ตุลาคม 2563
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
17 ตุลาคม 2563

: แห่งการเรียนรู้ที่เบิกบาน 17 :



: แห่งการเรียนรู้ที่เบิกบาน 17 :

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า















84
อย่าเร่งรีบในการเรียนรู้
อย่าเร่งร้อนในการสอน

ค่อย ๆ สอนให้รู้อย่างเข้าใจ
ดีกว่าเร่งรีบเร็วไวแต่สับสน

รู้ต้องรู้อย่างถ่องแท้
รู้ต้องรู้อย่างเข้าใจจึงจะเป็นความหมาย
ของการเรียนรู้ที่แท้จริง










85
การเรียนรู้
ควรควบคู่ไปกับความสนุก

เพราะความสนุก
ทำให้เกิดความสุขขณะเรียนรู้

ความผิดพลาด
เป็นเหมือนครู

เพราะเด็กจะได้เรียนรู้
ขณะที่ได้ลงมือทำ









86
รู้มาก รู้เยอะ
แต่จัดระเบียบข้อมูลไม่ได้
ก็สับสน

รู้น้อย แต่รู้จริง
ทำจนเชี่ยวชาญ
จะกลายเป็นผู้ชำนาญ

ความรู้
ไม่ได้สำคัญที่ปริมาณความรู้
แต่อยู่ที่คุณภาพของความรู้
และความสามารถในการนำความรู้นั้นไปใช้งานได้จริง


























 




 

Create Date : 17 ตุลาคม 2563
24 comments
Last Update : 17 ตุลาคม 2563 6:10:42 น.
Counter : 216 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณkatoy, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณSleepless Sea, คุณชีริว, คุณอุ้มสี, คุณหอมกร, คุณTui Laksi, คุณmcayenne94, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณThe Kop Civil, คุณtoor36, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณRinsa Yoyolive, คุณnonnoiGiwGiw, คุณmariabamboo, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณnewyorknurse

 

เสียดายที่การศึกษาทำให้เราเรียนเยอะ
แต่ขาดความเข้าใจถึงที่มาที่ไปและการวิเคระาห์หามุมต่างในสิ่งที่เรียนรู้นะครับ
สรุปคือ critical thinking นั่นแหละ
อยากให้สอนวิชานี้ในบ้านเรา มากกว่าวิชาหน้าที่พลเมืองที่พวกไดโนเสาร์โหยหาอยากให้เอากลับมาสอนใหม่อีก

 

โดย: ชีริว 17 ตุลาคม 2563 9:05:22 น.  

 

เจิมๆๆๆ



รู้มาก รู้เยอะ
แต่จัดระเบียบข้อมูลไม่ได้
ก็สับสน

รู้น้อย แต่รู้จริง
ทำจนเชี่ยวชาญ
จะกลายเป็นผู้ชำนาญ



บางทีพี่อ้อก็รู้มาก
(เด้กๆแม่บอก)

บางทีก็รู้น้อย
(ครูบอก)


มันอยู่ที่คุณภาพของความรู้จริงๆ

 

โดย: katoy 17 ตุลาคม 2563 9:07:19 น.  

 

ดีงามจ้า
ชอบ

 

โดย: อุ้มสี 17 ตุลาคม 2563 9:13:55 น.  

 

กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
จะว่าไปคุณก๋านี่ก็เหมาะเป็นครูนะเนี่ย

 

โดย: หอมกร 17 ตุลาคม 2563 9:25:45 น.  

 

สวัสดียามเช้าค่ะคุณก๋า อากาศสดชื่นดีเลยนะคะ
เราตื่นมาดูอุณหภูมิในมือถือ 23 องศา
เปิดประตูหน้าต่างไอเย็น วิ่งมาปะทะหน้า
บอกว่าเริ่มเข้าสู่หน้าหนาวแล้วจิ

บทความวันนี้ คือ สนับนสนุน Learning by doing
เห็นด้วยเลยคร้า ....

 

โดย: Tui Laksi 17 ตุลาคม 2563 9:44:45 น.  

 

สวัสดีครับพี่อ้อ katoy

คุณภาพของความรู้
สำคัญกว่าปริมาณความรู้จริงๆครับ
บางคนรู้บางเรื่อง
แต่รู้ลึกรู้จริง
ก็ทำประโยชน์ได้มหาศาล
บางคนรู้เยอะมาก
แต่เอามาใช้จริงไม่ได้
ก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรเลยครับ


 

โดย: กะว่าก๋า 17 ตุลาคม 2563 10:43:44 น.  

