ถอนหายใจดังๆ เลย
แม่ชอบว่าเวลาที่ถอนหายใจ แต่เราว่าถอนหายใจมันดีออก
มันทำให้ผ่อนคลายได้นะ อย่างน้อยๆ ก็ชั่วระยะหนึ่งลมหายใจ

เราไม่เข้าใจโลกมนุษย์เลย เราไม่เข้าใจวงการ สังคม ที่เราใช้ชีวิตอยู่
แม่บอกว่าเราไม่มีความอดทน เราว่าก็คงจะจริง
เหนื่อยใจ เหนื่อยจริง เหนื่อยจัง

มันไม่สนุกเลย กับการจ้องจับผิดคนอื่น
กดเขาให้ต่ำลง เพื่อให้ตัวเองดูสูงขึ้น
เราโตพอที่จะมองเห็น แต่ไม่แกร่งพอที่จะยอมรับ

พ่อบอกว่าเราควรจะเลิกคิดว่าเราจะใช้การเป็นนักเต้นหาเลี้ยงชีวิต
เพราะว่าอะไรน่ะเหรอ เพราะว่าเราดุไม่พอ พ่อบอกอย่างนั้น
เราอยากได้รับการยอมรับ อยากได้รับคำชื่นชม อยากมีตัวตนให้ใครๆ เห็น
แต่เราไม่สามารถที่จะไปสู้รบปรบมือกับใครเขาได้ เพราะเราไม่ดุพอ

เราไม่อยากดุนี่นา เราไม่อยากให้ใครเกลียด

เราเข้าใจแล้วว่า ทุกคนในวงการนี้ล้วนสร้างภาพ
ล้วนปลิ้นปล้อนหลอกลวง เสแสร้ง และแสวงหาผลประโยชน์
ในขณะที่เราต้องการครูที่แท้จริง ต้องการเพื่อน ต้องการผู้ร่วมเดินทาง
ตั้งแต่เด็กจนถึงเดี๋ยวนี้ เรายังไม่เจอเลย ทุกสิ่งล้วนต้องการการตอบแทน
ทุกสิ่ง.... ทุกสิ่งล้วนเกี่ยวข้องกับเงิน

วนกลับเข้าเรื่องเดิม เรื่องเงิน เรื่องทุนนิยม

ตอนนี้เรา choreograph งานอยู่ชิ้นหนึ่ง อีกแล้ว เขาว่าเราไม่ดุพอ
งานนี้มีงบให้เราไม่มากนัก เราจ่ายนักแสดงของเราได้ไม่มาก
เราเลยไม่กล้าเรียกซ้อมเยอะ ไม่กล้ากดดันมาก
เราไม่กล้าดุ มันไม่ดีเลย

ผิดกับตอนอยู่วง SJC Band ยุคโน้น (เพราะยุคนี้เราไม่รู้)
ทุกคนล้วนทุ่มเทโดยไม่มีข้อแม้ ทุกคนรักวง ทุกคนยอมถูกด่า ถูกทำโทษ
คนด่า ไม่ใช่ด่าเพราะบ้าอำนาจ ไม่ใช่เพราะมีเงินเลยมีสิทธิ
ทุกคนทำเพื่อประโยชน์ร่วมกัน ทำเพราะความรักที่มีต่อกัน
เสียดายที่ไม่มีสังคมแบบนั้นในโลกแห่งความเป็นจริง
มีแต่ในโลกของ "เด็กๆ" เท่านั้น
“โลกทุนนิยม” คำนี้อีกแล้ว เราเกลียดมันเข้าไส้ แต่เราก็ยังต้องอาศัยมันอยู่

เพื่อนเราคนหนึ่งบอกว่า มันก็มีคนอย่างนี้ทุกวงการนั่นแหละ
ไม่เถียง นี่คือโลกไง โลกแห่งความเป็นจริง
ตลกดีที่เราทุกคนยอมรับมันอย่างหน้าชื่นตาบาน
แต่อกจะตรมรึเปล่าไม่ใช่ประเด็น ใครที่มัวมาตรมอยู่ก็คงเป็นแบบเรา
เป็นพวกเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ช่างฝัน อ่อนแอ ขี้เกียจ ไม่รู้จักโต จับจด ไม่รักความก้าวหน้า

