กุมภาพันธ์ 2563
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
15 กุมภาพันธ์ 2563

:: ดาบซ่อนคม 18 ::


:: ดาบซ่อนคม 18 ::

เขียนคำ : กะว่าก๋า










27

ข้าฯนั่งมองดูลมพัดแรงบนยอดเขา
ใบไม้บนต้น
สั่นไหวราวกับผีเสื้อร่ายระบำ

ข้าฯอยู่ที่นี่มานานแล้ว
อะไรก็ไม่ต้องการ
คำพูดของใคร ลมก็ไม่อาจหอบมาถึง
ข้าฯจึงมิได้ขุ่นเคืองอารมณ์
ไม่จ่อมจมอยู่กับอดีต
ไม่มีอนาคตให้ต้องไต่ตาม
ไม่มีคำถามใดที่ข้าฯใคร่รู้คำตอบ

ข้าฯอยู่กับลมหายใจของตัวเอง
อยู่กับปัจจุบันขณะของชีวิตตลอดเวลา

อยากพักผ่อนก็พัก
อยากทำงานก็ทำ
หิวก็กิน ง่วงก็นอน

งานของข้าฯ เป็นงานของคนขี้เกียจ
เป็นงานที่ไม่ต้องบดเบียดชีวิตใครเพื่อให้ตนเองก้าวหน้า
ไม่ต้องแข่งขันกับใครเพื่อให้ได้รับการยอมรับ

เมื่อไร้การแข่งขัน
ก็ไม่มีผู้แพ้ ผู้ชนะ
ข้าฯไม่แข่งขันกับใคร
แม้แต่กับตัวเอง

ทุกเช้า...ข้าฯจิบชาหอมกรุ่น
เช้าแสงแดดอุ่น
หมอกเลือนหายไปกับแดดจ้าในยามสาย

นั่น --- ใบไม้ขยับตามแรงลม
จนดูคล้ายผีเสื้อระบำร่าย
หรือนั่นคือผีเสื้อที่กระพือปีก
จนดูคล้ายว่าเป็นใบไม้ !!!




















 



Create Date : 15 กุมภาพันธ์ 2563
Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2563 20:26:27 น. 22 comments
Counter : 1081 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtuk-tuk@korat, คุณTui Laksi, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณmultiple, คุณThe Kop Civil, คุณmcayenne94, คุณnonnoiGiwGiw, คุณตะลีกีปัส, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณเริงฤดีนะ, คุณเนินน้ำ, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse


 
ผูกสติได้เจ้า ไม่ล่องลอยไปไหน


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:6:33:54 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณก๋า
เป็นชีวิตปลีกวิเวกจริงๆ อยู่กับธรรมชาติ
อยู่กับลมหายใจ อยู่กับปัจจุบันขณะ
เราเองก็ขอมีแบบนี้เป็นครั้งคราวละ

ในชีวิตจริงมนุษย์ เราต้องมีชีวิตอยู่กับคนรอบข้าง
จึงมีทั้งสุขและทุกข์ เรียนรู้แก้ไขกันไปนะคะ
ขอมีธรรมนำใจ สุขก็มาเพิ่มพลังให้เรา
ต่อสู้ชีวิตต่อไปนะคร้า


โดย: Tui Laksi วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:6:38:19 น.  

 
ดำรงค์ชีพ สมถะ ดี...มาก ๆ อยู่เงียบ..ไม่มีอะไรมาส่งเสียง
กวนใจ หิวกิน ง่วงนอน...

....

แต่ยามที่เราอยู่ในปัจจุบัน... บางครั้งมันก็เหลืออดจริง ๆ พวก
เขาถือว่า รวมกันอยู่แข็งโป๊กไม่มีใครทำอะไรได้ พวกเราเป็นเพียง
ตัวสวะหาเงินมาจ่ายส่งส่วย ให้พวกมันอยู่อย่างสุขสบาย

ยิ่งเห็นถนนสาย ไปเชียงรายสร้างขยายช้า เหมือนสายพระราม 2
เหนื่อยใจครับ

...

ตอนนี้เฝ้ามองให้พวกเขา ตายตามอายุขัยซะมั้ง เฮ้อ...


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:7:27:09 น.  

