เป็นอีกครั้งที่ blog มีไว้บ่น
ไม่ต้องบอกก็รู้มั้งว่าอากาศมันร้อน
ความร้อนเลยพาลทำให้ขี้เกียจ
ไขมันในตัวที่มากกว่าสองปีก่อนก็ทำให้ยิ่งอึดอัด
มันหงุดหงิดตัวเอง หงุดหงิดคนรอบข้าง
หงุดหงิดมด ยุง แมลง คันไปทั้งตัวแล้วนี่
มีอะไรตั้งหลายอย่างที่อยากทำ
แต่แรงบันดาลใจมันวูบเข้ามาเหมือนลมพัด
แล้วมันก็พัดผ่านไป เหลือแต่ตัวขี้เกียจ
ขอบคุณโยคะ ที่ทำให้รู้สึกดี แล้วก็เลิกฟุ้งซ่านไปได้บ้าง
แต่ก่อนเปิดเพลงฟังก็รู้สึกดีได้
เดี๋ยวนี้มันไม่ได้แล้ว แต่ละเพลงทำร้ายจิตใจกันทั้งนั้น
อยากจะเป็นนักแต่งเพลงเก่งๆ จะได้แต่งเพลงที่อยากฟัง
งานต่างๆ ปัญหาต่างๆ ที่รับผิดชอบอยู่ ก็กำลังรอการแก้ไข
แต่ไปๆมาๆ ทำไมงานไม่เดินซักอย่าง
ก็บอกแล้ว อากาศมันร้อน (โทษซะงั้นน่ะ)
เท้าที่ยังเจ็บมันก็ยังเจ็บอยู่ ก็เลยยังไปเต้นไม่ได้
แต่งานสอนก็ลาไม่ได้ ก็ต้องกัดฟันทนๆไป
หมอก็ไม่ได้ไปหา ไม่รู้จะต้องหาหมออะไร
กระดูก กล้ามเนื้อ อายุรเวท แพทย์เวร และอื่นๆ
สุดท้ายมันก็บอกให้พัก แล้วก็สั่งยา

แต่จะว่าช่วงนี้อารมณ์ดี ก็ดีนะ
แต่เหมือนอารมณ์ดีอยู่บนเส้นด้าย
อารมณ์ดี เพราะจำไม่ได้ว่า
เรามีเรื่องอะไรมั่งหว่าที่ต้องแก้ ต้องจัดการ
พอได้ทำเรื่องอะไรที่เรามีความสุข เราก็อารมณ์ดี
แต่ก็ทำจนไปว่าเรามีอะไรอย่างอื่นที่ต้องทำอีก

หงุดหงิด เหงา แต่ก็กลัวการจะไปเจอใครๆ
ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ตอนนี้ใครนัดเจอก็ไม่ค่อยอยากไป
อยากอยู่เงียบๆ อยู่กลับตัวเองสักพัก
ไปเล่นโยคะมีความสุข เพราะมันอยู่กับตัวเอง
แต่ถ้าเป็น class เย็นๆ หรือเสาร์อาทิตย์ คนก็เยอะอีก
ไม่อยากจะพบเจอคนเยอะ ขี้เกียจยิ้ม
เล่นเน็ตก็ดีไปอย่าง ตรงที่มันไม่ต้องยิ้ม
มี emoticon ช่วยยิ้มให้ ไม่เปลืองแรง

บ่นบ้าอะไรอย่างนี้ข้างนอกไม่ได้
เคยบ่นให้แม่ฟัง แม่เทศน์เสียยาว
ว่าเราไม่มีความอดทนมั่งล่ะ บอบบางมั่งล่ะ
เรื่อยไปจนถึง แกมันโชคร้ายเพราะฉันเลี้ยงแกมาสบาย
ไม่เคยเผชิญความลำบาก มีอะไรพ่อแม่ก็ประเคนให้หมด
ก็ใครว่าเราอยากเป็นอย่างนี้เล่า
ทั้งมือถือ โน้ตบุ๊ค hi-speed internet
ให้รถอีกตะหาก ทั้งที่ยังขับไม่เป็น ฯลฯ
ที่ได้มานั้นเราก็ไม่ได้เป็นคนขอ
บัตรเครดิตที่พ่อทำให้ก็ไม่เคยรูดซักปื๊ด
บางครั้งก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันนั่นแหละ
รู้สึกตัวเองไม่เอาถ่าน เกาะพ่อเกาะแม่จนโตป่านนี้แล้ว
ก้แค่ไม่ชอบตากผ้า แต่ไม่ใช่ว่าตากไม่เป็น (เกี่ยวไรเนี่ย)
โดยสรุปแล้ว คือคุยกะพ่อกะแม่เรื่องนี้ไม่ได้

