ตุลาคม 2563
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
4 ตุลาคม 2563

: แห่งการเรียนรู้ที่เบิกบาน 5 :



: แห่งการเรียนรู้ที่เบิกบาน 5 :

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า














26
การเรียนรู้ไม่มีรูปแบบที่ตายตัว
ไม่มีหรอกบทเรียนสำเร็จรูป
ผู้เรียนต้องมีความยืดหยุ่น
และพลิกแพลงความคิดไปตามเงื่อนไข
และสถานการณ์






27
ความรู้ที่อันตรายที่สุด
คือการคิดว่าตนรู้
ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ หรือยังรู้ไม่จริง







28
ไม่รู้
ให้ถาม

ถามแล้วไม่ได้คำตอบ
ให้คิด

คิดแล้วไม่ได้คำตอบ
ให้ลงมือทำ

ทำไปจนกว่าจะรู้และได้คำตอบ
นั่นคือ การเรียนรู้ที่แท้จริง







29
คำตอบที่ผิด
ทำให้เราได้เรียนรู้
ว่าจะต้องทำอย่างไร
จึงจะได้คำตอบที่ถูก

ยิ่งล้มเหลว
จะยิ่งประสบความสำเร็จ







30
การคิด
คือ หัวใจของการเรียนรู้







31
อย่าใช้ความฉุนเฉียว
กลบเกลื่อนความไม่รู้ของตัวเอง
ไม่รู้ คือ ไม่รู้
ไม่รู้ ต้องยอมรับว่าไม่รู้
ไม่รู้ ต้องพยายามหาวิธีที่จะหาคำตอบ
นี่จึงจะเป็นหนทางสู่การเป็นผู้รู้ที่แท้จริง






32
เรียนรู้จากความไม่รู้
เรียนรู้ไปจนรู้
เมื่อรู้แล้วยังเรียนรู้ต่อ
ความรู้นั้นจะยิ่งพัฒนา
เมื่อพัฒนา
จากผู้รู้จะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญ






33
อย่าอายที่จะถามเมื่อไม่รู้
แต่จงอายที่ไม่รู้เพราะไม่กล้าถาม



































Create Date : 04 ตุลาคม 2563
Last Update : 4 ตุลาคม 2563 7:16:51 น. 17 comments
Counter : 220 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเริงฤดีนะ, คุณเนินน้ำ, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณทุเรียนกวน ป่วนรัก, คุณThe Kop Civil, คุณSleepless Sea, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณMax Bulliboo, คุณชีริว, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณmcayenne94, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณหอมกร, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณtoor36, คุณnewyorknurse, คุณSai Eeuu


 
เจิมๆๆ
คนเหมือนน้ำเต็มแก้ว

ประมาณ..รู้หมดแล้ว
ไม่ยอมรับความรู้อะไรอีก
อันตรายอย่างที่สุดจริงๆค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:7:40:45 น.  

 
ไม่อายที่จะเรียนรู้นะคะ
และเรียนกันได้ตลอดชีวิตเลยค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:8:01:07 น.  

 
อายครูบ่รู้วิชา

อย่าอายที่จะถาม
เห็นด้วยๆค่ะ


โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:9:10:40 น.  

 
ผมก็ไม่ค่อยจะรู้อะไรเท่าไหร่เหมือนกันครับ ^^"

เห็นหนังสือคาราเต้ (รูปสุดท้าย) คุณก๋าฝึกคาราเต้ด้วยเหรอครับ 0_0


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:11:48:01 น.  

 
รู้ทั้งที่ยังไม่รู้ นี่น่ากลัวจริง ๆ ครับ

วันนี้บิ๊กแมทซ์ แมนยูฯ - สเปอร์นะครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:12:39:04 น.  

 
สวัสดียามเย็นครับ

มาอ่านข้อคิดดีๆ พร้อมภาพประกอบครับ
คุณก๋ามีหนังสือเยอะดีครับ เห็นมีพวก คาร์แรคเต้อร์
,ไดโนซอร์..ชอบเหมือนกันครับ



โดย: Sleepless Sea วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:17:24:48 น.  

 
วันนี้ ตรงหลายอย่าง

การเรียนรู้ไม่มีรูปแบบที่ตายตัว
ไม่มีหรอกบทเรียนสำเร็จรูป
ผู้เรียนต้องมีความยืดหยุ่น
และพลิกแพลงความคิดไปตามเงื่อนไข
และสถานการณ์


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:18:11:28 น.  

 

สวัสดียามค่ำครับคุณก๋า

วันนี้มีภาพอุปกรณ์เก่าๆ แปลกตาให้ดู
ส่วนหนังสือคุณก๋าเยอะมากจริงๆ เลยครับ


“ความรู้ที่อันตรายที่สุด คือ การคิดว่าตนรู้
ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ หรือยังรู้ไม่จริง”

โดย กะว่าก๋า

ตรงนี้สำคัญมากครับ และอันตรายจริงๆ ครับ

เมื่อประมาณสัก 15 ปีก่อน มีลัทธิจิตวิญญาณ ชื่อโอมชินริเกียว ของญี่ปุ่น
ก่อเหตุสะเทือนขวัญใช้แก๊สพิษทำร้ายคนในรถไฟฟ้าในโตเกียว
คุณก๋าก็น่าจะจำได้

ผมคิดว่า มันเป็นเรื่องเดียวกับที่คุณก๋าเขียนไว้ได้เลยครับ

เจ้าลัทธิโอมชินริเกียวนั่นเป็นพวกมิจฉาทิฏฐิ
ยิ่งมีสาวกผู้หลงผิดตามมากขึ้นเท่าไหร่ ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้นครับ

ผมเองได้อ่านบล็อคคุณก๋า ก็ถือว่า ได้ทบทวนความคิดตัวเองเหมือนกัน
หลายเรื่อง หลายแง่มุมความคิดของคุณก๋า ให้ประโยชน์มากนะครับ



โดย: สีเมจิก (สมาชิกหมายเลข 5106714 ) วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:18:38:48 น.  

