Oh!! my sassy boss : ตอนที่ 3 หน้า 2
นี่เขามาเจอชายโสดอายุลุงเข้าแล้วเหรอ จะว่าไปสมัยนี้คนโสดเต็มเมืองจะไปว่าพี่เขาทำไมกัน
คนเขาจะพอใจอยู่คนเดียวก็เรื่องของเขา ทำงานหน้าที่ดี เกิดมาหน้าตาดีด้วย ก็แทบจะไม่เดือดร้อนใคร เต็มที่ก็มีผู้หญิงวิ่งตาม
ตัวเขาเองถึงหน้าตาดีก็จะใช่ว่าใคร่สนใจหาแต่คู่ครองเรือน อายุ 30 การตั้งเป้าเช่นนั้น
เพื่อตัดปัญหากับคุณนายแม่ที่ชอบมาวุ่นวาย ถ้าหาเองไม่ได้ก็ว่าจะออกบวชตลอดชีวิต มีคู่แล้วอยู่ยาก สู้อยู่คนเดียวจะดีกว่า
ถ้าพี่เขาไม่มีปัญหาเรื่องหน้าตาก็คงมีปัญหาที่นิสัย สมบัติก็พอมีขนาดนี้ มีหรือสาวตำบลไหนจะไม่มาขออยู่ด้วยให้เป็นภาระ
ในเมื่อพี่เขาเสนอมาแล้ว คนอย่างเขาจะไม่สนองตอบก็กระไร อยู่กับคนแบบนี้ดูบ้าง เผื่อจะรู้สึกดีกว่าแม่วรรณคดีของเขา
กฤษ “ขอบคุณครับ ผมคงขอรบกวนก่อนนะครับ ผมอาจจะไปมอบตัวก่อน 1 วัน”
เมฆ “ได้น้อง มาถูกไหม?”
กฤษ “ไม่ถูกครับ”
เมฆ “เดี๋ยวพี่แชร์โลเคชั้นให้ ข้างๆ มีวัดนะ น้อง”
ก็จะย้ำเรื่องวัดกับเขาหนักหนา สงสัยจะอยู่ข้างวัดจริงๆ
กฤษ “ขอบคุณครับ”
กฤษ รู้สึกดีเมื่อพูดคุยกับคนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่กลับรู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูก พูดคุยกันราวเคยรู้จักกันมาก่อน
เขามองไปที่ชั้นโชว์ข้างๆ มีกรอบรูปดอกพิกุล ที่เขาใส่กรอบไว้อย่างดี เขามองดูเหมือนทุกครั้งที่เขาไม่สบายใจ
เวลามองที่ดอกพิกุลแล้วความคิดมันว่างเปล่าล่องลอยไปราวปุยนุ่น บอกไม่ถูกว่าเป็นความรู้สึกแบบไหน มันสบายใจ ไร้กังวล ป่านนี้พี่สาวคนนั้นจะอยู่ที่ไหนแล้ว
เหลือเวลาอีก 1 เดือนเขาก็คงต้องเคลียร์งานให้เรียบร้อยเพื่อเตรียมตัวไปฝึกงาน
เมฆส่งโลเคชั้นมาให้เขา เขากดบันทึกโน๊ตไว้ เมื่อส่งสติ๊กเกอร์ขอบคุณเรียบร้อยแล้ว ก็รีบกลับมาทำงานของตัวเอง
ตลอดเวลา 1 เดือน ที่เขาเคลียร์งาน เขาคอยปรึกษาเมฆ ไปหลายๆ เรื่อง จนทำให้รู้สึกสนิทสนมแบบไม่รู้ตัว
ด้วยสไตล์การคุยที่ไม่ค่อยมีพิธีรีตองอะไร ไม่วางท่าวางมาดของอีกฝ่าย ทำให้เขารู้สึกสนุกและมีความสุข ทักหาทุกวันจนเป็นกิจวัตร
ช่วงปีใหม่ กฤษ ร่วมฉลองปีใหม่กับครอบครัวเสร็จแล้ว เขาถามเมฆว่าจะสามารถไปที่โรงพยาบาลได้วันไหน
เมฆ “เธอไม่ต้องรีบมาหรอก ฉันหยุดปีใหม่มาเที่ยงระยอง กลับวันที่ 5”
กฤษ “งั้นผมไปวันที่ 5 นะครับ”
เมฆ “ได้”
เขาทักถามผ่านมาก็มาถึงวันที่นัดกันไว้แล้ว วันนี้เป็นวันออกเดินทางของเขา
กฤษ “พี่อยากกินอะไรที่ กรุงเทพไหม?”
