happy memories
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2554
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
13 พฤษภาคม 2554
 
All Blogs
 
ภาพถ่ายงานนิทรรศการศิลปะร่วมสมัย


ขอเวลาเขียนบล็อคแปลงานเขียนของท่านบาโชอีกสักนิด หาเรื่องอื่นมาอัพขัดตาทัพไปก่อน พอดีคุณนิคกี้ส่งลิงค์เฟซบุคที่แปะภาพงานวันเปิด นิทรรศการศิลปะร่วมสมัย เลยไปแฮ้บมาให้ชมกัน มีรูปเพียบ ไม่ทันได้ถามรายละเอียดว่าใครเป็นใครมั่ง ยังไงก็ชมบรรยากาศในงานเพลิน ๆ ละกันค่ะ นิทรรศการยังจัดอยู่ถึงปลายเดือนนี้ ใครอยากชมก็แวะไปที่หอศิลป์ตรงมาบุญครองได้ค่ะ ขอบคุณคุณนิคกี้มากสำหรับรูปภาพและคลิปนะคะ


งานจัดวันที่ : ๒๓ เม.ย. - ๒๙ พ.ค. ๒๕๕๔
สถานที่จัดงาน : ห้องกระจก ชั้น ๓ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
เลขที่ ๙๓๙ ถ.พระราม ๑ แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพฯ ๑o๓๓o
โทรศัพท์ : o๘o-๙๙o-๖๙๑o, o๘๙-๗๘๑-๑๔๖๓, o๘๔-o๒๓-๓๑๙๓
เปิดบริการ : อังคาร-อาทิตย์ (หยุดวันจันทร์) ๑๒.oo - ๑๙.๓o น.
เวบไซด์ : bacc.or.th


Lake Louise - Yuhki Kuramoto





























































































































ภาพจาก Facebook Bkk Arthouse



คลิปวันเปิดนิทรรศการ

As Man Eats Through His Forest The Opening Day




As Man Eats Through His Forest The Opening Day 2




As Man Eats Though His Forest P.1 (BKK)




คลิปสัมภาษณ์ คุณเรืองศักดิ์ อนุวัตรวิมล
As Man Eats Through His Forest P.2_ Ruangsak Anuwatwimon




คลิปสัมภาษณ์ คุณMoritz Ebinger
As Man Eats Through His Forest P.3 _ Moritz Ebinger




คลิปสัมภาษณ์ คุณFranco Angeloni
As Man Eats Through His Forest P.3 _ Franco Angeloni




บีจีจากคุณเนยสีฟ้า

Free TextEditor





Create Date : 13 พฤษภาคม 2554
Last Update : 12 มกราคม 2556 15:48:21 น. 55 comments
Counter : 3001 Pageviews.

 


ขอชมด้วยคนค่ะ ไม่มีโอกาสไปแน่นๆเลยค่ะ


โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:6:55:08 น.  

 
อิธ นนฺทติ เปจฺจ นนฺทติ กตปุญฺโญ อุภยตฺถ นนฺทติ ปุญฺญํ
เม กตนฺติ นนิทติ ภิยฺโย นนฺทติ สุคตึ คโต

คนทำดีย่อมสุขใจในโลกนี้ คนทำดีย่อมสุขใจในโลกหน้า
คนทำดีย่อมสุขใจในโลกทั้งสอง เมื่อคิดว่าตนได้ทำแต่บุญกุศล
ย่อมสุขใจ ตายไปเกิดในสุคติ ยิ่งสุขใจยิ่งขึ้น

มีความสุขในการหมั่นสร้างความดี ตลอดไป...นะคะ



งานศิลป์ นี่นะ บางทีคนเดินดินธรรมดา ๆ อย่างปอป้า ต้องตะกายชม
เพราะจินตนาการไม่ค่อยบรรเจิดกะใครเค้า
แต่ก็ชอบไปดู...นะคะ ทึ่งในผลงานของแต่ละท่านเป็นอย่างมาก



โดย: พรหมญาณี วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:10:59:23 น.  

 
ขอบคุณครับ


โดย: nordcapp (nordcapp ) วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:11:13:11 น.  

 
มาบอกว่า...

น้ำตาแสงใต้ ของคุณบุญช่วย ก็ไพเราะไปอีกแบบ..นะคะ
ฟังแล้ว นึกถึงอดีตของวงการเพลงไทย คิดถึงครูเอื้อ..ไปโน่น

ขอบคุณที่นำไปฝากกัน..นะคะ

ป.ล. ชอบภาพในกล่องเม้นท์จังเลย ดูแล้วสงบดี..ค่ะ..



โดย: พรหมญาณี วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:12:53:59 น.  

 
ไม่รู้จักท่านเลยค่ะ
งานศิลปะแบบนี้ก็ดูไม่ออก มองไม่เห็นความหมายในรายละเอียดด้วย
ถ้าได้ไปเดินในงานนี้ คงประหม่าน่าดู
ฮี่ๆๆๆๆ เพราะไม่รู้เรื่องอะไรกับเค้าเยย ^ ^'
คุณไฮกุสบายดีนะคะ
คิดถึงจริง จริ๊งค่ะ
^ ^


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:14:34:53 น.  

 
เพิ่งไปดูมาเหมือนกันค่ะ


โดย: nompiaw.kongnoo วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:14:42:37 น.  

 
ตามไปชมภาพโป๊ เอ๊ย.....ภาพศิลป์ด้วยคนครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:14:43:11 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไฮกุ กิ่งมาชมภาพศิลปะไปก่อนเดี๋ยวค่อยมาฟังคุณไฮกุบรรยายนะคะ และก็โหวตหมวดศิลปะให้ก่อนเลยค่ะ เพราะมือชั้นนี้แล้วย่อมเขียนได้สวยงามอยู่แล้วนะคะ อิอิ เชิญไปแชร์ประสบการณ์ผีๆด้วยกันอีกนะคะ กิ่งเอามาเล่าตอน 3 แล้วค่ะ เพราะเจอบ่อยเลยอยากแชร์กับเพื่อนๆค่ะ
ขอให้มีความสุขวันหยุด 5 วันนะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:14:43:45 น.  

 
รีบตามมาชมงานศิลป์ก่อนเดี๋ยวฝนตกมาไม่ได้
เที่ยวชมงานแบบนี้ต้องเผื่อเวลาไว้เยอะๆนะครับ
จะดูผ่านๆไปก็ไม่คุ้มค่า ต้องพิจารณาแต่ละชิ้นงานให้ละเอียด


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:16:44:47 น.  

 

สวัสดีวันศุกร์ค่ะ คุณไฮกุ

เป็นคนที่ดูศิลปะไม่ค่อยเป็นเลยค่ะ

ชอบดูภาพวาด แต่ก็ดูไม่เป็นนะคะ รู้สึกว่าสวย ก็ชอบ...






โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:18:15:53 น.  

 
ตามมาชมค่ะ คนให้ความสนใจเยอะมากเหมือนกันนะค่ะ
ขอบคุณที่นำภาพ และ เรื่องราว มาฝากให้ได้ชมกัน
คนที่ชอบจะได้ไปชมกันอีก คนที่ไม่เคยได้ไปก็ได้เห็น
เช่นเราเป็นต้น ขอบคุณมากๆอีกครั้งค่ะคุณไฮกุ


โดย: tui/Laksi วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:19:06:27 น.  

