Oh!! my sassy boss ตอนที่ 36 หน้า 2
หมอเอกแทบหมดอารมณ์แทนที่เขาจะเป็นคนพูด หมอนิ่มกลับมาแย่งซีนไปหน้าตาเฉย ทำเอาเขาโมโห
เมขลารู้ว่าต้นตอข่าวลือวันนี้มาจากหมอนิ่ม แต่เธอก็ไม่ได้แสดงว่าท่าทีโกรธหมอนิ่มออกมา แม้ในใจฉุนก็ตามที
หมอนิ่ม “รู้ไปถึงไหนก็น่าอายไปถึงนั่น คบเด็กฝึกงาน ปั่นหัวเพื่อนร่วมงานให้ตกหลุมรัก รักสามเส้า เราสามคน”
หมอนิ่มพูดอย่างผู้ที่เหนือกว่า ที่จะได้เอาเรื่องสนุกไปคุยต่อได้อีก นางคิดว่าจะทำให้เมขลาโกรธแล้วอาระวาดเธอ เพื่อที่จะหาทางให้ ผอ ไล่เธอออกจากที่นี่
เมขลา “ตอนนี้อายุก็เลยเลข 4 กันแล้วนะ แต่สมองเท่ากับน้ำฝน ไม่อายหรือไง”
เมขลาถามกลับ แม้ใจจะสั่นนิดๆ แต่ก็ทำให้หมอนิ่มชักสีหน้าไม่พอใจกับคำพูดเธอได้
หมอนิ่ม “แล้วมีเรื่องอายอะไร คนที่น่าอายน่าจะเป็นเธอมากกว่า”
หมอนิ่มเริ่มเสียงดังขึ้น
เมขลา “ก็มันแน่สิวิ เพราะฉันยังสาวยังสวย หน้าตาก็ดี การที่หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่จะชอบฉัน ก็เป็นเรื่องธรรมดา หรือหมอนิ่มขาดความรักจากใครสักคนอยากปรึกษาฉันก็ได้นะ”
เธอลอยหน้าลอยตาตอบ มือกอดอก ระงับความโกรธที่กำลังจะมี แต่ก็พยายามบอกใจให้เย็นเอาไว้ก่อน
แต่คนที่ตัวสั่นหนักกว่าเธอก็คือหมอนิ่ม
หมอนิ่ม “นี่เธอกล้าพูดแบบนี้กับฉันเหรอ อย่าคิดว่าเป็นคนโปรดของ ผอ แล้วคิดอยากทำตัวยังไงก็ได้เหรอ เป็นหมอก็กระจอก ไม่มีจรรยาบรรณ คิดว่าหน้าสวยแล้วอ่อยผู้ชายไปทั่ว สนุกนักเหรอ ไร้ยางอาย”
เมขลาทำหน้าประหลาดใจ ที่หมอนิ่มก็พูดว่าเธอสวย เธอเลยยิ้มยั่ว ยิ่งสร้างแรงโทสะให้แก่หมอนิ่มมากกว่าเดิม
เมขลา “ฮิฮิ...ขอบคุณนะ ที่สายตาดี ชมว่าฉันสวย”
เธอทำท่าพออกพอใจ ยิ้มสวยมือทาบอก
เสียงของหมอนิ่มดังทำให้คนแถวนั้นออกมาดูหลายคน
เมขลาเห็นคนออกมาเยอะ เธอหันไปทำหน้ายั่วหมอนิ่ม ยิ่งทำให้หมอนิ่มโกรธเธอมากกว่าเดิม
หมอนิ่มไร้สติ ไม่สามารถแยกได้ว่ายามนี้ควรพูดอะไรไม่ควรพูดอะไร โกรธที่เมขลายิ้มยั่วเข้าไปใหญ่
หมอเอก “คุณพูดเกินไปแล้ว หมอเมข ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย คุณเอาไปพูดให้เขาเสียๆ หายๆ แบบนี้ฟ้องได้นะ”
