Oh!! my sassy boss ตอนที่ 36 หน้า 1
เมขลาไปทานข้าวในห้องพักของพยาบาลกับป้าโสม ป้าแป๋ว และน้ำฝน เหมือนป้าโสมพึ่งดุน้ำฝนเรื่องที่เอาข่าวลือไปเล่าต่อ แต่ตามประสาเด็กก็อยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดา แล้วยิ่งเป็นผู้ชายที่เธอสนใจแล้ว มันก็ยิ่งเพิ่มความอยากรู้อยากเห็น แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
ป้าโสม “เรื่องที่ลือกันวันนี้หมอเมขก็อย่าคิดมากเลยค่ะ เดี๋ยวก็พากันลืม”
เมขลา “หนูก็ไม่ได้คิดมากหรอกป้าโสม แต่ตอนนี้สาวๆ มองหนูหน้าแปลกๆ เลยนะ นี่หมอจิ๊ป ที่แทบจะไม่เคยคุยกัน ยังมาทักถามหนูเลยค่ะ ทำยังไงได้แฟนเด็ก อยากมีแฟนเด็กบ้าง”
เมขลาพูดขำๆ
ป้าแป๋ว “ก็ปกติ หมอเมขน่ะ ไม่เคยควงใครนิ เป็นธรรมดาที่คนต้องสนใจเน๊อะ แล้วหมอกฤษก็ออกจะหล่อ”
ป้าแป๋วก็เสริมขึ้นมา
น้ำฝน “ใช่สิ หนูก็ช็อคเลยนะคะ แต่เรื่องจริง เฮ้อ...ทำไมกัน?”
น้ำฝนทำท่าจะสะอื้น เหมือนจะยังไม่ยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้น
น้ำฝน “สรุปมันเป็นเรื่องจริงใช่ไหมคะ”
เธอก็มิวายถามอยู่ดี
ป้าโสม “เป็นเด็กเป็นเล็ก แยกแยะหน่อยเรื่องอะไรควรไม่ควร”
ป้าโสมดุเธออีกรอบ
เมขลา “น้ำฝน เรื่องบางเรื่องเราไม่รู้จะสบายใจกว่านะ ถ้าเป็นตัวหนูจะชอบให้ใครเอาเรื่องตัวเองไปเมาส์ไหม แล้วหนูคิดว่าพี่ชอบเหรอ ที่คนเอาเรื่องพี่ไปเมาส์”
เมขลาถามเธอ
น้ำฝนทำหน้าสลดเหมือนคิดได้
น้ำฝน “หนูขอโทษค่ะ”
ดูผู้ใหญ่เหมือนไม่คิดอยากจะคุยเรื่องนี้ เมขลาคุยเรื่องสุขภาพกับป้าโสมและป้าแป๋ว น้ำฝนเลยฟังผู้ใหญ่คุยกันอย่างเดียว พอทานข้าวเสร็จออกมาจากห้องพักพยาบาล เห็นหมอเอกยืนกอดอกตะเบ๊ะหล่อพิงกำแพงอยู่หน้าห้องก็แปลกใจว่าเขามาทำอะไรแถวนี้ปกติคุณหมอหัวสูงจะอยู่บนตึกมากกว่า
เมขลา “มาทำอะไรแถวนี้ ไม่มีเวรตรวจคนไข้หรือไง?”
หมอเอก “ผมเสร็จงานผมแล้ว”
เมขลา “อ้อ..ตามสบาย”
เมขลาไม่รู้จุดประสงค์การเจอเขาที่นี่ เธอเลยจะเดินหลีกเขาเพื่อกลับเรือนของเธอ หมอเอกก็ขวางเธอไว้ เมขลามองเขางงๆ แล้วเบี่ยงตัวหนี เขาก็ขวางเอาไว้อีก
เมขลา “มีปัญหาอะไรกับชีวิตมิทราบ”
สำนวนพร้อมบวกเอ่ยถามทำเอาหมอเอกสูดลมหายใจเข้าปอด
หมอเอก “ผมมีเรื่องจะถามคุณ”
เมขลา “ก็ถามมาสิ”
สีหน้าที่เริ่มจะขึงขังของเมขลาบ่งบอกว่าเธอไม่สบอารมณ์แล้ว เธอจะกลับไปทำงาน
หมอเอก “เรื่องข่าวลือวันนี้ มันเรื่องจริงอย่างนั้นหรือ?”
เขาถามตรงๆ ไม่อยากอ้อมค้อม เพราะดูเมขลาถ้าเขาอ้อม คงด่าเขาแน่นอน เพราะมาขวางเธอให้เสียเวลา
เมขลา “เรื่องอะไร?”