 


สวัสดียามสายครับคุณก๋า

ตอนผมเรียน ม.ปลาย ในช่วงเลิกเรียน ผมมักจะแวะไปห้องสมุดเป็นประจำ
มีอยู่วันนึง ผมได้ไปอ่านวารสารทางการแพทย์ฉบับนึง
เป็นเรื่องการปฐมพยาบาลคนขากรรไกรค้าง
ความยาวประมาณ 2 หน้ากระดาษ A4

ในบทความนั้นจะมีรูปภาพประกอบ เป็นภาพวาดขาวดำ
บอกถึงลักษณะโครงสร้างของกระดูกขากรรไกรในปากมนุษย์
และวิธีการช่วยเหลือผู้ที่ขากรรไกรค้างอย่างง่ายดาย
โดยเอามือล้วงเข้าไปในปาก แล้วจับ ยกขึ้น ดันนิดนึง ปล่อยลง
ภาพวาดประกอบนั้นชัดเจน มีลูกศรบอกทิศทางการจับ ผมจำได้ติดตา

วันนั้นหลังออกจากห้องสมุดมา ก็มาเจอกลุ่มเพื่อนในห้อง 6 คน
ผมก็ทักทายพวกมันว่า จะไปไหนกัน
มันบอกว่า จะพาเพื่อนในกลุ่มคนนึงที่ยืนอยู่ด้วยกันไปโรงพยาบาล

ผมถามว่า ใครเป็นอะไร
มันตอบแล้วชี้ไปที่เพื่อนนั้นแล้วบอกว่า ไอ้นี่มันขากรรไกรค้าง
กำลังรอแท๊กซี่จะเรียกไปโรงพยาบาล
ผมมองไปที่เพื่อนคนขากรรไกรค้าง มันเอามือปิดปาก น้ำลายยืดอยู่

วันนั้น ผมรู้สึกแปลกใจมาก เพราะเรื่องนี้ผมเพิ่งอ่านมาสักครู่นี้เอง
ผมเลยบอกพวกมันว่า เออ กูช่วยได้ ขากรรไกรค้างเนี่ย
แต่ในใจคิดว่า เอ... จะเวิร์คมั๊ยวะ

เพื่อนอีกคนรีบช่วยเอากระเป๋าผมไปถือไว้
ผมเอามือสอดเข้าปากเพื่อนคนขากรรไกรค้าง
แล้วทำตามขั้นตอนจากภาพในหัวที่เพิ่งอ่านเจอมา
ขั้นที่หนึ่ง ... สอง ... สาม ... และ สี่

เวิร์ค!!!!!!!!

ไอ้คนขากรรไกรค้างมันดีใจมาก
มันจับมือผมเขย่าๆ ทั้งที่น้ำลายของมันเต็มมือผมเลย
แล้วมันก็เอามือผมไปเช็ดเสื้อนักเรียนของมันด้วยความดีใจ

ที่เขียนมาทั้งหมด คืออยากจะเล่าให้คุณก๋าฟังว่า
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมมีศรัทธาในความรู้อย่างที่สุด
การเรียนรู้ไม่ว่าจะรูปแบบใด ผมจะไปหามันด้วยความศรัทธา

และผมคิดว่าคุณก๋าเอง ก็น่าจะเป็นบุคคลที่ศรัทธาในความรู้เช่นกันครับ

 

โดย: สีเมจิก (สมาชิกหมายเลข 5106714 ) 17 ตุลาคม 2563 10:47:01 น.  

 

สวัสดีครับคุณสีฯ

ชอบเรื่องราวที่คุณสีฯเล่าจังเลยครับ
ความรู้ที่นำไปใช้งานได้จริง
คือการส่งต่อดวงประทีปให้กับคนจากรุ่นสู่รุ่น

คนรุ่นเก่าชอบบอกว่า
สอนกินอย่าสอนทำ
เราจึงหวงแหนความรู้ไว้กับตัว
ไว้กับตระกูล พอหมดรุ่นคนในตระกูลไม่สืบสาน
ความรู้นั้นก็หายไปอย่างน่าเสียดาย

กลับกันนะครับ
ในยุคนี้ใครรู้อะไร
ก็นำไปแชร์ ไปบอกกล่าวกัน
จากสูตรอาหารเดิมๆ
พัฒนาจนหลากหลายทั้งหน้าตาและรสชาติ

ความรู้ยิ่งหวงไว้ จึงยิ่งหายจริงๆ


 

โดย: กะว่าก๋า 17 ตุลาคม 2563 12:03:18 น.  

