พฤศจิกายน 2563
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
10 พฤศจิกายน 2563

: การรอคอยอันแสนยาวนาน :










: การรอคอยอันแสนยาวนาน :



ผมปิดร้านไปเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2563
ครั้งแรกบอกพนักงานไปว่า ปิดร้านชั่วคราวแค่ 15 วันเพื่อรอดูสถานการณ์
ถ้าทุกอย่างดีขึ้นก็จะกลับมาเปิดร้านอีกครั้ง
ไม่คิดเลยว่าการปิดร้านครั้งนั้นจะยาวนานกว่าที่คิด
จากเดือนมีนาคม ล่วงเข้าสู่เมษา พฤษภา กรกฏา สิงหา กันยายน
พอถึงเดือนตุลาคมมีการประท้วงขับไล่รัฐบาลโดยนิสิต นักศึกษาทั่วประเทศ
ประเทศไทยยังคงไม่สามารถเปิดรับนักท่องเที่ยวได้
เนื่องจากหลายประเทศทั่วโลกยังคงมีการระบาดของโควิด 19 อย่างต่อเนื่อง


ทุกวันที่ผ่านไป ทำใจไม่ง่ายเลย
ผมกับพ่อทำร้านมานาน 20 กว่าปี
เราเปิดร้านครั้งแรกปี 2538
สองปีแรกไม่เคยหยุดงานกันแม้แต่วันเดียว
การทำงานที่เดียวเป็นเวลานาน ๆ
ไม่ผูกพันก็เหมือนผูกพัน
การหยุดอยู่เฉย ๆ ไม่ได้เป็นเรื่องที่ทำให้มีความสุข
การไม่มีรายรับเข้ามา
โดยยังมีรายจ่ายที่รออยู่ทุกเดือน
เป็นสิ่งที่หนักหนาสาหัสจริง ๆ
แถมยังเป็นการรอคอยที่ไม่รู้เลย
ว่ามันจะสิ้นสุดลงเมื่อใด








 




 

Create Date : 10 พฤศจิกายน 2563
18 comments
Last Update : 10 พฤศจิกายน 2563 6:57:05 น.
Counter : 324 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณสันตะวาใบข้าว, คุณkae+aoe, คุณtuk-tuk@korat, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณSleepless Sea, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณRinsa Yoyolive, คุณnewyorknurse

 

ตอนนี้ลุ้นเรื่อง วัคซีนครับ.... ยังน่าวิตก ตปท.ติดเชื้อมากจริง ๆ
คงอีกนานกว่า ตปท.จะมีความต้องการสินค้าเข้าไปใช้ไปกิน
หรือได้กลับไปทำงานเหมือนเดิม (เมื่อเริ่มต้น)

คาดว่าหรือเดาเอานะครับ... คนตปท.ที่มีฐานะ คงมีอยู่แต่จะมี
กี่เปอร์เซ็นของ พลเมืองเขา ที่พอจะเดินทางท่องเที่ยวได้ หาก
คุมไวรัสได้ พอประมาณ

คนไทยที่มีเงิน ไม่เดือดร้อนมีแน่นอน แต่เท่าใดนี่ซิ.. ที่พอจะ
ท่องเที่ยวได้.. รัฐคงเดาออกว่า คนที่มีเงินเหลือ (บ้าง) ต้อง
เป็น คนสูงวัย แม้จะมีประมาณ 20 % ของ 70 ล้านคน

รัฐเลยกู้เงินโดยออกพันธบัตร นำไปแจกในรูปแบบต่าง ๆ
เช่นคนละครึ่ง เพื่อกระตุึ้นการซื้อขายปลอม ๆ พร้อมกันนั้น
ดึงเงินในกระเป๋า(ออม) ของคนออกมา

ผมละเสียวจริง ๆ ถ้าเงินเขาลดลงต่ำ แล้วเกิดงานที่ทำต้อง
หยุดหรือถูกออกจากงาน

รัฐได้ภาษีมูลค่า 7 % แต่ก็ไม่มากเพราะเป็นร้านค้าขนาด
เล็ก หรือค่าที่พักโรงแรม (ไม่เสียภาษีแวต) เพราะเป็นค่าเช่า
ส่วนที่ต่้องจ่ายแวต คือ ค่าอาหารกี่เปอร์เซ็นของรายจ่าย
...
แบบที่คุณก๋าบอกผมไว้ว่า เปลี่ยนสินค้าหรือเปลี่ยนการบริการ
ไม่ง่ายเลย... แถวบ้านมีคนไปเช่าบ้านตัวอย่าง มาขายอาหาร
ตามสั่ง ขายกาแฟ... ดูแล้วเงียบไม่มีคนเข้าร้านเลย
ต้องใช้ เด็กในร้านนั่งเก้าอี้ให้เหมือนมีลูกค้า จะได้ดึงคนเข้า
ร้าน น่าเห็นใจจริง ๆ

