เรื่องของเมื่อวานนี้ ตอนเย็นๆ
เมื่อวานตอนเย็นๆวิ่งไปถ่ายรูปที่ silom galleria plaza
ในงานเปิดนิทรรศการของของคุณ วัชรินทร์ รอดนิตย์
ชื่องานว่า Brushstroke from Nature 2008
จริงๆก็ไม่ใช่หน้าที่เราหรอก แต่เราอาสาไปเอง
เพราะมีจุดประสงค์แอบแฝงอยู่แถวๆนั้น
แต่ถ้ารู้ว่าไปแล้วจะรู้สึกแย่ได้ขนาดนี้ก็คงจะไม่ไปแน่นอน
เมื่อเหตุเกิด และตอกย้ำความแน่ชัดบางประการ
น้ำตาก็พานจะไหลออกมาให้ได้

แต่ว่า...
คนไปทำงาน มีชีวิตจิตใจไม่ได้
ความรู้สึกของความเป็น "คน" ต้องเก็บไว้ข้างใน
เพราะว่านั่นคือเวลางาน
ทำได้ก็แค่ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด
พยายามหามุมถ่ายรูปที่เหมาะๆ
อาศัยแฟลชจากกล้องของช่างภาพมืออาชีพ
ไม่อยากให้เสียชื่อเด็กฝึกงานจากนิตยสารชื่อดัง
ก็ดีไปอย่าง การทำงานอย่างตั้งใจนั้น
ระงับความฟุ้งซ่านได้ชะงัดนัก

พองานเสร็จ ก็เพิ่งเห็นว่ามี missed call จากรุ่นพี่คนหนึ่ง
ทั้งๆที่รู้ว่า เขาคงจะโทร.มาหาคนเม้าท์เล่นๆเท่านั้น
แต่เราก็โทร.กลับเขา เพราะอารมณ์นั้น อยากหาคนคุยด้วย
สอบถามดูปรากฎว่าเขาเพิ่งสอนเสร็จ ยังอยู่ที่ central world plaza
ก็เลยไปหาเสียหน่อย ยังไงๆก็อยู่ที่นั่นเหมือนเป็นบ้านไปแล้ว

ฟังเสียงพี่เขาเล่าเรื่องขำๆฮาๆให้ฟังหลายเรื่อง
โดยเฉพาะเรื่องเด็กนักเรียน เรื่องความบริสุทธิ์ของเด็ก 3 ขวบ
ฟังแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ เมื่อนึกภาพตามไปด้วย
เรื่องเม้าท์แตกมีได้เป็นร้อยเป็นพันเรื่อง
แต่เรื่องที่หนีไม่พ้นกลับกลายเป็นเรื่องที่เราไม่อยากฟังที่สุด
แต่ก็เป็นเรื่องที่พี่เขาไม่เล่าไม่ได้ ยังไงๆก็ต้องพูดถึง
เรื่องความรักของเขา ที่เขาคอย update ให้เราฟังตลอดเวลา
ถ้าเป็นเวลาปกติก็คงจะไม่มีอะไร
แต่เมื่อคืน ขอได้ไหม ไม่อยากฟัง
แต่ก็ไม่กล้าบอกเขา ได้แต่นั่งทนฟังไป
เอารอยยิ้มขึ้นมาปิดแววตาเสีย เดี๋ยวก็หาย

แล้วก็หายจริงๆด้วย
ออกจาก central world plaza กลับบ้าน
เรื่องแย่ๆเมื่อตอนเย็นหายไปเหมือนมันเป็นแค่ฝุ่น
ที่เวลาเดินผ่าน ก็ทำให้ไอค็อกแค็กพอประมาณ
สักพักก็จางไป เหมือนทุกที

แล้วก็สบายดีเหมือนเดิม



Create Date : 25 เมษายน 2551
Last Update : 25 เมษายน 2551 9:45:13 น.
Counter : 882 Pageviews.

5 comments
15 มค 65 สวัสดีปีใหม่ mcayenne94
(15 ม.ค. 2565 20:33:06 น.)
ยุโรปโรแมนติกของฉันตอน ปี 2534 ... ตอน 1 tuk-tuk@korat
(14 ม.ค. 2565 13:41:49 น.)
ฺBlog6 ศิลปะที่งดงามวัดอรุณกับ#ภพผูกรัก นิยายของ#พิมมาศ หรือ Lovereason เพื่อนบล็อก เริงฤดีนะ
(13 ม.ค. 2565 13:36:33 น.)
ทริปเที่ยวเชียงใหม่ ลำพูน ตอนที่ 2 อาจารย์สุวิมล
(8 ม.ค. 2565 22:45:02 น.)
  
