มิถุนายน 2565
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
26 มิถุนายน 2565

: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย (2) :



: สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย (2) :

เขียน - นิ้วกลม











ตอนที่ซื้อหนังสือเล่มนี้
ผมซื้อด้วยเหตุผลที่ว่านี่คือ หนังสือบทกวีแคนโต้
และมีภาพประกอบเป็นภาพวาดพู่กันเดียว
ซึ่งเป็นสองสิ่งที่ผมชอบเป็นทุนเดิม


หน้ารองปกผมเซ็นวันที่ไว้ว่า 28 ตุลาคม 2553
ตอนนั้นผมอายุ 36 ปี กำลังเพิ่งเป็นพ่อคนได้ไม่นาน
การงานกำลังรุ่ง ชีวิตกำลังยุ่งเหยิงวุ่นวาย
ผมอ่านหนังสือเล่นนี้จนจบ แต่ไม่พบความประทับใจอะไรมากนัก
ปกติหนังสือเล่มไหนที่ผมอ่านแล้วชอบมาก ๆ
ผมมักจะได้ “คำคม” ที่อ่านแล้วชอบเป็นจำนวนมาก
แต่ผมไม่ได้จดคำคมเลยสักประโยคจากหนังสือเล่มนี้


หนังสือถูกส่งขึ้นชั้นหนังสือในห้องหนังสือที่บ้าน
12 ปีผ่านไปโดยที่ผมไม่เคยหยิบหนังสือเล่มนี้กลับมาอีกอีกเลย



จนวันก่อน...หลังจากจัดตู้หนังสือเสร็จเป็นครั้งแรกในรอบ 20 ปี
ผมเห็นหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง แต่ยังเลือกและหยิบหนังสือเล่มอื่นที่ตัวเองสนใจ
มานั่งอ่านในขณะที่ภรรยาและลูกกักตัวจากการติดโควิด
15 วันนั้นผมอ่านหนังสือจนจบไป 80 กว่าเล่ม ถึงตัดสินใจหยิบหนังสือเล่มนี้มาอ่าน

ปลายเดือนมีนาคม 2565
ผมเป็นพ่อของวัยรุ่นคนหนึ่ง ว่างงานมาสองปีกว่า
ผมนั่งอ่าน “สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย” ในช่วงชีวิตนิ่งสงบ
นั่งอ่านตัวอักษรของคุณนิ้วกลมไปเรื่อย ๆ
และพบคำที่สัมผัสใจและความรู้สึกของตัวเองมากมาย
อ่านไป จดไป ประโยคไหนบ้างที่ชอบ ประโยคไหนบ้างที่ประทับใจ
จด ชอบ --- จด เห็นด้วย --- จด ดี --- จด จด จด


หนังสือเล่มเดิมที่เคยอ่าน
เมื่อวันเวลาผ่านไป
คนอ่านคนเดิมไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว

ในวันนี้ผมเติบโตขึ้น วันที่ชีวิตไม่เหมือนเดิม
หนังสือเล่มเดิม กลายเป็นหนังสือเล่มใหม่ที่ให้พลังอะไรบางอย่างในการอ่าน
บางข้อความคือความเชื่อที่เคยเชื่อ บางข้อความย้ำถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นในชีวิต
หนังสือไม่จำเป็นต้องเติบโต ความคิดของนักเขียนถูกหยุดเวลาไว้แล้ว
นับจากวันที่เขาเขียนงานเสร็จ และผลงานถูกตีพิมพ์หรือเผยแพร่
คนอ่านต่างหากที่ต้อง “รอ” วัยและวันของตัวเอง
รอวันให้ตัวเองพร้อม เพื่อจะค้นพบ “ความดีงาม” ที่ซ่อนอยู่ระหว่างบรรทัดของหนังสือเล่มนั้น

ผมเคยอ่านหนังสือของคุณนิ้วกลมเพียงเล่มเดียว คือ เล่มนี้
เมื่อหยิบมาอ่านอย่างถูกช่วงจังหวะเวลาของตัวเอง
หนังสือที่เคยรู้สึก “เฉยเฉย” เลยกลายเป็น “หนังสือเล่มโปรด” ไปในทันที








เวลาอ่านหนังสือ ผมจะมีกระดาษแผ่นเล็ก ๆ
เอาไว้จดว่าผมชอบคำคมในหน้าไหน
พออ่านจบ ก็จะคัดคำคมนั้นลงในสมุดบันทึกของตัวเองอีกครั้งครับ










































 



Create Date : 26 มิถุนายน 2565
Last Update : 26 มิถุนายน 2565 5:54:08 น. 16 comments
Counter : 476 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณmultiple, คุณnonnoiGiwGiw, คุณหอมกร, คุณปัญญา Dh, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณเนินน้ำ, คุณทนายอ้วน, คุณtuk-tuk@korat, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณกิ่งฟ้า, คุณnewyorknurse


 
ช่วงที่โควิดมา หลายปีนี่ อ.เต๊ะ ค้นพบว่า
การนั่งเฉยๆ ก็มีความสุขได้ มากมายเลยนะครับ555

แต่สมอง อาจจะเฉยชาลง แต่ ความเครียดในการทำงาน
หายไปเกลี้ยง มีความสุขในการทำอะไรใหม่ๆที่ไม่เคยทำ

