พฤษภาคม 2566

 
1
2
3
4
5
6
7
9
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
28
30
31
 
 
All Blog
Oh!! my sassy boss : ตอนที่ 3 หน้า 2
นี่เขามาเจอชายโสดอายุลุงเข้าแล้วเหรอ จะว่าไปสมัยนี้คนโสดเต็มเมืองจะไปว่าพี่เขาทำไมกัน

คนเขาจะพอใจอยู่คนเดียวก็เรื่องของเขา ทำงานหน้าที่ดี เกิดมาหน้าตาดีด้วย ก็แทบจะไม่เดือดร้อนใคร เต็มที่ก็มีผู้หญิงวิ่งตาม


ตัวเขาเองถึงหน้าตาดีก็จะใช่ว่าใคร่สนใจหาแต่คู่ครองเรือน อายุ 30 การตั้งเป้าเช่นนั้น

เพื่อตัดปัญหากับคุณนายแม่ที่ชอบมาวุ่นวาย ถ้าหาเองไม่ได้ก็ว่าจะออกบวชตลอดชีวิต มีคู่แล้วอยู่ยาก สู้อยู่คนเดียวจะดีกว่า


ถ้าพี่เขาไม่มีปัญหาเรื่องหน้าตาก็คงมีปัญหาที่นิสัย สมบัติก็พอมีขนาดนี้ มีหรือสาวตำบลไหนจะไม่มาขออยู่ด้วยให้เป็นภาระ
ในเมื่อพี่เขาเสนอมาแล้ว คนอย่างเขาจะไม่สนองตอบก็กระไร อยู่กับคนแบบนี้ดูบ้าง เผื่อจะรู้สึกดีกว่าแม่วรรณคดีของเขา


กฤษ “ขอบคุณครับ ผมคงขอรบกวนก่อนนะครับ ผมอาจจะไปมอบตัวก่อน 1 วัน”


เมฆ “ได้น้อง มาถูกไหม?”


กฤษ “ไม่ถูกครับ”


เมฆ “เดี๋ยวพี่แชร์โลเคชั้นให้ ข้างๆ มีวัดนะ น้อง”


ก็จะย้ำเรื่องวัดกับเขาหนักหนา สงสัยจะอยู่ข้างวัดจริงๆ


กฤษ “ขอบคุณครับ”


กฤษ รู้สึกดีเมื่อพูดคุยกับคนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่กลับรู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูก พูดคุยกันราวเคยรู้จักกันมาก่อน  

เขามองไปที่ชั้นโชว์ข้างๆ มีกรอบรูปดอกพิกุล ที่เขาใส่กรอบไว้อย่างดี เขามองดูเหมือนทุกครั้งที่เขาไม่สบายใจ

เวลามองที่ดอกพิกุลแล้วความคิดมันว่างเปล่าล่องลอยไปราวปุยนุ่น บอกไม่ถูกว่าเป็นความรู้สึกแบบไหน มันสบายใจ ไร้กังวล ป่านนี้พี่สาวคนนั้นจะอยู่ที่ไหนแล้ว


เหลือเวลาอีก 1 เดือนเขาก็คงต้องเคลียร์งานให้เรียบร้อยเพื่อเตรียมตัวไปฝึกงาน


เมฆส่งโลเคชั้นมาให้เขา เขากดบันทึกโน๊ตไว้ เมื่อส่งสติ๊กเกอร์ขอบคุณเรียบร้อยแล้ว ก็รีบกลับมาทำงานของตัวเอง


ตลอดเวลา 1 เดือน ที่เขาเคลียร์งาน เขาคอยปรึกษาเมฆ ไปหลายๆ เรื่อง จนทำให้รู้สึกสนิทสนมแบบไม่รู้ตัว

ด้วยสไตล์การคุยที่ไม่ค่อยมีพิธีรีตองอะไร ไม่วางท่าวางมาดของอีกฝ่าย ทำให้เขารู้สึกสนุกและมีความสุข ทักหาทุกวันจนเป็นกิจวัตร


ช่วงปีใหม่ กฤษ ร่วมฉลองปีใหม่กับครอบครัวเสร็จแล้ว เขาถามเมฆว่าจะสามารถไปที่โรงพยาบาลได้วันไหน


เมฆ “เธอไม่ต้องรีบมาหรอก ฉันหยุดปีใหม่มาเที่ยงระยอง กลับวันที่ 5”


กฤษ “งั้นผมไปวันที่ 5 นะครับ”


เมฆ “ได้”



เขาทักถามผ่านมาก็มาถึงวันที่นัดกันไว้แล้ว วันนี้เป็นวันออกเดินทางของเขา


กฤษ “พี่อยากกินอะไรที่ กรุงเทพไหม?”