 
แวะมาขอบคุณสำหรับงานแปลเพลง nothing to lose ค่ะคุณไฮกุ
รบกวนคุณไฮกุมากเลย เกรงใจและดีใจค่ะ


สังเกตงานนทรรศการนี้อีกที
มาสะดุดตาตรงภาพกองกระดาษที่ถูกขยุ้ม
กองนั้น.....




โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:19:29:35 น.  

 
ขอเดินตามหลังคุณไฮกุไปชมภาพศิลป์ งานศิลป์ สวยๆ แปลกตาด้วยคนค่ะ

คนทำงานศิลป์เนี่ย เราว่าบางครั้งเข้าถึงความคิดพวกเค้ายากนะคะ เราถึงดูไม่ออกว่า ภาพ หรือ งานที่เค้าทำออกมาเนี่ยสื่อถึงอะไร แต่ก็ดูได้เพลินๆค่ะ


ปล. เห็นเสื้อชายหนุ่มสกรีน ครีเอถีบ แล้วชอบจัง เดี๋ยวนี้คนไทยรู้จักบิดเบือนภาษาไปเยอะเชียว

รักษาสุขภาพนะคะ

อ้อ โหวตสาขาเดิมให้นะคะ


โดย: somjaidean100 วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:19:33:36 น.  

 
ศิลปะสมัยใหม่เดี๋ยวนี้หลุดกรอบนอกกฏเกณฑ์จนเดาความคิดไม่ถูก แต่ไม่ถึงกับสุดฤทธิ์สุดเดชจนจับไม่ได้

รูปแบบเหล่านี้คงช่วยจุดประกายให้คนรักและทำงานศิลปะได้รับมุงมองใหม่ๆ เป็นเชื้อไฟในการพัฒนาศิลปะของตนเองได้บ้าง

ขอบคุณครับคุณไฮกุที่นำข่าวนี้มาบอก งานนี้น่าไปชมครับ




โดย: Insignia_Museum วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:34:05 น.  

 

ไว้ว่างๆ จะไปชมภาพค่ะคุณไฮกุ
ขอบคุณที่นำมาฝากค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:05:15 น.  

 


ตามมาชมงานศิลป์ด้วยค่ะ
ได้หยุดยาวพักผ่อนมากๆนะคะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:30:28 น.  

 
พักนี้ไม่ว่างเลยค่ะ ไปลงเรียนโน่นเรียนนี่ทั้งแม่ทั้งลูก คงไม่มีโอกาสไปชมงานนี้ แต่งานคุณสุวรรณีไปดูมาแล้วนะคะ ไม่ค่อยถูกจริตลูก ๆ ค่ะ คงเหมือนจริงเกินไป เด็ก ๆ ชอบแบบแฟนตาซีหน่อยค่ะ


โดย: chinging วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:38:18 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: สุระสิทธิ์ วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:22:50:16 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณไฮกุมีประสบการณ์ไปแชร์ด้วยกันบ้างนะคะ อิอิ
หลับฝันดีค่ะ

คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:22:57:32 น.  

 
สวัสดีค่ะ ...

โห .. เห็นบรรยากาศแล้วต้องบอกว่า
ถ้าอยู่เมืองหลวง เห็นทีจะต้องวิ่งแว๊บไปชม
กันสักหน่อยแล้วละค่ะ เพราะว่าน่าดูมาก
บางอย่างมันร่วมสมัยแบบเราพอจะมองได้บ้าง
เรียกว่าไม่งงเกินไป น่าสนใจนะค่ะ แหม่แต่ว่า
น่าเสียดายที่อยู่ไกลเกินเลยอดเลยค่ะ
-------------------


อ่านที่คุณไฮกุเม้นท์เรื่องบ้านกำลังซ่อมแซม
นึกภาพออกเลยค่ะ เมื่อก่อนตอนที่ยังไม่ได้แก้ไข
ซ่อมแซม เพราะว่าช่างน่ะค่ะ มั่วมาก เรียกว่า
ฝีมือไม่ดีเอามากๆ เลยค่ะ เลยต้องมาจัดการใหม่หมด
ไม่งั้นแย่่ค่ะเพราะว่าแต่ละห้องเจอปัญหาฝนสาด
แล้วเหมือนเปิดก็อกน้ำเลยล่ะค่ะ ดีว่ามีครั้งแรกครั้งเดียว
ไม่งั้นแย่ค่ะเพราะว่าจะต้องวิ่งวุ่น ตอนนี้ก็ยังไม่หาย
วุ่นเหมือนกันค่ะ เพราะว่ากำลังจะต่อหลังคาโรงรถออกไปอีก
เพราะว่าเข้าหน้าฝนแล้วฝนปีนี้สาดเหลือเกินค่ะ ด้านหลัง
เวลาเปียกมันก็นองเข้าพื้นโรงรถ สงสารน้องหมาน่ะค่ะ
เลยต้องแก้ตรงนี้หน่อยไม่งั้นแฉะนอนกันไม่ได้เลยล่ะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 13 พฤษภาคม 2554 เวลา:23:04:47 น.  

 




ด้วยความขอบคุณที่ระลึกถึงค่ะ


สวัสดิ์สิริศนิวาร สิริมานรมเยศนะคะ


โดย: nart (sirivinit ) วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:2:33:22 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับคุณไฮกุ

โอ้โห...เป็นงานศิลปะที่ผู้คนเนืองแน่นดีจังครับ
บรรยากาศแบบนี้ที่เชียงใหม่ไม่ค่อยมีให้เห็นครับ 5555








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:5:33:55 น.  

 


สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณไฮกุ

แม่หมูมาร่วมชมานนิทรรศการศิลปะร่วมสมัยด้วยนะคะ

น่าสนใจค่ะ อยากไปถ่ายภาพจัง

ขอบคุณนะคะ



โดย: jamaica วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:7:58:08 น.  

 
เดี๋ยวบอกให้น้องชายไปดูดีกว่า เพราะเขาเรียนด้านศิลปะ น่าจะได้ความรู้และไอเดียดีๆเยอะเลยเนาะ


โดย: ณ มน วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:9:34:26 น.  

 
ตามมาชมภาพ เพลินไปเลย
ถ่ายภาพสวยมากๆ ไอเดียบรรเจิด
โหวตจ้า


โดย: I_sabai วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:12:51:50 น.  

 
คุณดี...ขอบคุณที่แวะมาแจมนะคะ คุณดีอยู่ไกล ชมภาพในบล็อคแทนละกันค่ะ


คุณปอป้า...เวลาดูงานศิลปะก็เอาอย่างเราสิคะ ไม่ต้องตีความ ถ้าชอบก็คือชอบ แค่เห็นว่าสวย ถูกตาถูกใจก็โอเคแล้วค่ะ

เพลงน้ำตาแสงไต้ร้องกันหลายเวอร์ชั่น เราจะชอบเสียงนักร้องเก่า ๆ มากกว่า อย่างคุณบุญช่วย คุณฉลอง หรือคุณกำธร เทียบกันแล้ว เราชอบเสียงคุณบุญช่วยค่ะ ร้องได้นุ่มหูมากกก แต่เวอร์ชั่นใหม่ที่เพราะไม่แพ้เวอร์ชั่นเก่าเลยคือ เวอร์ชั่นน้องกันเดอะสตาร์ ร้องได้เพราะแล้วก็ชัดถ้อยชัดคำมาก ยกให้สิบนิ้วเลยค่ะ

