มกราคม 2565
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
21 มกราคม 2565

บันทึกของกะว่าก๋า



บันทึกของกะว่าก๋า








บันทึกเล่มแรกอย่างเป็นทางการของผม
เขียนเป็นการบ้านส่งครูสมัยมัธยมปีที่ 2
เป็นบันทึกการไปเข้าค่ายลูกเสือ
อาจารย์เขียนชมไว้ว่า “ดีมาก”


แต่ช่วงที่เขียนอย่างจริงจังมากที่สุด
คือ ช่วงที่ไปเรียนมหาวิทยาลัย
ผมเขียนทุกความรู้สึกลงไปในสมุดบันทึก
ต่อมาบันทึกเหล่านั้นกลายเป็นสารตั้งต้นในการเขียนบล็อก


ผมเขียนบันทึกความรู้สึกของตัวเองลงไปในบล็อก
จำนวนหลายเรื่องราวเหมือนกัน
ทั้งเรื่องราวของผู้คนที่เคยรับรู้ เหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้
การเมือง การทำงาน เรื่องราวสมัยเรียน ฯลฯ
บันทึกของผมจะไม่เขียนว่าไปทำอะไรที่ไหน เมื่อไหร่
แต่จะเขียนว่าวันนี้ผมรู้สึกอย่างไร
เห็นอะไรมา รับรู้อะไรมา
แล้วมันส่งกระทบต่อความรู้สึกอย่างไร


นอกจากนั้นก็ยังมีบันทึกเกี่ยวกับการทำงานที่ร้านตั้งแต่วันแรกจนถึงปัจจุบัน
แต่ไม่ได้มีรายละเอียดมากนัก ส่วนใหญ่จะบันทึกเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้น


ข้อดีของบันทึก คือ เมื่อเราย้อนกลับมาอ่านมันอีกครั้ง
เราจะเห็นการเติบโตของตัวเอง
เราจะนึกถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตได้ชัดเจนขึ้น
ไม่ว่าจะเรื่องดี หรือ เรื่องร้าย
ต่างก็เป็นประสบการณ์ที่ทำเราเติบโตทั้งนั้น
ถ้าไม่เขียน บางทีก็ลืม
ถ้าลืม ความทรงจำก็จะค่อย ๆ เลือนหายไป

บันทึกที่ผมชอบมากที่สุดของตัวเอง
คือ บันทึกถึงลูกชาย
ผมเขียนบันทึกนี้ไว้ในบล็อก “แสงแรก”
กลับมานั่งอ่านอีกครั้งก็ยังขำกับวีรกรรมสุดแสบของลูก
และได้ย้ำเตือนตัวเองไปด้วยว่ายังรู้สึกเหมือนเดิมอยู่ไหม
ในแนวทางการเลี้ยงลูกของตัวเอง

นอกเหนือจากนั้น คือ การบันทึกความคิด บันทึกความรู้สึก
ในรูปแบบงานเขียนบทกวีซึ่งผมก็ยังคงเขียนอย่างต่อเนื่อง

ผมเคยคิดเล่น ๆ เหมือนกัน
ว่าวันหนึ่งตัวเองอาจจะหมดเรื่องเขียน
แต่เอาเข้าจริง พอคิดว่าจะเริ่มเขียน
เดี๋ยวก็มีอะไรให้คิดให้เขียนเอง
ขอแค่มีการเริ่มต้นก็พอ




 



Create Date : 21 มกราคม 2565
Last Update : 21 มกราคม 2565 6:05:08 น. 28 comments
Counter : 592 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณkatoy, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณทนายอ้วน, คุณเริงฤดีนะ, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณอุ้มสี, คุณกิ่งฟ้า, คุณThe Kop Civil, คุณcomicclubs, คุณRinsa Yoyolive, คุณmultiple, คุณทุเรียนกวน ป่วนรัก, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณmcayenne94, คุณtuk-tuk@korat, คุณสองแผ่นดิน, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณHoneyLemonSoda, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณSweet_pills, คุณโอพีย์, คุณnewyorknurse


 
ดีมากๆ


โดย: katoy วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:6:27:14 น.  