 

งานของข้าฯ เป็นงานของคนขี้เกียจ

อันนี้นี่ใช่เลย ชอบงานแบบนี้มาก ไม่ต้องแข่งกับใคร
เล่นบล็อกแบบไม่ต้องอัพบล็อก อูย อะไรจะมีความสุขกว่านี้เป็นไม่มีอีกแล้วละครับ 555



โดย: multiple วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:8:28:23 น.  

 
ข้าก็อยากเป็นอย่างนั้น ใช้ชีวิตแบบนั้นเรียบง่าย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:9:48:06 น.  

 
แต่วันนี้มีแข่งขันแล้วนะครับพรีเมียร์ลีก 555
ลุ้นลิเวอร์พูลกันต่อครับ
เมื่อคืนแมนฯซิเป็นข่าวใหญ่โตเลยครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:10:12:32 น.  

 
บรรยากาศปลีกวิเวก
ถ้าภายในใจของใครยังอยู่ในสภาวะแบบนั้น
ในสังคมปกติได้ นั่นคือสุดยอดทีเดียว

สมัยที่ไปฝึกที่ใกล้ป่า
เมื่อได้กลับมาฝึกต่อที่บนโลก รู้สึกตื่นเต้นและท้าทายมาก
วันที่ทำได้ รู้สึกดีกว่าอยู่ในที่วิเวกเสียอีก
บนโลกก็สนุกไปอีกแบบ ปลีกวิเวกก็ง่ายหน่อยค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:10:45:37 น.  

 
ข้าอยากได้งานแบบน๊านนนนน.. ข้าอยากกกกด


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:13:12:25 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

อยากทำอะไรก็ทำ ไม่อยากทำก็ไม่ทำ
ดีค่ะถ้าทำได้ อยู่ห่างไกลสังคม
แบบหลุดโลกไปเลย ไม่มีใครมาทำให้เดือดร้อนได้ เยี่ยมที่สุดค่ะ
เมื่อ4วันที่แล้วนั่งดูชีวิตของเงายป่าซาไก แถบปลายเทือกเขาบรรทัด พัทลุง เขามีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร้สังคมภายนอกค่ะ
หิวก็ออกไปล่าสัตว์ ขุดเผือกมันหัวกลอยเอามา
เอามาถึงก็แบ่งเป็นกองๆ ให้เท่ากับจำนวนทับ(บ้าน)
ทุกคนเป็นสมาชิกของครอบครัว มีปู่ย่าตายายลูกหลาน เครือเดียวกัน
ใครหาไม่ได้ ก็ได้รับส่วนแบ่ง
ไม่แบ่งแยกเดียจฉันท์ ว่า ใครไม่มีอะไรมาแบ่ง ก็ไม่ได้รับส่วนแบ่ง...ได้มาก็ก่อไฟย่าง เผา หลาม ไม่มีการต้ม การปรุงทั้งสิ้น กินแบบรสธรรมชาติ

อาหารที่หามาไม่มีการกักตุน
กินให้หมดเป็นมื้อๆไป
พรุ่งนี้หิวก็ค่อยออกไปหากันใหม่
เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มก็ไม่ต้องสะสม ห่อใบไม้ใบหญ้าไป
มีเสื้อผ้าเก่าก็ใส่ไปจนขาดวิ่น ไม่ซัก ไม่ซ่อม
หลังคาทับแห้ง ก็ไปเก็บใบไม้กิ่งไม้มาทำใหม่
สงสารแต่ว่า หากคนเมืองบุกรุกที่อยู่ของเขาเข้าไป
เขาจะอยู่ต่อไปอย่างไร

ดูแล้วก็ปลงได้ แต่ชีวิตเราเป็นสังคมเมืองซะแล้ว
ทำแบบเขาไม่ได้ค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:13:33:34 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

งานเขียนของก๋า วันนี้ อ่านแล้ว ได้อารมณ์ดีนะ ถ้าทำได้
แบบนี้ มีความสุขแน่นอน ไร้กังวล ไร้สิ่งเย้ายวน สารพัด ชีวิต
ดูอิสรเสรีเหลือเกิน น่าจะเป็นความสุขที่แท้จริงของชีวิต

แต่อนิจจา ! ชีวิตคนเมือง คนกรุง คงหาเช่นนี้ได้ยาก
เพราะสิ่งแวดล้อม บรรยากาศไม่ให้เลย ห้าห้า

โหวดหมวด งานเขียน ฯ

(น่าจะ แข่งขัน ไม่น่าจะเป็น แข็งขัน เนาะ )


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:15:46:09 น.  

