มกราคม 2564
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
19 มกราคม 2564

:: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - portrait worapoj ::


:: portrait worapoj ::

เขียน : วรพจน์ พันธุ์พงศ์
ภาพ : สุมาลี เอกชนนิยม










หนังสือเล่มนี้ทำให้ผมนึกถึงวัยเด็กของตัวเอง
ผมชอบวาดรูปมาก ๆ สมุดเรียนของผมเต็มไปด้วยภาพวาด
เวลาเรียนแล้วเบื่อเนื้อหาวิชาที่ครูสอน
ผมชอบแอบวาดรูปเหมือนครูหรือเพื่อนในห้องลงไปในสมุด
เสียดายที่ไม่ได้เก็บภาพเหล่านั้นไว้
เสียดายที่พอโตมา ผมค่อย ๆ ห่างเหินกับการวาดรูปเหมือนไปโดยปริยาย

















ภาพ portrait มีหลายรูปแบบ หลายเทคนิคการวาด
มีทั้งการวาดลายเส้น วาดภาพเหมือนจริง วาดล้อเลียน
แต่ไม่ว่าจะวาดแบบไหน ผมคิดว่าผู้วาดต้องถ่ายทอด “เอกลักษณ์” บางอย่าง
ของผู้ที่ถูกวาดออกมาให้ได้
“ตัวตน” ซึ่งถูกถ่ายทอดผ่านลายเส้น ฝีแปรง
ต้องไม่ใช่เพียงตาเห็น มือวาด
แต่ต้องทำให้เกิดความ “รู้สึก” ว่าภาพที่เห็นนั้น
คือ ตัวตนของคนที่เป็นต้นแบบจริง ๆ มีชีวิตจริง ๆ













หนังสือ portrait worapoj ทำหน้าที่นั้นอย่างตรงไปตรงมา
ข้อเขียนของพี่หนึ่ง วรพจน์นั้นแหลมคม บาดลึก
ยั่วให้คิด ตั้งคำถามให้ตอบ ทั้งหมดเพื่อตรวจสอบความคิด ความเชื่อ
ในขณะที่เรากำลังอ่านตัวอักษรทั้งหมดของเขา

ส่วนภาพวาดของคุณสุมาลีซึ่งเป็นภาพเหมือนของพี่หนึ่งนั้น
ทำหน้าที่เหมือนบันทึกชีวิต แม้ภาพจะนิ่ง
แต่ดูเคลื่อนไหว มีชีวิตชีวา
บางภาพเป็นเพียงการตวัดของเส้นดินสอไม่กี่เส้น
กลับดึงเอกลักษณ์และตัวตนของพี่หนึ่งออกมาได้อย่างน่าทึ่ง
















ผมเริ่มต้นปี 2564 ด้วยหนังสือเล่มนี้
ตอนแรกที่ได้รับหนังสือมา ตั้งใจว่าจะลองเปิดอ่านดูสักหน้าสองหน้า
แต่แล้วทั้งภาพและคำก็ดึงให้ผมดื่มด่ำไปทีละหน้า ๆ โดยไม่รู้ตัว
จนอ่านจบในรวดเดียว !

ดีใจที่ได้เริ่มต้นปีด้วยหนังสือที่ดีและมีคุณภาพเช่นนี้
ภาพเหมือน ไม่เพียงเหมือนที่ภาพ
แต่ถ้อยคำที่เขียนไว้ภายในเล่ม
ก็เป็นภาพเหมือนอีกด้านของความคิด

ไม่ว่าคนอ่านจะมีรสนิยมทางการเมืองแบบไหน มีความคิดความเชื่อแบบใด
ผมคิดว่าเราควรอ่านหนังสือดีดีเช่นนี้
หนังสือซึ่งสัมผัสได้ถึงความตั้งใจในการผลิต
คุณภาพการเขียน คุณภาพของเนื้อกระดาษ รูปเล่ม
ทั้งหมดสวยงาม ลงตัว และ ควรค่ากับการอ่านจริง ๆ ครับ