เมฆ “ผัดไท ประตูผี”


กฤษ มองข้อความแล้ว เมฆช่างเป็นคนที่เกินคาดคิด และไม่น่าเหมือนคนทั่วไป บ้านเขาไม่ได้ใกล้ประตูผีสักหน่อย


เมฆ “ฉันล้อแกเล่นนะ ไม่ต้องซื้อมาฝากหรอก มันอยู่ห่างบ้านแกตั้งเยอะ ขับรถดีๆ นะ”


กฤษ “ครับ”

แต่ดูเวลาตอนนี้ยังเช้าอยู่ ถ้าสั่งไลน์แมนมาส่งก็คงจะทันก่อนเขาออกเดินทาง ในเมื่อกล้าสั่งได้ เขาก็กล้าหาให้


กฤษรอไลน์แมนมาส่งแล้วเอากล่องเก็บความร้อนใส่ห่อผัดไท 2 ห่อ แล้วเตรียมของขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว เขาก็ออกเดินทางไปตามที่ กูเกิ้ลแมพจะพาเขาไป

ใช้เวลา ร่วม 2 ชั่วโมง เขาก็มาถึงหน้าโรงพยาบาลอันแสนหรูหรา พอหาที่จอดรถเสร็จแล้ว เขาเดินไปติดต่อ

ประชาสัมพันธ์ เป็นเวลา 11 โมง เขาก็ไม่แน่ใจว่าเมฆติดคนไข้หรือเปล่า เขามองดูรอบๆ ทางเข้าออกตึกผู้ป่วย

มีคนไข้มากสมควร บางคนก็สวมแมส บางคนก็ไม่สวม ตามมาตรการของรัฐบาลที่มีการผ่อนปรนบ้างแล้วหลังจากมีการระบาดของเชื้อโรคครั้งใหญ่


กฤษ “พี่ผมมาถึงแล้วนะครับ”


เขาส่งไลน์ไปแจ้งเมฆ

สาวๆ ที่นั่งเวรเปล ต่างมองเขาอย่างสนใจ

“มาติดต่ออะไรคะ”

กฤษหันไปมอง

กฤษ “ผมมาฝึกงานครับ”

“แผนกไหนคะ?”

สาวเวรเปลรีบถามต่อ กะว่าชวนคุยไปพลางๆ ก่อนระหว่างรอ เวรเปลผู้ชายออกมา มีโอกาสเจอหนุ่มหน้าดี หุ่นนายแบบมายืนตรงหน้าแล้ว ต้องขอโอกาสแทะโลม

“ป้า เวลานอนเอากระเป๋าน้ำร้อนประคบได้นะ แล้วเอาน้ำมันนี้ทาตรงแนวสันหลังไว้ มือก็ขยับๆ มันจะได้ไม่ล็อก”


เสียงใสๆ ของใครคนหนึ่งดังมาจากประตู พร้อมกับเดินมาส่งคนไข้ที่มีเวรเปลเข็นมาที่โต๊ะพอดี

เธอสวมเสื้อกราวน์ของโรงพยาบาลแขนสั้นสีขาวและสวมกางเกงสีดำ จะว่าเป็นพยาบาลหรือเวรเปลก็ไม่น่าใช่

ไม่ได้สวมหมวกพยาบาล และที่หน้าอกปักชื่อมี พท นำหน้า


ป้า “จ๊ะๆ ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ”


“ไม่ต้องเอาอะไรมาฝากหนูอีกนะคะ เกรงใจ”


น้ำเสียงพูดอย่างเกรงอกเกรงใจ


ป้า “แต่...มะม่วงกำลังจะสุกแล้วนะคะ อร่อยมากเลยมะม่วงสวนป้า”


ป้าแย้ง มะม่วงสวนนี้ทำไมสุกไว หัวสมองของเธอคิดอย่างรวดเร็วทำเอาอีกฝ่ายตาโต จีบปากจีบคอพูดเบาๆ


“ไม่ต้องเอามาเยอะเดี๋ยวมันหนัก โทรบอกหนูไปเอาที่บ้านก็ได้”


หน้าตายิ้มแย้มตาเป็นประกายวาวใต้แมสบังหน้า ทำเอาคนฟังก็พลอยหัวเราะไปด้วย สายตาสดใสมองส่งคนไข้ขึ้นรถที่ญาติขับมารับแล้วมาสะดุดที่หนุ่มน้อยยืนข้างๆ

“มีอะไรกันเหรอ?”


“มาฝึกงานค่ะหมอ”


“แผนกอะไร?”


กฤษ “แพทย์แผนไทยครับ มาพบพี่เมฆครับ”


กฤษ รีบบอกจุดประสงค์การมา เขาเห็น พท หน้าชื่อคุณหมอท่านนี้ก็คงจะต้องรู้จักเมฆ ที่เป็นแพทย์แผนไทยที่นี่


เธอเอียงคอมอง


“อ้อ เดี๋ยวพาไป นี่มันจะเที่ยงแล้วนะ”


คนร่างเล็กหันมาทำตาดุ


กฤษ “ครับ ผมมามอบตัวครับ”


“ได้ๆ ตามมาสิ”

 



Create Date : 10 พฤษภาคม 2566
Last Update : 10 พฤษภาคม 2566 9:46:33 น.
Counter : 674 Pageviews.

1 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณ**mp5**, คุณnewyorknurse

  
โดย: หอมกร วันที่: 10 พฤษภาคม 2566 เวลา:9:13:27 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

unitan
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]