บางคนอาจจะมีความสุขกับการทำงาน
แต่ อ.เต๊ะ ชอบความสุขในการนั่งเฉยๆมาก
อันนี้คือ สาเหตุ ที่อ.เต๊ะ ไม่อัพบล็อก แม้จะว่างแสนจะว่าง อิอิ

คุณก๋าบอก มันมีเส้นบางๆคั่น ระหว่าง ความขี้เกียจ กับ ความสุขในการนั่งเฉยๆ ว้อย แต่ข้ามั่นใจว่าเอ็งน่าจะ มาทาง ขี้เกียจแน่นอน เย้ย 555

ปล.เรื่อง กิ๊ก นี่ อ.เต๊ะ คงจะให้ความเห็นอะไรไม่ได้เลยครับ
เพราะ จะมีกิ๊ก ได้ คงต้องมี ภรรเมีย ก่อนนะครับ 555



โดย: multiple วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:8:42:24 น.  

 
ขอลอกเม้นบนทุกข้อ..
ในขี้เกียจยังมีขี้เกียจกว่า..คริๆๆ

น้องแวะมาทักทาย เดวไปนอนต่อ
วันนี้ตั้งใจจะตื่นเที่ยงค่ะพี่ก๋า โฮะๆ


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:8:54:09 น.  

 
ชื่อเหมือนบล็อกก่อนเลยคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:9:20:39 น.  

 
สวัสดีครับ


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:9:30:10 น.  

 
สวัสดียามสายค่ะ คุณก๋า
พี่เอานิ้วสองมือขึ้นมานับไปนับมาแล้วสรุปได้ว่า
พี่แก่กว่าคุณก๋า 36 ปี แหม่ แก่มากจริงๆ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:9:46:45 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

มาอ่าน ตัวอย่างคำคม ใน "สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย (2) ต่อ จ้ะ
บล็อกวันนี้เน้นหนักไปในเรื่องให้ข้อคิดเรื่อง ความรัก เนาะ แล้ว
มีความตาย ข้อคิดเรื่องทั่ว ๆ ไป
"อย่าวิ่งผ่านสวนดอกไม้ จงเดิน " ปรกติ เราไปวิ่งออกกำลัง
กายในสวนดอกไม้ เราก็วิ่งไปเรื่อย ๆ เนาะ ทำไม จึงให้เราเดินล่ะ
ผู้เขียนคงต้องการให้คนอ่านฉุกคิด จริงไหม เสน่ห์ของงานเขียน
ครูว่า ต้องสามารถทำให้คนอ่านฉุกคิด นะ มันจึงจะสนุก อิอิ

โหวดหมวด แนะนำหนังสือ



โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:11:35:58 น.  

 
สวัสดีค่ะ


โดย: เนตร (นาฬิกาสีชมพู ) วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:11:52:04 น.  

 
สวัสดีเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:16:51:16 น.  

 
เห็นด้วยกับคุณก๋าค่ะ
หนังสือบางเล่ม ถ้าหยิบมาอ่านถูกช่วงถูกเวลาของจังหวะชีวิต
จากที่เคยเฉย ๆ กลับกลายเป็นเล่มโปรดไปเลย


โดย: เนินน้ำ วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:18:09:17 น.  

 
อดนอนตาอเลยคาะพี่โดนเพื่อนลากไปกินตี๋น้อยยยย


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:19:54:01 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า

คุณก๋าอ่านหนังสือเร็ว และขยันมากเลยครับ
ผมเองยังอ่านช้ามาก

เวลาที่เราอยู่เฉยๆ แต่ความคิด จิต ยังคงวิ่งตลอดเวลา
ถ้าได้จดบันทึกไว้ ถือเป็นเรื่องดีมากเลยนะครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:21:18:36 น.  

 
มาอ่านคำคมต่อครับ
เรื่องราวความรัก ถ้าไม่ประสบกับตัวเอง ก็ยังไม่เข้าใจ หรือ ไม่เข้าใจไปใหญ่
ความรักทำให้คนตาบอด

ช่วงค่ำๆฝนตกหนัก ตกพรำๆ มีฟ้าร้อง เพิ่งหยุดตกไปครับ





โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:22:30:03 น.  

 
ขี้เกียจไปรอคิวมากค่ะพี่ แต่....
เพื่อนมันถ่อจากใีนบุรี มากินสุกี้นนทบุรี
เลยต้องไปนั่งรอคิวตั้งสี่สิบคิวแนะ


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 26 มิถุนายน 2565 เวลา:23:04:28 น.  

 


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 27 มิถุนายน 2565 เวลา:0:34:50 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า


โดย: newyorknurse วันที่: 27 มิถุนายน 2565 เวลา:3:35:13 น.  

 
ที่ไม่ให้วิ่งผ่านสวนดอกไม้ ผมเข้าใจว่าคนพูดคงจะอยากให้เราดูความงาม แต่ถ้ามองในอีกแง่ เราวิ่งอาจไปเหยียบดอกไม้ก็เป็นได้

ความสุข คนเรามันก็โกหกว่าตัวเรามีความสุขยากนะครับ

อันสุดท้ายนี่ดีนะ เหมือนตอนอยู่ที่จีนครับ บ้านอยู่ใกล้มหาลัยมาก ผมไม่ได้อยากกลับเร็วหรอก เพราะไม่มีใครรอเราอยู่ที่นั่น


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 28 มิถุนายน 2565 เวลา:14:06:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 384 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]