มกราคม 2565
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
8 มกราคม 2565

แสงแรก


แสงแรก







15 ตุลาคม พ.ศ. 2550
เป็นวันที่ภรรยาเดินมาบอกว่าผลตรวจการตั้งครรภ์ขึ้น 2 ขีด
หรือเรากำลังมีลูกด้วยกันนั่นเอง
และนั่นเป็นวันแรกที่ผมเริ่มเขียนบันทึกถึงลูก
ผมตั้งใจเขียนบันทึกเก็บไว้เพื่อให้ลูกอ่านเมื่อลูกโตขึ้น

เรื่องราวต่าง ๆ ในแต่ละเดือน การไปหาหมอในแต่ละครั้ง
บรรยากาศวันคลอด บันทึกพัฒนาการในแต่ละเดือนของลูก
วันแรกที่เข้าโรงเรียนชั้นอนุบาล วันที่เรียนจบประถม 6
ไปจนถึงทัศนคติที่มีในเรื่องการศึกษา และวิธีการเลี้ยงลูก ฯลฯ

ผมกลับมาอ่านเรื่องราวของลูกอีกครั้ง
ตอนนั่งรวบรวมต้นฉบับในแต่ละปีมาไว้ในโฟลเดอร์เดียวกัน
จากวันที่รู้ว่าตัวเองกำลังเป็นพ่อคนจนถึงวันที่ลูกเข้ามัธยมปีที่ 1
ได้บันทึกความหนา 600 กว่าหน้ากระดาษ A4
ผมถามลูกชายวัย 13 ปีว่าอยากอ่านไหม
ลูกหัวเราะเลยครับ

เลือกบันทึกบางเรื่องมาลองให้อ่านกันดูครับ









รักหรือทำร้าย ?

เรารักลูกของเรา
คาดหวังสิ่งต่าง ๆ มากมายกับลูก
แต่เคยถามลูกบ้างหรือเปล่า
ว่าเขาอยากเป็นในสิ่งที่เราคาดหวังหรือไม่ ?

ในขณะที่พ่อแม่พยายามเลือก “สิ่งที่ดีที่สุด” ให้กับลูก
แน่ใจแล้วหรือยังว่านั่นเป็น “ทางเลือกที่ดีที่สุด” สำหรับตัวลูกเองด้วย
บ่อยครั้งที่พ่อแม่ก็เผอเรอ
และทำร้ายลูกของตนเอง
ในนามของความรักและความปรารถนาดี











หมิงหมิงยอดเยี่ยม

ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์
พ่อกับแม่จะสลับกันเขียน Diary Report ถึงครูแอน
ขณะที่พ่อกำลังนั่งเขียนอยู่
หมิงหมิงก็ชะโงกหน้ามาดูแล้วพูดว่า

“ป่ะป๊าก็เขียนลงไปเลยสิ ว่าน้องหมิงหมิงยอดเยี่ยม”

(บันทึกตอนหมิงเรียนชั้นอนุบาล)










มหากาพย์ของเล่นของหมิงหมิง


เป็นอีกหนึ่งอาทิตย์ที่คุณลูกชายได้ของเล่นอย่างต่อเนื่อง
อาม่าซื้อนินจาโกชุดใหญ่มาให้
ไม่กี่วันถัดมาซานตาคลอสผู้ใจดีซื้อหุ่นยนต์ทรานสฟอร์มเมอร์
ปลายสัปดาห์อาแปะ+อาอึ้มซื้อปืนแอร์ บัสเตอร์ชุดใหญ่แบบจัดเต็มให้อีก

เมื่อวานพากันไปเดินห้าง
ตั้งใจเพียงเอามือถือไปซ่อม
หมิงหมิงบอกว่าขอไปเดินดูที่แผนกชั้นของเล่น

"ดูอย่างเดียวแต่ไม่ซื้อครับ"

ระหว่างรอแม่เอามือถือไปซ่อม
หมิงหมิงก็เดินดูของเล่นกับพ่ออย่างเพลิดเพลิน
พอแม่เดินกลับมาเกิดใจดีบอกว่า

