Oh!! my sassy boss ตอนที่ 36 หน้า 4
เมขลาได้แต่มองบนแล้ว มองบนอีก พยายามท่องนโมวนไปวนมา อย่าสติแตกไปกับคนเช่นนี้
ผอ เดช ป้าโสม ได้แต่มองหน้ากัน ไม่รู้จะพูดยังไง หมอนิ่มมั่นใจว่าตัวเองจะชนะใสๆ
นายแม่ยิ้มเหมือนพอใจที่ได้ยินเรื่องเหล่านี้
แม่นาย “ขอบใจนะ ที่เล่าเรื่องพวกนี้ให้ฉันฟัง เธอเก่งมากที่ตามเสาะหาเรื่องดีๆ มาเล่า ฉันอยู่บ้านเฉยๆ ฉันก็คงไม่มีโอกาสรู้”
นายแม่ออกปากชม ทำเอาหมอนิ่มยิ้มพอใจ แต่คนอื่นฟังแล้วเหมือนโดนเข็มทิ่งแทงแทน ไม่รู้ว่าชมหรือด่ากันแน่
นายแม่ “เอาล่ะ หมอเมข มันเป็นอย่างที่เขาพูดไหม?”
นายแม่ก็ถือว่าเป็นผู้ใหญ่ที่มีความยุติธรรมหาได้ฟังความข้างเดียว
เมขลาขยับตัว มองหน้านายแม่แล้วเหลือบมองหมอนิ่ม แล้วยกมือไหว้งามๆ จนหมอนิ่มงงงัน
หมอนิ่ม “ไหว้ฉันทำไม?”
เธอถามอย่างเคืองๆ
เมขลา “ต้องกราบขอบพระคุณหมอนิ่มมาก ตั้งแต่แม่ฉันตายมา 10 ปี ก็ไม่มีใครจะอยากรู้อยากเห็นเรื่องของฉันเท่านี้มาก่อนฉันรู้สึกดีใจมาก”
เธอเอ่ยเสี่ยงหวานๆ แต่หมอนิ่มฟังก็ยั๊วะอารมณ์สุดๆ ส่วนคนอื่นฟังก็กลั้นขำเอาไว้สุดๆ เช่นกัน กับท่าทีกวนๆ ของเมขลา หลอกด่าอยู่ในที นายแม่มองอย่างพอใจที่ลูกสะไภ้เก็แสบเอาเรื่อง
หมอนิ่ม “นี่..เธอหมายความว่าไง?”
ถามเสียงเขียวพร้อมอารมณ์ที่พุ่งปรอทจะแตก
ป้าแป๋ว “ก็หมายความว่าหมอนิ่มสอดรู้สอดเห็นเรื่องของหมอเมขน่ะสิ”
เสียงเพื่อนก็ช่วยตอบย้ำจนฟิวจะขาด
หมอนิ่ม “นี่เธอกล้าสามหาวฉันเหรอ?”
เสียงปรี๊ดขึ้นทันที แต่เมขลาก็มองตาแป๋วสายตาที่มองอย่างใสซื่อ หน้าภายใต้แมสของเธอกำลังยิ้มมุมปากอย่างสะใจ หมอนิ่มทำอะไรเธอไม่ได้หรอก เพราะเธอไม่ได้ผิดอะไร
นายแม่มองหมอนิ่มตาเขียว จนหมอนิ่มสะดุ้ง แล้วเงียบเสียงลง
นายแม่ “แล้วเป็นอย่างที่เขาพูดไหม?”
นางถามเสียงอ่อนโยน คนในห้องต่างก็สัมผัสได้
เมขลายิ้มอายๆ หันมาหานายแม่
เมขลา “ก็มีเรื่องที่จริงบ้าง...นิดหน่อยค่ะ”
เธอทำท่าเหนียมอายได้น่ารักหลบหน้านายแม่ แต่ช้อยหางตามองหมอนิ่ม ด้วยสายตาพิฆาตอย่างแรง ทำเอาหมอนิ่มที่กำลังโกรธเลือดขึ้นหน้ามีความสะท้านหนาวไปครู่ แต่หันไปที่นายแม่ กลับหัวเราะชอบใจอย่างแรงกับคำตอบที่ได้ยิน หมอนิ่มมองอย่างไม่เข้าใจนัก ทุกคนก็แปลกใจที่นายแม่ชอบใจ ส่วนเมขลาก็ทำท่าร่าเริงยอมรับไม่ยินดียินร้ายกับอะไร ผอ เดช กับ ป้าโสมมองหน้ากันแล้วยิ้ม หมอเอก มองเมขลาอย่างไม่เข้าใจกับท่าทีนั้น ส่วนน้ำฝนกับป้าแป๋วยัง งงๆ อยู่
นายแม่ “เอาล่ะ...ขอบใจนะหมอนิ่มที่เธอมาเล่าเรื่องพวกนี้ให้ฉันฟัง เอาเป็นว่า ไม่ต้องไปเล่าต่อที่ไหนล่ะนะ แล้วหมอเอก เธอไม่ได้มีเรื่องชู้สาวกับเมขลาใช่ไหม”
นายแม่สรุปเอาง่ายๆ แล้วหันไปทางหมอเอก เรื่องนี้ต้องสอบถาม หากลูกชายจะมีมารความรัก อีกอย่างความประพฤติของลูกสะไภ้นางเองก็อยากจะรู้เช่นกัน
หมอเอก “ไม่ครับ เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ส่วนมากเราชอบหาเรื่องกันมากกว่า”
หมอเอกตอบตามจริง แม้ใจจะบอกว่าไม่ใช่ก็ตาม
นายแม่ “เป็นเพื่อนกันก็ดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องทะเลาะกัน เพื่อนก็ต้องช่วยเหลือกัน”
หมอนิ่มทำหน้างงงันไม่เข้าใจ ทำไมเจ้านายดูไม่สนใจเรื่องที่เธออุตส่าห์เล่าใส่อารมณ์สุดๆ
หมอนิ่ม “แล้วนี่เจ้านายไม่จัดการอะไรเหรอคะ?”
เธอถามอย่างสงสัย
นายแม่ “อ้อ..”
เหมือนนายแม่คิดได้
นายแม่ “หมอนิ่มทำงานที่นี่มากี่ปีแล้ว?”
น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยถาม หมอนิ่มสบตานายแม่ มีทั้งความสงสัยระคนปนเปกับความไม่เข้าใจกับคำถามแบบนั้น
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
ตอนหน้าต้องมาเร็วหน่อยนะคะ