พฤศจิกายน 2563
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
13 พฤศจิกายน 2563

: เงียบเชียบในตัวเอง :












: เงียบเชียบในตัวเอง :



หลังเดือนเมษายน ผมเริ่มรู้ชะตากรรมแล้วว่า
ปีนี้คงไม่ง่ายที่จะกลับมาเปิดร้านได้
ต้องทำอย่างไรเพื่อให้ร้านและพนักงานอยู่ได้
ปัญหามีมาให้แก้ทุกวัน

ช่วงเดือนสิงหาคม อยู่ดีดีเกิดพายุใหญ่
น้ำท่วมในบ้าน ที่ร้านหลังคารั่วอย่างหนักจนข้าวของเสียหาย
แม้จะมีประกัน แต่ก็ไม่คุ้มกับสินค้าในร้านที่เสียหาย
ไม่คุ้มค่ากับการซ่อมแซมร้าน

คนจีนมีคำกล่าวว่า


“โชคร้ายไม่ได้มาเรื่องเดียว”

ในช่วงโควิดเป็นอย่างนั้นจริง ๆ
มีปัญหาให้แก้ไขทุกวัน มีเรื่องให้ต้องคิดมากมาย
ผมเตือนตัวเองเสมอ


“ผ่านไปทีละวัน”

ทำทีละเรื่อง แก้ปัญหาทีละอย่าง
ผ่านไปทีละวัน ผ่านมันไปให้ได้
อะไรจะเกิดก็ช่างมัน
ยังไงมันก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี
ไม่ว่าเราจะอยากหรือไม่อยากให้มันเกิดขึ้นก็ตาม






 



Create Date : 13 พฤศจิกายน 2563
Last Update : 13 พฤศจิกายน 2563 5:31:51 น. 16 comments
Counter : 278 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณอุ้มสี, คุณmcayenne94, คุณkae+aoe, คุณตะลีกีปัส, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณInsignia_Museum, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณtoor36, คุณสันตะวาใบข้าว, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณหอมกร, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณnewyorknurse


 
เป็นชีวิตที่กลับไป
ก็ไม่เหมือนเดิมจริงๆ เลยเนาะน้องก๋า
ไฟ้ตติ้ง
เจิม


โดย: อุ้มสี วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:6:07:19 น.  

 
สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

เมื่อเดือน กค เย็นป่วยมาก
เข้าออก รพ หลายครั้ง
แทบเอาตัวไม่รอด
จึงได้เข้าใจอีกครั้งว่า
สุขภาพสำคัญสุด ทรัพย์สินข้าวของ
อะไรก็แลกกันไม่ได้ แค่ปัจจัยยังชีพ

คุณก๋ายังเหลือต้นทุนเต็ม
สุขภาพร่างกายแข็งแรง สู้ๆอย่าท้อ
ชีวิตคือการต่อสู้ค่ะ




โดย: mcayenne94 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:7:45:30 น.  

 
สู้ๆ นะคะ


โดย: kae+aoe วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:8:11:52 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ขอบคุณที่ไปสวัสดีทักทายกันเป็นประจำ
พี่อาจไม่ได้เข้ามาให้กำลังใจทุกๆวันเช่นเคยนะคะ
หากว่าวันใด เข้าบล็อคก็จะแวะมาบ้านนี้ค่ะ

รอเจ๊าะแจ๊ะอาการดีเป็ฯปกติก่อนค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:11:02:50 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า

ผมเองเคยเจอน้ำท่วมหนักๆก็ตอนปี 54 ครับ ต้องย้ายไปหาที่อยู่ในเมืองสองเดือนเพราะยังต้องติดต่องานอยู่ ช่วงแรกๆอิจฉาโซนที่ไม่โดนท่วมมาก เพราะใช้ชีวิตได้ปกติ ทุกวันก็คอยดูข่าวว่ามีภาพข่าวแถวบ้านมั้ย ท่วมสูงแค่ไหนบ้าง
ยังจำครั้งแรกที่กลับเข้าไปเอาของมาทำงาน ที่ถนนน้ำยังสูงมาก ต้องนั่งเรือรับจ้างเข้าไป ในตัวบ้านก็ท่วมประมาณเก้าอี้ครับ วันนั้นยังเก็บกวาดอะไรไม่ได้ ได้แค่มองแล้วทำใจ


เป็นกำลังใจให้คุณก๋าเช่นกันนะครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:11:42:18 น.  