ที่น่าวิตกมากกว่านั้น ฝ่าย IO ตีข่าวว่า หน่วยงานรัฐรับคนเข้าทำงานเพิ่ม โอ...คิดได้ไง คนมันล้นงาน เพื่อน ๆ ที่ทำงานรัฐ
ยังใจไม่ดีกลัว ถูกลดเงินเดือนเหมือน บริษัททั่วไป

IO ก็ปล่อยภาพเสมือนจริงด้าน คมนาคมทางด่วน ลองติดตามยังเป็นแค่ ความริเริ่ม กว่าจะได้ใช้จริงอีก 7 ปีแล้ว
แมวไหนจะมาใช้บริการ
...
ระยะนี้พวกเราคงต้อง เก็บเงินใช้เงินเท่าที่จำเป็น... ไม่ให้
มีความทุกข์ใจมากนัก ถอยหลังมาหลายก้าวหน่อย...คือ
ดูด้านการเมืองให้น้อยลง ลุ้น ๆ ให้มีการเปลี่ยนแปลงครับ

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 10 พฤศจิกายน 2563 7:56:01 น.  

 

ล็อกอินเข้ามาให้กำลังใจ

หวังว่าวัคซีนจะใช้ได้ในเร็ววัน


พี่นับว่าโชคดีมากในเรื่องค้าขาย แต่ก็ไปโชคร้ายเรื่องอื่นแทน ถัวๆกันไปเนอะ

ลองเปิดช่องทางขายในอีเบย์หรือแพลตฟอร์มต่างๆในบ้านเราดูยัง เครื่องหนังน่าจะพอไปได้มั้ย(นี่ก็เดาเอา ทำไม่เป็นเหมือนกัน)

 

โดย: พจมารร้าย 10 พฤศจิกายน 2563 8:11:52 น.  

 

กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
คุณก๋าคงต้องเน้นนักท่องเที่ยวไทยหละ

 

โดย: หอมกร 10 พฤศจิกายน 2563 8:42:59 น.  

 

สวัสดีคุณก๋าครับ

เป็นกำลังใจให้นะครับ

 

โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา 10 พฤศจิกายน 2563 8:47:39 น.  

 


สวัสดีครับคุณก๋า

ผมเห็นพี่สาวผม นั่งดูไลฟ์สดขายเสื้อผ้าทุกวันเลย
แล้วที่บ้านก็มีพัสดุมาส่งของแทบทุกวัน
ผมก็เลยเดินไปดูที่หน้าจอที่พี่สาวผมจ้องอยู่นั้น เห็นว่ามีคนออนไลน์อยู่เกือบ 600 คน
ถามพี่สาวว่า เค้าขายอะไร คำตอบคือเสื้อผ้าแฮนด์เมด

เอามาไลฟ์เท่าไหร่ ขายหมดทุกตัว
confirm กันที่หน้าจอบนระบบของ facebook
บางวันไลฟ์ตั้งแต่ทุ่มนึงยันสี่ทุ่ม ถึงขั้นต้องเปลี่ยนกล้องก่อน เพราะกล้องมันร้อน
อันนี้ข้อมูลมาจากพี่สาวผม ซึ่งเป็นลูกค้า

โอกาสทางธุรกิจยังมีอยู่นะครับ ไม่ว่าสภาวะเศรษฐกิจจะเป็นอย่างไร

เมื่อวันอาทิตย์ขับรถไปนครปฐม ไปร้านอาหารกุ้งอบภูเขาไฟ
ไปถึงตรงนั้นบ่ายสองโมงกว่าๆ แล้ว โต๊ะยังเต็มอยู่ ต้องรอแป๊บนึง
ทั้งที่เป็นร้านขนาดใหญ่มาก มีโต๊ะนั่งจำนวนมาก แต่ไม่ว่างสักโต๊ะ
รถจอดเต็มลานจอดรถหน้าร้าน

เมื่อวานอ่านข่าว บริษัทแสนสิริ มียอดขายโตขึ้น 11%
เมื่อเทียบกับเวลาเดียวกันในปีก่อน