 
เรื่องจริงนะคะ บางครั้งเคยบอกตัวเองว่า หมดและแต่ก็ทำให้เราได้ไปต่อทำต่อได้อีก


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:7:17:14 น.  

 
การเขียนบันทึกเป็นเรื่องดี
ถ้าผู้เขียนซื่อตรงต่อความเป็นมาเป็นไป
เป็นเรื่องดีทั้งแก่ผู้เขียนและผู้เกี่ยวข้อง



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:8:26:15 น.  

 
บางเรื่องที่บันทึกไว้เอามาอ่านอีกทีแทบฉีกทิ้ง ไม่รู้ตัวเองทำไปได้ยังไง ฮ่าๆๆๆๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:9:01:13 น.  

 
จำได้เลยว่า สมัยหมิงๆเด็กๆ เวเลซเข้ามาอ่านบล๊อกของพ่อก๋าบ่อยเลยค่ะ ^^

เมื่อกี้ไปดูอีกที อ้าว โตเป็นหนุ่มแล้วหรือนี่


โดย: VELEZ วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:9:08:16 น.  

 
คงมีบันทึกมากกว่า 100 เล่มแน่ๆมังคะ
บันทึกของคุณก๋านี่



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:9:52:53 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะ พี่ก๋า

การเขียนบันทึกทำให้เราเป็นคนชอบจดชอบเขียนจริงๆ ค่ะ
ครั้งแรกของเหม่ง คือ ตอนที่เรียน AUA อ.แหม่มขอให้เขียนส่ง
เหม่งเขียนไปอยู่ 2 บรรทัดค่ะ 5555555555555555555555
แหม่มบอกว่า แรกๆ ก็แบบนี้ อีกหน่อยก็จะเขียนคล่องขึ้นเอง
หลังๆ ก็เขียนไป 2 หน้ากระดาษค่ะ เหม่งเขียนไดอารี่เป็นภาษาอังกฤษ
บันทึกทุกเรื่องราวในชีวิต และความรู้สึก เรื่องแฟนเหม่ง
เหม่งก็ยังเขียนบ่นตั้งแต่สมัยที่ยังไม่ได้คบกันเลยค่ะ
กลับไปอ่านกี่ทีก็ขำก๊ากค่ะ ด่าไว้เยอะมาก 5555555555555
ว่าแล้วก็อยากกลับไปเขียนอีกค่ะ ไม่ได้เขียนนานมาก

เรื่องที่แฟนเป็นคนประหยัด ก็หยวนๆ ให้ได้อยู่นะคะ 5555
แฟนเหม่ง ครอบครัวเค้าเคยล้มละลายมาก่อนค่ะ ช่วงปี 39
จากคนรวยกลายเป็นคนจนแค่ข้ามคืน ล้มก่อนวิกฤติมาพอดี
ก็เลยใช้ชีวิตประหยัดกันทั้งครอบครัวค่ะ ยกเว้นเรื่องกิน
ที่จะสิ้นเปลืองกันสุดๆ ค่ะ เต็มที่เรื่องกินเสมอค่ะ 5555555


โดย: Princezz Matcha Latte วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:10:40:11 น.  

 
ผมว่านั่นแหละครับเสน่ห์ของการเขียนบันทึก
คือเอากลับมาอ่านอีกครั้งเหมือนได้ flash back เรื่องราวในวันนั้น บางทีก็ขำกับเรื่องราวที่เกิด บางทีก็ขำตัวเอง ว่าตอนนั้นเราทำไปได้ยังไง บันทึกเรื่องน้องหมิงคงเป็นความสุขของพี่ก๋า ที่อ่านเมื่อไหร่ก็ยิ้มได้เสมอ เพราะน้องก็โตขึ้นทุก ๆ วัน ช่วงเวลาที่เค้าเป็นเด็ก ทำอะไรขำๆ คงมีแค่ช่วงนั้นเท่านั้น และบันทึกจะช่วยให้ช่วงเวลาที่น่าจดจำอยู่กับเราตลอดไปน่ะครับ

งานเขียนชิ้นแรกที่อาจารย์ชมว่าดีมาก ต้องเป็นแรงบันดานใจ แรงกำลังใจให้พี่ก๋าสร้างสรรค์งานเขียนให้ดียิ่งขึ้นทุก ๆ วัน เหมือนเป็นการเปิดสกิลของพี่ก๋าแน่เลยครับ ^^


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:11:16:47 น.  