หมอเอกออกปากปกป้องเมขลา ยิ่งเพิ่มเชื้อเพลิงให้กับหมอนิ่มอย่างดี ตลอดมาคิดว่าหมอเอกไม่ชอบเมขลาเช่นกัน เห็นจิกกัดกันทุกวัน
หมอนิ่ม “เข้าข้างกันดีนัก อย่างคุณก็ได้แค่มอง ไม่มีทางได้เขาหรอก ยัยนี่ มันหลอกเด็ก หลอกคุณด้วย คุณหลงรักผิดคนแล้ว หูตาสว่างเสียที ว่ายัยคนนี้มันร้าย”
หมอนิ่มหูตาบอดระเบิดเสียงดังใส่ หมอเอกจนหน้าชา แม้ไม่อยากพูดอะไร คนก็ออกมามุงดูเยอะขึ้นว่าเกิดอะไรขึ้น พร้อมกับซุบซิบกันมากขึ้น หมอแอนหมอมุขที่กลับมาจากโรงอาหารพอทันเห็นเหตุการณ์เช่นกัน
เมขลายกโทรศัพย์ขึ้นมาแล้วพูด
เมขลา “ผอ เหรอคะ มาที่ห้องพักพยาบาลด่วนค่ะ ฉันถูกสบประมาทค่ะ”
พูดเสร็จก็ลอยหน้าลอยตามองหมอนิ่ม ที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ที่เมขลาฟ้อง ผอ ตัดหน้าเธอ คนเริ่มมากันเยอะ ป้าโสมออกมาดูตามอีกคน เห็นท่าไม่ดี
ป้าโสม “มาทำอะไรกันตรงนี้นี่ แยกย้ายเดี๋ยวนี้นะ”
ป้าโสมพูดเสียงดังเมขลาหันไปมองหน้าป้าโสม แล้วเดินกลับเรือนของตน ไม่สนใจหมอนิ่มและคนอื่นๆ ที่ซุบซิบเรื่องของเธอ พอกลับมาที่เรือนยาไทยก็หน้าบูดบึ้ง กฤษ มองหน้าภรรยาแล้วก็สงสัย
กฤษ “มีอะไรเหรอ?”
เมขลา “ทะเลาะกับหมอนิ่มมา”
กฤษ “ทะเลาะเรื่องอะไร?”
กฤษฟังแล้วก็ไม่อยากจะเชื่อมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ ทั้งที่เมขลาก็ไปกินข้าวเหมือนทุกวัน
เมขลา “เรื่องไร้สาระสุดๆ ที่ชีวิตฉันจะเจอมา”
เธอตอบอย่างหัวเสีย แต่กฤษก็คงพอรู้ จากเรื่องข่าวลือวันนี้ ที่น้ำฝนหูตาตั้งมาถาม แล้วจากสองสาวที่พยายามถามเขาเช่นกัน
กฤษ “ให้ผมจัดการให้ไหม?”
เมขลา “ไม่ต้องหรอก เรื่องเล็กน้อย”
ยังคุยกันไม่กี่คำ พยาบาลมดก็โผล่มาที่เรือน จดๆจ้องๆ ทั้งสองคนแปลกๆ
มด “หมอเมขค่ะ ผอ เชิญที่ห้องประชุมค่ะ”
เมขลา “มีเรื่องอะไร?”
เธอถามอย่างสงสัย
มด “เรื่องด่วนมากค่ะ หมอนิ่มไปฟ้อง ผอ เรื่องที่ทะเลาะกับหมอเมขวันนี้”
เมขลา “เฮ้ย...แก่ปูนนี้แล้วยังหาเรื่องมาให้ฉัน นี่ไปฟ้อง ผอ เลยเหรอ?”