หนังสือ portrait worapoj ไม่ได้วางขายตามร้านหนังสือทั่วไป
สามารถสั่งซื้อได้โดยตรงที่เพจ no 1 banglumpoo
หรือหากใครมีโอกาสไปเที่ยงจังหวัดน่าน
สามารถเช้าชมนิทรรศการภาพเหมือน portrait worapoj
ได้ที่ห้องสมุดบ้าน ๆ น่าน ๆ หนังสือมีขายในห้องสมุดนี้เช่นกันครับ



























 



Create Date : 19 มกราคม 2564
Last Update : 19 มกราคม 2564 6:48:50 น. 30 comments
Counter : 428 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณเริงฤดีนะ, คุณTui Laksi, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณblue_medsai, คุณzungzaa, คุณอุ้มสี, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณmultiple, คุณcomicclubs, คุณhaiku, คุณSertPhoto, คุณtoor36, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณThe Kop Civil, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณตะลีกีปัส, คุณSleepless Sea, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณmcayenne94, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse


 
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ตัวหนังสือของแกจะอ่านยากไปหน่อยนะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:7:33:08 น.  

 
ความเป็นArtistเลยไม่ต้องพิมพ์เขียนเอาเลย
ได้ฟิลดีมากๆ
อ่านๆตามที่รีวิว

ถูกจริตพี่อ้อมากๆค่ะ



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:7:43:24 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:8:08:21 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณก๋า
ชอบจังหนังสือเล่มนี้ ในความเป็น Drawing Portrait Art
คมบาดลึกในตัวหนังสือบรรยาย ต.ย.ที่คุณก๋ายกมา ชอบมากค่ะ
"คนที่ไม่มีเวลา คือ คนที่ไม่มีอะไรเลย แม้แต่ความสุข"
เออ...จริงอ่ะ ...ต่อไปจะไม่บ่นบอกว่าไม่มีเวลาเล๊ย...

"...การเดินจูงมือกัน...มันหอมหวานกว่า" จริงๆค่ะ(ในความรู้สึก)
ชอบค่ะหนังสือเล่มนี้ น่าสนใจน่าอ่านเมื่ออยู่คนเดียวววว...
ขอบคุณค่ะคุณก๋า


โดย: Tui Laksi วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:8:23:24 น.  

 
สวัสดีคะคุณก๋า...

สวยคะ...วาดสวยคะ..

ชอบข้อดีของการอยู่คนเดียว..อิอิ




โดย: อัอมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:8:48:38 น.  

 
สวัสดีค่ะ

ตอนเด็กๆ เคยวาดรูปไว้มากมาย
แต่พอโตมาก็ไม่ได้วาดอีกเลย
มาตอนนี้ ถ้าจะให้วาด กลับไม่รู้จะเริ่มยังไงดี
เสียดายที่รูปเก่าๆ พวกนั้น หายไปหมดเลย
ยังคิดถึง และนึกภาพออกเสมอ
แต่ก็เป็นได้แค่ความทรงจำ


โดย: Love Memoirist (blue_medsai ) วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:9:22:45 น.  

 
ชอบลายมือดูอาร์ตๆ ศิลป์ๆดีค่ะ ส่วนตัวทั้งลายมือ ทั้งการวาดภาพแย่มากกกกไม่มีฝีมือทางด้านนี้เลย 555

ร้านชอคโกแลต เค้ารับนักท่องเที่ยวได้สบายๆจริงค่ะ เพราะสถานที่เอย ที่จอดรถเอย พูดถึงโควิด-19แล้วก็ได้แต่ละเหี่ยใจ


โดย: zungzaa วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:9:54:02 น.  

 
อร๊ายยยยยยย หนังสือสวยจัง
อยากได้


โดย: อุ้มสี วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:10:12:29 น.  

 
ภาพวาดชนิดนี้ วาดยากมาก เพราะต้องดึงจุดเด่นออกมาให้
เห็น พอคนเห็น อ๋อ.. ใช่คนนี้เอง

...
เมื่อวานผมทักทายตอบน้องชายคนหนึ่ง โดยส่งภาพตนเอง
ไปทักทาย น้องดันบอกว่า พี่เหมือน ส.ส.ประชาธิปัตย์คน
หนี่่ง ผมเกลียดคนนั้นมาก อ้าว เฮ้ย. 555

ดู ๆ แล้วพรรคนี้คนเกลียดเยอะ.... แต่นายผมคนหนึ่งก็เคย
อยู่พรรคนี้ ผมเคยทำงานให้นายนานหลายปีด้วย แต่ไม่
เป็นไรเมื่อก่อนไม่ใช่แบบนี้นะครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:12:23:38 น.  

