Oh!! my sassy boss ตอนที่ 20 หน้า 3
เธอชื่นชม กฤษก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอจะต้องดูให้ความสนใจกับดอกไม้ที่เขาได้มาจากพี่สาวคนนั้น คนอื่นมองก็แทบจะดูไร้ค่า แต่สำหรับเขา เขามองดูมันทุกวัน มาเป็นเวลา 10 ปี เป็นสิ่งที่ช่วยผ่อนคลายความทุกข์ในใจเขาได้ดี
กฤษ “คนที่ให้ พี่เขาก็น่ารัก อ่อนโยน และดูใจดี และก็เป็นแรงบันดาลใจให้ผมเรียนแพทย์”
เขาพูดถึงพี่สาวอย่าอ่อนโยน เมขลาอึ้งไปชั่วอึดใจ
เมขลา “เธอก็มีคนที่ชอบเหมือนกันนิ”
เธอแกล้งแหย่ ทำเอากฤษหน้าแดง
กฤษ “เราก็แค่เคยเจอกันครั้งเดียวผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่เขาชื่ออะไร อยู่ที่ไหน?”
เมขลา “นี่เธอชอบคนมีอายุกว่าเหรอ?”
เธอยังไม่เลิกเย้าแหย่เขาอย่างสนุก จี้ใจดำเขาได้ถูกจุดดีนัก
กฤษ “ผมจะชอบใครก็เรื่องของผม”
กฤษ เริ่มรู้สึกว่าตัวเองจะจนมุมเมขลาที่ไล่ต้อนเรื่องอดีตของตน มองหน้าน้อยๆ ยิ้มยั่วอารมณ์เขาแล้วก็อยากจะถอนใจวันละ 10 รอบ เขาต้องอดทนให้มากสินะ เมขลาเขย่งตัวยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขาจนแทบจะชิดแก้ม จนกฤษจะถอยออกอย่างตกใจ แต่เธอก็ประคองหน้าเขาเอาไว้
เมขลา “เธอควรมองฉันให้มาก คิดถึงฉันให้มาก รักฉันให้มาก เพราะฉันเป็นภรรยาเธอแล้ว”
กฤษ หัวใจเต้นโครมคราม แม้จะไม่เข้าใจที่เธอพูดหมายถึงอะไรก็ตามที่ เธอจุ๊บที่แก้มเขาทำเอากฤษตกใจใหญ่ เมขลาหัวเราะเบาๆ
เมขลา “ฉันไม่แกล้งเธอแล้ว”
เธอถอยไปนั่งที่เตียงนอนมองร่างสูงโปร่งที่ยืนหน้าแดงตรงหน้ามองเธอ เป็นผู้ชายที่ดูเรียบร้อยไม่สู้คนจริงๆ
เมขลา “ถ้าเธอมีคนอยู่ในใจ ฉันก็ไม่ว่าหรอก เขาก็แค่อดีต ฉันคือปัจจุบัน ยังไงเสีย คนที่มีสิทธิ์ในตัวเธออย่างถูกต้องก็คือฉัน”
กฤษก็ไม่รู้ว่าเธอจะหมายความว่ายังไง แต่ดูเป็นเรื่องไร้สาระเกินไป ในเมื่อเขาไมได้รู้จักกับพี่สาวคนนั้นไม่เคยติดต่อกันด้วยซ้ำไป
เมขลา “ถ้าเธอชอบดอกไม้แห้ง เดี๋ยวฉันทำให้ใหม่เยอะๆ เลยเอาไหม?”
นี่เป็นการเริ่มเอาอกเอาใจผู้ชายของเมขลาอย่างนั้นหรือ?
กฤษ “ไม่จำเป็นหรอก ของบางอย่างมันก็ทดแทนกันไม่ได้”
เมขลา “จริงอ่ะ”
ดวงตากลมโตมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ ว่ากฤษจะให้ความสำคัญกับดอกไม้แห้งเก่าๆ ที่ได้มาขนาดนี้ แถมเก็บรักษาอย่างดีมาตลอด
เมขลา “ถ้าฉันเป็นพี่สาวคนนั้น เธอจะชอบฉันไหม?”
เป็นคำถามที่งี่เง่าที่เขาเคยได้ยิน เมขลากำลังหึงหวงเขาอย่างนั้นหรือ จะเป็นไปได้อย่างไร เธอไม่ได้ชอบเขานิ หรือกำลังจะเล่นบทบาทภรรยาที่แม่เขายัดเยียดให้ แต่เธอก็ไม่น่าทุ่มทุนสร้างขนาดนั้น บทเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องแสดงแบบฝืนใจ
กฤษ “พี่เป็นอะไร เกิดอยากจะหึงผมขึ้นมาหรือไง หรืออยากจะทำหน้าที่ตามบทบาทภรรยาใหม่?”
เมขลา “ฉันจะหึงทำไม? ฉันสวยขนาดนี้”
นี่ก็หลงตัวเอง แบบไม่ปรึกษาใครตลอด
กฤษ ไม่ได้เถียงเรื่องความน่ารักของเมขลา ดวงหน้าหมดจดสดใสและดวงตาที่ฉายแววร่าเริงตลอดเวลาและการแสดงออกทางอารมณ์ที่เบ่งบานเสมอ เวลาพูดก็ไม่เคยทำร้ายน้ำใจใคร แถมนิสัยก็อารีย์มีน้ำใจกับทุกคน ใครๆก็เป็นสุข เธอไม่ได้ดูดีแค่ภายนอก
แต่เวลานี้กฤษขุ่นมัวไม่เข้าใจเรื่องที่เธอยอมแต่งงานเพราะเงิน จนไม่อาจจะมองเธอได้ดีเหมือนเดิม แม้จะมีแว๊บนึงเข้ามา ถ้าเขาจะแต่งงานสินสอดเจ้าสาวเขามันก็ต้องมากพอ แต่การที่เธอยืนยันว่าแต่งงานเพราะเงิน และแสดงบทภรรยาเขาเพราะเงิน เป็นสิ่งที่เขาเองรับไม่ได้ มันรบกวนจิตใจเขาตลอดเวลา
กฤษ “รีบลงไปเถอะ เดี๋ยวไม่ทันเครื่อง”
เขาเดินเข้ามาคว้าเอากระเป๋าเดินทางทั้งสองใบแล้วออกเดินนำเธอออกจากห้อง
ทั้งสองเดินลงมาที่ชั้นล่าง เอกมารับกระเป๋าจากนายเอาไปขึ้นรถ แม่เดินออกมาส่งทั้งสองที่หน้าบ้าน
แม่วรรณ “เดินทางปลอดภัยนะเที่ยวให้สนุก”
แม่บอกทั้งคู่
เมขลาไหว้ลาแม่
เมขลา “ขอบคุณคุณแม่มากค่ะ หนูไปก่อนนะคะ”
เมขลา “สวัสดีค่ะคุณพ่อ”
ตาอินทร์ “เดินทางปลอดภัย”
กฤษ ไหว้ลาพ่อกับแม่แล้วไปขึ้นรถ แม่วรรณเข้ามากระซิบลูกสะไภ้
แม่วรรณ “อย่าลืมนะ ต้องทำให้เต็มที่ แม่เตรียมชุดให้แล้ว หวังว่าคงจะถูกใจ”
เมขลามองหน้าหญิงสูงวัยที่ยิ้มอย่างมีความสุข ช่างเป็นแผนการที่ร้ายกาจเสียนัก
เมขลา “ค่ะ หนูจะทำให้เต็มที่”
เธอตอบเบาๆ แม้หน้าจะไม่ได้ให้ความร่วมมือด้วยก็ตาม