 

เล่าต่ออีกนิด

หลายปีก่อนผมเขียนการ์ตูนชื่อหมื่นตาลงในบล็อก
จนวันหนึ่งมันกลายเป็นหนังสือ
อยู่มาวันนึงมีพี่ผู้หญิงโทรหาผม
พี่เขาขอมาเจอผมที่ร้าน มาพูดคุย
เมื่อเจอกันพี่เขาเล่าให้ฟังว่ากำลังคิดฆ่าตัวตาย
เพราะเพิ่งสูญเสียสามีไปอย่างกระทันหัน
พยายามจะฆ่าตัวตายไปครั้งนึงแล้วแต่ไม่สำเร็จ
แต่บังเอิญไปอ่านเจอหนังสือหมื่นตาที่ผมเขียนไว้
พี่เขาบอกว่า "เขาเลยไม่คิดฆ่าตัวตายอีกแล้ว"
ที่อยากเจอก็เพื่ออยากขอบคุณผม
แต่ผมเป็นฝ่ายกล่าวขอบคุณพี่ผู้หญิงคนนี้
ผมบอกพี่เขาว่า พี่พ้นทุกข์ด้วยตัวพี่เองนั่นล่ะครับ
ที่ผมขอบคุณพี่
เพราะพี่ทำให้ผมรู้แล้วว่า ผมเขียนหมื่นตาเพื่ออะไร


 

โดย: กะว่าก๋า 17 ตุลาคม 2563 12:06:53 น.  

 

สวัสดีตอนเที่ยง
เรื่องราวตามที่คุณก๋าเขียนไว้นั่นเลยค่ะ

 

โดย: mcayenne94 17 ตุลาคม 2563 12:54:31 น.  

 

บางคนบอกว่าชอบเป็นเป็ด ที่ทำได้หลายๆ อย่าง
ถึงจะไม่ได้เก่งหรือทำได้ดีมากๆ ซักอย่างก็ตาม

ส่วนผมอ่ะ คิดว่าตอนเรียนเราเคยเรียนกว้างๆ พอโตขึ้นๆ ก็เรียนแคบลงเรื่อยๆ เพื่อให้เรา specialize ในทางใดทางหนึ่ง
พอทำงานเราก็ทิ้งความรู้มากมาย เพื่อ specialize ในอาชีพของเรา ^^

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 17 ตุลาคม 2563 13:23:57 น.  

 

วันนี้กรุงเทพฯ ฝนตกทั้งวันเลยครับ ผมรอดูบอลคู่หัวค่ำละครับ ลิเวอร์พูล - เอฟเวอร์ตัน

 

โดย: The Kop Civil 17 ตุลาคม 2563 15:01:54 น.  

 

เดี๋ยวนี้รู้ลึก 1 เรื่อง รู้ไม่ลึก 2 แล้วที่เหลือพื้นๆ จะดีกว่า (ในการทำงาน)

เมื่อวานเด็กๆ น่าจะได้เรียนรู้ในหลายๆ เรื่อง ในขณะที่ภาครัฐก็เช่นกัน

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 17 ตุลาคม 2563 15:29:02 น.  

 


สวัสดีรอบเย็นอีกครั้งครับคุณก๋า

เมื่อประมาณต้นปี 2562 ผมเพิ่งเข้ามาสร้างบัญชีที่บล็อคแก๊งค์
ผมยังไม่รู้จัก “กะว่าก๋า” แค่เห็น อ่านบล็อคผ่านๆ บ้าง แต่ก็ยังไม่ได้คุยกับคุณก๋า
ตอนนั้นก็รู้สึกสนใจอยู่ ว่าคนนี้เค้ารีวิวหนังสือเยอะมากเลย
ซึ่งชื่อคุณก๋าขณะนั้น ก็ยังไม่อยู่ในความทรงจำของผมแต่อย่างใด
.. แฮร่ รรร่ อย่าว่ากันนะครับ

อยู่มาวันนึง ผมไปเดินร้านหนังสือซีเอ็ด
มองไปชั้นวางหนังสือด้านบน มีหนังสือการ์ตูนชื่อ “หมื่นตา” ผู้เขียน “กะว่าก๋า”
หยิบมาพลิกๆ ดู แต่ตอนนั้นไม่ได้ซื้อนะครับ ...

