนี้


 
ต้องบอกว่าที่นี่เขาทำจริง ทั้งเผา ตีเป็นแผ่น ตัด เลื่อยฉลุ เจาะ ตะไบให้เนียนตัดฝังพลอยพม่าหลากสีสวย
มีการทำกล้องยาเงิน แบบที่ คนบนดอยไทยขายช่างทำเองน่าชื่นชมพวกเราอุดหนุนนิดหน่อย




...



..


 
ได้เวลา กลับไปกินข้าว ร้านริมน้ำที่ เรากะไว้ก่อนที่จะเดินทางมาเมียนม่าร์อยู่ติดกับบ้านทำซิก้าร์ ตั้งใจตจะไม่ดูแพ้กลิ่น
แต่จำต้องขึ้นท่าบ้านซิก้าร์ อีกท่า มีเรือชาวต่างชาติกำลังรอขึ้นร้านอาหารงั้นต้องอร่อยแน่ร้านนี้
 
 
ขึ้นไปเป็นร้านโปร่ง มีคนมากินอาหารมากพอสมควร ระหว่างที่ดูเมนูอาหาร
ก็แอบดูฝรั่งเขากินแต่ละคนเขาสั่งอาหารจานเดียวที่ขาดไม่ได้เบียร์เมียนม่า เวลาเรียกคิดเงินร้านจะคิดจากคนกิน
ทีละคน ..เยี่ยมคือต่างคนต่างจ่าย
ระหว่างที่รออาหารเขามีของกินเล่นมาก่อนจานนี้ฟรีครับ
 

เขาว่าเป็นเต้าหู้แผ่นทอดเค็มนิด ๆ ว่าเหมือนอะไรแล้วจะบอกภายหลัง 555
แต่โต๊ะเราเป็นคนไทย..ความเคยชินไป 5 คนสั่งอาหาร 7 อย่าง ตามประสาคนมีเงิน(ติ๊ดเดียว)
 

สั่งไก่ทอด คือ ๆ เราสั่งไก่ทอดพร้อมกับชี้ให้ดูเมนู ความที่เราอดอยากปากแห้งอยากกินไก่ทอดเทพา
กลายเป็นว่าใช้อกไก่ทอดแล้วฉีกผัดรส แบบที่เห็น เดาออกอยู่แล้ว


 
คือเค็ม นิด ๆ จานต่อไป...อยากกินผัก เรานั่งคุย ถึงยอดฟักแม้ว แต่ไม่กล้าออกเสียงดังนัก



ฝรั่งนั่งโต๊ะติดกันจะพูด
 ฟัก ๆ ไม่ดีแน่  555 ใช้ชี้บนเมนูแทน
เรากะว่า จะได้แบบยอดฟักแม้วกรอบเคี้ยวกร้วม ๆ อร่อยจะตายไปคงเป็นยอดฟักที่เขาปลูกบนแพลอยน้ำ
พูดถึงรส โอเคครับยอดฟักที่ผัดไม่กรอบนอกคือนุ่มทั้งนอกทั้งใน เทคนิคกุ๊กคนไทยใช้แบบผัดไฟแดงเขาคงไม่รู้


 
ข้างบน ต้มยำ... รสไม่เหมือนของไทยปรุงไม่ค่อยคุ้นเท่าใดเราสั่งปลาทอดกะว่าจะทอดนำมันท่วมตัวแต่ได้
ปลาทอดเนื้อนุ่มทั้งนอกและใน 


 
มาทะเลสาป ก็ต้องกินปลาซิเนาะ เป็นปลาเจี๋ยนแบบเมียนม่าร์ครับ รสออกเค็มรสมันจากน้ำมัน


...