อยากมีกล้องมั่งอะ จะถ่ายเล่นทั้งวันทั้งคืนไม่หลับไม่นอนเลย
โดย: ปุ๊กกู่ IP: 58.8.190.229 วันที่: 25 เมษายน 2551 เวลา:17:26:48 น.
  
หายเร็วดีจัง หยั่งกับไวไวควิก
โดย: เพราะผมไม่มี Time Machine วันที่: 26 เมษายน 2551 เวลา:2:40:56 น.
  
มี่ฝึกงานที่ไหนจ๊ะเนี่ย
มีความสุข สนุกกับงานที่ทำนะจ๊ะ
เป็นกำลังใจให้เสมอ
แล้วยังสอนอยู่บ้างป่าวอ่า
เผื่อกลับไป เราจะไปเรียนด้วย
โดย: เกศ IP: 84.233.227.59 วันที่: 26 เมษายน 2551 เวลา:4:12:49 น.
  
บางสิ่งก็ไม่ควรจำถ้ามันทำให้ใจเจ็บ
บางสิ่งก็ควรจะเก็บถ้ามันเป็นความเจ็บที่น่าจำ
(ก็อย่างนี้แหล่ะน่า ความรักก็เหมือนกับตัวเม้นที่มันมีขนที่เป็นหนาม บางที่ก็ต้องเลือกระหว่าง หนาวเหน็บแต่ไม่เจ็บปวด หรือ เจ็บปวดแต่ไม่เหน็บหนาว)
โดย: ตอ เต่า ตัวนี้(เดิม) IP: 124.121.0.133 วันที่: 26 เมษายน 2551 เวลา:6:21:42 น.
  
รู้สึกว่าน้ำตาจะไหล อาจเป็นเพราะตัวหนังสือ และความรู้สึกของคนเขียนที่ทำให้คนอ่านรู้สึกอย่างนั้น
หรืออาจเป็นเพราะตกอยู่ในภาวะเดียวกัน จึงมองเห็นมันได้ชัดเจน

จะเป็นเพราะอะไรก็ตาม ... มันก็เจ็บปวดอย่างไม่มีทางเลือกทั้งนั้น หรือต่อให้มีทางเลือกมากมาย เราก็ยังยอมที่จะเลือกทางเดิม

เมื่อใดก็ตามที่เราตัดสินใจไปแล้ว สิ่งเดียวพอจะทำได้ คือการทำใจยอมรับสิ่งที่กำลังจะตามมา
“ทุ่มเทในเหตุ...เข้มแข็งในผล” มีคนเคยบอกไว้ค่ะ แล้วเราก็พยายามจำไว้ให้มั่น
แต่วันใดที่ท้อมากๆ คำนี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ได้แต่พยายามหาคำอื่นมาปลอบใจแทน

ผิดหวังซ้ำๆ และก็ไม่เคยชินกับความเจ็บปวดเสียที ทุกวันนี้เป็นแบบนี้ค่ะ ไม่รู้เป็นเพราะหวังมากไปหรือเปล่า แต่การกระทำโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนนั้น ช่างยากจริงๆ อยากทำได้ แต่ทำไม่ได้สักที

ตอนนี้รู้สึกอยากหนีไปไกลๆค่ะ อยากไปไหนก็ได้ ไปในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรา เผื่อว่าใจจะดีขึ้น หรือคิดอะไรได้มากกว่านี้
แต่ก็ทำไม่ได้หรอกค่ะ หน้าที่และภาระมากมายที่เป็นอยู่ คอยบอกและย้ำเตือนอยู่ในหัวสมองเราเสมอ

อยากหยุดหายใจ เพราะไม่รู้การมีชีวิตอยู่ไปมันเพื่ออะไร

เคยรู้สึกเหมือนมีหมอกควันหนาๆ อยู่ข้างหน้าไหมค่ะ อยากไปต่อแต่ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรข้างหน้า
สิ่งเดียวที่พอจะทำได้ คือ หลับตาค่ะ แล้วก็จะไม่รับรู้ถึงอะไรเลย

“ลืมไป ว่าเราไม่ได้รักกัน ลืมไป ว่าเธอทิ้งฉัน เพิ่งอยู่คนเดียวได้ไม่นาน
ลืมไป ว่าเธอคงไม่ต้องการ ของขวัญจากคนที่มันไร้ค่า
ก็ยังเพลอนึกว่าเวลา...ยังอยู่ที่เดิม”

เพลงค่ะ ไม่รู้ว่าใครร้องและไม่รู้ว่าชื่อเพลงอะไร

มีความสุขทุกวันนะค่ะ
อากาศ
โดย: yonongi IP: 203.144.211.242 วันที่: 28 เมษายน 2551 เวลา:10:21:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Gluhp.BlogGang.com

gluhp
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]

บทความทั้งหมด