รูปในกล่องเม้ทน์สวยจริง ๆ เราใช้เป็นรูปบนDesktopมาเกือบปีแล้วค่ะ


คุณnorcapp...ขอบคุณที่แวะมานะคะ


คุณฉัตร...เราไม่ค่อยคุ้นเคยกับศิลปะแนวนี้เหมือนกันค่ะ อัพบล็อคเผื่อคนที่ชอบหนะ แต่ก็กะว่าจะไปชมนิทรรศการ โชคดีที่คุณนิคกี้ส่งรูปให้ ถ้าไปชมก็ไม่ต้องเหนื่อยแรงถ่ายรูปมาลงบล็อคแล้ว


คุณมิจัง...คุณมิจังไวกว่าเราอีก อาทิตย์นี้เราว่าง กะว่าจะไปชมเหมือนกันค่ะ


คุณต่อ...ได้ชมภาพแล้วคงจะถูกใจบ้าง ไม่มากก็น้อยนะคะ


คุณกิ่ง...คงบรรยายให้ฟังไม่ได้เพราะไม่มีความรู้เลยจ้า คุณกิ่งชมภาพบรรยากาศในงานอย่างเดียวละกันน้า ขอบคุณมากนะคะที่มาโหวตให้ (อีกแล้ว)

เราไม่เคยเจอผีเลยค่ะ ไม่กลัว แต่คุณผีอย่ามาหาจะดีกว่า อ่านเรื่องผีที่บล็อคแล้วขนลุกซู่เลย คุณกิ่งบอกว่าเจอผีบ่อย ดูท่าจะไม่ใช่คนขวัญอ่อน ไม่งั้นคงจับไข้หัวโกร๋นไปแล้ว


ลุงแอ๊ด...งานจัดในที่ร่ม แถมเดินทางสะดวก มีรถไฟฟ้าผ่าน ถึงฝนตกก็ไม่เปียกหรอก อิ อิ


คุณหนู...เราก็ดูงานศิลปะแบบคุณหนูนี่แหละค่ะ เห็นว่าสวยก็ชอบเท่านั้นเอง ซึ่งอาจจะไม่เห็นว่าสวยอย่างคนอื่นก็ได้ อันนี้อยู่ที่ความรู้สึกของแต่ละคนค่ะ


คุณtui...ไม่ทันได้ถามคุณนิคกี้ว่าภาพในบล็อคถ่ายเมื่อไหร่ แต่คิดว่าเป็นวันเปิดนิทรรศการ คนไปร่วมงานกันเยอะทีเดียว คุณtuiชอบก็แวะไปชมได้ งานจัดถึงสิ้นเดือนนี้ค่ะ


คุณฉัตร...แวะไปที่บล็อค เห็นคุณฉัตรอยากได้คำแปลเพลง เลยลองไปหาเนื้อเพลงมาอ่าน เห็นว่าเป็นเพลงสั้น ๆ ก็เลยลองแปลดู ความหมายอาจผิดเป็นบางคำนะคะ ถ้าไง คุณฉัตรลองให้คนที่เก่งภาษาอังกฤษตรวจดูก่อนนะคะ


คุณพีช...รู้สึกว่าศิลปะแนวนี้ค่อนข้างเข้าใจยากอยู่เหมือนกันค่ะ แต่เราไม่ดูแบบอ่านเอาเรื่อง แค่เสพความงามของศิลปะแบบชิลล์มากกว่า

คุณพีชตาไว พอได้ยินที่พูดถึงเสื้อยืดแล้วต้องเลื่อนเม้าส์ขึ้นไปดูโดยไว พอเห็นแล้วแอบยิ้มเลย คนทำเสื้อยืดเข้าใจเล่นคำ สงสัยหมั่นไส้พวกครีเอทีฟแน่เลย หนุ่มคนใส่ก้มหน้าก้มตาดูงานศิลปะ เห็นหน้าไม่ชัด แต่รู้สึกว่าจะหล่อทีเดียว

ขอบคุณมากที่โหวตให้นะคะ


คุณIM...อ่านเม้นท์คุณIMแล้วได้แต่พยักหน้าตามอย่างเดียว


คุณอุ้ม...ดีเลยค่ะ ที่จริงรูปในบล็อคนี้ก็เยอะเอาเรื่อง แต่ถ้าคุณอุ้มได้ไปชม แล้วถ่ายภาพมาลงล็อคก็ยังอยากดูอีกค่ะ


คุณกาญ...เราไม่ได้หยุดยาวจ๊ะ ทำงานจันท์ถึงเสาร์เป็นปกติ แต่ดีตรงที่ถนนแถวบ้านโล่งเลย วันหยุดยาว คนกรุงคงออกตจว.กันเยอะแหงม ๆ


คุณเค็น...ขยันจัง ลงเรียนตั้งหลายอย่าง ไปไหนไปกันสามแม่ลูก น่ารักดีค่ะ คุณเค็นพาลูก ๆ ไปชมงานศิลปะบ่อย ๆ ดีนะคะ ช่วยกล่อมเกลาจิตใจให้เด็กเป็นคนอ่อนโยน มีอีคิวสูงด้วย


คุณสุรสิทธิ์...ขอบคุณที่แวะมาค่า ลูกแมวในรูปทำตาปริบ ๆ น่ารักเชียว


คุณนิด...ซ่อมบ้านแล้วมีปัญหาเรื่องช่างค่ะ ทำงานไม่เสร็จก็หนีไปเฉยเลย ดีที่ว่าไม่ได้เหมาจ่าย ตอนนี้ก็รอช่างคนใหม่มาเก็บงานให้เสร็จ บางคนว่าซ่อมบ้านหน้าร้อนถึงดี แต่เราว่าต้องหน้าฝนนี่แหละค่ะ จะได้รู้กันไปเลยว่าฝนตกแล้วจะน้ำจะรั่วเข้าบ้านหรือเปล่า บ้านเรายังตอนนี้พอฝนตกหนัก ๆ ทีก็วุ่นเลยค่ะ ตอนกลางวันยังพอทำเนา ถ้าตกกลางคืน พอเช้ามา น้ำก็นองบ้านซะแล้ว กว่าจะเช็ดให้แห้งก็ปาดเหงื่อไปหลายรอบ


พี่นาถ...ดีใจที่พี่นาถแวะมา ขอแสดงความยินดีอีกรอบที่่มีคนชมบล็อคครบล้าน IP นะคะ กว่าบล็อคนี้จะมีคนเข้าเท่ากันคงอีกนานนนน


คุณก๋า...ในรูปน่าจะเป็นวันเปิดนิทรรศการมากกว่าค่ะ คนก็เลยตรึม วันธรรมดาคงมีคงไม่เยอะเท่าไหร่ เราว่าไม่แค่ที่เชียงใหม่หรอก ปกติหอศิลป์ที่กรุงเทพฯ ก็มีคนเข้าชมไม่เยอะอยู่แล้วค่ะ


คุณหมู...คุณหมูถ่ายภาพสวย ถ้าได้ไปชมนิทรรศการแล้วถ่ายภาพลงบล็อค อย่าลืมแวะมาเคาะบอกด้วยนะคะ


ณ มน...ถ้าน้องชายเรียนด้านศิลปะละก็เหมาะเลยค่ะ ยิ่งถ้าไปเจอศิลปินด้วยก็คงดี นอกจากจะได้ไอเดียจากงานศิลปะแล้ว คงได้ความคิดจากเจ้าของผลงานด้วย


คุณไอ...ต้องยกความดีให้ช่างภาพค่า เสียดายที่ในFBไม่ได้บอกชื่อไว้ ปกติเวลาเขียนบล็อค เราจะแปะรูปเล็กกว่านี้ แต่หนนี้ขี้เกียจย่อภาพ copyลิงค์มาแปะเลย เพื่อน ๆ จะได้เห็นภาพชัด ๆ ด้วย


โดย: haiku วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:14:54:35 น.  