 
วันนี้ อ.เต๊ะ มาช้าหน่อยนะครับ ฝ่าฟันตอบเม้นท์ มาตั้งแต่ ตี 4
พึ่งจะมาถึงบ้านคุณก๋า นี่แหละครับ 555

หนังสือเล่มนี้ รูปประกอบโดดเด่น เส้นน้อยแต่มีพลังมาก

ตัวหนังสือที่เล่าเรื่องก็เด็ดขาด มั่นคง ส่วนเรื่องก็ดีงามตามท้องเรื่อง อยู่แล้วนะครับ



โดย: multiple วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:13:00:01 น.  

 
ข้อดีของการอยู่คนเดียวมีเยอะนะ แต่เราไม่ค่อยนึกถึงเมื่อมีคู่ หรือ หลงรักใครสักคน


โดย: comicclubs วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:13:06:09 น.  

 
รูปประกอบดีจังครับ


โดย: SertPhoto วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:13:56:24 น.  

 
สวัสดีครับน้องแตง

คำว่า

"คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า"

ยังคงใช้ได้เสมอครับ

คนโสดก็มีความสุขแบบโสดได้นะ
เพราะคนมีคู่ ก็อาจมีทุกข์แบบคนมีคู่ครับ 555




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:14:31:17 น.  

 
ไม่ใช่หนังสือที่หาซื้อได้ทั่วไปด้วย

อยู่คนเดียวกันก็สบายครับ สบายกว่าหลายคนนะ แต่หลายคนมันก็ช่วยกันคือช่วยกันทำได้ ถ้ากรณีของคู่รัก อยู่ด้วยกันรักกันมันย่อมดีกว่าอยุ่คนเดียวอยุ่แล้ว


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:14:34:06 น.  

 
แบบเม็นต์คุณต่อนะครับ บางคู่ไม่ได้หอมหวาน ผมว่าโชคดีมาก ๆ เลยใครได้คู่รักที่ดี อยู่กันยืนยาว ถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชรเลยครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:15:07:50 น.  

 
เป็นนักเขียนที่มีจิตวิญญาณในการเขียน
ขนาดถ้าไม่ได้เขียนสิ่งที่คิด
ก็ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ไปทำไม



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:15:24:03 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

คนศิลป อารมณ์ก็ออกมาแบบนี้นะคะ
ชอบดูงานศิลปค่ะ
ไม่รู้เรื่องอะไรหรอก แต่ชอบ
วาดรูปก็ชอบค่ะ ถึงไม่เป็นรูปตามที่เห็น


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:15:36:59 น.  

 
ชอบลายเส้นหนังสือ เรียบง่ายแต่ลึกลับ


โดย: sawkitty วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:16:14:59 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

portrait worapoj อ่านชื่อเรื่องนี้แล้ว คำหลังก็เดาได้
ว่า เป็นชื่อคน คำหน้าซิ แปลไม่ออก เลยต้องค้นหา อ้อ แปลว่า
รูปคน รูปวาด นี่เป็นผลดีของการอ่านนะ สงสัยก็หาคำแปลได้ศัพท์
ใหม่ เพิ่มอีกคำ อิอิ
คนชอบเขียน ชอบวาด ต้องเป็นคนชอบอ่านด้วย การวาดรูป
นอกจากเป็นความชอบ เป็นความสามารถเฉพาะบุคคลแล้ว ต้องเป็น
พรสวรรค์ของเขาด้วย มีการฝึกเพราะความชอบด้วย ก็จะเก่งเหมือน
คุณพจน์นี่แหละ
น่าเสียดาย ครูไปเที่ยวน่านและได้ไปรับน้องที่เขาไปก่อน
และได้พักที่ บ้าน ๆ น่าน ๆ ได้ชมห้องสมุดของที่นี่ จัดเป็นห้อง
เล็ก ๆ มีที่ให้อ่านหนังสือ บรรยากาศร่มรื่น บ้านทรงไทย น่าอยู่
ถ้ารู้ก่อน ว่ามีหนังสือเล่มนี้อยู่ที่นี่ด้วย ถ้ารู้ก่อนคงได้หยิบมาอ่าน
อย่างแน่นอน จ้ะ

โหวดหมวด แนะนำหนังสือ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:16:58:47 น.  