"ให้ซื้อชิ้นนึงก็ได้ลูก ไปเลือกเอา"

เลือกไปเลือกมาอยู่นาน
ได้รถนาโนมาหนึ่งชุด
พ่อหันไปบอกว่า
"ซื้อชุดนี้แล้วหยุดซื้อไปอีกนานเลยนะครับลูก
เดือนนี้ได้ของเล่นเยอะแยะแล้ว"
"นานแค่ไหนป่ะป๊า ?" เจ้าตัวถามด้วยความสงสัย
"ก็นานเลยล่ะ พักใหญ่ ๆ นู่นเลยกว่าจะซื้ออีก เข้าใจนะลูก" พ่อบอก
หมิงหมิงกอดของเล่นเอาไว้แน่น พยักหน้ารับรู้ในข้อตกลง
ก่อนหันมาถามอีกรอบเพื่อความแน่ใจว่า

"นานนี่...นานกี่นาทีครับป่ะป๊า"

(บันทึกตอนหมิงเรียนชั้นอนุบาล)









ลูกโตเร็วจนพ่อแก่ตามไม่ทันเลย


เผลอเพียงพริบตาเดียว
เด็กน้อยของพ่อ
ตัวโตขึ้นมาก สูงขึ้นเยอะ
ลูกโตเร็ว
จนพ่อแม่แก่ตามไม่ทันเลย

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ถ้าเราไม่ทันหยุดสังเกต
คงจะไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง
ถ้าเราไม่ทันหยุดชื่นชม
ก็อาจละเลยความงามที่ซ่อนอยู่ระหว่างทาง

(บันทึกตอนหมิงเรียนชั้นประถม)







 



Create Date : 08 มกราคม 2565
Last Update : 8 มกราคม 2565 20:54:42 น. 19 comments
Counter : 404 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเริงฤดีนะ, คุณmultiple, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณทนายอ้วน, คุณtuk-tuk@korat, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณcomicclubs, คุณThe Kop Civil, คุณkatoy, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณชีริว, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณnewyorknurse


 
หมิงหมิงไม่อ่านหรอกตุณก๋า
คนอ่านแล้วประทัยใจคือคนอื่นต่างหาก
วัยของเขาทำให้ยังไม่ตรึงใจในสิ่งเหล่านี้จ้า


โดย: หอมกร IP: 184.22.121.126 วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:8:25:22 น.  

 
คิดถึงวิวัฒนาการของหมิง หมิง จัง
น่ารักและะสร้างความสดใสให้เพื่อนๆบล็อกเสมอมา


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:9:10:16 น.  

 
555 หมิงหมิง จะอ่านหรือเปล่าไม่รู้ แต่ อ.เต๊ะ นี่ซิ ต้องอ่าน
เพราะไม่อ่านก็เม้นท์ตอบไม่ได้อีกนะครับ555

จะว่าไปหมิงหมิง โชคดีมากที่มาเกิดเป็นลูกคุณก๋า
ถ้าไปเจอพ่อแม่ ที่ไม่เข้าใจลูก ไม่เข้าใจตัวเอง ไม่เข้าใจชีวิต
ชีวิตเด็ก จะไม่มีความสุขเลยละครับ

เพื่อน อ.เต๊ะ คนนึง ตัวเค้าเป็นหมอ เมียก็เป็นหมอ
พ่อแม่ของเพื่อน ยังเป็นหมออีก ก็หวังว่าลูกจะต้องเป็นหมอแน่นอน
แต่เด็กไม่อยากเป็น แต่แรงกดดันคาดหวังมากมายในครอบครัว
ตอนนี้เลยต้องบำบัดทางจิตอยู่เลยละครับ ไม่รู้เป็นตายร้ายดีประการใดเลยครับ



โดย: multiple วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:9:24:05 น.  

