ถึงใครสองคนซึ่งรักมาก
มันหงุดหงิดและเศร้าใจ
ไม่ใช่น้อยใจที่ไม่มีใครเข้าใจเรา
แต่มันน่าจะเป็น ทำไมเราไม่เข้าใจใครเลย




มีผู้ชายกับผู้หญิงอยู่คู่หนึ่งซึ่งเรารักมากๆ
แต่ความรักคือการทำตามเสมอไปรึเปล่า
การที่เราบอกพี่สาวให้ "หัดดื้อซะบ้าง"
เราเลยกลายเป็นคนไม่ดีไปเลย
ทำไมล่ะ การยึดมั่นในจุดยืนตัวเองเป็นความผิดเหรอ
กลายเป็นว่าเราปล่อยให้พี่สาวเรารับกรรม
กลายเป็นว่าเราเป็นคนไม่สนใจอะไร ไม่มีหัวใจ
กลายเป็นว่าเรากลายเป็นคนเห็นแก่ตัว




การทำงานในองค์กรที่เราโดนหมายหัวไปแล้ว
โดนไปตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มทำงานจริงๆจังๆว่า
เรามันไม่ได้เรื่อง ทำอะไรก็ไม่ได้สักอย่าง
ความรับผิดชอบก็ไม่มี น้ำใจก็หาไม่เจอ
เป็นไอ้เด็กที่พ่อเลี้ยงมาเป็นคุณหนู ถูกแม่ตามใจจนเสียคน
แล้วมันจะเป็นความสุขได้อย่างไร
โดยเฉพาะคนที่หมายหัวเราเป็นถึงผู้บริหารระดับสูง
ซ้ำร้ายยังเป็นพี่สาวตัวเองเสียอีก
เออเว้ย....ดีอิ๊บเป๋ง
ถึงไม่ได้พูดออกมาก็พอรู้หรอกว่าคิดอะไรอยู่
คิดแล้วก็ไม่อยากทำ




สงสัยว่า การทำตามความฝัน
ทำไมมันไปด้วยกันไม่ได้กับการเป็นคนดี
แล้วทำไมการเป็นลูกที่ดีมันยากชะมัด
ทั้งๆที่อยากทำให้พ่อกับแม่ภูมิใจใจแทบขาด
กลายเป็นยิ่งพยายามยิ่งแย่
ทำไมถึงไม่มีใครเข้าใจเราเลยนะ
ไม่ใช่สินะ....ตรงกันข้าม....
ทำไมเราไม่เข้าใจใครเลยนะ




สิ่งที่ให้ทำไม่ใช่ความฝันของเรา
ที่ทำไปเนี่ย หวังว่าเราจะชอบมันเข้าสักวัน
บางที การไม่มีอะไรให้เลย
เราอาจจะจริงใจกับความฝันของเรามากกว่านี้
เสียงนั้นยังจำติดหู...
"เธอออกไปหางานทำเองสิ
เธอมันไม่เคยลำบาก เธอไม่รู้ว่าพ่อกับแม่เคยเป็นยังไง
แต่งงานไป ก็คงหย่า ไม่มีใครรับลูกสะใภ้อย่างนี้ได้หรอก"
ได้โปรดอย่าพูดอย่างนั้น เพราะเราไม่ใช่คุณหนู
อย่างน้อยๆเราก็คิดว่าเราไม่ใช่ และก็จะไม่ยอมเป็นคุณหนู
ส่วนเรื่องแม่สามีน่ะ ไม่ต้องห่วงเลย ชาตินี้คงแต่งงานหรอก




อย่ามากำหนดให้เราทำอย่างนั้นอย่างนี้
อย่ามาคาดหวังว่าเราจะเป็นอย่างไรอย่างหนึ่ง
ได้โปรด...คาดหวังเพียงอย่างเดียวเถอะ
ว่าเราจะตอบแทนบุญคุณพ่อแม่แน่นอน
เพราะว่าอย่างไรก็รัก...เพียงแต่ว่า
เราขอไปเป็นตัวเอง ขอให้ตัวเองได้ภูมิใจในตัวเองบ้าง
...เท่านั้นเอง




Create Date : 19 สิงหาคม 2550
Last Update : 19 สิงหาคม 2550 21:39:08 น.
Counter : 781 Pageviews.

4 comments
13 มกราคม 2022 อยู่เพื่อเป็นความหมายของกันและกัน somsu4
(13 ม.ค. 2565 17:02:11 น.)
เพื่อนดีๆ มีไม่ต้องเยอะ จันทราน็อคเทิร์น
(10 ม.ค. 2565 17:23:10 น.)
ความเรียงของกะว่าก๋า กะว่าก๋า
(9 ม.ค. 2565 06:31:10 น.)
หมื่นตา กะว่าก๋า
(7 ม.ค. 2565 05:54:06 น.)
  
พี่น้องกันทะเลาะกันเป็นเรื่องปกติครับ
โดย: เพราะผมไม่มี Time Machine วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:23:16:28 น.
  
****เราก็เป็นคนหนึ่งที่เคยโดนคนหมายหัวต่างๆนาๆ ว่าทำทำไม เรียนทำไม จบไปไม่มีอะไรทำ สร้างวิมานในอากาศชัดๆ ด่าว่าขี้เกียจบ้าง อย่างโน้นอย่างนี้บ้าง เลือกงานบ้าง
แต่อย่างน้อย....วันนี้ เราก็ทำให้เขาเห้นแล้วว่า สิ่งที่คนอื่นเรียกว่าไร้สาระไปวันๆ มันเป็นจริงได้
สู้ๆเข้านะคุณเสี้ยว แล้วเจอกัน มีเรือ่งดีจะบอกเยอะเลย ขอเวลาติดต่ออีกสักพัก โชคดีอาจจะได้ยินเพลงของตัวเองผ่านวิทยุเร็วๆนี้......อย่าคิดมากเน้อ*0*
โดย: ผู้กำกับขยับพุง IP: 58.8.2.128 วันที่: 21 สิงหาคม 2550 เวลา:7:53:24 น.
  
ทำให้เขาทั้งสอง เห็น
พิจสูจน์ตัวเองให้ได้
วันหนึ่งเขาจะเข้าใจ
และภูมิใจ เองแหละ

ตอนนี้ เปลี่ยน ความผิดหวัง
เปลี่ยนเอา สิ่งเหล่านั้น ที่พวกเขามอบให้
เป็นกำลังให้ตัวเองเดินไปข้างหน้า

ชีวิต มีทางเลือกให้เดินเสมอ
เลือกเอา จัดสรรค์เอง

วันหนึ่ง เราจะทำให้เขาภูมิใจ และเข้าใจสิ่ง ที่เราทำเอง
โดย: Someone IP: 124.121.4.145 วันที่: 21 สิงหาคม 2550 เวลา:9:31:11 น.
  
oh..just heard the song..nice choice ^^
โดย: KS IP: 158.108.209.113 วันที่: 21 สิงหาคม 2550 เวลา:14:51:22 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Gluhp.BlogGang.com

gluhp
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]

บทความทั้งหมด