Oh!! my sassy boss : ตอนที่ 31 หน้า 1
หลังจากนั่งจนพอใจแล้ว และได้ยินเสียงของน้ำฝนกลับมาที่เรือน หมอนิ่มก็ลุกจากเก้าอี้แล้วไปสวมกางเกง แม้จะรู้สึกว่ามีกลิ่นยาไทยติดตามเสื้อผ้าไปด้วยแต่ก็ไม่ได้ถึงกับเลวร้ายอะไรมา เธอเห็นตะกร้าหน้าห้องน้ำเลยทิ้งผ้าถุงใส่ เดินนวยนาดเข้าห้องทำงานของเมขลามา
เมขลา “เป็นไงบ้างคะ”
หมอนิ่ม “ยังไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่รู้จะดีหรือเปล่า?”
น้ำฝน “มันต้องดีอยู่แล้วค่ะ ยาของหมอเมข ดีทุกขนาน”
น้ำฝนโฆษณาไม่สนหน้าตาคนฟัง
หมอนิ่ม “ให้มันจริง ถ้าไม่ดีขึ้นนะ ฉันสับที่นี่เละแน่”
คำพูดคำจาไม่น่าได้เดินออกจากเรือน ลืมหรือไงว่ามานี่ถิ่นของใคร
เมขลา “อ้าว....!!!”
เมขลาทำหน้างง กับการถูกกินหัว แถมตาก็โต พร้อมจะบวกเสมอ
เมขลา “พรุ่งนี้มารมอีกนะ รมต่อกัน 3 วัน”
หมอนิ่ม “ถ้าไม่ดีขึ้นฉันจะมาอีกทำไมยะ”
พูดแล้วก็สะบัดหน้าใส่เธอเตรียมจะเดินออกจากเรือน
เมขลาทำหน้างง กับอารมณ์ปู๊ดปร๊าดของอีกฝ่าย น้ำฝนเองก็พลอยรู้สึกมึนงงกับการตอบของหมอนิ่มเช่นกัน
เมขลา “เดี๋ยวๆ จ่ายค่ายาฉันด้วยค่ะ”
เธอรีบร้องตาม หมอนิ่มหันกลับมา มีทั้งความทนงตนและอายๆ ผสมกัน
หมอนิ่ม “ต้องจ่ายตังค์ด้วยเหรอ ฉันเป็นหมอที่นี่นะ”
เธอแย้ง ราวกับว่าต้องการรักษาฟรี ใช้สวัสดิการพนักงาน
เมขลา “ยาไม่ได้ฟรีนะคะ ต้องซื้อหามาค่ะ ค่าแรงฉันก็ไม่ฟรีค่ะ”
คำตอบนี้ทำเอาหมอนิ่มสะอึก นึกว่าตัวเองจะเหนือกว่า มีอภิสิทธิ์ความเป็นหมอ น้ำฝนรู้งานคว้าเอากระป๋อง “แล้วแต่ศรัทธา” มายื่นให้หมอนิ่ม จำต้องล้วงหาเงินมาหยอด
หมอนิ่ม “ฉันจะฟ้อง ผอ ที่เธอเอาเวลางานมาหาเงินจากเพื่อนร่วมงานแบบนี้”
เมขลาทำตาโต “ขนาด ผอ มา ก็ยังต้องจ่ายเลยค่ะ คุณเป็นใครคะ?”
เหมือนโดนไม้ตีแสกหน้าจนชา หมอนิ่มสะบัดหน้าออกจากเรือนไป
น้ำฝนพึ่งเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ถึงกับงง
น้ำฝน “เหอะ....เป็นอะไรของเขา? คิดว่าเป็นหมออาวุโสแล้วจะพูดจาไม่รักษาน้ำใจเพื่อนร่วมงานก็ได้เหรอ?”
หันมามองหน้าเมขลาที่ไม่ได้รู้สึกอะไร
น้ำฝน “เขาไม่ชอบหมอเมข ขนาดนั้นเลยเหรอคะ หมอเมขไม่เคยไปหาเรื่องใครก่อนนะ หมอเมข ออกจะใจดี ช่วยทุกคน หมอไม่โกรธเขาเหรอคะ”
เมขลา “ไม่....มันก็เป็นแค่เสือสิงห์กระทิงแรดในองค์กรที่เราต้องเจอ”
ทำไมหมอเมขถึงเป็นคนปลงโลกได้มากขนาดนี้
น้ำฝน “แล้วเขามาทำอะไรคะ?”