ไม่ไกลจากบ้านผมมากนัก แถวถนนเจริญนคร สะพานกรุงเทพ
กำลังสร้างตลาด ลักษณะเหมือนตลาดนัด แต่เป็นแบบถาวร
บนพื้นที่ขนาดเกือบใหญ่ และมีร้านคาเฟ่อเมซอนด้วย

เอ... นี่ผมโลกสวยรึเปล่า คุณก๋าอาจจะคิดแบบนั้น
อย่าเพิ่งคิดแบบนั้นนะครับ

คนรู้จักคนนึง เปิดร้านขายของ souvenir ที่บิ๊กซีราชดำริ
ตั้งแต่โควิดระบาด แทบไม่มีนักท่องเที่ยวมาเดินเลย
ปกติแล้วขายดีมาก ตอนนี้ต้องจ่ายค่าเช่าฟรีๆ ทุกเดือน ทั้งที่แทบไม่มียอดขาย
บางวันขายไม่ได้เลย จนตอนนี้ไม่สามารถจ่ายเงินเดือนลูกน้องได้

ผมเคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาแล้ว สำหรับธุรกิจของตัวเอง
จนผมต้องตระหนัก และคิดใหม่
คำของไอน์สไตน์ก็ยังก้องในหัวผมอยู่เสมอ

“Insanity is doing the same thing over and over again
and expecting different results.”

ถ้าเราต้องการผลลัพธ์ใหม่ๆ คงต้องเปลี่ยนอะไรกันบ้างแล้ว

 

โดย: สีเมจิก (สมาชิกหมายเลข 5106714 ) 10 พฤศจิกายน 2563 9:44:07 น.  

 

เข้าใจเลยคับพี่ก๋า มันเป็นเวลาที่ยากลำบากของทุกคน
เข้าใจความรายจ่ายที่ดำเนินต่อไป ปวดใจมากครับ
เป็นกำลังใจครับพี่

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 10 พฤศจิกายน 2563 10:37:47 น.  

 

ลูกสาวพี่ทั้งสองคน ซ์้อกระเป๋าออนไลน์ตลอดนะทั้งกระเป๋าหนังกระเป๋าผ้า ดูแบบ ดูราคาถูกใจนางก็ซื้อ ซื้อมาแล้วใช้ไปซักพักพอเบื่อ(หรืออยากได้ของใหม่)นางก็ลงขายเป็นสินค้ามือสองในshopee

บ้านพี่ทุกวันนี้แข่งกันช้อปออนไลน์ มีของมาส่งทุกวัน กลัวน้อยหน้ากัน55

 

โดย: พจมารร้าย 10 พฤศจิกายน 2563 12:48:09 น.  

 

วันพี่อ้อแวะไปหาคุณจิน ที่ร้าน"เต้ยติ่มซำ"
ในวันที่ 3 พย 2563
ก็คุยเรื่องร้านคุณก๋า เช่นกัน

เข้าใจสภานการณ์กลับคืนมาได้ยาก
เป้นกำลังใจค่ะ

 

โดย: เริงฤดีนะ 10 พฤศจิกายน 2563 12:55:32 น.  

 

รออีกนิดนะ...

 

โดย: สันตะวาใบข้าว 10 พฤศจิกายน 2563 14:26:46 น.  

 

เมื่อวานผมตั้งคำถามในใจเรื่องวันปิดร้านที่คุรก๋าเล่า วันนี้จึงได้รู้คำตอบที่สงสัย
สถานการณ์อาจดูย่ำแย่อีกนานตามคาวมเห็นของคนทั่วไป
แต่ 2-3 วันมานี้มีสัญญาณที่ดีจากตลาดหุ้นไทย
ขอให้เป็นจุดเริ่มต้นของการพลิกฟื้นเศรษฐกิจ

ส่งกำลีงใจให้คุณก๋าครับ

 

โดย: Insignia_Museum 10 พฤศจิกายน 2563 15:03:02 น.  

 

มาส่งกำลังใจ๋เจ้า

 

โดย: tuk-tuk@korat 10 พฤศจิกายน 2563 16:09:32 น.  

 

มองไปรอบตัว
หลายๆชีวิตไม่มีวันเหมือนเดิม

อย่าเพิ่งล้าที่จะก้าวเดิน

 

โดย: คนผ่านทางมาเจอ 10 พฤศจิกายน 2563 16:20:42 น.  