 
สวัสดี น้องก๋า

เฮ้อ ! ได้แต่ภาวนาให้เหตุการณ์ต่าง ๆ ดีขึ้นโดยเร็ว จ้ะ
สู้ ๆ นะจ๊ะ ได้ระบายออกมาทางการเขียนบ้างก็ดี จ้ะ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ

ครูไม่อยู่กรุงเทพฯ หลายวันกลับ 18 จ้ะ เดินทางเย็นนี้ จ้ะ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:11:55:18 น.  

 
เฮอ...
ตอนนี้ตูนยังงงๆ อยู่เลยค่ะ
ระหว่างความซึมเศร้ากับโควิด
อะไรร้ายกว่ากัน


โดย: พระจันทร์สีม่วงง่วงๆ สม่ำเสมอ วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:17:56:37 น.  

 
ทุกปัญหาย่อมมีทางแก้เสมอ สู้สุ้ครับ

ลิเวอร์พูลตัวเจ็บเพิ่มมาเรื่อย ๆ เลยครับ แต่รอยคีนก็ยังฟันธงว่าปีนี้จะคว้าแชมป์อีกครั้งนะครับ 555


โดย: The Kop Civil วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:18:11:20 น.  

 
บางเรื่องต้องเงียบไว้ก่อน รอจังหวะเหมือนกันครับ... เขาดิ้น
แถกเหงือกต่อไป ลำตัวคงจะถลอกเยอะ ไม่นานก็บาดเจ็บ
ปางตาย...

ปลาหมอ แถกไปเรื่อย เจอขี้เถ้า ก้อนกรวด ทรายฝุ่นบ่อย
คงหายใจลำบาก 555


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:18:15:39 น.  

 
ตอนนี้ยังไงก็ต้องพยายามรัดเข็มขัดครับ ผมว่าผมรัดบ่อยแล้วนะ รัดจนไม่รู้จะรัดยังไงละ โชคร้ายมักจะมารัวๆ จริงๆ ครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:18:38:44 น.  

 
นักรบย่อมมีบาดแผล..


โดย: สันตะวาใบข้าว วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:19:08:02 น.  

 
ถ้าเปิดร้านอยู่ หลังคารั่วอาจจะเกิดความเสียหายมากกว่านี่ก็ได้ครับพี่ก๋า

คิดเหมือนเม้นๆ พี่ๆด้านบนครับว่า
ต้นทุกเรายังอยู่คือชีวิตเราเองนี่แหละ
ถ้าเรายังแข็งแรง ทุกอย่างกอบกู้ได้ครับ

ตอนน้ำท่วมปี 54
ตอนนั้นผมก็คิดว่า โห....ของที่ขนขึ้นชั่น2ไม่ได้เสียหายเยอะเลย
รูปสมัยเด็กของเราทั้งหมด ทั้งหมดจิงๆ ครับพี่
เสียใจมาก แต่คิดอีกที เรา 4 คนยังปลอดภัยก็น่าจะดีที่สุดแล้ว
เรายังจะมีรูปต่อๆไปได้อีก ปละมันจะคืออดีตของอนาคตไปเอง
ดีกว่าบ้านนึงที่สามีเค้ากลับเข้ามาที่บ้านตอนน้ำสู้ เพราะกลัวของมีค่าหาย
ปรากฏว่าไฟรั่ว สามีเค้าเสียอยู่ในน้ำเลยครับ
ของมีค่าอะไรก็ไม่มีค่าเท่าชีวิตเราครีบพี่ ^^


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:21:09:57 น.  

 
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
สู้ๆ ทักบล็อกกันประจำไม่รู้เลยว่า
คุณก๋าประสบอยู่ในภาวะยากลำบากจ้า



โดย: หอมกร วันที่: 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา:21:49:41 น.  

 

สวัสดีค่ะ น้องก๋า


โดย: newyorknurse วันที่: 14 พฤศจิกายน 2563 เวลา:0:18:01 น.  

 
เมืองท่องเทียวใหญ่ๆอย่างจ.เชียงใหม่ ที่เน้นรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ
แทบกลายเป็นเมืองร้าง ร้านค้าโรงเแรมปิดกิจการ ขายกิจการ
ร้านคุณก๋ายังจ่ายเงินเดือนพนักงานใช่ไหมครับ มีแต่รายจ่าย ไม่มีรายได้




โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 14 พฤศจิกายน 2563 เวลา:0:30:47 น.  

 
ในเวลาคับขัน สิ่งมีค่าคือชีวิตเราและคนที่เรารักค่ะ
สิ่งของนอกกายอื่นๆคือภาระ
ส่งกำลังใจมาให้ในทุกๆวัน ให้ผ่านพ้นไปในทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆนะคะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 17 พฤศจิกายน 2563 เวลา:21:31:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#16


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 372 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]