 
เรื่องงานศิลป์แม่ซองคงต้องดูแบบผ่าน อันไหนชอบก็บอกว่าสวย แต่สวยของแม่ซอง ก็ไม่อาจจะวิจารณ์ได้ค่ะ

ดูแค่เอากระดาษมาขยำให้เป็นก้อนก็ดูเป็นงานศิลป์แล้ว
บางอันดูแบบง่าย แต่บางอันดูยากมากค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:18:44:47 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ดูนิทรรศการงานศิลป์แล้วน่าไปเดินจังค่ะ...คงจะเพลินดี
ติกเองก็ชอบงานศิลปะค่ะ แต่ที่งานทำอยู่มันทำให้ห่างไกลจากศิลปะไปหน่อยค่ะ


โดย: nootikky วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:19:08:33 น.  

 
คอมผมไม่เป็นไรเลยครับคุณไฮกุ
แต่เน็ตมีปัญหาครับ แหะๆๆ

เน็ตช่วงนี้สามวันดีสี่วันไข้่
แต่เวลาเก็บเงินค่าบริการเก็บเต็มตลอดเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:19:28:55 น.  

 
หวัดดียามค่ำครับคุณไฮกุ...

ช่วงนี้งานยังยุ่งมากไม่มีโอกาสชะแว้บไปชม
งานแอ๊บสแตร็กมักจะเข้าไม่ค่อยถึงกันหละครับ
ดูแต่ชื่อนิทรรศการแล้วค่อยอิเมจิ้นเอา
แถมไม่ค่อยมีใครยอมอธิบายกันซะด้วย . . .

ก๊อดูกันไป รู้สึกกันไป เดากันไป จินตนาการไป . . . ตัวใครตัว it

บรรยากาศคึกคักกันดีทีเดียวนะครับ
การมีนิทรรศการแบบนี้ถ้าจัดบ่อยๆขึ้นคนไทยคงจะคุ้นเคยขึ้นเรื่อยๆ
ไหนๆโลกก็แคบนักแล้วหนิ เรียนรู้กับชาวต่างชาติทางนี้มั่ง จะได้คุยกะเค้ารู้เรื่อง

มีความสุขวันหยุดยาวครับคุณไฮกุ . . .


โดย: Dingtech วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:19:46:11 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: ก้อนเงิน วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:24:11 น.  

 



ได้หยุดยาวแบบนี้ถือโอกาสไปทำให้กระเป๋าเบาลง..ที่ไหนบ้างหรือเปล่าคะคุณไฮกุ
สำหรับป้ากุ๊กจะหยุดสั้นหยุดยาวก็อยู่เหย้าเฝ้าบ้านค่ะ

เป็นนิทรรศการงานศิลปะที่น่าสนใจในความแปลกค่ะ




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:21:51:42 น.  

 
ขอบคุณ คุณ haiku ที่อุตส่าห์นำงานดีๆ มาแนะนำครับ หยุดหลายวันต้องหาโอกาสไปให้ได้เลย..


โดย: petchpaper วันที่: 14 พฤษภาคม 2554 เวลา:23:56:31 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับคุณไฮกุ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:5:36:30 น.  

 


สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณไฮกุ


โดย: jamaica วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:8:30:46 น.  

 
ได้ชมผลงานศิลปะดี ๆ จากบ้านคุณ haiku
เสมอ ๆ เลย ขอบคุณนะคะ ที่แวะไปชมดอกไม้
วันนี้เลยเอาเมนูเด็ด ๆ มาฝากเผื่อได้ทำทานบ้าง





โดย: tummydeday วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:16:59:57 น.  

 
เห็นงานแบบนี้แล้วคนต่างจังหวัดแบบสาว เริ่มโอดโอย อยากไปมากเลยค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:17:45:35 น.  

 
งานแสดงศิลปะ ถ้าไปชม ต้องเสพเป็น
เหมือนอาหาร มองเฉยๆไม่ได้ ต้องสัมผัสด้วยประสาทรับรู้ต่างๆ
แต่ศิลปะบางแขนง ในบางครั้ง เข้าใจยาก
ไปดูแล้ว อาจจะไม่ได้เหนื่อยเพราะเดิน
แต่จะเหนื่อยเพราะคิดตามเจ้าของผลงานไม่ได้นี่แหละ


โดย: zoomzero วันที่: 15 พฤษภาคม 2554 เวลา:23:31:59 น.  

 
งานเเสดงศิลป ต้องยืนเเละพิจารณานาน ขึ้นอยู่กับการจินตนาการณ์ของเราเอง
ส่วนคำบรรยายนั้นจะช่วยได้มากถึงจุดประสงค์ของภาพ

ชอบมากคุณไฮกุคะ พวกมิวเซียมเเละงานเเสดงศิลป จะมีให้ชมเสมอ
ขึ้นอยู่กับใครสนใจในการวิเคาระห์ทำให้เกิดความคิดใหม่ๆขึ้นมา



โดย: YUCCA วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:2:31:11 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับคุณไฮกุ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:5:42:27 น.  

 
อกฺโกฉิ มํ อวธิ มํ อชินิ มํ อหาสิ มํ เข จ
ตํ นูปนยฺหนฺติ เวรํ เตสูปสมฺมติ

ใครไม่คิดอาฆาตว่า เขาด่าเรา เขาทำร้ายเรา เขาเอาชนะเรา
เขาขโมยของเรา...เวรของผู้นั้นย่อมระงับ

มีความสุขกับการอโหสิกรรมซึ่งกันและกัน ตลอดไป...นะคะ




โดย: พรหมญาณี วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:9:35:36 น.  

 
อ่านเรื่องช่างแย่ๆ ไม่รับผิดชอบงาน อยากด่าให้ลืมทางกลับบ้าน
เลยเชียวค่ะ แบบว่ารับเงินไปแล้ว ทำงานก็ไม่ได้ตามตกลง
เพราะนั่นนี่นู่น ไม่ไหวอ่ะค่ะ เสียความรู้สึกจังเลย ...

ของตัวเองกับบ้านหลังนี้กว่าจะได้เข้าอยู่
ก็แย่กับผู้รับเหมา .. พี่ชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกันนี่ล่ะค่ะ
ไม่รับผิดชอบ เอาเงินเราไป แล้วไปโปะบ้านอื่น
กว่าเราจะอยู่บ้านหลังนี้ได้ก็เลยเล่นเปลี่ยนช่างไป 2 ชุด
ลมจะจับซะให้ได้หลายรอบแน่ะค่ะ ดีว่าช่างคนสุดท้าย
ที่รับมาทำกันเรียกว่ายังโอเค ก็ผ่านมา 2 ปีแล้ว ก็ยังเรียก
มาช่วยทำบ้านได้ตลอด เรียกว่างานรับผิดชอบพอตัว
เหมือนกันค่ะ ถือว่าดีนิดหน่อยว่ายังไว้วางใจกันได้
เพราะว่าถ้าไม่ได้อีก คาดว่าก็คงรู้สึกแย่ๆ กับพวกช่าง
เหล่านี้ไปค่ะ ...


ขอให้บ้านเรียบร้อยโดยเร็วนะค่ะ
อ้อ ของตัวเองตอนนี้ก็กำลังทำหลังคาบ้าน
แต่ว่าวันนี้ ช่างยังไม่เข้าเลยค่ะ เพราะว่าตั้งแต่เช้า
ฝนลงมาเรือยๆ ฝนมา งานก็ไม่เดิน แย่เลยค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:12:16:49 น.  