 
ที่นั่นมีคนผิวขาวเยอะ ท้้งผมดำน้ำตาล กินเกือบจะอิ่มแล้ว รู้สึกตัวเองเมา ไม่ใช่เมาเบียร์ผมดื่มโค้ก
ปรากฏว่า ต่างคนต่างเมา มึนนิด ๆ... คือข้างหน้าร้าน มีเรือหางสั้นวิ่งเยอะ มีคลื่นทำให้ตัวร้านไหวนิด ๆ เขาปลูกอยู่ในน้ำ
 ด้วยเสาเล็ก ๆ เยอะดูภาพข้างล่างสันนิษฐานว่าฤดูฝนน้ำจะสูงมาก


 
กินน้ำมาก ก็ปวดฉี่เลยเดินไป ห้องน้ำที่อยู่อีกหลัง ห้องน้ำไม่ว่าง เลยยืนดูบ้านใกล้เคียงว่าส้วมเขาต่อท่อลงในน้ำหรือ
ปล่อยโดยตรงไม่เห็นครับ... แต่ทุกบ้าน จะมีห้องน้ำข้างบน ไม่เห็นท่อลงดิน
สงสัยอีกแหละ.. หรือเขาไม่สนใจ.. เผื่อจะเป็นปุ๋ยธรรมชาติในการปลูกพืชเช่นที่ไทยปลูกผักไฮโดรโปนิกส์ในลำราง
คนปลูกจะใส่ปุ๋ย ละลายในน้ำให้น้ำไหล รากพืชดูดเป็นอาหารคงไว้เล่าในตอนต่อ ๆ ไป
 
 คงต้องไว้บล๊อกหน้า.. จะได้รู้ว่า สวนลอยน้ำให้ปุ๋ยแบบใด ?
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ    (re 373/2,572)
st ผู้เข้าชม  2,423,345
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
 
Diarist



Create Date : 16 ธันวาคม 2565
Last Update : 16 ธันวาคม 2565 5:44:09 น. 17 comments
Counter : 1129 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณทนายอ้วน, คุณกะว่าก๋า, คุณเริงฤดีนะ, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณSweet_pills, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณtuk-tuk@korat, คุณkatoy, คุณ**mp5**


 
สรุปจาพี่ไวน์เล่าทั้งหัตถกรรมทั้งอาหาร
ของไทยเราดีกว่าเห็นๆ ไม่ต้องถ่อไปถึงเมียนมาจ้า



โดย: หอมกร วันที่: 16 ธันวาคม 2565 เวลา:8:20:45 น.  

 
ไปเที่ยวเอง
สนุกกว่าจริงๆครับ
ไม่เร่ง ไม่รีบ ค่อยๆดู
ไปกับทัวร์ คือ ต้อนเราเหมือนเป็นลูกเป็ดจริงๆครับ 555

เต้าหู้ทอดนั่นคล้ายๆ
ถั่วเหลืองทอดของไทใหญ่เลยครับ
หมิงชอบกินมาก
เวลาไปแม่สายผมซื้อกลับมาทอดกินเองที่บ้าน
อร่อย หอมดีครับ

เชียงใหม่ตอนนี้บ่ายสอง
แดดจ้า แต่อากาศในบ้านผมเย็นสบายเหมือนเปิดแอร์เลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 ธันวาคม 2565 เวลา:14:00:00 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
คนพม่านี่หรอกนักท่องเที่ยวเก่งมากสรุปได้เลยค่ะ
ยกตัวอย่างเช่นหรอกขายหยก เต๊ะท่าเป็นประมงปลอม
ผ้าใยบัวผสมฝ้ายฯ เรื่องทองคำและอื่นๆ จ้างให้ไปอีกที
คงไม่ไปแน่นอนอาหารการกินสู้บ้านเราไม่ได้เลยค่ะ555


โดย: จินดา IP: 171.96.219.71 วันที่: 16 ธันวาคม 2565 เวลา:15:27:22 น.  

