เมษายน 2564
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
14 เมษายน 2564

:: ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของความทรงจำ ตอนที่ 8 ::




:: ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของความทรงจำ ตอนที่ 8 ::

ผลงาน : กะว่าก๋า









































 



Create Date : 14 เมษายน 2564
Last Update : 14 เมษายน 2564 6:05:20 น. 18 comments
Counter : 296 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณหอมกร, คุณทนายอ้วน, คุณเนินน้ำ, คุณThe Kop Civil, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณเริงฤดีนะ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณmariabamboo, คุณชีริว, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse, คุณอุ้มสี, คุณไวน์กับสายน้ำ


 
เหลียวไปดูคนรอบกาย เพื่อนที่เป็นกัปตัน ก็เห็นแต่ปลูกต้นไม้ ทาสีบ้านไปได้2รอบแล้วมั้ง รอเวลา อีกคนที่ขายกับข้าว ก็นั่งหน้าเหี่ยว ส่วนเรื่องงานก่อสร้าง ออกแบบนี่ไม่ต้องไปพูดถึง

ส่วน อ.เต๊ะ ก็มานั่งเม้นท์ ก๊อกๆแก๊กๆ อยู่บ้านคุณก๋า ทุกวันนี่แหละครับ 555

ปล. เมื่อเช้าอ.เต๊ะ ขี่จักรยานไปซื้อไก่ย่างมากินตัวนึง
หูย แม่ค้าดีใจยังกะถูกหวยบอกลูกค้ารายแรกเลย เอาเงินฟาดไก่ป้าบๆ
บอกพวก คนละครึ่ง เรา ชนะ หายเกลี้ยงไม่รู้ไปไหนกันหมด 555



โดย: multiple วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:7:59:05 น.  

 
สวัสดีวันเนาว์นะคุณก๋า
ใครอ่านบล็อกนี้ให้คิดเสียว่า
ชีวิตมีขึ้นมีลง มีลาภเสื่อมลาภ
มียศเสื่อมยศ มีสรรเสริญมีนนืนทา
มีสุขก็มีทุกข์ โลกธรรม8 เจอทุกคนนะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:8:43:39 น.  

 
จริงๆไม่เคยหมดหวังนะครับ

มักจะหยุดตัวเองให้อยู่กับที่ซักพัก ไม่คิดอะไรเลย แล้วจะพบทางออกเอง


ตอนที่ป่วยหนักๆก็ไม่คร่ำครวญว่าตัวเองโชคร้าย ตั้งหน้าตั้งตารักษาตัวเองไป แล้วระหว่างทางได้พบเจออะไรน่าสนใจก็ลองทำไปเรื่อยๆครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:9:24:36 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณก๋า
ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:9:28:19 น.  

 
สวัสดียามสายๆ ค่ะ พี่ก๋า

สับสน ท้อแท้ ตอนนี้น่าจะพอๆ กันทุกคนเลยค่ะ
ตอนนี้รู้สึกว่า เหม่งจะอยู่ในสถานะที่ต้องรอดูว่า
จะกลายเป็นกลุ่มเสี่ยงไหมด้วยค่ะ

แค่ไปซื้อผัก ซื้อของสดมาทำอาหาร
ดันไปร้านเดียวกับผู้ติดเชื้อซะงั้นค่ะ

อีกหน่อยคงต้องสั่งออนไลน์ทั้งหมดแล้วมั้งคะเนี่ย
แค่ออกไปซื้อของก็ยังเสี่ยงเลยค่ะ


โดย: Princezz Matcha Latte วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:10:36:27 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า
แต่ก่อนผมขี้หงุดหงิด อารมณ์เสียบ่อยมาก พาลไปหมด แล้วมานั่งคิดทีหลัง มันไม่ช่วยอะไรเลย หลัง ๆ มา ไม่ค่อยโกรธใครเลยครับ ปล่อยผ่านไปหมด
ไม่มีใครสมหวังไปเสียทุกอย่างจริง ๆ ครับ
ข้าราชการมีบางคน พอครบกำหนดได้รับบำนาญ เค้าเออลี่ออกเลยครับ คงเบื่อ ๆ กับระบบ ทำอะไรก็ไม่ดีขึ้น ของผมใกล้ครบแล้วกำลังตัดสินใจอยู่ ว่าจะอยู่หรือไปครับ 555


โดย: The Kop Civil วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:10:44:43 น.  