 
ศิลปะร่วมสมัยชมกันเพลินๆ นะคะคุณไฮกุ
ไก่เองไม่ค่อยถนัดแนวนี้ แบบที่ชมแล้วคิดต่ออีกค่ะ
ชอบที่สุดคืองานที่ออกมาสวย สบายตา
หรือด้วยความเก่าแก่ มีเอกลักษณ์ สไตล์ค่ะ
แต่ก็ต้องยอมรับว่าในแนวนี้ ก็ให้ในความแตกต่าง
และมุมอีกมุมหนึ่งค่ะ ซึ่งหลายคนคงโปรดมาก

คุณไฮกุสบายดีนะคะช่วงนี้



โดย: Sweety-around-the-world วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:15:22:18 น.  

 

หง่ำ หง่ำ
เกศสุริยง

แวะมาขอบคุณที่แวะไปเฝ้าบ้านให้ กลับมาประจำการดังเดิมแล้วค่ะ กลับจากเที่ยวครั้งนี้ น้ำหนักขึ้นมาก ก็ทุเรียนตลอดข้างทางกินกันจนตัวร้อนเลย อิอิอิ สบายดีนะคะคุณไฮกุ


โดย: เกศสุริยง วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:19:59 น.  

 


แวะมาเยี่ยมค่ะ
คุณไฮกุสบายดีนะคะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:20:46:00 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไฮกุ ถ้ามีโอกาสได้เข้ากรุงก็อยากแวะหอศิลป์ฯ เหมือนกันค่ะ... ได้แต่ผ่าน ไม่เคยได้แวะซักที^^


โดย: namfaseefoon วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:22:54:28 น.  

 
แม่ซอง...ความชอบศิลปะของแต่ละคนก็ต่างกันไปค่ะ อย่างกระดาษขยำ ๆ นั่นก็เป็นศิลปะเหมือนกันน้า อยู่ที่ขนาดของกระดาษ การจัดวางและการให้แสง มอง ๆ ไปแล้วก็สวยได้เหมือนกันค่ะ


คุณnootikky...เราไปมาเมื่อวานแล้วค่ะ แต่เขายังไม่เปิดประตู ดีที่เป็นห้องกระจก เลยมองเข้าไปข้างในได้ เป็นห้อง ๆ เดียว แต่รูปที่ถ่ายออกมา ดูเหมือนห้องใหญ่เลยค่ะ


คุณก๋า...งั้นก็เป็นเหมือนเราสิ เนทที่บ้านช่วงก่อนก็มีปัญหา ต้องหยุดเล่นบล็อคไปหลายวันเลย น่าเจ็บใจเหมือนกันนะ ใช้เนทไม่ได้ แต่ต้องจ่ายเงินเต็ม ยังไงก็ขอให้เนทที่บ้านคุณก๋ากลับมาใช้การได้ไว ๆ นะคะ


ครูดิ่ง...เท่าที่อ่านเม้นท์เพื่อน ๆ ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยเก็ทศิลปะแนวนี้เท่าไหร่ (ก็เหมือนเราแหละ แฮะ แฮะ ) ถ้าจัดงานแบบนี้บ่อยขึ้น คนไทยก็คงเข้าใจศิลปะแนวนี้มากขึ้นอย่างครูดิ่งว่าค่ะ เมื่อวานไปเร็วเกิน ประตูยังไม่เปิด ได้แต่เกาะกระจกดู งานศิลปะบางชิ้นที่เห็นในภาพไม่มี เห็นแต่ภาพวาดติดฝาผนัง คิดว่าในภาพที่คนเยอะคงเพราะเป็นวันที่เปิดนิทรรศการมากกว่าค่ะ วันธรรมดาคนคงไม่เยอะแบบนั้น


คุณก้อนเงิน...ขอบคุณที่แวะมาอ่านบล็อคนี้นะคะ ยินดีต้อนรับเพื่อนบล็อคคนใหม่ค่ะ


คุณป้ากุ๊กไก่...ไม่ได้หยุดยาวอย่างใครเขา หยุดแค่วันอาทิตย์วันเดียวเป็นปกติค่ะ ถ้าหยุดยาวอย่างสงกรานต์หรือตรุษจีนก็จะอยู่โยงเฝ้าบ้านซะมากกว่า


คุณpetchpaper...คิดว่าคุณคงชอบงานศิลปะแนวนี้แน่เลยค่ะ ได้ไปชมแล้ว จะแวะมาคุยกันอีกก็ได้ทุกเมื่อเลยนะคะ


คุณหมู...ชอบรูปที่เอามาฝากจัง ดูแล้วสบาย ๆ เห็นแล้วทำให้อารมณ์เย็นลงเยอะเลยค่ะ


คุณtummy...ดีใจที่ชอบบล็อคศิลปะของเรานะคะ พยายามจะหาเรื่องราวดี ๆ เกี่ยวกับศิลปะมาฝากอีกเรื่อย ๆ ค่ะ ต้องขอบคุณที่มีเมนูเด็ดมาฝาก น่าหม่ำดีจัง แต่ไม่คุ้นชื่อปลาเลยจ๊ะ


คุณสาว...งานนิทรรศการศิลปะบ้านเรามีเยอะก็จริง แต่ส่วนใหญ่จะจัดที่เมืองกรุงมากกว่า คุณสาวอยู่ไกล ก็มาชมงานที่บล็อคเราแทนไปก่อนละกันจ๊ะ


พี่ซูม...คุณพี่เข้าใจพูดดีจัง...ไม่ได้เหนื่อยเพราะเดิน แต่เหนื่อยเพราะคิดตามเจ้าของผลงานไม่ได้ โดยเฉพาะงานแนวนี้ น้องก็ได้แต่มองว่าสวย แต่ก็ไม่คอยเข้าใจแนวความคิดของศิลปินว่าจะสื่ออะไรค่ะ (ไม่สมกับที่ได้สายสะพายศิลปะเลยเนอะ )


คุณยูกะ...คอเดียวกันเลยน้า เวลาคุณยูกะอัพบล็อคพาไปชมงานศิลปะหรือมิวเซียม เราก็ชอบมากเหมือนกัน คุณยูกะอยู่ที่โน่น คงได้ชมงานศิลปะบ่อย ๆ ถ้าอัพบล็อคชวนไปชมงานศิลปะอีก อย่าลืมแวะมาบอกด้วยน้า


คุณปอป้า...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันค่ะ


คุณนิด...ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขำที่คุณนิดพูด ด่าให้ลืมทางกลับบ้าน ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถ้าด่าแล้วช่างที่ไม่รับผิดชอบเป็นแบบนั้นได้จริง ๆ ก็คงดีเนาะ ช่างทำบ้านดี ๆ นี่หายากจริง ๆ ค่ะ ที่จริง ถึงจะทำงานไม่ดีนัก แต่ถ้ารับผิดชอบเป็นก็โอเคแล้วเนอะ