 
ชอบอ่านบันทึกที่น้องก๋าเขียน


โดย: อุ้มสี วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:11:35:10 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องก๋า พี่กิ่งก็ชอบเขียนบันทึกสั้นๆเก็บไว้ในสมุดเล่มเล็กๆพกติดกระเป๋าไปเผื่อเจออะไรก็จดบันทึกไว้พอนานๆเข้ามาเปิดอ่านทำให้นึกออกว่าโห..เราเคยไปที่นี่มาแล้วมีเรื่องราวให้จดจำดีมากๆค่ะ

แต่เดี๋ยวนี้ไม่คอยได้จดบันทึกแล้วค่่ะใช้โทสับเปนส่วนใหญ๋ 555

โหวตงานเขียนนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:11:38:05 น.  

 
ก้าวแรกในการเริ่มมันยากครับ แต่เพื่อได้ลงมือ มันมีหนทาง เกมือนบันทึกนี่ล่ะครับ จะเริ่มยังไง เริ่มที่ตรงไหน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:13:33:44 น.  

 
ขอบคุณครับคุณ katoy



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:13:39:25 น.  

 
ผมเคยเขียนไดอารี่ตอนมัธยมเหมือนกันครับ อาจารย์บังคับให้เขียน
แต่มาเขียนจริงจังก็ตอนเข้ามาบล็อกแก๊งค์ใหม่ ๆ พอใส่อารมณ์ความรู้สึกไปด้วย ผมว่ามีคนเข้ามาเม็นต์เยอะมาก ๆ เลยนะครับ
ก็เลยชอบบล็อกแก๊งค์ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา พอกลับไปอ่านใหม่ แบบที่คุณก๋าว่าเลยครับ ยิ่งเวลาผ่านไป ความคิดก็เริ่มเปลี่ยนไป
เมื่อคืนลิเวอร์พูลชุดเล็กเอาชนะอาร์เซน่อลไป ชิงกับเชลซีละครับ ถ้วยลีกคัพ


โดย: The Kop Civil วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:13:44:17 น.  

 
บันทึกเรื่องชีวิต
มีเรื่องราวหลากหลายที่เขียน
ค่อยค่อยเติบโตขึ้น


แตงซื้อสมุดบันทึกครั้งแรกของตอนมัธยมค่ะ เขียนบันทึกเรื่องราวความรัก เวลาย้อนกลับไปอ่านก็ยิ้มได้เสมอ

การได้เข้ามาอยู่ในบล็อกแก๊งทำให้แตงกลับมาเขียนบันทึก


แตงกลัวเหมือนกันค่ะ กลัวว่าจะหมดเรื่องเขียน แต่เอาจริงๆ มันก็มีเรื่องให้เรานำมาเขียนได้เรื่อยๆ ถ้าเราอยากเขียนน่ะนะคะ

อย่างน้อยๆ การได้เขียนไฮกุ คอมเมนต์บล็อกพี่ก๋า แตงก็เอาไปลงบล็อกได้


โดย: comicclubs วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:14:18:32 น.  

 
สวัสดีครับน้องแตง

พี่ก๋ายังเก็บสมุดบันทึกเล่มแรกไว้ด้วยนะ
อยู่ในกล่อง ที่เหลือก็เก็บไว้ทุกเล่มครับ

ไฮกุก็เป็นบันทึกได้นะ
เป็นบันทึกความรู้สึกที่ดีเลยล่ะครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:15:20:15 น.  

