มีนาคม 2566

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
เชื้อมันร้าย ตอนที่ 6 หน้า 3
หลังจากคุยไลน์เสร็จเชิญขวัญ หันซ้ายแลขวา เดินไปที่โรงรถ ที่นั่นมีต้นข่า ต้นมะขาว และตะไคร้

เธอจัดการตัดเอาใบข่า ถกตะไคร้ และใบมะขามมา เพื่อจัดตำรับยาสุม


ยาสุมสูดดมที่เธอจัดให้กับอรนั้น ประกอบไปด้วย ใบข่า ต้นตะไคร้ ใบมะขาม ใบมะกรูด และบอก อร ให้เอาหอมแดงเพิ่มเข้าไปด้วย เพราะหอมแดงแก้หวัด

ที่บ้านเธอมีว่านรางจืดเธอเลยจัดใบว่านรางจืดมัดรวมไปด้วย ประมาณ 7 ชุด กะว่าให้น้องใช้ไป 1 อาทิตย์

สมุนไพรทุกตัวล้วนมีกลิ่นเฉพาะ และให้น้ำมันหอมระเหย ทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้ เพื่อไปกระตุ้นการทำงานของปอดและขับเสมหะ


เธอแจ้ง HR เรื่องจะไปส่งยาให้กับ อร ซึ่งมันก็จะเป็นข้ออ้างสำหรับการขอเดินทางออกนอกพื้นที่ของเธอ

เพื่อนๆ ก็เอาของกินมาฝากเธอมากมาย ให้เธอขนไปให้ อร ในช่วงกักตัว


พอถึงเช้าวันอาทิตย์ เชิญขวัญ เอาขนมเค้กไปส่งบุญยงค์ ผู้จัดการฝ่าย ที่สั่งขนมเค้กกับเธอ แต่ร้านมาส่งช้า เธอเลยเก็บไว้ให้ แล้วรีบกลับ


บุญยงค์ “ไหนว่าจะมาแต่เช้า ไปซื้อดินมาด้วยไหม?”


เมื่อวานเธอบอกเจ้บุญยงค์ว่าจะไปซื้อดินก่อนมาส่งเค้ก เจ้บุญยงค์ก็ฝากเชิญขวัญซื้อดินมาให้ด้วย


เชิญขวัญ “อ้อ พี่เขาเลิกงานมา 7 โมงกว่ามันสายแล้ว ไปก่อนนะจะรีบไปส่งยาอร แล้วกลับมาเรียน”


เธอรีบบอกสาเหตุที่มาล่าช้าและไม่ไปซื้อดิน แล้วลาเจ้ไปอย่างเนียนๆ ทำเป็นเร่งรีบมากมาย


พอเธอมาถึงหออร เธอเจอเป็ดด้านล่าง


เป็ดโบกมือลาเธอ เตรียมตัวที่จะไปพักรักษาตัว เธอเอายา 5 รากให้ไป 1 ถุง ไกลๆ เปิดเดินมาหยิบเอา


พอเป็ดไปแล้ว เจ้าของหอ เอาแอลกอฮอล์มาฉีดพ่นทำความสะอาดพื้นที่ ไม่ได้รังเกียจอะไร

แต่ก็เพื่อป้องกันการสะสมเชื้อ ทั้งที่บริเวณโรงรถเป็นที่โล่ง แดดออก เชิญขวัญไม่อยากจะมีข้อโต้แย้งใดๆ กับเหล่าทีมผู้ดูแลหอ เพราะภาระกิจของเธอคือมาส่งอาหารและยาให้ลูกน้องคนสนิท


เธอส่งข้อความหา อร


เจ้าขวัญ “อรพี่มาแล้วนะ เป็ดไปโรงพยาบาลเองเหรอ”


อร “ซุป บริษัทเป็ดเขาเปืดโรงแรมให้ไปพัก”


เจ้าขวัญ “โห ดีแท้ เดี๋ยวพี่แจ้งเจ้าของหอก่อนนะ ห้องเบอร์อะไร”


อร “ซุป อยู่ตึก 2 นะ 2013”


เมื่อเธอแจ้งเจ้าของหอเรียบร้อยและช่วยกันขนไปวางหน้าห้อง อร เธอเคาะเรียก แล้วไปยืนไกลๆ ถ่ายรูปอร เพื่อส่งให้เพื่อนๆ ดู
 

อร “ซุป อย่าเอารูปลงเฟสนะ กลัวที่บ้านตกใจ เพราะไม่ได้บอก พ่อ แม่”


เจ้าขวัญ “

 


หลังจากส่งยาอรเรียบร้อย เสร็จภาระกิจที่เธอบอกใครๆ ไว้แช่นนั้น แถมบอก พี่อารินทร์ ผู้จัดการ HR เรียบร้อย

ทั้งที่ก่อนหน้านี้จะห้ามเธอเดินทางข้ามจังหวัด แต่เหตุเอายาไปส่ง ก็มีน้ำหนักพอที่จะให้เดินทางได้ พอโพสรูปถ่ายภาพเรียบร้อยเธอก็บึ่งรถเข้ากรุงเทพ ไปแลบ กรกรรณ



กรกรรณ “วันนี้ พี่เล็กไม่มา”

เขาบอกเธอ


แต่เธอเจอพี่อรรถแทน พี่เขามาช่วยกรกรรณสะกัดมะกรูด และเป็นคนรับซื้อมะกรูดจากแม่ค้าตลอดดินแดงมาให้ หอบกันมา กิโลกรัมละ 20-25 บาท


กรกรรณ “ฉันกำลังสะกัดมะกรูด น้ำมันมันหอมมากเลยนะ นี่ฉันจะทำแชมพู สูตร NO MORE Tear ”


เชิญขวัญ “เหรอ น่าใช้นะแก”


กรกรรณ “ไม่ใช้สารเคมี เป็นสูตรที่ผลิตให้คลินิก ภูมิแพ้ของโรงพยาบาลเลยนะ”


กรกรรณ โฆษณาสินค้าของตัวเอง


เชิญขวัญได้แต่ตาโตอย่างสนใจ
 


เชิญขวัญ “สวัสดีค่ะพี่ อรรถ”


ขวัญหันไปไหว้ผู้สูงวัยที่นั่งหั่นมะกรูดไปบ่นไปเรื่องมีดไม่คบ


กรกรรณ “แกเตรียมของเสร็จก็บอกฉันนะ เดี๋ยวมาเอาเข้าเครื่องให้”


สารธยายเสร็จก็หายไปอีกห้องทันที


ขวัญ “เอามีดหนูใช้ไหม น่าจะคมกว่านะคะ”


อรรถ “ไม่ลงทุนซื้อหินลับมีดเลย”


ขวัญ “ใช่ค่ะ เหนื่อยนะคะ ใช้มีดไม่คม”


พี่อรรถ หัวเสียก่อนจะหันมาเอามีดขวัญไปใช้


อาทิตย์นี้พี่เล็กไม่มาแลบทำเอาเธอไม่มีเพื่อนคุยเท่าไหร่ เพราะพี่อรรถ ดูแกเงียบๆ ผิดปกติ

 



Create Date : 31 มีนาคม 2566
Last Update : 31 มีนาคม 2566 7:59:51 น.
Counter : 578 Pageviews.

1 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณRain_sk, คุณ**mp5**

  
เรื่องนี้ไม่สนุกค่ะ

โดย: หอมกร วันที่: 31 มีนาคม 2566 เวลา:12:37:26 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

unitan
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]