 
หมิงหมิงโตมากับความซึมซับของคุณก๋าไม่มากก็น้อย
เชื่อว่าถึงแม้จะให้เค้าเลือกเรียน เลือกเล่น เลือกความสนใจในด้านใด ๆ ก็ตาม ย่อมจะได้ซึมซับหลายเรื่องราวของคุณก๋ามาแบบไม่มากไม่น้อยไปด้วย


โดย: ถปรร วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:10:20:49 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

ครูไม่ทันได้อ่าน เรื่องราวของ หมิงหมิง ได้อ่าน ได้เห็น
หมิงหมิง ตอนโตบ้างเท่านั้น บล็อกนี้ได้อ่านย้อนหลัง ได้เห็นหน้า
หมิงหมิงตอนเด็ก ๆ น่ารัก แจ่มใส ยิ้มกว้าง เป็นเด็กสุขภาพจิตดี
แน่นอน เป็นหลักฐานแสดงถึงการเลี้ยงดูลูกของพ่อแม่ได้เป็นอย่างดี
การบันทึกเรื่องราว เหตุการณ์ต่าง ๆ ในวัยเด็ก ตั้งแต่เกิด
จนโตเป็นหนุ่ม ครูว่า เป็นสิ่งดีมาก ๆ เลยนะ อย่างน้อย ๆ คนเป็น
พ่อเป็นแม่ ได้มาอ่านบันทึกย้อนหลัง มันเป็นความสุขอย่างหนึ่งของ
คนเป็นพ่อแม่นะ (ถึงแม้ว่า ครูจะไม่มีลูกอย่างเธอ แต่ครูมีลูกศิษย์
ลูกหา มีโอกาสได้บันทึกเรื่องราวของพวกลูกศิษย์ บางคน บางกลุ่ม
แล้วย้อนกลับไปอ่าน ครูก็มีความสุขเหมือนกัน
อีกประการหนึ่ง เมื่อลูกได้อ่าน เขาจะเห็นและเข้าใจได้ว่า
พ่อแม่รักเขามากเพียงใด
โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:10:44:04 น.  

 
เพิ่มเติม (เผลอเรอ ต้องเป็นเผอเรอ จ้ะ)บ่อยครั้งที่พ่อแม่ก็เผลอเรอ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:10:47:19 น.  

 
หลานสาวเกิดเมื่อนตอน FB กำลังเฟื่องฟู บอลเลยบันทึกลงในเฟสบุคจนเมื่อไม่นานมานี้ หลานบอกว่า "ห้าม Tag" เพราะเพื่อนในเกมส์ออนไลน์จะเข้ามาดูเฟส เดี๋ยวโดนล้อ ฮ่าๆๆๆๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:12:28:55 น.  

 
กำลังมองหลานอยู่เหมือนกั๋นเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:12:41:12 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังค่ะคุณก๋า
เวลาผ่านไปไวจริง ๆ ค่า


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:15:26:26 น.  

 
ขำคอมเมนต์ของอาจารย์เต๊ะ หมิงหมิงจะอ่านหรือเปล่าไม่รู้ แต่เราต้องอ่านเพราะเดี๋ยวคอมเมนต์ไม่ได้

อยากบอกว่าหมิงหมิงโชคดีมากนะคะมีคนรายล้อมรอบตัวรักหมิงหมิงเต็มไปหมดเลย ถ้าหมิงหมิงยังเก็บของเล่นเหล่านั้นอยู่ คาดว่าของเล่นคงล้นบ้าน เพราะพี่ก๋าบอกว่าตอนหมิงหมิงเกิด เพื่อนๆ ชาวบล็อกก็ส่งของไปตรึม

พี่ก๋าเป็นคุณพ่อที่ดี เข้าใจลูกมากๆ เลยนะคะ


โดย: comicclubs วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:15:38:34 น.  

 
ระลึกความหลังจริงๆ เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ ครับ ภาพที่ 3 นี่เห็นบ่อยนะครับ พี่ก๋าใช้ภาพนั้นค่อนข้างบ่อย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:15:57:04 น.  