เมฆ “ผัดไท ประตูผี”
กฤษ มองข้อความแล้ว เมฆช่างเป็นคนที่เกินคาดคิด และไม่น่าเหมือนคนทั่วไป บ้านเขาไม่ได้ใกล้ประตูผีสักหน่อย
เมฆ “ฉันล้อแกเล่นนะ ไม่ต้องซื้อมาฝากหรอก มันอยู่ห่างบ้านแกตั้งเยอะ ขับรถดีๆ นะ”
กฤษ “ครับ”
แต่ดูเวลาตอนนี้ยังเช้าอยู่ ถ้าสั่งไลน์แมนมาส่งก็คงจะทันก่อนเขาออกเดินทาง ในเมื่อกล้าสั่งได้ เขาก็กล้าหาให้
กฤษรอไลน์แมนมาส่งแล้วเอากล่องเก็บความร้อนใส่ห่อผัดไท 2 ห่อ แล้วเตรียมของขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว เขาก็ออกเดินทางไปตามที่ กูเกิ้ลแมพจะพาเขาไป
ใช้เวลา ร่วม 2 ชั่วโมง เขาก็มาถึงหน้าโรงพยาบาลอันแสนหรูหรา พอหาที่จอดรถเสร็จแล้ว เขาเดินไปติดต่อ
ประชาสัมพันธ์ เป็นเวลา 11 โมง เขาก็ไม่แน่ใจว่าเมฆติดคนไข้หรือเปล่า เขามองดูรอบๆ ทางเข้าออกตึกผู้ป่วย
มีคนไข้มากสมควร บางคนก็สวมแมส บางคนก็ไม่สวม ตามมาตรการของรัฐบาลที่มีการผ่อนปรนบ้างแล้วหลังจากมีการระบาดของเชื้อโรคครั้งใหญ่
กฤษ “พี่ผมมาถึงแล้วนะครับ”
เขาส่งไลน์ไปแจ้งเมฆ
สาวๆ ที่นั่งเวรเปล ต่างมองเขาอย่างสนใจ
“มาติดต่ออะไรคะ”
กฤษหันไปมอง
กฤษ “ผมมาฝึกงานครับ”
“แผนกไหนคะ?”
สาวเวรเปลรีบถามต่อ กะว่าชวนคุยไปพลางๆ ก่อนระหว่างรอ เวรเปลผู้ชายออกมา มีโอกาสเจอหนุ่มหน้าดี หุ่นนายแบบมายืนตรงหน้าแล้ว ต้องขอโอกาสแทะโลม
“ป้า เวลานอนเอากระเป๋าน้ำร้อนประคบได้นะ แล้วเอาน้ำมันนี้ทาตรงแนวสันหลังไว้ มือก็ขยับๆ มันจะได้ไม่ล็อก”
เสียงใสๆ ของใครคนหนึ่งดังมาจากประตู พร้อมกับเดินมาส่งคนไข้ที่มีเวรเปลเข็นมาที่โต๊ะพอดี
เธอสวมเสื้อกราวน์ของโรงพยาบาลแขนสั้นสีขาวและสวมกางเกงสีดำ จะว่าเป็นพยาบาลหรือเวรเปลก็ไม่น่าใช่
ไม่ได้สวมหมวกพยาบาล และที่หน้าอกปักชื่อมี พท นำหน้า
ป้า “จ๊ะๆ ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ”
“ไม่ต้องเอาอะไรมาฝากหนูอีกนะคะ เกรงใจ”
น้ำเสียงพูดอย่างเกรงอกเกรงใจ
ป้า “แต่...มะม่วงกำลังจะสุกแล้วนะคะ อร่อยมากเลยมะม่วงสวนป้า”
ป้าแย้ง มะม่วงสวนนี้ทำไมสุกไว หัวสมองของเธอคิดอย่างรวดเร็วทำเอาอีกฝ่ายตาโต จีบปากจีบคอพูดเบาๆ
“ไม่ต้องเอามาเยอะเดี๋ยวมันหนัก โทรบอกหนูไปเอาที่บ้านก็ได้”
หน้าตายิ้มแย้มตาเป็นประกายวาวใต้แมสบังหน้า ทำเอาคนฟังก็พลอยหัวเราะไปด้วย สายตาสดใสมองส่งคนไข้ขึ้นรถที่ญาติขับมารับแล้วมาสะดุดที่หนุ่มน้อยยืนข้างๆ
“มีอะไรกันเหรอ?”
“มาฝึกงานค่ะหมอ”
“แผนกอะไร?”
กฤษ “แพทย์แผนไทยครับ มาพบพี่เมฆครับ”
กฤษ รีบบอกจุดประสงค์การมา เขาเห็น พท หน้าชื่อคุณหมอท่านนี้ก็คงจะต้องรู้จักเมฆ ที่เป็นแพทย์แผนไทยที่นี่
เธอเอียงคอมอง
“อ้อ เดี๋ยวพาไป นี่มันจะเที่ยงแล้วนะ”
คนร่างเล็กหันมาทำตาดุ
กฤษ “ครับ ผมมามอบตัวครับ”
“ได้ๆ ตามมาสิ”