ดีใจกับคุณนิดที่ได้ช่างถูกใจแล้วนะคะ ฟังที่เล่าถึงช่างที่เป็นลูกพี่ลูกน้องแล้วกลุ้มตามไปด้วย ถ้าใครเจอแบบนี้คงปวดหัววันละร้อยรอบแน่ คุณนิดเจอปัญหาใหญ่กว่าเรา เพราะเป็นบ้านใหม่ เรื่องเยอะกว่า แค่ซ่อมบ้านก็มีเรื่องให้ปวดหัวไม่น้อย น้องชายกับพ่อเป็นคนที่จัดการเรื่องซ่อมบ้าน ถ้าเรารับผิดชอบเองละก็ ตายหยังเขียดแน่ ๆ ขอบคุณที่เอาใจช่วยให้ซ่อมบ้านเสร็จไว ๆ นะคะ ยังไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่ น้องชายบอกว่าหาช่างใหม่ได้แล้ว บอกว่าจะเข้ามาทำงานตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แต่ยังไม่เห็นแม้แต่เงา งานก็ยังค้างเติ่งอยู่นั่นแหละ เซ็งเลยค่ะ


คุณไก่...เราก็ชอบศิลปะแนวเดียวกับคุณไก่ค่ะ ยิ่งของเก่า ๆ ละก็ จะของไทยของเทศก็ไม่เกี่ยง ชอบทั้งนั้นเลย ของเก่า ๆ นี่นอกจากสวยแล้ว ยังมีคุณค่ามากด้วย


ครูเกศ...Welcome backค่า น่าอิจฉาจัง ได้เที่ยวสนุก แถมกินอร่อย นน.ขึ้นคงไม่แปลก ครูเกศทำงานหนัก เดี๋ยวเดียวก็นน.ก็ลดค่ะ


คุณกาญ...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยี่ยนกันนะคะ


คุณฝน...งานยังจัดอีกครึ่งเดือนค่ะ มีโอกาสก็แวะไปชมได้นะคะ


โดย: haiku วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 เวลา:23:34:18 น.  

 
แวะมาเยี่ยมคุณไฮกุในวันทำงานค่ะ เมืองไทยอากาศเป็นงัยบ้างน้อ ฝั่งนี้ฝนเทแบบไม่บันยะบันยังเลยค่ะ

หนุ่มน้อยครีเอถีบ หน้าตาดีจริงๆด้วยแฮะ


โดย: somjaidean100 วันที่: 17 พฤษภาคม 2554 เวลา:3:04:47 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับคุณไฮกุ






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 พฤษภาคม 2554 เวลา:5:26:08 น.  

 


สุขสันต์วันวิสาขบูชาครับคุณไฮกุ


โดย: Dingtech วันที่: 17 พฤษภาคม 2554 เวลา:6:45:04 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ Haiku ศิลปะแนวคอนเซบชวลอาจจะทำความเข้าใจยากแต่ประเด็นคือไม่ต้องการในความเข้าใจตรงกันกับศิลปิน หรือ ตรงกันกับคนที่ดูงานด้วยกัน มันแตกเเขนงของงานเพื่อให้เกิดความคิด ไปหลากหลาย หลายมุมมอง หลายความรู้สึก นี่คือจุดที่ศิลปะแบบนี้ สื่อไปถึงคนดูนะค่ะ ถ้าดูแล้วเข้าใจเหมือนกัน ตรงกันเหมือน ศิลปินหรือคนดูคนอื่นๆ มันก็เหมือนดูหนังที่แค่อ่านบทนำก็รู้ตอนจบแล้วนะค่ะ ในเนื้อเรื่องคาดเดาได้ ก็ไม่สนุกพอดีค่ะ

ส่ง clip มาให้ดูนะคะ ของศิลปิน จะได้เห็นภาพและคำตอบที่อาจจะเข้าใจในลักษณะของ คอนเซบชวลมากขึ้นค่ะ

//www.youtube.com/watch?v=oTtXodCwcsU

//www.youtube.com/watch?v=qQvuN0j2sbY&feature=related


โดย: PinePh วันที่: 18 พฤษภาคม 2554 เวลา:23:24:17 น.  

 
อีกคลิปค่ะ

//www.youtube.com/watch?v=00Ix9TvIQJs&feature=related

//www.youtube.com/watch?v=GUAkQPb-tYI&feature=related

//www.youtube.com/watch?v=lrhEjGRFsb8&feature=related

//www.youtube.com/watch?v=TDumQZGsKJk&feature=related


โดย: PinePh วันที่: 18 พฤษภาคม 2554 เวลา:23:26:49 น.  

 
ขอบคุณคุณนิคกี้มาก ๆ ที่แวะมาให้ความกระจ่างของศิลปะแนวนี้นะคะ อ่านแล้วก็เข้าใจดีขึ้นค่ะ

แล้วก็ขอบคุณมากสำหรับลิงค์ของคลิปด้วยค่ะ เราจัดการแปะลิงค์ไว้ในบล็อคเรียบร้อยแล้ว เอาคลิปสัมภาษณ์ศิลปินไปไว้ในบล็อค บล็อคนิทรรศการศิลปะร่วมสมัย


โดย: haiku วันที่: 19 พฤษภาคม 2554 เวลา:19:10:20 น.  

 
//memoryscapes.posterous.com/private/DGAcvjlnGq ลองเข้าไปอ่านบทความที่ลงในกรุงเทพธุรกิจดูนะค่ะ จะได้เข้าใจในเเง่มุมของงานที่ออกมาเป็นเชิงวิเคราะห์นะค่ะ เขียนได้ดีมากค่ะ

As Man Eats Through His Forest
เราต่างถูกสร้างมาจาก "การบริโภค"
อัครวิทย์ ชูเกียรติศิริชัย || ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร

Jean Baudrillard มองว่าปัญหาสำหรับโลกทุนนิยมปัจจุบันไม่ได้อยู่ที่การทำกำไรสูงสุด หากแต่เป็นเรื่องของผลิตภาพที่ไร้ขอบเขตจำกัด (unlimited productivity) อันเกิดจากความก้าวหน้าของพลังการผลิต (productive force) และความต้องการที่จะกำจัด (dispose) ผลผลิตนั้นออกไปต่างหาก ดังนั้นตัวระบบทุนเองจึงจำเป็นต้องปลุกปั่นความต้องการให้แก่เราเพื่อกำจัดสินค้าที่ล้นเหลือนั้นออกไปเสีย” คำอธิบายเกี่ยวกับภาวะล้นเกิน (overproduction) ซึ่งเคยอ่านพบในหนังสือ “Postmodern & Economics โพสต์โมเดิร์นกับเศรษฐศาสตร์: บทวิพากษ์สมมติฐานความมีเหตุผลทางเศรษฐศาสตร์” ของ นรชิต จิรสัทธรรม ปรากฏขึ้นในมโนสำนึกของผู้เขียนอย่างกระทันหัน เพียงวินาทีแรกที่ได้มีโอกาสสัมผัสกับผลงานจาก 3 ศิลปิน เรืองศักดิ์ อนุวัตรวิมล (ไทย) Franco Angeloni (อิตาลี) และ Moritz Ebinger (สวิตเซอร์แลนด์) ซึ่งถูกนำมาเรียงร้อยภายใต้ชื่อนิทรรศการ As Man Eats Through His Forest* โดยฝีมือการประสานงานของภัณฑารักษ์สาว: นิกันติ์ วะสีนนท์

ผู้เขียนพยายามหาสาเหตุของสิ่งที่อาจจะไม่เป็นเหตุเป็นผลในมโนสำนึก จนได้พบกับคำตอบ (แบบคิดเองเออเอง) ว่า นั่นอาจเป็นเพราะนิทรรศการศิลปะชุดนี้ช่วยเตือนสติให้ ‘มนุษย์เมือง’ ที่ดำรงชีวิตในขั้นทุติยภูมิ (ไม่ได้ลงมือผลิตทรัพยากรอาหารด้วยตนเอง) รับรู้ว่า สุดท้ายเราทุกคนก็ล้วนเป็นหนึ่งใน “ผู้บริโภค” ซึ่งมีส่วนร่วมต่อการทำลายชีวิต “เพื่อกำจัดสินค้าที่ล้นเหลือออกไป” เช่นเดียวกัน