ก็รู้สึก เอ๋ !! ใช่คนนั้นที่เขียนบล็อครึเปล่า เลยเปิดมือถือดู เออ ใช่จริงๆ ด้วย
ผมจึงเริ่มมาทักทายคุณก๋าที่บล็อคนั่นแหละครับ

บังเอิญคุณก๋าพูดเรื่องหมื่นตาขึ้นมา
ผมก็เลยเล่าเรื่องหมื่นตาในความทรงจำของผมให้ฟัง

เมื่อรู้จักคุณก๋าสักพักนึงแล้ว ก็หาหนังสือการ์ตูนหมื่นตาในซีเอ็ดไม่ได้ซะแล้ว
แต่ผมได้ไปคว้าหนังสือคุณก๋ามาสองเล่ม จากร้านหนังสือของยุวพุทธิกสมาคมฯ
คือ “หมื่นตาธรรมะ สติ..ล้น พ้นทุกข์”
และ “Beautiful Girl นางสาวฉ่ำทุกข์ และนายความสุข”

สิ่งที่คุณก๋าถ่ายทอดออกมา ไม่ว่าจะออกไปทางสิ่งพิมพ์ หรืออินเตอร์เนต
ถือเป็นการให้ธรรมทานอย่างนึงนะครับ
ธรรมะ ไม่จำเป็นต้องบอกเล่าตามพระสูตรในพระไตรปิฎก
ธรรมะ มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ปกติ มันมีอยู่ในทุกแห่งทุกหน
ธรรมะแบบคุณก๋านี่แหละ ซึ่งจะเล่าแบบเซน แบบมหายาน หรือใดๆ ก็คือธรรมะ

รู้สึกเม้นท์มันยาวเกินไปแล้ว อิอิ สวัสดี แค่นี้ก่อนละกันครับ

 

โดย: สีเมจิก (สมาชิกหมายเลข 5106714 ) 17 ตุลาคม 2563 16:24:12 น.  

 

สวัสดี ยามบ่าย ๆ จ้ะ น้องก๋า

ขอบใจที่ชอบ เพลง โลกนี้คือละคร ที่ครูนำมาลงประกอบการ
เขียน ตะพาบ ครั้งนี้จ้ะ ครูก็ชอบเพลงนี้มากเช่นกัน คนแต่งเขา
แต่งได้เจาะใจคนฟังเนาะ ทุกอย่างในเนื้อเพลงเป็นไปตามความจริง
ที่พวกเราได้พบเจอในโลกใบนี้จ้ะ เนื้อหาเป็นจริงเช่นนี้ ครูว่า เพลง
นี้ จึงได้รับความนิยมและติดหูคนฟังมาถึงปัจจุบัน จ้ะ

เรื่องที่ก๋าเล่าให้ฟัง เรื่องพ่อชอบดื่มเหล้าและกลายเป็นอัมพฤกษ์ ลูกสองคน ต้องรับภาระในการดูแล เฮ้อ ! ครูว่า
เขาและพ่อคงเคยทำกรรมกันมาแต่ชาติปางก่อน มาชดใช้กรรมกัน
ในชาตินี้ ในความเป็นลูก ถึงพ่อจะแย่อย่างไร เราก็ต้องดูแล
จนตายไปข้างหนึ่งแหละนะ

งานเขียนวันนี้ ก็ยังเน้นเรื่องการเรียนรู้ ต้องเรียนรู้อย่าง
ลึก อย่างรู้จริง อีกเรื่องคือ ปริมาณของความรู้ ชอบข้อสรุปที่ว่า

"ความรู้
ไม่ได้สำคัญที่ปริมาณความรู้
แต่อยู่ที่คุณภาพของความรู้
และความสามารถในการนำความรู้นั้นไปใช้งานได้จริง"

เป็นความจริงจ้ะ ถึงมีความรู้มากมาย เรียนเยอะ แต่นำไป
ใช้ไม่เป็น ไม่มีคุณภาพ ก็ไร้ประโยชน์ เหมือนสำนวนไทยที่ว่า
"ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด " ไงล่ะ อิอิ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ

 

โดย: อาจารย์สุวิมล 17 ตุลาคม 2563 16:24:37 น.  