 
ตื่นเช้ามา..
ได้จิบชาหอมกรุ่น..ไม่ต้องทำอะไรเลย
เป็นชีวิตแสนสงบสุข


โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:15:58:53 น.  

 
ดาบซ่อนคม.0.ตอนนี้ ชิลๆมากมายค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:16:14:11 น.  

 
ขอคาราวะท่านจอมยุทธ์หนึ่งจอก ...

ข้าเองก็ slow life เหมือนบทกวีท่านไม่ผิดเพี้ยน

เมื่อไม่แข็งขัน ก็ไม่เหนื่อย
เมื่อไม่เหนื่อย ก็ไม่หิว
เมื่อไม่หิว ก็ไม่กิน
เมื่อไม่กิน ก็เริ่มหิว
เมื่อเริ่มหิว ก็เริ่มกิน
เมื่อเริ่มกิน ก็อร่อย ...

ท่านกะว่าก๋ารีบบอกทันทีว่า ....
หยุดก่อนเถิดท่าน!!!! อย่าได้กล่าวใดๆ ไปมากกว่านี้ ...
อิอิ



ข้ารู้สึกมีความสุขเป็นอย่างยิ่ง เมื่อได้สดับบทกวีของท่านบทนี้
มันทำให้ข้ารู้สึกถึงความอิสระในจิตใจของตนเอง
ไม่มีอะไรเข้ามากระทบผัสสะของข้าได้
นอกเสียจากว่า ...
... ข้าจะยินยอมให้สิ่งนั้นมันเข้ามากระทบ ...



โดย: สีเมจิก (สมาชิกหมายเลข 5106714 ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:16:33:50 น.  

 
เพื่อนบ้านทำงานเปนเอเจ้นโรงแรมก้อบ่นเหมือนกันค่ะพี่..
โดนแคนเซินบุ๊คกิ้งเพียบ.. นี่นางกลับจากเชียงใหม่​ไม่ได้ติดหวัดเอ​ กลับมา​ แต่ดันไปเปนต่อมทอนซินอีกเสบตอนไปที่ยวลาวเหมือนน้องเป๊ะมีแต่คนป่วยอะช่วงนี้​ นี่น้องเพิ่งพาไปหาหมอ​ คนป่วยพาคนป่วยกว่าไปโรงบาล555+


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:16:35:01 น.  

 
อยู่กับปัจจุบัน
อยู่กับลมหายใจของตัวเอง
ไม่แข่งกับใครด้วยนะคะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:18:26:15 น.  

 
วันนี้คุมงาน ไม่ได้แวะอ่านเลยจ้า เพิ่งได้มานั่งหน้าคอม สวัสดีตอนค่ำนะคะคุณก๋า


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:18:59:56 น.  

 




สวัสดีครับคุณก๋า


โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:19:33:11 น.  

 
นั่นสิคะ แล้วมันเป็นใบไม้หรือผีเสื้อกันหนออออ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
benz47 Review Food Blog ดู Blog
ชีริว Travel Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:20:05:33 น.  

 
สู้กันต่อไป... น้องส่งกำลังใจค่ะ

ให้ทั้งพี่ก๋าและมาดาม.. คู่เรยย​


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:21:57:36 น.  

 
อยากพักผ่อนก็พัก
อยากทำงานก็ทำ
หิวก็กิน ง่วงก็นอน

วันนี้ทำได้ตามนี้เลยค่ะ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:22:37:11 น.  

 
มาดึกอีก
คนที่รู้จัก พอ ก็ พอจริงๆ
เหมือน ชาวประมงตกปลาด้วยเบ็ด กับ เศรษฐี
เศรษฐีแนะนำให้ชาวประมงให้หาปลาได้มากกว่าเดิมถึงขั้นซื้อเรือหาปลา
แต่ชาวประมง ก็ยังยืนยัน ตกปลาด้วยเบ็ด


คืนนี้ รอดูหงส์หรือเปล่าครับ

ราตรีสวัสดิ์ครับ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:23:45:38 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า

คำคม ข้อคิดดีๆ
ภาพก็สวยมากค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา:3:37:34 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 365 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]