 
28
ไม่รู้
ให้ถาม

ข้อนี้ ที่เยอรมันมีคำพังเพยนะคะว่า คนที่ไม่ถามคือคนที่จะต้องอยู่กับความไม่รู้ต่อไป ....
เห็นด้วยทุกข้อเลยค่ะ ว่าแต่...ภาพท้ายๆนั่น ภาพจากร้านหนังสือ หรือว่า หิ้งหนังสือของคุณก๋า คะนั่น ฮ่าๆๆๆๆๆ


โดย: Max Bulliboo วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:19:21:22 น.  

 
การเรียนรู้ไม่มีรูปแบบตายตัวจริงๆครับ
และเรียนรู้จากการไม่รู้นี่สำคัญตาม dunning-kruger effect ไม่มีอะไรน่าห่วงเท่าการไม่รู้ว่าตัวเองไม่รู้
เอาจริงๆ ผมแทบไม่ได้อ่านหนังสือหมวดการพัฒนาตนเองเลย
โดยเฉพาะพวกชื่อเรื่องแนว --> เลิกเป็นคนดีแล้วจะมีความสุข วิธีอยู่ร่วมกับคนเห้ ฯลฯ อะไรพวกนี้
น่าจะเหมาะกับคนเข้าข้างตัวเองจนอยู่ในสังคมแบบไม่มีความสุขมากกว่า


โดย: ชีริว วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:19:40:25 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

"ความรู้ที่อันตรายที่สุด
คือการคิดว่าตนรู้
ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ หรือยังรู้ไม่จริง"

ชอบข้อความนี้ จ้ะ เห็นจริงอย่างยิ่ง เพราะนอกจากทำร้าย
ตนเองแล้ว อาจทำร้ายผู้อื่นเพราะความไม่รู้ของตนเองด้วย

เมื่อไม่รู้เรื่องใด อย่าอาย ต้องกล้าถาม และศึกษาค้นคว้า
ในสิ่งที่ไม่รู้ เพื่อให้รู้อย่างกระจ่าง

โหวดหมวด งานเขียน ฯ




โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:20:27:06 น.  

 
ทักทายยามหัวค่ำค่ะ
“คิดเท่าไหร่ก็ไม่รู้
หยุดคิดจึงรู้
แต่ก็ต้องอาศัยคิด”


โดย: mcayenne94 วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:20:38:52 น.  

 
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
ภาพแรกสื่ออะไรนะคุณก่า
ไม่มีใครถามสักราย แต่ภาพอื่นๆ
ก็พอดูมีศิลปะอยู่ในคัวเองนะ



โดย: หอมกร วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:21:18:56 น.  

 
มาส่งกำลังใจไว้ก่อนครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:21:52:08 น.  

 
การเรียนรู้มันไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ ครับ วิธีการเรียนรู้มันก็มีหลากหลายวิธี ไม่รู้ก็คือไม่รู้ ผมเจอนะ ไม่รู้แล้วไม่ถามเพราะเกรงใจ หรือกลัวคนอื่นมองว่าทำไมไม่รู้ ทั้งที่จริงๆ แล้ว ถ้าถาม อาจกลายเป็นคนโง่แค่ 5 นาที แต่ถ้าไม่ถามจะกลายเป็นคนโง่ตลอดชีวิตครับ

เห็นเม้นต์คุณชีริว
พวกแนวเลิกเป็นคนดีแล้วจะมีความสุข วิธีอยู่ร่วมกับคนเฮีย พวกนี้อ่านแล้วเราจะทราบว่าควรทำตัวอย่างไรครับ อาจจะมองว่าเข้าข้างตัวเองก็ได้ แต่คนที่ไม่คิดว่าตัวเองเฮีย ควรได้อ่านนะ จะได้รู้ทันและรับมือพวกคนเฮียได้มากขึ้น

แต่จะว่าไปการที่ผมคิดได้ถึงขนาดนี้ก็แสดงว่าผมนี่ก็เฮียมากเหมือนกัน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 4 ตุลาคม 2563 เวลา:22:43:00 น.  

 

สวัสดีคีะ น้องก๋า

มาอ่านข้อคิดดีๆ
"
อย่าอายที่จะถามเมื่อไม่รู้
แต่จงอายที่ไม่รู้เพราะไม่กล้าถาม"


โดย: newyorknurse วันที่: 5 ตุลาคม 2563 เวลา:1:02:31 น.  

 
คิดว่าตัวเองรู้

แต่ที่จริงยังไม่รู้ อันตลายจริงๆค่ะ

เขาเรียกว่า โง่แล้วอวดฉลาด ซึ่งมีเยอะนะนะ คนแบบนี้


โดย: Sai Eeuu วันที่: 5 ตุลาคม 2563 เวลา:1:10:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#16


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 372 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]