แม้เมขลารู้แต่ก็ตีรวนทำเป็นไม่รู้
หมอเอก “เรื่องที่คุณไปคบกับไอ้หมอเด็กนั่น”
หมอเอกถามหน้าตาจริงจัง
เมขลา “อ้าว...ฉันจะคบใครก็เรื่องของฉันไหม?”
เธอถามหน้างงๆ ไม่สนใจว่าตอนนี้หมอเอกเริ่มมีอารมณ์แบบไหน ทั้งดุเดือด ร้อนรุ่มในอกแทบอยากจะระเบิดออกมา พอฟังคำตอบจากเธอเขามองจ้องราวหัวใจแตกสบาย
หมอเอก “นี่คุณยอมรับอย่างนั้นหรือ ว่าเป็นเรื่องจริง?”
เสียงเขาราวคนสิ้นหวังในหน้าหนาว ทั้งเจ็บปวด และร้าวใจเป็นที่สุด
เมขลา “ที่นี่ไม่เหมือนโรงพยาบาลสักนิด มีแต่ข่าวลือ เรื่องแบบนี้ ใครเขาก็ลือกันได้หรอก คราวที่แล้วก็ลือว่าฉันแต่งงาน คราวนี้ลือว่าฉันคบกฤษ ก็ดีนะมีแฟนเด็ก”
เมขลาทำหน้าตายิ้มยั่ว
เธอเห็นเงาใครรางๆ ข้างตึก พอจะรู้ว่าเป็นทรงของหมอนิ่ม
หมอเอก “คุณคิดยังไง ถึงไปคบกับเด็กแบบนั้น เขามีอะไรดี?”
หมอเอกไม่เชื่อหูตัวเองว่าเมขลาจะตอบแบบนี้ ทำเอาเมขลาที่กำลังอยากจะยั่วหมอนิ่มต้องเหลือบมองเขาอย่างสงสัย
เมขลา “จะเด็กหรือผู้ใหญ่ก็ไม่สำคัญหรอก สำคัญว่า ทำไมพวกคุณเอาเวลามาเมาส์เรื่องของฉันจัง ว่างมากหรือไง?”
เธอถามอย่างสงสัย
หมอเอกมองหน้าเมขลาที่ดูจริงจัง โดยปกติเขาชอบหาเรื่องแขวะเธอมาตลอด ก็เพราะอยากหาเรื่องทะเลาะ อยากให้เธอสนใจเขา อยากให้เธอพูดกับเขา แต่เรื่องนี้เขาทำใจไม่ได้จริงๆ ที่รับรู้เรื่องบาดหัวใจขนาดนี้
หมอเอก “ผมไม่ได้ว่าง ผมก็แค่สนใจเรื่องของคุณ”
น้ำเสียงหมอเอกเหมือนจะขาดช่วงราวกับตัดสินใจว่าเขาควรจะพูดต่อดีไหม
เมขลา “อ้อ...เรื่องของฉันมันสนุกนักใช่ไหม? อยากพูดก็พูดไปเลยเชิญ”
เธอคิดว่าพวกเขาเอาเรื่องของเธอไปพูดอย่างสนุกปากกันทั้งโรงพยาบาล
หมอเอก “คุณไม่รู้จริงๆ เหรอ ว่าผม สนใจแค่เรื่องของคุณ ผมไม่ได้สนใจเรื่องของคนอื่น คนอื่นมันจะเป็นยังไงก็ช่างมัน ผมไม่ได้สนใจ ผมคิดถึงแต่เรื่องของคุณ”
หมอเอกเลือดเริ่มสูบฉีดแรงพูดเสียงเริ่มดังเมื่อเห็นว่าเมขลายังดูไม่รู้เรื่องที่เขากำลังจะพูด
เมขลามองหน้าเขานิ่ง เริ่มคิดว่าสิ่งที่เขากำลังสื่อสารบอกเธอตอนนี้มันเริ่มจะชัดเจนพอที่คนวัยอย่างเธอไม่ต้องอธิบายซ้ำ
เมขลา “คุณหมายความว่ายังไง?”
เธอถามเขาเสียงอ่อนลง
หมอเอก “ผมไม่อยากให้คุณคบกับเขาหรือคบกับใคร เพราะผม...ชะ......ช........อ......บ.....”
หมอเอกกำลังจะสารภาพความในใจออกมาก เสียงปรบมือดังขึ้น
หมอนิ่ม “แหม ช่างเสน่ห์แรงจริงนะแม่นางเมขลา ใครๆ ก็ตกหลุมรักเธอทั้งนั้น ฮ้าๆๆๆๆ”
เสียงหัวเราะชอบใจของหมอนิ่มดังออกมาจากมุมตึก
หมอนิ่ม “เป็นฉากที่น่าประทับใจอะไรขนาดนี้ หมอเอก สารภาพรักกับหมอเมขลาเหรอ”
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2567 เวลา:18:49:48 น.
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