โกงกาง กระดาษ และเทคโนโลยีสีเขียว

ขณะที่มนุษย์เมืองจำนวนหนึ่งพยายามต่อต้านการบริโภคใน "ภาวะล้นเกิน" ที่ไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยแสร้งดำรงตนบน "ทางเลือก" เพื่อปฏิเสธการมีส่วนร่วมรับผิดชอบต่อการทำลายชีวิต แต่ผลงานศิลปะของ Franco Angeloni ศิลปินชาวอิตาลี กลับเผยให้เห็นถึง "วิถีชีวิตประจำวัน" ของสังคมเมืองที่ดำรงอยู่ได้ด้วยการสร้างสรรค์และทำลายในขณะเดียวกัน

ก้อนกระดาษที่ถูกขยำแล้วแขวนลอยอยู่เกือบกึ่งกลางห้องจัดแสดง พร้อมด้วยข้อความ “The Wrong Drawing” สะท้อนให้เห็นถึงคู่ขนานของพฤติกรรมมนุษย์ ในเรื่องของการสร้างสรรค์และทำลาย ขณะที่ถ่านไม้โกงกางซึ่งถูกจัดวางแนวนอนรองหนุนหัวท้ายด้วยกระดาษที่ถูกขยำ 2 ก้อน ภายใต้ชื่อผลงานว่า “Bridge” เปรียบเสมือนสะพานที่เชื่อมโยงให้เห็นถึงต้นทุนจากกระบวนการการผลิตที่อยู่ในวัสดุเหลือใช้อย่างกระดาษ

ส่วนถ่านไม้โกงกางแท่งยาวซึ่งถูกจัดวางแนวตั้งขนานกับมุมของผนังก่อนจะถูกคลุมไว้ด้วยแผ่นกระดาษซึ่งเมื่อเปิดขึ้นก็จะพบกับเหรียญสิบบาทที่วางไว้หัวท้ายของด้าม คือสัญลักษณ์แห่งมูลค่าที่มนุษย์ตีตราไว้ให้กับธรรมชาติ ขณะที่ไม้โกงกางสด ถ่าน และกระดาษ ซึ่งถูกวางเรียงขนานเป็น 3 ระดับ โดยมีความยาวเท่ากัน ก็เผยให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติในฐานะทรัพยากรและมนุษย์ในฐานะผู้บริโภคที่สามารถแปรรูปสรรพสิ่งให้กลายเป็นเครื่องตอบสนองต่อความต้องการ

ส่วนกระดาษที่ถูกพับจนยับย่นไร้รูปทรง จารึกข้อความ “Monument to a Rotaring Nature” ซึ่งถูกหมุนด้วยพลังงานของมอเตอร์ไฟฟ้า และกล่องบรรจุกระดาษขนาด A4 ที่ถูกวางตั้งเรียงซ้อนกัน ก็สะท้อนให้เห็นถึงความพยายามในการใช้ "เทคโนโลยีหมุนเวียน" หรือ "เทคโนโลยีสีเขียว" มาเป็นคำตอบในการจัดการกับทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งสุดท้ายก็
วนอยู่บน "กับดักพลังงาน" ที่ต้องจ่ายให้กับการสร้างแบรนด์ "ทางเลือก"


ถัดจากกล่องบรรจุกระดาษที่ถูกเรียงซ้อน ศิลปินเลือกที่จะใช้ถ่านไม้โกงกางร่างภาพลายเส้นลงบนกระดาษ เพื่อเปรียบเทียบให้เห็นจังหวะการเต้นของชีพจรซึ่งสัมพันธ์กับปริมาณของทรัพยากรธรรมชาติที่ต้องถูกทำลายเพื่อหล่อเลี้ยงชีวิตของเมือง

ความน่าสนใจจากผลงานของ Franco Angeloni ก็คือ การที่เขาเลือกที่จะนำเสนอเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่เรียกว่า ‘สร้างสรรค์และทำลาย’ ผ่านการบริโภคซึ่งดำรงอยู่ควบคู่กันในสังคมเมือง โดยไม่ได้ชี้นำหรือตัดสิน‘ผิด-ถูก ชั่ว-ดี’ ตามมาตรฐานของ ‘จริตชน’ ที่นิยมปฏิบัติสืบทอดต่อกันมา

GOLEM การประกอบสร้างมนุษย์จากเศษซากชีวิต
ด้าน เรืองศักดิ์ อนุวัตรวิมล ศิลปินสายเลือดไทย เลือกที่จะนำเสนอส่วนหนึ่งของโครงการ (project) ระยะยาว (ในช่วง 3 ปี จากระยะเวลา 5 ปี) ในชื่อ “GOLEM” ทั้งในส่วนที่เป็นภาพร่างลายเส้นศีรษะของมนุษย์ ภาพร่างลายเส้นของหญิงสาวเต็มตัว (figure) ในท่านั่ง ซึ่งถูกเขียนขึ้นจากขี้เถ้า งูเหลือม, ปลาดูด, ปูแมงมุม, หอยสังข์, ยุง, แมลงสาป, สุนัขรอทไวเลอร์, หนูท่อ, แมวบ้าน, หมู, หมี, ช้าง, ต้นเฮมลอค (hemlock) และไม้มะค่า ลงบนแผ่นกระดาษที่มีลักษณะยับย่น ซึ่งในส่วนภาพร่างของหญิงสาวในนาม GOLEM นั้นถูกแปะไว้บนแผ่นใสที่สว่างไสวด้วยแสงไฟจากหลอดนีออน จนทำให้นึกย้อนไปถึงยุค ‘แสงสว่างแห่งปัญญา’ (Enlightenment) ที่มาพร้อมกับความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์
นอกจากนี้ศิลปินยังได้นำเสนอชิ้นส่วนจำลองของ กระดูกขากรรไกรส่วนล่าง (Mandible) ของมนุษย์ซึ่งทำขึ้นจากขี้เถ้าของ หนูท่อจากนอร์เวย์ ชิ้นส่วนจำลองของฟันที่ทำขึ้นจากขี้เถ้าของ ปลาดาวทะเล, ปลาซัคเกอร์, ปูแมงมุม, หอยสังข์หนามยักษ์, ไม้โกงกาง, แมงดาหางเหลี่ยม, ช้าง, หมู, ปลากระเบน, ยุงลาย, นกพิราบ, แมลงสาป, ไม้มะค่าโมง, ต้นเฮมลอค, หมีคน และแมวไทย พร้อมภาพร่างลายเส้นอธิบายส่วนประกอบ รวมไปถึงชิ้นส่วนจำลองของลิ้นและหัวใจที่ทำจากขี้เถ้างูเหลือม ตลอดจน "ผงขี้เถ้าจากซากสัตว์" ที่ถูกบรรจุไว้ในกระป๋องพลาสติกใส ซึ่งในท้ายที่สุดศิลปินจะนำชิ้นส่วนของอวัยวะจำลองเหล่านี้ไปประกอบสร้างเป็นมนุษย์ขั้นสมบูรณ์