เมขลา “มารมยา”
แม้น้ำฝนจะอยากรู้ว่าเขาเป็นอะไร แต่ก็ไม่กล้าถามเพราะบางอย่างหมอต้องเก็บความลับของคนไข้
เมขลา “หมอลืมไปเลย....พรุ่งนี้วันอาทิตย์ ฮ้าๆๆๆ”
เมขลาหัวเราะขำตัวเอง ที่ไปนัดคนไข้มาพรุ่งนี้ ส่วนน้ำฝนแม้ไม่รู้เรื่องอะไรก็ขำไว้ก่อน
น้ำฝน “เขาจะมาอีกไหมคะ?”
เมขลา “มาสิ”
เธอตอบก่อนจะเขียนข้อมูลหมอนิ่มลงใส่แฟ้ม แล้วให้น้ำฝนช่วยเก็บเข้าตู้ให้
เมขลา “น้ำฝน อยากรมยาไหม?”
น้ำฝน “รมยาอะไรเหรอคะ?”
น้ำฝนทำหน้าฉงนมองหน้าหมอเมขที่ยิ้มพราย ก่อนจะบอกเธอไปเปลี่ยนผ้าถุงแล้วมานั่งรมยาเล่นๆ เพราะโกฐจุลาลัมพายังไม่ดับนั่นเอง ใช้ให้คุ้มค่ากับราคาของที่จ่ายมา
เมขลา “รู้สึกยังไง?”
เมขลาถามเธอ
น้ำฝน “มันก็บอกไม่ถูกค่ะ แต่ก็มีความอุ่นๆ วูบมาเป็นพักๆ”
เมขลา “ดีๆ กลิ่นยาเป็นไง?”
น้ำฝน “มันก็แปลกๆ มีทั้งยาไทยยาจีนผสมกันเลยค่ะ”
เมขลา “ใช่ เพราะโกฐจุฬาลัมพาจะออกไปทางยาจีน ส่วนยาไทยกลิ่นเลยสู้ไม่ได้ พี่ใส่หญ้ารีแพร์เข้าไปด้วย ช่วยกระชับรูเราได้”
น้ำฝนตื่นเต้น เธอก็เคยได้ยินสาวๆ พูดถึงหญ้ารีแพร์ที่ช่วยกระชับส่วนล่างจนเป็นที่ต้องการของสาวน้อยสาวใหญ่ วันนี้เธอได้รมยาฟรีจากหมอเมขด้วย ช่างมีวาสนาแท้
น้ำฝน “โห ดีจังค่ะ บางเดือนหนูก็คันนะคะ มีกลิ่นนิดๆ ช่วงเป็นประจำเดือน แล้วยังตกขาวเยอะ”
เมขลา “ช่วงตกขาว ถ้าไม่ใช่เพราะไข่ตก ถ้ามีกลิ่นหรือมีสีเลือดปนก็ลองมาจะอันตรายได้ ทำดูได้นะ ยารมขนานนี้ สมานแผลได้ดี ระงับการติดเชื้อ แล้วยังระงับมุตกิตได้ดีด้วย”
น้ำฝนพยักหน้า ช่างเป็นเรื่องโชคดีของเธอที่สุด ที่มาอยู่กับหมอเมข เรื่องของผู้หญิงบางอย่าง ปรึกษาหมอผู้ชายก็อาย ถ้าหมอไม่หล่อจริงก็ไม่อยากพบ แต่เจอหน้าหมอสูติมีแต่หมอที่เลขหลัก 4 หลัก 5 ไปแล้ว ก็หมดอารมณ์อยากเจอหมอ มาได้เจอหมอเมขยังสบายใจกว่า ผู้หญิงด้วยกันย่อมเข้าใจกัน ถ้าเป็นหมอกฤษ ยิ่งไม่อยากพูดถึงยิ่งมาหาทุกเดือนได้ยิ่งดี แต่จะว่าไปหมอกฤษเขาจะดูแลเรื่องผู้หญิงด้วยอย่างนั้นหรือ เห็นหน้านิ่งๆ ดุๆ เอาไว้แทะโลมเล่นจะดีกว่า ถึงเขาจะไม่มีอารมณ์ร่วมก็เถอะ แล้วเมื่อกี้ที่หมอนิ่มบอกว่าหมอเมขไปเดทกับหมอกฤษล่ะ เพราะเป็นเรื่องแขวะของผู้ใหญ่หรือเรื่องจริง ช่างน่าสนใจนัก แต่ไม่น่าเป็นไปได้ หมอเมขอายุเป็นพี่สาว หรือจะกินเด็กให้อมตะกันแน่
น้ำฝน “หมอเมขคะ เมื่อวานหนูกลับกับหมอเอก เขาถามเรื่องหมอเมขมาตลอดทางเลยนะคะ”
เธอเอ่ยให้เมขลาฟัง เมขลามองหน้าสาวน้อย
น้ำฝน “หนูว่าเขาน่าจะชอบหมอเมขจริงๆ ค่ะ”
เมขลา “หือ.”
วันที่: 24 สิงหาคม 2567 เวลา:18:20:45 น.
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
