Oh...McDonald...of My old days
บ่ายวันพฤหัส
สองขาพาเดินเข้า McDonald ทั้งๆที่ไม่หิว
แล้วก็ไม่ได้มีจุดประสงค์หรือแรงบันดาลใจอะไร
นอกจาก เซ็ง เหงา และง่วง
เข้า Mc เราสั่งอะไรบ้างนะ จำไม่ได้แล้ว
เอ่ยปากบอกพนักงานไปส่งๆ Strawberry Sundae
แล้วมันก็ถูกตักเข้าปากอย่างไร้อารมณ์
ไม่ได้ทำหน้าที่อะไรมากไปกว่า
เพื่อการบำบัดความเปลือยเปล่าของอารมณ์

หนังสือบางเล่ม
เหตุการณ์บางอย่าง
คนบางพวก
คำบางคำ
มันช่างมีอิทธิพลต่ออารมณ์อันกวัดแกว่ง
ที่เปลี่ยนแปลงง่ายยิ่งกว่านักการเมืองเปลี่ยนพรรค

เมื่อความปรารถนาสิ่งแปลกใหม่ปลุกเร้าจิตใจ
พร้อมๆกับการตื่นขึ้นของเด็กน้อยที่เคยร้องเพลงอยู่ข้างใน
คนที่นอนแอบอยู่ในหีบซึ่งซ่อนไว้บนหลังคาที่ไม่มีใครสน
แล้วอะไรจะวิเศษเท่าร้านเก่าแก่ ที่เคยคุ้นมาแต่เยาว์
และเคยเป็นที่ใฝ่หานักเมื่อวันก่อนเก่า
วันที่ยังคิดอะไรมากมายกับชีวิตไม่ค่อยเป็น

4 หรือ 5 ปีมาแล้วสินะ
ที่ร้านโปรดกลายเป็นสิ่งต้องห้าม
McDonald ถูกตัดออกจากชีวิต ไม่กินอีกเลย
ซึ่งก็ทำไปเพื่อสิ่งที่เรามุ่งมั่นไขว่คว้า
.....อยากจะเป็นนักเต้น.....
"มุ่งมั่นไขว่คว้า" เหรอ ฟังดูเป็นเด็กน้อยเสียจริง
ไอ้แรงจะคว้าจะไขว่น่ะ มันก็ไม่ได้หมดไปไหน
แต่กลายเป็นว่า แล้วเราจะไปไขว่ไปคว้าสิ่งนั้นทำไม
หรือว่าที่สุดแล้ว
สิ่งที่ยากที่สุดไม่ใช่การอดทนต่อความลำบาก
หากแต่เป็นการรักษาไว้ซึ่งแรงบันดาลใจต่างหาก

Sundae รสชาติหวานจัดบาดคอลงไปยังกระเพาะ
และกำลังจะกลายเป็นส่วนเกิน
ที่โปะฟ้องชัดอยู่บน่างกาย
แต่ใครจะสนเล่า
เมื่อความรู้สึกดีแบบเดิมๆหลั่งไหลกลับเข้ามา
ในทุกๆคำที่ Sundae เย็นเจี๊ยบไหลลงคอ
มันมีความอบอุ่นของภาพวันเก่าๆเจือเข้ามาด้วย
ใครจะไปคาดคิดว่า
ในวันที่ท้องฟ้าของเรามืดหม่น
และความรู้สึกถูกจู่โจมด้วยความเหงาสุดทานทน
...อย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย...
หัวใจได้รับการเยียวยาได้อย่างดี
ด้วยร้านมหาอำนาจอย่าง....McDonald....

ซอส strawberry หมดแล้ว เหลือแต่ไอติม
เอาสติสัมปชัญญะและเหตุผล
ใส่กระเป๋ารูปซิป แล้วยัดไว้ในตู้ เอากุญแจคล้อง
หัวใจคิดถึง French fries ใช่มั้ย
เดินไปสั่งเมนูเดิมๆ แล้วขอเกลือเพิ่มเหมือนแต่ก่อน
แปลกใจ ความรู้สึกบางอย่างแล่นขึ้นมาจุกอก
แล้วดันขึ้นมาที่ขอบตา
ร้อนผ่าวจนใกล้หยดแหมะ
ก็รสชาติอย่างนี้ กลิ่นหอมๆแบบนี้ ในร้านแบบนี้
มันเคยเป็นเวลาของเพื่อนๆนี่นา
ตอนเย็นๆหลังเลิกเรียน
นัดติวเลขตอนเช้าวันอาทิตย์
วันหยุดอย่างหนังสือสอบ
วันสอบเสร็จ
วันกลับจากค่าย band
....
....
....
....
วันนี้ มันกลับกลายเป็นแค่
การคั่นกลางระหว่างความว่างเปล่าของความรู้สึก
และการตอบสนองความโหยหาบางอย่าง



Create Date : 16 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 16 พฤศจิกายน 2550 14:52:39 น.
Counter : 764 Pageviews.