 
ต้นงิ้วนี่ลองคิดเล่นๆ ว่าถ้าเกิดอุบัติเหตุไปแทงโดนนี่ถึงตายได้เลยนะ

ของบางอย่างมันต้องค่อยๆ เลือกเหมือกนันนะ แต่ถ้าไม่มีความสนใจมันก็แทบอยากไปผ่านๆ ไปเหมือนกัน


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 16 ธันวาคม 2565 เวลา:16:08:04 น.  

 
มาเร็วเคลมเร็ว
มาจองที่ไว้ก่อนนะคะพี่ไวน์ุ
ปลาเจี๋ยนเมียนมาร์ เครื่องตรึม
น่าทานจัง


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 ธันวาคม 2565 เวลา:19:40:35 น.  

 
อันนี้ผมคุ้นๆ ตรงซื้อของเหมือนคุณไวน์เลยเล่าไว้แล้วในบล็อกเก่า แต่อันนี้อาจเล่าใหม่เป็นคนละมุมมองแบบนั้นรึเปล่าครับ ผมคุ้นตรงของฝากกับผ้า (ถ้าไม่ใช่ขออภัย)


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 16 ธันวาคม 2565 เวลา:21:36:45 น.  

 
ต้นงิ้วมีหนาม ต้นนุ่นไม่มีหนาม
ที่อุทัยมีต้นงิ้ว หน้าดอกงิ้วร่วงริมถนน นิยมเก็บดอกงิ้ว ไว้ทำน้ำยาเกสรดอกงิ้ว


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 16 ธันวาคม 2565 เวลา:21:48:57 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 ธันวาคม 2565 เวลา:6:11:04 น.  

 
จริงๆ ผมคุ้นตั้งแต่พูดถึงพม่าตั้งแต่แรกๆ แล้วครับ แต่ครั้งนี้มันจำได้ตรงขายของนี่แหละ ไว้รีรันญี่ปุ่นอีกรอบก็ไม่เลวนะครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 17 ธันวาคม 2565 เวลา:9:21:00 น.  

 
ช่วงนี้ภูมิใจไทยสายเขียวเนื้อหอมที่สุด
มี สส.ย้ายข้ามฟากไปอยู่เยอะมาก
ผมคนนึงครับที่ไม่เลือกแน่ๆ

ส่วนพลังประชารัฐแตกเป็นสองพรรค
ก็ไม่มีความหมายกับผมอีกเช่นกัน
เพราะยังไงก็ไม่เลือกครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 ธันวาคม 2565 เวลา:13:18:03 น.  

 
ดูแต่กับข้าวเจ้า น่ากิ๋น


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 17 ธันวาคม 2565 เวลา:13:46:38 น.  

 
อาหารน่าทานมากครับ


โดย: เจ้าสำนักคันฉ่องวารี วันที่: 17 ธันวาคม 2565 เวลา:21:06:13 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 ธันวาคม 2565 เวลา:5:30:05 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 18 ธันวาคม 2565 เวลา:8:50:48 น.  

 
ปีหน้าหวังว่าจะมีการเลือกตั้งนะครับพี่
ผมอยากใช้สิทธิ์เต็มที่แล้วครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 ธันวาคม 2565 เวลา:16:39:43 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ไวน์

การจะได้ผ้าใยบัวหรือผ้าฝ้ายสักผืนหรือเครื่องประดับสักชิ้น
ต้องผ่านขั้นตอน อาศัยทั้งแรงงานและเวลานะคะ
นักท่องเที่ยวเห็นที่มาของสิ่งของแบบนี้ทำให้ของที่จะซื้อดูมีเรื่องราวดีจังค่ะ

ยอดฟักแม้ว ต๋าผัดหากวันไหนผัดนานไปหน่อยก็ไม่กรอบค่ะพี่ไวน์

ขอบคุณพี่ไวน์ที่พาเที่ยวพาชมนะคะ
จะตามเที่ยวกับพี่ไวน์ต่อค่ะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 19 ธันวาคม 2565 เวลา:1:20:28 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 ธันวาคม 2565 เวลา:5:37:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 92 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.