 

สวัสดีครับ

การเรียนรู้
ควรควบคู่ไปกับความสนุก
เพราะความสนุก
ทำให้เกิดความสุขขณะเรียนรู้....เห็นด้วยเลยครับ

Dream Theater เมื่อก่อนก็ฟังบ่อยเหมือนกัน
เห็นโจทย์ตะพาบก็เลยนึกถึงครับ
...รูปหยดน้ำที่ปลายใบสวยจริงๆ เชียงใหม่ฝนคงตกแล้ว
ไว้พบกันวันจันทร์ครับ

 

โดย: Sleepless Sea 17 ตุลาคม 2563 17:10:00 น.  

 

ยิ่งเรียนรู้ ยิ่งสนุก เราก็ชอบทำได้นานๆ
และอยากเรียนรู้มากยิ่งขึ้นจริงๆ เจ้า
และทำความชอบนั้นได้นานๆ ก็จะกลายเป็นความสุข
ในชีวิต เราจริงๆ

 

โดย: Rinsa Yoyolive 17 ตุลาคม 2563 17:10:49 น.  

 

สวัสดีครับคุณสีฯ

จริงๆแล้วผมมีหนังสืออยู่ 4+1
4 เล่มหมื่นตาธรรม และหนึ่งเล่มที่ไปช่วยพี่เค้าวาดภาพประกอบครับ

เล่มที่คุณสีฯซื้อไว้เป็นเล่มที่ 4
เล่มหลังสุด ซึ่งก็ตีพิมพ์มาแล้วหลายปีครับ

ตอนผมเขียนบล็อกใหม่ๆ
ไม่เคยคิดจะเขียนเรื่องธรรมะเลย
ผมตั้งใจเขียนไดอารี่ครับ
เขียนไปเขียนมา
ความชอบ ความสนใจก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ
ปัจจุบันอาจจะเน้นไปที่บทกวี ธรรมะ มากกว่า

ดีใจที่ได้รู้จักกันผ่านบล้อกเช่นกันครับ


 

โดย: กะว่าก๋า 17 ตุลาคม 2563 18:33:41 น.  

 

จบครึ่งแรกเสมอกันไป 1 - 1 ครับ
เสียอย่างเดียวฟานไดจ์เจ็บซะแล้ว
บอลสนุกมากครับ

 

โดย: The Kop Civil 17 ตุลาคม 2563 19:25:52 น.  

 

ตีงกับคำสุภาษิตที่ว่า...

ช้าๆได้พร้าเล่มงาม

อิอิ

 

โดย: nonnoiGiwGiw 17 ตุลาคม 2563 20:16:44 น.  

 

กะว่าก๋า Literature Blog

แวะมาส่งพี่ก๋าเข้านอนค่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะพี่
ไว้มีโอกาสไปดอยนะคะ พักบ้างไรบ้าง

 

โดย: mariabamboo 17 ตุลาคม 2563 20:28:07 น.  

 

เห็นว่าติอาโก้ก็เจ็บด้วยนะครับ อาจจะเสียไป 2 คนเลย ต้องตามข่าวละครับ
คู่สองเชลซีก็โดนตีเสมอทดเจ็บ แลมพาร์ดเก้าอี้เริ่มร้อนแล้วครับ
คู่ดึกวันนี้ แมนซิ - อาร์เซน่อลครับ

 

โดย: The Kop Civil 17 ตุลาคม 2563 23:31:48 น.  

 

เรียนยุคนี้ มีแบ่งเรียน ห้องวิทย์คณิต เด็กเรียนเก่ง เลือกลงห้องนี้
เด็กเรียนปานกลาง ไม่เก่ง ก็เรียนแยกห้องอื่นๆห้องรองๆไป
เรียนมาตั้งมากมาย มาทำงานใช้แค่หน่อยเดียว55

ฝนตกตั้งแต่เมื่อวาน ตกๆหยุดๆ มาหยุดเมื่อสี่ทุ่มกว่าๆครับ

 

โดย: สองแผ่นดิน 17 ตุลาคม 2563 23:49:43 น.  

 


สวัสดีค่ะน้องก๋า

 

โดย: newyorknurse 23 ตุลาคม 2563 4:30:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#16


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 372 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]