 
มาแอบอ่านความหลังของพ่อลูกคู่นี้
พี่ก็ดูเพลินมากเลยนะเพราะเห็นหมิงหมิง
มาตั้งแต่อยู่ในท้องแม่
ตอนคุณมาดามตั้งครรภ์ เธอมีน้ำมีนวลมาก



บอนสีนั้นพี่ไม่ได้เลี้ยงตามกระแส
ไม่เคยซื้อ มีแต่คนซื้อแล้วเอามาแบ่งให้
แต่มันก็เป็นธรรมดานะคะ
คนกำลังเห่อก็สู้ราคาเท่าไรเท่ากัน
พอกระแสดิ่งลง ขายแพงก็ไม่มีคนซื้อ

เช่นต้น Black Magic เราเก็บไหลที่เขาทิ้งไว้ข้างถนน
มาปักชำไว้ ไปเจออีกที โอ้โฮเฮะ กลายเป็นกอบิ้กเบิ้มไปได้
ตอนเค้าดังแรก ราคาน่าชมมาก
บอนสีต้นดังๆราคาต้นละเป็นหมื่นเป็นแสนก็มีค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:16:24:11 น.  

 
วันเวลาผ่านไปไวจริง ๆ นะครับคุณก๋า เห็นหมิง หมิงตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ ตอนนี้น่าจะโตเป็นหนุ่มแล้ว หมิง หมิง มุขเยอะเหมือนกันนะครับ 555


โดย: The Kop Civil วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:16:56:20 น.  

 
สวัสดีครับน้องแตง

หมิงหมิงเกิดมาพร้อมของกำนัลครับ 555
ตั้งแต่เล็กจนโต
เวลาอยากได้อะไร
ไม่ต้องรอนานเลย
เดี๋ยวคนนั้นก็จัดให้
เดี๋ยวคนนี้ก็ช่วยสมทบทุน

ของเล่นของหมิงพี่ก๋ายังเก็บไว้ในกล่องอย่างดีเลย
หนังสือของเค้าก็เยอะครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:19:33:12 น.  

 
เป็นไดอารีเล่มใหญ่ที่กลับมาได้อ่านและมีเพิ่มต่อไปเรื่อยๆ อ่านไปไม่มีทางเบื่อค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:19:59:21 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า

เชื่อว่าหมิงหมิงจะซึมซับทัศนคติที่ดีจากคุณพ่อคุณแม่แน่นอนเลยครับ

การจดบันทึกมันมีคุณค่ามากเลยนะครับ

ปล. ชอบที่ถามว่า นาน นี่นานกี่นาที ^^


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:20:54:42 น.  

 
น้องหมิงเกิดปี 51 ปีเดียวกับที่ผมเร่มทำงานที่ล่าสุดเลยนะครับ (ปตท.)

จำง่ายเลย อายุเท่ากับอายุงานของผม ปีนี้ก็วัยรุ่นแล้ว

ว่าแต่สุดท้ายน้องหมิงได้อ่านบันทึกไหมครับ เพื่อนบล็อกได้อ่านกันหมดแล้วน้า :D ตั้งแต่ปีแรกๆที่พี่ก๋าเขียนลงบล็อก
600 หน้า หนากว่าไดอารี่อีก เป็นครอบครัวที่อบอุ่นเลยครับ


โดย: ชีริว วันที่: 8 มกราคม 2565 เวลา:21:11:50 น.  

 
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
แต่เรื่องบันทึกที่คุณก๋าเขียน หนากว่านิยาย 2 เรื่องรวมกัน
น้องหมิง 555



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 9 มกราคม 2565 เวลา:0:04:44 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า

หมิง หมิง ตอนนี้เป็นหนุ่มแล้ว
เวลาผ่านไปเร็วมาก เผลอๆจะเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว


โดย: newyorknurse วันที่: 9 มกราคม 2565 เวลา:2:18:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 382 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]