เมขลา “แต่ละมือ แต่ละเดย์ แต่ละวันพันเรื่องจริง”
เมขลาเริ่มจะหัวเสียเหมือนกัน ลุกเดินตามมดไปที่ห้องประชุม
ซึ่งตอนนี้ในห้องประชุมมี ผอ นั่งหัวโต๊ะอยู่หน้าเครียด หมอนิ่ม ป้าโสม ป้าแป๋ว น้ำฝน หมอเอก นั่งรออยู่ก่อนแล้ว
เมขลา เดินไปนั่งลงข้างๆ หมอนิ่มที่มีเก้าอี้ว่างอยู่ ส่วนคนอื่นๆ นั่งฝั่งตรงข้ามเธอหมด ราวกับว่า แบ่งพรรคพวกกันเรียบร้อย เมขลานั่งลงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ หมอนิ่มหน้าตายังคุกรุ่นด้วยไฟโทสะ
เมขลายกมือไหว้ ผอ เดช เรียบร้อยก็นั่งนิ่งรอ ผอ เปิด ประเด็น
ผอ เดช “วันนี้มีคนมาบอกผมว่า พวกคุณทะเลาะกัน ด้วยเรื่องไร้สาระ ผมไม่คิดมาก่อนว่า พวกคุณซึ่งเป็นหมอรุ่นใหญ่แล้ว สมควรเป็นตัวอย่างที่ดีกับหมอรุ่นน้อง และพยาบาล แล้วนี่อะไร?”
รุ่นใหญ่หมายถึงรุ่นไหน เมขลาแอบเหลือบค้อน ผอ ที่เหมาเธอ เป็นรุ่นใหญ่ไปกับเขาด้วย
ผอ เดช เริ่ม บทเทศนา
ผอ เดช “เรื่องไม่เป็นเรื่องพวกคุณก็ขุดคุ้ยมาพูดมานินทากันอย่างไร้สาระ อายุก็เลข 4 กันหมดแล้ว”
จะว่าไปเรื่องนินทา ผอ ไม่ใช่คนยืนหนึ่งของโรงพยาบาลหรอกหรือ?
หมอนิ่ม “คือว่า ผอ..”
หมอนิ่มพยายามจะเอ่ยปาก ผอ เดช ยกมือขึ้นห้ามเป็นเชิงบอกว่า เขาจะพูดห้ามขัด
ผอ เดช “พวกคุณควรทบทวนพฤติกรรมเหล่านี้ของตัวเอง คนเป็นหมอ จรรยาบรรณที่ดีงาม ควรยึดมั่นไว้ ไม่ใช่ไปสติแตกเพราะเรื่องที่ไร้สาระ”
ผอ เดช ยังร่ายต่อ
ผอ เดช “เรื่องที่ไม่สมควรพูด ก็ไม่ควรเอามาพูด การนินทากาเล สักแต่จะทำลายชื่อเสียงของเพื่อนร่วมงาน”
หมอนิ่มฟังแล้วก็ขมวดคิ้ว ที่ร่ายมาเหมือนกำลังตำหนิเธอ เมขลาแอบเบ้มุมปาก ก็ ผอ ล่ะ หัวหน้ากรมข่าวลือทั้งปวง เป็นตัวอย่างหมอน้อยชัดๆ
ผอ เดช “ถ้าใครเอาเรื่องเพื่อนมาพูดเสียๆ หายๆ อีก ผมต้องมีบทลงโทษ”
หมอนิ่ม ราวกับถูกตบหน้า เรื่องวันนี้ทำไมเหมือนเธอเป็นคนผิด ราวกับว่า ผอ เดช ตำหนิเธอเพียงคนเดียว ทั้งที่ ผอ เดช ก็เคยปล่อยข่าวลือ
หมอนิ่ม “ ผอ คะ เรื่องที่เขาประพฤติ ตนเสื่อมเสียวงการแพทย์ อันนี้เป็นเรื่องใหญ่นะคะ ทำไม ผอ กลับมาตำหนิ นิ่ม ที่เอาเรื่องจริงมาพูด”
วันที่: 20 พฤศจิกายน 2567 เวลา:14:38:56 น.
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