 
ลายเส้นหนักแน่น ต่อเนื่อง ชำนาญการวาดเส้น
ถ้าไม่รู้มาก่อน คิดว่าเป็นฝีมือผู้ชายครับ
เนื้อหาก็น่าสนใจครับ ทำเพื่อคนอ่านที่เข้าใจจริงๆ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:17:16:53 น.  

 
เป็นลายมือหมดเลยหรอครับ
เท่มาๆ ไม่ดูเหมือเราอ่านหนังสือตลาดอยู่
แต่เหมือนเรากำลังอ่านงานเขียนที่คนเขียนเขียนให้เราอ่านสด ๆ อ่ะครับ
ดูเหมือนได้เข้าถึงผู้เขียนดี


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:17:21:12 น.  

 
สวัสดีครับ

ชอบภาพสเก็ต portrait ลายเส้นสวยดีครับ
วาดแบบเร็วๆแบบนี้ คนวาดแม่นและเก่งมากครับ



โดย: Sleepless Sea วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:17:25:35 น.  

 

นับถือคุณก๋ามากเลยค่ะ พู่กันนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะคะ แต่คุณก๋าวาดและเขียนได้สวยมากๆ ขนาดเรายังคิดว่า เป็นฟอนต์จีนเลยอ่า

ปล.ดูซีรีส์จีน/เกาหลี เหมือนได้ดูศิลปะแขนงหนึ่งค่ะ


โดย: Love Memoirist (blue_medsai ) วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:17:37:38 น.  

 
กำลังรู้สึกแบบนี้อยู่เลยค่ะ
"คนที่ไม่มีเวลา คือคนที่ไม่มีอะไรเลย
แม้แต่ความสุข"


โดย: พระจันทร์สีม่วงง่วงๆ สม่ำเสมอ วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:17:48:09 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า

หนังสือบางเล่มหยิบมาอ่านโดยไม่ได้คาดหวัง แต่อ่านแล้วเกินคาดครับ
สำหรับเล่มที่คุณก๋าแนะนำนี้ ผมชอบทั้งลายเส้น และลายมือเลยครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:20:00:53 น.  

 
เวลาเห็นใครที่เขียนหนังสือ แล้วลายมือสวยๆบอกตรงๆอิจฉามาก เพราะอย่างที่บอกตัวเองเป็นคนลายมือแย่ เมื่อก่อนทำงานจะอาศัยพิมพ์เอา ถ้าไม่จำเป็นจริงๆจะไม่เขียนเด็ดขาด 555


โดย: zungzaa วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:21:35:04 น.  

 
มาอ่านเรื่องราวของคุณวรพจน์ (ไม่รู้จักค่ะ)
ตรงตามชื่อหนังสือเลย ถ้าใครที่สนใจเขาก็คงอยาก
รู้จักเขามากขึ้น ภาพเขียน ความคิดของเขา
เพิ่งเคยได้ยินชื่อค่ะ คงเพราะคนละแวดวง


โดย: mcayenne94 วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:21:53:46 น.  

 
หนังสือน่าสนใจครับ ทั้งภาพ และ คำคม
เริ่มกลับมาวาดใหม่ ก็ยังไม่สายครับ
ยุคอ้างไม่มีเวลา แต่มีเวลาจิ้มหน้าจอมือถือ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 19 มกราคม 2564 เวลา:23:54:00 น.  

 

แต่ละหน้าหนังสือที่เปิดอ่านคงทำให้ใจเราอิ่มเอมได้
ทั้งจากภาพและคำที่มีความหมายนะคะคุณก๋า

ขอบคุณคุณก๋าที่แนะนำหนังสือดีๆอีกเล่มค่ะ

ฝันดีนะคะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 20 มกราคม 2564 เวลา:0:09:30 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า


โดย: newyorknurse วันที่: 20 มกราคม 2564 เวลา:2:24:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 375 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]