 
สิ้นหวัง
ไม่ต้องหวัง

ตนเอง..เป็นที่พึ่งแห่งตน



ส่งการบ้านร่วมกิจกรรมใหม่
"ซัมเมอร์นี้ฉันต้องรอด"
สุขสันต์วันครอบครัวค่ะ




ครอบครัว ตัว อ.และ ป้าโอ เนินน้ำ
ดูหน้าก็รู้ว่า Enjoy eating กันแค่ไหน



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:11:03:35 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

บล็อกที่ก๋าเขียนวันนี้ อ่านแล้ว รู้สึกอัดอั้นตันใจเลยนะ
ทำอะไรก็ไม่ได้อย่างใจที่คิด ไม่ประสบความสำเร็จสักอย่าง เฮ้อ!
ทำไมเราโชคร้ายไปเสียทุกอย่าง จิตใจห่อเหี่ยว คิดไปสารพัดด้วย
ใจที่ฟุ้งซ่านทุกอย่างตันไปหมด ครูว่าอารมณ์น่าจะเป็นเช่นนั้นเนาะ

อ่านมาถึงตอนใกล้จบ เธอก็สรุปได้ดี ว่าอารมณ์ที่ว่ามาข้าง
ต้นนั้น ไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย ควรตั้งสติ หันมาพิจารณาเพื่อหาทางแก้ไขว่า ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น ทางออกน่าจะดีกว่า
การมานั่งคร่ำครวญสิ่งที่เกิดขึ้น หรือสิ่งที่เราไม่สมหวัง
สรุปว่า อย่ามั่วนั่งคร่ำครวญ ให้หาทางแก้ปัญหาจะดีกว่า

โหวดหมวด งานเขียน ฯ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:11:11:05 น.  

 
เราคงได้แต่ยอมรับแล้วมุ่งหน้าต่อไป สิ่งที่ยากที่สุดน่าจะเป็นการทำให้เลข 0 กลายเป็นเลข 1 นี่แหละ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:11:21:19 น.  

 
ถ้าหดหู่แบบนี้โทษตัวเองแบบนี้
ชีวิตรันทดแน่นอน


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:18:21:39 น.  

 
สวัสดีปีใหม่เมืองเจ้าปี้ก๋า


โดย: mariabamboo วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:20:01:12 น.  

 
ทางตันวิ่งชนมันก็เจ็บนะครับ บางทีถอยออกมาหน่อยนึงจะมองเห็นทางออกที่ไม่เคยมองเห็นจริงๆ
วันนี้หัวแกะสลักมาจากหลายชาติหลายถิ่นเลยครับ เห็นอะไรแบบนี้แล้วก็อยากไปเที่ยวจัง


โดย: ชีริว วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:20:50:53 น.  

 
สุขสันต์วันสงกรานต์ครับแม่โม



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:21:38:10 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า

เรื่องของความหวังนั้น
หมดแรงได้ แต่อย่าหมดกำลังใจครับ
ชอบประโยคที่ว่า ไม่มีใครได้ดั่งใจไปทุกอย่างที่ต้องการครับ

ช่วงนี้โควิดหนักอยู่ทั้งกทม. และเชียงใหม่
stay safe นะครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:22:00:53 น.  

 
เจอเรื่องราวแบบนี้ ต้องให้กำลังใจตัวเองครับ ไม่ใช่ซ้ำเติมตัวเอง



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 15 เมษายน 2564 เวลา:0:03:47 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า
มาอ่านข้อคิดดีๆค่ะ

>>>>>

"ตอนนี้เชียงใหม่เป็นอันดับ 1 ของการมีผู้เชื้อโรค"

ขอให้ทุกคนปลอดภัย ไปที่ไหนๆเท่าที่จำเป็น
ใส่แมส ล้างมือ เว้นระยะห่าง และอาหารร้อนช้อนแยก กันนะคะ


โดย: newyorknurse วันที่: 15 เมษายน 2564 เวลา:3:02:30 น.  

 
ตอนนี้เศร้าใจประเทศไทยเลย
มาลั้นใครจะติดบ้างเนี่ย
ไม่ออกนอกบ้านดีที่สุดจ๊ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 15 เมษายน 2564 เวลา:3:45:12 น.  

 
ไม่ใช่คุณ...คนเดียวหรอกที่ โชคร้าย...

คนหลายสิบล้านคนก็เช่นกัน... เพราะเขาต้องการอำนาจและ
เสพติดอำนาจ... มีคน ชิ่ว ๆ ๆ ก็ไม่ไป 555

มาทักทาย ตอนเช้า มืดครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 15 เมษายน 2564 เวลา:4:37:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 375 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]