ถ้าพูดให้เพื่อนฟัง คงยิ่งแย่ใหญ่
มันคงว่าเราบ้า แล้วก็บ้ามากขึ้นทุกวัน
คิดถึงเพื่อนเก่า ที่หมายถึงนิสัยแบบเก่า เป็นคนแบบเก่า
เพื่อนๆที่เคยไปกินไปนอนด้วยกันมาเป็นเดือนๆ
ตอนนี้ต่างคนต่างก็เปลี่ยนกันไปหมดแล้ว
เราเองก็เปลี่ยนไปด้วยแหละ ถึงจะนัดเจอกันได้ตอนนี้
ก็ไม่แน่ว่าจะสนิทคุ้นเคยได้เหมือนเดิม

กะพี่สาวตัวเอง ยิ่งคุยไม่ได้ใหญ่ มันไม่มีเวลาจะคุยกัน
คนกำลังมีแฟนก็อย่างนี้แหละ แอบอิจเล็กๆเหมือนกัน
ไม่ได้อิจฉาที่เค้ามีแฟน แต่อิจฉาที่เค้ามีความสุข
เป็นน้องที่เลวจริงๆเลยเรา

ก็เลยต้องมาคุยในอินเตอร์เน็ต
คุยอยู่ข้างเดียว ไม่ได้บังคับให้ใครมาอ่าน
อยู่ข้างนอกพูดคนเดียวไม่ได้ เดี๋ยวเค้าจะรู้ว่าเราบ้า
เฮ้อ...ขอบคุณอินเตอร์เน็ตแล้วกัน



Create Date : 27 พฤษภาคม 2550
Last Update : 27 พฤษภาคม 2550 12:21:36 น.
Counter : 1113 Pageviews.

5 comments
15 มค 65 สวัสดีปีใหม่ mcayenne94
(15 ม.ค. 2565 20:33:06 น.)
❤❤ อีกหนึ่งเดือนถึงวันวาเลนไทน์ จอมใจจอมมโน
(14 ม.ค. 2565 18:59:37 น.)
Move On nonnoiGiwGiw
(11 ม.ค. 2565 16:25:44 น.)
เพื่อนดีๆ มีไม่ต้องเยอะ จันทราน็อคเทิร์น
(10 ม.ค. 2565 17:23:10 น.)
  
ใจเย็นๆค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
โดย: เจ้าหญิงแห่งMK วันที่: 27 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:11:57 น.
  
อากาศร้อน
จนอยากจะบ่นเหมือนกันค่ะ

อิจฉาพี่สาวที่มีความสุขเหมือนกันค่ะ
ดูชีวิตเขาลงตัวดี
โดย: โสดในซอย วันที่: 27 พฤษภาคม 2550 เวลา:14:46:44 น.
  
^_^
Does your foot still hurt?
takecare na
โดย: KS IP: 212.219.118.170 วันที่: 27 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:46:20 น.
  
แก....ลืมเราได้ไงฟะ มีไรก็โทร.มาดิ่ ไม่คิดตังค์เฟ้ย
โดย: เนตรสุดสวย IP: 58.136.50.254 วันที่: 28 พฤษภาคม 2550 เวลา:19:54:00 น.
  
ผมชอบอ่านบ็อกบ่นบ้า
ก็ 'เป็นไปในแบบของฉันของฉัน' แล้วกันนะครับ
ว่าแต่บ่นเพราะขี้เกียจตากผ้ารึเปล่าเอ่ย
โดย: prop IP: 125.27.118.226 วันที่: 31 พฤษภาคม 2550 เวลา:14:01:36 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Gluhp.BlogGang.com

gluhp
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]

บทความทั้งหมด