 

พี่เข้าใจและเห็นใจ
แต่ไม่รู้จะช่วยคิดอย่างไร
พี่คงโชคดีที่เก็บงำไว้พอให้ใช้ชีวิตต่อไปได้
ลูกๆก็มั่นคงดีและใกล้เกษียณ
พี่เตือนลูกๆเสมอว่าให้ระวังกระเป๋า
เพราะเศรษฐกิจตอนนี้
ค่าของเงินแม้แต่ที่มีอยู่แล้ว
ก็จะตกต่ำลงมากกว่าคราวต้มยำกุ้ง
ยังไม่รู้เลยว่า ถ้าไล่รัฐบาลชุดนี้ออกไปได้
คนมาใหม่จะทำอะไรได้สักแค่ไหน
คิดแล้ววังเวงนะคะ

 

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า 10 พฤศจิกายน 2563 16:35:48 น.  

 

สวัสดีครับ

ส่งกำลังใจครับคุณก๋า
ดูจากข่าวธุรกิจเหมือนมีสัญญาณบวกหลายๆอย่างครับ
ตลาดหุ้นอเมริกาตอบรับข่าววัคซีนที่ดูจะเหมือนจะได้ผลมากขึ้น
ถ้ามองแง่ดีอาจจะค่อยๆดีขึ้นครับ

 

โดย: Sleepless Sea 10 พฤศจิกายน 2563 17:13:03 น.  

 

ผมก็ไม่อยากมองโลกในแง่ร้ายเหมือนที่เพื่อนๆ บอก มันมีสัญญาณ "บวก" แต่ "บวก" ในที่นี้ไม่รู้ว่าจะหมายถึง "บวกแ-่งเลย" ที่แปลว่าซ้ำมันเลย (จนทำให้สถานการณ์แย่ลงหรือไม่)

ถ้าต้องการผลลัพธ์ใหม่ๆ ก็ต้องเปลี่ยนวิธีการใหม่ๆ --> นี่แหละคือเหตุผลที่จะต้องเปลี่ยนตัวผู้นำ เงินเป็นได้แค่เศษกระดาษเท่านั้น เพราะค่าของมันอยู่ที่ความเชื่อมั่น เมื่อคนไม่เชื่อมั่น มันก็ไม่มีค่า

ผมมองว่าอีกยาวถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ แม้เพื่อนๆ ส่วนใหญ่จะมองอีกด้านก็ตาม ถ้าให้แทงผมทางข้างนี้ อย่างน้อยเป็นปีถ้าสถานการณ์ยังไม่เปลี่ยนแปลงล่ะก็ ซึ่งผมอยากให้ผมแทงผิดนะ จะได้หน้าแตกยับแล้วเพื่อนๆ ในบล็อกแก๊งจะได้แคปมาประจานกันให้สนุกสนาน ซึ่งแบบนั้นผมก็ยินดี ถ้ามันดีขึ้นผมก็แค่หน้าแตก เพื่อนๆ ก็ได้สนุกสนานกัน แต่ถ้าที่ผมแทงมันดันถูกล่ะ อันนี้ล่ะวิลัยแน่

เราต้องมองโลกตามความเป็นจริง แต่ก็ต้องไม่ละทิ้งซึ่งความหวัง แม้มันแทบจะไม่มีเลยก็ตาม

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 10 พฤศจิกายน 2563 18:37:54 น.  

 

มาส่งกำลังใจครับ
ก็หวังว่าสถานการณ์ต่างๆจะคลี่คลายไปในทางที่ดีครับ

 

โดย: สองแผ่นดิน 10 พฤศจิกายน 2563 23:30:53 น.  

 

โห ปิดนานขนาดเจ้าอ้ายก๋า
คงเพราะลูกค้าที่ร้านมาจากกรุ๊ปทัวร์ด้วยนั่นเอง
คนเป็นผู้ประกอบการยังอยุ่ได้แต่ ลูกจ้างที่เราเลี้ยงไว้นี่เขาก็แย่จริงๆ นะ กับภาระที่เกิดขึ้น

กิจการของรินยุคโควิดกลับงานเยอะ งานล้นเจ้า
คนงานทำโอทุกวัน คงเพราะเป็นงานแนวตกแต่งด้วย
หากต้องหยุดนี่ ก็สงสารคนงานเหมือนกัน ทุกวันนี้ก็เลี้ยงเขาทำห้องพัก ให้อยุ่หลังโรงงานเลยเจ้า
ต้นทุนด้านคนนี่คือตายตัวจริงๆ เลย

 

โดย: Rinsa Yoyolive 10 พฤศจิกายน 2563 23:47:02 น.  

 


สวัสดีค่ะ

 

โดย: newyorknurse 11 พฤศจิกายน 2563 6:00:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#16


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 372 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]