เมษายน 2567
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
10 เมษายน 2567

: หยดน้ำในมหาสมุทร 32 :


[ หยดน้ำในมหาสมุทร 32 ]








52

: ไม่มี ไม่มี :

มีพบ มีจาก
มีพราก มีเจอ
มีพลั้ง มีเผลอ
มีเหม่อ มีลืม

ได้สิ่งหนึ่ง
เสียสิ่งหนึ่ง
เช่นนี้จึง
ต้องดึงสติ

ให้รู้ว่าทุกสิ่ง
ที่เป็นความจริง
หากนิ่ง
จะเห็นจริงตามจริง

ว่าไม่มีสิ่งใดคงที่
ว่าไม่มีสิ่งใดคงทน
ทุกสิ่งเกิดขึ้นและผ่านพ้น
แม้แต่ตัวของตน --- ก็ไม่มี !!!










53

: รู้ --- ไม่รู้ --- รู้ :

รู้หน้า ไม่รู้ใจ
รู้กาย ไม่รู้จิต
รู้เดิน ไม่รู้ทิศ
หลงคิด ผิดทาง

กลับมา ดูจิต
ดูพิษ ดูภัย
ดูกาย ดูใจ
ดูไป จนรู้

รู้หน้า รู้ใจ
รู้กาย รู้จิต
รู้ทำ รู้ทิศ
รู้คิด รู้ธรรม !





















 



Create Date : 10 เมษายน 2567
Last Update : 10 เมษายน 2567 6:05:39 น. 12 comments
Counter : 962 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtanjira, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณหอมกร, คุณmultiple, คุณnonnoiGiwGiw, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณปัญญา Dh, คุณฟ้าใสทะเลคราม, คุณThe Kop Civil, คุณทนายอ้วน, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณปรศุราม, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse


 
สวัสดียามเช้าค่ะก๋า

คนเรา รู้หน้าไม่รู้ใจ นี่จริงๆนะคะ
แต่เราอย่าไปรู้ใจใครเลยค่ะ
รู้แค่ใจตัวเองให้ดีก็พอแล้วนะคะ
จะได้ไม่หลงทิศ เดินผิดทาง



บางคำพูดที่เราเคยพูด
พอได้คิดถึงก็ทำใหเรายิ้มได้
แค่นั้นก็พอแล้วนะคะก๋า

เช้านี้พี่มาก่อนคุณหอมกร กับอาจารย์เต๊ะอีกแล้วนะคะนี่


โดย: tanjira วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:6:32:00 น.  

 
เข้าตำราอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาคุณก๋า
ไม่เที่ยงเป็นทุกข์ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง
พอระลึกได้จะได้ไม่ไปยึดมั่นกับสิ่งใดๆ จ้า
ป.ล. เวลาที่คุณธัญลงไว้นี่เพิ่งออกจากบ้านนะ



โดย: หอมกร วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:7:19:10 น.  

 
ไม่มีสิ่งใคอยู่ค้ำฟ้าได้เลยนะครับ
ต้องมีวันแตกดับไป
แม้กระทั่งชีวิต ก็ยื้อเอาไว้ไม่ได้เลยจริงๆ

ปล.เรื่องทำอาหาร คุณก๋า ทำไม่เป็น ก็ยังมีมาดามคอยดูแลอยู่นะครับ
แต่ อ.เต๊ะ ตัวคนเดียว ตนต้องเป็นที่พึ่งแห่งตน
แรกๆ ก็ไม่อร่อย หมาเพื่อนบ้าน รับจบให้ ทุกชาม555

ก็ค่อยๆลองผิดลองถูกเรื่อยมา
อาจารย์อยู่ที่ปากจริงๆครับ ถามได้ ก็ทำเป็นครับ555





โดย: multiple วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:8:14:52 น.  

 
สวัสดียามสายค่ะ พี่ก๋า

มีพบ ย่อมมีจาก จริงแท้แน่นอนค่ะ
จากเป็นหรือจากตาย ก็คือจากกัน

รู้หน้าไม่รู้ใจ อันนี้เยอะมากค่ะ
ใครไม่เจอกับตัวไม่รู้จริงๆค่ะ

เชียงใหม่ฝนตกไหมคะ
ยังมาไม่ถึงแปดริ้วค่ะ
แปดริ้วร้อนมากกกกกกก


โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:10:51:28 น.  

 
สวัสดี ยามสาย จัะ น้องก๋า

ข้อความแรก ก็เข้าลักษณะ อนิจจังไม่เที่ยงแท้ ไม่มีอะไรจีรัง
ยั่งยืน เป็นสัจธรรม ไม่มีใครปฏิเสธได้แน่นอน ดังนั้น ใครที่เข้าใจ
หลักสัจธรรมข้อนี้ เวลาเกิดเรื่องทุกข์ใจ ก็จะปรับใจตนเองให้ความ
ทุกข์หายได้เร็วขึ้นจริง ๆ จ้ะ
ข้อความที่สอง แนะเรื่องให้รู้ เรื่องนี้ น่าจะต้องมาพร้อมกับการ
ตั้งสติมาพร้อมกับการใฝ่รู้นี้นะ อิอิ จึงจะสามารถรู้ใจตนเอง ซึ่งจะนำ
ไปสู่การรู้ธรรมะ เพื่อไปปฏบัติได้ถูกต้อง จ้ะ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:11:12:15 น.  