9 comments
ตอนที่15รถบ้านกับอากาศที่หนาวเย็นที่บ้านเขตบึงกุ่มกทม.10240 ธนูคือลุงแอ็ด
(14 ม.ค. 2564 07:59:35 น.)
ตะพาบๆ กม.ที่ 269 "หน้ากาก" nonnoiGiwGiw
(13 ม.ค. 2564 08:38:59 น.)
รัก...ไม่เป็นแค่เรื่องบังเอิญ สมาชิกหมายเลข 5891508
(13 ม.ค. 2564 04:05:29 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ ประจำหลักกิโลเมตรที่ 269 : หน้ากาก The Kop Civil
(13 ม.ค. 2564 13:44:22 น.)
  
แมคเปลี่ยนโฉมใหม่แล้วนะคะ

เป็นสีเขียวๆอ่ะ
โดย: PADAPA--DOO วันที่: 16 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:54:50 น.
  
melancholy..

nice profile pic by the way

takecare
โดย: KS IP: 212.219.118.170 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2550 เวลา:0:48:13 น.
  
อ่านรู้สึกถึงความเหงาแบบลึกสุดใจ
ภาษาสวยมากนะครับ
เลือกใช้คำได้เก่งมากเลยครับ

....................

ใครบางคนเคยบอกผมว่า
คำว่า "ปัญหา" กับ "ปัญญา" ใช้ตัวอักษรชุดเดียวกัน
อยู่ที่เราจะเลือกใช้คำไหน

พบปัญหาก็พบปัญญา
ถ้าเลือกที่จะกล้าสู้และเดินเข้าไปแก้ไขมันอย่างมีสติ

ในชีวิตคนเรามีปัญหาใหม่ๆตลอดเวลา
ถ้าเราคิดว่ามันท้าทาย มันจะสนุกในการใช้ชีวิต
แต่ถ้าเราคิดว่ามันเป็นโชคร้าย เป็นความเหนื่อยหน่าย ท้อถอย
เราจะจมอยู่กับมัน และไม่มีความสุขในการใช้ชีวิตครับ

......................

เพลงนี้ผมแต่งและร้องให้กับน้องๆในบล็อกนี่แหละครับ

ขอบคุณครับ...ดีใจที่ชอบนะครับ

โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 17 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:23:24 น.
  
****สถานที่บางแห่ง ถนนบางสาย ร้านบางร้าน ฯลฯ ล้วนมีความทรงจำดีๆที่แอบแฝงอยู และทำให้เห็นภาพเก่าๆทุกครั้งเมื่อได้ก้าวย่างเข้าไปเยือน
ไม่ว่าวันนี้มันจะเป็น McDonald หรือ MaCafe....ชื่อเท่านั้นที่เปลี่ยนไป ความทรงจำดีๆมันอยู่ที่เดิมเสมอ
โดย: ผู้กำกับขยับพุง IP: 58.9.137.69 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2550 เวลา:9:57:10 น.
  
ภาษาสวยอีกแล้ว
บางทีมันก็ดีนะ ที่ได้คิดถึงวันเก่าๆ ความทรงจำที่นานๆเราจะเปิดมันออกมาดูซักที
หีบใบที่มี่เอาวางไว้บนหลังคา มีสมบัติล้ำค่า เกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
สู้ๆนะจ๊ะ
โดย: เจ้าเหมียวน้อยจอมยุ่ง IP: 84.233.227.59 วันที่: 18 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:25:17 น.
  
ส่วนมากจะไปนั่งดูสาวๆที่เดินเข้าและเดินผ่านหน้า Mc อ่ะ....
โดย: ST.Exsodus วันที่: 18 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:50:10 น.
  
เหมือนสาวเลยคะ เวลาอยู่คนเดียวสาวก็มักจะไปหาไอติมแทน แต่เป็นรสช็อคโกแลตของสเวนเซ่นนะคะ ทำให้สัมผัสได้ถึงความสุข ยิ่งมีหนังสือสักเล่มติดตัว โหสวรรค์เลยคะ
โดย: ตัวหนอน (sawkitty ) วันที่: 19 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:20:17 น.
  
แต่ที่เชียงใหม่
พระจันทร์แจ่มแอร่มตาเลยครับ

ผมดูมา 3 คืนแล้วครับ
มาสรุปว่าพระจันทร์ตอนเช้ามืดสวยที่สุดครับ 5555

เพราะตอนกลางคืนมีเมฆมาบังจันทร์ครับ

หวัดดียามเช้านะครับ

โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:22:33 น.
  
โดย: หนังสือมือสอง (AngelTomorrow ) วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:23:25:17 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Gluhp.BlogGang.com

gluhp
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]

บทความทั้งหมด