เฮ้อ... ก็แล้วจะก้าวไปไหนกันหนอ ที่สุดแล้ว เราก็ต่างก้าวลงหลมด้วยกันทุกคนแหละ
เศร้าว่ะ

เศร้าจริงๆ ช่วงนี้ ไม่รู้ทำไม
มีหลายอย่าง หลายเหตุการณ์ทำให้โลกดูเศร้า
เหลือแค่แมวสองตัว กับต้นไม้บนระเบียงที่พอทำให้หัวใจมีแรงขึ้นมาบ้าง

เฮ้อออออออออ

ถอนหายใจดังๆ เลย



Create Date : 06 พฤษภาคม 2552
Last Update : 6 พฤษภาคม 2552 1:19:57 น.
Counter : 825 Pageviews.

2 comments
30 ธันวาคม 2020 เริ่มเหนื่อย somsu4
(30 ธ.ค. 2563 15:58:08 น.)
นิยาย 2021 พระจันทร์สีม่วงง่วงๆ สม่ำเสมอ
(30 ธ.ค. 2563 14:54:27 น.)
โจทย์ถนนสายนี้ ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 268 "Blog 2021" ทนายอ้วน
(29 ธ.ค. 2563 14:23:03 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ ประจำหลักกิโลเมตรที่ 268 : Blog 2021 The Kop Civil
(29 ธ.ค. 2563 13:09:25 น.)
  
ทำไมเราถึงต้องเป็นคนดุ
หรือเป็นคนไม่ยอมใคร

บางทีผมว่ามันเป็นลักษณะจำเพาะของแต่ละครับ
ที่แน่ๆ
ผมก็ไม่ได้เป็นคนดุ

เวลาโดนใครปาดหน้ารถ
ผมไม่อยากเป็นคนดุ ปาดคืนแล้วเอาปืนตบอะไรทำนองนั้น 5555

มาดามชอบเอื้อมมือมากดแตรไล่ส่ง
ผมก็บอกว่าไปทำแบบนั้นทำไม
ไม่คุ้มหรอก....


วันก่อนพี่ชายบอกว่า
ถ้าเลวแต่รวยกรูก็เอา
ผมบอกผมไม่เอา
เพราะเชื่อว่ากรรมมีจริง

พี่ชายบอกไม่เคยเห็นกรรม
กรรมไม่มีจริง
ก็ไม่เป็นไร
มันเป็นความเชื่อ

แต่สิ่งที่เห็นได้ชัด
คือ "ความสบายใจ"

ทุนนิยมก็มีความสบายใจได้
สังคมนิยมก็มีความสบายใจได้

ผมว่ามันแล้วแต่ว่าเราจะมองมุมไหน

ความจริงการมีอยู่ของตัวตนเรา
มันก็เอาเปรียบโลกอยู่แล้ว

การที่เราหายใจเข้าไปในปอด
ก่อนจะฟอกแล้วส่งมันกลับออกมาเป็น
คาร์บอนไดออกไซด์
ก็ต้องบอกว่าเป็นการเอาเปรียบโลกอยู่แล้ว

หลังๆ ผมไม่ค่อยนึกอยากโต้แย้งในเรื่องความเชื่อกับใครเลย
กับพี่ชายผมก็แค่ยิ้ม
คนเรามีความเชืท่อต่างกัน
มีวิถีทางที่จะเลือกเดินต่างกัน

มันสำคัญมากๆนะครับ
กับสิ่งที่เราเชื่อ
เชื่อแล้วเดินไปตามเส้นทางความเชื่อของเรา

















โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 6 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:08:28 น.
  
สู้ๆนะค่ะ เหนื่อยก็พักแล้วเดินต่อไป

ถอนหายใจดังๆเราว่ามันช่วยได้เหมือนกันนะ เหมือนเอาความไม่สบายใจถอนมันออกด้วยการหายใจ ...
โดย: IndyMania วันที่: 6 พฤษภาคม 2552 เวลา:22:37:06 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Gluhp.BlogGang.com

gluhp
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]

บทความทั้งหมด