 
สวัสดีครับคุณก๋า


โดย: ปัญญา Dh วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:13:33:40 น.  

 
บางคนรู้หน้า ไม่รู้ใจจริง ๆ ครับ
วันนี้ภาพสวยอีกแล้วครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:15:49:47 น.  

 
วันนี้เจ็บเท้ามากครับ คิดว่าน่าจะเป็นเพราะเดินทำงานบ้านมาก แล้วก็ชอบไปเดินในที่ที่ลำบากๆ เช่น ปากคลองตลาด ตลาดต้นไม้ ทำให้ต้องเกร็งเท้ามาก ก็เลยเจ็บ


จริงๆเจ็บมาหลายวันแล้ว แต่พักเท้า ประคบร้อยก็ดีขึ้น แต่วันนี้เจ็บมากกว่าวันอื่นๆ เลยงดเดิน งดงานบ้านครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:16:56:30 น.  

 
สัวสดีครับพี่ก๋า

บล๊อกนี้เหมือนเตือนให้ผมปลงได้เลยครับ
แอบเศร้าเรื่องพัทจะลาออกมาซักพัก แต่ทุก ๆ วันนี้ก็ปกติดีครับ คุยกันสนุกเป็นเรื่องปกติ แถมชวนกันออกไปไหนบ่อยขึ้น ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น จะได้ไม่ต้องเสียดายว่าทำดีต่อกันไม่พอ ^^

มีพบก็ต้องมีจาก
ดีตรงที่จากกันด้วยดี ความทรงจำหยุดไว้ที่ภาพทรงจำดีๆ เป็นเรื่องดีๆ ของกันแต่กันต่อไปครับ ^^


จากบล๊อก
ลูกน้องก็เหมือนงานศิลปะของเรามั้งครับ บางคนนี่บรรจงปั้นกันม่ตั้งแต่เป็นก้อนดิน ปั้น เกลา ฝึก จนวันนึงเค้าเป็นงานศิลปะที่สวยงาม
การที่เค้าจะได้ไปแสดงความสวยงามและสมบูรณ์แบบในที่อื่น ผมว่า...ก็เป็นอีกหนึ่งความภาคภูมิใจของเรานะครับ
เหมือนลูกน้องพี่ก๋าที่ออกไปทำเอง ถ้าไปได้ดีพี่ก๋าต้องภูมิใจแน่ๆ ใช่ไหมครับ

กับพัท สำหรับผมอาจไม่ใช่คำว่าเสียดาย จะว่าเสียใจก็ไม่ใช่ครับ แต่รู้สึกโดดเดี่ยว ที่คนที่รู้ใจกัน คนที่ดูแลกัน คนที่ซัพพอตจิตใจกันทั้งวันดีและวันร้ายๆ จะหายไป

เค้าบอกว่าพ่อแม่ทุกคนก็เป็นพ่อแม่กันครั้งแรก 55555 ผมก็เพิ่งเป็นน้าจริงๆ ครั้งแรกทะเลาะกันบ้างก็คงเรื่องปกติครับ 5555


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:17:02:48 น.  

 
ได้อย่างก็ต้องเสียอย่างเป็นธรรมดา ยิ่งอายุมากขึ้นยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องจริง โดยเฉพาะเวลา เราไม่สามารถทำทุกๆ อย่างได้หมด จำเป็นต้องเลือกที่จะเสียบางอย่างเพื่อให้บางอย่างสำเร็จ นี่เป็นที่มาของการจำกัดเวลาในการเข้าบล็อกเช่นกัน

คนเรามันมองแต่ภายนอกอย่างเดียวไม่ได้หรอกครับ โลกเรามันก็อย่างนี้แหละ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:22:23:44 น.  

 
มาเปล่า ไปเปล่า ตัวตนหน้าตาตัวเองเป็นยังไงยังจำไม่ได้ จำอะไรไม่ได้เลย

ช่วงเช้าฝนตกหนัก ลมแรง บางอำเภอ
แต่อำเภอเมือง ไม่มีฝนครับ และเป็นจุดวัดฝุ่นPM ค่าฝุ่นยังเกินครับ
วันนี้ ไม่ได้วิ่ง มีธุระครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:22:52:29 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณก๋า

ทุกสิ่งเกิดขึ้นและผ่านพ้น
แม้แต่ตัวของตนก็ไม่มี

งานเขียนของคุณก๋าช่วยเตือนใจได้ดีจริงๆค่ะ

............

สาเหตุหลักจากนายทุนใหญ่ที่คุณก๋าเล่าให้ฟัง
บวกกับความไม่เอาจริงในการแก้ปัญหา
แสงสว่างที่น่าจะเกิดขึ้นที่ปลายอุโมงค์ดูยิ่งริบหรี่นะคะ
จะหาใครที่กล้าต่อกรและเอาจริงในการแก้ไขปัญหาได้บ้าง
น่าหนักใจค่ะ

รักษาสุขภาพค่ะคุณก๋า
ขอบคุณคุณก๋ามากนะคะสำหรับกำลังใจ



โดย: Sweet_pills วันที่: 10 เมษายน 2567 เวลา:23:31:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 393 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]