 
จากบล๊อก

ไปเที่ยวกับครอบครัวมันดีมาก ๆ ครับ ยุ่งหน่อยแต่มีความสุขครับ ยิ่งเราออกมาอยู่ของเราเองซักพักแล้วการได้กลับไปใช้เวลากับครอบครัวมันดีมากครับพี่ก๋า

พี่ก๋ามีประสบการณ์แหละครับ 555555 กับการไปไหนที่มีเด็กไปด้วยจนน้องหมิงโต ไปไหนสบายแล้ว นี่ไปก็ต้องเอาหลานเป็นที่ตั้งนี่แหละครับ

บันทึกของพี่ก๋า น้องหมิงชอบไหมครับ อ่านแล้วเค้ารู้สึกยังไงบ้าง
ต้องรู้แน่ๆ ว่าพี่ก๋ารักเค้ามาก ๆ ^^


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:15:50:47 น.  

 
คนที่ชอบเขียนบันทึก
เวลาผ่านไป ต่อให้ 10 - 20 ปี ย้อนกลับไปอ่านเวลานั้น
มีนมีความสุขให้นึกถึงจริงๆ เจ้า
เหมือน fb มีช่วงเวลาวันนี้ในอดีต รินกลับเห็นว่า เวลานั้น ตัวเองโพสแบบนี้ทำไม
บ่นออกโพสได้ไง 555



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:17:00:33 น.  

 
คณก๋านี่ดีนะครับ ชอบจดบันทึกตั้งแต่เด็กเลยเขียนอะไรได้เยอะเลย


ผมนี่ตั้งแต่เด็กไม่ชอบการจดเลยครับ (ถ้าเขียนแสดงว่าโดนบังคับ ^^")
เวลาจำอะไรมักจะจำเป็นภาพ หรือจำทั้งเหตุการณ์มากกว่า
สงสัยเพราะอย่างงี้มั้ง เลยขี้เกียจเขียนบล็อกตามไปด้วย 55
เวลาทำบล๊อกผมมักจะทำเตรียมภาพก่อน เอาไปเรียงให้เรียบร้อย
สิ่งสุดท้ายที่ทำคือการเขียนข้อความนี่แหละ ^^"


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:18:16:52 น.  

 
คนรักการเขียน ก็มักจะรักการอ่านด้วยนะครับ เป็นของคู่กัน

การจดบันทึกนี่ เป็นเรื่องจำเป็น สมองเราจะจำได้เฉพาะ กิจกรรมที่ทำบ่อยทำซ้ำเป็นประจำ แต่บางเรื่องถ้าไม่ได้ทบทวน นานๆเข้าก็จะลืม

อ.เต๊ะ เป็นคนที่ชอบอ่าน แต่ ไม่ชอบเขียน ไม่ชอบบันทึก
การเขียนนี่พึ่งมาหัดเขียนตอนทำบล็อกนี่เอง แต่ก็เขียนไม่ค่อยเก่งเพราะได้ปีละไม่กี่บล็อกนะครับ555

ปล.โมเดอน่าเท่าที่สอบถามคนที่ไปฉีดมา น่าจะแรงที่สุด ในวัคซีนด้วยกันแล้วละครับ



โดย: multiple วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:18:42:23 น.  

 
แต่ก่อนเย็นเขียนลงสมุด
เดี๋ยวนี้บันทึกภาพไว้ใน FB ได้
หรือใน BG ก็ได้อยากอ่านเองก็ตั้งความเป็นส่วนตัวค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:19:01:03 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