สำหรับผู้เขียน ผลงานของเรืองศักดิ์กระตุ้นให้นึกถึงแหล่งที่มาของตัวตน (sources of self) ของมนุษย์ ทั้งในทางชีววิทยา และเศรษฐศาสตร์ซึ่งสัมพันธ์กับ "การบริโภค" ที่ทำให้ "มนุษย์" นั้นกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ ‘ประกอบสร้างตนเอง’ มาจากการทำลายชีวิตอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วน ทั้งทางตรงและทางอ้อม

ยิ่งได้ฟังเรื่องเล่าจากภัณฑารักษ์ประจำนิทรรศการ เกี่ยวกับโรงงานซึ่งปล่อยน้ำเสียลงในลำคลองจนเป็นเหตุให้ปลาตายเป็นจำนวนมาก (ซึ่งต่อมาซากปลาเหล่านั้นได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของวัตถุดิบในการสร้างสรรค์ผลงานของเรืองศักดิ์) ยิ่งทำให้ผู้เขียนสำนึกได้ว่าคงไม่มีมนุษย์คนใดที่เติบโตขึ้นมาได้โดยปราศจากการบริโภคชีวิตอื่นๆ เพียงแต่ที่ผ่านมาระบบที่มี "เงิน" เป็นตัวกลาง ได้สร้างระยะห่างจนทำให้ "มนุษย์เมือง" หลงลืมวิถีการ "จ้างทำลาย" แล้วมองเห็นเพียงความสว่างไสวของ "การสร้างสรรค์"

ทอง: เรื่องเล่าของความดื่มด่ำกับเลือดเนื้อ

สำหรับผลงาน “Gold Digger Digs towards the Golden Buddha” ของ Moritz Ebinger ศิลปินชาวสวิส ผู้เขียนต้องยอมรับตามตรงว่า ด้วยข้อจำกัดของประสบการณ์และความรู้ในเชิงศิลปะทำให้ยากที่จะทำความเข้าใจ

แต่โดยส่วนตัวผู้เขียนมีความเห็นว่า สาเหตุที่ศิลปินตั้งใจนำเสนอข้อมูลทั้งในเรื่องการคิดค้นสิ่งประดิษฐ์และวิธีการทำเหมืองทอง ค่าแรงของคนงานในเหมือง และคุณค่าของทองคำในเชิงเศรษฐกิจ ทั้งในยุโรป อเมริกา และแอฟริกา ประกอบกับภาพลายเส้นคล้ายลายแทงสมบัติที่ดูวกวน ซึ่งถูกแต่งแต้มด้วยสีเขียวในหลายจุด (ทางขวามือเมื่อหันหน้าเข้าผนัง) อาจสื่อให้เห็นถึงแรงปรารถนาจาก "มูลค่าสมมติ" ที่ผลักดันให้มนุษย์พยายามขุดลึก และเดินทางไปในความซับซ้อนของธรรมชาติ แต่สุดท้าย "มูลค่าสมมติ" ของ "แร่ธาตุ" ก็กลับกลายเป็นต้นเหตุของการกดขี่ ทำลายล้างอย่างไม่สิ้นสุด
ถัดมาในส่วนกลางของผนัง ศิลปินใช้การเชื่อมโยงเรื่องราวด้วยสีทองที่ถูกวาดเป็นเส้นโค้งต่อเนื่องทางด้านบน ส่วนด้านล่างเป็นภาพของคนสวมหมวกที่กำเหรียญทองไว้ในมือ ซึ่งผู้เขียนมีความเห็นว่าในส่วนนี้ศิลปินอาจต้องการบอกเล่าถึงการ "แปรรูป" ทองคำ ให้กลายเป็นสิ่ง "รูปธรรม" ในการแลกเปลี่ยน ก่อนที่ศิลปินจะนำพาผู้ชมเข้าไปสัมผัสกับ "คุณค่า" ของทองคำทางด้านจิตใจในสังคมไทย ด้วยภาพคล้ายจิตรกรรมฝาผนังของไทยซึ่งถูกแต่งแต้มด้วยสีทองที่ถูกแปะไว้ตรงกลางวงกลมสีแดงและน้ำเงิน (ลักษณะคล้ายเป้าสำหรับปาลูกดอก) ก่อนที่เรื่องราวเหล่านั้นจะถูกทำให้กระจัดกระจายและถูกดูดเข้าไปในห้วงของสีแดงและน้ำเงินที่ปะปนไปด้วยความสับสนเช่นเดียวกับต้นกำเนิด

ผู้เขียนไม่แน่ใจว่าที่กล่าวมาข้างต้นนั้นเป็นการตีความที่ถูกต้องตรงกับความคิดเห็นของศิลปินชาวสวิสมากน้อยแค่ไหน แต่เมื่อศิลปินใจกว้างมากพอที่จะเปิดโอกาสให้คิดโดยปราศจากคำอธิบาย ผู้เขียนจึงลองจับภาพวาดของศิลปินตั้งขึ้นในจินตนาการ โดยยกให้ส่วนที่อยู่ทางขวา (เมื่อหันหน้าเข้าผนัง) ตั้งขึ้นข้างบน และส่วนทางซ้ายของผนังลงมาอยู่ข้างล่าง ผู้เขียนกลับพบว่าภาพที่ถูกสร้างในจินตนาการของตัวเองนั้นดูคล้ายกับแก้วไวน์ที่รองรับความเคลื่อนไหวจากสายทองที่ถูกกลั่นกรองมาจากหยาดเหงื่อ แรงงาน และเลือดเนื้อของมนุษย์ นั่นคือสาเหตุที่ผู้เขียนรู้สึกถึง ความดื่มด่ำในคุณค่าของทองซึ่งปะปนไปด้วยเลือดเนื้อและชีวิต

อย่างไรก็ตามที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นเป็นเพียงความคิดเห็นที่อาจจะอยู่ห่างไกลจากจุดเริ่มต้น (จิตสำนึกของศิลปิน) อย่างมากมาย แต่ดังที่กล่าวมาแล้วว่า เพียงวินาทีแรกที่ได้สัมผัสกับผลงานจากทั้ง 3 ศิลปิน ผู้เขียนก็รับรู้ได้ถึง "การบริโภค" ใน "ภาวะล้นเกิน" ซึ่งทำให้มนุษย์กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถ "สร้างสรรค์และทำลาย" ได้ในขณะเดียวกัน

“บทบาทของมนุษย์ที่เป็นอยู่ในปัจจุบันจึงเป็นสภาวะที่ลักลั่นเป็นอย่างยิ่ง เราไม่สามารถกลับไปสู่ระบบเดิมที่ขึ้นอยู่กับความกรุณาของธรรมชาติได้อีก แต่เราก็ยังจำเป็นต้องพึ่งพาอาศัยธรรมชาติ เพราะธรรมชาติเทียมที่เราสร้างขึ้นล้วนล้มเหลว”

ส่วนหนึ่งจากคำอธิบายผลงาน ของ เรืองศักดิ์ อนุวัตรวิมล







โดย: PinePh วันที่: 30 พฤษภาคม 2554 เวลา:1:27:38 น.  

 
ขอบคุณคุณนิคกี้มากสำหรับบทความนี้นะคะ เราได้อ่านเหมือนกัน ว่าจะเอามาแปะไว้ในบล็อคนี้แต่ลืมไปเลย ดีจังที่คุณนิคกี้เอาบทความมาฝาก คนที่เข้ามาอ่านบล็อคนี้จะได้ความรู้เกี่ยวกับนิทรรศการนี้มากขึ้น ขอบคุณอีกครั้งนะคะ


โดย: haiku วันที่: 30 พฤษภาคม 2554 เวลา:11:35:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
haiku
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 151 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add haiku's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.