เรื่อง การเขียนบันทึก ครูก็เห็นว่า เป็นสิ่งที่ดี มีประโยชน์ จ้ะ
เพราะครูเองก็ชอบการบันทึก ครูเริ่มบันทึกตั้งแต่ตอนอยู่ ป.6 จ้ะ
แล้วก็บันทึกไปเรื่อย ๆ บางวันไม่มีเหตุการณ์สำคัญ ก็มีเว้นไปบ้าง
หลังเกษียณ ไปรื้อบันทึกเก่า ๆ มาอ่าน ก็ต้องขำตัวเอง ได้เห็น
พัฒนาการของการบันทึกนะตอนเด็ก ๆ ก็บันทึกแบบเด็ก ๆ วันไหน
ทะเลาะกับใคร วันไหนโกรธครู โกรธกับเพื่อน อะไรประมาณนั้น
พอโตขึ้นหน่อย แนวการเขียนก็เปลี่ยนไปเป็นบันทึกเหตุการณ์สำคัญ ที่เกิดขึ้น ภาษาก็มีการเปลี่ยนแปลงไปตามวัยที่โตขึ้น
ประาบการณ์ที่มากขึ้น
หลังเกษียณ ครูนำบันทึกการเรียบเรียงใหม่ ได้สองเล่มใหญ่
เลยนะ อิอิ อ่านแล้ว ก็ระลึกถึงความหลัง เป็นความสุขอย่างหนึ่ง
ของชีวิตเลยทีเดียว จ้ะ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:19:26:55 น.  

 
เรื่องเริ่มต้นนี้แม่นแต๊ ๆ เจ้า
ต้องลงมือเขียนแล้วถึงจะฮู้ว่าจะเขียนอะหยัง


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:19:48:01 น.  

 
เคยเขียนบันทึกสมัยมัธยม แต่ก็เป็นกิจวัตรประจำวันซ้ำๆ แล้วเลิกไป
มาทำงาน เล่นบล็อก ก็ยังไม่ได้เขียนเป็นเรื่องเป็นราว
เขียนไม่เก่ง ได้แต่ลงภาพ แค่เขียนเรื่องราวประกอบภาพก็สั้นๆ
เรื่องราวแต่ละสถานที่ก็ก็อปแปะ

จากเมื่อวาน กลางคืน ถึงเช้ามืด ฝนตกพรำๆทั้งคืน หลายๆพื้นที่เกิดอุบัติเหตุจากถนนลื่น
ผมตื่นขึ้นเพราะเสียงรถแหกโค้ง ชนเสาไฟแสงจันทร์ติดกับต้นสักข้างบ้าน คนขับแค่บาดเจ็บ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:22:39:18 น.  

 
แวะมาทักทายคุณก๋าค่ะ ยังระลึกถึงเสมอนะคะ


โดย: HoneyLemonSoda วันที่: 21 มกราคม 2565 เวลา:22:55:26 น.  

 
งานเขียนของคุณก๋าหลากหลายแนว
ขอให้คุณก๋ามีความสุขกับการคิดและเขียนไปนานๆนะคะ

มาดามเก่งจังค่ะเลี้ยงยีสต์เอง
คุณก๋าได้ทานขนมปังอร่อยๆแบบสดใหม่จากเตา
ขนมปังขาวนุ่มๆว่าจะหาสูตรหัดทำเหมือนกันค่ะ

ขอบคุณกำลังใจค่ะคุณก๋า
ฝันดีนะคะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 22 มกราคม 2565 เวลา:0:18:22 น.  

 
บันทึกเรื่องราวของคุณก๋า ดูว่าเอามาต่อยอด สร้างคุณค่าแก่ตัวเอง และเมื่อได้นำมาแบ่งปัน เรื่องราวเหล่านั้นดูว่าจะสร้างคุณค่ากับเรื่องราวที่ได้บันทึกเอาไว้ด้วยครับ


โดย: ถปรร วันที่: 22 มกราคม 2565 เวลา:1:09:55 น.  

 
ชอบบันทึกเช่นกันค่ะคุณก๋า... แต่หลังๆความขี้เกียจความไม่มีระเบียบ
เข้ามาแทนฮ่า.... เลยเลิกทำอิอิ


โดย: โอพีย์ วันที่: 22 มกราคม 2565 เวลา:1:33:34 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า


โดย: newyorknurse วันที่: 22 มกราคม 2565 เวลา:3:26:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 380 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]